အခန်း (၇၀)

ဟင်းသီး ဟင်းရွက်ဈေးမှ ပြန်လာပြီးနောက် ငွေရှာသည့်ကိစ္စကို လင်းရှောင်ယွဲ့ စိတ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။

သူမမှာ စာကြည့်ခန်းတစ်ခုရှိပြီး စာကြည့်ခန်းတွင် အွန်လိုင်းမှ ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူနိုင်သည်။ သူမ အနာဂတ်တွင် ကုန်ပစ္စည်းကောင်းများကို ရောင်းချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အဲ့ဒိလိုနဲ့ သူမ ဝင်ငွေအများကြီးရနိုင်မှာ သေချာသည်။

သူမမှာ ပစ္စည်းရှိတယ်၊ ရန်ယန်မှာ လမ်းကြောင်းရှိတယ်၊ ရန်ယန်မှာ ဝမ်ထျဲရှန် လိုမျိုး ထက်မြက်တဲ့ ညီလေးတစ်ယောက်ရှိပြီး အခု သူမနဲ့ ရန်ယန် နှစ်ယောက်စလုံး ယာယီအလုပ်သမားတွေအဖြစ် အလုပ်ရထားတာကြောင့် သူမတို့မှာ အချိန်တွေ အများကြီးရနေသည်။

သူတို့မှာ အချိန်၊ နေရာနဲ့ လူတွေရှိသည်။ သူမတို့မှာ ဒီလိုအားသာချက်တွေရှိနေရင် ပိုက်ဆံရှာရတာ လွယ်မှာမဟုတ်ဘူးလား။

နေ့လယ်တွင် မိသားစုလေးယောက်သား အရသာရှိသည့် ထမင်းစားကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်တို့ကို ထိုကဲ့သို့သော ယာယီအလုပ်ကောင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေခြင်းအား ဂုဏ်ပြုဖို့ ရန်တယုံသည်လည်း ခြွင်းချက်တစ်ခုပြုလုပ်ပြီး နေ့လယ်တွင် ရန်ယန်နဲ့ ဝိုင်ဖြူနှစ်ခွက်သောက်ခဲ့သည်။

ရန်ယန်က မသောက်ပေမယ့် ရန်တယုံ စိတ်ကောင်းနေတာကို မြင်ကာ သူ့ကိုယ်သူ ယောက်ျားပီသသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ အရက်နည်းနည်းသောက်တာက ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။

ဒါနဲ့ သောက်ခဲ့ကြသည်..

ဒါပေမယ့် ရလဒ်အနေနဲ့ကတော့ သူ အရက်သောက်တာ အရမ်းညံ့တယ်လို့ သူတို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။

နှစ်ခွက်သောက်ပြီးတာနဲ့ သူ ခေါင်းမထောင်နိုင်တော့ပေ။ တစ်ညနေခင်းလုံး အခန်းကျဉ်းထဲမှာ အိပ်နေသည်။ သူ နိုးထလာဖို့အတွက် အရမ်းအိပ်ချင်နေသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့က ရန်ယန်နဲ့ တစ်ရေးတစ်မော အိပ်လိုက်ပြီး သူမ စာကြည့်ခန်းထဲ၌ သူမသည် တတိယရန်ယန်ကို တိုက်ရိုက်ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်းတွင် သူမနိုးလာတဲ့အခါ ရန်ယန် မနိုးသေးပေ ......

အာကာသထဲတွင် ဤအချိန်၌ လင်းရှောင်ယွဲ့က သစ်သီးသေတ္တာများစွာနဲ့ အလွန်အရသာရှိတဲ့ ချိစ်မတ်ပဲကိတ်ကို မှာယူခဲ့သည်။ ဝမ်ထျဲရှန်ပေးခဲ့တဲ့ မတ်ပဲကိတ်ထက် ပိုကောင်းသည်။

သူမ ဝယ်တဲ့ပစ္စည်းတွေရောက်လာတာကို စောင့်မျှော်နေပြီး သူတို့ကို ထုတ်ကာ ရောင်းချမည်။

