အကူအညီ

သီးသန့်အခန်းတစ်ခု၌

ကြိုဆိုရေးခန်းမ၏ ဒုတိယထပ်ရှိ သီးသန့်အခန်းတစ်ခန်းတွင် လင်းထျန်းမင်သည် တစ်ဖက်လူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေသည်။

ယဲ့ပင်ဟိုင် ရောက်ရှိလာရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုသေးသဖြင့် နှစ်ဦးသား စကားပြောဆိုရင်း အချိန်ဖြုန်းနေကြသည်။

တစ်နေ့တာလုံး ကောလာဟလအချို့ ပျံ့နှံ့နေသည်ကို သူပြန်ပြောပြပြီး သူတို့အပေါ် လင်းရှီလု၏ သဘောထားကို စောင့်မျှော်နေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ လင်းရှီလုသည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ကျန်းချွမ်ဈေးသို့ သူတို့၏ခရီးစဉ်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ခြေကုပ်ယူရန်ဖြစ်သော်လည်း ဈေးတွင် ဆိုင်ဖွင့်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။

ကျန်းချွမ်ဈေး၏ စည်ကားသော လူကြိုက်များမှုနှင့် စီးပွားရေး အမြဲကောင်းမွန်မှုတို့ကြောင့် ထိုနေရာတွင် စီးပွားရေးလုပ်ကိုင်ကြသည့် မိသားစုအများစုက အမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိကြသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဈေးရှိ ဆိုင်နေရာအမျိုးမျိုးသည် အမြဲတစေ ဝယ်လိုအားများပြားခဲ့ပြီး မည်

သည့်အင်အားစုမျှ သူတို့၏ ငှားရမ်းခွင့်ကို ဆန္ဒအလျောက် စွန့်လွှတ်ကာ ငွေရှာရန် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် နေရာတစ်ခု ရရှိလာသည်နှင့် ၎င်းကို အခြေတည်မိသားစုများက လျင်မြန်စွာ ငှားရမ်းသွားလေ့ရှိပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဆိုင်နေရာတစ်ခုတည်းအတွက် မိသားစုဆယ်စုနှစ်တစ်ခုထက်မနည်း ယှဉ်ပြိုင်လေလံဆွဲကာ အချို့မှာ ၎င်းအတွက် ရန်ငြိုးဖွဲ့သည်အထိပင် ဖြစ်စေသည်။

ဤအခြေအနေကို ထောက်ရှုလျှင် လင်းမိသားစုအနေဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း ဆိုင်တစ်ဆိုင် ငှားရမ်းရန် မလွယ်ကူပေ။

ဂါအိုမိသားစုသည် လင်းရှောင်မျှော်စင်ကို ရောင်းချရန် စီစဉ်နေသည်မှာ မှန်ကန်ပါက ၎င်းသက လင်းမိသားစုအတွက် မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုဘဲ သတင်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဈေးသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ဤကဲ့သို့ ရှားပါးသော အခွင့်အရေးမျိုးကို တွေ့ကြုံရခြင်းက သူတို့၏ ကံတရား ကောင်းမွန်လှသည်ဟု ပြောဆိုနိုင်သည်။

ဤအတွေးနှင့်အတူ လင်းရှီလုသည် သူ၏ရင်တွင်းမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ထျန်းမင် ဂါအိုမိသားစုက လင်းရှောင်မျှော်စင်ကို ရောင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေကို မင်းဘယ်လိုထင်လဲ။ ဒီထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခုများ ရှိမလား”

ခဏတာ စဉ်းစားပြီး ထိုနေ့က ကြားခဲ့ရသော ကောလာဟလများကို ပြန်လည်အမှတ်ရပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်က ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

“ဒီကိစ္စက တော်တော်လေးကို ဂယက်ရိုက်ခဲ့ပါတယ်။ အခြေအမြစ်မရှိဘူးလို့တော့ ကျွန်တော် မထင်ဘူး။ ဂါအိုမိသားစုက ဝေကျိုးရဲ့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးခဲ့တာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင် သူတို့ ရောင်းဖို့ တကယ်ကို စဉ်းစားနေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”

“ဟုတ်တာပေါ့”

လင်းရှီလုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လင်းထျန်းမင်က ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။

