အဓိကတိုးတက်မှု (၂)

နံနက်ခင်းတွင် လင်းထျန်းမင်သည် စောစောစီးစီး ကျင့်ကြံခြင်းကို လက်စသတ်ကာ ဂူအိမ်၏ ခြံဝင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

လင်းရှီလုလည်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေရာမှ ထွက်လာပြီး ခြံဝင်းထဲတွင် လျှောက်သွားနေသည်။

ယနေ့တွင် သူတို့သည် လီရှီယွမ်၏ ဂူအိမ်သို့ သွားရောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး လင်းရှီလုသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။ အထူးသဖြင့် ဆိုင်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဖြစ်သည်။ သူတို့ အောင်မြင်နိုင်မလား မအောင်မြင်နိုင်ဘူးလားဆိုတာ ယနေ့ပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။

လင်းထျန်းမင် ထွက်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် လင်းရှီလုသည် စိတ်အားတက်ကြွလာပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

နှစ်ဦးသား နှုတ်ဆက်စကား ဖလှယ်ပြီးနောက် ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။

သဘောတူထားသည့် အစည်းအဝေးအချိန် မတိုင်မီ အချိန်ကျန်သေးသဖြင့် နှစ်ဦးသား စကားပြောဆိုရင်း အချိန်ဖြုန်းနေကြသည်။

မကြာမီပင် တစ်နာရီကြာသွားခဲ့သည်။

နေမင်းတောက်ပလာပြီး အချိန်နီးကပ်လာသောအခါ လင်းရှီလုက ပြောလိုက်သည်။

“အချိန်က နီးလာပြီ သွားကြစို့”

လင်းထျန်းမင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ နှစ်ဦးသား တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဂူအိမ်မှ ထွက်ခွာကာ ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ နေအိမ်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

မကြာမီ နှစ်ဦးသား ယဲ့ပင်ဟိုင်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် လူနေရပ်ကွက်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဆက်လက်ဦးတည်သွားကြသည်။

တစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်နှင့် တိတ်ဆိတ်သော လမ်းသွယ်များစွာကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်များက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော ခြံဝင်းတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာကြည့်ရှုပြီး သူတို့နေရာထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းသည့် ထူထပ်သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခံစားမိသောအခါ သူတို့ အထင်ကြီးလေးစားမိကြသည်။

“ဒါက လီနေတဲ့နေရာလား” ဟု လင်းရှီလုက မေးလိုက်သည်။

“မှန်ပါတယ်။ လီက ဆူညံတာကို မကြိုက်လို့ မြောက်ပိုင်းရပ်ကွက်တစ်ခုလုံးရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ နေတာ” ဟု ယဲ့ပင်ဟိုင်က ရှင်းပြသည်။

လင်းရှီလုက ချီးကျူးစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဒီနေရာက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝတယ်။ တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ဂူအိမ်ပဲ”

ယဲ့ပင်ဟိုင်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် နှစ်ဦးကို သတိပေးလိုက်သည်။

“လီက အင်အားကြီးမားတယ်။ ပြီးတော့ ဒုတိယအဆင့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းပြုလုပ်သူ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သလို ကျန်းယန်ဂိုဏ်းရဲ့ အဓိကတပည့်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် သူက နည်းနည်း ထူးဆန်းနိုင်တယ်။ သူ့ကို မထိပါနဲ့။ ကျွန်တော် သူ့ကို ရင်းနှီးပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားကိုတော့ သေချာမသိဘူး”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းထျန်းမင်က အလေးအနက်ထားပြီး လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် ထို့နောက် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် အမှတ်အသားပြုကာ ခြံဝင်း၏ ကန့်သတ်ချက်များအတွင်းသို့ စာတစ်ခု ပို့လိုက်သည်။