ရန်ယန် မနိုးလာခင် လင်းရှောင်ယွဲ့က အိမ်သေးသေးလေးကနေ ထွက်သွားပြီး သူမကြက်တွေကို အစာကျွေးဖို့ ကြက်လှောင်အိမ်နားမှာ ထိုင်ခဲ့သည်။

ကြက်များကို အချိန်အတော်ကြာ မွေးမြူထား​တာကြောင့် မသေးငယ်တော့ပေ။ သူတို့ရဲ့အမွှေးတွေက အရောင်ပြောင်းသွားပြီ။ ၎င်းတို့က အရင်ချစ်စဖွယ်အသွင်အပြင်နဲ့မတူဘဲ ပိုပိုပြီး ရုပ်ဆိုးလာကြသည်။

ဒါပေမယ့် လင်းရှောင်ယွဲ့က ဒီကြက်ကလေးတွေကို တစ်လက်တည်း မွေးမြူထားတာကြောင့် ၎င်းတို့သည် မည်မျှရုပ်ဆိုးသည်ဖြစ်စေ သူတို့အသွင်အပြင်က ကြည့်ရတာ သက်တောင့်သက်သာရှိစေတယ်လို့ ထင်စေသည်။

စပါးကျိုးတွေကို ကြက်လှောင်အိမ်ထဲ ဖြန့်ကြဲလိုက်သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့ ပါးစပ်က ကြက်ကလေးတွေကို ခေါ်နေသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမက အလွန်သာယာပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိနေသည့် ခံစားချက်မျိုးရှိနေပေမယ့် မမျှော်လင့်ဘဲ တံခါးအပြင်ဘက်မှ ရုတ်တရက်ထွက်လာတဲ့ ရန်ချန်ယွီနဲ့ ရန်ဟုန်ရင်တို့ကြားက စကားပြောသံကို သူမကြားလိုက်ရသည်။

"အရင်က အများကြီးဆွဲခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့် နင့်အတွက် အကောင်းဆုံးကို ရွေးနိုင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီလူက မြို့ထဲက ယူနစ်တစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်နေတာ။ သူက ယာယီအလုပ်သမားပဲဆိုပေမယ့် အဲဒီမှာ ငါးနှစ်ခြောက်နှစ်လောက် အလုပ်လုပ်ပြီး အလုပ်တစ်ခုရှိတယ်။ သူ့အတွက် ပုံမှန်အလုပ်သမားတစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့ အလားအလာကောင်းတယ်။ နင်သူ့ကို သဘောကျပြီး သူနဲ့အတူ မြို့ထဲမှာနေနိုင်ရင် နင့်အတွက် အလုပ်ကို သေချာစီစဉ်ပေးလိမ့်မယ်" ဒါက ရန်ချန်ယွီရဲ့အသံပင်။

"အမေ၊ သူက ဘယ်လိုပုံစံလဲ၊ အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ၊ သူ့ပညာအရည်အချင်းက ဘယ်လောက်လဲ" ဒါက ရန်ဟုန်ရင်ရဲ့ အသံပင်။

"သူ့ရဲ့ပညာရေးအရည်အချင်းကို နင်ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေသေးတာလဲ! နင်ကိုယ်တိုင်တောင် မူလတန်းကျောင်း မပြီးသေးဘဲနဲ့"

ရန်ချန်ယွီက ရန်ဟုန်ရင်ကိုပြောလိုက်သည်။ "အောင်သွယ်က သူ့အသက်အရွယ်ကလွဲရင် သူ့မိသားစုမှာ အခြေအနေကောင်းတယ်လို့ပြောတယ်။ သူကမိသားစုရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသား။ သူ့မြို့မှာ အိမ်ရှိတယ်။ အိမ်ထောင်ပြုရင် မြို့ထဲမှာ တိုက်ရိုက်နေလို့ရတယ်။ သူက ယာယီအလုပ်သမားဖြစ်ပြီး သူ့မိဘတွေကလည်း တခြားစက်ရုံတွေမှာ အလုပ်တွေရှိကြပြီး ပုံမှန်အလုပ်သမားတွေလည်း ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အိမ်ထောင်ပြုနိုင်ရင် ကျေးလက်နေ လူလွတ်ဖြစ်နိုင်ပြီ။ မြို့နဲ့ မြို့ထဲ စက်ရုံမှာ အလုပ်သွားလုပ်၊ လယ်လုပ်စရာမလိုတော့ဘူး၊ ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်သလဲ"

