အခန်း (၄၈)

တစ်ခုမှာ အဖွားရန်က အကြီးဆုံးဖြစ်တာကြောင့်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ချက်မှာ အဖွားရန်ပြောသည့်အတိုင်း သူမတို့ တတိယမိသားစုက အဖွားရန်ရဲ့ အိမ်မှာ နေထိုင်နေတာကြောင့်ဖြစ်သည်။

အဖွားရန် ဒီလိုပြောတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ တတိယမိသားစုက တကယ်ကို ကံမဆိုးခဲ့ပါဘူး။

သူတို့မှာ ကိုယ်ပိုင်အိမ်ရှိရင် ဒါက မတူဘူး။ အဓိကအချက်ကတော့ မတူချေ။

"နင် ကောင်မလေး တစ်ယောက်ကို ဝယ်လိုက်တာ တော်တော် ဒုက္ခရောက်နေပြီ!"

အဖိုးရန်နဲ့ အဖွား ရန်က လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို မရင်းနှီးတဲ့ပုံစံနဲ့ ကြည့်ပြီး ဝမ်ရှို့ယင်ကို အပြစ်တင်ခဲ့သည်။ "နင် ကိုယ့်ကလေးရဲ့ ဇနီးကိုတောင် မထိန်းနိုင်သလို ဝယ်ထားတဲ့ မိန်းကလေးရဲ့ နှာခေါင်းက နင့်ကို ချုပ်နှောင်ထားတာပဲ။ မိသားစုကို ခွဲတယ်၊ ဆက်ဆံရေးကို ခွဲတယ်။ ငါ့အမြင်အရတော့ ဒီမိန်းကလေးမှာ ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းမရှိဘူး!"

"ဟုတ်တယ် အဖေတောင် ဒါကို မြင်နိုင်တယ်။ နင့်မိသားစုရဲ့ မျက်လုံးတွေက မစင်လိုပဲ "

ချန်ချိုင်ယွင်က မီးထဲကို လောင်စာဆီချက်ချင်းထည့်လိုက်သည်။ "ငါ့အမြင်အရတော့ နင့်လက်ထဲမှာ ပိုက်ဆံနည်းနည်းကျန်နေသေးရင် ကွာရှင်းတဲ့နည်းလမ်းအတိုင်း အမြန်သွားလိုက် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပိုက်ဆံတစ်ပြားလောက်ပေးပြီး နှင်ချလိုက်။ လင်းရှောင်ယွဲ့လည်း ထွက်သွားချင်နေတာ ကြာပြီလို့ ငါထင်တယ်။ မဟုတ်ရင် အတိအလင်းနဲ့ ပြတ်ပြတ်သားသား အားထုတ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး! ဟုတ်တယ် မလား လင်းရှောင်ယွဲ့ "

လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ချန်ချိုင်ယွင်က တကယ် ထောက်ပြခဲ့သည်။

လူကြီးတွေက ဆိုးဆိုးရွားရွား စကားတွေပြောနေမှာကို သူမ စိတ်ပူနေမိသည်။ ချန်ချိုင်ယွင်က သူမကို တိုက်ရိုက် ထောက်ပြခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ က ထုံးစံအတိုင်း သဘာဝအတိုင်း ဖြေခဲ့သည်။ "ဒီနေ့ အဒေါ် ကျွန်မကို ဘယ်လောက်ပဲ ပစ်မှတ်ထားထား ကျွန်မယောက္ခမနဲ့ ကျွန်မရပ်တည်မယ်! အဲ့တာကဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဒေါ်တို့မိသားစုနှစ်စုက ကျွန်မယောက္ခမနဲ့ တတိယမိသားစုကို နှစ်အတော်ကြာ အနိုင်ကျင့်နေခဲ့တာကြောင့် ကွဲကွာသွားခဲ့တာ။ ကိစ္စအားလုံးအတွက် ကျွန်မကို အပြစ်မတင်နဲ့။ ကျွန်မခင်ပွန်းနဲ့ ယောက္ခမအပေါ် ကျွန်မဆီမှာ လိပ်ပြာလုံတဲ့စိတ်ရှိတယ်”

"နင်ကများ စကားပြောနိုင်သေးတယ်ပေါ့။ ဒီပါးစပ်ပေါက်က အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့စကား ပြောလို့ရတယ်"

ချန်ချိုင်ယွင်က လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို လက်ညှိုးထိုးခဲ့သည်။ သူမ မျက်လုံးတွေက ကြေးခေါင်းလောင်းအရွယ်အစားရှိနေပြီး "ဒီမိန်းကလေးရဲ့ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ငါမြင်နိုင်တယ်!"လို့ပြောခဲ့သည်။

"အဒေါ့် သားရဲ့ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကိုလည်း ကျွန်မ မြင်နိုင်တယ်!"

