အခန်း (၇၃)

"ဘာကြည့်နေတာလဲ" ရန်ယန်က ပျင်းရိနေတဲ့လေသံဖြင့် မေးခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ဘေးခန်းကျဉ်းလေးရဲ့ တံခါးကို စိုက်ကြည့်နေရာမှ လှည့်ပြီးသူ့ကိုအဖြေပေးလိုက်သည်။ "ကျွန်မ စဥ်းစားနေတာ၊ လူတိုင်းမှာ အဆုံးမရှိတဲ့ အလုပ်တွေရှိတယ်၊ နေ့တိုင်း အရမ်းအလုပ်များနေတယ်၊ ​​ကျွန်မက အိမ်မှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး နေနေတာ။ ဒါက ခံစားချက်ကောင်းတစ်ခုပဲ"

သူမ၏စကား ပထမပိုင်းကို နားထောင်ရင်း ရန်ယန်က ဤအားလပ်ချိန်ကို သူမ အိမ်၌ပင် အနားယူရန် မလိုချင်တော့ဘူးလို့ သူ ထင်ခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် နောက်ဆုံးစကားကြားလိုက်ရတဲ့အခါ သူမကြောင့် သဘောကျမိသွားသည်။ သူမရဲ့ပုခုံးကိုပုတ်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါဆို မင်းက အနားယူနေရတာကို သဘောကျတယ် မဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ် သဘောကျတယ်။ ဘယ်သူက အနားယူရတာ မကြိုက်လို့လဲ။ ကျွန်မ နေ့တိုင်း တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ် တစ်လပြီးတစ်လ အနားယူချင်တယ်၊ ပြီးတော့ ပိုက်ဆံရှိချင်သေးတယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့ကို ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

"ကောင်းပါပြီ"ရန်ယန်ကလည်း သူမကို စကားလုံးတစ်လုံးတည်းနဲ့ ပြန်ဖြေပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ် မင်းကို ဒီလိုဘဝမျိုးသေချာပေါက် ပေးမယ်။ မင်းကအခု ဆိုလုံးဝ ကိုယ့်ရဲ့မိန်းမဖြစ်သွားပြီ"

လင်းရှောင်ယွဲ့က မနေ့ညက အဖြစ်အပျက်များကို သတိရသွားပြီး ရန်ယန်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အနီကွက်တွေကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူမအလုပ်ဖြစ်သည်။

သူမ၏ တစ်ဘဝလုံး ရွှေသူတော်စင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမရဲ့ သဘာဝလေးကို လွတ်မြောက်ဖို့ဆိုတာ ရှားသည်။ မနေ့ညက သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း မထိန်းနိုင်ခဲ့ဘူး။ အား!

လင်းရှောင်ယွဲ့ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမ လက်က အပေါ်ကိုရောက်လာပြီး သူ့ လည်ပင်းကိုဖက်လိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်၊ ရှင်အနာဂတ်မှာ ကျွန်မကို တာဝန်ယူပေးရမယ်။ အပြည့်အဝ တာဝန်ယူပေးရမှာနော် ”

ရန်ယန်က သူမနှာတံပေါ် လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့်ထိပြီး မျက်လုံးမှိတ်ပြလိုက်သည်။ “စိတ်မပူပါနဲ့။ ကိုယ်က တာဝန်မယူမယ့်သူမျိုးလား"

လင်းရှောင်ယွဲ့ ဝမ်းသာအားရ ရှေ့ကို တိုးသွားပြီး သူသွားမတိုက်ရသေးတာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နှုတ်ခမ်းကို နှစ်ကြိမ်နမ်းလိုက်သည်။

ချိုမြိန်တဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေပြီးရင် ချစ်စရာကောင်းတဲ့ စုံတွဲလေးရဲ့ ဘဝက စတင်တော့မှာ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့်...

