အခန်း (၁၉၃)

နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ကျန်းချွမ်ဈေးမြို့တော်ခန်းမအပြင်ဘက် ရင်ပြင်၌ ဖြစ်သည်။

လင်းထျန်းမင်နှင့် လင်းရှီလုတို့ မရပ်မနား သွားလာနေသော ကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်ရင်း ရပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။

လီရှီယွမ်၏ ကွယ်ကွယ်ဝှက်ဝှက် လုပ်ဆောင်မှုကြောင့် လင်းမိသားစုသည် လင်းရှောင်မျှော်စင်တွင် နေရာတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ ယနေ့တွင် သူတို့သည် ဆိုင်ငှားရမ်းခ ပေးဆောင်ရန် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ပြီး မမျှော်လင့်သော ပြဿနာများ မဖြစ်ပွားစေရန် ကိစ္စကို အမြန်ဆုံး အပြီးသတ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်၍ လူနှစ်ဦးသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ခမ်းနားသော ခန်းမကြီးဆီသို့ လှမ်းဝင်သွားကြသည်။

ခန်းမထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ဧည့်ခန်းမကြီးက လူများနှင့် စည်ကားနေသည်။ ကျန်းယန်ဂိုဏ်း ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဦးကျော်သည် ကိစ္စများ ဆောင်ရွက်ရန် လာရောက်သူများကို ဝန်ဆောင်မှုပေးနေကြသည်။

ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ပြည့်နှက်နေပြီး အများစုမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဋ္ဌမအဆင့်အထက် ရှိကြကာ အခြေတည်ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်ကျော်ပင် ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းမင်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

“ကျန်းချွမ်ဈေးက တကယ်ကို အင်အားကြီးတာပဲ။ လော့ယွင်ဈေးမြို့တော်ခန်းမမှာ အခြေတည်ကျင့်ကြံသူတွေ ကိစ္စဆောင်ရွက်တာ ရှားတယ်။ ချီသန့်စင်ခြင်း နဝမအဆင့်အထက်တောင် ရှားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာတော့ အခြေတည်ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဦးကျော်ကို အလွယ်တကူ မြင်နေရတယ်”

မကြာမီ လင်းရှီလု၏ အလှည့်ရောက်လာသဖြင့် သူ ရှေ့တိုးလိုက်သည်။

ကျန်းယန်ဂိုဏ်းမှ ချီသန့်စင်ခြင်း အဋ္ဌမအဆင့် တပည့်တစ်ဦးက ထရပ်ပြီး ညင်သာသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ ဒီနေ့ ဘာကိစ္စနဲ့ ကြွလာတာပါလဲ”

လင်းရှီလုသည် လီရှီယွမ်ပေးခဲ့သော တံဆိပ်ကို ထုတ်ယူကာ ဝန်ဆောင်မှုပေးနေသော ကျန်းယန်ဂိုဏ်းတပည့်အား ပေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က လော့ယွင်တောင်တန်းက လင်းမိသားစုဝင်ပါ။ ဆိုင်ငှားရမ်းခ ပေးဆောင်ဖို့ လာတာပါ။ ညီလေးငယ် အဆင်ပြေအောင် ကူညီပေးပါဦး” ဟု လင်းရှီလုက ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ခန်းမတစ်ခုလုံးရှိ ကျင့်ကြံသူများစွာက သူတို့၏ အလုပ်များကို ရပ်တန့်ကာ ဤဘက်သို့ အာရုံစိုက်လာကြသည်။

လင်းမိသားစုသည် နာမည်မကြီးလှသဖြင့် မိသားစုကို တည်ထောင်သူ ဘိုးဘွားသည် ရွှေအနှစ်ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ခဲ့သော်လည်း မိသားစုသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ရာ ငယ်ရွယ်သော ကျင့်ကြံသူများစွာသည် လင်းမိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော နာမည်ကို မကြားဖူးကြသေးပေ။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က လော့ယွင်တောင်တန်းတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲတွင် လင်းမိသားစုက ကျင်းမိသားစုကို အပြီးသတ် ချေမှုန်းကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျော်ကြားလာခဲ့ခြင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများစွာတွင် အာရုံစိုက်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

လင်းရှီလု၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုနှင့် ဆိုင်ငှါးရမ်းခြင်းကိစ္စက လူများစွာ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားခဲ့ပြီး တာဝန်ကျ ကျန်းယန်ဂိုဏ်းတပည့်ပင် အံ့အားသင့်ခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် တာဝန်ကျ ကျန်းယန်ဂိုဏ်း တပည့်က စိတ်တည်ငြိမ်လာပြီးနောက် တံဆိပ်ကို စစ်ဆေးတော့သည်။

