အခန်း (၇၆)

ဝမ်ရှောင်ကျင့်က ရန်ယန်ကို ထပ်မတွေ့ခင် အချိန်အတော်ကြာသွားခဲ့သည်။

သူက ညဘက်တွင် အမြဲလာလေ့ရှိပြီး တစ်လလျှင် အကြိမ်အနည်းငယ်သာ ရှိတာကြောင့် တစ်နှစ်လျှင် အကြိမ်အနည်းငယ်သာ သူမ သူ့ကိုတွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

ဝမ်ရှောင်ကျင့်က ရန်ယန်ကို သိပ်မတွေ့ရသော်လည်း လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်က ဝမ်ရှန်းနှင့် စျေးကစားသည့် စာချုပ်အရ ရန်ယန်က သူမကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ့ကို မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိသွားခဲ့သည်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ သူမရဲ့ နှလုံးသားကို ရန်ယန်က ချည်နှောင်ထားခဲ့သည်။

ရန်ယန်က သူမကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ခံစားချက်တွေကို အမြဲပေးသည်။

အရင်တုန်းက သူ့ကိုတွေ့တိုင်း ညဘက်မှာ ပေါ်လာတတ်ပြီး သူပေါ်လာတဲ့ အကြိမ်အရေအတွက်က အလွန်ရှားသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်လမှာ အကြိမ်အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး နေ့ခင်းဘက်မှာတော့ တစ်ခါမှ မပေါ်လာဘူး။

ဒီတစ်​ခါ​ကတော့ အရမ်းကြီး ​မ​မျှော်​လင့်​ထား​ခဲ့ပေ။

သူ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ညဘက်တွင် ပေါ်လာပြီး မကြာခင် သူတို့ရှေ့တွင် ပြန်ပေါ်လာကာ ဤအချိန်က နေ့ခင်းဘက်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ သူ့မိန်းမကိုလည်း ခေါ်လာခဲ့သည်...

သူမ နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်ရှောင်ကျင့်က ရန်ယန်ကို ချစ်မိနေပြီဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ နှလုံးသားသည် အမြဲသေးငယ်နေတာကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ က ရန်ယန် ဇနီးဖြစ်တာကို သူမ ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမ မျက်လုံးတွေက ရန်လိုမှု အနည်းငယ်ကို မလွဲမသွေ ယူဆောင်လာသည်။

"အစ်ကို ရန်၊ ဘယ်တုန်းက..... အစ်ကို့မိန်းမနဲ့ လက်ထပ်လိုက်တာလဲ"

ဝမ်ရှောင်ကျင့်က လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မနှုတ်ဆက်ဘဲ ရန်ယန်ကို အရင်မေးခဲ့သည်။

ရန်ယန်က သူမကို စိတ်ပျက်သွားသလိုမျိုး သူ့အသံက အနည်းငယ် နာကျင်သွားသည်။

"ငါ့မှာ မိန်းမရှိနေပြီးသား။ မင်းတို့ နှစ်ယောက်နဲ့တွေ့ဖို့ ငါ သူမကို မခေါ်လာခဲ့တာ"

ရန်ယန် မျက်လုံးတွေက ဝမ်ရှောင်ကျင့်ဆီမှကျော်သွားခဲ့သည်။ ဤထောက်ပံ့ရေးနှင့် စျေးကွက်ရှာဖွေရေးအေဂျင်စီတွင်၊ သူ အလွန်ရင်းနှီးသောပုံသဏ္ဍာန်ကိုတွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူ့လက်နဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ ပခုံးကိုကိုင်လိုက်သည်။ "မိန်းမ၊ ဟိုမှာကြည့်"

လင်းရှောင်ယွဲ့ ရန်ယန် စကားကို နားထောင်ပြီး သူ့အကြည့်တွေ အဓိကထားထားသည့် လမ်းကြောင်းဆီ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဤထောက်ပံ့ရေးနှင့် စျေးကွက်ရှာဖွေရေးအေဂျင်စီ၏ မှန်ကန်သော ထောင့်ဖြတ်အနေအထားတွင် အသိအကျွမ်းဟောင်းတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်သည်- ၎င်းမှာ ရန်ဟုန်ဝမ် ဖြစ်သည်။