အဲ့ဟာက တကယ်ကို နာကျင်လှသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ဒီနေ့နဲ့ မနက်ဖြန်ထိ အိပ်ယာမှ မထချင်ခဲ့သည်။ နှစ်ရက်လောက် အနားယူသင့်တယ်လို့ ထင်သည်။

ရန်ယန်က ထိုအဖြစ်အပျက်ကြောင့် သူမခန္ဓာကိုယ်ကို အပျက်သဘောဆောင်တဲ့ ထိခိုက်မှုဖြစ်စေကြောင်းကိုလည်း သိရှိထားပြီး သူမကို နှစ်ရက်ကြာ အိပ်ရာထဲနေခိုင်းခဲ့သည်။

ဤနှစ်ရက်တာအတွင်း ရန်ယန်က သူမကို အမှုထမ်းပေးခဲ့သည်။

ရေယူလာတယ်၊ သွားတိုက်ပေးတယ် မျက်နှာသစ်ပေးတယ်၊ စားစရာ သောက်စရာတွေ ယူလာပေးတယ် ပြီးတော့ ခြေတွေလက်တွေကိုလည်း ဆေးကြောပေးသည်။

နေ့ခင်းဘက်တွင် လယ်ကွင်းထဲတွင် အားလုံးအလုပ်လုပ်ကြသောအခါတွင် သူသည် သူမကို တဖက်အခန်းကျဉ်းလေးထဲတွင် ထားကာ သူတို့နှစ်ယောက် စကားတွေပြောပြီး ရယ်မောကြ၊ စာအုပ်ဖတ်ပြီး လေ့လာ ကြသည်၊ လေထုက အရမ်းကို ကောင်းမွန်သည်။

ညဘက်တွင် သူမ ကျန်းမာရေးကြောင့် ရန်ယန်က ထိုသို့သောကိစ္စရပ်ကို မတိုက်တွန်းခဲ့ပေ။ သူမကို ဖက်ပြီးသာ ငြိမ်သက်စွာ အိပ်နေခဲ့သည်။

ရက်အနည်းငယ် အနားယူပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့က အနားယူခြင်း မပြုနိုင်တော့ပေ။

သူမ အချိန်အတော်ကြာ အနားယူခဲ့ရတာကြောင့် သူမနဲ့ ရန်ယန်ရဲ့ ယာယီအလုပ်က လိမ်လည်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု အခြားသူတွေက ထင်ကောင်းထင်ကောင်းထင်သွားနိုင်သည်။

ဟန်​​ဆောင်​​နေ​ပေမယ့် သူတို့နှစ်​​ယောက်​ အလုပ်​ထွက်​လုပ်ကြရမည်​။

လင်းရှောင်ယွဲ့က စာကြည့်ခန်းက သူမ ဝယ်ခဲ့တဲ့ သစ်သီးတွေနဲ့ သရေစာတွေကို နေ့ချင်းပြန် ပို့ဆောင်ပေးသည့် နေရာဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

အိပ်မက်အာကာသမှတဆင့် သူမသည် ဤအရာများကို အာကာသထဲမှ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

နေ့ခင်းဘက်တွင် အိမ်ရှိလူတိုင်း အလုပ်သွားကြသည်။

ရန်ယန်က ဆိုက်ကားတစ်စီးကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့က ဤအရာများကို ဤသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးမှတဆင့် ထုတ်ခဲ့သည်။

ဝမ်ထျဲရှန်နဲ့ ရန်ယန်ရဲ့ ငယ်သားအချို့က သေတ္တာတွေနဲ့ ပစ္စည်းသေတ္တာတွေကို ဘတ်စ်ကားပေါ် သယ်ဆောင်သွားကြသည်။

ဘတ်စ်ကားကို ကျောက်တုံးတံတားနားက တောအုပ်ထဲမှာ ရပ်ထားသည်။ အဲ့တာက ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရဘူး။

ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် ယောက်ျားလေးတွေက ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေကို စစ်ဆေးပြီး အံ့အားသင့်မှုကို ပြသခဲ့ကြသည်။

"ဒီအသီးက အရမ်းကောင်းတယ်! ဒီပန်းသီးက နီပြီးတော့ ကြီးလိုက်တာ။ ကြည့်ရတာ အရသာရှိမယ့်ပုံပဲ" ဝမ်ထျဲရှန်က ပန်းသီးကြီးတစ်လုံးကို ယူလိုက်ပြီး သူ့အဝတ်တွေနဲ့ ပွတ်ပြီး သုတ်လိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် သူက ကိုက်စားချင်တာ။

