အခန်း ၅၄-၅၅

အခန်း ၅၄

မကြာခင်မှာပဲ ဝိညာဉ်သားရဲ ရာပေါင်းများစွာ ကျဲတန်ရဲ့ နောက်မှာ စုဝေးနေကြပြီ။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ အရေအတွက်ကလည်း လျင်မြန်စွာ တိုးလာနေတယ်။ ကျဲတန်က သူ့ရဲ့ ညာလက်သီးကို ဆုပ်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကို ရုတ်တရက် ထိုးလိုက်တယ်။ "ဘုန်း!" လူတွေကို စိုးရိမ်စိတ် ဖြစ်စေတဲ့ တိုးညှင်းတဲ့ အသံတစ်ခု။ ရလဒ်အနေနဲ့ ကျဲတန် သွေးမှုန်အမြောက်အများ ချောင်းဆိုးထွက်လာခဲ့တယ်။ ထူးဆန်းတာက ဒီသွေးမှုန်တွေက မြေပြင်ပေါ်မှာ မပျံ့နှံ့သွားဘဲ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ချင်းစီရဲ့ နဖူးဆီကို ပျံသန်းသွားခဲ့တယ်။ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်က သွေးမှုန်နဲ့ ထိတွေ့လိုက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာအရွယ်အစားက သိသိသာသာကြီးထွားလာပြီး ကြမ်းတမ်းတဲ့၊ ဆိုးရွားတဲ့ အော်ရာတစ်ခုစီကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့တယ်။ ဘေးကို ပစ်ချခံထားရတဲ့ ချင်ကျူးက ဒီဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ အားကောင်းလာတဲ့ ခွန်အားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်ခဲ့တယ်။ သူတို့အားလုံးက အဆင့်တစ်ဆင့်စီ တက်လာခဲ့တယ်။ ဒီဝိညာဉ်သားရဲ ရာပေါင်းများစွာထဲမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ခန္ဓာပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် သတ္တဝါအချို့လည်း ပါဝင်တယ်။ ဒီလို ဒေါသထွက်နေတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲအလုံးအရင်းကို ယဲ့ယွီတစ်ယောက်တည်း ဘယ်လိုများ တွန်းလှန်နိုင်မှာလဲ။ မင်းသမီး ယဲ့နျန်လည်း ရှိနေသေးတာကို ထည့်မပြောနဲ့ဦး။ ချင်ကျူးက ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တယ်၊ "ထွက်ပြေး! ပြေး!" ကျဲတန်က သူ့ပါးစပ်ထောင့်က သွေးတွေကို သုတ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ကို ယဲ့ယွီနဲ့ ယဲ့နျန်ဘက်ကို ညွှန်ပြလိုက်တယ်။ ဝိညာဉ်သားရဲ ရာပေါင်းများစွာ ဟစ်အော်ကာ ရှေ့ကို ပြေးလာကြတယ်။ ဒီအခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရတော့ ယဲ့ယွီ မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်တယ်။ ကျဲတန်က ဒီဝိညာဉ်သားရဲ အများအပြားနဲ့ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ကုန်ဆုံးအောင် လုပ်ပြီးမဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်ကို လုံးဝပျက်စီးသွားအောင် လုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား။ အကယ်၍ အဲဒီလိုဆိုရင်လည်း ပြီးတာပေါ့။ ယဲ့ယွီက သူ့ဓားကို ဓားအိမ်ထဲ ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကိုမာန်သွင်း ရိုက်လိုက်တယ်။ နောက်တစ်ခဏမှာ ဆယ်မီတာလောက် မြင့်တဲ့ ဝိညာဉ်ခေါ်နဖူးစည်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ အနက်ရောင် အလံက လေထဲမှာ တလွင့်လွင့်လွှင့်နေတယ်။ ဒါက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း သုတ်သင်ခြင်းနတ်ဘုရားအလံပဲ! သူ ပေါ်လာတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် အေးစက်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့ အော်ရာတစ်ခုက အခင်းဖြစ်ပွားရာ တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့တယ်။ သစ်တောအပေါ်မှာ တိမ်မည်းတွေ ကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို မှောင်မိုက်စေခဲ့တယ်။