လင်းရှောင်ယွဲ့ စကား​ပြောကောင်းစွာ ပြန်လည်ချေပခဲ့သည်။ "ကျွန်မ အဒေါ့်ကို ပြောပါရစေ၊ ဒီည ဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ရန်ဟုန်ဝမ် ကြောင့်ပဲ။ သူ ကာစီနိုမှာ ပိုက်ဆံတွေ ဆုံးရှုံးပြီး ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး အကြွေးတွေတင်နေတာ။ ​​အခု ပြန်မဆပ်နိုင်ဘဲ မနက်ဖြန် ထွက်သွားတော့မှာ။ ပြီးတော့ ဒီညမှာပဲ သူ ကျွန်မရဲ့ ယောက္ခထီးကို လိမ်ဖို့ လာခဲ့တယ်။ ကျွန်မရဲ့ယောက္ခထီးကို မြို့ထဲမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဥ်နဲ့ ယောက္ခထီးဆီ သူ့ကို ယွမ် ၁၀၀ ပေးဖို့ တောင်းတယ်။ ပိုက်ဆံချေးတာ လို့တောင် မပြောနိုင်လို့ လိမ်လည် အသုံးချခဲ့ရတာလေ။ ဟက် "

လင်းရှောင်ယွဲ့ လှောင်ရယ်ကာ ရန်ဟုန်ဝမ်ကို ကြမ်းတမ်းသော အကြည့်နဲ့ ပိတ်လိုက်သည်။ "အခု ငါတို့ရဲ့ တတိယမိသားစုအတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိတယ်လို့ ပြောဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ မကြာခင် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ နင့်ကို တစ်စုံတစ်ယောက် အကြွေး လာတောင်းဖို့ တံခါးဆီ သေချာပေါက် လာလိမ့်မယ်"

"အမေ၊ ကြည့်ပါဦး၊ သူ သွေးထိုးပေးနေပြန်ပြီ"

ရန်ဟုန်ဝမ် အံကိုကြိတ်ကာ ဒေါသပြင်းပြင်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ ထိုနေရာတွင် လူများလွန်းအနေပါက ရန်ဟုန်ဝမ်က သူ့အကြွေးအကြောင်း သူတို့ကို မသိစေချင်တာကြောင့် မဟုတ်ရင် လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို ရိုက်ချင်နေပေလိမ့်မည်။

ဒီအမျိုးသမီး တကယ်ကို သင်ခန်းစာတစ်ခုပေးဖို့လိုနေပြီ။

"ကျွန်မ သွေးထိုးနေတယ်ဆိုတာကို အဒေါ် ဂရုစိုက်မနေနဲ့ ! ဒီစကားနဲ့ ရန်ဖြစ်မှုတွေ ဆက်လုပ်ဖို့က အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူး။ အဖြစ်မှန်က အရာအားလုံးကို သက်သေပြနေတယ်!"

လင်းရှောင်ယွဲ့ က နောက်ဆက်တွဲ ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းမှုများကို ရပ်တန့်ဖို့ လက်တစ်ဖက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ "ဒုတိယ အဒေါ်၊ ကျွန်မကိုယုံသည်ဖြစ်စေ မယုံသည်ဖြစ်စေ ဒီညတော့ ကျွန်မ အကြံတစ်ခု ပေးလိုက်မယ်။ အဒေါ်ရဲ့သားကို နောက်သုံးရက်မှာ မြို့ကို မပြန်သွားစေနဲ့"

