အခန်း (၄၁)

ရန်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်နှစ်ခုတွင် အအောင်မြင်ဆုံးမှာ ဒုတိယမိသားစု၏ သားဖြစ်သည်။

အခုလို မဖြစ်ထွန်းတဲ့ခေတ်မှာ ကျေးလက်နေပြည်သူတွေက မြို့ထဲမှာ နေဖို့ ခက်သည်။

မြို့ကလူငယ်တွေက အသက်အရွယ်တစ်ခုရောက်ပြီး ပညာသင်ကြားပြီးတဲ့နောက်တောင်မှ ပညာတတ်လူငယ်တွေအဖြစ် ကျေးလက်ကိုသွားကြရသည်။

ပညာတတ်လူငယ်တစ်ဦးရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းက အမှောင်နဲ့ ပိုနီးစပ်သည်။

ပညာတတ်လူငယ်အများစုက မြို့ပြန်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်နည်းပါးကြသည်။

ထိုသို့သော ကန့်သတ်ချက်များအောက်တွင် ဒုတိယမိသားစု၏ သားဖြစ်သူ ရန်ဟုန်ဝမ်ကို မြို့တော်ရဲ့ အများပိုင်ကုမ္ပဏီမှ တရားဝင်အလုပ်သမားအဖြစ် ငှားရမ်းခဲ့ပြီး မြို့မှာ မိန်းမလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ရန်ဟုန်ဝမ်က တစ်ချိန်လုံး မြို့ထဲတွင် သူ့ဇနီးအိမ်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဇနီးသည်ရဲ့ မိသားစုထဲ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ဘာလဲ?

သူက ကျေးလက်မှ ထွက်လာပြီး မြို့ထဲ ပြောင်းသွားကာ မြို့တွင်း နေထိုင်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီးဖြစ်သည်။

အလွန့်အလွန် ယုတ်ညံ့သူဟု ခေါ်ဆိုခံရပေမယ့် ကောင်းမြတ်တယ်လို့ သတ်မှတ်ခံရဆဲပင်။

ထို့ကြောင့် ဒုတိယမိသားစုရဲ့ ချန်ချိုင်ယွင်က အဓိကမိသားစုတွင် အလေးချိန်များစွာရှိသည်။

နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်းတွင် ရန်ဟုန်ဝမ်က ဇနီးနဲ့ သားသမီးတွေကို ဆယ့်နှစ်ရက် ဒါမှမဟုတ် ရက်နှစ်ဆယ်ကြာ အိမ်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

နှစ်သစ်ကူးပြီးရင် ပထမလမှာ ရက်ပိုင်းအတွင်း သူမြို့ကို ပြန်သွားသည်။

ချန်ချိုင်ယွင်က ဤအချိန်ကို နှစ်တိုင်း စောင့်မျှော်နေသည်။ အဖွား ရန်နဲ့ အဘိုး ရန်တို့လည်း ရန်ဟုန်ဝမ်က သူ့ဇနီးဖြစ်သူနဲ့ ရင်သွေးကိုခေါ်ပြီး နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ရန်ဟုန်ဝမ် ပြန်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

ဒီနှစ်မှာတော့ ရန်ဟုန်ဝမ် မိသားစုက သားတစ်ယောက် ထပ်တိုးလာသည်။ အခုဆို အသက်တစ်နှစ်ပြည့်ဖို့ နီးနေပြီ။

ရန်ဟုန်ဝမ်က ၎င်း၏သားကို နှစ်သစ်ကူးအကြိုနေ့တွင် ပြန်ခေါ်ဆောင်လာပြီး မြို့တော်တွင် မွေးဖွားခဲ့တဲ့ ရန်မိသားစု၏ မိသားစုဝင်တစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ၎င်းတို့၏ မြေးဖြစ်သူကို မြင်တွေ့ရဖို့ အသက်ကြီးတဲ့ မိသားစုက စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ရန်ဟုန်ဝမ်က သူ့သားကို ပြန်မခေါ်လာခဲ့ဘဲ ဇနီးဖြစ်တဲ့သူတောင် သူ့သားကို မြို့တော်တွင် ပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့ လိုက်မလာခဲ့ပေ။

