အခန်း (၆၈)

အခန်းကျဉ်းလေးထဲက ကုတင်ပေါ်မှာထိုင်ရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့ က အကြွေစေ့တွေကို တစ်ခုချင်း ရေတွက်ပြီး စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲထည့်ကာ ဗီရိုအောက်မှာ သိမ်းထားလိုက်သည်။

ငွေကြေးများစွာ စုဆောင်းထားသဖြင့် အိမ်သစ်ဆောက်ဖို့ ကျန်ရှိသည့် ကွာဟချက်မှာ ၁/၂ သာဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ အရမ်းပျော်သွားခဲ့သည်။

"အင်း၊ ရွာမှာ အိမ်နည်းနည်း ထပ်ဆောက်ရအောင်"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ပြောလိုက်သည်။ "အိမ်တစ်အိမ်က မလုံလောက်ဘူး။ အနည်းဆုံး နှစ်အိမ်ဆောက်မယ်။ ပိုက်ဆံပိုရှာပြီးရင် အိမ်ဝယ်ဖို့ မြို့ကိုသွားမယ်။ ပြီးရင် မြို့ထဲမှာ အိမ်တစ်လုံးဝယ်မယ်။ ကျွန်မ အိမ်တွေအများကြီးလိုချင်တယ်!"

"ဘာလို့ အိမ်အများကြီးလိုချင်တာလဲ၊ အိမ်တစ်လုံးတည်းနဲ့ဆိုနေဖို့ လုံလောက်ပါတယ်"

ရန်ယန်ရဲ့ လက်တစ်ဖက်က ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲစာအုပ်ကို ကိုင်ထားကာ ခေါင်းကို ယမ်းလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက အပြုံးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့ မျက်နှာသေးသေးလေးကို စိုက်ကြည့်လာသည်။

ဒီဘက်ခေတ်မှာ အိမ်ယာဈေးတွေ အရမ်းမတက်ဘူး။ အိမ်ခြံမြေဈေးကွက်က တိုးတက်တဲ့ခေတ်ကို မရောက်ရှိသေးချေ။

ရွာသားတွေရဲ့ အိမ်တွေကို လိုက်ရှာတာက မမြင့်ဘူး။

ငယ်ရွယ်တဲ့မောင်နှံက အိမ်ထောင်ပြုပြီးနောက်တွင် ပျော်ရွှင်စွာနေထိုင်နိုင်ပြီး သားသမီးတွေ အနာဂတ်မှာ နေထိုင်ဖို့နေရာတစ်ခုရှိသရွေ့ ၎င်းတို့တွင် ကိုယ်ပိုင်အိမ်ရှိသည်။ အိမ်အလွတ်တွေ အများကြီးရှိဖို့က အသုံးမဝင်ဘူး။

ထို့အပြင် အိမ်ဆောက်ဖို့ ကုန်ကျစရိတ်၊ စွမ်းအင်၊ လူအင်အားနဲ့ ပစ္စည်းအရင်းအမြစ်တွေက အလွန်ကြီးမားတာကြောင့် ရွာသူရွာသားအများစုက အသားပိုစားဖို့၊ အဝတ်အစားအသစ်ဝယ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဖိနပ်အသစ်တစ်ရံဝယ်ဖို့ကို ပိုနှစ်သက်ကြသည်။ ဒါပေမယ့်လည်း သူတို့ခါးပတ်ကို မတင်းချင်ကြတဲ့အတွက် အိမ်ဆောက်ဖို့ ငွေစုပြီး ချွေတာကြရသည်။

ရန်ယန်က ဒ်ီခေတ်က ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထုံးစံအတိုင်း သူ့မှာ ဒီအကြံရှိသည်။

ပထမမိသားစုနဲ့ ဒုတိယမိသားစုတို့မှာလည်း ဒီအကြံရှိသည်။

ရန်မိသားစု တည်ဆောက်ထားတဲ့အိမ်တွင် လစ်လပ်တဲ့အခန်းများစွာရှိပြီး မိသားစုဝင်အနည်းငယ်နေထိုင်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် မိသားစုကို ခွဲဝေမပေးဘဲ ပိုင်ဆိုင်မှုရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဘုံတွက်ချက်မှုအဖြစ် ပိုင်းခြားရမည်ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စတွင် ပထမမိသားစုနဲ့ ဒုတိယမိသားစုက အိမ်တစ်လုံးဆောက်ဖို့၊ ငွေစုဖို့ ဒါမှမဟုတ် ယွမ်ခုနစ်ရှစ်ရာစုထားဖို့ မစဉ်းစားခဲ့ပေ။

