အခန်း (၃၇)

ဒီကိုယ်ခန္ဓာမှာ နေထိုင်တာကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့ အချစ်ဆုံးမှာ တတိယကိုယ်ခွဲဖြစ်သည်ကို ဒုတိယကိုယ်ခွဲက အမြဲသိနေသည်။

သူတို့သုံးယောက်ကြားကို ရွေးတဲ့အခါတိုင်း သူမက တတိယကိုယ်ခွဲကို အမြဲ ရွေးသည်။

သူ့မျက်နှာရှေ့မှာတောင် သူမအမူအရာက တတိယမြောက်ကို နှစ်သက်ကြောင်း ပြသနေသည်။

အဲဒီလိုအဖြေပဲ။ သူဝမ်းမနည်းပါဘူးလို့ ပြောတာက ဒုတိယကိုယ်ခွဲအတွက် လုံးဝအတုအယောင်ပဲ။

ဒါပေမယ့် တတိယကိုယ်ခွဲနဲ့ ရန်ဖြစ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး။

လင်းရှောင်ယွဲ့ သူ့အိမ်ရောက်ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို သူဘာလုပ်ခဲ့မှန်း သူကိုယ်တိုင် သိနေခဲ့သည်။ တတိယကိုယ်ခွဲက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ဘာလုပ်ခဲ့လဲ။

သူ လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ဘဲ သူမကို ကာကွယ်ဖို့ ရှေ့တိုးတောင် မဝံ့မရဲဖြစ်ခဲ့သည်။

တတိယကိုယ်ခွဲ ထွက်လာတိုင်း သူမမှာ ကျောထောက်နောက်ခံရှိပုံရပြီး သူမစကားတွေနဲ့ အပြုအမူက ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဒုတိယကလေးက သူမကို သူတို့သုံးဦးထဲမှ ရွေးချယ်ဖို့ ဘယ်သောအခါမှ သူမကို မတောင်းဆိုရဲပေ။

အိပ်မပျော်တဲ့ညက ဒုတိယအကြိမ်ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့ဘေး အိပ်ပျော်နေပေမယ့် သူလူးလှိမ့်ပြီး လှည့်ခဲ့သည်။ သူ့ မျက်လုံးတွေ မှိတ်ထားပေမယ့် သူ့အတွေးတွေက တက်ကြွနေသေးသည်။

ဒုတိယ ရန်ယန် က သူ့ကိုယ်သူပြောခဲ့သည်...

ငါပြောင်းရမယ်။

ငါပြောင်းချင်တယ်။

ငါပြောင်းကိုပြောင်းရမယ်!

နောက်တစ်ခါ...

ဒါမှမဟုတ် မနက်ဖြန်...

သူ.... နေ့ခင်းဘက် ထွက်လာရမယ်။

ညဘက်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့က စာကြည့်ခန်း အာကာသနေရာလွတ်ထဲ ဝင်ခဲ့သည်။

အိပ်ဖို့ ရန်ယန်လက်ကို သူမ မကိုင်ထားတာကြောင့် ရန်ယန်ကို အာကာသထဲ မတွေ့ခဲ့ရပေ။

မကြာသေးမီရက်များအတွင်း သူမ သူမလက်ထဲမှာ အမှိုက်တွေနဲ့အတူ အိပ်နေခဲ့သည်။

စာကြည့်ခန်းထဲမှာ အမှိုက်တွေပစ်ဖို့....

စာကြည့်ခန်းအာကာသနေရာလွတ်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမ Laptop ရှေ့ထိုင်ပြီး Taobao ကိုဝင်ကာ အစောကြီးတုန်းက မှာယူထားတဲ့ သစ်သီးတွေရဲ့ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးအချက်အလက်ကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။

ရက်အတော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်၊ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးဆိုင်ရာ အချက်အလက်များက ပြေစာကို နောက်ဆုံးတွင် ပြသခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ "လက်ခံသည်" ဟူသော စကားလုံးသုံးလုံးကို မြင်တဲ့အခါ အလွန်ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူမရဲ့ပန်းသီးတွေက သူတို့အတွက် လက်မှတ်ထိုးထားတာကို ပြသခဲ့သည်။

ပန်းသီးတွေယူဖို့ သူမ ဘယ်သွားရမလဲ။

လင်းရှောင်ယွဲ့ စာကြည့်ခန်းတံခါးကို အလျင်အမြန် ပြေးဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ သူမ လုံးဝအမှောင်ကမ္ဘာကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူမ စာကြည့်ခန်းတံခါးကို အမြန်ပိတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ စာလေ့လာတဲ့သီးသန့် ဧရိယာဖြစ်သည်။ စာလေ့လာနေပေမယ့် ထွက်လို့မရနိုင်ဘူး။