"ငါ့သားကို မြို့ကိုဘာလို့ပြန်ခွင့်မပြုရမှာလဲ၊ ငါ့သားက သူသွားချင်တဲ့နေရာကို သွားနိုင်တယ်"

ချန်ချိုင်ယွင်က ခါးထောက်လျက် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို ပြတ်သားတဲ့ အသံနဲ့ ပြန်ပြောခဲ့သည်။ " နင် မိန်းမပျက်မ၊ နင်က မကောင်းဘူး။ အခုချိန်ထိတောင်မှ ငါ့သားနဲ့ ငါကြားကို သွေးထိုးနေတုန်းပဲ "

လင်းရှောင်ယွဲ့ က ချန်ချိုင်ယွင်ရဲ့ ထုံထိုင်းတဲ့ အကြည့်ကိုကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ကာ ခေါင်းယမ်းပြီး ရယ်လိုက်သည်...

ဒီလို မိုက်မဲတဲ့လူ ဒီကမ္ဘာမှာ ဘယ်လိုရှိနိုင်တာလဲ။

သူမ ဒါကို မယုံနိုင်ဘူး။

"တော်ပြီ ရှောင်ယွဲ့။ သူတို့နဲ့ စကားပြောမနေနဲ့တော့"

ဝမ်ရှို့ယင်လည်း ဒီစကားလုံးတိုက်ပွဲကို ဆက်မလုပ်ချင်တော့ဘူး။ ထို့နောက် သူမက လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ " ရှောင်ယွဲ့၊ သမီးအရင်ပြန်လိုက်တော့"

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမကိုကြည့်လိုက်သည်။ "အမေ..."

ဝမ်ရှို့ယင်က သူမကို စိတ်ချလက်ချနေဖို့ အမူအရာ ပေးလိုက်တော့မှ လင်းရှောင်ယွဲ့လည်း သူမရဲ့ ဘေးအခန်းငယ်လေးဆီ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ရှို့ယင်သည်လည်း ဒီမိသားစုနဲ့ ရန်ဖြစ်စကားများဖို့ စိတ်ဆန္ဒမရှိပေ။ သူမရဲ့ ဒေါသမျက်လုံးတွေက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ကာ ညည်းတွားလျက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ရန်တယုံက ဝမ်ရှို့ယင် ထွက်သွားတာကို မြင်တဲ့အခါ သူဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိခဲ့ပေ။ သူ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဝမ်ရှို့ယင်နဲ့အတူ လိုက်သွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဤကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်မှုအလယ်တွင် ရန်တယုံက လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ဝမ်ရှို့ယင် စကားများက သူတို့အတွက် အမှန်တရားအချို့ရှိနေသည်ဟု ခံစားမိသည်။

သူ ရန်ဟုန်ဝမ်၏ နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရကြောင်း စတင်သိရှိလာသည်။

ထို့ကြောင့် ရန်တယုံက မည်သည့်မှတ်ချက်မျှ မပြောဘဲနေလိုက်သည်။

တတိယမိသားစုမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ချန်ချိုင်ယွင်က ၎င်းတို့သုံးဦး၏ နောက်တွင် ခဏတာ သီးခြားစီကျိန်ဆဲခဲ့သည်။

သူမက နားမခံသာဖွယ်စကား အမျိုးမျိုးကို ကျိန်ဆဲခဲ့သည်..

အဆုံးမှာတော့ ချန်ချိုင်ယွင်က သူမ ဒီပွဲအတုမှာ အနိုင်ရခဲ့တယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်...

ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ သူမက သူတို့အားလုံးကို ဆဲဆိုခဲ့တာလေ။

ချန်ချိုင်ယွင် အတွက်တော့ ဘယ်အရာက မှားသည်ဖြစ်စေ မှန်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။ တိုက်ပွဲကို အောင်နိုင်သရွေ့ နိုင်နေတာပဲ။

ဇာချဲ့နေတာက လွန်သွားပြီ.....

ချန်ချိုင်ယွင်လည်း ရန်ဟုန်ဝမ်ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပေးပြီး စကားပြောလိုက်သည်။ "သား၊ စိတ်မပူနဲ့။ အမေနဲ့ မင်းကြားက ဆက်ဆံရေးကို ပြင်ပလူတွေ မနှိုးဆွစေရဘူး။ အမေ တခြားလူတွေပြောသမျှကို နားမထောင်ဘူး ဒါပေမယ့် သားပြောသမျှကို အမေယုံတယ်!"