တတိယမိသားစုကို အိမ်အပြင် နှင်ထုတ်နိုင်လျှင် တတိယမိသားစုမှ လွတ်သွားတဲ့ အခန်းနှစ်ခန်းကို အကြီးတစ်ခုနှင့် အသေးတစ်ခု ခွဲနိုင်မယ်လို့ သူတို့ထင်ခဲ့ကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က အနာဂတ်က လူတို့ရဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်းတွေနဲ့အတူ ဒီခေတ်သို့ ရောက်လာပြီး အနာဂတ်တွင် သက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့ ငါးဆားနယ်ဘဝမှာ နေထိုင်နိုင်ဖို့ မည်သည့်နေရာတွင် ရင်းနှီးမြုပ်နှံရမလဲကို သဘာဝကျကျ သိရှိခဲ့သည်။

အိမ်ခြံမြေက ကောင်းမွန်တဲ့ ဦးတည်ချက်ဖြစ်သည်။

ဒီနယ်ပယ်မှာ ရင်းနှီးမြုပ်နှံဖို့ သေချာသည်။

ဒါနဲ့ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပိုက်ဆံတွေကို ဗီရိုအောက်ခြေမှာ ထားပြီးနောက် ရန်ယန်ကိုဘပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မကို ယုံ။ အိမ်ဈေးတွေက ကျိန်းသေပေါက် တက်လာလိမ့်မယ်၊ အရမ်းတက်သွားမှာ... ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်... ...................လူလတ်ပိုင်းအရွယ်မှာ ယွမ် ၇၀၀ ဒါမှမဟုတ် ၈၀၀ ဒါမှမဟုတ် ယွမ် ၁၀၀၀ တန်တဲ့အိမ်တွေက အနာဂတ်မှာ သန်းပေါင်းများစွာ ပေးရမှာ!"

ရန်ယန်က ဒါကို နားထောင်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ကိုယ်တို့ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် ရောက်နေပြီလား"

လင်းရှောင်ယွဲ့ တွေးလိုက်မိသည်...

ဟုတ်တယ် လူလတ်ပိုင်းလား။

၁၉၇၈ မှ ၂၀၀၀ ခုနှစ်အတွင်း သူမနဲ့ ရန်ယန်ကို လူလတ်ပိုင်းအဖြစ် သတ်မှတ်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အနာဂတ်မှာ အိမ်ရာဈေးက ကျိန်းသေပေါက် တက်လာမှာပဲ၊ ရှင့်မှာ ပိုက်ဆံရှိရင် အိမ်ဝယ်ထားသင့်တယ်၊ ရှင် ဘာကိုရင်းနှီးမြှုပ်နှံရမှန်း မသိရင်လည်း အိမ်ဝယ်ထား! အိမ်ဝယ်တာက မမှားဘူး" လင်းရှောင်ယွဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ရန်ယန်က သူမရဲ့ စကားကအမှန်လားကို မစူးစမ်းခဲ့ပေ။ သူလက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်လိုက်ပြီး သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေသံနဲ့ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကိုလာ ဖက်ပေးပါဦး"

လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ ရန်ယန်ဆီ ပြေးသွားပြီး ဖိနပ် ချွတ်ကာ သူ့ရင်ခွင်ထဲ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။

သူမ သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာ ငွေခေါင်းလောင်းလေးလို ရယ်မောခဲ့သည်။ "နွေးနေတာပဲ၊ ဒီနေ့ ကျွန်မရင်ခွင်ထဲမှာ ဝင်ပြီး အိပ်ချင်တယ်"

ရန်ယန်က သူမ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုင်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူက သူမကို အလွန်နာခံစွာနဲ့ သူ့ရင်ခွင်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး သူမ ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ခြုံပေးဖို့ စောင် မလိုက်သည်။

စောင်အောက်မှာ သူ့လက်ကြီးကြီးက လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့ခါးကို ဖက်ထားပြီး ရုတ်တရက် ရည်ရွယ်ချက်ဆိုးကြီးနဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့ ခါးကို ဖျစ်လိုက်သည်။

"အ..."