သူဘာလို့ဒီမှာရှိနေတာလဲ။

ထို့အပြင် သူသည် ဤနေရာတွင် တစ်ခုခုဝယ်ရန် ရှိနေပုံမပေါ်ဘဲ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးနှင့် စကားစမြည်ပြောကာ ရယ်မောနေခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး ရန်ယန်ကို ပြူးကျယ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမရဲ့မျက်လုံးတွေက မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။

သူမအကြည့်ကိုမြင်လိုက်ရတော့ ရန်ယန်က ခေါင်းခါပြီး ပခုံးကို ညှစ်ကာ "ကိုယ်တို့ သွားသင့်ပြီ" လို့ပြောလိုက်သည်။

"အခုသွားတော့မလို့လား အစ်ကို ရန်"

ဝမ်ရှောင်ကျင့်က ရန်ယန်ကို တွန့်ဆုတ်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီမုန့်က အရသာရှိလား။ အစ်ကို ပြန်ယူသွားချင်လား"

"သိပ်မကောင်းဘူး၊ မယူတော့ဘူး"

ရန်ယန်က ဝမ်ရှောင်ကျင့်ကို ငြင်းလိုက်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ ပခုံးကို ကိုင်ကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။

ရန်ဟုန်ဝမ်က ရန်ယန်ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကြောင်းကို မသိသေးပေ။ ထို့အပြင် ရန်ယန်နဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ တို့က ဆိပ်ကမ်းသို့ ကုန်ပစ္စည်းများ ပို့ဆောင်ရန် သင်္ဘောပေါ်တွင် ယုတ္တိရှိရှိ လိုက်ပါခဲ့ရပြီး ၎င်းတို့သည် သင်္ဘောသားအဖြစ် ယာယီအလုပ်သမားများကို ရှာဖွေနေတာကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရန်ဟုန်ဝမ်ကို ဝင်တိုးမိခြင်းသည် ကောင်းသောကိစ္စမဟုတ်တာကြောင့် သူ့ကို အရင်ရှောင်ခြင်းက သဘာဝကျသည်။

ထိုနေရာမှ ထွက်သွားတဲ့အခါ လင်းရှောင်ယွဲ့က ဘတ်စ်ကားပေါ် ပြန်သွားသင့်တယ်လို့ ထင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရန်ယန်က သူမအား ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရုတ်တရက် ပုန်းအောင်းဖို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။ သူ့အမူအရာက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေပုံရသည်။

"ရှင်ဘာလုပ်မလို့လဲ" လင်းရှောင်ယွဲ့ သူ့ကို မေးလိုက်သည်။

"ရန်ဟုန်ဝမ် ဒီမှာ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာကို ကြည့်မို့" ရန်ယန်က သူမကို ဤကဲ့သို့ ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

ထိုမှသာ လင်းရှောင်ယွဲ့ သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူမလည်း ရန်ဟုန်ဝမ်ကို စူးစမ်းချင်သည်။

စဉ်းစားကြည့်တဲ့အခါ ရန်ဟုန်ဝမ်က မြို့ထဲမှာနေထိုင်ပေမယ့် လျိုကျိုးမြို့ မှာနေထိုင်တာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်ကသွားနေတဲ့ အန်းမြို့မှာ ကူးတို့နဲ့သွားဖို့လိုအပ်သည်။

အန်းမြို့နဲ့ လျိုကျိုးမြို့ကို မတူညီသော ဦးတည်ရာ နှစ်ခုဟု ယူဆရသည်။ သူတို့က အရှေ့နဲ့ အနောက်လိုပင်။

လျိုကျိုး မြို့ရှိ သူ့အမူအရာမှာလည်း ထူးဆန်းလှသည်။

သူဒီကိုလာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း စူးစမ်းလေ့လာရတာ တော်တော်စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသည်။

တံခါးအပြင်ဘက်မှာ ခဏထိုင်နေကြသည်။ ရန်ဟုန်ဝမ် ထွက်လာတာကို သူတို့ မတွေ့လိုက်ဘူး။

ရန်ယန်က လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို တစ်ဖန် လှည့်၍ ထောက်ပံ့ရေးနှင့် စျေးကွက်ရှာဖွေရေး အေဂျင်စီ၏ နောက်ဘက်တံခါး ရောက်ရှိလာပြီး ကုန်ပစ္စည်းများစာရင်းယူရန် ဂိုဒေါင်သို့သွားမည့် ဝမ်ရှန်းဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ရှန်းက သူ့မျက်မှန်ကို တွန်းတင်လိုက်ပြီး ရန်ယန်နဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ၊ ဒီနောက်တံခါးက သော့ဖွင့်ထားတာလား"