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမရဲ့ ပန်းသီး Express အတွက် ဘယ်သူက လက်မှတ်ထိုးထားခဲ့သလဲဆိုတာ မသိခဲ့ဘဲ ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေသည်ကို မသိခဲ့ပေ။

သူမရဲ့စကားအရ သူမ မမွေးဖွားခင်က အိမ်အောက်ထပ်မှာ လာပို့ဖို့ လက်မှတ်ထိုးခဲ့ပြီး သူမအခန်းထဲကို လာပို့တဲ့ပစ္စည်းကို သူ့အခန်းထဲယူခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် အခုချိန်မှာတော့ သူမရဲ့ စာကြည့်ခန်းထဲမှာ ဒီလိုနေရာတွေပဲ ရှိတယ်။

လက်မှတ် ရေးထိုးထားပေမယ့် ကယ်ရီယာက အသုံးမဝင်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား။ ဒီလောကထဲကို ဝင်လို့မရဘူးလား။

"ဟူးး..."

လင်းရှောင်ယွဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ချက်ချင်း အလွန်စိတ်ပျက်သွားသည်။

သူမသည် ကွန်ပျူတာဆီ ပြန်သွားပြီး Taobao စတိုးဆိုင်နဲ့ ဆက်သွယ်ကာ အမြန်ချောပို့မည့် စတိုးဆိုင်ကို မေးခဲ့သည်။ ဘယ်လိုလက်ခံရရှိခဲ့တာလဲ။

မေးပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့က အဆာပြေဘူးအကြီးကြီးကို ခြေထောက်ဖြင့်ထိကာ ကြည့်ခဲ့သည်။

စာကြည့်ခန်းထဲမှာပါတဲ့ အရာတွေက မကုန်ခမ်းနိုင်ဘူး။ အဲ့တာကိုဒီနေ့ယူသွားရင် မနက်ဖြန်မှာ တစ်ပုံစံတည်းမွေးဖွားလာမယ်။

ဒါနဲ့ အဲဒီနေ့က အဆာပြေမုန့်ဘူးကြီးကို ထုတ်ယူပြီးတဲ့နောက် ဒုတိယနေ့မှာ သူမ ဝင်လာတော့ ဒီမုန့်တွေကို ထုပ်ပိုးထားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ တင်ထားဆဲပင်။

လျိုဝေဝေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတွေးခဲ့သည်။ သည်ပန်းသီးမရှိရင်တောင် အနာဂတ်မှာ ဒီအဆာပြေတွေစားကြရအောင်။

ထို့ကြောင့် သူမ ဒီအဆာပြေမုန့်ဘူးကြီးကို ထုပ်ပိုးလိုက်ပြန်သည်။

အဲ့တာကို ဘယ်တော့မှ မတွေးဘူး!

မထင်မှတ်ပဲ....ဘူးကိုဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အထဲမှာ ပန်းသီးဖာ ရှိနေသည်။

Taobao မှာ သူမ ဝယ်လာတဲ့ ပန်းသီးတစ်ဖာ။

လျိုဝေဝေ အာမေဋိတ်သံပြုလိုက်ပြီး ပန်းသီးတစ်လုံးကို အမြန်ကောက်ယူပြီး ပွတ်လိုက်သည်...

နီရဲပြီး အကြီးကြီးပဲ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့အရသာရှိမယ့်ပုံပဲ

အသီးအနှံ မစားရတာ ကြာပြီ။ သူမ စားပွဲပေါ်က paper towerကို အမြန်ယူပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သုတ်လိုက်ကာ ကိုက်လိုက်သည်။

ကြွပ်ကြွပ်လေး၊ အရည်ရွှမ်းတယ်၊ ချိုမြပြီး အထဲမှာ ခဲထားတဲ့ ချိန်မြိန်တဲ့နှလုံးသားလေးကို မြင်နေရဆဲပင်။

"ပျော်စရာကြီး!"

လျိုဝေဝေ ရိုးသားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဤအာကာသရှိ စာကြည့်ခန်းက အလွန်တရာမှကိုကောင်းကင်ယံကို အံတုနေမှန်း သူမ သိသည်။

ဒါဟာ စာကြည့်ခန်းတစ်ခုလိုပဲ၊ ဒါပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေက ရှုပ်နေသည်။

အနာဂတ်ကမ္ဘာမှ အမြန်ချောပို့တာကို လက်ခံနိုင်သည်...