ထို့နောက်တွင် အဆုံးမရှိသော ပျောက်ဆုံးဝိညာဉ်တို့၏ ငိုကြွေးသံများ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး လူအများ၏ စိတ်ဓာတ်ကို လှုပ်ခတ်စေခဲ့သည်။ ဒေါသတကြီး လှုပ်ရှားနေသော ဝိညာဉ်သားရဲအုပ်စုသည်လည်း ခဏတာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ အတွေးတစ်ခုနှင့်အတူ ယဲ့ယွီသည် ဝိညာဉ်နဖူးစည်းမှ သန့်စင်ပြီးသော သရဲအကောင်ရေ ရာနှင့်ချီ၍ လျင်မြန်စွာ ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ဟစ်အော်ရင်း ဝိညာဉ်သားရဲများထံသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ဤသရဲများ၏ မျက်လုံးများတွင် ဝိညာဉ်သားရဲတို့၏ အသားနှင့်သွေးသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော အာဟာရဖြစ်သည်။ ဤအခွင့်အရေးကို သူတို့ မည်သို့ လွဲချော်နိုင်မည်နည်း။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် အခင်းဖြစ်ပွားရာ၌ ကူကယ်ရာမဲ့ဝမ်းနည်းဖွယ် သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။ ဝိညာဉ်သားရဲတို့၏ အသားနှင့်သွေးကို စားသုံးပြီးနောက် သရဲများသည် ပိုမိုအားကြီး ခိုင်မာသော ပုံစံများ ဖြစ်လာကာ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်ဆီသို့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယဲ့ယွီလည်းအလုပ်အတော်ရှုပ်လျက် ရှိနေခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအစီရင် ကို အသုံးပြု၍ သူသည် သေဆုံးပြီးသော ကျဲချန်နှင့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်သားရဲတို့၏ ဝိညာဉ်များကို ခေါ်ထုတ်ကာ ဝိညာဉ်နဖူးစည်းထဲသို့ အားလုံး စုစည်းလိုက်သည်။ ခဏအတွင်းတွင် ဤဝိညာဉ်အားလုံးသည် နဖူးစည်းအတွင်းရှိ မကျေနပ်ချက်များဖြင့် ညစ်ညမ်းသွားကာ လက်စားချေလိုသော ဝိညာဉ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စစ်မြေပြင်သို့ ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။ ဤထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းက ချင်ကျူး၏ မျက်နှာကို အလွန်ဖြူဖျော့သွားစေခဲ့သည်။ ယဲ့ယွီ၏ လုပ်ရပ်များသည် သူမ၏ နားလည်မှုကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။ မြင့်မြတ်လောကငါးခု ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း ၏ တပည့်များသည် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်မှ နည်းလမ်းများကို မည်သို့ အသုံးပြုနိုင်မည်နည်း။ ပြီးတော့ ဒီဝိညာဉ်နဖူးစည်းထဲမှာ လက်စားချေလိုတဲ့ ဝိညာဉ်တွေ အများကြီး စုစည်းနေတယ်။ လွှမ်းမိုးနေတဲ့ မကျေနပ်ချက်တွေက လေထုတစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်နေတယ်။ သူမမျက်စိရှေ့က ဒီ "ကျောက်ဝူကျီ" ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။ သူက တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း ထဲက နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်အေးဂျင့် ဖြစ်နိုင်မလား။ ဒီလိုဆိုရင်တောင် သူက စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်ပြီး မင်းသမီး ယဲ့နျန်ကို ကယ်တင်ဖို့ ဧကရာဇ်အာဏာအတွက် ရုန်းကန်မှုမှာ ဘာလို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရတာလဲ။ မေးခွန်းများစွာက သူမရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ပြည့်နှက်နေပြီး ချင်ကျူးကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့တယ်။ တစ်ဖက်မှာ ကျဲတန်လည်း အံ့အားသင့်တဲ့ အမူအရာကို ပြသခဲ့တယ်။ ဒီလို အရည်အသွေးမြင့် သရဲတွေကို နှစ်ရာပေါင်းများစွာ မဟုတ်ရင်တောင် ထုတ်လုပ်လို့ မရဘူး။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ခေါ်နဖူးစည်းနဲ့ပေါင်းစပ်ရင် သူ ဝိညာဉ်သားရဲတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ထပ်ခေါ်ထုတ်ထုတ် အကျိုးမရှိတော့ဘူး။ ဒီလို ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ ရတနာတွေနဲ့ သာလွန်တဲ့ နည်းစနစ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ! ဒီကလေးက တချို့သော အကြီးအကဲတွေရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့် ဖြစ်ရမယ်။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျဲတန်က လှည့်ထွက်ဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။ သူ မသေချာတဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ဝင်မပါဘူး။ ကျဲချန်ကို သတ်ခဲ့တဲ့ ကလဲ့စားအတွက်တော့ သူ နည်းနည်းလောက် စောင့်နိုင်တယ်။

