အခန်း (၆၃)
Vol. 6 Ch. 63
လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန် တို့က သူမဆူဆဲနေတာကို နားထောင်လေလေ၊ သူမတို့ စိတ်အခြေအနေက ပိုကောင်းလာလေလေပဲ။
တခြားမိသားစုနှစ်စု အဆင်မပြေဖြစ်တာကို မြင်တော့ လင်းရှောင်ယွဲ့ နဲ့ ရန်ယန်တို့ သက်တောင့်သက်သာရှိခဲ့သည်။
ပြုတ်ကျခဲ့တဲ့ ဒုတိယမိသားစုကို ခဲနဲ့ပစ်တာတော့ မဟုတ်ပေမယ့် သူတို့ကို မကူညီချင်ဘူး။
ရန်ယန်က အလွန်ရိုးရှင်းတဲ့ အိမ်ချက်ဟင်းလျာဖြစ်သည့် သခွားသီးနဲ့ ကြက်ဥ ကြော်ဖို့ သွားခဲ့သည်။
သူ တစ်နေ့တာလုံးအတွက် ဟင်းချက်နည်းကို လေ့လာပြီး ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို သူ့စိတ်ထဲ သတိရကာ ပြင်ဆင်စပြုလာသည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့က သခွားသီးကို အခွံခွာပြီး လှီးဖြတ်ထားကာ ကြက်ဥတွေကို ခွဲပြီး မွှေကာ ဘေးဘက်တွင် စောင့်နေခဲ့သည်။
"ဆီအရင်ထည့်ရအောင်....."
ရန်ယန်က လွန်ခဲ့သည့် နှစ်တွေက သန့်ရှင်းထားတဲ့ ဗီရိုထဲမှ ဝက်ဆီကို ထုတ်ပြီး အိုးထဲ ထည့်လိုက်သည်။ "ဒယ်အိုးကို အပူပေးပြီး ဆီထည့် ပြီးရင် ကြက်ဥထည့်ရမှာ ဟုတ်တယ်မလား"
သူ့ခေါင်းထဲမှာ ကျက်ထားတဲ့ ဟင်းချက်နည်း အားလုံးကို လိုက်လုပ်ကြည့်ခဲ့သည်။
ဒါပေမယ့် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူစလုပ်တုန်း လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို နောက်ထပ်မေးခွန်းအနည်းငယ် မေးချင်သေးသည်။
သူ့ဘေးမှာ ဟင်းချက်နည်းစာအုပ်ကိုကိုင်ထားတဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ့ကိုထောက်ခံခဲ့သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ရှင် ပြောတာအားလုံး မှန်တယ်"
ဝက်ဆီ အရည်ပျော်ပြီးနောက် ရန်ယန်သည် သူမမွှေထားသော ကြက်ဥ ၃ လုံးကို လောင်းထည့်ပြီးနောက် အိုးထဲက ကြက်ဥတွေကို ယောက်မနဲ့ မွှေကာ လှည့်ခဲ့ပြီး ကြက်ဥမွှေကြော်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။
သူက "ဒါကိုအရင် ဘေးဖယ်ထားရမှာမလား"
လို့ပြောလိုက်သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့ - "ဟုတ်တယ်၊ ရှင်သိနေတာကို ကျွန်မကိုထပ်ပြောပြနေစရာမလိုပါဘူး "
ရန်ယန်က ပန်းကန်ပြားကို ကောက်ယူပြီး ကြက်ဥ ထည့်ဖို့ ယောက်မကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာက အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ "သေချာအောင် မင်းနဲ့ ဒါကို စစ်ဆေးချင်တယ်"
လင်းရှောင်ယွဲ့ - "ကောင်းပြီ..."
သူက ကြက်ဥကြော်ပြီးနောက် ဝက်ဆီ ထပ်ထည့်ကာ သခွားသီးကို ကြော်တော့သည်။
သခွားသီးကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မွှေပြီးတဲ့အခါ မွှေထားတဲ့ ကြက်ဥကို လောင်းထည့်လိုက်သည်။ ကြက်ဥကို ဒယ်အိုးထဲမှာ ဖြန့်ချထားပြီး အရသာအတွက် ဆားနဲ့ နှစ်ချို့ဝိုင်ကိုထည့်လိုက်သည်။
ရန်ယန်က ဟင်းချက်နည်းအတိုင်း တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လုပ်ခဲ့ပေမယ့် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် ဘယ်လောက်ထည့်ရမလဲဆိုတာကိုတော့ သူမသိဘူး။
ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်ကို တိုင်းတာမှုအလိုက် ထည့်ခဲ့သည်...