ထိုအချိန်တွင် အမေနဲ့သမီးရဲ့ ခြေနှစ်ချောင်းသည် တံခါးဘောင်ပေါ်မှ ကျော်လာပြီး ကြက်လှောင်အိမ်ဘေးတွင် ထိုင်နေတဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆုံမိသွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူတို့ကို မကြည့်ပေ။ ဒါပေမယ့် သူတို့က လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရန်ချန်ယွီက ပြတ်ပြတ်သားသား စကားတစ်ခွန်းကို ထုတ်လိုက်သည်။ "နင်က အသံတောင် မပြုဘူး၊ ခိုးနားထောင်ဖို့ ထောင့်မှာ လာပုန်းနေတယ်!"

ရန်ဟုန်ရင် ညည်းညူလိုက်သည်။ "သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်၊ သူမက ဖြတ်သွားတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး"

သားအမိနှစ်ယောက် စကားများနေကြပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို ဖြတ်လျှောက်သွားကာ အိမ်ကြီးဆီ ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ခေါင်းလှည့်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ အဓိပ္ပါယ်ရှိသော အကြည့်ဖြင့် သားအမိ စုံတွဲကို စိုက်ကြည့်နေသည်..

သူတို့... နေမကောင်းဖြစ်နေကြတာလား....

သူတို့ မိသားစုအရေးကို ဘယ်သူတွေက ကြားချင်လို့လဲ။

သူတို့ရဲ့ ရူးသွပ်မှုက ပေါ့ပါးခြင်းမရှိဘူး။

ပထမမိသားစု၏ အိမ်တွင် ရန်ဟုန်ရင်က ၀တ်စားဆင်ယင်မှုကို စတင်နေပြီဖြစ်သည်။

ရန်ဟုန်ရင်က ယနေ့ည၌ အောင်သွယ်နဲ့ တွေ့ဆုံမည်ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီက သူမသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော ရန်ယန်တို့ရဲ့ မြင်ကွင်းများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတာကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရန်ဟုန်ရင်ရဲ့ နှလုံးသားက ရန်ယန် သူ့ဇနီးကို ဆက်ဆံပုံကို နှစ်သက်သဘောကျခဲ့ပြီး သူမ၏ ယောကျာ်းကိုလည်း ထိုကဲ့သို့ဖြစ်စေလိုသည်။

ရန်ယန်ရဲ့စိတ်က ယခင်က အရူးလိုဖြစ်ပေမယ့် ယခုတော့ လုံးဝရှင်းလင်းသွားကာ သာမန်လူတစ်ယောက်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပင်။

ရန်ဟုန်ရင်က ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ရန်ယန်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရက်အတန်ကြာ စောင့်ကြည့်လေ့လာပြီးနောက်တွင် သူမခေါင်းထဲက ရန်ယန်အပေါ် ခံစားချက်တွေက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ရန်ယန်ကို လတ်တလောကြည့်ရတာ စိတ်မသက်မသာဖြစ်မိနေသေးပေမယ့် အိမ်ထောင်ဖက်ရွေးချယ်တဲ့ အခါမှာတော့ ရန်ဟုန်ရင်က........အဲ့လူက ရန်ယန်ထက် မဆိုးလောက်ဘူးလို့ ခံစားရသည်။

ရန်ယန်ရဲ့ အရပ်အမြင့်၊ ရန်ယန်ရဲ့ မျက်နှာ၊ ရန်ယန်ရဲ့ ဇနီးအပေါ် သဘောထား.......

ဒီလိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမယ်။

ဤလိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည့်အခြေနေတွင် ရန်ဟုန်ရင်သည်လည်း ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့အလုပ်တစ်ခုရဖို့ ပစ္စည်းကို လိုအပ်သည်။

ရန်ချန်ယွီ ပြောခဲ့သလိုပဲ မြို့ရဲ့ စက်ရုံမှာ အလုပ်တစ်ခု လုပ်တာက အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး အနာဂတ်မှာ မြို့ထဲ နေရတာ ပိုကောင်းသည်။

စိတ်ထဲတွင် အခြေအနေများစွာဖြင့် ရန်ဟုန်ရင်က မျက်နှာချင်းဆိုင်လာပြီး ကိုက်ညီမှုရှိတဲ့ တွေ့ဆုံပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

သူမက ၀တ်စုံအသစ် လဲကာ ဆံပင်ကို ကျစ်ဆံမြီးနှစ်ချောင်းကျစ်ထားသည်။ သူမရဲ့ခေါင်းမှာ အနီရောင် ဆံထိုးတစ်ချောင်းကိုလည်း ထိုးထားသည်။ ရန်ဟုန်ရင်က ၀တ်စားဆင်ယင်ထားထားပြီး တံခါးဝက တစ်ဖက်လူ ရောက်လာမှာကို စောင့်နေသည်။

"ဟေး၊ နင့်ရဲ့ ၀တ်စားဆင်ယင်ပုံက အိမ်ထဲမှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်လို မြင်စေတယ်"

ရန်ချန်ယွီက အဝတ်အစားဝတ်ပြီးနောက် ရန်ဟုန်ရင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထောင့်မှာ ကျေနပ်နေတဲ့ အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ မိသားစုက တစ်သက်လုံး လယ်မလုပ်သင့်ဘူး။ နင့်အမေရဲ့ဘဝက ဆိုးတယ်။ နင့်အဖေကိုလက်ထပ်ခဲ့တာက အသုံးကိုမကျဘူး။ အိမ်မှာ ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်ဘဲ အနိုင်ကျင့်ခံနေရတုန်းပဲ"

ရန်ချန်ယွီ က ရန်ဟုန်ရင်ရဲ့ ပခုံးတွေကို ပုတ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့အဝတ်အစားပေါ်က တွန့်နေတာတွေကို ပြန့်သွားအောင်လုပ်ပေးခဲ့သည်။ "အမေပြောတာကို နားထောင် မြို့မှာနေတဲ့လူကို လက်ထပ်။ အဲ့မှာက ဒီထက် အများကြီး ပိုတိုးတက်လာတယ်၊ ဒါကြောင့် နင်လယ်အလုပ်တွေ ထပ်လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူး"

ရန်ဟုန်ရင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့ အမေ။ သမီး လက်ထပ်ဖို့ လူကောင်းတစ်ယောက် ရှာတွေ့မှာ သေချာပါတယ်။ သမီး အရမ်းဆင်းရဲတဲ့လူကို လက်ထပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

မိန်းမတစ်ယောက် အိမ်ထောင်ပြုပြီးရင် သူမ ဘဝက အိမ်ထောင်မပြုခင်ကဘဝနဲ့ မတူတော့ဘူး။

အိမ်ထောင်ကျပြီးနောက်မှာ အဲ့ဒါက သူမရဲ့ ဒုတိယဘဝပဲ။

ရန်ဟုန်ရင်က သူမရဲ့ အမျိုးအနွယ်တွေအားလုံး ကြီးပွားချမ်းသာလာဖို့ မျှော်လင့်နေသည်။ သို့မှသာ သူမတို့ ပထမမိသားစုက အနည်းဆုံးတော့ ဒုတိယမိသားစုထက် ချမ်းသာလာမည်ဖြစ်သည်။

ရန်ချန်ယွီက ချန်ချိုင်ယွင်ရဲ့ ဒေါသကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံစားနေရပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်းမရှိပေ။

ယခုအချိန်မှစ၍ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တွေကိုသာ အားကိုးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ညနေပိုင်းတွင် အောင်သွယ်က လူတစ်ဦးကို ရန်ဟုန်ရင် အိမ်ဆီ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ မကြာခင် သူတို့က ဒုတိယမိသားစုကို ၎င်းတို့အား အသိပေးဖို့ ခေါ်ခဲ့သည်။

ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့မှပြန်လာသော ချန်ချိုင်ယွင်က ရန်ဟုန်ရင်က ဒီနေ့ညမှာ သူမ လက်တွဲဖော်ကိုတွေ့လိုကြောင်း ရန်လျန်ဟွာဆီမှကြားသိရသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ရန်လျန်ဟွာကို မေးမြန်းဖို့ ဒုတိယမိသားစုအခန်းဆီ သွားခဲ့သည်။