လင်းရှောင်ယွဲ့ ထူးဆန်းစွာ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမခန္ဓာကိုယ်သေးသေးလေးကို လိမ်လိုက်ပြီး နှစ်သိမ့်ပေးသူဆီမှ သူ့ရဲ့လက်အကြီးကြီးကို အမြန်ဆွဲဖယ်လိုက်သည်။

"ရှင် ဘာလုပ်နေတာလဲ" သူမ မျက်နှာနီရဲစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကိုယ် ဘာလုပ်​​နေတယ်​လို့ထင်​လဲ"

ရန်ယန်က ခေါင်းငုံ့ပြီး နှုတ်ခမ်းပေါ်က အပြုံးတစ်ခုနဲ့ သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အနက်ရောင် မျက်ဝန်းတွေက ကျယ်ပြောလှတဲ့ စကြဝဠာကြီးလို အောက်ခြေလွတ်နေခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ မော့ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့မျက်လုံးထဲမှာ သူမကိုယ်သူမ မှိန်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမရဲ့ ပါးစပ်ထောင့်ကို ကွေးညွတ်လိုက်သည်။ သူမက သူ့ လည်ပင်းကိုဖက်ဖို့ လက်ဆန့်ကာ လက်သေးသေးလေးနဲ့ သူ့ရဲ့မျက်နှာကို ညင်သာစွာ ဖျစ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မဒီနေ့ ရေမချိုးထားဘူး။ အဲ့တော့မရဘူးပဲ!"

ရန်ယန်က သူမအခုချိန်မှာ တွေးနေတဲ့အကြောင်းအရာကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်း ပြုံးပြီး ထလိုက်သည်။ "ကိုယ်ဘာလုပ်မယ်ဆိုတာ မပြောလိုက်ပါဘူး။ မင်း ခေါင်းသေးသေးထဲမှာ ဘာတွေတွေးနေတာလဲ"

သူ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မေးလိုက်တဲ့အခါတွင် သူ၏လက်ချောင်းရှည်များက လင်းရှောင်ယွဲ့ နှာခေါင်းကို ဖျစ်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ သူ့စကားကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ရှင်မလုပ်ချင်ဘူးလား"

ဘာ့ကြောင့် ထပ်ပြီး မလုပ်ချင်ရတာလဲ။

ယခင်အဆိုပြုချက်နှစ်ခုက မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ သူ့အတွက် အရှုံးပေးရတာက လွယ်လား။

ထို့နောက် သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်က ပြိုလဲဖို့က လွယ်ကူလွန်းလှသည်။

"လိုချင်တာပေါ့ ...... သေချာပေါက် လိုချင်တယ်"

ရန်ယန် ခေါင်းညိတ်ပြပေမယ့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် အခုအချိန်တော့ မဟုတ်သေးဘူး"

"ဘာလို့လဲ " လို့ လင်းရှောင်ယွဲ့ မေးလိုက်သည်။

အခုအချိန်တော့ မဟုတ်သေးဘူး...

နောက်ခါကျရင် သူရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

သူထွက်သွားပြီးတာနဲ့ Mensao ဒုတိယရန်ယန်က ဒီလိုမျိုးကိစ္စကို အဆိုပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။

ပြီးတော့ ...

လင်းရှောင်ယွဲ့က ဒုတိယရန်ယန်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို ယုံကြည်ပေမယ့် တတိယရဲ့ စွမ်းရည်ကို ပိုယုံကြည်သည်။

ဒီမိန်းကလေးရဲ့ ပထမဆုံး အကြိမ်ကို ပိုအားကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ဆီ ပေးသင့်တယ်။

စာအုပ်က ဒီလိုဆိုထားတာ။

"ကိုယ်က ဒီအချိန်​မှာမဟုတ်​ဘူး​လို့ပြောရင်​ ဒီအချိန်​မဟုတ်​လို့ပဲ"

ရန်ယန်က မှန်ကန်စွာပြန်ဖြေခဲ့သည်။ "အခုနောက်ပိုင်း ကိုယ်အရမ်းမတည်မငြိမ်ဖြစ်နေတာကို မင်းသတိမထားမိဘူးလား"

လင်းရှောင်ယွဲ့ မျက်တောင်ခတ်လိုက်လိုက်သည်။ "ဘာကိုမတည်ငြိမ်ဘူးလဲ"