ဤစာကြည့်ခန်းက အနာဂတ်ကမ္ဘာနဲ့ တကယ် ချိတ်ဆက်နေကြောင်း ပြသနေသည်။

ဒါမှမဟုတ် ဖြတ်သန်းသယ်ယူပို့ဆောင်လို့ရတဲ့ ဘူတာရုံတစ်ခုလား။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤစာကြည့်ခန်းသည် အနာဂတ်ကမ္ဘာနှင့် အမှန်တကယ် ဆက်နွှယ်နေသေးသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ အရည်ရွှမ်းနေတဲ့ ပန်းသီးကို ကိုက်လိုက်ပြီး သိပ်ပြီး မစဥ်းစားတော့ပေ။

သူမ Taobao ကို အမြန်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို အမြန်ပို့ဖို့ အခြားသစ်သီးပို့ဆောင်ရေးကုမ္ပဏီများစွာကို တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

ပြီးတော့ အရေးကြီးဆုံးအရာက...

လင်းရှောင်ယွဲ့က နောက်နေ့တွင် ဤနေရာကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါတွင် သူမ သုံးစွဲထားတဲ့ ငွေများ ပြန်ဝင်လာသည်ကို လင်းရှောင်ယွဲ့ မှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ Alipay ကိုတော့ မသုံးရသေးပေ။

၎င်းသည် စာကြည့်ခန်းအာကာသနေရာလွတ်၌ရှိသော အချိန်ကို သူမသေဆုံးသည့်နေ့တွင် အမြဲသတ်မှတ်ထားကြောင်း ပြသနေသည်။

ဒါပေမယ့် စာကြည့်ခန်းက အနာဂတ်ကမ္ဘာနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

သူမ ဤနေရာတွင် မကုန်မခန်းနိုင်သောငွေရှိပြီး၊ ထာဝရသတ်မှတ်ထားတဲ့ အနာဂတ်အချိန်ကို နှစ်သက်ပြီး အနာဂတ်ကမ္ဘာက ပစ္စည်းတွေကိုလည်း ခံစားနိုင်သည်။

ရွှေလက်ချောင်းက များလွန်းတယ်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က လက်ရှိအနေအထားကို ခံစားဖို့ ဘာကြောင့် ကျေနပ်နေတာလဲဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရပေ။

ပန်းသီးတစ်လုံးကို ကိုင်ရင်း သူမ မသေခင်မှာရေးထားခဲ့တဲ့ စာရွက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်......Fourth-dimensionl (အလျား၊အနံ ၊အမြင့် ဆိုတဲ့ ထုထည်ပမာဏ၃ရပ်၏ အချိန်ဟူသည့် အတိုင်းအတာပမာဏ)နဲ့ ဆက်စပ်နေသည်

သူမက အရည်အချင်းအလွန်ကောင်းတဲ့ ကျောင်းသူမျိုးမဟုတ်ပေ။ အနာဂတ်ကမ္ဘာတွင် Ph.D. ဘွဲ့လွန်ဒီဂရီတွေက ရှားမည်မဟုတ်ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့ စိတ်ပူသလောက်တော့ ဘွဲ့လွန်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲက တော်တော်ပင်ပန်းသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဘွဲ့လွန်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲအတွက် နောက်ကျတဲ့ထိနေခြင်းကြောင့် သူမဘဝရဲ့ တစ်ဝက်ခန့်ကုန်ကျခဲ့ပြီး စာမေးပွဲအတွက် စာကျက်တာတောင် သူမကို သေစေခဲ့သည်......

သူမက သူမကျူရှင်ဆရာနဲ့ စကြာဝဠာအာကာသသီအိုရီကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာနေပေမယ့် တကယ်တမ်းတွင် သူမသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ သုတေသနမပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

ထားလိုက်ပါတော့.....

ဒီပညာရပ်ဆိုင်ရာ သုတေသနပြုချက်က သူမ အတိတ်ဘဝအကြောင်းဖြစ်သည်။

ဤဘဝတွင် သူမက ၇၀ ခုနှစ်ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲ ရောက်သွားတဲ့အခါ သူမသည် ဘုန်းကြီးပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ဖို့ မဖြစ်ချင်ဘဲ ဆားနယ် ငါးလို သက်တောင့်သက်သာသာ နေထိုင်ချင်ခဲ့သည်။

သက်တောင့်သက်သာနေမယ်.......