ဤကဲ့သို့သော ပန်းသီးတွေက ထောက်ပံ့ရေးနဲ့ စျေးကွက်ရှာဖွေရေးသမဝါယမများတွင် အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်။

ယခုနှစ်တွင် အသီးအနှံတွေ စိုက်ပျိုးဖို့ ခက်ခဲခြင်းကြောင့် ရှစ်လီပါ့ရှန်းတွင် သစ်သီးစိုက်ပျိုးသည့် ရွာများ အလွန်နည်းပါးပြီး သစ်သီး စျေးအလွန်တက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ဤမျှကောင်းသော အသီးအနှံကို ထုတ်ယူခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မြင့်မားသောစျေးနှုန်းဖြင့် စျေးကွက်တွင်ရောင်းချနိုင်သည့် ကောင်းမွန်သောထုတ်ကုန်တစ်ခုဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

"ဝိုး၊ ဒီသစ်တော်သီးကအရမ်းအရည်ရွှမ်းမယ့် ပုံပဲ..."

နောက်ထပ်ညီလေး ရှီရှောင်ထုန်လည်း အဝါရောင်သစ်တော်သီးတစ်လုံးကို သူ့လက်ထဲမှာကိုင်ပြီး သူ့အဝတ်ပေါ်မှာ သန့်စင်အောင်သုတ်လိုက်သည်။

ထပ်ပြီးတော့ သူတို့ထပ်ပြီးဆိုးဆိုးဝါးဝါး ကိုက်ချင်နေသည်။

"ဒီဟာကို ချယ်ရီသီးလို့ ခေါ်တာလား"

နောက်ထပ်ညီလေး ချန်ရွှေနျိုက အနီရောင် ချယ်ရီသီးပုံးကို ဖွင့်ခဲ့သည်။ သူက ကမ္ဘာကို မြင်ဖူးတယ်လို့ ယူဆနိုင်သေးသည်။ “ဟေ့ ဒီအသီးက သူဌေးတွေပဲ စားနိုင်တဲ့ အသီးအနှံပဲကွ၊ ဒီအသီးက စျေးကွက်ထဲကို ပေါက်သွားပုံမပေါ်ဘူး။ " မြို့ထဲမှာတောင် အဲဒီ ကေဒါတွေကြားထဲမှာပဲ ကူးသန်းသွားပြီး အရမ်းစျေးကြီးသည်။ ဒီပစ္စည်းကို ထုတ်လိုက်ရင် လက်ဆောင်ပဲဖြစ်ဖြစ် ရောင်းတာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းသည်။

ချန်ရွှေနျို သည် ကမ္ဘာ့အံ့ဖွယ်ကောင်းမှုများကို သတိပြုမိခြင်းကြောင့်၊ ရှားပါးသော ချယ်ရီသီးများကို ၁၈၇၀ ခုနှစ်များတွင် သာသနာပြုများ၊ ပြည်ပနိုင်ငံများမှ သာသနာပြုများနှင့် နိုင်ငံရပ်ခြားသားများက နိုင်ငံတွင်း ယူဆောင်လာကြောင်း သိရှိခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် ၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် စတင်စိုက်ပျိုးခဲ့ပြီး ၉၀ခုနှစ်တွင် ဈေးကွက်၌ တွင်ကျယ်စွာ ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဤခေတ်တွင် ချယ်ရီသီးက အသီးအနှံများကြားတွင် ရှားပါးပြီး အထက်တန်းစားများတောင် အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ ရရှိနိုင်တာကြောင့် မြင့်မြတ်တဲ့သူတို့ စားသုံးရန် မတတ်နိုင်ကြပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့ ဤချယ်ရီသီးပုံးကို ထုတ်ယူလိုက်တဲ့အခါ ဝမ်ထျဲရှန်နဲ့ ရှီရှောင်ထုန်တို့က ၎င်းကို သတိမပြုမိပေ။ ချန်ရွှေနျိုနဲ့ ရန်ယန်က ဤအသီးကို မြင်ဖူးသည်။

ဆိုလိုတာက ဒီသစ်သီးတစ်ပုံးဟာ ယွမ်တစ်ထောင်တန်တယ်လို့လည်းဆိုနိုင်သည်။

သူတို့ ကောင်းကောင်းရောင်းနိုင်ပြီး အထက်ကလူတွေကို ရောင်းရရင် သူတို့ ဝင်ငွေအများကြီး ရနိုင်မှာ။