ဝမ်ရှန်းက နောက်ဖေးတံခါးကို သော့ဖွင့်ထားတာလားဆိုတာကြည့်ဖို့ လမ်းလျှောက်ရင်း ပြောခဲ့ပြီး တကယ်ကို သော့ဖွင့်ခဲ့သည်။

"ဟေ့ ဒီတံခါးကို ဘယ်လိုသော့ဖွင့်လိုက်တာလဲ"

သူက လှည့်ပြီး ရန်ယန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အဲဒါမဟုတ်ဘူးမလား.. ကလေး၊ မင်း သော့ဖွင့်လိုက်တာ မဟုတ်လား"

"ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ရန်ယန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ဝင်လာတုန်းက တံခါးဖွင့်ထားတာ၊ သိချင်လွန်းလို့ ဝင်ကြည့်လိုက်တာ"

"ဒီမှာ ဘာကြည့်စရာရှိလို့လဲ"

ဝမ်ရှန်းက ရန်ယန်ကို သံသယမျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများက လင်းရှောင်ယွဲ့ ဆီ ရောက်သွားတဲ့အခါ၊ သူက ရန်ယန် ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ "မင်းဒီလို ကြက်နဲ့ ခွေးခိုးနေတာ၊ မင်းမိန်းမကိုခေါ်လာတုန်းပဲလား။ မင်းရဲ့ ရဲရင့်မှုက အရမ်းကြီးတာပဲ"

"ကျွန်တော် အဲဒီလို ဘာမှ မလုပ်ဖူးဘူး။"

ရန်ယန်က ဝမ်ရှန်း ရဲ့ ပခုံးကို ဖက်ပြီး သူ့ဘေးကို ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။ "ခင်များနဲ့ အလုပ်တွဲလုပ်တဲ့သူကို ကျွန်တော် စုံစမ်းနေတာ"

"ဘယ်သူလဲ" လို့ဝမ်ရှန်း မေးလိုက်သည်။

"ရန်ဟုန်ဝမ်"

ရန်ယန်က အမည်ကို တိုက်ရိုက်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဝမ်ရှန်း နာမည်ကို မမှတ်မိတော့မှာကို စိုးရိမ်တဲ့အတွက် သူထပ်ပြောလိုက်သည်။ “သူ အစောက ခင်များဆိုင်မှာ ရှိနေတယ် ဒါမှမဟုတ် သူ့မျက်နှာကိုကြည့်ဖို့ ခင်များကို ခေါ်သွားသင့်လား”

"မခေါ်သင့်ဘူး မခေါ်သင့်ဘူး။ ငါဒီလူကိုသိတယ်။"

ဝမ်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ဝန်ထမ်းတွေက သူနဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းတယ်။ သူက အဲဒီဝန်ထမ်းကိုရှာဖို့နဲ့ ငါနဲ့ မင်းလိုပဲ သီးသန့်တစ်ခုခုလုပ်ပေးဖို့ ဒီကိုလာလေ့ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက အလုပ်သေးသေးလေးတွေ လုပ်ကြပြီး ဝင်ငွေရှာနေကြတာ။ အဲ့တာက ပိုက်ဆံတွေအများကြီးမဟုတ်ဘူး။ တစ်လကို ယွမ်ငွေ တစ်ဒါဇင်လောက်ပဲ သူ ယွမ် ၁၀၀ လောက်ကုန်တယ်။ အဲဒီဝန်ထမ်းက သူ့အတွက် အမြတ်နည်းနည်းပေးတယ်။ မကြာခင်ကမှ မကြာခဏလာတာကို တွေ့တယ် သူ့မှာ ငွေနည်းနေပြီလို့တော့ ငါ ခန့်မှန်းမိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီလိုဟာမျိုးက မကြာခဏ မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုတာ မင်းလည်းသိမှာပါ။ ငါ့ဝန်ထမ်းက သူ့ကို ငြင်းတယ်"

စျေးကစားခြင်းတွေက နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဖြစ်ပေါ်နေပေမယ့် ဈေးကစားသူများကို မည်သည့်အခါမျှ မဖမ်းမိစေရပေ။