နောက်တစ်နေ့တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့ နိုးလာပြီး သူမရိတ်သိမ်းလိုက်သော ကလေးမှာ ရန်ယန် မဟုတ်ဘဲ ဒုတိယ ရန်ယန် ဖြစ်ကြောင်း ထူးထူးခြားခြား တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဒီနေ့ ဒုတိယ ရန်ယန်က ခါတိုင်းနဲ့ မတူဘူး။

သူမ စောစော အိပ်ယာထတဲ့အခါ ဒုတိယ ရန်ယန်က ခြေဖဝါးကို ချကာ ဖိနပ်စီးဖို့ ပြင်ဆင်နေသည်။

"ရှင်လည်း အိပ်ရာထတော့မို့လား"လင်းရှောင်ယွဲ့ အံ့ဩသွားသည်။

"အွန်း" ရန်ယန် တိုးညှင်းစွာ ဖြေလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ သူမလက်သေးသေးလေးကို သူ့ပခုံးပေါ်တင်လိုက်ပြီး "မထနဲ့။ ရှင့်ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကဒဏ်ရာတွေက မပျောက်သေးဘူး၊ ကုတင်ပေါ်မှာ ရက်နည်းနည်းလောက် လှဲနေ"

ရန်ယန် ခါးကိုကုန်းလိုက်တဲ့အခါ သူ တောင့်တင်းသွားသည်။ တကယ်တော့ သူကုန်းလိုက်တော့ ခါးကဒဏ်ရာကို ထိသွားတာ။ သူ နာလို့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့အမူအရာ မမှန်တာကို သတိပြုမိပြီး အမြန် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ "ရဲဖို့ မကြိုးစားနဲ့။ အိပ်ရာထဲမှာ ကောင်းကောင်းနေတာ ပိုကောင်းတယ်။ နောက်မှ ဆေးကြောဖို့ ရေယူလာပေးမယ်"

ရန်ယန်က နက်မှောင်တဲ့ မျက်လုံးတွေကို မော့ကြည့်ကာ လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း "ဒါပေမယ့် ငါ မင်းကို ကတိပေးခဲ့တယ်...... ငါပြောင်းလဲဖို့လုပ်ပါ့မယ်........."

"ဒါဆိုချက်ချင်းကြီး ပြောင်းလဲဖို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အလျင်စလိုမလုပ်နဲ့"

လင်းရှောင်ယွဲ့ သူ့ကို ပခုံးကိုကိုင်ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှင့်စိတ်ထဲမှာ ဒီဟာရှိနေတာကို သိရတာ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အရာရာတိုင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ရမယ်။ အခု အပြင်မှာ ရန်တဟဲ နဲ့ ရန်ရွှေ့ချန်ရဲ့အမှုကို စုံစမ်းနေတုန်းပဲ။ ရှင့်ကို အရူးလို့ထင်တဲ့အတွက် သူတို့ရှင့်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ဒီကိုမလာကြတာ။ ဒီအချိန်မှာ ရှင် ပြောင်းလဲလိုက်ရင် သံသယတွေ ဝင်လာလိမ့်မယ်။ အခု လက်ရှိအနေအထားကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ အခုအချိန်က သင့်တော်တဲ့ အချိန်မဟုတ်သေးဘူး"

ရန်ယန်က လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့ ကောင်းမွန်စွာ တွေးခေါ်သုံးသပ်ချက်ကို ကြားပြီး ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ....... မင်းပြောတာကို နားထောင်မယ်"

"​နောက်​ရက်​အနည်းငယ်​​လောက်​ အိပ်​ယာထဲမှာ ဆက်​​နေလိုက်​။ ဆေးကြောဖို့ ရေယူလာပေးမယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့ သူ့ပခုံးကို ပုတ်​ပြီး အပြင်​ထွက်​ဖို့ပြင်​ဆင်ပြီး ထလိုက်​သည်​။

"ခဏလေး......."

သူမထလိုက်တော့ ရန်ယန်က သူမကိုတားခဲ့သည်။ “ကြမ်းပြင်ပေါ်က ဒီဖာဘူးက ဘာလဲ”

သူ့ရဲ့သတိပေးချက်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမ စာကြည့်ခန်းက ပန်းသီးတစ်ဖာကို ယူလာခဲ့ကြောင်း မေ့သွားလိမ့်မည်။

"ဟားဟား၊ ဒါက ကျွန်မ ဒီကို ထပ်ပြီး ယူလာခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ"

လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြုံးပြီး ဖာဘူးကိုဖွင့်ကာ ဘူးအတွင်းပါရှိသော ပန်းသီးတွေကိုကြည့်ရန် ရန်ယန်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

ဒီဘက်ခေတ်မှာ သစ်သီးတွေက အရမ်းဈေးကြီးသည်။

ရန်ယန် အနီရောင်ပန်းသီးအကြီးကြီးတစ်ဖာကိုတွေ့တဲ့အခါ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မျက်လုံးတွေပြူးကျယ်သွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ဘူးကို ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီး "လျှို့ဝှက်ထားနော်၊ ဒါက ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်စားဖို့ပဲ"

ရန်ယန် သူမကို တကယ်မေးချင်နေသည် ...... နောက်ဆုံး သူမမှာ ဘာလျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေတာလဲ။

သူတို့ နှစ်ယောက် မနေ့ညက အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပြီး သူမက သူ့ထက်တောင် စောပြီး အိပ်သွားခဲ့တာ။

ဒီပန်းသီးဖာက ဘယ်မှာမှ ပေါ်လာတဲ့ပုံမပေါ်ဘူး...

