အကူအညီ (၂)
Vol. 14 Ch. 188
“ဈေးမြို့ကို မသွားခဲ့ရင် ကိုးယောက်မြောက်အစ်ကိုက ခင်ဗျားအတွက် သီးသန့်အိုးအနည်းငယ် ယူလာဖို့ မှာခဲ့တာ။ ပွဲလုပ်ပြီး ဧည့်ခံဖို့လည်း တိုက်တွန်းခဲ့တာ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တောင် ဒီလိုအရသာကို မြည်းစမ်းဖို့ အခွင့်အရေးရမှာ မဟုတ်ဘူး”
လင်းရှီလု၏ စကားကိုကြားတော့ ယဲ့ပင်ဟိုင်က တခစ်ခစ်ရယ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပေါ်လာသည်။
“ဟုတ်လား။ ဒါဆို ကောင်းကောင်းမြည်းစမ်းရမယ်။ ရှီကုန်းရဲ့ ကောင်းမှုကုသိုလ်ကို မလေးမစား မလုပ်သင့်ဘူး”
စိတ်အားထက်သန်သော လင်းရှီလုက ယဲ့ပင်ဟိုင်ကို ဧည့်ခံနေစဉ် လင်းထျန်းမင်က လင်းရှီလု၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။
စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲအသားများ မြည်းစမ်းနေရင်း လင်းထျန်းမင်သည် ထရပ်ကာ သူတို့နှစ်ဦးအတွက် သောက်စရာများ ငှဲ့ပေးသည်။
သောက်သုံးမှု သုံးကြိမ် ကုန်လွန်သွားပြီး ဟင်းပွဲငါးမျိုး ပြောင်းလဲလာသည်။
နွေးထွေးသော ဧည့်ခံမှုအောက်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဝိုင်ခွက်များ တစ်ခွက်ပြီးတစ်ခွက် ဝင်သွားပြီးနောက် ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် လင်းရှီလု၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို စဉ်းစားနေခဲ့သည်။
အသက်တစ်ရာနီးပါး နေထိုင်ခဲ့ပြီး လူမျိုးပေါင်းစုံကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ယနေ့ လင်းရှီလု၏ စိတ်အားထက်သန်မှုက မည်သည့်ကိစ္စကြောင့် ဖြစ်ရမည်ကို သူသိသည်။
ထိုအကြောင်းကို သိသွားတော့ သူကိုယ်တိုင် စတင်မေးမြန်းလိုက်သည်။
“လင်း အကူအညီလိုတဲ့ ကိစ္စတွေရှိရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပါ။ ကူညီနိုင်မယ်ဆိုရင် ကူညီပေးမယ်။ ဒါက လင်းမိသားစုရဲ့ အသက်ကယ်ကျေးဇူးကို ဆပ်တဲ့သဘောပါပဲ”
သူက တိုက်ရိုက်ပြောလာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှီလုက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်
သည်။
“ခင်ဗျား ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ တာအိုရောင်းရင်းယဲ့ (Daoist Ye)၊ ကျွန်တော် ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စတစ်ခု တကယ်ပဲ ရှိပါတယ်!”