သူ့ရဲ့ တခြားညီအစ်ကိုနှစ်ဦး ရောက်လာတာနဲ့ ဒီမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့ လူကို သတ်ဖို့ နောက်မကျသေးဘူး! ဒီလိုတွေးရင်း ကျဲတန်က ချက်ချင်း လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်မှာ ယဲ့ယွီရဲ့ ပုံရိပ်က ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်တယ်။ "၊ ငါ မင်းကို သွားခွင့်ပြုလိုက်လို့လား။" ကျဲတန်က ဒေါသမပြဘဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်းက ငါ့ကို သွားခွင့်မပြုဘူးဆိုရင် ငါလည်း မင်း ကို ဒီမှာပဲ သတ်ရတော့မှာပေါ့ !" လို့ ပြောလိုက်တယ်။ တောင်ပိုင်းဘာဘေးရီးယန်းကုန်းမြေက ကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ သားရဲထိန်းချုပ်နည်းစနစ်တွေအပြင် သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံတဲ့ နည်းစနစ်တွေကလည်း သာလွန်တယ်။ ကျဲတန်ရဲ့ မူလကတည်းက ထူးခြားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ပေါင်းစပ်ရင် သူယဲ့ယွီအနားကိုကပ်နိုင်တာနဲ့ နတ်ခန္ဓာပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတောင် သေခြင်းတရားကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ အခုဆို သူတို့ကြားက အကွာအဝေးက မီတာအနည်းငယ်ပဲ ရှိတော့တယ်။ ဒီအကွာအဝေးက ကျဲတန်ကို ယဲ့ယွီ သေဆုံးမယ့် မြင်ကွင်းကို ကြိုတင်မြင်နိုင်စေခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူက သူ့လက်သီးကို ရုတ်တရက် ဆုပ်လိုက်တယ်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ အပြာရောင်တာအို အမှတ်အသားတစ်ခု တောက်ပစွာ လင်းနေတယ်။ သူက ယဲ့ယွီဆီကို ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်သွားတယ်။ ဒါပေမယ့် ယဲ့ယွီကတော့ ရှောင်တိမ်းတာ၊ ရှောင်လွှဲတာ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး။ ကြီးမားတဲ့ လက်သီးက ယဲ့ယွီကို ထိတော့မယ့်အချိန်မှာ သူ့ခါးက ကျောက်စိမ်း က ရုတ်တရက် အပြာရောင်အကာကွယ်အဖြစ်လင်းလက်လာပြီးကျဲတန်ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ လက်သီးချက်ကို တားဆီးလိုက်တယ်။ ယဲ့ယွီက သူ့လက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်ပြီး လေထဲကနေ တစ်ခုခုကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သလို လုပ်လိုက်တယ်။ ကျဲတန်က စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပေမယ့် မကြာခင်မှာပဲ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှာ ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ယဲ့ယွီရဲ့ ခေါ်ယူမှုနဲ့အတူ ဝိညာဉ်ခေါ်နဖူးစည်းက ရုတ်တရက် ပျံသန်းလာခဲ့တယ်။ ဒီထိပ်တန်း ဝိညာဉ်ပစ္စည်းက ကျဲတန်ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ချက်ချင်း ထိုးဖောက်လိုက်တယ်။ တစ်ခဏချင်းမှာပဲ သွေးတွေ ပန်းထွက်လာခဲ့တယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်က သရဲတွေ ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်ခံရတယ်။ သူတို့က ကျဲတန်ရဲ့ အသားနဲ့ သွေးတွေကို ရူးသွပ်စွာ ဝါးမြိုစတင်ခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ထဲမှာ ရှေ့ဆုံးမှာ ရပ်နေတာက ကျဲချန်ရဲ့ လက်စားချေဝိညာဉ်မှလွဲလို့ တခြားသူ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက တကယ်ကို အကြီးမားဆုံး သရော်လှောင်မှုပဲ။ ခဏအကြာမှာ ကျဲတန် သေဆုံးသွားခဲ့တယ်။ တောင်ပိုင်းမိစ္ဆာလေးဖော် ထဲကမိစ္ဆာနှစ်ဉီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။ ယဲ့ယွီက ဖြည်းဖြည်းချင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်။ သူ့ရဲ့ဝိဉာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုနဲ့ နတ်ခန္ဓာပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးကို သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီလို အောင်မြင်မှုမျိုး…

