ရလဒ်များကို ရှာဖွေခြင်း
Vol. 29 Ch. 425
ညသည် အဆုံးမရှိ ရှည်လျားတယ်လို့ ထင်ရတယ်။
လင်ရှန်ရဲ့ကိစ္စကြောင့် ဖင်အန်းဟိုတယ်ရှိ လူတိုင်းအပေါ်မှာ အရိပ်မည်းတစ်ခု သက်ရောက်နေတယ်။
ဖြစ်ရပ်ကို အမြန်ဆုံးကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့သော်လည်း လူတစ်ဒါဇင်ကျော် သေဆုံးခဲ့ရသည်။ ဟိုတယ်၏ ဆယ့်ခုနစ်၊ ဆယ့်ရှစ်နှင့် ဆယ့်ကိုးထပ်များသည် တစ္ဆေအရိပ်၏ သက်ရောက်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး နေရာတိုင်းတွင် ရေအိုင်များ၊ ပေါလောပေါ်နေသော အလောင်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာနှင့်အတူ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် မေးခွန်းထုတ်စရာဖြစ်နေသော တစ္ဆေကို ဖမ်းဆီးပြီး ယူဆောင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
၎င်းသာ ဟိုတယ်တွင် ကျန်ရှိနေခဲ့လျှင် မည်သူမျှ အနီးကပ်လာရဲမည်မဟုတ်ဘဲ အနီးအနားရှိ နေထိုင်သူများကိုပင် ရွှေ့ပြောင်းခိုင်းရဖွယ်ရှိသည်။
လင်ရှန်၏တစ္ဆေ ပြန်လည်နိုးထလာသည်နှင့် ၎င်းကပေးသောခြိမ်းခြောက်မှုသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အခြားပြန်လည်နိုးထလာသော တစ္ဆေများထက် များစွာသာလွန်သည်ဟု ဆိုရမည်။ ထို့အပြင် ဝမ်ကျန်း၏ပြောပြချက်အရ လင်ရှန်၏တစ္ဆေသည် ကြီးထွားနိုင်စွမ်းအလားအလာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရှိကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။
ဤဝှက်ထားသောအန္တရာယ်ကို အချိန်မီကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤဖြစ်ရပ်၏ အဓိကဇာတ်ကောင်အနေဖြင့်...
ယန်ကျန့်သည် ဖြစ်ရပ်မှ သူလိုအပ်သောအရာကို ရရှိပြီးနောက် အခြားအရာအားလုံးကို စိတ်ဝင်စားမှုပျောက်ဆုံးသွားပုံရပြီး ဟိုတယ်ရှိအရာအားလုံး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးသည်အထိ သူ၏ဖုန်းကို ကစားရင်း စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
"ဒါက..."
ထိုအခိုက်တွင် ဟိုတယ်၏ဆယ့်ရှစ်ထပ်၌...
ဝမ်ကျန်းသည် လင်ရှန်၏ယခင်နေထိုင်ရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အခန်းတံခါးအပြင်ဘက် စင်္ကြံရှိ ရေအိုင်နေရာကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူထိတ်လန့်သွားသည်။
နံစော်သော၊ ပုပ်သိုးသောအနံ့က သူ့ကို ရိုက်ခတ်လာပြီး သူသည် တစ်မီတာခွဲမျှသာနက်သော နောက်ကျိနေသည့်ရေကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်၊ ၎င်းပေါ်တွင် ဖြူဖျော့ပြီး ဖောင်းကားနေသော အလောင်းများ ပေါလောပေါ်နေသည်။ အချို့ခန္ဓာကိုယ်များသည် အလွန်အမင်း ပုပ်ဆွေးနေသည်၊ သူတို့၏အရေပြားနှင့်အသားများသည် စိမ်ထားခြင်းကြောင့် ပျော့ပြဲစုတ်ပြဲနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်များသည် လူပုံသဏ္ဌာန်မရှိတော့လောက်အောင် ဖောင်းကားနေသည်။ တစ်ဦးချင်းစီ၏ဆံပင်အရှည်နှင့် သူတို့၏အဝတ်အစားများမှ ကျား/မ ကို ခွဲခြားသိရှိနိုင်ရုံသာရှိသည် — ထိုမျှသာ။
"အော့—!"