နှစ်ကုန်ခါနီးတွင် ရန်ဟုန်ဝမ်က နှစ်သစ်ကူးအတွက် နွားသားရည်သေတ္တာကို ထမ်းကာ တစ်ယောက်တည်း အိမ်ပြန်လာခဲ့သည်။

ရန်မိသားစုအိမ်က အလွန်အသက်ဝင်နေသည်။

ရန်ဟုန်ဝမ် တစ်ယောက်တည်း ပြန်လာခဲ့ရင်တောင် အိမ်ရဲ့အငွေ့အသက်က သူ့ရဲ့ပြန်လာမှုအတွက် စိတ်အားထက်သန်မှုအပြည့်နဲ့ လုံလောက်နေသည်။

မနက်ခင်း သူအိမ်ပြန်ရောက်တော့ လင်းရှောင်ယွဲ့ ခြံဝင်းကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့ပြီး အိမ်မကြီး၌ ရယ်မောနေသံကို အမြဲကြားနေခဲ့ရသည်။

ချန်ချိုင်ယွင်ရဲ့ မြေကြီးတောင် ကွဲအက်သွားစေတဲ့ ရယ်မောသံက သားဖြစ်သူ ပြန်လာပြီဆိုတာ အိမ်နီးနားချင်းတွေအားလုံး သိစေချင်သလိုမျိုးပဲ။

ထိုနေရာက သက်ဝင်တဲ့လေထုနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် တတိယမိသားစုက အေးစက်ပြီး လူသူကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။

ဝမ်ရှို့ယင်က နှစ်သစ်ကူး ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့ မြို့ကိုသွားခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့အိမ်ရှေ့တွင် ကြက်တွေကို အစာကျွေးနေပြီး သူမခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ တတိယမိသားစုရဲ့ တံခါးဝတွင် ထိုင်နေပြီး စျေးပေါတဲ့ စီးကရက်ခြောက်လိပ်ကိုသောက်နေတဲ့ ရန်တယုံကို မြင်ခဲ့သည်။

မိသားစုနှင့်ခွဲခွာပြီးနောက် ရန်တယုံက မိသားစုကိုထောက်ပံ့ဖို့၊ ရန်ယန်ကို ဆရာသမားနဲ့ တွေ့ပေးဖို့ ငွေရှာရင်း အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည် ...

အခြေခံအားဖြင့် သူက ရန်မိသားစုမှ ဖြတ်တောက်ခြင်းကိုခံခဲ့ရသည်။

ရက်သတ္တပတ်တွေမှာ အဆင်ပြေပါတယ်။

သူ အပြင်မှာ အလုပ်ရှုပ်နေတော့ အိမ်ပြန်လာတာနဲ့ အိပ်ပျော်သွားပြီး အဲဒါကို သိပ်ဂရုမစိုက်ဖြစ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် နှစ်ကုန်လေလေ လူတွေ အပန်းဖြေလေလေ အိမ်က ပိုအေးစက်လာလေလေဖြစ်ပြီး ဟိုဘက်မိသားစုကြီးတွေကို ကြည့်လေလေ သူတို့ ကပိုအသက်ဝင်လေလေပဲ...

တတိယမိသားစုက အထီးကျန်ဆန်တယ်လို့ ရန်တယုံ ပိုခံစားလာလေလေ မိသားစုနဲ့ခွဲနေလိုက်တာက အမှားတစ်ခုလားလို့ တွေးမိလေလေပဲ။

မိသားစုခွဲခွာပြီးချိန်လေးမှာ အဘိုးကြီးနဲ့ အဘွားကြီးက သူတို့ရဲ့ တတိယမိသားစုကို သိပ်ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ မိသားစုနှစ်စုကိုတော့ ပြောမပြတတ်ဘူး။

