အခန်း (၉၀)

လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့ ပြောပြချက်ပြီးတဲ့နောက် ချန်ချိုင်ယွင် က လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်ရှေ့မှာ အဲ့တာကို မယုံဘူးလို့ ပြောခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် သူမအိမ်ကိုပြန်ရောက်တော့ အမေရော သမီးရော တစ်ချိန်တည်းမှာ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်လာကြသည်....

ရန်လျန်ဟွာရဲ့ ယွမ် ၁၀၀က နှစ်ပေါင်းများစွာ သိမ်းဆည်းထားသော သူမ ကိုယ်ပိုင်ငွေဖြစ်သည်။ သူမ အထူးသဖြင့် စိုးရိမ်နေသည်။

"အမေ၊ ဒီမိန်းမပြောတာက အမှန်ဟုတ်၊ မဟုတ် အမေ ဘယ်လိုထင်လဲ။ မြို့မှာ ဒီလိုစည်းကမ်းတွေ တကယ်ရှိလား။ ဒါဆို သမီးတို့ဘာလုပ်သင့်လဲ။ အစ်ကို့ကို ပိုက်ဆံတွေ အကုန်ပေးခဲ့ပြီး အသီးတောင်းကိုတောင် ဝယ်ခိုင်းပစ်ပြီ။ အဆင်မပြေရင် ပိုက်ဆံပြန်ရဖို့က မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလား"

"ငါမသိဘူး...."

ချန်ချိုင်ယွင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူမ အထိတ်တလန့်ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမ စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ရေတစ်ခွက်သောက်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ရေတွေဖိတ်ပြီး စားပွဲတစ်ခုလုံးပေါ်ဖိတ်ကျသွားခဲ့သည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ရန်လျန်ဟွာက ပြန်မလာနိုင်တော့တဲ့အထိ ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူမက ချန်ချိုင်ယွင်ရဲ့လက်ကို အမြန်ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးတွေကိုပြူးကာ စကားပြောခဲ့သည်။ "အမေ၊ အမေ၊ မထိတ်လန့်ပါနဲ့ ... သမီးကိုမခြောက်ပါနဲ့ ..."

"အေးပါ မစိုးရိမ်​ပါနဲ့​..."

ချန်ချိုင်ယွင် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

"အမေ၊ ဒါပေမယ့် ဒါက မှန်လား မမှားဘူးလား"

ရန်လျန်ဟွာလည်း စားပွဲမှာထိုင်ချလိုက်ပြီး ချန်ချိုင်ယွင်ရဲ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ "အမေ၊ မြန်မြန်လေး သမီး စိတ်ချချနေလို့ရအောင်ပြောပေးပါ။ သမီး ထိတ်လန့်နေပြီ"

"ငါ နင့်ကို ဘယ်လို စိတ်ချအောင်ပြောရမှာလဲ။ ငါ့ကိုယ်ငါတောင် မူးမေ့ချင်နေပြီ "

ချန်ချိုင်ယွင်က လောင်းထည့်ထားပြီးသော ရေတစ်ခွက်ကို ကောက်ယူပြီး သောက်လိုက်သော်လည်း ထိုမျှမက သူမ ရင်တွင်းက ထိတ်လန့်မှုကို မထိန်းထားနိုင်ပေ။

"ဒီငွေက ငါတို့မိသားစု စုဆောင်းထားတဲ့ငွေပဲ၊ ငါတို့မိသားစုက မြို့ပေါ် သွားမယ်ဆိုတာကို တစ်ရွာလုံးသိတယ်။ ငါတို့ ရုတ်တရက် မသွားနိုင်ခဲ့ရင် တစ်ရွာလုံးက ငါတို့ကို ရယ်ကြမှာမဟုတ်ဘူးလား"

ဆိုးရွားသော အကျိုးဆက်များကို တွေးတောရင်း ချန်ချိုင်ယွင်ရဲ့ မျက်နှာက ဖြူဖျော့လာကာ သူမ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ချွေးအေးများထွက်လာခဲ့သည်။

ဒီလိုဟာသကို လူသိရှင်ကြားသိလို့မဖြစ်ဘူး....

ဒါက သူတို့မိသားစုကို သေစေလိမ့်မယ်။

သူတို့မိသားစုက သိက္ခာကြီးတယ်...

