အခန်း (၁၉၅)

ပြာသာဒ်အပြင်ဘက်တွင် ကျင့်ကြံသူအများအပြား စောင့်ကြည့်နေကြပြီး လူအများစုမှာ မစောင့်နိုင်ကြတော့ပုံ ပေါ်သည်။

လင်းရှီလုသည် စည်ကားနေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ လူအုပ်ထဲတွင် ရာနှင့်ချီသော လူများ ရှိနေမည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

သူ၏အတွေးများကို စုစည်းပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်နှင့်အတူ ရှေ့သို့လျှောက်သွားသည်။

နှစ်ဦးသား ဝင်ပေါက်၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ရပ်နေကြပြီး ထိုအချိန်တွင် လင်းရှင်းလီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဟု ပြသသည်။

လင်းရှီလုသည် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် အောက်ရှိလူအုပ်အား လက်အုပ်ချီကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

"အပေါင်းအသင်းတို့ခင်ဗျာ ကျွန်တော်က လော့ယွင်တောင်တန်း လင်းမိသားစုက လင်းရှီလုပါ။ ဒီနေ့ဟာ ကျွန်တော်တို့ ဆိုင်ဖွင့်ပွဲရဲ့ မင်္ဂလာရှိတဲ့နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး တစ်လအတွင်း ဆေးလုံးအားလုံးကို ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း လျှော့စျေးနဲ့ ရောင်းချပေးသွားမှာပါ။ ပြီးတော့ ပထမအဆင့် ဆေးလုံးတွေအတွက် အခမဲ့ ဆေးဖော်စပ်ပေးတဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတွေလည်း ပေးသွားပါမယ်။ ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးတွေအတွက်ကတော့ ဈေးကွက်စည်းကမ်းတွေအတိုင်းပဲ ဖြစ်မှာပါ"

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် အံ့အားသင့်စွာ ဆူညံသွားကြပြီး သူတို့ နားများကို မယုံနိုင်ကြဘဲ အဖွဲ့များစွာက အချင်းချင်း ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ကြတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချီသန့်စင်ခြင်း သတ္တမအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက လင်းရှီလုအား ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲလင်း ခင်ဗျား ပြောတာ တကယ်လား”

“ဟဲဟဲ”

“စိတ်ချပါ ညီလေးငယ်။ ကျွန်တော်တို့ လင်းမိသားစု ဟာ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်နီးပါး သက်တမ်းရှိတဲ့ မျိုးရိုးပါ။ ဒီလောက်များပြားတဲ့ တာအိုရောင်းရင်းတွေရှေ့မှာ ဘယ်လိုလုပ် မဟုတ်တာပြောပါ့မလဲ” ဟု လင်းရှီလုက ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ စကားများက လူများစွာ၏ သံသယများကို ပြေပျောက်စေခဲ့သော်လည်း သတိကြီးစွာထားသော ကျင့်ကြံသူအချို့ကမူ လုံးဝမယုံကြည်ကြသေးပေ။

ဘာပဲပြောပြော ဆေးဝါးဖော်စပ်ခြင်း ကို အခမဲ့ ကူညီပေးမယ်လို့ ကမ်းလှမ်းပြီး ဘာအခကြေးငွေမှ မယူဘူးဆိုတာ မကြားဖူးတဲ့ ကိစ္စဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်နောက်ဘက်မှ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ခုန်လိုက်ရာ လင်းရှီလု၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သောအခါ ယဲ့ပင်ဟိုင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် ကျောက်စိမ်းပုလင်း သုံးလုံးကို ထုတ်ယူကာ လင်းထျန်းမင်အား ပေးအပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်-

“ကျွန်တော် ဖိတ်ကြားခြင်းမရှိဘဲ ရောက်လာတာပါ ညီအစ်ကို။ လင်းမိသားစု ရဲ့ ဖွင့်ပွဲနေ့ကို ဂုဏ်ပြုပြီး ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးသုံးပုလင်း လက်ဆောင်ပေးတာပါ”

“ဟားဟား…”

“ညီအစ်ကိုယဲ့ရဲ့ ရောက်ရှိခြင်းက ကျွန်တော်တို့ကို ဂုဏ်ယူစေပါတယ်။ တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဖွင့်ပွဲပြီးတာနဲ့ ခင်ဗျားနဲ့အတူ သောက်ရမယ်”

လင်းရှီလုက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောပြောဆိုပြီးနောက် သူ၏နောက်မှ လင်းထျန်းဟုန်အား ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“ထျန်းဟုန်၊ ယဲ့ကို အတွင်းဘက်မှာ အနားယူခိုင်းလိုက်ပါ။ ငါ မကြာခင် လိုက်လာခဲ့မယ်”