သူ ကိုယ်တိုင်တောင် မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ တကယ်တော့ ကောင်းမွန်တဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေနဲ့ သာလွန်တဲ့ နည်းပညာတွေရှိမှသာ အဆင့်မြင့် ပြိုင်ဘက်တွေကို ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ ခွန်အား ရှိနိုင်တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ယဲ့ယွီက ဝိညာဉ်နဖူးစည်းကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ယဲ့နျန်ကို သစ်ပင်ပင်စည်ကနေ ညင်သာစွာ ချီချလိုက်တယ်။ သူက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်တယ်၊ "ကြောက်သွားလား။" "မကြောက်ပါဘူး!" ယဲ့နျန်ရဲ့ လက်သေးသေးလေးက ယဲ့ယွီရဲ့ လက်စွပ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက မျှော်လင့်ချက်တွေ ပြည့်နေခဲ့တယ်။ သူမက ထပ်မံ မေးလိုက်တယ်၊ "မျက်နှာဖုံး ချွတ်ပြီး ကျွန်မကို ကြည့်ခွင့်ပြုပါလား။" ဒီတောင်းဆိုချက်ကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီ စိတ်ထဲမှာ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့တယ်။ သူက သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို မဖော်ပြချင်သေးပေမယ့် ယဲ့နျန်ရဲ့ ဖြူစင်တဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ပြီး သူ တကယ်ကို ဆက်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားချင်စိတ် မရှိတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် သူက သူ့မျက်နှာပေါ်က မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်တယ်။ ယဲ့နျန်က ယဲ့ယွီရဲ့ တကယ့်မျက်နှာကို မြင်တော့ "ဖေဖေ၊ ဖေဖေ တကယ်ပဲ!" လို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်တယ်။ ချင်ကျူးက ဒီမြင်ကွင်းကို မယုံနိုင်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ ကြည့်နေခဲ့တယ်။ ဒါဆို ယဲ့နျန်ရဲ့ တကယ့်ဖခင်အရင်း က ယဲ့ယွီပေါ့။ ဒါကြောင့် သူက သူမကို ကယ်တင်ဖို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့တာလား။ "သမီးက သူ့အဖေကို မှတ်မိတဲ့ ခံစားချက်က မမိုက်ဘူးလား၊ ယဲ့ယွီ။" ရင်းနှီးတဲ့ အသံတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ ယဲ့ယွီက ခေါင်းလှည့်လိုက်တယ်။ သူက လီရူဝမ် ရောက်လာတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ သူမက နဂါးဝတ်ရုံ ဝတ်ထားပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ ဟန်ပန်ကို ထုတ်လွှတ်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေက အရင်ကလိုပဲ နက်ရှိုင်းတဲ့ ချစ်ခင်မှုတွေ ရှိနေတုန်းပဲ။ ယဲ့ယွီ အရမ်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့တယ်။ သူ စကားပြောတော့မလို့ လုပ်နေတုန်း လီရူဝမ်က တစ်လှမ်းရှေ့တိုးလာခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ နေရာရွေ့ပြောင်း နည်းပညာကို သုံးပြီး ယဲ့ယွီရဲ့ ရှေ့ကို ရောက်လာခဲ့တယ်။ သူမက သူ့လက်မောင်းတွေကို ဖွင့်ပြီး သူ့ကို ပွေ့ဖက်လိုက်ကာ ဒီပျော်ရွှင်တဲ့ အခိုက်အတန့်ကို ခံစားဖို့ မျက်လုံးတွေကို မှိတ်လိုက်တယ်။ သူမက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်၊ "ငါနဲ့အတူ နန်းတော်ကို ပြန်လာခဲ့ပါတော့။" ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်နှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတယ်။ သူက ခေါင်းကို အရူးအမူး ခါယမ်းပြီး "မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် မပြန်တော့ဘူး! နားထောင်ပါ၊ ဒါတွေက တကယ် မဟုတ်ဘူး။" "အိပ်မက် မက်ခဲ့တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်လို့ မရဘူးလား။" လီရူဝမ်က ယဲ့ယွီရဲ့ ငြင်းဆန်မှုကို လျစ်လျူရှုဟန် တူတယ်။ သူမက ခေါင်းမော့ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်၊ "ငါတို့ မိသားစုအနေနဲ့ အတူတူ ထမင်းမစားရတာ ကြာပြီ။" ဒီစကားတွေကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီ ရုန်းကန်တာကို ရပ်လိုက်တယ်။

