ဝမ်ကျန်း

ကျန်းလေ့က အသက်ကိုမနည်းရှူနေရပြီး ပြိုလဲလုနီးပါးအထိ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။

သူက မူလက ပထမထပ်သို့ ဓာတ်လှေကားဖြင့် သွားရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း ဓာတ်လှေကားက လမ်းတစ်ဝက်တွင် ချို့ယွင်းသွားသောအခါ ၎င်းသည် ပိတ်မိနေပြီး မလှုပ်မယှက်ဖြစ်သွားသည်။ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသောကြောင့် သူသည် ဓာတ်လှေကားတံခါးများကို အတင်းအကျပ်ဖွင့်ပြီးနောက် လှေကားထွက်ပေါက်မှ အပြေးအလွှားဆင်းခဲ့ရသည်။

သို့သော် ပုံမှန်အားဖြင့် လေ့ကျင့်ခန်းမရှိသော တစ္ဆေဆရာအနေဖြင့် သူအပြင်ဘက်တံခါးသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ခြေထောက်များသည် ရပ်ရန်ပင် အားမရှိလုနီးပါးဖြစ်နေသည်။

သူက လင်ရှန်၏အခြေအနေသည် ပို၍ပင်ပြင်းထန်သောအကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာတစ်ခုမှမရှိဘဲ ဝန်ထမ်းအများအပြားက ဂဟေဆော်ပိတ်နေသော သန့်စင်သော ရွှေထိန်းသိမ်းရေးသေတ္တာတစ်လုံးသာရှိသည်။

"ပြဿနာ ဖြေရှင်းပြီးပြီလား။"

ကျန်းလေ့၏တောင့်တင်းသောမျက်နှာသည် အနည်းငယ်အံ့ဩတကြီး ခဏရပ်သွားသည်။

ယန်ကျန့်မှာမူ သူသည် ထိန်းသိမ်းရေးသေတ္တာဘေးတွင် ရပ်နေပြီး ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် မည်သည့်မတော်တဆမှုကိုမဆို သတိထားနေသည်။

သို့သော် သူတစ္ဆေကြိုးကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သောအခါ လင်ရှန်၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိတစ္ဆေသည် ဖိနှိပ်မှုမရှိတော့ဘဲ သေတ္တာအတွင်းမှ တိုးညှင်းသောထုရိုက်သံများမှတစ်ဆင့် ကြားနေရသေးသည်၊ ၎င်းသည် ယခုအခါ ထိန်းသိမ်းခံထားရသော်လည်းပင်။

အတွင်း၌ ပိတ်မိနေသူတစ်ဦးက ဘေးဘက်များကို ထုရိုက်ရင်း လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သေတ္တာသည် လုံလောက်အောင်ခိုင်ခံ့သောကြောင့် ထိုသို့သောကြိုးပမ်းမှုများသည် လွတ်မြောက်ရန် လုံလောက်သည်ထက် များစွာနည်းပါးသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤအချိန်အတောအတွင်း ရဟတ်ယာဉ်တစ်စီးသည် အဝေးမှ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

ယန်ကျန့်က တစ်ချက်မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရှန်လျန် အတွင်း၌ ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ သူသည် ညတွင်းချင်း အလျင်စလိုလာခဲ့ပြီး တစ္ဆေကို လွှဲပြောင်းယူရန် အသင့်ဖြစ်နေကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ရှန်လျန်က ရဟတ်ယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး သေတ္တာကို မြင်သောအခါ သူချက်ချင်း စိတ်အေးသွားပြီး ယန်ကျန့်ကို ပြုံးရင်း နှုတ်ဆက်သည်- "ယန်ကျန့်၊ မင်းငါ့ကို တကယ်ပဲ စိတ်ပျက်အောင်မလုပ်ခဲ့ဘူး။ J မြို့ကို မင်းရောက်တဲ့ပထမဆုံးနေ့မှာပဲ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်နှစ်ခုကို ဖြေရှင်းခဲ့တယ် — တခြားဘယ်သူနဲ့မှမတူတဲ့ ထိရောက်မှုပဲ။"