ရန်ယန် ပိုပိုပြီး ခံစားလာရသည်...... လင်းရှောင်ယွဲ့ နတ်သမီးလေးပဲ မဟုတ်လား။ တစ်ခုခုကို ထုတ်လိုက်တာက နတ်သမီးရဲ့ မှော်အစွမ်းလား။ မဟုတ်ရင် အခြားဘယ်လိုမျိုးက ဒီလောက် အံ့ဖွယ်ကောင်းနိုင်မှာလဲ။

လင်းရှောင်ယွဲ့ သည် ဗီရိုထဲ ပန်းသီးဖာကို ဝှက်ထားပြီး အခန်းကျဉ်းလေးမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။

ယနေ့အချိန်ထိ ရွာသားတွေက ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ အပြင်မထွက်ရဲကြသေးပေ။

ထို့ကြောင့် ရန်မိသားစု ခြံဝင်းက နံနက်ခင်းတွင် အလွန်အသက်ဝင်နေသည်။

ဆောင်းနေရောင်က နွေးထွေးပြီး အိမ်ဝင်းထဲမှာ ဖြာခနဲပဲ။

ပထမအိမ်နဲ့ ဒုတိယအိမ်များသည် အိမ်တစ်အိမ်စီရှေ့တွင် ခုံတန်းနှစ်ခုကို ထားရှိပြီး အမျိုးသမီးအများအပြား စကားစမြည်ပြောရင်း နေကြာစေ့များကို စားနေကြကာ ခုံတန်းရှည်များပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသည်။

အိမ်ငယ်လေးထဲက လင်းရှောင်ယွဲ့ ထွက်လာတာကို သူတို့မြင်တော့ ပထမအိမ်နဲ့ ဒုတိယအိမ်က အမျိုးသမီးလေးယောက်က လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး သူမကို လှောင်ပြောင်ကြသည်။

ချွေးမအသစ်က မနက် နေရောင်နေရောင်သုံးခါ မလင်းမချင်း ပျင်းရိပြီး ယောက္ခမက မနက်စာ ပြင်ပေးရကြောင်း ပြောဆိုနေကြသည်။ သူမကတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထဖို့ပဲလိုသည်။ အိမ်မှုကိစ္စတွေတောင် မလုပ်ရဘူး။ တတိယအိမ်က လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ လက်ထပ်ထားသည်။ ဒါက တစ်သက်လုံး ကံဆိုးခြင်းတစ်ခုလိုပဲ။

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘူး။

သူမနဲ့ ရန်ယန်တို့ ဆေးကြောသန့်စင်ပြီးတာနဲ့ နံနက်စာစားဖို့ ဝမ်ရှို့ယင် အိမ်ကို သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ရှို့ယင်က ဒီနေ့မှာ ကိုယ်ပိုင်အလုပ် မလုပ်ဘဲ အိမ်တွင် ပျင်းရိလွန်းနေခဲ့သည်။

ဒုတိယအိမ်က မိန်းမတွေ ဝါးစားနေကြတာကို မကြာခဏကြားရတဲ့အပြင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လောက်က သူမဘဝက တော်တော်သာယာခဲ့သည်။

ဝမ်ရှို့ယင်က ရန်ယန် ဒဏ်ရာအကြောင်း လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ "ဒီနေ့အပြင်မှာ နေကကောင်းနေတော့ ရှောင်ယန်က တစ်နေ့လုံး အိမ်ထဲမှာနေရတာကို ငြီးငွေ့နေလောက်ပြီ။ မနက်စာစားပြီးရင် သူ့ကို အပြင်ခေါ်ထုတ်ပြီး ခြံဝင်းထဲမှာ ထိုင်ကြလေ။ အိမ်နှစ်အိမ်ကလူတွေနဲ့ မထိုင်နဲ့၊ သမီးတို့ အိမ်ရှေ့မှာပဲ ထိုင်။ အိမ်​​ရှေ့မှာမို့ ​နေ​ရောင်​လေးရနိုင်​တယ်​"