ဝမ်ကျန်းသည် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူသည် ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းများကို အတော်လေးနည်းပါးစွာသာ မြင်ဖူးပြီး ရုတ်တရက် ပျို့အန်ချင်စိတ်ဖြစ်ကာ ဘေးသို့ ကိုင်းညွတ်ပြီး အန်လိုက်သည်။
"လင်ရှန်က အရင်ကသတ်ခဲ့တဲ့ ဟိုတယ်ဝန်ထမ်းတွေကလွဲလို့ အထောက်အထား အတည်မပြုနိုင်သေးတဲ့ အလောင်း အနည်းဆုံး သုံးဆယ်လောက် ထပ်ရှိနေသေးတယ်။ ဒီလူတွေက လင်ရှန်အရင်က သတ်ခဲ့တဲ့သူတွေ ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။"
မျက်နှာသေကြီးဖြင့် ကျန်းလေ့က ချဉ်းကပ်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူက ဖြစ်ကတတ်ဆန်း ထပ်ပြောသည်-
"မင်းလို လူသစ်တစ်ယောက်က ဒီမှာမရှိသင့်ဘူး။ ငါက လောလောဆယ် ရှင်းလင်းရေး တာဝန်ယူထားတယ်။ မင်းအောက်ထပ်ဆင်းပြီး အနားယူလို့ရပြီ။"
"ယန်ကျန့်က ငါ့ကိုလာခိုင်းတာ။ ငါလူတစ်ယောက်ကို ရှာနေတာ။"
ဝမ်ကျန်းက ခဏအကြာတွင် မတ်တပ်ထရပ်ပြီး သူ၏နှာခေါင်းကို ဖုံးအုပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူသည် မြင်ကွင်းကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်နေသော်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုများစွာ မခံစားရပေ။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ တစ္ဆေသည် ထိုနေရာတွင် မရှိတော့ကြောင်း သူသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတော့ သူတို့လိုလူတွေအတွက် တစ္ဆေတွေကသာ တကယ့်ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်ပြီး အလောင်းတွေမဟုတ်ပေ။
"မင်းလူတစ်ယောက်ကို ရှာချင်တယ်ဆိုရင် ဒီအလောင်းတွေကို ဖယ်ရှားပြီး သူတို့ရဲ့အထောက်အထားကို အတည်ပြုဖို့ DNA စစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ဆောင်တဲ့အထိ စောင့်ရလိမ့်မယ်။ သူတို့က ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာဖြစ်နေတာ၊ မင်းအမေကိုယ်တိုင်တောင် သူတို့ကို မှတ်မိမှာမဟုတ်ဘူး။" ကျန်းလေ့က ပြောသည်။
ဝမ်ကျန်းက တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် "ငါတစ်ချက်ပဲ ကြည့်လိုက်မယ်။ ငါကိုယ်တိုင် အတည်ပြုချင်တယ်။ ငါ J မြို့အထိ ခြေရာခံလိုက်လာခဲ့ပြီးပြီ၊ ငါနောက်ထပ်မစောင့်ချင်တော့ဘူး။"
"ကောင်းပြီလေ၊ ငါမင်းကို စစ်ဆေးဖို့ ငါးမိနစ်ပေးမယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့က တခြားသူတွေရဲ့အလုပ်ကို နှောင့်နှေးလို့မဖြစ်ဘူး။" ကျန်းလေ့က ပြန်ဖြေပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။
အခြားလုပ်သားများသည် ဆယ့်ခုနစ်ထပ်ရှိ ရေစိမ့်ဝင်မှုကို ကိုင်တွယ်နေကြသည်။
သဘာဝလွန်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသောရေအားလုံးကို စေ့စေ့စပ်စပ် ရှင်းလင်းပစ်ရမည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အန္တရာယ်များကို ဆောင်ကြဉ်းလာမည် မလာမြည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" ဝမ်ကျန်းက ကျေးဇူးတင်စကားပြောပြီးနောက် နှာခေါင်းဖုံးကာ ရှေ့သို့ဆက်သွားသည်။
သူသည် ရေလွှမ်းနေသောဧရိယာသို့ သတိဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားသည်။
