တတိယသခင်မလေးဟွား : ဖုန်းစန်း မင်း ကျိုစစ်ရဲ့မိသားစုကို ထိပါးရဲသလား_၂
Vol. 18 Ch. 243
“ရွေ့ရွေ့ မြင်သွားလား မသိဘူး”
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွေ့ရွေ့မြင်မသွားရန်သာ ချန်ကျဲ့ မျှော်လင့်မိသည်။ ချန်ကျဲ့ အလောင်းနှစ်လောင်းကို ထောင့်ချိုးထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ယောက် လွှင့်ပစ်ထားသည့် ကောက်ရိုးဖျာကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး ၎င်းကောက်ရိုးဖျာနှင့် ဖုံးလိုက်သည်။
အပြင်ဘက်မှကြည့်လျှင် ဤနေရာတွင် တစ်ယောက်ယောက်သေဆုံးထားကြောင်း သိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
အလောင်းများကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ချန်ကျဲ့ ရွေ့ရွေ့ဆီသို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။
ကလေးမလေးသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြုမူနေမြဲဖြစ်ရာ လူသတ်သည့်မြင်ကွင်းကို မမြင်တွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
ထို့နောက် ရွေ့ရွေ့ကို အိမ်သို့ ပြန်ခေါ်သွားခဲ့သည်။ တံခါးပေါက်သို့ ရောက်သည်တွင် ချန်ကျဲ့သည် တံခါးမခေါက်ဘဲ ရွေ့ရွေ့နှင့်အတူ နံရံကျော်၍ ပျံတက်ခြင်းဖြင့် ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ ခြံဝင်းအပြင်ဘက်သို့ စိုးရိမ်ကြီးစွာဖြင့် မျှော်ကြည့်နေသည့် စူးယွင်ကျင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူမသည် ခုနက အော်ဟစ်သံကို ကြားမိလိုက်သည်ပင်။
ထို့ပြင် သူမသည် အပြင်ဘက်ရှိ ထိုအော်ဟစ်သံကြောင့် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အပြင်ထွက်သွားလုနီး ဖြစ်၏။
သူမသည် လက်ထဲတွင် ဒလှိမ့်တုံးတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြောင်း သိသာထင်ရှား၏။
ချန်ကျဲ့ နံရံမှ ကျော်တက်လာချိန်တွင် သူမသည် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ချန်ကျဲ့ကို မြင်သောအခါ အထူးသဖြင့် ရွေ့ရွေ့ကို မြင်သောအခါ ပြန်လည်၍ စိတ်တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်မှုအား မည်သို့မျှ ဖုံးဖိမရနိုင်ပေ။
“ရွေ့ရွေ့”
“အစ်ကိုကြီး…”
ရွေ့ရွေ့မှ စကားပြောရန် ကြိုးစားလိုက်သော်ငြား ချန်ကျဲ့၏ ပါးစပ်ပိတ်ဟန့်တားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
စူးယွင်ကျင်းသည် ချန်ကျဲ့ကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်နေသည်။
ခြံဝင်းထဲရောက်သည်နှင့် ချန်ကျဲ့သည် အချိန်ကို စစ်ဆေးသည်။ ညသန်းခေါင်ရောက်ရန် အချိန်နီးကပ်နေလောက်ပေပြီ။
“ရှင်မ ကိုယ် ရွေ့ရွေ့ကို ပြန်ခေါ်လာပြီ”
စူးယွင်ကျင်းသည် ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ချန်ကျဲ့ကို ကြည့်ပြီးနောက် ရွေ့ရွေ့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပြေးဖက်လိုက်သည်။
စူးယွင်ကျင်း စတင် ငိုကြွေးတော့သည်။
ရွေ့ရွေ့သည် နားမလည်နိုင်သဖြင့် သူမ၏အစ်ကိုကြီးကို ပြန်လှည့်ကြည့်ပြီး ပြော၏။
“မမ ဘာလို့ငိုနေတာလဲ”
“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ မမက ရွေ့ရွေ့ကို လွမ်းလို့နေမှာပေါ့”
ချန်ကျဲ့မှ ပြောသည်။
“ဪ မမ၊ ရွေ့ရွေ့လည်း မမကို လွမ်းတယ်”
ရွေ့ရွေ့မှ ပြောသည်။
ထိုအခါ စူးယွင်ကျင်းသည် မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
“ရွေ့ရွေ့ အဲဒီလူဆိုးကြီးတွေက ရွေ့ရွေ့ကို ရိုက်သေးလား”
“မရိုက်ပါဘူး”
ရွေ့ရွေ့မှ ခေါင်းခါရမ်း၍ ပြောသည်။
“တကယ်တော့ သူတို့က အတော်လေး ပျော်ဖို့ကောင်းပါတယ်”
“ပျော်ဖို့ကောင်းတယ်?”