မဖမ်းခံစေချင်ရင် သတိထားပြီး မကြာခဏ မလုပ်ဆောင်သင့်ဘူး။

ပစ်မှတ်ထားခံရတာနဲ့တပြိုင်နက် ထိုကဲ့သို့ဖမ်းဆီးရမိသူ အများအပြားကို ရာဇ၀တ်မှုဖြင့် စွဲချက်တင်နိုင်သည်။

ရန်ယန်က ဝမ်ရှန်းဆီက ရန်ဟုန်ဝမ်၏ အခြေအနေအကြောင်း သိရှိခဲ့ပြီး ရန်ဟုန်ဝမ်၏ လတ်တလော အခြေအနေမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

ဒီအချိန်မှာသူ ဒုက္ခရောက်အောင်လုပ်ဖို့ စိတ်မ၀င်စားခဲ့ဘူး။

သူက ဝမ်ရှန်းရဲ့ ပုခုံးကို ပုတ်ပြီးပြောပြလိုက်သည်။ "အဲဒီလူက လောင်းကစားစွဲနေတာ။ သူက မရိုးသားဘူး။ ခင်များရဲ့ဝန်ထမ်းတွေ သူနဲ့ဆက်ဆံတဲ့အခါ လှည့်စားခံရမှာကို ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်"

"အဲဒီလူက လူကောင်းတစ်ယောက်လို့ ငါလည်း မထင်ဘူး။ သူ့မျက်နှာမှာ အဓိပ္ပါယ်တွေရှိနေတယ် "

ဝမ်ရှန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းပြောတာဆိုတော့ မင်းအတွက် ငါသေချာပေါက် ကိစ္စရှင်းပေးပါ့မယ်!"

"အင်း။ ဒါဆို သွားကြရအောင်။"

ဒါကို သိပြီးနောက် ရန်ယန်လည်း သွားဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

လင်းရှောင်ယွဲ့ လက်ကိုကိုင်ကာ ထွက်သွားခါနီးတွင် သူ့အနောက်မှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးရဲ့ အံ့အားသင့်သည့် အသံထွက်လာခဲ့သည်။ "အစ်ကိုရန်၊ ဒါဆို အစ်ကိုမသွားသေးဘူး ဒီမှာရှိနေသေးတယ်ပေါ့"

အဲ့ဒါ ဝမ်ရှောင်ကျင့်ပဲ။

သူမ လက်ထဲတွင် ကုန်ပစ္စည်းအချို့ကို ကိုင်ထားပြီး ကုန်ပစ္စည်းများကို ဂိုဒေါင်ဆီ ရွှေ့ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီး နောက်ဖေးတံခါးဆီ လျှောက်သွားနေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် ရန်ယန်နဲ့ နောက်ထပ် ကံကြမ္မာအရ တွေ့ဆုံမှုမျိုးကို သူမ မျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဝမ်ရှောင်ကျင့်က သူမမျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့်စိတ်အခြေအနေ ကောင်းနေသည်...

ဒါပေမယ့် ရန်ယန်နဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့တို့ ဘေးချင်းကပ်လျက် ရပ်နေတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါတွင် သူမ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ အပြုံးက ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရန်ယန်၏ဇနီးဖြစ်ကြောင်းကို ဝန်မခံချင်ဘဲ လင်ရှောင်ယွဲ့ကို မလေးစားချင်ပေ။

"သွားတော့မယ်"

ရန်ယန်က ဝမ်ရှန်းရဲ့ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ "သွားပြီ"

"အပြန်လမ်းမှာ ဂရုစိုက်ဦး"

ဝမ်ရှန်းက ရန်ယန် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အနောက်တံခါးမှ ဆွဲခေါ်သွားတာကို တွေ့လိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားခဲ့သည်။ "မင်းမိန်းမက အရမ်းလှတာပဲ!"