ရန်တယုံက မကောင်းတဲ့ အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်လိုက်မိသလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆေးလိပ်သောက်တဲ့ သူက မီးခိုးကို ရှူထုတ်နေခဲ့သည်။ သူ့စိတ်ကတော့ ဗလာဖြစ်နေခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က လက်တစ်ဆုပ်စာ ဆန်စေ့အကျိုးများကို ဖြန့်ချကာ လက်နှစ်ဖက်ကို တီးလိုက်သည်။ သူမထရပ်ပြီး အခန်းထဲပြန်သွားခဲ့သည်။

အခန်းကျဉ်းလေးထဲမှာ ဒုတိယ ရန်ယန်က စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖတ်နေခဲ့သည်။

မကြာခင်က နေ့ခင်းဘက်အပြင်ထွက်ဖို့ သူ့အချိန်ဇယားကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး အရူးရန်ယန်ဆီ ညနေခင်းအချိန်များကို စွန့်လွှတ်ပေးခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ဒါက ပုံမှန်ပုံစံမဟုတ်ပေ။

တခါတရံ တစ်နေ့လုံး သူ့ကို အချိန်ပေးပြီး အရူးရန်ယန် က အပြင်ကို ထွက်မလာဘူး...

တတိယ ရန်ယန်ကိုတော့ လင်းရှောင်ယွဲ့ သူ့ကို မတွေ့ရတာ ရက်ပေါင်းများစွာကြာခဲ့ပြီ။

ယင်းက ဒုတိယကိုယ်ခွဲဟာ ဤကိုယ်ခန္ဓာရဲ့ ဆရာအစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး ဤအချိန်အများစုကို သိမ်းပိုက်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

အိမ်ထဲ ဝင်ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ ဒုတိယ ရန်ယန်ကို ခေါ်လိုက်သည်။ "ရှင့်အဖေနဲ့ သွားစကားပြောချင်လား။ ကျွန်မအမြင်အရတော့ အခုအချိန်မှာ သူ အရမ်းစိတ်ဓာတ်ကျနေတယ်။ ရှင် လူတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ သင်ယူနေတာ မဟုတ်လား။ ရှင့်အဖေနဲ့ စကားပြောကြည့်လေ ......."

ရန်ယန်က သူ့အတွေးတွေကို စာအုပ်ထဲကနေ ပြန်ထုတ်လိုက်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ဆီ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ခေါင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့နှလုံးသားက အကြိမ်တစ်သန်းလောက် တွန့်ဆုတ်နေပေမယ့် အကြောင်းပြချက်နဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိက သူ ဒီခြေလှမ်းကို လှမ်းရမယ်လို့ ပြောနေသည်။

ခဏလောက် တွေးကြည့်ပြီးနောက် ရန်ယန်က ခေါင်းကို အသာလေး ညိတ်ပြခဲ့သည်။ “ကောင်းပြီ…”

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့လက်ထဲက စာအုပ်ကိုပိတ်လိုက်ပြီး ထပြီးတော့ အပြင်ထွက်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဆိုတာကို မြင်လိုက်တာကြောင့် သူမ ထပ်​ပြောခဲ့သည်။ "အိမ်မကြီးက အရမ်းအသက်ဝင်နေလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ရှင့်အဖေက ကျွန်မတို့ တတိယမိသားစုက အရမ်းအေးတယ်ထင်နေတာ။ ဒါကြောင့်မို့ သူစိတ်အခြေအနေမကောင်းနေဘူး။ ရှင်သူ့ကို ဖျားယောင်းလိုက်။ ဒီအကြောင်း သူ့ကိုပြောပြလိုက် "

ရန်ယန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြင့် "ကောင်းပြီ" လို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

အပြောင်းအလဲတစ်ခုလုပ်ရမယ်။

သူက လူတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ လိုအပ်သည်။

အတွေ့အကြုံတစ်ခုအနေနဲ့ တွေးကြည့်လိုက်....