ရန်ယန်က သူ့လက်ထဲ အထက်တန်းက လူများစွာရှိတာကြောင့် ချယ်ရီသီးတွေကို တန်ဖိုးအမြင့်ဆုံးဖြင့် ရောင်းချနိုင်သည်။

နောက်ထပ်မဆိုင်းမတွဘဲ လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမပစ္စည်းတွေကို ရန်ယန်နဲ့ တခြားသူတွေကို လွှဲပေးလိုက်သည်။

ချန်ရွှေနျိုက ကားမောင်းသူဖြစ်သည်။ ရှီရှောင်ထုန်နဲ့ ဝမ်ထျဲရှန်တို့က ဘယ်ဘက်က ထိုင်ခုံတန်းတစ်ခုတွင် ထိုင်ကြပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်တို့က ညာဘက်က ထိုင်ခုံတန်းတစ်ခုစီ ထိုင်ကြသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြတင်းပေါက်မှာ ထိုင်နေပြီး ရန်ယန်က ဘေးမှာ ထိုင်ခဲ့သည်။

အသီးအနှံတွေ များလွန်းတာကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့က သူတို့စားဖို့ နှစ်ခုရွေးခိုင်းလိုက်သည်။ အဲ့တာက သူမအတွက် ကိစ္စမရှိဘူး။

ဝမ်ထျဲရှန်က ပန်းသီးတစ်လုံးကို ပျော်ရွှင်စွာစားခဲ့သည်။ မစားခင် ရေဆေးဖို့တောင် မလိုဘူး။ သူက တိုက်ရိုက် ကိုက်ခဲ့သည်။

အရည်ရွှမ်းတဲ့ ဒီပန်းသီးက တကယ်ကို အရသာကောင်းသည်။

သူ မြိုချလိုက်ပြီး သူ့လည်ချောင်းထဲကို ဝင်သွားတဲ့ အရည်တွေက ချိုမြိန်နေပြီး ဝမ်ထျဲရှန် မကူညီနိုင်တော့ဘဲ အာမေဋိတ်သံပြုခဲ့သည်။ “ဒီပန်းသီးက တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းတယ်။ ကျွန်တော် ငယ်ငယ်ကတည်းက ဒီလောက် အရသာရှိတဲ့ ပန်းသီးကို အခုချိန်ထိတစ်ခါမှ မစားခဲ့ဖူးဘူး"

လင်းရှောင်ယွဲ့က အားခဲ့စူး စီရင်စုရှိ Taobao တွင် ဤပန်းသီးများကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ သူတို့က စျေးကြီးတဲ့အမျိုးအစားတွေဖြစ်သည်။

အရသာကောင်းဖို့ဆိုတာ မလွဲမသွေပဲ။

ရတနာက စျေးနှုန်းတစ်မျိုးတည်းသာရှိသော သစ်သားအပိုင်းအစတစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။

ရှီရှောင်ထုန်က သစ်တော်သီးတစ်လုံးကို စားခဲ့ပြီး ၎င်းတွင် အရည်များစွာပါရှိသည်။ သစ်တော်သီးက အလွန်ချိုမြိန်ပြီး ရေငတ်နေတာကို ပြေပျောက်စေနိုင်သည်။

"ဝိုး အရမ်းအရသာရှိတာပဲ..."

ရှီရှောင်ထုန်က တအိအိနဲ့ အချိန်အတော်ကြာအောင် ဝါးနေသည်။ သူ ဒီသစ်တော်သီးကို ချက်ခြင်းစားဖို့ တကယ်ကို ဝန်လေးသွားသည်။