ရလဒ်အနေနဲ့ ချန်ချိုင်ယွင်က ထိုစကားကို အပြီးသတ်ခဲ့သည်။ ရန်ဟုန်ဝမ်တောင် ထိမိသွားဖို့ အချိန်ပင်မရှိခဲ့ပေ။ သူ အဖိုးရန်နဲ့ အဖွားရန်ရဲ့ စကားကိုကြားလိုက်ရသည်။ "ဟောင်ဝမ်မြို့ကို ပြန်မသွားနဲ့၊ အိမ်မှာ တစ်နှစ်နေ"

"အဖိုး......ကျွန်တော့်မှာ အရေးကြီးတဲ့ အရာတွေရှိသေးတယ်။ ကျွန်တော့်သားသမီးတွေနဲ့မိန်းမက ကျွန်တော့်ကို လိုအပ်နေတော့ မြို့ကိုပြန်မှရမယ်" ရန်ဟုန်ဝမ်က အဖိုးကြီး ရန်နဲ့ အဖွား ရန်တို့ကို စိတ်အခြေအနေကောင်းကောင်းနဲ့ပြောလိုက်သည်။

အားလုံးသိကြသည့်အတိုင်း အဖိုး ရန်က ဤအချိန်တွင် သူ့အပေါ် သံသယများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ "နောက်ထပ် ၃ ရက်လောက်နေပါဦး။ မင်းအိမ်မှာနေချင်ရင် အဲ့ကျမှပြန်။ အကြွေးကောက်တဲ့သူလာရင် မင်းအဲ့တာကို ရင်ဆိုင်ရမယ်"

"အဖိုး၊ ကျွန်တော် မဟုတ်တဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ ရဲ့စကားကို ဘာလို့ယုံရတာလဲ"

ရန်ဟုန်ဝမ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဘေး လက်သီးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ထားခဲ့သည်။ သူ့နှလုံးသားက လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို နာကြည်းနေပြီဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ် အဖေ"

ချန်ချိုင်ယွင်က "ဟုန်ဝမ်က အဖေ့ရဲ့မြေးဖြစ်ပြီး အဖေကသူ့ကိုကျတော့ မယုံဘူး အဲဒီအစား ဝယ်ထားတဲ့ ခွေးမကို ယုံနေတယ်"

"နင်တို့ နှစ်ယောက် ဒီအချိန်မှာ ငြင်းခုံနေတာလုံလောက်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ နင် ဆက်ငြင်းနေရင် ဒီမိသားစု ကွဲသွားရလိမ့်မယ်!"

အဖိုးရန်နဲ့ အဖွားရန်ရဲ့ စူးစူးရှရှ မျက်လုံးတွေက သားအမိနှစ်ယောက်ကို ဓားနဲ့ထိုးနေသည်။ "ဟုန်ဝမ် နောက်ထပ် သုံးရက်လောက်နေရမယ် ဒါပဲ၊ တလင်း၊မင်းရဲ့သားကို စောင့်ကြည့်နေ"

ဒုတိယမိသားစုက ရန်တလင်းက အဖိုးရန်နဲ့ အဖွားရန်ကို လေးလေးစားစား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ “ဟုတ်ကဲ့ပါ အဖေ"

ခြံဝင်းထဲတွင် လူစုကွဲသွားပြီးနောက် ရန်တလင်းက ရန်ဟုန်ဝမ် သူ့အခန်းဆီပြန်သွားတာကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီး ရန်ဟုန်ဝမ်ရဲ့ အခန်းတံခါးကို သော့ခလောက်နဲ့ ချက်ချင်း သော့ခတ်လိုက်သည်။

ချန်ချိုင်ယွင်က သူမသားကို ဒီမှာပဲနေခိုင်းပြီး ရန်ဟုန်ဝမ်ကို လုံးဝကာကွယ်ပေးမယ်လို့ သဘောထားကာ ယခုလေးတင်ပဲ ပြောခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ရန်တလင်းက ရန်ဟုန်ဝမ်ရဲ့ အခန်းတံခါးကို သော့ခတ်လိုက်တော့ ချန်ချိုင်ယွင်က စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူ့ဘေးနားမှာ ရပ်နေခဲ့သည်။