ရန်လျန်ဟွာနဲ့ ရန်ဟုန်ရင်ဆိုတဲ့ ဒီမိန်းကလေးနှစ်ယောက်က အသက်အရွယ်တူသည်။ ရန်ဟုန်ရင်က ရန်လျန်ဟွာ ထက် လအနည်းငယ်သာကြီးတာကြောင့် ရန်လျန်ဟွာသည်လည်း အိမ်ထောင်ပြုနိုင်သော အရွယ်ဖြစ်သည်။

မကြာခင်က ရန်ယန်နဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ တို့ရဲ့ ခွေးစာဖြန့်ခြင်း၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် ရန်လျန်ဟွာနဲ့ ရန်ဟုန်ရင် တို့က ချိန်းတွေ့ဖို့ အနည်းနှင့်အများ တွေးနေခဲ့ကြသည်။

ပထမမိသားစုရဲ့အိမ်သည် ခြေတစ်လှမ်းပိုမြန်ခဲ့သည်။

ရန်ချန်ယွီက ဒီဟာတွေကို စတင်စီစဉ်နေပြီဖြစ်သည်။

ယင်းကြောင့် ချန်ချိုင်ယွင်က သူမကို ပထမမိသားစုအိမ်က စွမ်းဆောင်နိုင်တယ်လို့ ခံစားရစေခဲ့သည်။

ညစာအတွက် ချန်ချိုင်ယွင်က အိမ်မကြီး အတွက် ညစာကို ချက်ပြုတ်ပေးသူဖြစ်သည်။

သူမ မီးဖိုချောင်တံခါးဝတွင် ရပ်ပြီး စောင့်ကြည့်ဖို့ ရန်လျန်ဟွာကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ အောင်သွယ်တစ်ယောက်နဲ့ ရန်ဟုန်ရင်တို့အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်နှင့် သူမ အော်ပြောလိုက်သည်။

ရန်လျန်ဟွာက ချန်ချိုင်ယွင် သူမကိုဘာကြောင့် ကြည့်ခိုင်းထားစေချင်တာလဲဆိုတာကို မသိပေမယ့် မိခင်နဲ့ သမီးတို့က တံခါးဝတွင် ရပ်ကာ နာခံစွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အိမ်ရဲ့ဒုတိယမိသားစုဘက်တွင် မမြင်နိုင်တဲ့တိုက်ပွဲက ၎င်းတို့၏ သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ဒုတိယမိသားစုနဲ့မတူဘဲ တတိယမိသားစုရဲ့ မိသားစုလေးယောက်က ပိုအေးချမ်းသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်တို့က ဟင်းချက်နေကြသည်။ ဝမ်ရှို့ယင်နဲ့ ရန်တယုံတို့က လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်တို့ကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ အိမ်ထဲတွင် မနေခဲ့ကြပေ။

ရန်တယုံက တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ ခုံတန်းရှည်တစ်ခုပေါ်တွင် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို သောက်နေပြီး ဝမ်ရှို့ယင်က ခြံကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေကာ ကြက်လှောင်အိမ်ကို သန့်ရှင်းနေခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ က အိမ်အလုပ်လုပ်နည်းကို မသိတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမသည် ၎င်းတို့ကို ဝယ်ထားပြီး ကြက်တွေကို အစာသာကျွေးကာ လှောင်အိမ်သန့်ရှင်းရေးတော့မလုပ်ထားပေ။

ကြက်လှောင်အိမ်ထဲက ကိစ္စအားလုံးကို လုပ်တဲ့သူ ဝမ်ရှို့ယင်ကတော့ အမြဲတမ်း သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က အခြားမိသားစုတွေရဲ့ ချွေးမတွေနဲ့ ယှဉ်လျှင် အလွန်ပျင်းရိသည်။ ဒါပေမယ့် ဝမ်ရှို့ယင်က လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို မရွေးချယ်နိုင်သေးဘဲ သူမက အကောင်းဆုံးချွေးမဖြစ်တယ်လို့ ထင်နေတုန်းပင်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ရန်ယန် အပေါ် ရိုးရိုးသားသားရှိတာကြောင့် ဝမ်ရှို့ယင်က သူမက သူမတို့မိသားစုရဲ့ ချွေးမအဖြစ် မွေးဖွားလာတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် ဝမ်ရှို့ယင်က လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့ ဦးနှောက်က လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေပြီး အလွန်ထက်မြက်ပြီး ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ကြောင်းကိုလည်း ခံစားခဲ့ရသည်။