ကားမောင်းနေတဲ့ ချန်ရွှေနျိုကလည်း ပန်းသီးကိုစားခဲ့ပြီး စားနေတဲ့အချိန်မှာဘဲ မကူညီနိုင်ဘဲ မေးလိုက်တော့သည်။ "ဒီအသုတ်က အရမ်းကောင်းတယ်။ ကျွန်တော်တို့စားဖို့ တစ်ခါမှ မရောင်းဖူးပေမယ့် ဒီအသုတ်က ပိုက်ဆံအများကြီးရမယ်လို့ ထင်တယ်။ မရီး ဒီဟာကို ဘယ်ကရခဲ့တာလဲ၊ ဒီလိုအရသာရှိတဲ့ အသီးအနှံတွေကို ဘယ်လို စိုက်ပျိုးလို့ရနိုင်မလဲ"

လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်တို့က မတ်ပဲကိတ်ကို အတူတူထိုင်စားခဲ့ကြသည်။ ထိုညီငယ်လေးတွေ ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်နေကြတာကို တွေ့ရတော့ သူမလည်း တိတ်တဆိတ် စိတ်ပူနေမိသည်။ သူမ မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။ ဒါက လက်ရှိဈေးကွက်ကို သူမနဲ့ ယှဉ်လို့မရနိုင်တဲ့ အကြီးမားဆုံး အကြောင်းရင်းပဲ။

သူမဘေးမှာ ရှိနေတဲ့ရန်ယန်က ချန်ရွှေနျိုကို ဖပြန်ဖြေခဲ့သည်။ "စားဖို့ လုံလုံလောက်လောက် ရှိတယ်၊ ရောင်းဖို့ လုံလောက်တယ်။ ကုန်ပစ္စည်း အရင်းအမြစ်အတွက် မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး"

"ကောင်းပါပြီ ကောင်းပါပြီ ကျွန်တော်အရမ်းမေးမိသွားပါတယ်"

ချန်ရွှေနျိုက ပါးစပ်ကို အေးအေးဆေးဆေးပိတ်ပြီး ပန်းသီးတစ်လုံးကို ကိုက်လိုက်ပေမယ့် မကူညီနိုင်ဘဲ စကားပြောနေတုန်းပင်။ "ဒါက တကယ်ကို အရသာရှိတယ်၊ ကြီးတယ်၊ ချိုတယ်၊ အရည်လည်း ရွှမ်းတယ်။ အရောင်းအ၀ယ်လုပ်ငန်းက ဈေးပိုပေးမယ်လို့ ထင်တယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကလည်း ဝယ်ချင်လာလိမ့်မယ်!"

"ဘယ်လိုရောင်းရမလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးကြရအောင်"

ရန်ယန်က မတ်ပဲကိတ်မုန့်တစ်လုတ်ကို ကိုက်ချလိုက်ပြီး ရေတစ်ခွက်ကို ကောက်ယူကာ ရေတစ်လုတ်သောက်ပြီး သူ့ညီတွေ အားလုံးကို ခေါ်လိုက်သည်။ "နေရာက အရင်အတိုင်းပဲ၊ ငါ ညီအစ်ကိုဖြစ်သူ ရှန်း ကို လိုက်ရှာပေးမယ်။ သူတို့အားလုံးက အစားအသောက်တွေ အဲ့တာက အရည်အသွေးကြောင့်ဖြစ်ပြီး အရင်ကလုပ်ငန်းထက် ပိုကောင်းတာမရှိဘူး။ ရောင်းရခက်တယ်။ စျေးနှုန်းသတ်မှတ်ထားမယ်။ ပန်းသီးတစ်လုံးကို ၂.၅ ယွမ်၊ သစ်တော်သီးတစ်လုံးကို ၂ ယွမ်၊ ချယ်ရီသီးတွေကို တစ်လုံး ၈ ယွမ်၊ ပန်းသီးနဲ့ သစ်တော်သီးတွေက ရောင်းလိုအားနဲ့ စျေးကွက်ရှာဖွေရေး သမဝါယမတွေထက် နည်းနည်းလေးပို ဈေးကြီးတယ်။ ပြဿနာမရှိနိုင်ဘူး။ နောက်ဆုံး ငါတို့ရဲ့ အရည်အသွေးက ကောင်းမွန်နေတာပဲ"

"​ခဏလေး အစ်ကိုယန်​..."