ဒီအချက်က ရန်ဟုန်ဝမ်အတွက် သူမ နှလုံးသားထဲတွင် ကာကွယ်ရေးအချက်တစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ဒီရက်တွေမှာ သားအမိနှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်စကားများခဲ့ကြသည်။ ချန်ချိုင်ယွင်မှာ ရန်ဟုန်ဝမ်ကို သိပ်ယုံကြည်မှု မရှိဘူး။

ဒီည ရန်ဖြစ်တာက ပိုလို့တောင် ဆိုးသေးတယ်။

လမ်းခွဲပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့က စိတ်ကောင်းနှလုံးကောင်းနဲ့ ဘေးခန်းငယ်လေးဆီ ပြန်သွားခဲ့သည်။

အိပ်ယာထဲမှာ လဲလျောင်းရင်း ဒီအကြောင်းကို ပိုတွေးလေ ဒေါသတွေ တိုးလာလေလေပဲ။

ရန်ရဲ့ မိသားစုထဲက အတွေးက သူမကို အိမ်အပြင် မောင်းထုတ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း သူမကို ပစ်မှတ်ထားနေကြတယ်။

ဒီမိသားစု... သူမ တကယ်မနေနိုင်တော့ဘူး....

လင်းရှောင်ယွဲ့ ပိုက်ဆံ မြန်မြန်စုမှရမည်။ ပြီးရင် အိမ်အသစ်ဝယ်ပြီး ထွက်သွားမယ်။

သူမ ခါးသက်စွာနဲ့ မျက်​လုံး​လေး​တွေကိုမှိတ်​ပြီး ခဏငြိမ်​​နေလိုက်​သည်​...

သူမအိပ်လို့မရဘူး။

ဒေါသထွက်တယ်..

ညနှောင်းပိုင်းတွင် ရန်ယန်က ခရီးတစ်ခုမှ ပြန်လာခဲ့ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ နိုးနေသေးတာကို သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူသတိထားပြီး အိပ်ရာထဲဝင်ကာ သူမလက်ကို ကိုင်တော့မှာ ဖြစ်ပေမယ့် လင်းရှောင်ယွဲ့က လှည့်လာခဲ့သည်။ သူမရဲ့မျက်လုံး ဝိုင်းဝိုင်းကြီးတွေက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရန်ယန် လန့်သွားသည်။ "နိုးနေတုန်းလား"

ရန်ယန်က သူမ ခန္ဓာကိုယ်သေးသေးလေးကို အမြန်ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူ့လက်ဖဝါးကြီးကြီးက သူမရဲ့နောက်ကျောကို ပုတ်ပေးခဲ့သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ မင်းကို ဘယ်သူက အနိုင်ကျင့်လို့လဲ"

လင်းရှောင်ယွဲ့ ပါးစပ်ကိုဖွင့်ဟပြီး ညတုန်းက ခြံထဲမှာဘာတွေဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ရန်ယန်ကို ကွင်းကွင်းကွက်ကွက်ပြောပြခဲ့သည် ။

အရာအားလုံးကို နားထောင် ပြီးတဲ့နောက် ရန်ယန်က သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ပြီး သူ့လက်ဖဝါးကြီးတွေက သူမရဲ့ပခုံးကို ညင်သာစွာ ဖျစ်ညှစ်ခဲ့သည်။ "ရပါတယ်၊ သူတို့ ဒုက္ခပေးကြပါစေ။ ​နောက်​ထပ်​ဒုက္ခ​တွေရောက်လာဦးမှာ"

ရန်ယန်က ရန်ဟုန်ဝမ်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ နေ့တိုင်း ကာစီနိုကို သွားလေ့ရှိသည်။ မနေ့က စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွင် ရန်ဟုန်ဝမ်က ကာစီနိုတွင် ယွမ် ၈၀၀ အကြွေးတင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် အခု သူ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လိမ်လည်လှည့်စားပြီး အကြွေးတွေကနေ ထွက်ပြေးဖို့ တကယ်ပဲ လမ်းပေါ် ရောက်နေပြီ။

