ရေပေါ်သို့ ပေါလောပေါ်လာသော အလောင်း

ကျန်းလေ့က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ယခင်ပြင်ဆင်မှုများ မှန်ကန်ခဲ့ကြောင်း သိလိုက်သည်။ တစ္ဆေမျက်လုံးရှိသူ ယန်ကျန့်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းသည် အသက်ကယ်အာမခံတစ်ခု ဝယ်ယူခဲ့သကဲ့သို့ အမှန်တကယ်ပင်ဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်သာ မရှိခဲ့လျှင် သူခုနကတင် သေဆုံးသွားလောက်ပြီ။ သူဤစုပုံနေသောရေထဲတွင် အရှင်လတ်လတ် နစ်မြုပ်သေဆုံးသွားသည်ဖြစ်စေ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေဆုံးသွားသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။

"ဒါက ထိပ်တန်းတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်လား။ ဒီလောက်များတဲ့အလောင်းတွေကို အလွယ်တကူကိုင်တွယ်နိုင်တယ်၊ ငါသာဆိုရင် လုံးဝမခံနိုင်ဘူး။ သူက တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှု အန္တရာယ်မရှိဘဲနဲ့ ဒီလောက်များတဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တွေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့တာလား။"

ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် လေးစားမှုတို့က သူ၏နှလုံးသားကို ပြည့်နှက်သွားသည်။

သာမန်သူတစ်ဦးအတွက် သူတို့သည် တစ်ကြိမ်လျှင် အလောင်းတစ်လောင်းကို အများဆုံးကိုင်တွယ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာလုပ်ခဲ့လျှင် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖိအားအောက်တွင် ပျက်စီးပြီး သေဆုံးသွားနိုင်ဖွယ်ရှိသော်လည်း တကယ့်တစ္ဆေများမှာမူ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ရှိနေဦးမည်ဖြစ်သည်။

သို့တိုင် ယန်ကျန့်သည် ဤပြဿနာကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပုံရပြီး အလောင်းများစွာကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြဿနာမရှိဘဲ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မယုံနိုင်စရာကောင်းပြီး အခြားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများကို များစွာကျော်လွန်ကာ ကြီးမားသောအားသာချက်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ကျန်းလေ့သည် ထို့နောက် မနာလိုစိတ်လှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသာ ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့လျှင် သူဤမျှ ဆိုးရွားသောအခြေအနေတွင် ရှိနေမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူအသက်မရှူနိုင်မီမှာပင် ရုတ်တရက်အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လင်ရှန်၏အခန်းသို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ပိတ်ထားသောတံခါးသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာသည်။

"တောက်စ်။"

ကျန်းလေ့၏တောင့်တင်းသောအမူအရာသည် အနည်းငယ်ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်သွားပြီး သူသည် လျင်မြန်စွာ မတ်တပ်ထရပ်ရန် ရုန်းကန်ကာ နောက်ထပ်လာမည့် မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

တံခါး လုံးဝပွင့်သွားသောအခါ ထူးဆန်းသောလူတစ်ဦးသည် မှိန်ဖျော့သောတံခါးဝတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

ဤလူသည် တစ်ကိုယ်လုံးစိုစွတ်နေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ရေများ အဆက်မပြတ်စိမ့်ထွက်နေသည်၊ သူက ရင်းမြစ်တစ်ခုဖြစ်သကဲ့သို့ပင်။ ရေသည် ဘယ်တော့မှ ရပ်တန့်သွားပုံမရပေ။ သူ၏အရေပြားသည် အလွန်အကျွံစိမ်ထားခြင်းကြောင့် ဖြူဖျော့ပြီး အရောင်ကင်းမဲ့နေကာ သူ၏အသားသည် ဖောင်းကားလွန်း၍ သူ၏ခြေထောက်များသည် ပေါက်ကွဲလုနီးပါးဖြစ်နေပြီး သူ၏လည်ပင်းပင်လျှင် ဝိုင်းစက်သောပုံသဏ္ဌာန်သို့ ဖောင်းကားနေသည်၊ သူသည် လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီး လူပုံသဏ္ဌာန်နှင့်မတူတော့ပေ။