ဝမ်ထျဲရှန်က ရန်ယန်ကို ကြားဖြတ်ပြောခဲ့သည်။ "အစ်ကို့ရဲ့စျေးနှုန်းက ရောင်းလိုအားနဲ့ စျေးကွက်ရှာဖွေရေးသမဝါယမထက် နည်းနည်းပိုဈေးကြီးတယ်လို့ ဘာလို့ပြောတာလဲ။ အစ်ကို့ဟာက အရမ်းစျေးကြီးနေတာ။ ဝက်သားဆို ယွမ် 1.80 ပဲရှိတယ်၊ ဒီအသီးက ဝက် ထက် ပိုဈေးကြီးတယ်"

“အရင်နေရာမှာ အသီးအနှံဈေးက မနည်းဘူး”

ရန်ယန်က ဝမ်ထျဲရှန်ကို ပြန်လည်ချေပကာ ပြောခဲ့သည်။ "ငါတို့ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေက ကောင်းတယ်၊ အဲဒါတွေကို ဆင်းရဲသားတွေကို မရောင်းဘဲ ချမ်းသာတဲ့သူတွေကို ရောင်းတာ။ ချမ်းသာတဲ့သူတွေက ပိုက်ဆံကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ သူတို့က ကောင်းလား၊ မကောင်းဘူးလားဘဲဂရုစိုက်တာ ဝယ်ဖို့တတ်နိုင်ရဲ့လားဆိုတာကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ လက်ဆောင်ပေးရင် ပိုဈေးကြီးလေလေ ဂုဏ်သိက္ခာရှိလေလေမို့ ဈေးကလည်း အဆင်ပြေမယ်လို့ ငါထင်တယ်"

"ကျွန်တော် ထင်နေတုန်းပဲနော်၊ တခြားသူတွေက ဈေးကိုမလိုချင်ကြဘူးလို့..." ရှီရှောင်ထုန်က သစ်တော်သီးကို ကိုက်ပြီး တိတ်တိတ်လေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ချန်ရွှေနျိုလည်း မကူညီနိုင်ဘဲ ကြားဖြတ်ဝင်ပြောခဲ့သည် “အဖွင့်ဈေးက နည်းနည်းမြင့်တယ်။ အစ်ကို ယန်၊ အစ်ကို ရှန်းကို ဒီလောက်နဲ့စျေးခေါ်လိုက်ရင် သူက ကျွန်တော်တို့ကို ထိုးလိမ့်မယ် ဟုတ်တယ်မလား၊ အစ်ကို ရှန်းက အရမ်းတွန့်တိုတဲ့လူနော် ...”

"ဒါဆို ငါ သူ့ကို စွဲဆောင်လိုက်မယ်"

ရန်ယန် မထင်ထားခဲ့ဘူး။ “သူ့ကို စည်းရုံးပြီး ဟန်ဆောင်ဖို့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖြတ်သန်းရမယ် ပြီးတော့ သူက အင်တင်တင်နဲ့ သဘောတူသလိုဟန်ဆောင်နေလိမ့်မယ်။ အမှန်တော့၊ သူ့စိတ်ထဲမှာ သူက ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရတာကို ပျော်တယ်။ သူက ငါတို့ထက် ပိုက်ဆံပိုရတယ်လေ "

သူတို့ ပေးရတဲ့ ငွေတွေအားလုံးက အထက်တန်းစားက သူဌေးတွေဆီက လာတာ။ ချမ်းသာတဲ့သူတွေက သူတို့လက်ချောင်းကြားမှာ ပိုက်ဆံနည်းနည်း လစ်သွားလိမ့်မယ်။ ပိုက်ဆံက သူတို့အကြိုက်တွေဆီ ရောက်သွားရင် အဲဒါကို ငွေထုပ်ကြီးလို့ သတ်မှတ်လို့ရသည်။

ထို့ကြောင့် ရန်ယန်က များသောအားဖြင့် အပြင်ထွက်သည့်အခါ သူသည် လယ်၌အလုပ်လုပ်နေသော ဝမ်ရှို့ယင် အတွက် တစ်လလစာနှင့် ထိုက်တန်သည့် ယွမ်ဒါဇင်အနည်းငယ်ကို ပြန်ရနိုင်သည်။

" အစ်ကိုရန် ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ် ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါ အစ်ကို့ရဲ့စျေးနှုန်းက တကယ်ပဲ....."