ရန်ယန်က ဝမ်ရှန်းကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ကိုမြှောက်ကာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ စကားပြောမည့်အစား လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

ဝမ်ရှောင်ကျင့်က ယခုအချိန်တွင် စိတ်ကောင်းမဝင်နေပေ။ သူမ တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြစ်ကာ ဝမ်ရှန်း ပုခုံးကို ရိုက်လိုက်သည်။ "အစ်ကိုရန်ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးအကြောင်း ဘာလို့ မပြောခဲ့တာလဲ၊ သူ ဘယ်အချိန်က လက်ထပ်ခဲ့တာလဲ၊ ငါ ဘာလို့ ဘာအကြောင်းမှ မသိရတာလဲ"

"ငါ မသိဘူး အာ့၊ သူ ငါ့ကို မပြောပြဘူး အာ့"

ဝမ်ရှန်းက အပြစ်ကင်းတဲ့ အမူအရာဖြင့် ဝမ်ရှောင်ကျင့်ရဲ့ ရိုက်ခံထိထားသော သူ့ ပခုံးကို ထိလိုက်သည်။ " သူ့ကို တွေ့ခွင့်ရတာက နင့်လိုအခွင့်အရေးရတာနဲ့ အတူတူပဲမလား။ ဒါက အလုပ်ကိစ္စပဲလေ။ သူလက်ထပ်တာကို ဘယ်သူကသိမှာလဲ။ ဒီနေ့ သူ့မိန်းမကို မြို့မှာလည် ပတ်ဖို့ ခေါ်လာခဲ့တာလို့ ထင်တယ်။ ဒီနေ့ သူ့မိန်းမကိုသာမခေါ်လာရင် နောက်နှစ်နဲ့ နောက်ထပ်နှစ်ဆိုရင်တောင် သူ အိမ်ထောင်ပြုထားတာကို ငါ သိမှာမဟုတ်ဘူး"

"သူဘယ်လိုလုပ် လက်ထပ်လိုက်ရတာလဲ" ဝမ်ရှောင်ကျင့် မကျေမနပ်နဲ့အော်ခဲ့သည်။

ဝမ်ရှောင်ကျင့် အစ်ကိုဖြစ်သူ ဝမ်ရှန်းက ဝမ်ရှောင်ကျင့်၏ စိတ်ကို အနည်းနှင့်အများ နားလည်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝမ်ရှောင်ကျင့်၏ မပျော်ရွှင်တဲ့ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်ရှောင်ကျင့် ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ချော့ပေးခဲ့သည်။ "အင်း လက်ထပ်သွားပြီပဲဟာ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ယောက်ျားတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်၊ သူက အဲ့ထဲက တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး၊ သူ့စိတ်နေစိတ်ထားကို မပြောနဲ့။ အဲ့တာကလည်း မကောင်းဘူး"

"အစ်ကိုနဲ့ စကားမပြောချင်တော့ဘူး သွား!"

ဝမ်ရှောင်ကျင့် စိတ်ကောက်သွားကာ ဝမ်ရှန်းဆီမှ ထွက်ခွာသွားပြီး ရန်ယန်နှင့်ပတ်သက်သည့် ဝမ်ရှန်း၏ မကောင်းတဲ့ စကားတွေကို လက်မခံခဲ့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်တို့က ဘတ်စ်ကားဆီ ပြန်သွားနေကြပြီ။

အပြန်လမ်းတွင် သူမစိတ်ထဲတွင် ထိုမိန်းကလေး ဝမ်ရှောင်ကျင့် အကြောင်း တွေးနေမိသည်။ ထိုမိန်းကလေးက သူ့ကို သဘောကျတာလားလို့ ရန်ယန်ကို မေးချင်သည်။

ဒါပေမယ့် အဲဒါကို တွေးကြည့်တော့ တကယ့်ဇနီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလိုမေးခွန်းတွေမေးတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ယုံကြည်ချက်မရှိဘူးလို့ ခံစားရသည်။

သူမက သူ့ဇနီးအစစ်ဖြစ်သည်။ ဤတောရိုင်းပန်းများနှင့်ပေါင်းပင်များကို ကြောက်စရာအကြောင်းမရှိပေ၊ ရန်ယန်သည်လည်း သူမကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်မိကြောင်း မပြောလိုတော့ဘူး။

ထိုမိန်းကလေးရဲ့ တည်ရှိမှုက တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည် (ဗလာနတ္ထိ)။

ထို့ကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ မမေးဘဲ နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

ဘတ်စ်ကားပေါ်တက်ပြီးနောက် ချန်ရွှေနျိုက အန်းမြို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ သူတို့ရွာဟာ အန်းမြို့ ရဲ့ တစ်နေရာရာမှာ တည်ရှိပြီး သူတို့ရွာဟာ အန်းမြို့ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေသည်။