ရိုးရိုးကြက်ဥကို သခွားသီးနဲ့ ကြော်ပြီးတဲ့အခါ ရန်ယန် ချွေးတွေ ထွက်လာသည်။ ဒါကစိတ်အားထက်သန်မှုအဆင့်ကို သိသာထင်ရှားစေသည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့ချွေးတွေကို သုတ်ဖို့ မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို အမြန်ယူလိုက်သည်။ "မစိုးရိမ်ပါနဲ့!မွှေကြော်တာပဲ၊ စားလို့မကောင်းရင်တောင် ကျွန်မ စားမယ်"
"ဟာသပဲ"
ရန်ယန်က သူ့ပါးစပ်ထောင့်ကို ပင့်ခဲ့သည်။ "ဒါကို ကိုယ်က ဘယ်လိုလုပ် ဆိုးဆိုးရွားရွား ကြော်ရမှာလဲ။ ကိုယ့်ကိုဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ"
သူ့ပါးစပ်က ဒီလောက်မောက်မာတဲ့စကားတွေ ပြောနေပေမယ့် တကယ်တမ်းတော့ သူ့စိတ်ထဲမှာ တုန်လှုပ်နေဆဲပဲ။
သူချက်ချင်းဆိုသလို တူတွေကို ကောက်ယူပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ မြည်းကြည့်ဖို့ ကြက်ဥတစ်ဖက်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့ က စားပြီးတာနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့ကို လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။ "အရသာရှိတယ်!"
ထိုမှသာ ရန်ယန် မျက်နှာပေါ်က ကြောက်ရွံ့နေတဲ့ အမူအရာက ပြေလျော့သွားကာ ထပ်ပြုံးနိုင်ခဲ့သည်။ "ကိုယ် မင်းကို ပြောခဲ့သားပဲ။ ကိုယ့်မှာ ဒီအတွက် အရည်အချင်းရှိပါတယ်လို့"
"ဟုတ်ပါတယ် ရှင်က အတော်ဆုံးပါ" လင်းရှောင်ယွဲ့ က သူ့ကို မဆိုင်းမတွ ချီးကျူးပြီး သူ့ကို ချီးမြှောက်ခဲ့သည်။
ယောက်ျားတွေက...ချီးကျူး စကားနည်းနည်းပြောရင် ဒီအလုပ်ကို သူ သဘောကျသွားလိမ့်မည်။
နောက်ပိုင်း သူမ ငါးဆားနယ် ဘဝကို ရှင်သန်နိုင်ခဲ့သည်။
ရန်ယန် ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုဟင်းကို မြည်းစမ်းကြည့်ခဲ့သည်။ စားပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ ပုံမှန်ပဲလို့ ခံစားမိပေမယ့် ကိုယ်တိုင် ချက်ပြုတ်ထားတာကြောင့် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ခံစားချက်ရှိသည်...