စူးယွင်ကျင်းနှင့် ချန်ကျဲ့တို့သည် ရွေ့ရွေ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်မိကြ၏။
“ဟုတ်တယ်။ အဲဒီမှာ အရမ်းဆိုးတဲ့ ကြောင်တောင်တောင်ဦးလေးကြီးရှိတယ်။ သူက ရွေ့ရွေ့တို့ကို ခြောက်လှန့်ဖို့အတွက် ကောင်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ ခြေလက်တွေကို ဖြတ်ထုတ်ပစ်ခဲ့တယ်…”
ထိုအခါ စူးယွင်ကျင်းမှာ အရိုးထိတိုင် အေးစိမ့်သွားရသောကြောင့် လက်သီးဆုပ်မိသွားရသည်။
သို့သော် ရွေ့ရွေ့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ဆက်ပြောသည်။
“သူက အဲဒီကောင်လေးရဲ့ မျက်လုံးတွေကိုပါ ဖောက်ထုတ်လိုက်သေးတယ်…”
“တော်တော့ ရွေ့ရွေ့ နင်မကြောက်ဘူးလား”
စူးယွင်ကျင်း နားမထောင်နိုင်တော့ပေ။ ရွေ့ရွေ့မှ ပြောသည်။
“ဘာကြောက်စရာရှိလို့လဲ။ သူက ရွေ့ရွေ့ရဲ့ခြေလက်တွေကို ခုတ်ဖြတ်တာမှ မဟုတ်ဘဲ…”
“ဘာ?!”
စူးယွင်ကျင်းနှင့် ချန်ကျဲ့တို့မှာ ကလေးမလေး၏ စကားများကြောင့် အံ့ဩမင်သက်သွားရကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးကုန်ရ၏။ ကလေးမလေး၏ တွေးခေါ်ပုံသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပုံရသော်ငြား အခြေအနေသည် ချောက်ချားထိတ်လန့်ဖွယ်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြစ်ရပ်မျိုးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရလေရာ တိုက်ရိုက်ခံရသည့် နစ်နာသူ မဖြစ်ခဲ့ရုံမျှနှင့် အဘယ်သို့များ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့နိုင်ပါမည်နည်း။
ချန်ကျဲ့သည် ဤကလေးမလေးမှာ တကယ့်ကို မတူကွဲပြားသည်ဟု နားလည်လိုက်တော့သည်။
ထို့နောက် ချန်ကျဲ့မှ မေးမြန်းသည်။
“ခုနက အပြင်ဘက်မှာ အစ်ကိုကြီး လူနှစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာကို မြင်ခဲ့သေးလား”
“မြင်တယ်လေ။ အဲဒီလူဆိုးတွေကို အစ်ကိုကြီး သတ်ပစ်လိုက်ပြီလေ”
ရွေ့ရွေ့မှ ပြောသည်။
စူးယွင်ကျင်းသည် စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် ချန်ကျဲ့ကို ကြည့်လာသည်။
နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကလေးမလေးသည် သူ လူသတ်နေသည့်မြင်ကွင်းကို မမြင်တွေ့ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ခံနိုင်ရည်သည် သာမန်လူများထက် များစွာပို၍ သာလွန်နေသောကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်းကို ချန်ကျဲ့ အတည်ပြုနိုင်လိုက်သည်။
ပို၍တိုးတက်မြင့်မားသည့် အနာဂတ်ကာလ၌ ဤသို့လူတစ်ယောက်သည် စိတ်ရောဂါကုဆရာဝန်နှင့် ဆွေးနွေးမှုခံယူရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤခွေးမှခွေးကို စားသောက်သည့် ကမ္ဘာတွင်မူ ဤသည်မှာ မကောင်းသည့်အရာတစ်ခု မဟုတ်နိုင်တော့ပေ။
စူးယွင်ကျင်းသည် ကလေးမလေး၏ စွန့်စားခန်းများကို ဆက်လက်နားထောင်နေခဲ့သည်။
“ရှင်မ”
ချန်ကျဲ့မှ ပြောသည်။
“အင်း ယောက်ျား”
စူးယွင်ကျင်း ချန်ကျဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။ ချန်ကျဲ့မှ ပြော၏။
“တန်ဖိုးရှိတဲ့ပစ္စည်းတွေကို ထုပ်ပိုးလိုက်တော့။ ကိုယ်တို့ ဒီနေ့ည ဒီမှာနေလို့မရဘူး”
“အာ?”