ရေသည် မနက်ရှိုင်းသော်လည်း အလွန်နောက်ကျိနေပြီး အဆုံးမရှိသောချောက်နက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ အနီးအနားရှိနံရံများသည် ရေဖြင့်စွန်းထင်းနေပြီး ဆေးများ အဆက်မပြတ်ကွာကျကာ အကွက်အကွက်ဖြစ်နေသည်၊ သူတို့သည် ဤစိုစွတ်သောပတ်ဝန်းကျင်တွင် အချိန်အတော်ကြာ နေခဲ့ရသကဲ့သို့ပင်။
ဤမျှတိုတောင်းသောအချိန်အတွင်း ပတ်ဝန်းကျင်သည် ဤသို့ သက်ရောက်မှုခံခဲ့ရသည်။
ဝမ်ကျန်းသည် သူ၏နှာခေါင်းကို ဖုံးအုပ်ရင်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေသောအလောင်းများကို ညင်သာစွာ ဘေးသို့တွန်းဖယ်ရင်း ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့ရွေ့လျားသွားသည်။
သူ၏လက်ထဲတွင် သူသည် ဓာတ်မီးဖွင့်ထားသော ဆဲလ်ဖုန်းတစ်လုံးကို ကိုင်ထားပြီး ရင်းနှီးသောအဝတ်အစားများဝတ်ဆင်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်များကို အထူးရှာဖွေနေသည်။
ရေဧရိယာတစ်ခုလုံး၊ ဆယ်မီတာခန့်သာရှိသော်လည်း အလောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ရေမျက်နှာပြင်ကိုပင် မမြင်ရလောက်အောင်ဖြစ်သည်။
ခန္ဓာကိုယ်တိုင်းသည် မျက်နှာမှောက်၊ ကျောဘက်လှန်၊ တောင့်တင်းသောအနေအထားဖြင့် မလှုပ်မယှက်၊ အထူးသဖြင့် ထူးဆန်းနေသည် — သူတို့ထဲမှ မည်သူမဆို ရုတ်တရက်လှည့်ပြီး ရေအောက်မှ သူ့ကို ကြည့်လိုက်မည်ကဲ့သို့ပင်။
ဝမ်ကျန်းသည် ဤခန္ဓာကိုယ်များသည် အမှန်တကယ်တွင် အလွန်အန္တရာယ်များကြောင်း သိသည်။
သို့သော် ယခုအခါ ရင်းမြစ်ဖြစ်သော — တစ္ဆေ — ကို ထိန်းသိမ်းပြီးဖြစ်သောကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်များသည် သူတို့၏ထူးဆန်းမှုကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ။
သို့မဟုတ်ပါက သူသည် သတ္တိဆယ်ဆရှိခဲ့လျှင်ပင် ဤအန္တရာယ်ရှိသောနေရာသို့ ချဉ်းကပ်ရန်မရဲပေ၊
သူသာ "ဒီတစ်ယောက်လည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီတစ်ယောက်..."
ဝမ်ကျန်းသည် အလောင်းတစ်ခုပြီးတစ်ခုကို တွန်းဖယ်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ကြောက်ရွံ့နေသည်။
သူသည် သူတိတ်တခိုးသဘောကျခဲ့ရသော မိန်းကလေးကို ဤနေရာတွင် သေဆုံးနေသည်ကို မတွေ့ရှိလိုပေ၊ များပြားလှသောပေါလောပေါ်နေသည့်အလောင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်လာသည်ကို မမြင်လိုပေ။
သို့တိုင် သူသည် သူမ၏ကံကြမ္မာကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ကျန်ရှိနေသည်ကိုလည်း မလိုလားပေ၊ မည်သည့်အဖြေမှမရှိဘဲ ပျောက်ဆုံးသွားသူတစ်ဦးဖြစ်လာသည်ကို မလိုလားပေ။ သေဆုံးလျှင်ပင် အနည်းဆုံးတော့ အဆုံးသတ်တစ်ခုရှိသည်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မျှော်လင့်ထားသော DNA စစ်ဆေးမှုရလဒ်များကိုမူ သူ မကြည့်ချင်ပေ။
၎င်းသည် အေးစက်သော သေဆုံးသူများစာရင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာဖြစ်ခဲ့လျှင် သူကျေနပ်မည်မဟုတ်ပေ။
ဝမ်ကျန်းသည် စိတ်ခံစားမှုရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ကျန်းလေ့က သူ့ကိုပေးသောအချိန်မှာ အကန့်အသတ်ရှိသည်။ မကြာမီ ဤအလောင်းအားလုံးကို သယ်ဆောင်သွားလိမ့်မည်။
ထိုသို့စိတ်ထဲတွင် တွေးရင်း သူသည် အနီးအနားရှိအလောင်းများကို စစ်ဆေးရာတွင် သူ၏ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။