လင်းရှောင်ယွဲ့ ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ရန်ယန်က ဟင်းလေးမျိုးနဲ့ ဟင်းရည်တစ်မျိုးကို ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ဟင်းသီးဟင်းရွက်များတွေ၊ ကြက်ဥတွေ အသားတွေနဲ့ အခြားအလွန်ကြွယ်ဝတဲ့ အစားအစာတွေပါသည်။
အသားဝယ်ဖို့အတွက် ငွေရှာဖို့ ရန်ယန်က သူမအတွက် တိတ်တဆိတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။
ဒါပေမယ့် သူ အပြင်မထွက်တာကြာပြီ။
လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့ အခု အခန်းကျဉ်းလေးတွင် ပိုက်ဆံများစွာ မရှိတော့ပေ။
ဒါပေမယ့်လည်း ရန်ယန်က မကြာခင်က ငွေရှာဖို့ မထွက်ခဲ့ရသေးပေ။ အပြင်ထွက်ဖို့ အချိန်မတန်သေးကြောင်း သူက လင်းရှောင်ယွဲ့ အမြဲပြောခဲ့သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့ကလည်း သူ့ကို အလျင်စလို မလုပ်ခဲ့ပေ။
ဝမ်ရှို့ယင်နဲ့ ရန်တယုံတို့ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်တို့က နေ့လည်စာ ချက်ထားပြီးပြီဖြစ်တာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး အရမ်းပျော်သွားသည်။
စားသောက်နေစဉ်အတွင်း လင်းရှောင်ယွဲ့က ဝမ်ရှို့ယင်နဲ့ ရန်တယုံ အား ပြောခဲ့သည် " ဒီစားပွဲပေါ်မှာ ဟင်းပွဲတွေအားလုံးကို ရန်ယန် ချက်ထားတာ ၊ ဒီနေ့က ဒါပထမဆုံးအကြိမ် သူ ချက်ပြုတ်ထားတာ "
"အရသာရှိတယ်"
ရန်တယုံက ထမင်းလုတ်ကြီးတစ်လုတ်ကိုခပ်ပြီး စားနေတုန်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
တစ်ဖက်တွင် ဝမ်ရှို့ယင်က လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်ကို ခြားနားတဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်ခဲ့ပြီး သူမ ပါးစပ်ထောင့်တွင် မဖုံးကွယ်နိုင်သော အပြုံးက ဖြစ်တည်နေခဲ့သည်။
မကြာခင်က ရန်ယန်သည် ၎င်း၏ ကြံ့ခိုင်မှု ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကာ အဆိုပါထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ လုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်နေကြောင်း ရွာသားအားလုံး သိကြသည်။
ဒီနေ့ မနက်ပိုင်း အလုပ်ပြီးလို့ ဝမ်ရှို့ယင်နဲ့ ရန်တယုံတို့ ရန်ယန်နဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ရှာဖို့သွားတဲ့အချိန် ရွာက ကောင်မလေးတွေဆီကနေ သူတို့ အလုပ်ပြီးသွားလို့ ပြန်သွားကြပြီဆိုတာကို ကြားခဲ့ရသည်။
ဝမ်ရှို့ယင်က သူ့စိတ်ပြန်ကောင်းလာတဲ့ ရန်ယန်က အံ့သြစရာကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်လို့ ပြောနေတဲ့ အသံတချို့ကိုလည်း ကြားခဲ့ရသည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့ အတွက် အရမ်းကောင်းသည်။
ငယ်ရွယ်တဲ့ အိမ်ထောင်ရှင်စုံတွဲလေးက အခုခေတ်မှာ ရေပန်းစားလာပြီ။
ဝမ်ရှို့ယင်က လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်တို့ကို ကြည့်ပြီး အဆိုပါ ငယ်ရွယ်သော အိမ်ထောင်ရှင် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးရဲ့ ချစ်စဖွယ် အသွင်အပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီတစ်ခါ သူမ ရှက်ရွံ့နေတာမျိုး မခံစားရဘဲ တိုက်ရိုက်ကြီး အဆိုပြုလိုက်သည်။ “ဒီနေ့ မင်းတို့ကိုရှာသေးတယ် မင်းတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အရမ်းချစ်နေကြတယ်လို့ ကောင်မလေးတွေ ပြောတာကို နားထောင်ခဲ့ရတယ်။ မင်းတို့ ဘယ်အချိန်မှ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အစစ်အမှန်ချစ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ တတိယမိသားစုကို မြေးလေးတွေ မွေးပေးကြမှာလဲ"
ပါးစပ်ထဲကို အသားတစ်တုံးထည့်တော့မည့် လင်းရှောင်ယွဲ့ က ချက်ချင်းဆိုသလို သူမရဲ့ တူတွေ ရပ်သွားပြီး မျက်နှာက အေးခဲသွားခဲ့သည်။
ရန်ယန်က သူမအနားတွင် တစ်စက္ကန့်မျှ ခေတ္တတန့်သွားခဲ့ပြီးနောက် သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်က မြင့်လာကာ အပြုံးတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူ့မျက်လုံးတွေက သူ့ဘေးနားက လင်းရှောင်ယွဲ့ဆီ ရောက်သွားခဲ့သည်။
ဝမ်ရှို့ယင်က ရန်ယန် ပြုံးနေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ အလွန်စိတ်အခြေအနေကောင်းနေခဲ့သည်။
အစီအစဉ်တစ်ခုရှိသည်။
ဒီဟာက အလွန်အစီအစဥ်ကောင်းသည်။
"ကောင်းတယ် မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီကိစ္စကို ဆွေးနွေးကြပေါ့။ ငါတို့ လူကြီးတွေ ဒီကိစ္စကို မေးလည်းမမေးသလို ဝင်စွက်ဖက်မှာလည်း မဟုတ်ဘူး" ဝမ်ရှို့ယင်က ပေါ့ပါးတဲ့ အပြုံးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။
"စိတ်ချပါ..."