*****

အခန်း ၅၅

မဟာချင်မင်းဆက်နန်းတော် အတွင်း၌။ လီရူဝမ် စီစဉ်ပေးသည့်အတိုင်း။ သူမ၊ ယဲ့ယွီနှင့် ယဲ့နျန်တို့အတူ ညစာ စားခဲ့ကြသည်။ နန်းတော်အစေခံအားလုံးကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။ ယဲ့ယွီ ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်တော့ အရာအားလုံးက အရမ်း ရင်းနှီးနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ အိပ်မက်ထဲမှာ ဒီနေရာမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်မိနေခဲ့တာပဲ။ ဒီကို ပြန်ရောက်လာတော့ ယဲ့ယွီ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားရတယ်။ တကယ်တော့ သူ မလာသင့်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီတံခါးဝကနေ ဝင်လာတာနဲ့ အိပ်မက်ထဲက အတွေ့အကြုံတွေဟာ သူ့ရဲ့ အနာဂတ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် "မိသားစု သုံးဦး" ဆိုတဲ့ စကားစုက ယဲ့ယွီကို တကယ် ထိမိခဲ့တယ်။ သို့သော် သူလည်း စိတ်ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား။ အိပ်မက်စနစ်သာ ရှိနေသေးသရွေ့ အဆုံးမရှိသော ဖြစ်နိုင်ခြေတွေ ရှိနေလိမ့်မယ်။ ကံကောင်းရင် မကြာခင်မှာ သူ ဒီကနေ တည့်တည့်တန်းတန်း ထွက်သွားနိုင်လိမ့်မယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ မထွက်ခွာခင်မှာ ယဲ့ယွီက လီရူဝမ်ကို ကောင်းကောင်း သင်ခန်းစာ ပေးဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ သူမကို သတ်မှာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် နည်းနည်းလောက် ရိုက်တာတော့ သေချာပေါက် လုပ်မှာပဲ။ အင်း။ လီရူဝမ်ကို နဂါးဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတုန်း ရိုက်နှက်တာက တကယ်ကို စိတ်ခံစားချက်ကို မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မယ်။ ယဲ့ယွီက သူ့ဘေးက လီရူဝမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာမှာ ကလူကျီစယ်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့တယ်။ ယဲ့နျန်က သူ့မေးစေ့ကို လက်နဲ့ ထောက်ထားပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်တယ်၊ "ဖေဖေ၊ ဖေဖေ၊ ဘာလို့ မယ်တော်ဘုရင်မကြီးကို စိုက်ကြည့်နေတာလဲ။" ဒီမေးခွန်းက ယဲ့ယွီကို ချက်ချင်း ရှက်ရွံ့စေခဲ့တယ်။ သူက အတွေးရိုင်းတွေထဲမှာ လွင့်မျောနေခဲ့တာ သူ့သမီးတောင် သတိထားမိနေပြီလား။ "မ-ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဖေဖေ တစ်ခုခု စဉ်းစားနေတာပါ၊ မင်းအမေကို စိုက်ကြည့်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။" ယဲ့ယွီရဲ့ ခိုင်မာတဲ့ ငြင်းဆိုမှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း လီရူဝမ်က အရမ်း တည်ငြိမ်နေခဲ့တယ်။ "နျန်အာ၊ လျှောက်ပြောမနေနဲ့။ မင်းအစားအစာကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် စား!"