"ဟုတ်ကဲ့ အမေ" လင်းရှောင်ယွဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြီး ဖြေလိုက်သည်။

ဝမ်ရှို့ယင် သူမစကားကို ပြောလိုက်ကတည်းက လင်းရှောင်ယွဲ့က ရန်ယန်ကို အပြင်မှာ ထိုင်ခိုင်းပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူတို့အိမ်သေးသေးလေးရှေ့မှာ နေရောင်ခြည်ရဖို့အတွက် ထိုင်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အနံ့ဆိုးတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ မနက်စာအတွက် ဝမ်ရှို့ယင်က သူတို့နှစ်ယောက်အတွက် ခေါက်ဆွဲချက်ပေးခဲ့ပြီး အသီးအရွက်နဲ့ ကြက်ဥကြော်နှစ်လုံးကိုအပေါ်မှာတင်ထားပေးသည်။ အသားမရှိပေမယ့် ခေါက်ဆွဲအပေါ်တွင် တင်ထားတဲ့ ကြက်ဥကြော်နှစ်လုံးက ကြည့်ရတာ အရသာရှိနေဆဲပင်။ မိသားစုခွဲနေပြီးနောက် တတိယမိသားစုရဲ့ ရိက္ခာတွေက ပိုမိုကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

အိမ်မှာရှိတဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို အရင်က လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြင်ဆင်ထားပေးတာ။

အမဲသားမရှိတဲ့အချိန်တွင် ကြက်ဥများကို စားနိုင်စေရန်အတွက် ကြက်ဥတောင်းကြီးတစ်လုံးကို ဝယ်ခဲ့သည်။

ဝမ်ရှို့ယင်က လင်းရှောင်ယွဲ့ကို သူမလက်ထဲက ပိုက်ဆံတွေ ဘယ်ကရတာလဲလို့ မမေးခဲ့ဘူး။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဝမ်ရှို့ယင်က ​​လင်းရှောင်ယွဲ့ ရဲ့လက်ထဲက ပိုက်ဆံတွေကို မကောင်းဆိုးဝါး ရန်ယန်က ပေးနိုင်တယ်ဆိုတာကို ဝမ်ရှို့ယင်စိတ်ထဲ သိထားလို့ပဲ။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ခေါက်ဆွဲအပေါ်တွင် ကြက်ဥနှစ်လုံးပါတဲ့ ခေါက်ဆွဲပန်းကန်နှစ်လုံးနဲ့ ဘေးဘက်အခန်းငယ်လေးထဲ ပြန်သွားခဲ့သည်။ အခန်းငယ်လေးရဲ့ တံခါးဝမှာ ခုံတန်းရှည်တစ်ခု ထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ ရန်ယန်ကို အိမ်အပြင် ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါ်ထုတ်လာကာ ကြက်ဥခေါက်ဆွဲနှစ်ပန်းကန် ယူပြီး ပြန်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် နှစ်ယောက်သား အိမ်သေးသေးလေးရဲ့ တံခါးဝတွင် ထိုင်ကာ နေပူစာလှုံရင်း ကြက်ဥခေါက်ဆွဲကို သက်တောင့်သက်သာ စားသုံးကြသည်။

ပထမအိမ်နဲ့ ဒုတိယအိမ်က အမျိုးသမီးတော်တော်များများက သူတို့ကို စိုက်ကြည့်နေတာကြောင့် ရန်ယန် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသည်။

သူသည် ထိုကဲ့သို့သော အသွင်အပြင်ကို လက်ခံရန် အသုံးမချခဲ့ဘဲ လူများနှင့် ဆက်ဆံရန် ကြောက်လန့်နေခဲ့သည်။

အရင်ကဆိုလျှင် သူသည် အခန်းကျဉ်းလေးထဲ ပုန်းနေပြီး တံခါးကနေ ဘယ်တော့မှ မထွက်ခဲ့ပေ။

ယခုမူ သူ လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို သူမအတွက် ပြောင်းလဲဖို့ ဆန္ဒရှိကြောင်း ပြောထားပြီးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် စိတ်မသက်မသာခံစားရပေမယ့် ခံနိုင်ရည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"ကြက်​ဥ​ကြော်​က အရမ်း​ကောင်းတယ်​~"

သူ့အနားတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့က ခေါက်ဆွဲတစ်လုတ်နဲ့ ကြက်ဥတစ်လုတ်ကို စားလိုက်သည်။

သူမစားနေတုန်းမှာ ကြက်ဥကြော်ကို ဇွတ်အတင်း မြှောက်ပြီး သူမနဲ့ ရန်ယန်တို့ရဲ့ မနက်စာက ဘယ်လောက်ကောင်းလဲဆိုတာကို သိဖို့ အဲ့က အမျိုးသမီး အတော်များများကို ပြောပြခဲ့သည်။

ရန်ယန်က သူမ ကြက်ဥကို ဝမ်းသာအားရစားနေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ သူ့ပန်းကန်ထဲက ကြက်ဥကိုယူပြီး သူမပန်းကန်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ "မင်း ပိုစား"

"ဟင့်အင်း၊ ကျွန်မတို့အတွက် တစ်ယောက်နှစ်လုံးစီပဲ ရှင်လည်း ပိုစားရမယ်!"