"ဒါ သူလား။"
ဝမ်ကျန်းသည် ဂါဝန်ဝတ်ထားသောအလောင်းတစ်လောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အလောင်းသည် ဖြူဖျော့ပြီး မှတ်မိနိုင်စရာမရှိအောင် ဖောင်းကားနေသော်လည်း ၎င်းသည် အလွန်ငယ်ရွယ်သော အမျိုးသမီးခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်ကို သူခွဲခြားနိုင်သေးသည်။
သို့သော် သူအလောင်းကို လှန်လိုက်သောအခါ အမျိုးသမီး၏အသွင်အပြင်များသည် လုံးဝယိုယွင်းနေပြီဖြစ်သည်။
ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဝမ်ကျန်းသည် ဤသည်မှာ သူရှာဖွေနေသောလူမဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။
ထူးခြားသောအသွင်အပြင်များရှိသော အလောင်းအားလုံးကို စစ်ဆေးပြီးဖြစ်သော်လည်း သူလိုချင်သောရလဒ်ကို မရရှိခဲ့ပေ၊ ၎င်းက သူ့ကို အနည်းငယ်စိတ်ပျက်စေပြီး လက်မခံလိုဖြစ်စေသည်။
သူမ ဘယ်ကို ရောက်သွားနိုင်သလဲ။
သူမကို လင်ရှန်က မသတ်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်သလား။
မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူမက ကျောင်းကနေ ပျောက်သွားခဲ့တာ၊ လင်ရှန်ကလွဲလို့ ဘယ်သူက သက်ရှိလူတစ်ယောက်ကို သက်သေအထောက်အထား သို့မဟုတ် ခြေရာတစ်စက်မှမကျန်ဘဲ ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ။
ဝမ်ကျန်း၏မျက်နှာရောင်သည် မခန့်မှန်းနိုင်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် ဧရိယာပတ်လည်တွင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လျှောက်သွားသော်လည်း ပျောက်ဆုံးမှုအကြောင်း ဘာမှမတွေ့ရှိခဲ့ပေ။
သူမကို ရှာမတွေ့သောကြောင့် ထွက်ခွာရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိပေ။
သို့သော် သူက သူ၏ဘေးရှိအလောင်းကို တွန်းဖယ်ပြီး ရေစုပုံနေခြင်းကြောင့် နောက်ဆုတ်ကာ ထွက်ခွာတော့မည်အပြုတွင် အလွန်အမင်းပုပ်ဆွေးနေသောအလောင်းတစ်လောင်း ရေမျက်နှာပြင်သို့ ပေါလောပေါ်လာသည်။
ဤခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်ပုပ်ဆွေးနေသောကြောင့် ၎င်းသည် ကျား၊ မ ဟု ခွဲခြားရန်မဖြစ်နိုင်ပေ၊ မည်သည့်အဝတ်အစားမှလည်း ကျန်မနေပေ။ အလောင်းပေါ်တွင် ခွဲခြားနိုင်သောအသွင်အပြင်များမရှိ — DNA စစ်ဆေးမှုတစ်ခုသာလျှင် အထောက်အထားကို ဖော်ထုတ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်၊ မျက်စိဖြင့်မူ မဖြစ်နိုင်ပေ။
သို့သော် ထိုအခိုက်တွင် ဝမ်ကျန်း တောင့်တင်းသွားသည်။
သူ၏အကြည့်သည် အလောင်း၏ခြေသည်းများပေါ်တွင် စူးစိုက်စွာ တည်ရှိနေသည်။
လက်သည်းနီအကြွင်းအကျန်အချို့သည် ခြေသည်းများပေါ်တွင် ကပ်ငြိနေသည်၊ ပန်းရောင်ဖြစ်ပြီး ခြေမပေါ်တွင် ပက်ပါဝက်ပေါက်ဒီဇိုင်းလေးတစ်ခုရှိနေကာ ဆော့ကစားတတ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသည်။ ငယ်ရွယ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော ဆယ်ကျော်သက်မိန်းကလေးတစ်ဦးသာ သူတို့၏ခြေချောင်းများပေါ်တွင် ထိုသို့သောဒီဇိုင်းကို ဆေးခြယ်ရန် စိတ်ဝင်စားမှုရှိလိမ့်မည်။
"လင်ရှန်၊ မင်း လူစိတ်မရှိတဲ့ကောင်။"
ဝမ်ကျန်းသည် သူ၏လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သွားကြိတ်ကာ အတော်ကြာတိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သက်သေအထောက်အထားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းက သူ၏ယခင်သံသယများ မှန်ကန်ခဲ့ကြောင်း လုံးဝအတည်ပြုလိုက်သည်။