ရန်ယန်က လင်းရှောင်ယွဲ့ ပန်းကန်ထဲ နောက်ထပ် အသားတစ်တုံးထည့်ပေးလိုက်သည်။ "မကြာခင်လာမှာပေါ့"
သူက ဝမ်ရှို့ယင်ကို ပြောနေပုံရပေမယ့် တကယ်တမ်းတော့ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြောနေတာပင်။
မကြာခင် ဆိုလိုတာက......
ရန်ယန်က မကြာခင်တုန်က ထိုအတွေးကို ထပ်တွေးခဲ့သည်။
အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ "သူ" နေ့တိုင်းနိုးထခဲ့သည်။
ရန်ယန်က ဤခန္ဓာကိုယ်က သူ့ကို အသိအမှတ်ပြုသင့်တယ်လို့ သူ့စိတ်ထဲ ခံစားမိနေသည်။
တည်ငြိမ်မှုကို အာမခံပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ နဲ့ မပြီးဆုံးသေးတဲ့ လုပ်ငန်းကို ဆက်လုပ်ဆောင်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ ဝမ်ရှို့ယင် ဒီကိစ္စကို မပြောရင်တောင် သူ့စိတ်ထဲ အမြဲတမ်း သတိရနေခဲ့တာ။
ညတိုင်း သူမကို ဘာမှမလုပ်ဘဲ ဖက်ပြီးတော့ အိပ်ခဲ့ရသည်။
ရန်ယန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ နှလုံးသားက မခံနိုင်တာကို မပြောနဲ့။ ဒီအကြောင်းအရာကို နေ့ရောညပါ မှတ်မိနေမယ်လို့ သူပြောနိုင်သည်။ လူတိုင်းကမသိကြတာ..
ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့က စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ဘူး။ သူမ အစားအသောက်ထဲမှာပဲ နှစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။
ဒါပေမယ့် သူမစိတ်ထဲမှာ တကယ်ကြီး သူမရှက်နေခဲ့သည်။
နေ့လည်စာစားပြီးနောက် ဝမ်ရှို့ယင်က ပန်းကန်တွေ ဆေးကြောခဲ့သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်တို့က အိမ်ငယ်လေးဆီ ပြန်သွားခဲ့သည်။ နှစ်ယောက်သား ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ဖက်ထားခဲ့သည်။ မနက်စောစော အလုပ်ဆင်းပြီး နေ့လည်စာစားပြီး တစ်ရေးတစ်မော အိပ်ကြသည်။
မအိပ်ခင်မှာ လင်းရှောင်ယွဲ့ ရဲ့စိတ်က ရုတ်တရက် လန့်နိုးလာပြီး "ရှင့် လက်ကော " လို့ မှင်တက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ရန်ယန်က နိုးနေသေးသည်။ သူ့စိတ်က နေ့ရက်တွေကို ရေတွက်ပြီး ထိုအရာကို သူမနဲ့လုပ်ဆောင်ရန် ဘယ်ညက ပိုသင့်တော်မလဲဆိုတာ တွက်ချက်နေသည်။
ဒါပေမယ့် ဒီနောက်ဆုံးနှစ်ညမှာ သူ အပြင်ထွက်ခဲ့သည်။
အချိန်တန်ပြီ။ ကုန်ပစ္စည်းအမြောက်အမြားရှိသည်။ ထောက်ပံ့ဖို့နဲ့ သူတို့ကို ရောင်းချဖို့ သွားရမည်။
ဤနည်းဖြင့်သာ သူငွေရှာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စက ဤနှစ်ညတာ အစီအစဉ်တွင် မပါဝင်ခဲ့ပေ။
ဒီအတွေးတွေနဲ့ သူ နစ်မွန်းပြီး ရုတ်တရက် ရန်ယန်က သူ့လက်ကို ရှာနေတဲ့အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ရန်ယန်လက်ကိုထုန်လိုက်ပြီး သူမကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ "ဒီမှာလေ"
"အင်း ကျွန်မခံစားလို့ရတယ်..."
လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့လက်ဖဝါးကြီးကို မှင်တက်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမရဲ့လက်နဲ့ တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ "ကျွန်မရဲ့လက်ကို ကိုင်ထား၊ ကျွန်မ အိပ်တော့မယ်"
"အိပ်ဖို့ ကိုယ့်လက်ကို ကိုင်ထားမှရမှာလား"
ရန်ယန် အနည်းငယ် အံသြသွားသည်။
သူမ မျက်လုံးတောင် မဖွင့်နိုင်လောက်အောင် အိပ်ငိုက်နေပေမယ့် သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားဖို့ နိုးလာသည်။
ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်စဥ်ကြီးလဲ။
သူမ သူ့လက်ကို ကိုင်ထားမှရမည်။ ဒါမှ သူမ အေးချမ်းစွာ အိပ်စက်နိုင်သည်။
ရန်ယန်ကို ဒါကို ရှင်းမပြနိုင်ခဲ့ဘူး။
ဒါပေမယ့် ညတိုင်း အိပ်ပျော်စေဖို့ သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလေ့ရှိသည်။
သူမ လက်လေးတွေက နူးညံ့ပျော့ပျောင်းပြီး ဖျစ်ညှစ်နမ်းရှိုက်ဖို့ သက်တောင့်သက်သာဖြစ်စေသည်။
"အွန်း....."
လင်းရှောင်ယွဲ့ အိပ်ငိုက်ပြီး ပျင်းရိတဲ့အသံကို ထုတ်လိုက်သည်။ "အိပ်တော့မယ်၊ ရှင်လည်း အိပ်တော့..."
"ကောင်းပါပြီ ကိုယ်အိပ်ပါ့မယ်"
ရန်ယန် ခေါင်းငုံ့ပြီး သူမရဲ့ နဖူးကို နမ်းလိုက်သည်။ သူ့ နှုတ်ခမ်းပါးက ကော့တက်သွားကာ မျက်လုံးတွေလည်း မှိတ်ထားလိုက်သည်။
ဤနှစ်ရက်အတွက် အချိန်ဇယားကို စဉ်းစားရင်း ရန်ယန်က တဖြည်းဖြည်း အိပ်ပျော်သွားကာ မကြာခင် အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
အိပ်စက်ခြင်း စာကြည့်ခန်း၌ လင်းရှောင်ယွဲ့က ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေတဲ့ ရန်ယန် နှစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူမ စိတ်နှလုံးက ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။
မကြာခင်က သူမသည် တတိယရန်ယန်ကို နေ့တိုင်း စာကြည့်ခန်းထဲက ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူ့ကိုမခေါ်ထုတ်လာရမှာကို သူမ ကြောက်နေပုံရသည်။
သူမ တစ်နေ့နေ့တွင် စာကြည့်ခန်းထဲမှာ ရန်ယန်ကို မတွေ့ရတော့ကို ကြောက်ရွံ့နေပြီး သူ့ကိုနှုတ်ဆက်ဖို့ အချိန်နှောင်းသွားမှာကိုကြောက်သည်....
သူမ ငိုမိလိမ့်မည်!