ရန်ယန်က လေးနက်တည်ကြည်စွာပြောခဲ့သည်။ " ပြောင်းတာက မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေတယ်။ အစကတော့ ဒီခန္ဓာကိုယ်က ကိုယ့်အပိုင်ဖြစ်နေပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ။ အဲ့ဒါကြောင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် ဆက်တိုက် ထွက်လာနိုင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် ဒီခန္ဓာကိုယ်က ကိုယ့်အပိုင်ဆိုတာကို သေချာသွားတဲ့အချိန်တိုင်း တခြားတစ်ယောက်က အမြဲတမ်း အပြင်ထွက်လာတယ်။ ကိုယ့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘယ်လိုထိန်းချုပ်ရမလဲဆိုတာ ကိုယ်မသိဘူး။ ကိုယ်နိုးလာတိုင်း ကိုယ်ထွက်လာတာပဲဆိုတာကို တွေ့တိုင်းမှာ ကိုယ်ဘာလို့ထွက်လာရတာလဲဆိုတာ ကိုယ်နားမလည်ဘူး။ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ဘာလို့ တန်းတန်းမတ်မတ်ထွက်လာရတာလဲဆိုတာ ..."

ပိတ်မိနေပြီး ခေတ္တနားသည့် နေရာတွင် လဲကျနေသည်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမ နှလုံးသားထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးနေမိသည်။ သူထွက်လာတိုင်း ငါက သူ့ကိုခေါ်ထုတ်လာလို့ပဲ။ ဟုတ်တာပေါ့ သူဘယ်လိုထွက်လာမှန်း သူဘယ်သိမှာလဲ။

သူမအတွက် အာကာသနေရာမရှိရင် သူတကယ်ထွက်မလာနိုင်ဘူး...

ဒါပေမယ့်လည်း အာကာသနေရာလွတ်ရှိတာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို လင်းရှောင်ယွဲ့က ရန်ယန်ကိုပြောဖို့ အဆင်သင့်မဖြစ်သေးပေ။

သူမ သူ့ကို ရွေးချယ်နိုင်တယ်ဆိုတာ တကယ်တော့ သူမ သူ့ကိုသိစေချင်ဘူး။ ဤကိစ္စတွင် တခြားကိုယ်ခွဲတွေက သူမ သူတို့ကို အချိန်တိုင်း လျစ်လျူရှုကြောင်း သိလာတဲ့အခါတွင် တခြားလူများ ဝမ်းနည်းသွားနိုင်သည်။

ကိုယ်ခွဲသုံးယောက်ရဲ့ ဇနီးအဖြစ် လင်းရှောင်ယွဲ့က မိုးနဲ့နှင်းကို မမျှဝေနိုင်တာကြောင့် တစ်စုံတစ်ခုကို လုယူရမည်ဖြစ်သည်။

တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ... တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ အခြားသူတွေရဲ့ ခံစားချက်ကို မထိခိုက်စေချင်ပေ။

ခုတော့ တစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့မှာ -အဲ့တာ ဒုတိယပဲ

"လင်းရှောင်ယွဲ့၊ အခု မင်းကို သုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ကို ရွေးခိုင်းရင် မင်း ကိုယ့်ကို ရွေးမှာလား"

ရုတ်တရက် တတိယရန်ယန်က သူမကို ဒီမေးခွန်းကို ထပ်မေးခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့ကို သေချာပေါက် ရွေးချယ်မယ်လို့ သူမ လုပ်ဆောင်ချက်တွေနဲ့ တိတ်တဆိတ် သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမဖြေလိုက်တဲ့ အဖြေကအရင်အတိုင်းပဲ။ "ဟုတ်တယ် ဒါပေမယ့်..."

ရန်ယန် မျက်ခုံးတွေ ကျုံ့သွားသည်။

"ဒါပေမယ့် ဘာဖြစ်လဲ"

လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် ရွေးချယ်စရာက ၃ ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး ၂ယောက်ပဲ။ အဲဒီကလေးက မရှိတော့ဘူး"

"မရှိတော့ဘူး"

ရန်ယန် မျက်နှာက အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ခဏလောက် ပြန်တွေးကြည့်လိုက်တော့ ကလေးကို သူ မတွေ့တာကြာပြီလို့ ထင်ရသည်။

မကြာခင်က အများအပြားထွက်ရှိခဲ့သူမှာ သူဖြစ်ပြီး ရံဖန်ရံခါထွက်လာသူမှာ အသုံးမဝင်တဲ့သူဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် သူ့လုပ်ရပ်တွေကို မကြာသေးခင်ကမှ အတုယူခဲ့တဲ့ အသုံးမကျတဲ့သူက အရင်ကထက် အများကြီး ရဲရင့်လာပေမယ့် သူ့ထက်တော့ နည်းနည်းလေးဆိုးနေသေးသည်....