ယဲ့နျန် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး အလေးအနက် စားသောက်စတင်လိုက်တယ်။ ယဲ့ယွီ သက်ပြင်းတစ်ချက် ဖြည်းဖြည်းချလိုက်မိတယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်တစ်ခဏမှာ သူ့စိတ်ထဲမှာ အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရတယ်။ "ဒီလောက်နှစ်တွေကြာပြီ၊ မင်းငါ့ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာအလှကို မမြင်ရခဲ့ဘူးမလား ။ ခု သမီး ဘေးနားမှာရှိနေတာကိုယ့်ကိုကိုထိန်းသိမ်းပါဦး ပြီးရင် မောင်တော်စိတ်ကြိုက်ပါ။" "ညတာအတွင်း ညီမတို့ပျော်ပါးချိန် အများကြီး ရှိဦးမှာပါ။" ဒီစကားတွေက ယဲ့ယွီရဲ့ နှလုံးခုန်နှုန်းကို ချက်ချင်း မြန်စေခဲ့တယ်။ ပျော်ပါးဖို့ အခွင့်အရေးတွေလား။ သူမ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။(လူရိုးလေးယဲ့ယွီ) ဒါက ဘုရင်မတပါးက တကယ် ပြောနေတာလား။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် မိသားစုသုံးဦး စားသောက်ပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ပြီးဆုံးခဲ့ကြသည်။ လီရူဝမ် စီစဉ်ပေးသည့်အတိုင်း ယဲ့နျန်ကို နန်းတော်အစေခံများက အနားယူရန် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ လီရူဝမ်လည်း သူမ၏ ကတိကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ပြီး ယဲ့ယွီအားသူမ၏ လှပလွန်းသော အရာအားလုံးကို ပေးခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် အချစ်ဟောင်းကို ပြန်လည် နိုးထစေခဲ့သည်။ သူမ၏တပ်မက်စရာနတ်သမီး ခန္ဓာကိုယ်လေးသည် တညလုံး အပေါ်ရောက်လိုက်အောက်ရောက်လိုက်နှင့်ယဲ့ယွီ၏လက်တွင်းသက်ဆင်းနေရသည်။ သို့သော် နန်းတော်၏ နွေးထွေးမှုနှင့်မတူဘဲမဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် ၏ မြို့တော်အတွင်း၌ သတ်ဖြတ်မှုများ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ အထက်ဘုံရင်ပြင် တိုက်ပွဲအတွင်း သစ္စာဖောက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော အရာရှိများနှင့် ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးကို သူတို့၏ မိသားစုများနှင့်အတူ ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့သည်။

ကျန်းနန်မင်းသားနှင့် ဆက်နွှယ်သော အရာရှိများ အားလုံးကို ချွင်းချက်မရှိ ကွပ်မျက်ခဲ့သည်။ ခဏတာမျှ မြို့တော်တစ်ခုလုံး ငိုကြွေးသံများနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဤနေ့သည် ဧကရီ၏ ရက်စက်သော နည်းလမ်းများကို ထပ်မံ ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ အထက်ဘုံရင်ပြင် အတွင်း၌ နောက်ဆုံးအထိ ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့သော သူတိုင်းသည် ရက်ရောသော ဆုလာဘ်များ ရရှိခဲ့ကြသည်။ အထူးသဖြင့် သမာဓိရှိပြီး ခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ်ကို ပြသခဲ့သော အရပ်ဘက်အရာရှိများ ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံရေးနယ်ပယ်တွင် သူတို့အားလုံး သိသာထင်ရှားသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးခဲ့ကြသည်။ အရပ်ဘက်အရာရှိများ၏ ခေါင်းဆောင် ယဲ့လျန်ယန်အား ထိုနေရာတွင်ပင် မာကွစ်ဘွဲ့(မင်းသားဘွဲ့) ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။ ဘဝ၏ အနိမ့်အမြင့်များက အလွန်လျင်မြန်သဖြင့် သခင်ယဲ့ပင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ဧကရီ၏ မဟာဗျူဟာမြောက် နက်ရှိုင်းမှုသည် သာမန်လူတို့ထက် များစွာ သာလွန်သည်။ သူမသည် ကျန်းနန် မင်းသား၏ ကြံစည်မှုကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက မြင်နေရပြီဖြစ်သော်လည်း ထုတ်ဖော်မပြခဲ့ပေ။ အစား သူမသည် မိမိကိုယ်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထဲထဲဝင်ဝင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး အထက်ဘုံရင်ပြင် အဖြစ်အပျက်ကို ကြံစည်ခဲ့ကာ ပုန်ကန်သူများ၏ လက်ကို အသုံးပြု၍ နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းခဲ့သည်။ သူမ၏ လှပသောကစားကွက်ထဲတွင် သစ္စာမဲ့သူ မည်သူမဆို ပုန်းအောင်းရန် နေရာမရှိခဲ့ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများသည် တကယ်ပင် ထူးခြားစွာ လိမ္မာပါးနပ်သည်။