“ဂါအိုမိသားစုက တကယ်ပဲ ရောင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုရင် မိသားစုအများအပြားက ငှားရမ်းချင်ကြမှာ သေချာတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အင်အားအကန့်အသတ်နဲ့ဆိုရင် နေရာတစ်ခုကို ရဖို့ဆိုတာ ကုန်ကျစရိတ် အများကြီး ပေးရမှာ သေချာတယ်”

“သံသယဖြစ်စရာမလိုပါဘူး။ အခြေတည်မိသားစုများစွာက ယှဉ်ပြိုင်ကြမှာ။ ကျွန်တော်တို့ လင်းမိသားစုက အရင်က နာမည်မကြီးတော့ ထင်ရှားဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်”

လင်းထျန်းမင်၏ ဆန်းစစ်ချက် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် လင်းရှီလုက စိတ်မပျက်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

“တာအိုရောင်းရင်းယဲ့က ဈေးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်သူလည်း ဖြစ်တာကြောင့် အဆက်အသွယ်တွေ ရှိနိုင်တယ်။ သူရောက်လာတဲ့အခါ ထပ်ပြီး မေးမြန်းကြတာပေါ့”

“အဲဒီလိုပဲ လုပ်လို့ရမှာပေါ့”

စကားဆုံးသည်နှင့် သီးသန့်အခန်း၏ အကာအကွယ်အစီအရင်များ လင်းလက်လာသည်။

“တာအိုရောင်းရင်းယဲ့ရောက်လာပြီ။ သွားကြိုကြစို့”

ညွှန်ကြားပြီးနောက် နှစ်ဦးသား ထရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လင်းရှီလုက လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် အမှတ်အသားတစ်ခုပြုကာ ဥပဒေသအမိန့်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ယင်းက အစီအရင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အလင်းပြန်လင်းလက်လာသည်နှင့် အခန်းဝတွင် ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ ပုံရိပ်ပေါ်လာသည်။

နှစ်အနည်းငယ်ကြာ မတွေ့ရသည့်နောက်ပိုင်းတွင် ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ အရှိန်အဝါက ပို၍ပင် အားကောင်းလာပုံရသည်။

လင်းရှီလုသည် သူ့ဘေးတွင် လင်းထျန်းမင်နှင့်အတူ တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ရှေ့သို့ တက်သွားကာ လက်အုပ်ချီ၍ လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ဟားဟား အစ်ကိုယဲ့ မတွေ့တာကြာပြီနော်။ ညီလေးက ဂါရဝပြုပါတယ်…”

“ကျေးဇူးတော်ရှင် ယဲ့ကို တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်”

လင်းထျန်းမင်က လက်အုပ်ချီ၍ လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် သူငယ်ချင်းဟောင်းနှင့် တွေ့ဆုံသကဲ့သို့ တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှဉ်ကာ ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်းထျန်းမင်ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားပြီး ချီးကျူးသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ညီလေးလင်းက တကယ့်ကို ယောက်ျားကောင်း ရတနာပဲ။ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ အခြေတည်ခြင်းအောင်မြင်သွားပြီ။ ဒီလို ကျင့်ကြံမှုအမြန်နှုန်းက တကယ်ကို ကြောက်စရာပဲ”

လင်းရှီလုက နှိမ့်ချစွာ ရယ်မောပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“မဟုတ်ပါဘူး အစ်ကိုယဲ့က ကျွန်တော့်ကို ချီးမြှင့်လွန်းပါတယ်။ ဒီမှာရှိတဲ့ ညီလေးက ကံကောင်းပြီး ကြိုးစားခဲ့လို့သာ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းမြန်တာပါ။ သူ့အရည်အချင်းကတော့ ဝေနိုင်ငံရဲ့ ကျင့်ကြံသူလောကမှာ သိပ်ပြီး ထူးခြားလှတာ မဟုတ်ပါဘူး”

စကားဆုံးသည်နှင့် ယဲ့ပင်ဟိုင်က ထိုအကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောတော့ပေ။ သူသည် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အကြောင်းအရာပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ဆော့ကစားသလို ပြောလိုက်သည်။

“အခု ညီလေးလင်းက အဆင့်တက်သွားပြီဆိုတော့ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးက အခြေတည်

ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်သွားပြီ။ မင်းတို့ အချင်းချင်း တာအိုရောင်းရင်းလို့ ခေါ်သင့်ပြီ”

လင်းထျန်းမင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းကို ဆက်တိုက်ခါယမ်းပြီး ပြောလိုက်

သည်။

“အကြီးအကဲယဲ့က ကျွန်တော့်ကို အရမ်းချီးကျူးလွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံး အခြေတည်ဖြစ်နေပေမဲ့ အကြီးအကဲက ကိုးဆင့်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေတော့ ကျန်းချွမ်ဈေးတစ်ခုလုံးမှာ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပဲ။ ဘယ်လိုလုပ် အကြီးအကဲနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိုင်းယှဉ်ရဲမှာလဲ”

လင်းထျန်းမင်က ချီးကျူးစကားများ ဆက်တိုက်ပြောပြီးနောက် ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ့အပြင် အကြီးအကဲက ကျွန်တော့်အဘိုးနဲ့ ဆယ့်ငါးဘိုးဘိုးတို့နဲ့ ညီအစ်ကိုလို ရင်းနှီးတယ်။ လင်းမိသားစုကိုလည်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကူညီခဲ့ဖူးတယ်။ ကျွန်တော်သာ အဖိုးကြီးကို တာအိုရောင်းရင်းလို့ ခေါ်မယ်ဆိုရင် အဆင့်အတန်း စနစ်ကို မပျက်စီးစေဘူးလား”

“ဟားဟား…”

လင်းထျန်းမင်၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ရာ သူတို့အချင်းချင်းကြားက အခြေအနေက ပိုမိုနွေးထွေးလာခဲ့သည်။

အခြေအနေများ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ ယဲ့ပင်ဟိုင်က ပြောလိုက်သည်။

“အစ်ကိုလင်းက ငါ့အပေါ် ကောင်းခဲ့တာ။ ငါတို့ တကယ်ပဲ ညီအစ်ကိုလို ခေါ်ခဲ့ကြတာ မှန်ပါတယ်။ မင်း ဒီလိုပြောလာတော့လည်း ငါ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောခွင့်ပြုပါ။ အခုကစပြီး မင်း စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် ငါ့ကို အကြီးအကဲပင်လယ် လို့ ခေါ်လို့ရတယ်။ ဘယ်လိုလဲ”

“ကျေးဇူးတော်ရှင် အကြီးအကဲပင်လယ်ကို တွေ့ပါပြီ”

လင်းထျန်းမင်က ချက်ချင်း သဘောတူပြီး ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ စကားများနှင့် လင်းမိသားစုအပေါ် ကောင်းသောဆန္ဒပြသခြင်းကို ကြားရသောအခါ ဘေးမှ လင်းရှီလုက အလွန်ဝမ်းသာပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ သဘောတူညီခဲ့သည်။

“ဒီလိုပဲ ဖြစ်သင့်ပါတယ်”

ချစ်ခင်ရင်းနှီးစွာ စကားအနည်းငယ်ပြောဆိုပြီးနောက် လင်းရှီလုက ယဲ့ပင်ဟိုင်ကို ထိုင်ခုံယူရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီး လင်းထျန်းမင်က အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော အစေခံများကို အစားအစာများ အပြည့်အစုံ ချထားရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

တစ်ဦးစီ နေရာယူပြီးနောက် လင်းရှီလုသည် ရွှေရောင်ဗူးခွံနှစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ တစ်လုံးကို အဖုံးဖွင့်လိုက်ရာ အမွှေးနံ့သာများ လေထဲတွင် ပြန့်လွင့်သွားသည်။

သူသည် ယဲ့ပင်ဟိုင်အတွက် ဝိုင်ငှဲ့ပေးရန် ထရပ်လိုက်ပြီး ထပ်ဖြည့်ပြောရန် မမေ့ခဲ့ပေ။

“အစ်ကိုယဲ့ ဒီဟောက်ယွီသီးဝိုင်အိုးတွေက ကိုးယောက်မြောက်အစ်ကို ကိုယ်တိုင်ချက်ထားတာပါ။ တန်ဖိုးကြီးတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးအများကြီး ပါဝင်တယ်။ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပေးပြီး ကျွန်တော်တို့ မကြာခဏ သောက်သုံးတဲ့အရာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး”