တစ္ဆေက တစ္ဆေကို ကန့်သတ်တယ်

ဖင်အန်းဂရင်းဟိုတယ်အပြင်ဘက်

လူတစ်ဒါဇင်ကျော် အမျိုးမျိုးအဖုံဖုံ စုရုံးနေကြတယ်၊ သူတို့ရဲ့အမူအရာတွေက ခံစားချက်ကင်းမဲ့ပြီး စရိုက်တွေက ထူးဆန်းနေတယ်။ သူတို့က ရပ်နေတာ ဒါမှမဟုတ်ထိုင်နေကြပြီး တိတ်ဆိတ်နေတာကြောင့် အထူးသဖြင့် တိတ်ဆိတ်တဲ့လေထုတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေတယ်။

ရံဖန်ရံခါ ဖြတ်သွားတဲ့ကားတွေက ယာဉ်မောင်းအနည်းငယ်က စပ်စုစွာနဲ့ လှမ်းကြည့်ကြတယ်၊ မနက်လေးနာရီလောက်မှာ လူတစ်စု ဒီမှာ ဘာလို့ရှိနေလဲလို့ တွေးမိကြတယ်။ ဖင်အန်းဂရင်းဟိုတယ် မီးလောင်လို့များလား၊ ဒီလူတွေက ထွက်ပြေးလာတဲ့သူတွေလား။

ယာဉ်မောင်းက အရှိန်လျှော့ပြီး ခဏမော့ကြည့်လိုက်ပေမယ့် ဒုက္ခလက္ခဏာတစ်ခုမှ မတွေ့ရှိခဲ့ဘူး။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ၊"

သူက သူ့ဘာသာသူ တိုးတိုးလေးရေရွတ်ပြီး သူ့အကြည့်ကို လမ်းမပေါ်ပြန်ပို့ကာ နောက်ထပ်အာရုံမစိုက်ဘဲ ဆက်မောင်းသွားတယ်။

ဒါပေမဲ့ ယာဉ်မောင်းက ဖြတ်သွားပြီးတဲ့နောက် သူက နောက်ကြည့်မှန်ထဲကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ မျက်နှာဖြူဖျော့နေတဲ့လူတစ်ယောက်ရဲ့ခေါင်းက ထူးဆန်းစွာနဲ့ တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်ဒီဂရီ လှည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ထုံထိုင်းပြီး သက်မဲ့မျက်လုံးတစ်စုံက သူ့ကို တည့်တည့်ပြန်စိုက်ကြည့်နေသလိုပဲ။

သွယ်လျတဲ့ပုံရိပ်က တောင့်တင်းစွာ ငြိမ်သက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က တခြားလူတွေကတော့ လုံးဝတုံ့ပြန်မှုမရှိဘဲ တစ်စက်လေးမှတောင် စပ်စုပုံမရဘူး။

ပတ်ဝန်းကျင်က တိတ်ဆိတ်မှုက နက်ရှိုင်းတယ်။ မနက်ခင်းရဲ့ မှိန်ဖျော့တဲ့အချိန်နာရီတွေမှာ ဒီမြင်ကွင်းက ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတယ်။

ယာဉ်မောင်းက ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားတယ်၊ သူ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ့ကျောပေါ်မှာ ချွေးစေးတွေပြန်လာတယ်။ ပြီးတော့ သူက လီဗာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်နင်းပြီး ဒီလမ်းပိုင်းကနေ ထွက်ပြေးသလိုမျိုး ထွက်ခွာသွားတယ်။

"ဌာနချုပ်ရဲ့အဆိုအရ လင်ရှန်အမည်ရှိတဲ့ အဲ့ဒီတစ္ဆေဆရာကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ကျန်းလေ့နဲ့ ယန်ကျန့်ကို လွှတ်လိုက်ပြီတဲ့။"

ဒီတိတ်ဆိတ်နေတဲ့ဟိုတယ်ဝင်ပေါက်မှာ လူတစ်ယောက်က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းလှည့်ပြီး အနည်းငယ်အေးစက်တဲ့အသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

"ဒါဆို သူတို့က တကယ်ပဲ ယန်ကျန့်ကို ဒီခရီးစဉ်မှာ လွှတ်လိုက်တာပေါ့။ အခြေအနေက ထင်ထားတာထက် ပိုဆိုးနေပုံပဲ။ လင်ရှန်က မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်အဖြစ် ပြန်လည်နိုးထလာတာဖြစ်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ဌာနချုပ်က ဒီလောက်အလေးအနက်ထားမှာမဟုတ်ဘူး။" လူငယ်တစ်ဦးက ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိဘဲ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်၊

"အဲ့ဒီလင်ရှန် နောက်ဆုံးတော့ သေသွားပြီလား။ ကောင်းတယ်။ သူသာမသေရင် တစ္ဆေဖြစ်ရတာတောင် ငါ့အတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူး။"

သူ့နာမည်က ဝမ်ကျန်းဖြစ်ပြီး သူနဲ့ လင်ရှန်က တူညီတဲ့ကျောင်းက ကျောင်းသားဟောင်းတွေဖြစ်ပြီး သူတို့ကြားမှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ရန်ငြိုးတစ်ခုခု ရှိပုံရတယ်။

"လင်ရှန်က တကယ်ပဲ ပြန်လည်နိုးထလာလောက်ပြီ။ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်စမ်း၊ လုံခြုံရေးစည်းကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီ၊ ဟိုတယ်ဝန်ထမ်းအားလုံးလည်း ထွက်သွားကြပြီ။ အနီးအနားမှာ လူတစ်ယောက်မှမရှိဘူး၊ ဒါက ဌာနချုပ်က ဒီနေရာကို သီးခြားခွဲထုတ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြနေတယ်။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ပတ်ပတ်လည်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အခြေအနေကို ချက်ချင်းဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

ဒီအချိန်မှာ ဌာနချုပ်က အထောက်အပံ့မပေးတာမဟုတ်ဘဲ သာမန်အထောက်အပံ့က အသုံးမဝင်လို့ပဲ။ အခြေအနေကို ဖြေရှင်းပြီးမှသာ ဝန်ထမ်းတွေကို အနီးအနားကို ဝင်ခွင့်ပြုလိမ့်မယ်။

"ဝမ်ကျန်း၊ မင်းက အဲ့ဒီလင်ရှန်နဲ့ ဒီလောက်ရင်းနှီးမှတော့ မင်းဘယ်လိုထင်လဲ။ ဒါက လှုပ်လှုပ်ရှားရှားကြီး ဖြစ်သွားမှာလား။"

ဝမ်ကျန်းက မေးခွန်းမေးတဲ့သူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်၊

"ဒါက တော်တော်တုံးတဲ့မေးခွန်းပဲ။ J မြို့မှာ ဒုက္ခပေးတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသတ်သေတာပဲ။ လင်ရှန်က မကိုင်တွယ်နိုင်ရင် ဌာနချုပ်က ပိုပြီးထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာတွေကို လွှတ်မှာ သေချာတယ်၊ တစ်ယောက်မကဘူး၊ အားလုံးကို အမြန်ဆုံးဖြေရှင်းဖို့ပဲ။"

သူတို့အချင်းချင်း ဆွေးနွေးနေစဉ်မှာ...

ရုတ်တရက် ဟိုတယ်အပေါ်က ကောင်းကင်ကနေ တစ်စုံတစ်ခု ပြုတ်ကျလာပုံရပြီး ဘယ်သူမှမတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပဲ သူတို့ရှေ့ကမြေပြင်ပေါ်ကို 'ဘုန်း' ဆိုတဲ့အသံကျယ်နဲ့အတူ ပြုတ်ကျလာတယ်။

"အဲ့ဒါဘာလဲ။" တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း သတိထားလိုက်တယ်။

"ဒါက... အလောင်းတစ်လောင်းထင်တယ်။" တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေးသတိပေးတယ်၊ "အနားမကပ်နဲ့။ ဟိုတယ်အတွင်းထဲမှာ ဒုက္ခတစ်ခုခုရှိရမယ်။"

ထိုအခိုက်တွင် ကောင်းကင်မှပြုတ်ကျလာသောခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက်လဲလျောင်းနေသည်။ ၎င်းသည် ဆိုးဆိုးရွားရွား ပျက်စီးနေသော်လည်း ၎င်းသည် ရေတွင်စိမ်ထားသော ဖောင်းကားပြီး ဖြူဖျော့နေသည့်အလောင်းတစ်လောင်းဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားနိုင်သေးသည်၊ ပြုတ်ကျ၍သေဆုံးခြင်းမဟုတ်ပေ။

ပြီးတော့ အလောင်းအနီးမှာ စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ရေနံ့တစ်ခုက စတင်ပျံ့နှံ့လာတယ်။

အစပိုင်းမှာတော့ ဒါက သွေးပဲလို့ ထင်ခဲ့ကြပေမယ့် မကြာခင်မှာပဲ တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာကို လူတွေသဘောပေါက်သွားတယ်၊ ရေက အနီးအနားမှာ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့လာလို့ပဲ။

"ဒါက လင်ရှန်ပဲ။"

ဝမ်ကျန်းက ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကအဝတ်အစားတွေကို မှတ်မိသွားတာနဲ့ သူ့အမူအရာက သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်တယ်၊

"အဲ့ဒီကောင်နဲ့ ဝေးဝေးနေ၊ ပြီးတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ စိမ့်ထွက်နေတဲ့ရေကို မထိနဲ့။"

ဘာလဲ?

ဒါက လင်ရှန်လား။

တောက်စ်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က စိတ်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲပြီး အလျင်အမြန်နောက်ဆုတ်လိုက်တယ်။

လင်ရှန်သာ ဒီလောက်အမြင့်ကနေ ပြုတ်ကျခဲ့ရင် သူသေချာပေါက်သေဆုံးသွားပြီ၊ သူ့ရဲ့သေဆုံးမှုနဲ့အတူ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တစ်ကောင် ပြန်လည်နိုးထလာမှာ သေချာတယ်။ ဒါက အခု သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ် အတည်ပြုပြီးပြီ။ အရင်က သူတို့က လင်ရှန်က မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်အဖြစ် ပြန်လည်နိုးထချင်မှ နိုးထမှာပါလို့ မျှော်လင့်ချက်အချို့ ထားခဲ့ကြသေးတယ်။

"ကျန်းလေ့ဘယ်မှာလဲ။ အိုး ဟုတ်သား၊ ယန်ကျန့်ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။ သူက ဒီလင်ရှန်ကို ကိုင်တွယ်နေခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား။ အခု သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဒီဟိုတယ်ရှေ့မှာ ပြုတ်ကျနေတာ၊ သူက ဒါကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလား။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့စကားမဆုံးခင်မှာပဲ...

ထူးဆန်းတဲ့အနီရောင်အလင်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ကနေ ဆင်းသက်လာပြီး အနီးအနားကမြေပြင်ကို လင်းထိန်သွားစေတယ်။ ခံစားချက်ကင်းမဲ့တဲ့မျက်နှာနဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု အရိပ်အယောင်ပါတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ လူငယ်တစ်ဦးက သူတို့ရှေ့မှာ ရုတ်တရက်ပေါ်လာတယ်။

"ဘယ်သူက ဒီလောက်ဆူညံနေတာလဲ။"

ယန်ကျန့်ရဲ့အကြည့်က အနည်းငယ်ပြောင်းသွားပြီး လူအုပ်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်တယ်။

ခုနကစကားပြောလိုက်တဲ့သူက ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပြန်မဖြေရဲဘဲ သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ ထိတ်လန့်မှုနဲ့ စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုတို့ ဖြတ်ပြေးသွားတယ်။

ဒီလူက တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်လား။

"ငါမင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ကူညီတာမတွေ့ဘဲနဲ့ မင်းတို့ပါးစပ်တွေကတော့ လှုပ်နေတုန်းပဲ။ မင်းတို့မပါဝင်ချင်ရင်တော့ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နေပြီး ကြည့်နေလိုက်။ လေပေါမနေကျနဲ့။"

ယန်ကျန့်က သူ့အကြည့်ကို အေးစက်စွာရုတ်သိမ်းပြီး ရှေ့မှာလဲလျောင်းနေတဲ့ လင်ရှန်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ဘက်ကို လျှောက်သွားလိုက်တယ်။

အနီးကပ်ရောက်သွားတော့ သူက မြင်ကွင်းကို လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်တယ်။