လျိုမြို့က အန်းမြို့ရဲ့ အနီးနား ရွာတစ်ရွာဖြစ်သည်။ ပထဝီဝင် ဧရိယာ အရ ဤနည်းဖြင့် ပိုင်းခြားနိုင်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က မူလကမ္ဘာရှိ ဤမြို့နှစ်မြို့အကြောင်းကို မကြားခဲ့ဖူးပေ။

နောက်ဆုံးတော့ သူမ စာအုပ်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး၏ မူဘောင်သည် မူလကမ္ဘာနှင့် မတူပေ။ တချို့အရာတွေကို ပြန်ပြီး ဆန်းစစ်ရမည်။

ဒီနေ့ နေဝင်ဖို့က တော်တော်လိုနေသေးသည်။

နေ့ခင်းဘက် နေပူပူမှာ ဘတ်စ်ကားနဲ့ ပြန်သွားခဲ့ကြပြီး အားလုံးက နည်းနည်းငိုက်မျဥ်းနေကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ လည်း အိပ်ပျော်သွားသည်။ သူမက ရန်ယန် လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ပခုံးပေါ် မှီကာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

ရန်ယန် သူမ အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် မှိန်းနေခဲ့သည်။

ကောင်းတဲ့အချက်က သူတို့နှစ်ယောက် အိပ်ပျော်နေတဲ့အချိန် လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က စာကြည့်ခန်းထဲမှာ တတိယရန်ယန်ကို တိုက်ရိုက်ရွေးချယ်ဆဲဖြစ်တာကြောင့် နိုးလာသူမှာ တတိယရန်ယန်အဖြစ်သာ ရှိသေးသည်။

ညနေစောင်းလောက်မှာ သူတို့နှစ်ယောက် အိမ်ပြန်ကြပြီး အဲဒီအချိန်မှာ ဝမ်ရှို့ယင်က ညစာစချက်နေပြီ။

စားသောက်နေစဉ်အတွင်း ဝမ်ရှို့ယင်က လင်မယားနှစ်ယောက်ကို ဒီနေ့ အလုပ်သွားတာလား။ သူတို့ရဲ့ အလုပ်သစ်ကို ဘယ်လို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့လဲ စသဖြင့်မေးခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ဝမ်ရှို့ယင်ကို အလွန်စိတ်ချရတဲ့ အဖြေပေးခဲ့ပြီး ဝမ်ရှို့ယင်က ယခုအခါ သူ့အလုပ်သစ်အတွက် အလွန်စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။

အကြောင်းပြချက်တစ်ခုအနေနဲ့ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ တံခါးပေါက် အလုပ်တစ်ခုရှိလို့ပဲ။ ထို့ကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်တို့ လွတ်လပ်စွာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့နိုင်သည်ဟု ဆိုလို့ရသည်။

နေ့ခင်းဘက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးလုံးလုံး လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေပြီး မည်သူမှ ဝင်မစွက်ဖက်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

ရန်ယန်နဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ တို့က မြို့ရှိ ပင်လယ်စာစက်ရုံတွင် ယာယီအလုပ်များ အပ်နှင်းခံရကြောင်း သတင်းက မကြာခင်မှာပဲ ရန် မိသားစုဆီ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

အဲဒီညက အိမ်မကြီးဘက်က ဒီကိစ္စကို ပြောပြခဲ့သည်။

ချန်ချိုင်ယွင်က ရွာရှိ အခြားလူများဆီမှ ထိုသတင်းကို ကြားပြီး ရန်ယန်နဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ ၏ အလုပ်အကြောင်း တစ်မိသားစုလုံးကို ပြောပြဖို့ အိမ်ဆီ သတင်းယူလာခဲ့သည်။

ဒီလိုပြောတဲ့အခါ လောင်စာဆီနဲ့ ရှာလကာရည်တွေ အများကြီးထည့်ခဲ့သည်။ ရန်ယန်နဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို ပင်လယ်စာစက်ရုံမှ ယာယီအလုပ်သမားအဖြစ် ငှားရမ်းထားကြောင်း အခြားမိသားစုဝင်များက ကြားသိခဲ့ကြပြီး အဲဒီထဲမှာ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ရှိရမယ်လို့ထင်ကြသည်။