“ဪ”
ယဲ့ပင်ဟိုင် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ လင်းမိသားစုမှ သူ့အား အရင်က အကူအညီတောင်းခံမှုများက ဆေးဝါးချက်လုပ်ခြင်းအတွက်သာ ဖြစ်လေ့ရှိပြီး ၎င်းမှာ သူ့အတွက် အချိန်အနည်းငယ်သာ ကုန်ကျကာ အခြေခံအခကြေးငွေလည်း ရရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို ကြီးမားသော ပံ့ပိုးမှုဟု မဆိုနိုင်ပေ။
ယနေ့ကိစ္စတွင် လင်းရှီလုက ထိုမျှ လေးနက်စွာ ကိုင်တွယ်နေသည်ကို မြင်ရသည်မှာ ဘာများဖြစ်မည်ကို သူသိချင်နေမိသည်။
ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ လင်းရှီလုသည် သူ့ကို စိတ်မပျက်စေရန် မည်သည့်အရာကိုမျှ ထပ်မံဖုံးကွယ်မထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူ၏စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသည်နှင့် သူသည် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ လင်းမိသားစု၏ ဈေးမြို့သို့ လာရောက်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောပြလိုက်သည်။
“ဆိုင်ငှားပြီး ကျန်းချွမ်ဈေးမှာ ခြေကုပ်ယူဖို့လား”
“ဂါအိုမိသားစုရဲ့ လင်းရှောင်မျှော်စင်လက်ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ် ဟုတ်လား”
ယဲ့ပင်ဟိုင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း လင်းရှီလု၏ ထပ်မံရှင်းပြချက်အပြီးတွင် လင်းမိသားစု၏ အနာဂတ်ကို မျှော်မှန်းနိုင်စွမ်းကို သူနားလည်သွားသည်။
လင်းမိသားစုသည် အတိတ်က ဤကဲ့သို့ ရည်မှန်းချက်မရှိခဲ့သည် မဟုတ်ဘဲ အင်အားမရှိခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ လော့ယွင်တောင်တန်း၏ နံပါတ်တစ်မိသားစုဖြစ်ခဲ့ဖူးသော ကျင်းမိသားစုပင် ကျန်းချွမ်ဈေးတွင် ခြေကုပ်ယူနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ယခု လင်းမျိုးနွယ်စုဝင် ရှစ်ဦး အခြေတည်အဆင့်ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ထိုအင်အားက သူတို့ကို လော့ယွင်တောင်တန်းရှိ အခြားသူများအားလုံးကို ကျော်လွန်စေခဲ့ပြီး သူတို့သည် သာမန်အတိုင်း မှေးမှိန်စွာ နေထိုင်ရန် ကျေနပ်တော့မည် မဟုတ်သည်မှာ သဘာဝပင်။
ဤအချက်ကို စဉ်းစားမိသောအခါ လင်းမိသားစု၏ တောင်းဆိုချက်များကို သူအလွန်နားလည်သည်။ သို့သော် ကျန်းချွမ်ဈေးတွင် နေရာတစ်ခု ရယူရန်မှာ လွယ်ကူသော အလုပ်မဟုတ်ပေ။
လက်ရှိတွင် ဈေးရှိဆိုင်များကို နောက်ကွယ်မှ ထောက်ပံ့ပေးနေသော အင်အားကြီးသူများမှာ ထိပ်တန်း အခြေတည်မိသားစုများထဲမှ ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော အင်အားနှင့် အဆက်အသွယ်မရှိဘဲ ဈေးက သူတို့ကို အရေးထားမည်မဟုတ်ပေ။
ထို့အပြင် ဈေးအတွင်းရှိ ဆိုင်ခန်းများကို အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ် စာချုပ်ဖြင့်သာ ငှားရမ်းနိုင်ပြီး နောက်ဆုံးသတ်မှတ်ကာလ ပြည့်ရန် နှစ်နှစ်ကျော် ကျန်သေးသည်။ ထို့ကြောင့် အလယ်အလတ်ကာလ အပြောင်းအရွှေ့ အခွင့်အရေးကို မျှော်လင့်ခြင်းမရှိဘဲ စောင့်ဆိုင်းရမည်ဆိုပါက အတော်လေး ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့သော အပြောင်းအရွှေ့များက ပုံမှန်အားဖြင့် ဆိုင်ခန်းတစ်ခု ဆက်လက်လည်ပတ်နိုင်ခြင်း မရှိမှသာ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။
“ဂါအိုမိသားစုက သူတို့ရဲ့ဆိုင်ကို တကယ်ပြောင်းမယ်ဆိုရင် အင်အားစုအများအပြားက သေချာပေါက် မျက်စိကျနေကြမှာပဲ။ ပြင်းထန်တဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်” ဟု ယဲ့ပင်ဟိုင်က ပြောသည်။
ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားပြီး မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်သွားကာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှီလုသည် သူ့အား အလျင်စလို ပြောဆိုရဲခြင်း မရှိဘဲ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် သီးသန့်အခန်းထဲ၌ သူတို့၏ အသက်ရှူသံမှလွဲ၍ တိတ်ဆိတ်နေသည်။
ဆယ်ခန့်မျှ အသက်ရှူပြီးနောက် ယဲ့ပင်ဟိုင်က နောက်ဆုံးတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်-
“လင်း ဒီအလုပ်က ခက်ခဲပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ လင်းရှောင်မျှော်စင် တကယ်ပဲ လက်ပြောင်းလဲမယ်ဆိုရင် ကြိုးစားကြည့်လို့ရတယ်။ ငါက ဈေးမြို့မှာ ဆယ်စုနှစ်များစွာ နေထိုင်ခဲ့တော့ အသုံးဝင်နိုင်တဲ့ အဆက်အသွယ်အချို့ ရှိတယ်။ ညှိနှိုင်းကြည့်လို့ ရကောင်းရနိုင်တယ်”
သူ စကားမဆုံးမီ လင်းရှီလုက ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားတော့သည်။
သူသည် ကြိုးစားကြည့်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယဲ့ပင်ဟိုင်က ထိုကိစ္စကို အလွယ်တကူ သဘောတူလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ အောင်မြင်မည်ဟု အာမခံချက်မရှိသော်လည်း ကူညီလိုစိတ်သက်သက်သည်ပင် အဖိုးမဖြတ်နိုင်ပေ။
မဟုတ်ပါက သူတို့ဘာသာ လုပ်ဆောင်ပါက ဦးခေါင်းမရှိသော ယင်ကောင်များကဲ့သို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ လျှောက်သွားနေရမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်ရလဒ်ကိုမျှ မည်သည့်အခါမျှ ရရှိမည်မသိပေ။
“စိတ်ချပါ တာအိုရောင်းရင်းယဲ့။ ကျွန်တော် ဒီကိစ္စကို ချက်ချင်း အတည်ပြုပါမယ်။ တကယ်လို့ မှန်ကန်တယ်ဆိုရင် အဲဒါကို လုပ်ဆောင်ဖို့အတွက် ခင်ဗျားရဲ့ အကူအညီကို တောင်းခံပါ့မယ်။ ဘယ်လိုရလဒ်ပဲ ထွက်လာပါစေ။ ခင်ဗျားကို ရက်ရောစွာ ဆုချပါ့မယ်လို့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်”
စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြောဆိုပြီးနောက် လင်းရှီလုသည် သိုလှောင်အိတ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ယဲ့ပင်ဟိုင်အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ထိုအရာကို မြင်သောအခါ ယဲ့ပင်ဟိုင်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စက အတည်မပြုရသေးဘူး။ ဂါအိုမိသားစုက မရောင်းချင်ရင် ကျွန်တော်လည်း ကူညီနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ လာမယ့်ရက်တွေမှာ ဒီကိစ္စရဲ့ မှန်ကန်မှုကို အတည်ပြုတာ ပိုကောင်းပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှ ထပ်ပြီး စီစဉ်တာ နောက်မကျသေးပါဘူး”
သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှီလုသည် လက်လျှော့ရန်သာ ရွေးချယ်ပြီးသိုလှောင်အိတ်ကို ပြန်ယူလိုက်သည်။
ဘေးတွင် ရပ်နေသော လင်းထျန်းမင်လည်း အရသာရှိစွာ ရှေ့တိုးလာပြီး သူတို့၏ ခွက်များထဲသို့ စိတ်ဝိညာဉ်ဝိုင်များ ဖြည့်ပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အကြောင်းအရာကို နည်းဗျူဟာကျကျ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး အတွေးအမြင်များ ဖလှယ်ကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ မိသားစုကိစ္စသေးသေးလေးများအကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။
လင်းထျန်းမင်သည် စားပွဲပေါ်မှ အရသာရှိသော ဟင်းလျာများကို တစွတ်စွတ် စားသုံးနေသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲအသားများစွာ သူ၏ဗိုက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အသားထဲတွင် ပါဝင်သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အနည်းငယ်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ပေးနေသည်။