"ဒီလိုဖြစ်ရပ်တွေအတွက် နောက်တစ်ခါမရှိစေနဲ့။ ငါမင်းတို့နောက်ကို နေ့တိုင်းလိုက်ရှင်းမနေချင်ဘူး။ နည်းစနစ်ကျကျပြောရရင် လင်ရှန်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ပြဿနာက မင်းတို့ရဲ့အမှားပဲ။ မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေဖြစ်ခါနီ းလူတစ်ယောက်ကို မင်းတို့ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ပေါ့ဆနိုင်ရတာလဲ။ လူတွေအလုံအလောက်သေတာကို စောင့်နေတာလား။"

ယန်ကျန့်က သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာကြည့်ရင်း ပျော်ရွှင်မှုမပြဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ပါပဲ၊ တကယ်ပါပဲ၊ ဒါက ငါ့အလုပ်မှာ လစ်ဟာမှုတစ်ခုဖြစ်ခဲ့တာ သေချာပါတယ်။ မင်းနားလည်ပေးရမယ်၊ စီစဉ်စရာတွေ၊ ကိုင်တွယ်စရာတွေ ဒီလောက်များတာ၊ ချော်ချွတ်မှုတချို့က ရှောင်လွှဲလို့မရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါလည်း လင်ရှန်ရဲ့လှည့်စားတာကို ခံခဲ့ရတာပါ။ သူ့အခြေအနေက ဆိုးရွားနေပေမယ့် သူက ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်ခဲ့တယ်။"

ရှန်လျန်က အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့စွာ ပြောသည်- "မင်းသိတဲ့အတိုင်း တစ္ဆေဆရာတွေက မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတွေရဲ့ ပြန်လည်နိုးထမှုအကြောင်းကို အမြဲတမ်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောတတ်ကြတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ဌာနချုပ်ကနေ အကူအညီရဖို့ မစောင့်နိုင်ကြဘူးလေ။ လင်ရှန်ရဲ့ကိစ္စက တော်တော်ရှားပါးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ထူးခြားမှုကြောင့်ပဲ ငါတို့အထင်လွဲသွားခဲ့ရတာ။"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ တကယ်ပဲ နှမြောစရာပဲ။"

သေတ္တာကို ငေးကြည့်ရင်း သူသက်ပြင်းချသည်-

"လင်ရှန်ကိုသာ ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့ရင် သူက တော်တော်လေးထူးချွန်တဲ့ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပဲ။ သူဒီလိုအဆုံးသတ်သွားရတာ ဝမ်းနည်းစရာပဲ။"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲ့ဒီအကြောင်း အခုမပြောကြသေးဘူး။ မင်းတို့ အရင်ဆုံး သေတ္တာကို ပြန်ယူသွားလိုက်။" ရှန်လျန်က ထို့နောက် ဝန်ထမ်းများကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က စကားမပြောဘဲ သူ၏လက်ဖြင့် သေတ္တာကို ပုတ်လိုက်ပြီး ဝန်ထမ်းများကို ချထားရန် အချက်ပြလိုက်ကာ "ငါမင်းတို့အတွက် လင်ရှန်ကို ကိုင်တွယ်ပေးခဲ့တယ်။ ငါ့အချိန်ပိုလုပ်ခကရော ဘယ်လိုလဲ။ မင်းတို့မပြင်ဆင်ထားဘူးလို့ မပြောနဲ့။ အချိန်ဆွဲတဲ့ဆင်ခြေတွေက ငါ့အပေါ်မှာ အသုံးဝင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ဟုတ်တယ်၊ အချိန်ပိုလုပ်ခကတော့ လျော်ကြေးပေးသင့်တာပေါ့။"

ရှန်လျန်က ပြောသည်၊ သူ၏အမူအရာသည် သိမ်မွေ့စွာပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူ၏အဖော်ဝန်ထမ်းကို လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

မကြာမီ လက်ဆွဲအိတ်တစ်လုံးကို ယူဆောင်လာသည်။

လက်ခံပြီးနောက် ရှန်လျန်က လျှောက်သွားပြီး ယန်ကျန့်ကို ပြသရန် ဖွင့်လိုက်သည်။

အတွင်း၌ အဖြူရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်သုံးတိုင်နှင့် အနီရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ရှိသည်။

"ငါက အလိုက်ကမ်းဆိုးမသိဘူးလို့ မပြောနဲ့။ ဒီအဖြူရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်သုံးတိုင်က မင်းရဲ့အချိန်ပိုလုပ်ခ၊ ပြီးတော့ အနီရောင်တစ်တိုင်က အရင်က ပါမောက္ခဝမ်က မင်းကို အကြွေးတင်ထားတာ။ ငါနေ့ခင်းက အချိန်ယူပြီး ဓာတ်ခွဲခန်းကို သွားခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ပါမောက္ခဝမ်ဆီကနေ ရယူခဲ့တယ်။ စိတ်ချပါ၊ ငါက လူတိုင်းကို တန်းတူဆက်ဆံတယ် — ဘာမမျှတတဲ့ဆက်ဆံမှုမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။"

ရှန်လျန်က လေးနက်စွာပြောသည်။

ယန်ကျန့်က တိုက်ရိုက်ပြန်ဖြေသည်-

"အဲ့ဒီပစ္စည်းတွေက ငါ့ဟာ အမှန်ပဲ။ မင်းပြောပုံအရ ငါက မင်းကို ထမင်းတစ်နပ်ကျွေးသင့်သလိုပဲ။"

"နောက်နေတာပါ။ ငါက မင်းကို ထမင်းကျွေးသင့်တာပေါ့။ မင်းက ငါ့အတွက် ပြဿနာကြီးတစ်ခုကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့တာ၊ ငါက မင်းငြင်းမှာကိုပဲ ကြောက်နေတာ။"

ရှန်လျန်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ ယန်ကျန့်သာ လင်ရှန်ကို မကိုင်တွယ်ခဲ့လျှင် ရှန်လျန်သည် ရာထူးမှထုတ်ပယ်ခံရပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးခံရမည်မှာ သေချာသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် အလုပ်ပေါ်ရှိ ရှင်းလင်းသော အမှားတစ်ခုဖြစ်ပြီး မတော်တဆမှုသက်သက်မဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ငါမကြာသေးခင်က အလုပ်များနေတယ်၊ ပြီးတော့ မဝေးတော့တဲ့အနာဂတ်အတွက် တားချန်းမြို့မှာ တစ်ခုခုမဖြစ်သရွေ့ ငါနောက်ထပ်ဘယ်သဘာဝလွန်အမှုမှ ကိုင်တွယ်တော့မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါမင်းကို စောစောကြိုတင်အသိပေးထားတာ၊ နောက်ပိုင်းကျမှ ငါအမိန့်မနာခံဘူးလို့ မင်းမပြောရအောင်လို့။ ဒါကြောင့် မင်းတခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာထားတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်၊ ငါဝင်စွက်ဖက်မယ်လို့ မမျှော်လင့်နဲ့။"

ယန်ကျန့်က သူ့ကို အလွန်လေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောသည်-

"မင်းတို့သာ ငါ့ကို အတင်းအကျပ်တာဝန်တွေပေးအပ်ဖို့ ကြိုးစားရင် ငါနုတ်ထွက်ဖို့ တုံ့ဆိုင်းနေမှာမဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့်ဖြစ်လာတဲ့ ဘယ်ဒုက္ခမဆို မင်းတို့တာဝန်ပဲ။"

ရှန်လျန်၏မျက်နှာသည် ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူပြုံးပြီး "ယန်ကျန့်၊ မင်းက အရမ်းအလေးအနက်ထားလွန်းနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်ပဲ၊ တစ်နေ့တည်းမှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်နှစ်ခုကို ကိုင်တွယ်ခဲ့ရတာ တော်တော်ခက်ခဲတယ် — မင်းကောင်းကောင်းအနားယူထိုက်တယ်။ စိတ်ချပါ၊ မင်း J မြို့မှာရှိနေတဲ့အချိန်အတွင်း မင်းကို ဘာတာဝန်မှမပေးအပ်ဘူးလို့ ငါအာမခံတယ်၊ မင်းကို နောက်ထပ်ခရီးစဉ်တွေလည်း မလွှတ်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် မင်းတက်ရမယ့်လေ့ကျင့်ရေးနဲ့ လက်ခံရမယ့်ဆုတွေရှိသေးတယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ငါမင်းကို မနှောင့်ယှက်ချင်ပါဘူး။"

သူစကားပြောနေစဉ် သူသည် အနည်းငယ်လမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်ပြီး အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့စွာကြည့်သည်-