လင်းရှောင်ယွဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ကြက်ဥတွေကို သူ့ထဲပြန်ထည့်လိုက်ပြီး သူ့တူတွေကို သူမရဲ့တူတွေနဲ့ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ရန်ယန်က သူမကို ကြက်ဥပေးမည့် စိတ်ကူးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူ ခေါင်းငုံ့ပြီး ငြိမ်ငြိမ်လေးနဲ့ ကြော်ထားတဲ့ ကြက်ဥကြော်ကို ကိုက်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ယဉ်ကျေးတဲ့ပုံစံဖြင့် စားသောက်နေသည့် သူ့ရဲ့အသွင်အပြင်ကိုကြည့်ခဲ့သည်။ နှာတံမြင့်တယ်၊ မျက်ခုံးမွှေးကလည်း မိုက်တယ်၊ သူ့မျက်နှာက တကယ်ကို ကြည့်ကောင်းတယ်။

လူတို့က သဘာဝအားဖြင့် အစာနှင့် လိင်ဆန္ဒကို တောင့်တသည်ဟု ရှေးခေတ်ကလူများက ပြောကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ယခုအချိန်တွင် ဒီလိုမျိုးကို ကြိုက်ကောင်းကြိုက်နိုင်သည်။

ထိုကဲ့သို့ နူးညံ့တဲ့ပုံစံနဲ့ ခေါက်ဆွဲစားနေတဲ့ ရန်ယန်ကိုကြည့်လိုက်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့ သည် သူမ စားချင်စိတ်က ကြီးမားလာတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ဖက်တွင် ဒုတိယမိသားစုမှ အမျိုးသမီးလေးယောက်က လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်ရဲ့ ရိုးရှင်းပြီး ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ နံနက်စာ ကြက်ဥ ၄ လုံးကို လျစ်လျူမရှုနိုင်ကြပေ။

ဒီလိုနေ့မှာ နံနက်စာအတွက် ကြက်ဥ ၄ လုံး စားနိုင်သေးသည်။

တတိယမိသားစုက အရမ်းလက်ဖွာနေတာလား။

ချန်ချိုင်ယွင်က ရန်ချန်ယွီကို အပြစ်တင်နေပြီ - "ပြီးခဲ့တဲ့ရက်တုန်းက မနက်စာအတွက် ခေါက်ဆွဲအပေါ်က ကြက်ဥဘာလို့ မရှိတာလဲ"

ရန်ချန်ယွီ သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။ "ဒီမိသားစုမှာ လူတွေအများကြီးရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် လူတိုင်းရဲ့ပန်းကန်ထဲကို ကြက်ဥနှစ်လုံးထည့်လိုက်ရင် ငါတို့တစ်နေ့လုံးအတွက် အသီးအရွက်တွေနဲ့ညားနေလိမ့်မယ်"

ဥဥတဲ့အိမ်မှာ ကြက်မကြီးတစ်ကောင်သာ ကျန်တော့ပြီး တစ်နေ့ကို ဥတစ်လုံးသာ ဥသည်။

များများစားချင်ရင် ရက်အနည်းငယ်လောက် ထားရမည်။

ဒီလိုအရာတွေကို ချန်ချိုင်ယွင်က တစ်ယောက်ယောက်ကို မေးဖို့ သတ္တိရှိနေတုန်းဘဲလား။

သူမစိတ်ထဲ ချန်ချိုင်ယွင်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ပေအယ့် ရန်ချန်ယွီ မျက်နှာပေါ် အပြုံးတစ်ခုရှိနေသေးသည်။ "ဒုတိယ ယောက်မ၊ ကျွန်မတို့မိသားစုရဲ့ စားနပ်ရိက္ခာ ဘတ်ဂျက်က အကန့်အသတ်ရှိတယ်လေ။ ဒီလောက်လက်ဖွာတဲ့ ဟင်းကို မစားနိုင်ဘူး။ တတိယမိသားစုကို အကြံဉာဏ်တောင်းကြည့်ချင်တယ်၊ အိမ်ခွဲပြီးရင် သူတို့မိသားစုမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကြက်ဥတွေ အသားတွေရလာတာလဲလို့။ သူတို့က ဟိုအရင်တုန်းက အိမ်ပိုင်ရှင်မိသားစုလိုမျိုး စားကြတာ"