ရန်ယန်က ထိုသို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် အခန်းငယ်လေးမှ ထကာ ရန်တယုံ ဘေးကို မနှေးမမြန် လျှောက်သွားလိုက်ပြီး တံခါးဘောင်မှာ ထိုင်လိုက်သည်။

ရန်တယုံက သူ့ဘေးမှာ ရုတ်တရတ် ဝင်ထိုင်လာတဲ့ ရန်ယန်ကို မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူ စီးကရက်ခြောက်တစ်လိပ်သောက်ပြီး မျက်ခုံးတွေက မျက်မှောင်ကြုတ်ထားကာ ရန်ယန်ကို တိုင်းတာတဲ့ မျက်လုံးအကြည့်နဲ့ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရန်ယန်က သူ့စိုးရိမ်သောကမျက်လုံးတွေနဲ့ ထိတွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ သူ အလျင်အမြန် အမြင်မှားသွားပြီး ထိတ်လန့်မှုနှင့်အတူ နှုတ်ခမ်းကိုဖွင့်ဟလိုက်သည်။ “ ဘာစဉ်းစားနေတာလဲ”

ရန်တယုံက သူ့ရှေ့ရှိ ရန်ယန်က သူ့ရူးနေတဲ့ သားမဟုတ်ကြောင်း ခံစားနိုင်သည်။

ဒါပေမယ့် သူလည်း ရန်လိုတာ မရှိဘူး။ သူ့မျက်နှာက အေးစက်နေပေမယ့် လူတွေကို ထိတ်လန့်မသွားစေဘူး။

နောက်ဆုံးတော့ သူ့သားရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်တော့ ရှိသေးတယ်..

ရန်တယုံက ရန်ယန်ကို အလွန်အမင်း ခုခံနေမှု မပြသခဲ့ပေ။ သူ ဆေးလိပ်မီးခိုးကို ရှူထုတ်လိုက်ပြီး “ငါ ဘာကိုမှ မစဥ်းစားပါဘူး။ အရမ်းအေးလွန်းတယ်လို့ပဲ ထင်မိလို့"

အရမ်းလည်း လူသူကင်းမဲ့နေတယ်။

တူညီသောခြံထဲတွင် ၎င်းက အိမ်မကြီးလို အသက်ဝင်နိုင်သည် သို့မဟုတ် သူတို့ရဲ့အိမ်လို လူသူကင်းမဲ့နိုင်သည်။

နှစ်ကုန်ခါနီးပြီလို့ သူတွေးလိုက်တဲ့အခါ ရန်တယုံက လူသူကင်းမဲ့ပြီး အထီးကျန်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အလုပ်မရှိဘူးလား"

ရန်ယန်လည်း ဘာပြောရမှန်းမသိပေ။ သူ ရန်တယုံကို ထိတ်လန့်တကြား စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့ကိုဒီလိုမျိုး မေးလိုက်သည်။

"နှစ်သစ်ရောက်ပြီလေ။ အလုပ်တွေ ရပ်သွားပြီ"

ရန်တယုံက သူ့ပါးစပ်ထဲ စီးကရက်ခြောက်နဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ သူင ရန်ယန်ရဲ့ အေးစက်တဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ဖို့ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ “လာမယ့် နွေဦးရာသီမှာ စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့က ပြန်စတော့မှာဆိုတော့ အလုပ်အများဆုံးအချိန်ဖြစ်ပေမဲ့ နှစ်ကုန်ခါနီးမှာ အနားယူရမယ့်အချိန်ဖြစ်လိမ့်မယ်.....… ဒါပေမယ့် မမျှော်လင့်ထားမိဘူး။ အနားယူပြီးရင် ငါအရမ်းပျင်းနေလိမ့်မယ်လို့"

ရန်တယုံနဲ့ ရန်ယန်တို့က မိသားစုအကြောင်းအရာအချို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည်ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

ရန်ယန်က ရန်တယုံကို ဘယ်လိုပြန်ဖြေရမလဲဆိုတာ မသိပေမယ့် ရန်တယုံနဲ့ စကားနည်းနည်းလောက် ဆက်ပြောဖို့အတွက် အဖြေတစ်ခုရရှိရန်ဖြစ်သည်။ သူနဲ့စကားပြောဖို့ သူကြိုးကြိုးစားစားလုပ်ဆောင်နေဆဲပင်။ "ခင်များ......အရမ်းအလုပ်ကြိုးစားတာပဲ"