လင်းရှောင်ယွဲ့က အိပ်ရာမဝင်မီ ရန်ယန် လက်ကို ကိုင်ထားရမယ်ဆိုတာက စိုးရိမ်တာကြောင့်ဖြစ်သည်။
သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း အိပ်ပျော်သွားမှ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ခံစားရမှာပါ။
နေ့လယ်စာစားပြီးနောက် သူမနိုးလာသည်။ တတိယ ရန်ယန်လည်း ရှိသေးသည်။
နေ့ခင်းဘက်မှာ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ကို အလုပ်သွားလုပ်ကြသည်။ ရန်ယန်က လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို ဂရုစိုက်မှုများစွာ ပေးခဲ့သေးသည်။
ရန်ယန်က လူတိုင်းရဲ့ မနာလိုဖြစ်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေအောက်တွင် သူမကို တစ်နေ့လည်ခင်းလုံး သက်တောင့်သက်သာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။
ရန်ယန်ရဲ့ ဇနီးအပေါ် ကြင်နာမှုက ထိုမိန်းကလေးတွေရဲ့ ပါးစပ်မှ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့လာသည်။
တစ်ချိန်က အရူးဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ရန်ယန်သည်လည်း မကြာခင်အချိန်အတွင်း ရွာမှာ လက်ထပ်ဖို့ စောင့်နေတဲ့ မိန်းကလေး အများစုရဲ့ ရွေးချယ်မှုစံနှုန်းများဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းရသည်။
ညနေစာစားပြီးတဲ့အခါ ရန်ယန်နဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့တို့ အခန်းထဲ ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။
သူတို့ နေ့လည်တုန်းက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ထိုကိစ္စအား ပြောခဲ့သည်။ ဒီညတော့ သူ အရေးယူလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့က ဒီနေ့တစ်နေ့လုံး အလုပ်လုပ်နေပေမယ့် သူမခွန်အားကို ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။
ဒီညအဲ့လိုလုပ်ရင် ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးလို့ သူမ ခံစားရသည်။
သူ ပင်ပန်းနေရင် ညည်းတာက သူမအတွက် ကောင်းပါတယ် ဟားဟား*
(notlucia: သူမက seggs အတွက်အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ)
သူမ စိတ်ထဲမထားဘူး!
လင်းရှောင်ယွဲ့က ညစာမစားခင် ရေနွေးအိုးကြီးတစ်လုံးကို ကျိုပြီး ရေနွေးအိုးကြီးနှစ်လုံးကို ရေဖြည့်လိုက်သည်။
သူမ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆေးကြောဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီးနောက် အမှန်တကယ် ရှက်စရာကောင်းသည့် ဖြစ်ရပ်အတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။
သူမ အခန်းကျဉ်းလေးထဲ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ လင်းရှောင်ယွဲ့က ရေနွေးအိုးကြီးနှစ်လုံးနဲ့ သစ်သားအင်တုံကြီးတစ်လုံးကို သယ်လာခဲ့သည်။
သူမ ရေချိုးဖို့ ရေထည့်ခါနီး မော့ကြည့်လိုက်တော့ ရန်ယန်က ဗီရိုထဲက ရိုးရိုးအနက်ရောင် အဝတ်အစားတွေကို ဆွဲထုတ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့ ခဏလောက် အေးခဲသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ရှင် အပြင်ထွက်မို့လား"
သူမ တွေးထားတဲ့အရာတွေနဲ့ ဘာကြောင့် ကွာခြားသွားရတာလဲ။
မွန်းတည့်အချိန်၌ ဤ "ကိစ္စ" ကို ဖော်ပြခဲ့သည်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသာထင်ရှားလှပြီး ၎င်းကို နှလုံးထဲသွင်းသင့်သည်...
သူ စောစောမထွက်ဘူး၊ နောက်ကျမှလည်း မထွက်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီညကိုပဲ အပြင်ထွက်တာ။
သူမအတွက် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလွန်းသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ဒီညက အချိန်မှန်ပဲ"