"အသေးအဖွဲပြဿနာတွေကိုတော့ ငါမင်းကို ဒုက္ခမပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုကြီးကြီးမားမားဖြစ်လာရင် ဌာနချုပ်မှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့အစားထိုးတွေ သိပ်မရှိဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ဘယ်သူမှ တားချန်းမြို့အခြေအနေမျိုး ထပ်ဖြစ်တာကို မမြင်ချင်ဘူး မဟုတ်လား။"

ဆိုလိုရင်းမှာ ရှင်းလင်းသည်- ကြီးမားသောဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားသောအခါ 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ရှိသော မင်း၊ ယန်ကျန့် ဝင်စွက်ဖက်ရမည်။ တခြားဘယ်သူမှ မသင့်တော်ဘူး။

ယန်ကျန့်က မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ရှန်လျန်ကို လေ့လာကြည့်ရှုသည်- "တစ်ခုခုကြီးကြီးမားမားသာ တကယ်ဖြစ်လာခဲ့ရင် ငါဝင်စွက်ဖက်ဖို့ စိတ်မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါသာ မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်လာခဲ့ရင် ဌာနချုပ်က ဘယ်သူက ငါ့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်မလဲဆိုတာကို ငါသိချင်တယ်။ ငါ့ရဲ့လက်ရှိအခြေအနေကို ကြည့်ရင် ငါ့တစ္ဆေနယ်မြေက တားချန်းမြို့အများစုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖုံးလွှမ်းနိုင်တယ်၊ ငါသာ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့ရင် တစ္ဆေနယ်မြေက ဆယ်ဆ၊ ဒါမှမဟုတ် ဒါဇင်နဲ့ချီပြီးတောင် တိုးချဲ့နိုင်တယ်။"

"ပြီးတော့ ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းရဲ့စွမ်းအားပဲ။"

ဤသို့ကြားသောအခါ ရှန်လျန်၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းတောင့်တင်းသွားသည်။

သူသည် ဤပြဿနာကို တကယ်ပဲ မစဉ်းစားခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ယန်ကျန့်ကို ဆာလောင်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းရန် အားကိုးနေခဲ့ပြီး ယခုအချိန်အထိ သူသည် တစ်ခါမှမကျရှုံးခဲ့သောကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများ၏ ပြန်လည်နိုးထခြင်းပြဿနာကို ရွေးချယ်လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

ယခုအခါ အကြောင်းအရာပေါ်လာသောအခါ ယန်ကျန့်သာ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများ၏ ပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် ဌာနချုပ်တွင် မည်သူမျှ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း သူရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

"ရှန်လျန်၊ မင်းနည်းနည်းပိုပြီး စဉ်းစားသင့်တယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက ငါအသက်ရှင်နေတုန်းမှာ ငါက ဌာနချုပ်က ထိပ်တန်းတစ္ဆေ ထိန်းချုပ်သူမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါသေသွားခဲ့ရင်တော့ အဆင့်-S က ငါ့ကိုသတ်မှတ်ဖို့ လုံလောက်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်၊ ဒါက အဆင့်-SS ဖြစ်ရလိမ့်မယ်။" ယန်ကျန့်က သူ၏ပခုံးကို အလွန်စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါ... နားလည်ပါတယ်။" ရှန်လျန်က သူ့ကို ရှုပ်ထွေးပုံရသော စိတ်ခံစားချက်များဖြင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းစိုက်ကြည့်သည်၊

ယန်ကျန့်၏စကားများသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အမှန်တကယ်တွင် အသက်ရှူကျပ်စေသောကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

"ကဲ၊ ဒီနေ့အတွက် ဒီမှာပဲ ရပ်ကြရအောင်။ ငါ အနားယူဖို့ ပြန်သွားရဦးမယ်။ ငါနောက်ထပ် မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး၊ ရှန်လျန်။"

ယန်ကျန့်က သူ၏ခရီးဆောင်သေတ္တာကို ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူဤမစ်ရှင်ကို တာဝန်ယူရခြင်းအကြောင်းရင်းမှာ သူ၏တတိယတစ္ဆေကို ယဉ်ပါးစေမည့်အချိန်အတွက် အရင်းအမြစ်အချို့ကို စုဆောင်းရန်ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ယန်ကျန့်သည်လည်း သူ၏တတိယတစ္ဆေသည် ဘာဖြစ်မည်ကို မသိသောကြောင့် ဘေးကင်းခြင်းက နောင်တရခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်။

မကြာမီ...