ကျောင်းမှ ပျောက်ဆုံးသွားသူအားလုံး၊ သူမအပါအဝင်၊ လင်ရှန်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။
"ဝမ်ကျန်း၊ မအော်နဲ့တော့၊ လူတွေက အောက်ထပ်မှာ အလုပ်လုပ်နေကြတယ်။ မင်းသူတို့ကို ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးစေချင်လို့လား။"
ကျန်းလေ့က ဆူညံသံကိုကြားသောအခါ အလျင်အမြန်လာခဲ့သည်၊ မတော်တဆမှုတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဝမ်ကျန်းက သူ၏စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားခြင်းသာဖြစ်နေသည်။
တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးက ဒီလိုမျိုး စိတ်ခံစားချက်တွေကို ထိန်းချုပ်မှုလွတ်လို့မဖြစ်ဘူး — ဒါက တခြားသူတွေအတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့အန္တရာယ်တစ်ခုပဲ။
ထိုအခိုက်တွင် ဝမ်ကျန်းသည် စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်စိုစွတ်နေလျက် ရေလွှမ်းနေသောဧရိယာမှ ထွက်လာပြီးနောက် လှေကားမှ ဆင်းသွားသည်။
ကျန်းလေ့၏မျက်နှာသေကြီးသည် ထူးဆန်းမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု သယ်ဆောင်ထားပြီး သူ့ကို ကြည့်နေသည်။
ဒီလူက ဘယ်လိုတုန်လှုပ်မှုမျိုး ခံစားခဲ့ရတာလဲ။
သို့သော် သူအဆင်ပြေပုံရသောကြောင့် သူသည် ပိုကောင်းအောင်စဉ်းစားပြီး ဤလူနှင့်ပတ်သက်၍ လောလောဆယ် စိတ်မပူရန်နှင့် ဤအထပ်ကို ဦးစွာရှင်းလင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
နာရီဝက်အကြာတွင်...
ဖင်အန်းဟိုတယ်၏ဧည့်ခန်းမကြီးတွင် ထိုင်နေသော ယန်ကျန့်သည် ဝမ်ကျန်း လှေကားထစ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရွှဲရွှဲစိုနေပြီး စက်ဆုပ်ဖွယ်အနံ့တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေကာ အနီးအနားရှိလူများကို မျက်မှောင်ကြုတ်စေပြီး သူတို့၏အကွာအဝေးကို ထိန်းသိမ်းစေသည်။
"မင်းလိုချင်တဲ့ရလဒ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့လား။" ယန်ကျန့်က စပ်စုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
သူသည် ဤအပြစ်ကင်းစင်သောကောင်လေး သူ၏တိတ်တခိုးအချစ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သလားဆိုတာကို သိချင်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူသည် သေဆုံးသွားသူတစ်ဦးအပေါ် စွဲလမ်းခြင်း၏သိမ်မွေ့မှုများကို နားမလည်နိုင်ပေ။
"ငါရှာတွေ့ခဲ့တယ်။"
ဝမ်ကျန်းသည် ခဏတုံ့ဆိုင်းပြီးမှ အထူးသဖြင့် ခက်ထန်သောလေသံဖြင့် "သူမသေပြီ။ သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ရေထဲမှာ ပုပ်ဆွေးနေပြီ၊ အဝတ်အစားတစ်စမှမပါဘဲ... သူမမသေခင် ဘာတွေကြုံတွေ့ခဲ့ရလဲဆိုတာကို ငါစိတ်ကူးတောင်မယဉ်နိုင်ဘူး။ လင်ရှန်က တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ပဲ၊ သူက လူလို့ခေါ်ခံရဖို့တောင် မထိုက်တန်ဘူး။"
"ပြီးတော့ ဒီလိုလူတစ်ယောက်ကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးထားတုန်းပဲလား။"
ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက တန်ဖိုးရှိလို့ပဲ။ သူ့ရဲ့တန်ဖိုးက လူတစ်ယောက်၊ ဒါမှမဟုတ် ဆယ်ယောက်ရဲ့အသက်ထက် ကျော်လွန်တယ်။ ငါလည်း သတ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ငါကိုယ်တိုင် ဝမ်ရှောင်ချန်ကို ကိုင်တွယ်ခဲ့တာ။ သူလုပ်ခဲ့တာက လင်ရှန်ထက်မသာပေမယ့် သူက ပါမောက္ခဝမ်ရဲ့ညီလေးပဲ။ ငါ့မှာသာ လုံလောက်တဲ့တန်ဖိုးမရှိခဲ့ရင် ဝမ်ရှောင်မင်က သူ့ညီအတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ ငါ့ကို ကြာပြီသတ်နေလောက်ပြီ။ ငါဘယ်တော့မှ ဒီအထိရောက်လာမှာမဟုတ်ဘူး။"
"မင်းဒေါသထွက်နေလား။ မင်းရဲ့တိတ်တခိုးအချစ်အတွက် တရားမျှတမှုကို ရယူပေးချင်တာလား။ ဒါက မလိုအပ်ဘူး။"
"မင်းဘာလို့ အဲ့လိုပြောရတာလဲ။ မှန်ကန်တဲ့အရာကို လုပ်ချင်တာက မှားလို့လား။"
ဝမ်ကျန်းက ယန်ကျန့်၏အမြင်ကို သဘောမတူနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က "မှန်ကန်တဲ့အရာကို လုပ်ချင်တာက မမှားဘူး၊ မင်းမှာ အဲ့ဒါကိုလုပ်ဖို့ အာဏာရှိနေသရွေ့ပေါ့။ အဲ့ဒီအာဏာမရှိဘဲနဲ့ ဒါက အမှားတစ်ခုပဲ။ လင်ရှန်ကသာ ဒီတစ်ခါ မတော်တဆမှုနဲ့မကြုံခဲ့ရဘဲ တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ရင် သူက မင်းကို ချမ်းသာပေးလိမ့်မယ်လို့ မင်းထင်လား။"
ဝမ်ကျန်း၏အမူအရာသည် အနည်းငယ်တဖျပ်ဖျပ်ဖြစ်သွားသည်။
သိသာထင်ရှားသည်မှာ ၎င်းသည် မဖြစ်နိုင်ပေ — အကြောင်းမှာ အခန်းကဏ္ဍများသာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူသည်လည်း အခြားတစ်ဖက်ကို ချမ်းသာပေးမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ငါတစ်ခါက ထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ကို သိခဲ့တယ်၊ သူ့ကို သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လို့ ပြောလို့ရတယ်။ ငါတို့ အရာတချို့ကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပြီးတော့ သူသေသွားတယ်၊ သူ့မိသားစုက အဲ့ဒါကြောင့် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခဲ့တယ်။" ဤသို့ပြောပြီးနောက် ယန်ကျန့်က ထပ်ပြောသည်- "သူဆိုးဆိုးရွားရွားသေခဲ့တယ်။"
"ဒါကြောင့် အဲ့ဒီနောက်မှာ ငါပြောင်းလဲသွားတယ်။ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတွေ နိုးထလာမှာကို စွန့်စားပြီး ငါလူတချို့ကို ရှင်းလင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းဂရုစိုက်တဲ့သူတွေ ပိုကောင်းကောင်းနေထိုင်နိုင်ဖို့အတွက် လူတချို့သေဖို့လိုလို့ပဲ။"
"မင်းက အဲ့ဒီ ဝမ်ရှောင်ချန်ဆိုတဲ့လူကို အဲ့ဒီအကြောင်းကြောင့် သတ်ခဲ့တာလား။" ဝမ်ကျန်းက တိတ်ဆိတ်မှုခဏအကြာတွင် မေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က "မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒီတစ်ခါက သူနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ငါမှားသွားခဲ့တာ။"
"..."
ဝမ်ကျန်း။
"ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးပါဘူး၊ ငါဒုတိယအကြိမ်လှုပ်ရှားခဲ့ရင် ရလဒ်က အတူတူပဲဖြစ်မှာပဲ။"
ယန်ကျန့်က ဖြစ်ကတတ်ဆန်းပြောလိုက်သည်။
"မင်း... မှန်တယ်။" ဝမ်ကျန်းက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ပြုံးပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ သူမှန်တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့သူတွေက အမြဲတမ်းမှန်လို့ပဲ။