သုံးကြိမ်ခန့် အသက်ရှူပြီးနောက် အလင်းမျက်နှာပြင်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပွင့်လာပြီး အမျိုးသားသုံးဦးက တည့်တည့်လျှောက်သွားကြသည်။

ဂူအိမ်၏ ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် သူတို့သည် ရွှေရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသူတစ်ဦး လက်နောက်ပစ်လျက် စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့မြင်ကြသည်။

ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် ကျန်နှစ်ဦးကို ဦးဆောင်လျက် ရှေ့တိုးကာ လီကို လက်အုပ်ချီ၍ ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဂါရဝပြုပါတယ် လီ။ ဒီနေ့ နှောင့်ယှက်မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် နောင်တရကြောင်း အရင်ဆုံး ပြောပါရစေ”

လီရှီယွမ်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

“မဟုတ်တာ။ ယဲ့က ရှားရှားပါးပါး လာရောက်လည်ပတ်တာ။ နှောင့်ယှက်တယ်လို့တောင် မယူဆနိုင်လောက်အောင် ဝမ်းသာပါတယ်”

ယဲ့ပင်ဟိုင်နှင့် လီရှီယွမ်တို့ စကားပြောဆိုရင်း ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးရှိပုံပေါ်သည်ကို ကြည့်ပြီး လင်းထျန်းမင် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ယဲ့ပင်ဟိုင်က လင်းရှီလုကို ပြုံးလျက် မိတ်ဆက်ပေးသည်။

“ဒီလူက လော့ယွင်တောင်တန်းက လင်းမိသားစုက လင်းရှီလုပါ။ ထူးခြားတဲ့ အင်အားရှိပြီး ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းပြုလုပ်သူလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ပစ္စည်းပြုလုပ်တဲ့ အတတ်ပညာ တူညီကြတာဆိုတော့ အတွေးအမြင်တွေ ဖလှယ်လို့ ရပါတယ်”

လီရှီယွမ်က လင်းရှီလုကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး အသက်အရွယ် တူညီနီးပါးဖြစ်ပြီး သူက မေးလိုက်သည်။

“ဪ လင်းကလည်း ပစ္စည်းပြုလုပ်သူလား”

လင်းရှီလုက လက်သီးပစ်ပြီး ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုကာ နှိမ့်ချစွာ ပြန်ဖြေသည်။

“ကျွန်တော်က အပေါ်ယံပဲ သိသေးတာပါ။ လီနဲ့ ယှဉ်လို့မရပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလို့မရပါဘူး”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီရှီယွမ်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက အရမ်းနှိမ့်ချတာပဲ လင်း။ ငါ့ဂိုဏ်းရဲ့ ထောက်ပံ့မှုရှိလို့ ဒီနေ့အထိ တိုးတက်လာခဲ့တာ။ မင်းက အသက်အနည်းငယ် ပိုကြီးပေမဲ့ မိသားစုကနေ လာပြီး မိသားစုကိစ္စတွေနဲ့ ဝန်ပိနေတာတောင် မင်းအသက်အရွယ်နဲ့ ဒီလောက်အောင်မြင်တာ တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ”

လင်းရှီလုက နှိမ့်ချစွာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြနေစဉ် ယဲ့ပင်ဟိုင်က လင်းထျန်းမင်ကို မိတ်ဆက်ပေးတော့သည်။

“လီ ဒီမိတ်ဆွေငယ်က သာမန်မဟုတ်ဘူး။ လင်းရဲ့တူလေးဖြစ်ပြီး ဒုတိယအဆင့် အငယ်တန်း ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပါ”

လင်းထျန်းမင်လည်း ရှေ့တိုးကာ လက်သီးပစ်ပြီး ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

လီရှီယွမ်က လင်းထျန်းမင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့အသက်အရွယ်ကို မြင်ကာ ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ မိတ်ဆက်စကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။