သို့တိုင် ထိုသို့သောလူတစ်ဦးသည် ရပ်နိုင်ပြီး လှုပ်ရှားနိုင်နေသေးသည်။

"ဒါက... တစ္ဆေလား။"

ယန်ကျန့်သည် လင်ရှန်၏လက်ရှိအခြေအနေမှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို တိတိကျကျ မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးပေ။

"မင်းဘာလို့ ဒီလူကို ကယ်ခဲ့တာလဲ။"

ဖောင်းကားပြီး ပုံပျက်နေသော လင်ရှန်သည် သူ၏ပါးစပ်ကို အနည်းငယ်ဖွင့်နိုင်ခဲ့ပြီး ထူးဆန်းသောအသံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူသည် မသေသေးပေ။

ဤစာကြောင်း၏ပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် အလွန်အမင်းသတိထားနေသော ယန်ကျန့်ကို အံ့ဩသွားစေသည်။

ထိုသို့သောအခြေအနေတွင်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင် ပြန်လည်နိုးထခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"သူက တစ်မျိုးမျိုးသော အစွန်းရောက်အခြေအနေမှာ ရှိနေတာလား။" ယန်ကျန့်က စိတ်ထဲမှ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

လင်ရှန်သာ သူ၏အသိစိတ်ရှိနေသေးလျှင် ၎င်းသည် ကြာရှည်ခံမည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဤသို့သောအခြေအနေမျိုးကို ယခင်က မြင်ဖူးသည်၊ တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထခါနီးအစွန်းတွင်၊ သို့သော် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိတစ္ဆေသည် အသိစိတ်ကို လွှဲပြောင်းယူရန် အပြည့်အဝနိုးထမလာသေးပေ။

ဤအခြေအနေအောက်တွင် ဝိညာဉ်ခြယ်လှယ်သူတစ်ဦးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ စွမ်းရည်များကို အပြည့်အဝအသုံးပြုနိုင်သည်။ သို့သော် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် သေဆုံးခြင်းသည် သေချာသည်။

သို့သော် ထိုသို့သောအစွန်းရောက်အခြေအနေသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က အနည်းဆုံး တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားလျှင် သို့မဟုတ် အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို ဖိနှိပ်ကူညီပေးလျှင်သာ ရရှိနိုင်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အကန့်အသတ်သည် အလွန်တိုတောင်းပြီး တစ်မိနစ်ထက်ပိုမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ဤလင်ရှန်သည် ခြွင်းချက်တစ်ခုဖြစ်ပုံရသည်။

ယန်ကျန့်သည် ဤပြဿနာကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းမလေ့လာပေ၊ သူသိသည်မှာ လင်ရှန်၏လက်ရှိအခြေအနေသည် အလွန်အန္တရာယ်များပြီး သူသည် ချက်ချင်း ကိုင်တွယ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ သို့မဟုတ်ပါက တစ္ဆေပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ၎င်းသည် လုံးဝကွဲပြားသောအခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

"ကောင်းတယ်၊ မင်းမသေသေးဘူး။ ဒါက ငါ့ကို ဒုက္ခအများကြီး သက်သာစေလိမ့်မယ်။" အေးစက်သောအပြုံးတစ်ခု သူ၏နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"မင်း၊ မင်းဘာလို့ သူ့ကို ကယ်ခဲ့တာလဲ။"

လင်ရှန်၏အသိစိတ်သည် မရှင်းလင်းပုံရပြီး သူသည် စကားပြောရန် ရုန်းကန်နေရသည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ထံသို့ လျှောက်သွားသည်-

"အကြောင်းရင်းမရှိဘူး၊ ငါသူ့ကို ကယ်ချင်စိတ်ပေါက်သွားလို့ပဲ။ ဒါက မင်းကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ လင်ရှန်၊ မင်းဒီအသွင်အပြင်ကို အကြာကြီးထိန်းထားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါက ငါတို့ရဲ့ပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှုဖြစ်ပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ ငါမင်းကို ချက်ချင်းကိုင်တွယ်ရတော့မယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းက ဒုက္ခကြီးကြီးမားမား ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။ ငါမင်းကို ငြိမ်းချမ်းစွာလက်နက်ချဖို့ နားချဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီကမ္ဘာပေါ်က မင်းရဲ့နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွေမှာ ငါထင်တာက မင်းဒီမှာ ငါ့ကို ရင်ဆိုင်မယ့်အစား နောက်ဆုံးစကားတချို့ ချန်ထားခဲ့နိုင်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းသာ ငါ့ကိုတိုက်ခိုက်ဖို့ကြိုးစားရင်တောင် မင်းအခွင့်အရေးမရှိဘူး။"

အရင်ကတည်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ဖောင်းကားနေသော လင်ရှန်သည် ထူးဆန်းသောအသံများကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရင်း မေးခွန်းထုတ်သည်-

"မင်းသူ့ကို ကယ်ခဲ့ရင် ဘာလို့ငါ့ကို မကယ်ခဲ့တာလဲ။ ဘာလို့ငါမဟုတ်ရတာလဲ၊ ဘာလို့လဲ။"

အသံသည် ပြင်းထန်သောစိတ်ခံစားမှုဂယက်ထမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အရူးအမူးဖြစ်နေသူ တစ်ဦး၏အော်ဟစ်သံနှင့် ဆင်တူသည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းက သံသယဖြစ်မှာစိုးလို့ ချက်ချင်းအရေးမယူသေးတာကို ငါသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဌာနချုပ်က သူ့ကို ကိုင်တွယ်ရမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။"

ရှန်လျန်၏အသံက ဂြိုလ်တုခြေရာခံဖုန်းမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယခင်စကားဝိုင်းမှ ရှင်းလင်းသည်မှာ လင်ရှန်သည် ကယ်တင်ခြင်းထက် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ပြီး လူများစွာကိုသတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဌာနချုပ်သည် လူသတ်သမားတစ်ဦးအပေါ် အရင်းအမြစ်များ ဖြုန်းတီးမည်မဟုတ်ပေ။

အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ လင်ရှန်က ကျန်းလေ့ကို သတ်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ လုံးဝစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပြိုလဲခြင်းကို ညွှန်ပြပြီး ကရုဏာထားရန်နေရာမကျန်တော့ပေ။

အကယ်၍ သူတို့သည် သူ့ကို မကွပ်မျက်ခဲ့လျှင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ကျန်းလေ့က မည်သို့ထင်မည်နည်း။

ဤသည်မှာ သံမဏိဥပဒေဖြစ်ပြီး မည်သည့်ထိန်းချုပ်သူမျှ ၎င်းကို မလွန်ဆန်နိုင်ပေ။

ဤနိယာမကြောင့်ပင် ယန်ကျန့်သည် ဝမ်ရှောင်မင်၏ညီဖြစ်သူ ဝမ်ရှောင်ချန်ကို နေ့ခင်းကြောင်တောင်တွင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဌာနချုပ်မှ မည်သည့်တိုင်ကြားမှုမှမရှိဘဲ၊ ဝမ်ရှောင်မင်တွင် မည်မျှပင်ဂုဏ်ရှိနေပါစေ။

အကြောင်းမှာ စည်းမျဉ်းသာ ချိုးဖောက်ခံရလျှင် ဌာနချုပ်တစ်ခုလုံး၊ တစ္ဆေဆရာအားလုံး ပြဿနာတက်မည်ဖြစ်သည်။

"ဒါက... ရှန်လျန်၊ တပ်မှူးရှန်လား။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို မကယ်တော့ဘူးလား။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ကယ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား၊ မဟုတ်ဘူးလား။ ခင်ဗျား ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကတိပေးခဲ့တယ်၊ ခင်ဗျား ကတိပေးခဲ့တယ်..."

လင်ရှန်၏ထူးဆန်းသောအသံသည် ငိုရှိုက်သံအရိပ်အယောင်ပါနေပြီး သူငိုနေသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် သူသည် အလွန်ဖောင်းကားနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ ရေများစိမ့်ထွက်နေသောကြောင့် သူ၏မျက်ရည်များကို မမြင်နိုင်ပေ။

"ယန်ကျန့်၊ မြန်မြန်လှုပ်ရှားလိုက်၊ ငါတို့သူ့ကို တစ္ဆေရဲ့ပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေဆုံးခွင့် လုံးဝမပေးနိုင်ဘူး။"

ရှန်လျန်က စိုးရိမ်တကြီး တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"အလျင်စလိုလုပ်စရာမလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော်သူ့ကို ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်။"

ယန်ကျန့်၏အကြည့်သည် အနည်းငယ်ပြောင်းသွားပြီး သူသည် မလှမ်းမကမ်းက လင်ရှန်ကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကို မကယ်ဘူး၊ ရှန်လျန်က ငါ့ကို မကယ်ဘူး... ကောင်းပြီလေ၊ ငါမင်းတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်မယ်၊ အားလုံးကို... မင်းနဲ့စပြီး"

လင်ရှန်၏အသံခြစ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ဖောင်းကားနေသောအရေပြားသည် ကွဲအက်လာသည်။

ကျိုးပဲ့နေသောရေစည်ပိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ညစ်ညမ်းသောအနံ့ရှိသောရေအမြောက်အမြားသည် အက်ကွဲကြောင်းများမှ ထွက်ကျလာပြီး မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် နောက်ကျိနေကာ တစ်စုံတစ်ခု ထွက်ကျလာတော့မည်ကို အရိပ်အမြွက်ပြနေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်လေထုသည် ပို၍ပင်စိုထိုင်းလာပြီး အသက်ရှူလိုက်ရုံဖြင့် ရေတစ်ခွက်ကြီးသောက်လိုက်ရသလို ခံစားရသည်။ တစ်ခဏကြာအောင်နေလျှင် ဤနေရာသည် လုံးဝနစ်မြုပ်သွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်...

ယန်ကျန့်သည် သူ၏နေရာမှ ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လင်ရှန်၏နောက်တွင် ထူးဆန်းစွာပေါ်လာသည်။

ဘယ်ကမှန်းမသိဘဲ ဟောင်းနွမ်းစုတ်ပြဲနေသောကြိုးခွေအများအပြားက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်သွားပြီး သူ့ကို လုံးဝထောင်ချောက်ဆင်လိုက်သည်။

"ငါ့ကိုသတ်မယ်? မင်းက မထိုက်တန်ဘူး။"

ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများက အေးစက်နေပြီး သူကန်ထုတ်လိုက်သည်။

ပုံပျက်နေသောလင်ရှန်၏ဖောင်းကားနေသောခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းနောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး သူနောက်ရှိနံရံနှင့် တိုက်မိမည်ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်မျှော်လင့်နိုင်သော်လည်း နံရံသည် ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏အသိစိတ်က ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူသည် ယခုအခါ ထိတ်လန့်မှုနှင့် တုန်လှုပ်မှုကို ပြသနေသည်။

ဒါက ဆယ့်ရှစ်ထပ်လေ၊ နောက်ဆုံးတော့။

"ဝုန်း!"