သံသယမရှိဘူး။

ပြုတ်ကျမှုကြောင့် လင်ရှန်က လုံးဝသေဆုံးသွားပြီ၊ သူ့ဦးခေါင်းခွံက ပြားချပ်နေပြီး သူ့ရဲ့ဖောင်းကားနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က နေရာအနှံ့အပြားမှာ ကွဲအက်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ကျိုးပဲ့နေတဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေက ညစ်ညမ်းတဲ့ရေထဲမှာ စိမ်နေပြီး အရင်ကထက် ပိုမြန်မြန်စုပုံနေတဲ့ ရေအိုင်ငယ်လေးတစ်ခုဖြစ်ပေါ်နေကာ နေရာအသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးတော့မလို ခြိမ်းခြောက်နေတယ်။

ပြီးတော့ ယန်ကျန့်က နီးကပ်လာတာနဲ့အမျှ အရင်ကငြိမ်သက်နေတဲ့လင်ရှန်ရဲ့အလောင်းက ထူးဆန်းတဲ့ပုံစံနဲ့ လှုပ်ရှားလာတယ်။

ဖောင်းကားပြီး စုတ်ပြဲနေတဲ့အရေပြားအောက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုခုက ကြီးထွားနေပြီး အတားအဆီးတစ်ခုခုကို ဇွဲရှိရှိနဲ့ ဆွဲဖြဲကာ လူတိုင်းကို သူ့ကိုယ်သူဖော်ပြဖို့ ပြင်ဆင်နေပုံရတယ်။

ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေက ပြန်လည်နိုးထလာနေပြီ။

ဒါပေမဲ့...

ဒါက သူ့ပတ်လည်မှာ ရစ်ပတ်နေတဲ့ ဟောင်းနွမ်းတဲ့ကောက်ရိုးကြိုးတစ်ချောင်းပဲ၊ ပြီးတော့ ကွဲကြေနေတဲ့ခန္ဓာကိုယ်က လူးလွန့်နေပေမယ့် ကြိုးက အဲ့ဒါကို ချည်နှောင်ထားလို့ အတွင်းကအရာက လွတ်မြောက်လို့မရဘူး။

တစ္ဆေကြိုးက အကျိုးသက်ရောက်သွားပြီ၊ လင်ရှန်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှာ ပြန်လည်နိုးထတော့မယ့်တစ္ဆေကို အောင်မြင်စွာ ထောင်ချောက်ဆင်လိုက်နိုင်ပြီ။

ဒါ့အပြင် လက်ရှိအခြေအနေအရကြည့်ရင် တစ္ဆေကြိုးက တစ္ဆေကို နောက်ထပ်ပြန်လည်နိုးထခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးပေမယ့် အကျိုးဆက်အနေနဲ့ တစ္ဆေကြိုးကလည်း ပြန်လည်မရှင်သန်တော့ဘူး။ မဟုတ်ရင် ယန်ကျန့်ရှိနေတဲ့မြို့ရဲ့ကောင်းကင်က လူတွေကို ကြိုးဆွဲချသတ်ဖို့အသင့်ဖြစ်နေတဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ကြိုးမျှင်တွေနဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြည့်နှက်နေလိမ့်မယ်။

"တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ တခြားတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို သုံးတာက တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ တစ်ယောက် တစ္ဆေနဲ့တိုက်ရိုက်ထိတွေ့တာထက် ပိုဘေးကင်းတယ်။ ကျရှုံးခဲ့ရင်တောင် အန္တရာယ်မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေရဲ့အကန့်အသတ်တွေက တစ္ဆေဆရာတွေထက် အများကြီးသာလွန်တယ်။ သေဆုံးမှာကို စိတ်ပူစရာမလိုဘူး — နောက်ဆုံးတော့ ဒါက တကယ်ပဲ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းဖို့ မှန်ကန်တဲ့ချဉ်းကပ်ပုံပဲ။"

ယန်ကျန့်က စိတ်ထဲမှ တွေးတောရင်း ဘေးမှာရပ်ကာ ပိုနီးကပ်မသွားဘဲ လေးနက်စွာ လေ့လာနေတယ်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းရဲ့ အကြီးမားဆုံးအခက်အခဲက ကိုယ့်ကိုယ်ကို အန္တရာယ်ထဲမထည့်ဘဲ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဘယ်လိုထိန်းချုပ်မလဲဆိုတာပဲ။"