တစ်ရက်အစောပိုင်းက သူသည် လီရှီယွမ်ထံမှ လင်းမိသားစု၏ ကိစ္စရပ်များကို အသေးစိတ် ညွှန်ကြားချက်များ ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းက သူ့အား အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်စေခဲ့ကာ ထိုတောင်းဆိုချက်ကို အလွယ်တကူ သဘောတူစေခဲ့သည်။

တံဆိပ် မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် သူက လေးစားသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲလင်း၊ ဦးလေးလီဆီမှ စာရရှိထားပြီးပါပြီ။ ဂါအိုမိသားစု၏ ဖျက်သိမ်းခြင်းကို ကောင်းစွာ ဆောင်ရွက်ပြီးပါပြီ။ ဆယ်နှစ်စာ ငှားရမ်းခကို စုစုပေါင်း စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသုံးသောင်း ပေးဆောင်ရန်သာ လိုအပ်ပါတယ်”

လင်းရှီလုက ခေါင်းညိတ်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

မိသားစုမှ ယူဆောင်လာသော စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးငါးသောင်းသည် အလုံအလောက်ရှိပြီး ငှားရမ်းခပေးဆောင်ရန် သုံးသောင်း ကျန်သေးသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသုံးသောင်းထက် ပိုများခဲ့ပါက အခြားမိသားစုဝင်များထံမှ ချေးငှားရမည်ဖြစ်ရာ သူတို့၏ အစီအစဉ်များကို ထိခိုက်စေပြီး အတော်လေး အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည်ပင်။

စိတ်တည်ငြိမ်လာသောအခါ သူသည် ပြင်ဆင်ထားသော သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ တာဝန်ကျ ကျင့်ကြံသူအား ပေးအပ်လိုက်သည်။

တာဝန်ကျ ကျင့်ကြံသူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ကြည့်ပင်မကြည့်ဘဲ ယူကာ စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ထိုင်ခုံမှ ထကာ ခန်းမအတွင်းပိုင်းသို့ ထပ်မံဝင်သွားသည်။

မကြာမီ သူသည် ရွှေဝါရောင် တံဆိပ်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူ့နေရာသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

တာဝန်ကျ အမှုဆောင်အရာရှိက တံဆိပ်ကို ဦးညွှတ်လျက် လင်းရှီလုအား ပေးအပ်ပြီးနောက် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲလင်း ဒါက လင်းရှောင်မျှော်စင်က ဆိုင်အတွက် ကန့်သတ်ချက်အမိန့်တံဆိပ်ပါ။ နောင်မှာ ဆိုင်နာမည် ပြောင်းရင် ဈေးမြို့တော်ခန်းမမှာ မှတ်ပုံတင်ဖို့ မမေ့ပါနဲ့။ ဆိုင်ငှားရမ်းခအတွက်ကတော့ ဆယ်နှစ်သက်တမ်းရဲ့ ကုန်ဆုံးချိန်မတိုင်မီ တစ်နှစ်အလိုမှာ အသစ်ပြန်

လဲလှယ်ရပါမယ်”

လင်းရှီလုက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မည်သို့မျှ ဟန်ဆောင်မှုမရှိဘဲ ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ ညီလေးငယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အချိန်ရရင် လင်းမိသားစုရဲ့ ဆိုင်ကို လာလည်

နိုင်ပါတယ်”

လင်းရှီလု၏ မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် ကမ်းလှမ်းမှုကို ကြားသောအခါ တာဝန်ကျ ကျင့်ကြံသူက လျစ်လျူရှုရဲခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲရဲ့ ရက်ရောတဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်နာမည် ကျောက်ချီယန်ဖုန်းပါ။ အချိန်ရတာနဲ့ သေချာပေါက် လာလည်ပါ့မယ်”

“ကောင်းပြီ…”

လင်းရှီလုက ပျော်ရွှင်စွာ တခစ်ခစ်ရယ်ရင်း အလွန်ပင် ကျေနပ်နေသည်။

သူသည် ကျောက်ချီယန်ဖုန်းနှင့် စကားအနည်းငယ် ထပ်ပြောရင်း နှစ်ဦးကြား ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး လင်းမိသားစု၏ ငယ်ရွယ်သူများအတွက် ဆက်ဆံရေးများ ထိထိရောက်ရောက် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။