ရှန်လျန်သည် လင်ရှန်၏အလောင်းပါသောသေတ္တာကို သယ်ဆောင်ကာ ရဟတ်ယာဉ်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနီးအနားရှိတိတ်ဆိတ်သောလမ်းများပေါ်တွင် ယာဉ်အများအပြား ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်၊ လူနာတင်ယာဉ်များမဟုတ်ဘဲ မီးသတ်ကားများ၊ သူတို့သည် လူများကို စုစည်းပြီး ဖင်အန်းဂရင်းဟိုတယ်ရှိသူများကို ကယ်ဆယ်ရန်နှင့် နောက်ဆက်တွဲအလုပ်အချို့ကို ဆောင်ရွက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

မတော်တဆမှုများကို ကာကွယ်ရန် ကျန်းလေ့သည် ကင်းလှည့်ခြင်းတာဝန်ယူထားသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ယန်ကျန့်သည် ဟိုတယ်သို့ ပြန်လည်အနားယူရန်မဖြစ်နိုင်ဘဲ ဟိုတယ်အပြင်ဘက်တွင် ထိုင်ကာ အဖြစ်အပျက်ပြီးဆုံးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။

"ယန်ကျန့်။"

ရုတ်တရက် လေးနက်သောမျက်နှာနှင့် လူငယ်တစ်ဦးက လူအုပ်ကြားမှ လာသည်။

"ကျွန်တော့်နာမည် ဝမ်ကျန်းပါ။"

အနားယူကုလားထိုင်ပေါ်တွင်ထိုင်ရင်း သူ၏ဖုန်းကို ကစားနေသော ယန်ကျန့်သည် ယခုအခါ အနည်းငယ်ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

"ငါမင်းကို သိလို့လား။"

"အရင်ကသေဆုံးသွားတဲ့ လင်ရှန်က ကျွန်တော့်ကျောင်းဖော်ပါ၊ ပြီးတော့ ငါတို့က တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေ ဖြစ်လာတာက အချိန်ကာလအတူတူလောက်ပဲ။"

ဝမ်ကျန်းက တုံ့ဆိုင်းပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

"ကျောင်းဖော်တွေလား။ ဒါဆို မင်းတို့က အသိအကျွမ်းတွေပေါ့။ ငါလင်ရှန်ကို ကိုင်တွယ်ခဲ့လို့ မင်းက ကလဲ့စားချေဖို့ ရှာနေတာလား။ ဒါပေမဲ့ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ငါကိစ္စမရှိဘူး။ မင်းတိုက်ခိုက်ချင်ရင် အခုချက်ချင်းလုပ်လိုက်ကြရအောင်။ ရှန်လျန်ရဲ့ရဟတ်ယာဉ်က အဝေးကြီးမပျံသေးဘူး၊ နောက်ထပ်သေတ္တာတစ်လုံးပြင်ဆင်ဖို့က ခက်ခဲမှာမဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က သူ၏ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်သည် အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ဝမ်ကျန်းက အလျင်အမြန်ပြောသည်-

"မဟုတ်ဘူး၊ အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ကျွန်တော်လည်း အဲ့ဒီလင်ရှန်နဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရန်ငြိုးတချို့ရှိခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်ခင်ဗျားကို ကျေးဇူးတင်ချင်ပါတယ်။ ခင်ဗျား လင်ရှန်ကို အောင်မြင်စွာကိုင်တွယ်ခဲ့တာက ကျွန်တော့်ကို မျက်နှာသာပေးရာလည်း ရောက်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် သူက ဒုတိယတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တာက ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုပါ။"

"တကယ်လား။ အဲ့ဒီလင်ရှန်က တကယ်ပဲ လူဖြစ်ရတာ မကောင်းဘူးပဲ၊ သူ့ကျောင်းဖော်တွေတောင် သူသေဖို့ မစောင့်နိုင်ကြဘူး။" ယန်ကျန့်က မှိန်ဖျော့စွာပြုံးသည်