ရန်တယုံရဲ့ အံ့အားသင့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေက ရန်ယန်ရဲ့ မျက်နှာပေါ် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ရန်ယန်၏ မျက်လုံးထောင့်မှ ရန်တယုံရဲ့အကြည့်ကို ဖျက်ခနဲမြင်လိုက်ရသည်။ ပြီးတော့ စိတ်ထဲမှာ ထူးဆန်းနေသလို ခံစားရသည်။

ရန်ယန်က သူ့အကြည့်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ရုတ်ချည်း ကျမသွားခင် သူ့မျက်နှာကို ခဏတဖြုတ် တစ်ချက်ကြည့်ခဲ့သည်...

"မင်းက ငါ့သားလား"

အချိန်အတော်ကြာအောင် ထိန်းထားပြီးနောက် ရန်တယုံ မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ရန်တယုံက ဆရာကြီးရဲ့ စကားကို ယုံကြည်သည်။ ရူးနေတဲ့သူက သူ့သားပဲ၊ စရိုက်မတူတဲ့ တခြားသူတွေဟာ...... သူ့သားတွေမဟုတ်ဘူးလို့ သူအမြဲတမ်း ခံစားခဲ့ရသည်။

ဒါပေမယ့်လည်း ရန်တယုံက ရန်ယန်ရဲ့ အခြားကိုယ်ခွဲတွေကို ဝမ်ရှို့ယင်လို အတိုက်အခံမလုပ်ခဲ့ပေ။ ရန်တယုံက အခြား ကိုယ်ခွဲ​တွေနဲ့ ထိတွေ့မှုနည်းပါးခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဒါက သူရဲ့ ပထမဆုံး အဆက်အသွယ်လို့ ယူဆလို့ရသည်။

ရန်တယုံက ထိုကဲ့သို့ ရန်ယန်ကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ထူးဆန်းသလို ခံစားရသည်။

ရန်ယန်ရဲ့ သတိကြီးသော မျက်လုံးများက ရန်တယုံ ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် တစ်စက္ကန့်လောက် ကြည့်လိုက်ကြပေမယ့် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြက်သေသေသွားအောင် အရမ်း အလုပ်များနေခဲ့ကြသည်။

သူ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ လက်ချောင်းရှည်ရှည်ကြီးတစ်စုံကို ငြိမ်သက်စွာ လိမ်နေပြီး သူ့အသံက အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်- "ကျွန်တော့်ကို ခင်များရဲ့သားလို့..... အသိအမှတ်ပြုသေးလား"

ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် ဒုတိယရန်ယန်က အရူးလေးရန်ယန်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်များအားလုံးကို အမွေဆက်ခံထားသည်။

နှစ်များစွာကြာအောင် ဝမ်ရှို့ယင်နဲ့ ရန်တယုံတို့က အရူးလေး ရန်ယန်ကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်။ သူ့မျက်လုံးနဲ့ စိတ်ထဲမှာ သူလည်း အဲ့တာကိုမြင်နေရသည်။

မဟုတ်ဘူး၊ ငါသူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို အပြစ်တင်လို့ မရဘူး။

ရန်ယန်က သူတို့နှစ်ယောက်က သူ့ကို အသိအမှတ်မပြုဘူးလို့ပဲ ခံစားရသည်။ သူတို့က ကလေးရန်ယန်ကိုသာ အသိအမှတ်ပြုကြသည်။

ရန်တယုံက ရန်ယန် စိတ်ထဲက ရှုပ်ထွေးတဲ့ အတွေးတွေကို မသိခဲ့ပေ။ သူက စီးကရက်ခြောက်ကိုသောက်ပြီး အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့နဲ့စကားပြောလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကိုအဖေလို့ ခေါ်ချင်ရင် မင်းက ငါ့သားပဲ။ မင်း ငါ့ကို မင်းအဖေလို့ အသိအမှတ်မပြုဘူးဆိုရင်တော့ ငါလည်းမကူညီနိုင်ဘူး"