ရန်ဟုန်ဝမ် ဘက်တွင်မူ ကံမကောင်းသည့်အရာများ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

ကွင်းဆက်တုံ့ပြန်မှုနှင့်အတူ ... ဒုတိယမိသားစုတစ်ခုလုံး ကံမကောင်းလိမ့်မည်။

တတိယမိသားစုက မြစ်ကိုဖြတ်ပြီး မီးကို စောင့်ကြည့်ဖို့သာ လိုအပ်သည်။

ဒါပေမယ့် ရန်ယန် မထင်မှတ်ထားတဲ့အရာကတော့ ဝမ်ရှို့ယင်က လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို ဒီလိုမျိုး ကာကွယ်ဖို့ ထွက်လာခဲ့တာကိုပဲ။

ရန်ယန်ရဲ့ နှလုံးသားထဲ အဆုံးမရှိတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

အသက် ၆ နှစ်မှာ ရန်ဟုန်ဝမ်က အဖိုးရန် နဲ့ အဖွား ရန်ရဲ့ အိတ်ကပ်ထဲက ပိုက်ဆံတွေကို ခိုးယူခဲ့ပြီး မိသားစုတစ်စုလုံးက သူခိုးဖမ်းဖို့အတွက် သူတို့ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးခဲ့ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရန်ဟုန်ဝမ်နဲ့ ချန်ချိုင်ယွင်တို့ရဲ့ စကားစစ်ထိုးပွဲတွင် ပိုက်ဆံခိုးတဲ့သူက ရန်ယန် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အဲဒီနှစ် နှစ်သစ်ကူးမှာ နှင်းတွေ ထူထပ်စွာကျနေခဲ့တာ။

ရန်ယန်က နှင်းထဲမှာ နီရဲနေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ငိုယိုပြီး သူ မခိုးခဲ့ပါဘူး။ ပိုက်ဆံမယူခဲ့ပါဘူးလို့ ကျယ်လောင်စွာ ပြောနေခဲ့သည်။

လမ်းတလျှောက်က လူတွေက ကျန်တဲ့ငွေတွေကိုပေးဖို့ သူ့ကိုပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြောကြသည်။

ဘာကြောင့်မှန်းမသိပေမယ့် သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှာ ၁၀ ယွမ်ရှိနေတယ်...

အဲဒီညက သူ့ကို ဘယ်သူမှ မကူညီခဲ့ကြဘူး။

သူ့မိဘအရင်းတွေကလည်း သူ့ကို မကူညီနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဝမ်ရှို့ယင်က စကားအနည်းငယ်ပြောပြီး ဒုတိယမိသားစုရဲ့ ဖိအားပေးမှုကို ခံရပြီးနောက် သူမ ဆက်မပြောရဲတော့ပေ။

ရန်ယန်က ထိုအေးမြပြီး နှင်းများထူထပ်သောနေ့တွင် သုံးရက်နှစ်ညကြာ တောအုပ်ထဲ အေးခဲနေခဲ့တာကို အမြဲသတိရနေမိသည်။

သူ့မိသားစုတစ်ခုလုံး၊ တစ်ကမ္ဘာလုံးက သူ့ကိုပေးခဲ့တဲ့ ငြိုငြင်မှုက သူ့ကို ကျုံ့ပြီး ထွက်ပြေးသွားစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူ ခြောက်နှစ်သားအရွယ်ကလေးတစ်ယောက်လို ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ချန်ချိုင်ယွင်ရဲ့ ပါးစပ်က ဘယ်လောက်စျေးပေါလဲဆိုတာ ရှင် မသိဘူး။ ကျွန်မလေ သူ့ပါးစပ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်ချင်ခဲ့တာ " လင်းရှောင်ယွဲ့က အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်..."

ရန်ယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "သူမအတွက် လက်စားချေမှုက မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာပါ"

သူ အသက် ၆ နှစ်မှာ ချန်ချိုင်ယွင်နဲ့ ရန်မိသားစုက သူ့ကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့ပြီး အခုတစ်ဖန်ပြန်လာဖို့ အချိန်တန်ပြီ။