စူးယွင်ကျင်း ကြောင်အသွား၏။ ထို့နောက် အမြန်ပြန်၍ တုံ့ပြန်လာသည်။
“ကောင်းပြီ၊ ကျွန်မ အခု သွားပြင်ဆင်လိုက်မယ်”
“အမြန်လေး”
“အင်း”
စူးယွင်ကျင်းသည် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်းကို အတိအကျ မသိပေ။ သို့သော် စူးယွင်ကျင်းသည် အကြောင်းအရင်းကို မေးခွန်းထုတ်မည့်အစား ပြောသည့်အတိုင်း လိုက်နာရန်သာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ခင်ပွန်းသည်ကို ချွင်းချက်မရှိ ယုံကြည်ပါသည်။
စူးယွင်ကျင်းသည် အိမ်ထဲသို့ဝင်၍ အမြန်ထုပ်ပိုးသည်။
ထိုစဉ် ချန်ကျဲ့မှာ သိသိသာသာ မျက်မှောင်ကြုတ်နေ၏။
သူတို့မိသားစု ဒီနေ့ည အိမ်တွင် နေထိုင်၍ မဖြစ်ကြောင်း သေချာသည်။ ချန်ကျဲ့မှ ဖုန်းစစ်ကို သတ်ခဲ့ရာ ဖုန်းစန်းသည် သေချာပေါက် လက်စားချေလိမ့်မည် ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဝူဟုန်ပြောခဲ့သည်များအရ ဖုန်းစန်း၏အင်အားသည် သူ့ထက် သာလွန်ကြောင်း သေချာသည်။
ထို့ပြင် စူးယွင်ကျင်းနှင့် ရွေ့ရွေ့ကို ကာကွယ်ရန် လိုအပ်လေရာ ချန်ကျဲ့အား အန္တရာယ်ကို ဆင်ခြင်မှုမရှိ ရင်ဆိုင်ရခြင်းကဲ့သို့ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ချန်ကျဲ့သည် ဇနီးနှင့် ညီမငယ်တို့ကို ကျားဖြူခန်းမသို့ ခေါ်သွားရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
ကျားဖြူခန်းမအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဖုန်းစန်းဖြစ်စေ၊ ဖုန်းအာ့ဖြစ်စေ၊ သူတို့ကို မည်သူမျှ ထိခိုက်စေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အစောင့်အရှောက်ကြီး၁၃ဦးထဲမှ ဖန်းရှစ်ကျုံး ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ သူတို့၏လုံခြုံရေးကို စိတ်ချသေချာစေနိုင်ပေသည်။
သို့ဖြစ်၍ သူတို့ ဤနေရာမှ အမြန်ထွက်ခွာရပေမည်။
ချန်ကျဲ့သည် ဒီနေ့တစ်ညတာကို ကျားဖြူခန်းမတွင် ပုန်းအောင်းရန် စီစဉ်ထား၏။
ချန်ကျဲ့မှ အစီအစဉ်ကို စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီး စူးယွင်ကျင်း ထွက်အလာကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်တွင် စနစ်ထံမှ အသိပေးသံ မြည်လာခဲ့သည်။
[ဒီနေ့အတွက်နောက်ဆုံးရသတင်းအချက်အလက်များ (အဆင့် ၂)]
[၁၊ သင် ဒီနေ့ ဖုန်းစစ်ကို သတ်ခဲ့တဲ့အတွက် ရရှိခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်ဖြစ်ပါတယ်။ ဖုန်းစစ်က အနောက်မြို့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းရဲ့ လက်ထောက်ခေါင်းဆောင်တွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်ပါတယ်။ ဖုန်းစန်းရဲ့ အစ်ကိုဖြစ်သူ ဖုန်းစစ်က ကြီးမားတဲ့အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သံမဏိအရိုးအဆင့်ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်တယ်။ စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာဖြစ်တဲ့ ရွှေကျီးတစ်ဖက်သွားဓားသိုင်းကို ကျွမ်းကျင်တယ်။ သူက အရမ်းကိုမှ တော်ပြီးတာ့ လက်စားချေလိုစိတ်ပြင်းပြတတ်တဲ့ ပင်ကိုအကျင့်စရိုက်ကြောင့် ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲတဲ့ရန်သူလို့ ကျော်ကြားတယ်]