“လင်းမိသားစုက တကယ်ပဲ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ နဂါးတွေနဲ့ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ကျားတွေ အပြည့်ပဲ။ ရွှေအနှစ်ကျွမ်းကျင်သူတွေပေါ်ထွက်လာတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီမိတ်ဆွေငယ်က အသက်သုံးဆယ်မပြည့်သေးဘဲ အခြေတည်နယ်ပယ်ထဲကို ရောက်နေပြီ။ ပြီးတော့ ဒုတိယအဆင့် ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်တယ်။ ဒီလို အရည်အချင်းမျိုးက ဝေနိုင်ငံရဲ့ ကျင့်ကြံသူလောကတစ်ခုလုံးမှာတောင် ရှားပါတယ်”

သူ စကားမဆုံးခင် လင်းရှီလုက ရယ်မောလိုက်ပြီး နှိမ့်ချစွာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“လီက ကျွန်တော်တို့ကို အထင်ကြီးလွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီလေးက မဆိုးပေမဲ့ ဝေနိုင်ငံမှာတော့ သိပ်ပြီး ပြောစရာမရှိပါဘူး။ ကျန်းယန်ဂိုဏ်းမှာတောင် အနှစ်ဆယ်ကျော်လေး ကျင့်ကြံပြီး အခြေတည်အဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့တဲ့ ထူးခြားတော်တဲ့ တပည့်နှစ်ဦး ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားပါတယ်”

လီရှီယွမ်က တည်ငြိမ်စွာနှင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

“ဒါတောင် ခင်ဗျားရဲ့ ညီလေးက အဲဒီပါရမီရှင်တွေထက် အရည်အချင်းမနိမ့်ပါဘူး။ မှန်ကန်တဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ဆိုရင် ရွှေအနှစ်လမ်းကြောင်းကို ရောက်ရှိဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိပါတယ်”

“ရွှေအနှစ်လမ်းကြောင်းက ဒီလောက်အလွယ်တကူ ရောက်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလို ကျွမ်းကျင်သူတွေက ဝေနိုင်ငံတစ်ခုလုံးမှာ နည်းနည်းလေးပဲ ရှိတာ”

“ဒါပေမဲ့ လီက အဲဒီခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးများစွာ ရှိမယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်ပါတယ်”

လင်းရှီလုက မျှော်လင့်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ပင်ဟိုင်လည်း ထိုခံစားချက်တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်။ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး အသက်တစ်ရာနီးပါး ရှိနေပြီ။ မိုးနတ်မင်းရဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ မပါရင် ဒီမှာပဲ ရပ်တန့်သွားနိုင်တယ်။ လီ မင်းက ငယ်သေးပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ ထောက်ပံ့မှုလည်း ရှိတော့ တကယ်ပဲ အလားအလာ ကောင်းပါတယ်”

လီရှီယွမ်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောပြီး ကျန်လူများကို ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

လူအုပ်စုသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောဆိုကြရင်း ရင်းနှီးလာကြပြီး သူငယ်ချင်းဟောင်းများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လာသည်။

အစပိုင်းတွင် လီရှီယွမ်သည် ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ စကားသက်သက်ကို အခြေခံ၍ အနည်းငယ် သံသယဝင်ခဲ့သော်လည်း လင်းရှီလုနှင့် လင်းထျန်းမင်တို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ၊ ဆေးဝါးချက်လုပ်ခြင်းနှင့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများ ဖန်တီးခြင်းတွင် ရရှိခဲ့သော အောင်မြင်မှုများကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် အလွန်အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် လေးဦးသား ကျင့်ကြံမှုအလေ့အကျင့်မှ သဘာဝလွန်စွမ်းရည်များအထိ အရာရာတိုင်းကို လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုကြရာ လီရှီယွမ်သည် လင်းမိသားစု၏ အင်အားကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်သည် နွေးထွေးဖော်ရွေသောကြောင့် ယဲ့ပင်ဟိုင်က အဓိကအကြောင်းအရာကို စတင်ဆွေးနွေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။