ပွဲသည် နာရီဝက်ကျော်ကြာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင် တဖြည်းဖြည်း မှောင်လာသောအခါ ယဲ့ပင်ဟိုင်ကထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။
"ညီလေးလင်း ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး လင်းရှောင်မျှော်စင်လက်ပြောင်းတာ မှန်သလား မှားသလားဆိုတာ တစ်ဦးချင်းစီ စုံစမ်းကြရအောင်။ သတင်းတစ်ခုခုရတာနဲ့ မင်း ငါ့ရဲ့ဂူအိမ်ကို တိုက်ရိုက်လာခဲ့နိုင်တယ်။ ငါတို့ ဆွေးနွေးပြီး စီစဉ်ကြတာပေါ့"
လင်းရှီလုသည် စိတ်လှုပ်ရှားသော မျက်နှာဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောကြားလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး စိတ်ပူပေးတဲ့အတွက်။ သတင်းရတာနဲ့ ချက်ချင်း အစ်ကိုကြီးဆီ စာပို့လိုက်ပါ့မယ်”
“ကောင်းပြီ” ဟု ယဲ့ပင်ဟိုင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ထို့နောက် သုံးဦးသား ထရပ်ပြီး ကြိုဆိုရေးအဆောက်အအုံမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် တစ်ဦးချင်းစီ နှုတ်ဆက်ကာ သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ဂူအိမ်များဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။
ယာယီငှားရမ်းထားသော ဂူအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းထျန်းဖုန်းနှင့် အခြားသူများမှာ ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။
အားလုံးကို စုစည်းပြီး သူတို့စုဆောင်းခဲ့သော အချက်အလက်များကို အကျဉ်းချုပ်ပြောပြကြသည်။
အားလုံးစုဆောင်းရရှိခဲ့သော အချက်အလက်များသည် အတူတူနီးပါးပင်။ ဈေးမြို့တစ်ခုလုံးတွင် ဂါအိုမိသားစု၏ လင်းရှောင်မျှော်စင်လက်ပြောင်းလဲသွားသည့် သတင်းသာ ပျံ့နှံ့နေသည်။
ထို့ကြောင့် လောလောဆယ်တွင် လင်းမိသားစုသည် ဤလင်းရှောင်မျှော်စင်အပေါ်တွင်သာ မျှော်လင့်ချက်ထားနိုင်ခဲ့သည်။
ခြံဝင်းထဲတွင် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းဖုန်းက မေးလိုက်
သည်။
“နောက်ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲ”
နောက်ထပ် ခဏအကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လင်းရှီလုလည်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဘဲ အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့သလို ခံစားရသည်။
ထိုအချိန်တွင် လင်းထျန်းမင်က ပြောလိုက်သည်။
“မနက်ဖြန်ကျရင် ခင်ဗျားတို့အားလုံး လမ်းတွေထဲ၊ လမ်းကြားတွေထဲ ဆက်ထွက်ပြီး စကားပြောဆိုကြပါ။ ပြီးတော့ ဈေးထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ ခြေကုပ်ယူနိုင်အောင် ကူညီဖို့ ကျင့်ကြံသူအချို့နဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ကြပါ။ လင်းရှောင်မျှော်စင် ကိစ္စအတွက်ကတော့ မနက်ဖြန် ကျွန်တော်နဲ့ ဆယ့်ငါးဘိုးဘိုးတို့ ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်ပြီး ဈေးမြို့ခန်းမမှာ စုံစမ်းပါ့မယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အကြီးအကဲယဲ့က သူငယ်ချင်းတစ်ဦးကနေတစ်ဆင့် ကိစ္စကို အတည်ပြုပါလိမ့်မယ်။ မကြာခင်မှာ အဖြေရလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်”
လောလောဆယ်တော့ ဒါပဲ ရွေးချယ်စရာရှိတယ်။
လင်းထျန်းမင်၏ စီစဉ်မှုကို ကြားသောအခါ လင်းရှီလုက အရမ်းကို စိတ်အေးသွားပြီး အားလုံးကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်။ စိတ်ပူနေလို့လည်း အကူအညီဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလောက်ကြီး စိတ်ပျက်