ရန်ယန်ရဲ့ မျက်လုံးများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြင့် "ဟိုးအရင်တုန်းက..... ဝမ် မိသားစုဆီ ရောင်းစားခံရပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျွန်တော် ခင်များကို အဖေတစ်ယောက်အနေနဲ့ ထပ်ပြီး အသိအမှတ်မပြုချင်တော့ဘူး"

ရန်တယုံရဲ့ အံ့အားသင့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေက ရန်ယန်ရဲ့ မျက်နှာကို အသေ စိုက်ကြည့်နေပြီး ခြောက်သွေ့သော စီးကရက်မှ အခိုးအငွေ့များက သူ့ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းတို့မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ကျလာပေမယ့် သူ ဘာစကားမှ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

ရန်ယန် တိုးတိုးလေးပြောတာကို နားထောင်ရုံသာတက်နိုင်သည်။ "တကယ်တမ်း ကျွန်တော့်အတွက်ကတော့ ခင်များကို ခွင့်လွှတ်ဖို့ ခက်တယ်"

ရန်တယုံ အနည်းငယ် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပေမယ့် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ပေ။

သူ့ရှေ့က ရန်ယန်က သာမန်လူတစ်ယောက်လိုဘဲ သူ့သားနဲ့လည်းတူတယ်။

အခန်းကျဉ်းလေးထဲမှာ လင်းရှောင်ယွဲ့က တိတ်တဆိတ် လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း ရန်ယန်နဲ့ ရန်တယုံကို တန်းစီထိုင်ပြီး စကားစမြည်ပြောနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်.......

ဒီလိုအခိုက်အတန့်လေးကလည်း တော်တော်ကောင်းတယ်လို့ သူမ ခံစားရသည်။

အိမ်မကြီးကတော့ ဆူညံလွန်းလှသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ အခန်းကျဉ်းလေးထဲတွင် နေပြီး ချန်ချိုင်ယွင်ရဲ့ အော်ဟစ်ရယ်မောသံကို ကြားနေရကာ ရန်ယန်နဲ့ သူ့အဖေတို့ အဆင်ပြေနေသည့် ပုံရိပ်ကို အမှန်တကယ် ပျက်စီးသွားစေသည်။

နည်းနည်းကြာကြာလေး စောင့်ဦး......

ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနဲ့ ပွင့်လင်းမြင်သာမှုကို စောင့်ပါ၊ ရန်ယန်ရဲ့ အခြေအနေ ပိုကောင်းလာဖို့ စောင့်ပါ၊ ငွေလာဖို့ကို စောင့်ပါ။ မိသားစုက ပိုကြီးတဲ့အိမ်ကို ရွှေ့နိုင်လိမ့်မယ်။

အဲ့တာဆို တတိယမိသားစုကို ရွှေ့လိုက်မည်။

"ဟေး တတိယဦးလေး!"

အိမ်မကြီးက ဆူညံလွန်းတယ်လို့ လင်းရှောင်ယွဲ့ ညည်းတွားနေတာ ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ ရန်ယန်တို့ သားအဖနှစ်ယောက် စကားပြောနေတဲ့ လှပတဲ့ ရုပ်ပုံလည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ဒုတိယမိသားစု၏ သားဖြစ်သူ ရန်ဟုန်ဝမ်က အိမ်မကြီး မှထွက်လာကာ ရန်တယုံကို ပြုံးပြကာစကားပြောခဲ့သည်။ “တတိယဦးလေး၊ ရှောင်ယန် ဒီမှာဘာထိုင်လုပ်နေတာလဲ။ အိမ်ထဲမှာ အားလုံးစားကြတော့မယ်လေ။ကောင်းကောင်းစားကြ သောက်ကြဖို့ ကျွန်တော်တို့ အတူတူသွားရအောင်"

ရန်ဟုန်ဝမ်က တတိယမိသားစုကို အတူတူစားသောက်ရအောင် ခေါ်ဖို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

တတိယမိသားစု ခွဲထွက်သွားကြောင်း ရန်ဟုန်ဝမ် သိတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားသည်။ ဒါပေမယ့် သူက ရန်တယုံနဲ့ ရန်ယန်ကို ခေါ်နေတုန်းပဲ။

နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ စိတ်ထားမျိုးက ငြိမ်းချမ်းရေးကို ဖန်တီးသူလို မြင်မိသည်။

ရန်တယုံ အနည်းငယ်ရှက်သွားသည်။

နှလုံးသားကတော့ မိသားစုဆုံပွဲကြီးမှာ ပါဝင်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေတယ် ...

ဒါပေမယ့် မိသားစုခွဲထွက်ဖို့ သူတို့တတိယမိသားစုကိုယ်တိုင်က အဆိုပြုထားတာပဲလို့ သူစဥ်းစားလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူအဲဒီကိုသွားမယ်ဆိုရင် သူ့မိန်းမက အဲဒီအချိန်မှာ ပျော်ရွှင်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူသိသည်။

ထို့ကြောင့် ရန်တယုံက ငြင်းလိုက်သည်။ "မလာတော့ပါဘူးကွာ။ ငါတို့ ဗိုက်မဆာဘူး။ ကလေးအမေပြန်လာတာကို ငါတို့ စောင့်နေကြတာ"

"ထမင်းအတူတူသွားစားရအောင်ပါ!"

ရန်ဟုန်ဝမ်က ရန်တယုံရဲ့ ပုခုံးကို ပုတ်ပြီး စကားဆက်ပြောလိုက်သည်။ "တတိယ ဦးလေး၊ ကျွန်တော်တို့ မတွေ့တာ တစ်နှစ်ကျော် ကြာပြီလေ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ တစ်နေရာစီမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြတာကို။ နှစ်သစ်ကူးအတွက် ထမင်းစားဖို့ အဆင်တော့ပြေတယ် မဟုတ်လား။ ကျွန်တော် မြို့ကပြန်လာခဲ့ပေမယ့် ဦးလေးက ကျွန်တော်နဲ့မသောက်ချင်ဘူးပေါ့"

ရန်တယုံက သူ့ ဖြားယောင်းသွေးဆောင်မှုကြောင့် အလွန်ရှက်သွားပေမယ့် သူက ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူးကွာ၊ မင်းသွားစားလိုက်၊ အတွင်းထဲက လူတွေ မင်းကို စောင့်နေကြတယ်။ ငါတို့ကိုထားခဲ့ပြီး သွားစားလိုက်"

"တတိယ ဦးလေး၊ ကျွန်တော် နေပူလှန်းထားတဲ့ အသား ယူလာပေးတယ်။ ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ အရမ်းမွှေးတာနော်။ကျွန်တော်တို့ အဲ့တာနဲ့ ညစာစားကြမှာ!"

ရန်ဟုန်ဝမ်က ကြင်နာစွာနဲ့ ဖျားယောင်းခဲ့သည်။ "လာစားလိုက်ပါ၊ သိပ်ပြီးစိတ်ထဲထားမနေနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့အားလုံးက မိသားစုတွေပဲ၊ ဘာလို့လုပ်လို့ မရနိုင်ရမှာလဲ။ ဦးလေး ဘယ်လိုထင်လဲ"

ရန်တယုံက နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် ဖြေလျှော့ရန် ရန်ဟုန်ဝမ်ဆီမှ ဆွဲဆောင်ခဲ့လိုက်ရသည်။ "ဒါဆို ငါ ...... ငါလည်း နှုတ်ဆက်လိုက်မယ်"

ဒါ​ပေမယ့်​ သူစိတ်​​ဖြေ​လျော့​တော့မယ့်​အချိန်​မှာပဲ ရန်ယန် ရုတ်​တရက်​မတ်တပ်ထရပ်ခဲ့သည်...

" ရှောင်ယန်လည်း အတူတူလိုက်ခဲ့လို့ရတယ်" ရန်ဟုန်ဝမ်က ရန်ယန်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ရန်ယန်က အေးစက်တဲ့မျက်နှာနဲ့ သီးခြားအိမ်ငယ်လေးဆီ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့က ဘေးခန်းငယ်လေးမှ ထွက်လာခဲ့သည်..