လင်းထျန်းဟုန်သည် ယဲ့ပင်ဟိုင်နှင့် လင်းရှီလု နှစ်ဦးစလုံးအား ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုပြီးနောက် ယဲ့ပင်ဟိုင်အား လော့ယွင်ပြာခန်းမထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုနှင့် ကိုယ်တိုင်ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်ပေးခြင်းကြောင့် အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ မည်သည့် သံသယမှ မရှိတော့ပေ။

ဘာပဲပြောပြော လင်းရှီလုနှင့် လင်းမိသားစု တို့သည် ကျန်းချွမ်ဈေးတွင် သိပ်နာမည်မကြီးသော်လည်း ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း စွမ်းရည်များကမူ နာမည်ကျော်ကြားပြီး သူ၏ ဂုဏ်သတင်းက ဤဒေသတွင် မိုးကြိုးပမာ ထင်ရှားနေခဲ့သည်။

ကျန်းချွမ်ဈေးအတွင်းတွင် ရွှေအနှစ်ပညာရှင်များမှလွဲ၍ ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ နာမည်က လူသိများကျယ်ပြန့်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ပထမဆုံး စကားပြောသော ကျင့်ကြံသူသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ် ဆေးလုံး ပစ္စည်းသုံးစုံကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလာပြီး လင်းမိသားစုက လင်းရှင်းဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရာတွင် ကူညီပေးရန် ဆန္ဒရှိကြောင်း ပြောကြားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လင်းရှီလုက အလွန်ကျေနပ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ညီလေး အလျင်လိုစရာ မလိုပါဘူး။ ဆိုင်းဘုတ်ကို ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ ငါတို့ဆိုင်ထဲဝင်ပြီး မှတ်ပုံတင်လို့ ရပါပြီ။ ဆေးဖော်စပ်ပြီးတာနဲ့ မင်းရဲ့ဆေးလုံးတွေကို လာယူဖို့ ငါတို့ လူလွှတ်လိုက်ပါ့မယ်”

ပထမဆုံး ပြောသော ကျင့်ကြံသူသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို အကြီးအကဲလင်း ဆိုင်းဘုတ်ကို အရင်ဖွင့်ဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ နည်းလမ်းတွေ အကန့်အသတ်ရှိပေမဲ့ ဆိုင်ထဲကို ပထမဆုံးဝင်ပြီး ရတနာအချို့ ဝယ်ယူမှာ သေချာပါတယ်”

လင်းရှီလုက တခစ်ခစ်ရယ်ကာ လင်းထျန်းမင် ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး နှစ်ဦးစလုံး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနီရောင်ကြိုးများကို ဆွဲလိုက်သည်။

ဆိုင်းဘုတ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော အနီရောင် ကန့်လန့်ကာ ပြုတ်ကျသွားပြီး လော့ယွင်ခန်းမဟု လှပစွာ ရေးထိုးထားသော တောက်ပသော ရွှေရောင်စာလုံးများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် အောက်ဘက်မှ အားပေးသံများ ဆူညံထွက်ပေါ်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

မျှော်မှန်းထားသည်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လင်းရှီလုက ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ ဆိုင်ဖွင့်ပွဲနေ့မှာ အပေါင်းအသင်းအားလုံးကို အတွင်းထဲကို အစည်းအဝေးငယ်လေးတစ်ခုအတွက် ကြွရောက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ဝန်ဆောင်မှု လိုအပ်သူများလည်း ဆိုင်ထဲကို ဝင်ရောက် မှတ်ပုံတင်နိုင်ပါတယ်”

လင်းရှီလုစကားဆုံးသည်နှင့် ချီသန့်စင်ခြင်း သတ္တမအဆင့် ကျင့်ကြံသူက ပထမဆုံး ပြေးသွားပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားလည်း လော့ယွင်ခန်းမသို့ ဦးတည် လာကြတော့သည်။ လူအုပ်ကြီးသည် မကြာမီ ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ များလာပြီး ပိုမိုများပြားသော ကျင့်ကြံသူများလည်း လျင်မြန်စွာ လာရောက်နေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းရှင်းလီတို့အဖွဲ့ အားလုံး အသင့်ပြင်ဆင်ထားကြပြီး အမျိုးမျိုးသော ရတနာများကို ပြသထားသည့် စားပွဲများပေါ်တွင် တင်ထားနှင့်ပြီး ဖောက်သည်များ ရောက်လာသည်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

လင်းရှီလုနှင့် လင်းထျန်းမင်တို့သည် လော့ယွင်ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး တတိယထပ်သို့ အလျင်အမြန် တက်သွားကြသည်။ လင်းရှင်းလီတို့အဖွဲ့ကိုတော့ အလုပ်ရှုပ်နေစေရန် ထားခဲ့ကြသည်။