[၂၊ သင်ဒီနေ့ ချောင်ဟုန်ယန်နဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့တာကြောင့် ရရှိတဲ့ သတင်းအချက်အလက် ဖြစ်ပါတယ်။ ချောင်ဟုန်ယန်က ကြီးမားကျယ်ပြန့်တဲ့အင်အားကို ကျောထောက်နောက်ခံအဖြစ် ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။ ယီးဟုန်ဂေဟာကို နယ်ပယ်ဒေသတစ်လျှောက် သူမရဲ့ မျက်လုံးနဲ့ နားတွေအဖြစ် အသုံးပြုနေတာ ဖြစ်ပါတယ်]
[၃၊ သင် ဒီနေ့ ပိုင်မော့ရှန်းနဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့ပြီး ရရှိခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက် ဖြစ်ပါတယ်။ ချောင်ကုန်သည်အဖွဲ့က လက်ရှိမှာ သိသာထင်ရှားတဲ့ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကျားဖြူခန်းမနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ကို စိတ်အားထက်သန်နေပါတယ်။ ကျားဖြူခန်းမက မည်သည့်ကုန်သည်အဖွဲ့ကို ထောက်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ ချောင်ကုန်သည်အဖွဲ့ဖြစ်စေ၊ ငါးဖမ်းကုန်သည်အဖွဲ့ဖြစ်စေ၊ မျန့်ရွှေစီရင်စုကို အုပ်စိုးတဲ့ အင်အားစုကြီး ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်]
[၄၊ သင်ဒီနေ့ သူဖုန်းစား အားလုကို သတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ရရှိခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်ဖြစ်ပါတယ်။ ဖုန်းစန်းက သင် ဖုန်းစစ်ကို သတ်ခဲ့တဲ့အကြောင်းကို သိသွားခဲ့ပြီး လက်ရှိမှာ သင့်ကို ဖမ်းဖို့အတွက် သူ့လူတွေကို ဦးဆောင်ချီတက်လာနေပါတယ်။ အဲဒီအပြင် ဖုန်းစန်းက ကျားဖြူခန်းမကို သွားတဲ့လမ်းတစ်လျှောက် ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ လူတွေ နေရာချထားပြီးပါပြီ။ သင့်ရဲ့တည်နေရာကို မိနစ်သုံးဆယ်အတွင်း ရောက်လာမယ်လို့ ခန့်မှန်းရပါတယ်]
[၅၊ သင်၏ တတိယသခင်မလေးဟွားရဲ့ သရုပ်မှန်အပေါ် အစဉ်အမြဲ စိတ်ဝင်စားမှုကြောင့် ရရှိခဲ့တဲ့ အချက်အလက်ဖြစ်ပါတယ်။ တတိယသခင်မလေးဟွားဟာ နီဝမ့်ကျွင်းနဲ့ သိကျွမ်းခဲ့ဖူးပြီး နီဝမ့်ကျွင်းအပေါ် ခံစားချက်တွေ နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေခဲ့ပါတယ်။ သူ သင့်ကို ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံနေခဲ့ခြင်းမှာ နီဝမ့်ကျွင်း တစ်ချိန်က နေထိုင်ခဲ့ဖူးတဲ့ ရှန်းထောင်မြို့က သင့်ရဲ့ဇာတိဖြစ်နေတာကြောင့်လည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်ပါတယ်]