ရန်ယန်က သူ့အဝတ်အစားနဲ့ ဘောင်းဘီကို သူမရှေ့မှာ တိုက်ရိုက်ချွတ်ချလိုက်ပြီး သူထုတ်ထားတဲ့ အနက်ရောင် ရိုးရိုးအဝတ်အစားကို သွက်သွက်လက်လက် လဲလိုက်သည်။
သူ့ကျောဘက်ကို လင်းရှောင်ယွဲ့ဘက် လှည့်ထားတာကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ မျက်နှာပေါ်က စိတ်ပျက်နေတဲ့ အမူအရာကို သူလည်း သတိမထားမိလိုက်ပေ။
လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမရဲ့မျက်နှာပေါ် စိတ်ပျက်နေတဲ့ အမူအရာပြခဲ့ရုံသာမက သူမရဲ့မျက်နှာပေါ်က ဒေါသအမူအရာဖြင့် လေထဲတွင်လည်း နှစ်ကြိမ်သူမရဲ့ကျောကို ရိုက်ခဲ့သည်။
ရန်ယန်ကတော့ သူ့အဝတ်အစားတွေဝတ်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ လင်းရှောင်ယွဲ့က နာခံမှုရှိတဲ့အသွင်အပြင်နဲ့ ရပ်နေပြန်သည်။
"ဒါဆို ညဘက်အပြင်ထွက်ရင် သတိထားရမယ်နော် "
"စိတ်မပူပါနဲ့"
ရန်ယန် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။ "မတော်တဆဖြစ်တာ မရှိခဲ့ရင် ဒီတစ်ခါက အရင်ကထက် ပိုက်ဆံပိုရလိမ့်မယ်"
ဒီအချိန်မှာသူ ကြီးကြီးမားမားအလုပ်တွေ လုပ်ရမည်။
သူမ အိမ်ပြောင်းချင်ပြီး ရွှေ့ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးတာကို သူအမြဲသတိရနေတာကြောင့်ပင်။
အိမ်အတွက် ငွေစုနေတာကြောင့် ရန်ယန်က ကြီးကြီးမားမား အလုပ်တွေကို အနည်းငယ် လုပ်ရမည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့က ဒီတစ်ခါ ပိုက်ဆံပိုရလိမ့်မယ်လို့ ပြောတာကို ကြားတော့ သူမက ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆို စောစောသွား စောစောပြန်လာခဲ့။အားလုံး အဆင်ပြေမှရမယ်။ မနက်ဖြန် ရှင်နောက်တစ်ခါ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ကို သွားရဦးမှာ ပြီးတော့ ကာယခွန်အားကို ပိုပြီချွေတာမှရမယ်နော်"
"စိတ်မပူပါနဲ့!"
နောက်တစ်ခေါက်ထပ်ပြီးတော့ ရန်ယန်က "စိတ်ချအောင်"ပြောခဲ့သည်။ "ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့မှာ အလုပ်လုပ်တာက ကိုယ့်ရဲ့ ကာယခွန်အား အများကြီးမကုန်သွားပါဘူး။ မင်း ရေချိုးမလို့ မဟုတ်ဘူးလား"
လင်းရှောင်ယွဲ့ ရေချိုးမယ့် ပစ္စည်းတွေ ယူသွားတာကို ရန်ယန် တွေ့ရှိခဲ့သည်။
သူ စကားပြောလိုက်သည်။ "ရေကိုမြန်မြန်ချိုး။ လေက တော်တော်ပြင်းတယ်။ တံခါးနဲ့ပြတင်းပေါက်တွေကိုပိတ်ထား။ အကြာကြီးရေချိုးပြီး အေးခဲတဲ့အထိမနေနဲ့"
ဒီည လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့အတွက် ရေချိုးနေမှန်းကို သူ မသိပေ။
လင်းရှောင်ယွဲ့က သေချာပေါက် သူ့ကို ရှင်းပြမှာ မဟုတ်ဘူး။ "ရှင်လည်း စိတ်ပူနေဖို့ မလိုပါဘူး! စောစောသွား စောစော ပြန်ခဲ့။ ရှင်ပြန်လာရင် ကျွန်မနဲ့ အတူအိပ်ဖို့ မမေ့နဲ့။ ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့လက်ကို ကိုင်ထား!"
ရန်ယန် ရယ်လိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့!"
တတိယအကြိမ်မှ သူ သူမကို စိတ်ချစေခဲ့သည်။
ထို့နောက် အဝတ်အစားနဲ့ ဘောင်းဘီကို လဲကာ အခန်းငယ်လေးရဲ့ ပြတင်းပေါက်မှ ခုန်ဆင်းပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့လည်း စားပွဲပေါ် မတ်တပ်ထရပ်ကာ ပြတင်းပေါက်မှ ချောင်းကြည့်ပြီး အဝေးမှာ သူ့နောက်ကျော လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားသည်အထိ ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ ပြတင်းပေါက်ကိုပိတ်ပြီး နောက်ပြန်လှည့်လိုက်သည်။
ရေချိုးမယ့်ရေကလည်း အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ လင်းရှောင်ယွဲ့ တွေးလိုက်မိသည်။ ရေချိုးတာ ပိုကောင်းပါတယ်။
ဒီနေ့က သူမရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုကိုထိန်းထားတဲ့ နေ့တစ်နေ့ပဲ။
သူမက ဖြူစင်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ ကလေးမလေး။
မပျော်တော့ဘူး....။