ဒီလိုမိန်းကလေးမျိုးအတွက်တော့ အိမ်မှုကိစ္စမလုပ်တာက ကြီးကြီးမားမားတော့ မဟုတ်ဘူး။ သူမက ပို အလားအလာရှိရမည်။

မိသားစုတစ်ခုစီက ဟင်းချက်ဖို့ အလုပ်များနေချိန်တွင် အောင်သွယ်တော်က အမျိုးသားတစ်ဦးနဲ့အတူ တံခါးဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ဒီမှာ"

အောင်သွယ်တော်က အိမ်ထဲဝင်လာစဉ်အော်ခေါ်ခဲ့သည်။ "ချန်ယွီ၊ ဘယ်မှာလဲ"

"ဟေး "

ပထမမိသားစုအိမ်ရဲ့ ရန်ချန်ယွီက တံခါးကို အမြန်ဖွင့်ပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမက အဝတ်အစားအသစ်ကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး အောင်သွယ်တော် ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့်ပြောလိုက်သည်။ "အန်တီ ဝူ၊ ရောက်လာပြီလား"

"အေး ငါရောက်လာပြီ။ နင့်သမီးကော" အန်တီဝူက ပြုံးပြီး ထိုလူကို ရန်ချန်ယွီဆီ ခေါ်သွားခဲ့သည်။

ခြံဝင်းထဲမှာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ရန်လျန်ဟွာက ချန်ချိုင်ယွင်ကို မီးဖိုခန်းထဲက ခေါ်ထုတ်ခဲ့သည်။

"တွေ့လား။ မြင်လိုက်လား"

ချန်ချိုင်ယွင်က လက်ထဲကယောင်းမကြီးကိုကိုင်ထားပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ "သူက ဘယ်လိုပုံစံရှိလဲ"

"မြင်လိုက်တယ်။ သူက သာမန်ပဲ"

ရန်လျန်ဟွာက တံခါးခုံနားတွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး မေးစေ့ကို ကိုင်ကာ "အဲ့ဒါက သမီးရဲ့အစ်ကို ရှမင် ထက် အများကြီး ပိုဆိုးသေးတယ်" လို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

ချန်ချိုင်ယွင်က ရန်လျန်ဟွာ ရဲ့ ခေါင်းကို တွန်းလိုက်သည် "လုရှမင် အကြောင်းကိုပဲ တွေးနေတုန်းလား။ သူက ဆင်းရဲတယ်၊ ပညာတတ်လူငယ်လေး၊ နင့်ကိုတောင် သူမတွေ့ဖူးဘူး!"

ရန်လျန်ဟွာ မကျေမနပ်ဖြစ်ပြီး နှုတ်ခမ်းကိုစူကာ ချန်ချိုင်ယွင် စကားကို ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်တို့က ခြံဝင်းထဲ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေတာကို ကြားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရန်ယန်က အသီးအရွက်တွေကြော်နေပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့က ဘေးတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကာ တူကိုင်ထားပြီး သူ့ဟင်းလျာတွေကို မြည်းစမ်းဖို့ အသင့်ရှိနေသည်။

ခြံဝင်းထဲက အသံကို သူမကြားလိုက်တဲ့အခါ လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမရဲ့ တူတွေကို ကိုက်ပြီး "မိသားစုတွေ အားလုံးက သားသမီးတွေကို လက်ထပ်ပေးဖို့ အောင်သွယ်တော်တွေကို အားကိုးကြတာလား" ဆိုပြီး စိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။

"ဟုတ်တယ်"

ရန်ယန်က အဖြေကိုသေချာမသိခဲ့ဘူး။ "ကိုယ်လည်း မကြုံဖူးဘူး"