သို့သော်လည်း အားလုံးပြီးဆုံးသည်အထိ ယဲ့လျန်ယန် တစ်ခုကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဧကရီက အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ ယဲ့ယွီဆိုတာ တိတိကျကျ ဘယ်သူလဲ။ ဘာလို့ သူ့ကို ဒီလောက် အလေးအနက်ထားတာလဲ။ … နောက်တစ်နေ့မနက်။ ယဲ့ယွီ မဟာချင်မင်းဆက်နန်းတော် ကနေ ထွက်လာတဲ့အခါ အိပ်မက်မက်နေသလို ခံစားရတယ်။ အဲဒီ အမျိုးသမီးက သူ့ကို တကယ် မထိန်းသိမ်းထားခဲ့ဘူး။ အစား သူ့ကို ထွက်သွားခွင့်ပြုလိုက်တယ်။ မနေ့က ယဲ့ယွီနဲ့ လီရူဝမ်တို့ တစ်ညလုံး စာပေလေ့လာခဲ့ကြတယ်။ပြင်းထန်တဲ့ရမက်ခေါ်သံတွေဆူညံစေခဲ့တယ်။ ဧကရီတပါးရဲ့တောင့်တင်းလှတဲ့နောက်ပိုင်းအလှက သွေးဆူဖို့ကောင်းလှတယ်။ တော်ဝင်ဝတ်ရုံတော်အောက်က ခန္ဓာကိုယ်က ဖြူဖွေးစွင့်ကားလွန်းလှပြီး ယဲ့ယွီအတွက်တော့ အရည်ရွှမ်းလှတဲ့ သစ်သီးတလုံးလို အားရပါးရသုံးဆောင်ခဲ့ရတယ်။ သူမရဲ့မြင်းစီးနည်းစနစ်တွေကအလွန်ကိုကောင်လွန်းတယ်။ ခါးကျင်ကျင်လေးအောက်ကစွင့်ကားဖြူဖွေးတဲ့ပေါင်တန်တွေ။ "ဝေးတာကြာလေမေ့တဲ့အထိကြမ်းလေ" ဆိုတဲ့ စကားစုက အပြည့်အဝ ထင်ရှားခဲ့တယ်။ ဧကရီဟာသူ့လက်မှာမျော့နေမတတ်ထိ ကြမ်းခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ယဲ့ယွီကို အံ့အားသင့်စေတာက သူတို့ လေ့လာပြီးသွားတဲ့အခါ အိပ်ရာထက်မှာ အသက်ပြင်းစွာရှုပြီးနေတဲ့ လီရူဝမ်က သူ့ကို တိုက်ရိုက် ထွက်သွားနိုင်ပြီလို့ ပြောလိုက်တာပဲ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ယဲ့ယွီ နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးနေခဲ့တယ်။ လီရူဝမ် ဒါကို ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ သူ နန်းတော်ကနေ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထွက်သွားနိုင်ပြီး သူ လုပ်ချင်တာ လုပ်နိုင်တယ်၊ တစ်ခါတလေ သူ့သမီးကို လာတွေ့ပေးဖို့ပဲ လိုတယ်လို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောခံရတဲ့အထိပဲ။ ဒီအဖြေက ယဲ့ယွီကို လုံးဝ စိတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့တယ်။ ဒါက သူသိတဲ့ လီရူဝမ် ဟုတ်သေးရဲ့လား။ သူမက ဒီလောက် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဘာလို့ လုပ်နေတာလဲ။ ခဏလေး၊ ဒါက သေချာပေါက် ထောင်ချောက်ပဲ! ဒါပေမယ့် ယဲ့ယွီ နန်းတော်တံခါးဝကနေ ထွက်လာတဲ့အခါ ဘယ်သူမှ သူ့ကို မတားခဲ့ဘူး။ ဖြစ်နိုင်မလား… လီရူဝမ် တကယ် ပြောင်းလဲသွားတာလား။ ယဲ့ယွီ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ လီရူဝမ် နန်းတော်နံရံတွေပေါ်မှာ ရပ်နေပြီး သူ့ကို ထွက်သွားတာကို ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက သံသယဝင်စွာ မေးလိုက်တယ်၊ "ကျွန်တော် ထွက်သွားပြီးရင် တခြားတစ်ယောက်နဲ့ ချစ်ကျွမ်းဝင်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလား။" ဒါကို ကြားတော့ လီရူဝမ် မယုံကြည်နိုင်စွာနဲ့ အသက်ရှူကျပ်သွားခဲ့တယ်။ တစ်ခဏချင်းမှာပဲ သူမ အောက်ကိုနေရာရွှေ့ပြောင်းရောက်လာပြီး ယဲ့ယွီရဲ့ လက်စွပ်ကို ဆွဲကိုင်ကာ နန်းတော်ဘက်ကို ပြန်ဆွဲခေါ်သွားတယ်။ "မင်း၊ မင်းက အရမ်း ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ! ဒီလိုစကားတွေ ဘယ်လိုပြောရဲတာလဲ။ တစ်သက်တာ တစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ခြင်းဆိုတဲ့ နိယာမကို ငါ ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုနားလည်တယ်။"

"မင်း မယုံဘူးဆိုရင် ဒီမှာနေ။ ငါ တခြားတစ်ယောက်နဲ့ တကယ် ချစ်ကျွမ်းဝင်မလားဆိုတာ မင်းကို ပြလိုက်မယ်!" "မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်က နောက်တာပါ၊ စိတ်ကို ပေါ့ပါးအောင် လုပ်တာပါ၊ အလေးအနက် မထားပါနဲ့။ ကျွန်တော် သွားပြီ!" ယဲ့ယွီသည် လီရူဝမ်၏ လက်ကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး ဝေးရာသို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ သူ၏ ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း လီရူဝမ်၏ လုံးဝန်းသော