"မင်းသာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားရင် အဓိကက ဒီကိရိယာကို ဘယ်လိုရယူပြီး အသုံးချမလဲဆိုတာပဲ။"

ယန်ကျန့်က အတိတ်မှာ သူကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ အလောင်းကောင်သံချောင်းတွေနဲ့ တစ္ဆေမှန်တွေကို ရုတ်တရက်ပြန်သတိရလိုက်တယ်၊ ထိုသို့သောထူးခြားသည့်ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများသည် တစ္ဆေနိုင်သမားများအတွက် အထူးကိရိယာများကဲ့သို့ပင်။ သူတို့ရရှိခဲ့တဲ့နည်းလမ်းသာ ကွဲပြားတာ၊ အခုသူ့လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတဲ့တစ္ဆေကြိုးနဲ့ အတူတူပဲ။

"လင်ရှန်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကတစ္ဆေက ထွက်မလာခဲ့ဘူး။ ယန်ကျန့်၊ သူက အဲ့ဒါကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့တယ်။"

ဝမ်ကျန်းက အဝေးကနေ အံ့ဩတကြီးအော်ဟစ်လိုက်တယ်၊ သူက ယန်ကျန့်က ဒီလောက် နီးနီးကပ်ကပ်ချဉ်းကပ်ပြီး သုံးလေးမိနစ်အပြည့်ရပ်နေတာတောင် တိုက်ခိုက်မခံရတာကို သတိပြုမိလိုက်လို့ပဲ။

ဒီလိုပြန်လည်နိုးထလာတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဒီအတိုင်းကိုင်တွယ်လိုက်တာလား။

မယုံနိုင်စရာပဲ၊ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။

ဒီတစ္ဆေသာ သူ့ရဲ့ပြန်လည်နိုးထမှုကို ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရင်၊ ပြီးတော့ ဒါကို သူတို့ကိုင်တွယ်ရမယ်ဆိုရင် ဒီမှာရှိနေတဲ့ ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့လူတွေက အားလုံးဆုံးရှုံးသွားလောက်ပြီ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ စုပုံနေတဲ့ရေက လူတစ်ယောက်ကို နစ်မြုပ်စေပြီး တစ္ဆေကျွန်အဖြစ်ပြောင်းလဲစေနိုင်ပေမယ့် တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ကို နစ်မြုပ်စေခဲ့ရင် ရေထဲကတစ္ဆေအရေအတွက်က တိုးများလာမှာဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်က တစ်ဆင့်တက်သွားမှာပဲ။ ဒီအခြေအနေသာ ဆက်ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်... ဘယ်သူမှ ကိုင်တွယ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်။

ဝမ်ကျန်းက ဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိတယ်၊ ဒါကြောင့် သူက လင်ရှန်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကတစ္ဆေနဲ့ တိုက်ရိုက်မဆက်ဆံဘဲ၊ စွမ်းဆောင်ရည်မရှိတဲ့တခြားတစ္ဆေဆရာတွေကိုလည်း အဲ့လိုမလုပ်ဖို့ အကြံပေးမှာမဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ကိုယ်သူတို့နဲ့ တခြားသူတွေကို အန္တရာယ်မဖြစ်စေဖို့ပေါ့။

"ငါ့ သေတ္တာတစ်လုံးလိုတယ်။"

ခဏတာလေ့လာပြီး တစ္ဆေကြိုးက ထိရောက်ကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် ယန်ကျန့်က ဂြိုလ်တုလမ်းညွှန်ဖုန်းထဲသို့ ပြောလိုက်သည်။

"ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးမယ်။"

ဆက်သွယ်ရေးတာဝန်ယူထားသူမှာ ရှန်လျန်ဖြစ်ပြီး ဤစကားများကို ကြားသောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဒါက လင်ရှန်ကို ကိုင်တွယ်ပြီးပြီဆိုတဲ့သဘောပဲ။

မကြာမီမှာပင် ရဟတ်ယာဉ်တစ်စီး၏အသံက ကောင်းကင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ရှင်းလင်းသည်မှာ ဌာနချုပ်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည်၊ ကွန်တိန်နာသည် အနီးအနားတွင် ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်ပြီး အခြေအနေဖြေရှင်းပြီးသည်ကိုသာ စောင့်နေသည်။