လင်းမိသားစု ဈေးတွင် ခိုင်မာသော ခြေကုပ်ရရှိရန်အတွက် ကျင့်ကြံသူများနှင့် အထူးသဖြင့် ကျောက်ချီယန်ဖုန်းကဲ့သို့သော အင်အားကြီးမားသော ဂိုဏ်း၏ အကူအညီရယူထားသော သူများနှင့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ခြင်းက မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်ကဲ့သို့ပင် ထိုသို့သော ဆက်ဆံရေးမျိုးက အရေးကြီးသော အချိန်များစွာတွင် အသုံးဝင်နိုင်ပြီး အကူအညီအချို့ ပေးနိုင်သည်။

ခဏအကြာတွင် လင်းရှီလုသည် ကျောက်ချီယန်ဖုန်းထံမှ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာပြီး နှစ်ဦးသား ဈေးမြို့တော်ခန်းမမှ အတူတကွ ထွက်ခွာလာကြသည်။

သူတို့ မျက်ကွယ်ဖြစ်သည်နှင့် ဈေးမြို့တော်ခန်းမတစ်ခုလုံး တီးတိုးစကားသံများ ဆူညံလာတော့သည်။

ချီသန့်စင်ခြင်း အဋ္ဌမအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ရှုပ်ထွေးစွာ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

“လင်းမိသားစု…လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က လော့ယွင်တောင်တန်း တိုက်ပွဲမှာ အောင်ပွဲခံခဲ့တဲ့ လင်းမိသားစုများလား”

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် နောက်ထပ် ချီသန့်စင်ခြင်း အဋ္ဌမအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ကျေနပ်နေသော အမူအရာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒီ လင်းမိသားစုပါပဲ။ ဒီမိသားစုက မရိုးရှင်းဘူးလို့ ကြားတယ်။ သူတို့ရဲ့ မိသားစုကို တည်ထောင်သူ ဘိုးဘွားက ဝေနိုင်ငံရဲ့ ကျင့်ကြံသူလောက တစ်ခုလုံးမှာ တစ်ချိန်က နာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ ရွှေအနှစ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်”

“သူတို့က ရွှေအနှစ်ပညာရှင်ကို မွေးထုတ်ခဲ့ကြတယ်”

“မှန်ပါတယ်။ လော့ယွင်တောင်တန်း လင်းမိသားစုမှာ အခြေတည်ကျင့်ကြံသူ ခြောက်ဦးရှိပြီး မျိုးနွယ်စုဝင်တွေထဲမှာ အထွတ်အထိပ်က အခြေတည်ခြင်း အဋ္ဌမအဆင့်မှာ ရှိပြီး အင်မတန် အင်အားကြီးတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ဒီလို စွမ်းဆောင်ရည်က သူတို့ကို ဝေနိုင်ငံတစ်ခုလုံးရှိ အခြေတည်မိသားစုအားလုံးထဲမှာ ထိပ်ဆုံးမှာ ရောက်စေခဲ့တယ်”

ဆူညံနေသော ခန်းမကြီးထဲတွင် လူတိုင်း လင်းမိသားစုအကြောင်း ပိုမိုသိရှိရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ ကျင့်ကြံသူအချို့ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် သူတို့သည် လင်းမိသားစုအကြောင်း သတင်းများ ပျံ့နှံ့စေခဲ့ကြသည်။

ထွက်ခွာသွားကြသော လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့မှာမူ ထိုအကြောင်းအရာများကို လုံးဝမသိဘဲ အဝေးသို့ ရောက်နေခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။

ဈေးမြို့တော်ခန်းမမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လူနှစ်ဦးသည် လင်းရှောင်မျှော်စင် တည်ရှိရာ လမ်းမသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားကြသည်။

မကြာမီ သူတို့သည် လင်းရှောင်မျှော်စင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ လင်းရှီလုသည် ကန့်သတ်ချက်အမိန့်တံဆိပ်ကို ထုတ်ယူကာ ဖွင့်လှစ်ပြီး ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

လင်းရှောင်မျှော်စင်မှာ ယခုအခါ လူသူကင်းမဲ့နေပြီး ဂါအိုမိသားစု ဟက ကျန်ရှိသော ပစ္စည်းများအားလုံးကို ဖယ်ရှားသွားပြီဖြစ်ရာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသော နေရာတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။