ရင်ဘတ်အစုံသည် ဒေါသကြောင့်နိမ့်လိုက်မြင့်လိုက်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဒါက ယဲ့ယွီရဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။ တခြားတစ်ယောက်သာ သူမကို ထိုသို့ ပြောရဲလျှင် ထိုနေရာတွင်ပင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။ လီရူဝမ် ယဲ့ယွီကို ဒီလောက် ရက်ရောစွာ ထွက်ခွာခွင့်ပြုရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ အိပ်မက်ထဲက ကြေကွဲဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်များ ထပ်မံ မဖြစ်စေလိုခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ တခြားသူတစ်ဦးကို ချစ်မိခြင်းမျိုးသည် တစ်ကြိမ်သာ ဖြစ်သင့်သည်။ ဒုတိယအကြိမ် ဘယ်လိုများ ရှိနိုင်မှာလဲ။ လီရူဝမ်သည် ယဲ့ယွီကို နန်းတော်တွင် ထပ်မံချုပ်နှောင်ထားလိုစိတ် ပြင်းပြနေသော်လည်း သူမ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားက ထိုသို့မလုပ်ရန် တားမြစ်ထားသည်။ အချို့အရာများကို တဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်ရမည်။ တစ်နေ့တွင် လီရူဝမ်သည် ယဲ့ယွီအား နန်းတော်တွင် ဆန္ဒအလျောက် နေထိုင်စေပြီး သူမနှင့်အတူ နေ့ရောညပါ ရှိနေစေလိမ့်မည်။ ထိုနေ့သည် မကြာတော့ဘူးဟု သူမ ခံစားနေရသည်။ လီရူဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် လက်စွပ်များကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး နန်းတော်အတွင်းသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် သူတို့၏ ခရီးကို ပြန်လည် စတင်ခဲ့ကြသည်။ ယဲ့ယွီသည် ဝိညာဉ်လှေ၏ အဆုံးပိုင်းတွင် ထိုင်နေပြီး လက်ထဲတွင် တိုကင်တစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။ သူသည် အတွေးများဖြင့် လွင့်မျောနေခဲ့သည်။ တိုကင်သည် လုံးဝ ရွှေရောင်ဖြစ်ပြီး ရှေ့ဘက်တွင် မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် ဟူသော စာလုံးများ ထွင်းထုထားသည်။ ၎င်းကို မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်ဝင်ခွင့်လက်မှတ် ဟု ခေါ်သည်။ ဤတိုကင်ဖြင့် ဧကရီကိုယ်တိုင် အမိန့်ပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီးမဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် မှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် စစ်သည်များအားလုံးကို အမိန့်ပေးနိုင်သည်။ လီရူဝမ်က မနက်က သူ့ကို ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယဲ့ယွီ နားမလည်နိုင်ခဲ့။ လီရူဝမ်သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ရက်ရောစွာ သူ့ကို ထွက်ခွာခွင့်ပြုပြီး မည်သည့်ပတ်သက်မှုမှ မရှိခဲ့သနည်း။ သူ စဉ်းစားနေစဉ် ယွင်ရိုမူ ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူမက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်၊ "မောင်လေး၊ မနေ့က မင်း ဘာလုပ်ခဲ့တာလဲ။ နန်းတော်ကနေ တစ်ညလုံး မပြန်လာဘူးလား။" မနေ့က အထက်ဘုံရင်ပြင် တိုက်ပွဲပြီးနောက် ယဲ့ယွီကို မတွေ့ရတော့သဖြင့် ယွင်ရိုမူသည် အလွန်စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း၏ တပည့်အားလုံးကို ချက်ချင်း ရှာဖွေခိုင်းခဲ့သည်။ ညနေစောင်းတွင်မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် မှ ခန်းဆောင်မှုးများ ရောက်လာပြီး ယွင်ရိုမူအား တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း၏ တပည့်များကို ထိန်းချုပ်ရန် ပြောကြားခဲ့သည်။ သူတို့သည် မည်သည့်နေရာတွင်မှ ပေါ့ပေါ့ဆဆ လျှောက်သွားခြင်း မပြုသင့်ပေ။ သူတို့၏ ဂုဏ်သရေရှိ တပည့် ကျောက်ဝူကျီသည် လက်ရှိ နန်းတော်တွင် ရှိနေသဖြင့် သူ၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် စိုးရိမ်ရန် မလိုဟု ပြောကြားခဲ့သည်။ ယွင်ရိုမူသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ လုံးဝ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။