"သူက လူရောနတ်ပါ အမျက်ထွက်စေတဲ့အရာတစ်ခုခု လုပ်ခဲ့လို့လား။"

ဝမ်ကျန်း၏မျက်နှာသည် ခါးသီးသွားသည်-

"ကျွန်တော့်ဌာနက ကျောင်းရဲ့အလှဘုရင်မတစ်ယောက်၊ ကျွန်တော် တိတ်တခိုးသဘောကျခဲ့ရတဲ့သူ ပျောက်သွားခဲ့တယ်။"

"မင်းက အဲ့ဒါကို လင်ရှန်က သတ်ခဲ့တယ်လို့ ထင်တာလား။" ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"သူမတစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ဘူး၊ လင်ရှန် လိုက်ခဲ့တဲ့မိန်းကလေးအများအပြား ပျောက်သွားခဲ့တယ်။ အလောင်းတွေ ဒါမှမဟုတ် သက်သေအထောက်အထားတွေ မတွေ့ရှိခဲ့တဲ့အတွက် ဘယ်သူမှ သူ့ကို လူသတ်သမားအဖြစ် မယူဆခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက သူပဲဖြစ်ရမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိတယ်။"

ဝမ်ကျန်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်

"သူကလွဲရင် တခြားဘယ်သူက စွမ်းရည်ရှိမှာလဲ။ ကျွန်တော် သူ့ကို တစ်ခါရင်ဆိုင်ခဲ့တယ်၊ သူဝန်မခံခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ သူကျွန်တော့်ကို သတ်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့တယ်။"

"ကိုယ့်ရဲ့တိတ်တခိုးချစ်သူ အသတ်ခံရတာက တကယ်ပဲ ဝမ်းနည်းစရာနဲ့ ဒေါသထွက်စရာကိစ္စတစ်ခုပဲ။ ရင်ဆိုင်မှုကို ရင်ဆိုင်ရပြီး သတ်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့တာ၊ ဘယ်သူမဆို အဲ့ဒါကို သည်းခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က "ငါ အစောပိုင်းက ဆယ့်ရှစ်ထပ်မှာတုန်းက ရေစီးထဲမှာ ပေါလောပေါ်နေတဲ့အလောင်းအများကြီး တွေ့ခဲ့တယ်။ တချို့အမျိုးသမီးအလောင်းတွေက ဆိုးဆိုးရွားရွားပုပ်ဆွေးနေပေမယ့် သူတို့ရဲ့အဝတ်အစားတွေအရ မိန်းကလေးငယ်တွေဖြစ်ပုံရတယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင် မင်း သွားပြီး ခွဲခြားမှတ်မိကြည့်နိုင်တယ်။"

"မင်း သူတို့ကို မမှတ်မိနိုင်ရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ အတည်ပြုလိုက်တာက မင်းကို ဒီဖြစ်ရပ်ရဲ့နောက်ကွယ်က အမှန်တရားကို နားလည်အောင် ကူညီပေးလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သတိထားပါ၊ မအန်မိစေနဲ့။ နောက်ဆုံးတော့ အဲ့ဒီမြင်ကွင်းက မင်းလို လူသစ်တစ်ယောက်အတွက် ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲနိုင်တယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ဝမ်ကျန်းက သူ၏ကျေးဇူးတင်စကားကို ဖော်ပြပြီးနောက် ဟိုတယ်ဘက်သို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားသည်။

သူ၏အလျင်စလိုဖြစ်နေပုံကို မြင်သောအခါ ယန်ကျန့်သည် အနည်းငယ်အားငယ်သလို မနေနိုင်ဘဲ ခံစားလိုက်ရသည်။

အခြားသူများသည် သူတို့တိတ်တခိုးချစ်မြတ်နိုးသူတစ်ဦးအတွက် ဘာဖြစ် ဖြစ်စွာ စွန့်စားရဲကြသည်၊ ထိုသို့သော စင်ကြယ်သောလုပ်ဆောင်မှုအတွက်လှုံ့ဆော်မှုက…..

ဒါက အချစ်ဖြစ်ရမယ်၊ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

သူ့လိုမျိုး၊ စိတ်ခံစားမှု သို့မဟုတ် ဆန္ဒမရှိဘဲ အချစ်ကို မခံစားနိုင်သူနှင့်မတူ။