ချန်ရွှေနျို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "နည်းနည်းမြင့်နေတယ် ကျွန်တော်ထင်တယ် အစ်ကို ရှန်း ...... အင်း....."

"ဒါက ငါတို့ အစားအသောက်ရောင်းတာ ဒါပထမဆုံးမဟုတ်ဘူးလား"

ရန်ယန်က ပန်းသီးတစ်လုံးကို ပုံးထဲက ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲကနေ မြင့်မြင့်လေး မြှောက်လိုက်သည်။ " ငါမင်းတို့ကို ပြောမယ်။ ငါတို့က စီးပွားရေးလုပ်နေတာ မော်ဒယ်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ ငါတို့ ပစ်မှတ်က ဝယ်သူတွေက ဆင်းရဲတဲ့သူဆိုရင် အကျိုးအမြတ် မရှိတော့ဘူး။ ဈေးက ပိုသက်သာတယ်။ ဒါကြောင့် အရေးမကြီးဘူး။ ကုန်ပစ္စည်းများများရောင်းလေ၊ ဝင်ငွေများများရလေပဲ။ ငါတို့ရဲ့ပစ်မှတ်က ချမ်းသာတဲ့သူတွေဆိုရင် မင်းက လူ့အသက်ပေါင်းများစွာကိုသတ်ဖြတ်တဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ (1)။ ချမ်းသာတဲ့သူကို သတ်ရင် ဆင်းရဲသားရာနဲ့ချီပြီး သတ်တာနဲ့ ညီမျှတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ဝင်ငွေက ပိုများမယ်။ ဒါပေမယ့် ငါတို့ရဲ့ကုန်ပစ္စည်းတွေက ကောင်းမွန်ပြီး အထက်တန်းစားလူတွေဆီကို ဦးတည်ထားတာ။ ဒီစျေးနှုန်းက နိမ့်တယ်လို့ယူဆတယ်။ အချိန်တန်ရင် ဝမ်ရှန်းဘက်က ဒီပစ္စည်းကို ပြန်ရောင်းချမှာ။ သူတို့က ငါတို့ရထားတာထက် နှစ်ဆ၊ ဒါမှမဟုတ် အဆပေါင်း များစွာ ပိုရနိုင်တယ်"

"တကယ်လား" ဝမ်ထျဲရှန်း မယုံနိုင်ဖြစ်မိသည်။

"မေးခွန်းထုတ်စရာတောင် မလိုပါဘူး၊ လူတစ်ယောက်မှာ နောက်ဆုံးပြောစရာစကားရှိတယ်"

ရန်ယန်က သူတို့ ယုံကြည်ချက်ကို မလိုအပ်ဘဲ သူ့ဘာသာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ "ဒီကိစ္စက ဆွေးနွေးစရာ မလိုဘူး။ ငါ့စကားကို နားထောင်"

ထို့အပြင် လင်းရှောင်ယွဲ့က ရန်ယန်ရဲ့ သန်စွမ်းတဲ့ အသွင်အပြင်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ခဏလောက်တော့ သူမ သူ့ကိုအနာဂတ်ကမ္ဘာထဲက လူတစ်ယောက်နဲ့တူတယ်လို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတယ်......

သူက လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားတဲ့ ဥက္ကဌတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေတာလား။

ရှေ့သို့ ဦးတည်ကာ လင်းရှောင်ယွဲ့က ရန်ယန်ကို မေးလိုက်သည်။ "ဒီအချိန်မှာ ဝင်ငွေ ဘယ်လောက်ရနိုင်မယ်လို့ ထင်လဲ"

ရန်ယန်က သူမကို တိုးတိုးလေးပြန်ပြောလိုက်သည်။ "သေချာပေါက် ဂဏန်းသုံးလုံးပဲ"

လင်းရှောင်ယွဲ့ လေးလံစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ရှင်ပြောတာ နားထောင်မယ်၊ ရှင်ပြောသမျှ အကုန်နားထောင်မယ်!"

…………….

ကိုးကားချက်

1 ထိုအရပ်၌ လူ့အသက်ပေါင်းများစွာကိုသတ်ဖြတ်တဲ့သူဟူသော စကားလုံးသည် လွန်စွာ စွဲချက်တင်ခံရသည်ဟု ဆိုလိုသည်။