"အင်း..ကလေးက လုံးဝပျောက်သွားပြီ...."

လင်းရှောင်ယွဲ့ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသည်။ သူမ ရန်ယန်ရဲ့ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ "တကယ်တော့ မကြာသေးခင်က ရှင်လည်း ရုတ်တရက်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားမှာလားဆိုပြီး ကျွန်မနည်းနည်းတော့ စိုးရိမ်မိတယ်။ ကလေးကလည်း ရုတ်တရက် ပျောက်သွားတယ်။ ကျွန်မ သူ့ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မရခဲ့ဘူး။ အဲ့တာကြောင့် ကျွန်မ ကြောက်တယ်..... ရှင်လည်းဒီလိုမျိုး ပျောက်သွားရင် ကျွန်မညရှင့်ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ အခွင့်အရေးမရှိမှာကို ကျွန်မကြောက်တယ်"

"ကိုယ် မပျောက်သွားပါဘူး"

ရန်ယန်က ငြင်းခဲ့ပြီး သူငြင်းလိုက်စဉ် သူက လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်ကာ သူ့ နှုတ်ခမ်းပါးတွေက သူမရဲ့နဖူးကို နမ်းလိုက်သည်။ “ကိုယ် သေချာပေါက် ပျောက်ကွယ်သွားမှာ မဟုတ်သလို၊ ပျောက်ကွယ်သွားမယ့်သူကလည်း ကိုယ် မဟုတ်ဘူး။ တစ်စုံတစ်ယောက်ပျောက်ကွယ်သွားမယ်ဆိုရင်လည်း စိတ်မပူပါနဲ့။ ပျောက်ကွယ်သွားမယ့်သူက အသုံးမကျတဲ့သူ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ရန်ယန်လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားသည်။ သူမနဖူးက ရန်ယန်ရဲ့ မေးစေ့အောက်တွင် ရှိနေသည်။ သူ့စကားကို နားထောင်ပြီးသည်နှင့်ပင် သေချာတာတစ်ခုက သူမနှလုံးသားရဲ့ ပူပင်သောကတွေ ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ဘူး။

အမျိုးသမီးရဲ့ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က တတိယရန်ယန် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ဖွယ်ရှိတာကို ပြောပြနေသည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူမ တတိယရန်ယန်ကို စာကြည့်ခန်းမှ မခေါ်ထုတ်သရွေ့ နိုးလာတဲ့သူက တတိယရန်ယန်မဟုတ်ပေ။

တတိယရန်ယန် အချိန်အတော်ကြာ ပေါ်လာနိုင်တာက ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အားလုံးက သူမ သူ့ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

တကယ်တော့...

သူမ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုကိုလည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က နောက်သုံးရက်ကြာအောင် သူမ ရွေးချယ်မှာမဟုတ်တော့ဘူးလို့ စိတ်ထဲ တိတ်တဆိတ် တွေးနေခဲ့သည်။

ဒီခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဘယ်သူ ထွက်လာမလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ကြရအောင်။

ဒုတိယဖြစ်ရင် ပိုင်ရှင်က ဒုတိယဖြစ်သည်၊ ပျောက်ကွယ်သွားသူမှာ တတိယဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

စမ်းသပ်မှု၏ ရလဒ်များကြားမှ သူမ ၎င်းကို စိတ်ထဲတွင် သိထားပြီးဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က နောက်သုံးရက်ကြာ စာကြည့်ခန်းမှ ခေါ်ထုတ်ဖို့ တတိယရန်ယန်ကို မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။

နိုးလာတဲ့ ကိုယ်ခွဲမှာ သူမခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ဒုတိယ ရန်ယန်ဖြစ်ပြီး တတိယရန်ယန်မှာ လုံးဝပေါ်မလာခဲ့ပေ။

တစ်ဖက်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့က ဒုတိယရန်ယန် ဘယ်လောက်ပြောင်းလဲသွားလဲကိုမြင်တော့ ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူက ကလေးရန်ယန်လိုပဲ ဝမ်ရှို့ယင်နဲ့ ရန်တယုံကို 'အဖေနဲ့အမေ' လို့ တလေးတစားပြောနေရုံတင်မကဘူး တတိယရန်ယန်လိုမျိုး သူမကို ချစ်ကြောက်ရိုသေစွာ ဆက်ဆံလိမ့်မည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်တို့က အလုပ်အကိုင်ရရှိသည့်အချိန်အထိ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့နဲ့အတူ နယ်ပယ်အသီးသီးတွင် ဆက်လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့လုပ်ရတဲ့ အလုပ်အမျိုးအစားက ဘယ်လိုပဲဖြစ်နေပါစေ၊ ဒုတိယ ရန်ယန်က လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့ဝေစုကို ပြီးမြောက်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်သမျှ သူမ အလုပ်လုပ်တာကိုနည်းနိုင်သမျှနည်းအောင် လုပ်ပေးပြီး သူမပိုအနားယူနိုင်အောင် ကြိုးစားသွားမှာပါ။