ရန်ချန်ယွီ နှလုံးသားက အဖွား ရန် တတိယမိသားစုကို ပိုက်ဆံပေးတာများလားလို့ တွေးတောလာမိသည်။

သူမ ဒီအကြောင်းအရာကို အမှတ်ရစေဖို့ ချန်ချိုင်ယွင်ကို သွားရှုပ်ဖို့ အားပေးနေပေတော့မည်။

ရလဒ်အနေနဲ့ ချန်ချိုင်ယွင်က အကြောင်းအရာကို အလိုအလျောက်ပြောင်းပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းခဲ့သည်။ "အဲ့တာက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီ ရန် ရဲ့အိမ်ဟောင်းမှာ ကောင်းတဲ့ဟာတွေကို မစားနိုင်တော့ဘူး။ ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် ငါ့သားရောက်လာမှာကို နင်ကြောက်နေတာလား။ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သတ်ပြီး ငါ့သားကလွဲလို့ တခြားသူကို ငါမမှီခိုနိုင်ဘူး"

"အမေ၊ သမီးက နောက်ကျရင် လက်ထပ်တော့မှာပဲ။ ပြီးတော့ အမေ့ကို ကောင်းတာတွေပြန်ယူလာပေးပါ့မယ်"

ရန်လျန်ဟွာက ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ "အဲ့တာ သမီးကို ကူစဉ်းစားပေးပါဦး။ အစ်ကို ရှမင်ကို သမီးဘယ်လိုလက်ထပ်ရမလဲ။ သမီး စုံစမ်းပြီးပြီ၊ သူ့မိသားစုနောက်ခံက အရမ်းကောင်းတယ်"

"ငါ နင့်အကြောင်း ဂရုမစိုက်ဘူး"

ချန်ချိုင်ယွင်က ဖရဲစေ့ကိုစားနေခဲ့သည်။ "အဲ့တော့ လုရှမင် ရဲ့ မိသားစု နောက်ခံ ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းနေပါစေ သူက ပညာတတ်လူငယ်တစ်ယောက်။ ပညာတတ်လူငယ်တစ်ယောက်က ကျေးလက်မှာ အိမ်ထောင်ပြုရင် သူ့ဘ၀မှာ ဘယ်တော့မှ မြို့ကို ပြန်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူနဲ့လက်ထပ်ချင်ရင်၊ သူနဲ့လက်ထပ်နိုင်ရင် နင်မြို့ထဲဝင်ဖို့ ငါမမျှော်လင့်ထားဘူး။ နင် မြို့ကိုသွားမယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားဘူး။ နင့်ရဲ့အစ်ကိုကို မြို့ထဲမှာ ရှိနေတာနဲ့တင်လုံလောက်ပြီ။ အနာဂတ်မှာ နင့်အစ်ကိုက ငါ့အတွက် ပံ့ပိုးပေးလိမ့်မယ်"

တစ်ဖက်တွင် ပထမနဲ့ ဒုတိယမိသားစုကြား စကားပြောဆိုမှုကို ရန်ယန်နဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့တို့ ကြားနိုင်သည်။

ဒုတိယ မိသားစုရဲ့သားက မြို့ကပြန်လာမယ် ......

ဒီသတင်းကိုကြားတော့ တူတွေကို ကိုင်ထားတဲ့ ရန်ယန်ရဲ့လက်က တိတ်တဆိတ် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့နှလုံးသားက ခံစားချက်လှိုင်းလုံးတွေနဲ့ ခုန်ပေါက်နေခဲ့သည်.....

လင်းရှောင်ယွဲ့ သတိမထားမိခဲ့ဘူး။

သူမ ခေါက်ဆွဲကို စုပ်စားလိုက်ပြီး "သူတို့ကို အားကျမနေနဲ့။ အနာဂတ်မှာ မြို့ထဲကို ဝင်ဖို့ကအလွယ်လေး။ နောက်နှစ်နှစ်နေရင် ကျွန်မတို့ မြို့ထဲကို သေချာပေါက် ဝင်နိုင်မှာ!"

အနာဂတ်တွင် ကျေးလက် နေထိုင်မှု မှတ်ပုံတင်က မြို့ပြနေထိုင်မှုမှတ်ပုံတင်ထက် ပိုတန်ဖိုးရှိလာမည်ဖြစ်သည်။