သူ၏နားထဲတွင် လေတိုးသံနှင့်အတူ လင်ရှန်သည် ဤအထပ်မှ အောက်သို့ထိုးကျသွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် နံရံ၏အစွန်းတွင် ရပ်နေပြီး လဲကျနေသောလင်ရှန်ကို ဂရုမစိုက်စွာ ကြည့်နေသည်။

"သူသာ ပြုတ်ကျသေသွားရင် ဒါက ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေရဲ့ စောစီးစွာပြန်လည်နိုးထခြင်း ဖြစ်သွားမှာမဟုတ်ဘူးလား။"

ကျန်းလေ့က စိုးရိမ်တကြီးမေးလိုက်သည်။

"သူက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သေတော့မှာပဲ။ သူသာ ဒီမှာပြန်လည်နိုးထလာရင် အခြေအနေက တစ္ဆေဘက်ကို မျက်နှာသာပေးလိမ့်မယ်။ နေရာတိုင်းမှာ ရေတွေရှိတယ်၊ အလောင်းတွေ ပေါလောပေါ်နေတယ်၊ ပြီးတော့ ဒါက အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံဖြစ်လို့ တခြားသူတွေက အထောက်အပံ့ပေးဖို့ခက်တယ်။ ဒါကြောင့် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းက သူအသက်ရှင်နေတုန်း သူ့ကို ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ပဲ၊ ဒါမှ သူပြန်လည်နိုးထလာရင်တောင် ငါတို့ကိုင်တွယ်နိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာစေဖို့ပဲ။"

"ဒါ့အပြင် ငါက ထိန်းချုပ်မှုမလွတ်သွားအောင် အရေးပေါ်အစီအမံတချို့ လုပ်ထားတယ်။"

သူသည် တစ္ဆေကြိုးက ဤတစ္ဆေကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မလားဆိုတာကို စမ်းသပ်ချင်သည်။

အတိတ်မှာ သူက တစ္ဆေကြိုးကို ကြိုးဆွဲချဖို့ပဲ သုံးခဲ့ပြီး ဤအသုံးချမှုကို စမ်းသပ်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခါမှမရခဲ့ပေ။

သူသည် Z မြို့တွင် စမ်းသပ်ချင်ခဲ့သော်လည်း ထိုဟိုတယ်ရှိတစ္ဆေနှင့် ပတ်သက်ရန်မရဲခဲ့ဘဲ အသတ်ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤပြန်လည်နိုးထခါနီးတစ္ဆေသည် စံပြစမ်းသပ်ခံတစ်ဦးဖြစ်သည်၊ အန္တရာယ်မများဘဲ လေ့လာနိုင်သောအကျိုးသက်ရောက်မှုများရှိသည်။

ဤအတွေးဖြင့် ယန်ကျန့်သည် ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးပြီး ဆယ့်ရှစ်ထပ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။

"ဟင်?"

ကျန်းလေ့၏မျက်လုံးများသည် ယန်ကျန့်လည်း ခုန်ချသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့ဩတကြီး ပြူးကျယ်သွားသည်။

ဒါက နောက်စရာမဟုတ်ဘူး။

ဒါက သေစေနိုင်တဲ့ပြုတ်ကျမှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။

သူအလျင်အမြန်လျှောက်သွားပြီး ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ကြည့်ချင်သည်။

သို့သော် ညလေသည် ပြင်းထန်စွာတိုက်ခတ်ပြီး သူ့ကို လွင့်ထွက်သွားစေလုနီးပါးဖြစ်ကာ ကျန်းလေ့ကို ခြေလှမ်းအများအပြား အလျင်စလိုနောက်ဆုတ်သွားစေသည်။

သူသည် ပြုတ်ကျ၍မသေနိုင်သောတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူအမျိုးအစားမဟုတ်ဘဲ သူသာပြုတ်ကျခဲ့လျှင် သူသည် အလွန်ရှင်းလင်းစွာ သေဆုံးသွားမည်မှာ သေချာသည်။

"မြန်မြန်ဆင်းပြီး ကြည့်။"

သူလျင်မြန်စွာလှည့်ကာ ပထမထပ်သို့ ဓာတ်လှေကားဖြင့် သွားရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူသည် ဤမစ်ရှင်ကို တာဝန်ယူခဲ့ပြီး ၎င်းကို လျစ်လျူရှု၍မဖြစ်ပေ။ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထပြီး ထိန်းသိမ်းမှုမအောင်မြင်ခဲ့လျှင် သူဝင်စွက်ဖက်ရမည်ဖြစ်သည်။