ထို့ပြင် ဒုတိယ ရန်ယန်က သူမကို ဆက်ဆံရာတွင် ဂရုတစိုက်ရှိခဲ့သည်။

သူအိပ်ရာမဝင်ခင် ညတိုင်း လင်းရှောင်ယွဲ့ အတွက် ခြေထောက်ဆေးဖို့ ရေနွေး လုပ်ပေးသည်။

သူက လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့ ခြေထောက်ဆေးခြင်းနဲ့ သူမကို ကူညီပေးနိုင်တဲ့ အလုပ်များစွာကို ပြီးမြောက်အောင် ကူညီပေးသည်။

စကားနည်းတာကလွဲရင် သူ့မှာ ဘာအမှားမှမရှိဘူး။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ဒုတိယရန်ယန်က တတိယရန်ယန်ထက် ပိုမိုတည်ငြိမ်တယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

သူမ ဒုတိယရန်ယန်နဲ့ တစ်ကုတင်ထဲ အတူတူအိပ်တဲ့အခါတွင် သူက သူမကို ပွေ့ဖက်ဖို့ အစပြုခြင်းမရှိခဲ့ပေမယ့် လင်းရှောင်ယွဲ့ အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် သူမလက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး အိပ်သွားခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ညတိုင်း၊ လင်းရှောင်ယွဲ့က စာကြည့်ခန်းထဲမှာ ရွေးချယ်ဖို့ ရန်ယန်နှစ်ယောက်ကို တွေ့နိုင်သည်။

ဒုတိယရန်ယန်က ညတိုင်းအိပ်ရင် သူမလက်ကို ကိုင်ထားရမယ်လို့လည်း သိထားသည်။

သူမ တတိယရန်ယန်ကို မရွေးချယ်ဘဲ သုံးရက်ဆက်တိုက် နေခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ဒုတိယရန်ယန်နဲ့ သုံးရက်နေခဲ့ပြီး ဒုတိယရန်ယန်အကြောင်းကို အရင်ကထက် ပိုသိခဲ့သည်။

ဒုတိယရန်ယန်က တကယ်ကောင်းပေမယ့် စတုတ္ထညမှာတော့ သူမရဲ့ စာကြည့်ခန်းထဲမှာ တတိယရန်ယန်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

သူမမှာ ထိုသို့ပြုလုပ်ဖို့ သီးခြားအကြောင်းပြချက်မရှိပေ။ သူမ သူ့ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ရွေးချင်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ရိုသေလေးစားဖွယ် စုံတွဲအဖြစ် ရက်အနည်းငယ်ကြာ အတူနေထိုင်ခဲ့ပြီး အခု သူမက အချစ်ရဲ့ သာယာမှုကို ခံစားချင်နေပြီဖြစ်သည်။

ဒီလိုနဲ့ တတိယရန်ယန် ရောက်လာသည်။

တတိယရန်ယန် နိုးလာတဲ့နေ့မှာ လင်းရှောင်ယွဲ့ လုံးဝ အနမ်းခံလိုက်ရသည်။

သူမ အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေပြီး ရုတ်တရက် အသက်ရှုကြပ်သွားကာ နှုတ်ခမ်းပေါ်က ထိတွေ့နေသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်...

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ သူမကို ကိုက်လိုက်သည့်တိုင်အောင် အိပ်ရာမှ မနိုးလာသေးပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့ကို ပွေ့ဖက်ကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် နမ်းရှုံ့ခြင်းကို အကြာကြီး မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရန်ယန်က သူမကို နမ်းနေတာ ရပ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းတွေ နီညိုရောင်သန်းနေတဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

........

ကိုးကားချက်

TN- Mensao - အပြင်ပန်း၌ အေးစက်ခြင်း သို့မဟုတ် အနားယူခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အတွင်းပိုင်းတွင် နက်ရှိုင်းပြီး စိတ်အားထက်သန်မှု