အားငယ်နေစရာ မလိုဘူး။ တာအိုရောင်းရင်းယဲ့က ကူညီပေးမယ်ဆိုတော့ မျှော်လင့်ချက် အတော်လေး ရှိပါသေးတယ်”
ဤစကားများကို ကြားရသောအခါ လင်းထျန်းဖုန်းနှင့် အခြားသူများ၏ စိတ်ဖိစီးမှုများ များစွာ လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။
တစ်နေ့တာလုံး သူတို့သည် ဈေးမြို့၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် လှည့်ပတ်သွားလာခဲ့ကြပြီး ဆိုင်ခန်းငှားရမ်းမှု အခြေအနေကို နားလည်ခဲ့ကြသလို ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ နာမည်ကိုလည်း သေချာစွာ ရင်းနှီးသွားခဲ့သည်။
ရွှေအနှစ်ပညာရှင်များမှလွဲ၍ အင်အားကြီးသော ကျန်းချွမ်ဈေးထဲတွင် ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် အခြေတည်ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသည်။ သူ၏ အနုစိတ် ဆေးဝါးချက်လုပ်ခြင်းစွမ်းရည်ကြောင့် ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားပြီး ဧည့်သည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူ၏အကူအညီဖြင့်ဆိုလျှင် အလုပ်က အမှန်ပင် ပိုမို လွယ်ကူသွားမည်ဖြစ်သည်။
သူ၏အဖော်များ၏ မျက်နှာများ ကောင်းမွန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှီလုက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
“ထျန်းမင်ရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်းပဲ ဆက်လုပ်ကြစို့။ မနက်ဖြန်ကျရင် လူတိုင်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လှုပ်ရှားကြ။ အပြင်ထွက်တဲ့အခါ သတိထားကြ”
“ညဥ့်နက်နေပြီ အားလုံး အနားယူကြတော့”
“ဟုတ်ကဲ့”
လင်းထျန်းမင်နှင့် အခြားသူများ မတ်တပ်ရပ်ကာ ဦးညွှတ်ပြီးနောက် သူတို့၏ အခန်းများသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
သူ့အခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော ကျောက်ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ထို့နောက် လက်များကို ယှဉ်ကာ မဟာစက်ဝိုင်းကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းကို စတင်လိုက်သည်။
စိတ်ဝိညာဉ်ဝိုင်အများအပြားနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲအသားများစွာကို စားသုံးခဲ့ပြီးနောက် သူ့အတွင်းပိုင်းတွင် စွမ်းအင်များ တိုးပွားလာပြီး သန့်စင်စပြုလာသည်။
နာရီဝက်ကျော်ကြာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်အများစုကို နောက်ဆုံးတွင် သန့်စင်နိုင်ခဲ့သည်။
ညဥ့်နက်သန်းခေါင်၏ နက်ရှိုင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် သူသည် ကုတင်ဘေးတွင် ထိုင်လျက် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။
လင်းမိသားစု၏ အလုံးစုံခွန်အားကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြည့်လျှင် ဝေနိုင်ငံရှိ အခြေတည်
မိသားစုများအကြားတွင် ပျမ်းမျှထက် မြင့်မားပြီး သူတို့သည် သေချာပေါက် အရည်အချင်းပြည့်မီသည်။
အရေးကြီးဆုံးမှာ ကျန်းချွမ်ဈေးနောက်ကွယ်ရှိ ကျန်းယန်ဂိုဏ်း၏ သဘောထားပင်။ ၎င်းက ပြဿနာ၏ အဓိကအချက်ဖြစ်သည်။ ဤဆက်သွယ်မှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်သရွေ့ အလုပ်က ရိုးရှင်းသွားပေလိမ့်မည်။
“တော်ပြီ မနက်ဖြန် သွားကြည့်ပြီး ဘာဖြစ်လဲဆိုတာ ကြည့်ရတာပေါ့…”
သူ့ကိုယ်သူ တီးတိုးရေရွတ်ရင်း လင်းထျန်းမင် အိပ်ရာဝင်လိုက်ရာ မကြာမီပင် သူ့၏ဟောက်သံများ အခန်းထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။