"အမေ၊ သမီးတို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ၊ သမီးတို့ အစ်ကိုကို ဘာလို့ဖုန်းထပ်မဆက်ရမှာလဲ" ရန်လျန်ဟွာက အကြံပေးခဲ့သည်။

"နင့်အစ်ကိုက ငါတို့ကို ဖုန်းမခေါ်ဖို့ပြောထားတာ မဟုတ်လား။ ငါသူ့ကိုရှာဖို့ ကွန်မြူနတီကနေ ဖုန်းဆက်တော့ သူ ငါ့ကိုအော်တယ်။ လင်းရှောင်ယွဲ့ရဲ့စကားကြားပြီးတာနဲ့ ငါတို့ ဒီလိုမျိုးထပ်မေးလိုက်ရင် သူ ထပ်အော်မှာသေချာတယ်"

အထူးသဖြင့် ဒေါသကြီးသော ချန်ချိုင်ယွင်ပင်လျှင် သူ့သား၏ ဒေါသကို ကြောက်ရွံ့နေပြီဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်..."

ရန်လျန်ဟွာကိုတော့ ပြောမနေပါနဲ့တော့ သူမက ရန်ဟုန်ဝမ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် မငြင်းဆန်ရဲဘူး။

"ဒါပေမယ့် သမီးတကယ်စိတ်ဆိုးတယ်"

ရန်လျန်ဟွာက မတည်ငြိမ်နိုင်ခဲ့ပေ။ "အမေ၊ ဖုန်းဆက်မေးလို့ မရရင် မနက်ဖြန် အစ်ကို့ကို ရှာဖို့ မြို့ကို လိုက်သွားမယ်"

"နင်က အရူးပဲ။ ဖုန်းခေါ်တာကို သူက မကြိုက်ပါဘူးဆိုတာကို နင်က သူ့ကိုရှာဖို့မြို့ကို ပြေးဦးမို့လား။ အဲ့လိုသာဆိုရင် သူက ငါတို့ကို ရွံသွားရုံတင်မကဘူး ပိုက်ဆံလည်း ဖြစ်နိုင်တယ် နောက်ပိုင်းကျရင် ငါတို့မိသားစုကို လျစ်လျူရှုပြီး ပြန်လာမှာမဟုတ်တော့ဘူး " ချန်ချိုင်ယွင် ကြောက်လန့်သွားသည်။

"ဒါဆို ဘာလုပ်​နိုင်​မှာလဲ ဟင်။ ဒီဟာ​က မရှင်းဘူး​နော်​။သမီး တကယ် ...တကယ်​......"

ရန်လျန်ဟွာက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ခြေထောက်ကိုဆောင့်လိုက်သည်။ "သမီးနေ့လည် အလုပ်မသွားချင်တော့ဘူး "

ချန်ချိုင်ယွင် ဒီကိစ္စကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမေးရရင် အရမ်းကိုဒေါသထွက်မိသည်။

သူမ တွေးရင်းကျန်ရစ်ခဲ့သည်...

ချန်ချိုင်ယွင်က သူမရဲ့ ဦးနှောက်ထောင့်က လူတစ်ယောက်ကို တွေးမိလိုက်သည်။ "အဲဒါ အန်တီကျို့၊ သူ့သားက မြို့မှာ အလုပ်လုပ်နေတာ။ ဟုတ်တယ် အန်တီကျို့နဲ့ ဒီနေ့လည်ကျရင် စကားပြောရမယ်၊ အန်တီဇူးကို သူ့သားရဲ့ ယူနစ်ကို ဖုန်းခေါ်ခိုင်းလိုက်မယ်၊ သူ့သားကို မြို့မှာ ဒီစည်းကမ်း ရှိမရှိ မေးကြည့်ရအောင်။ နင့်အစ်ကိုကို မမေးတော့ဘူး"

"ဟုတ်တယ်၊ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်။ သူ့ကို တစ်ခုခုတော့ သေချာမေးကြည့်ရမယ်။ သမီးတို့ မမေးရဘူးဆိုရင် သမီး ကြေကွဲရလိမ့်မယ်" ရန်လျန်ဟွာ စိုးရိမ်တကြီးပြောခဲ့သည်။

"ဟုတ်ပြီ၊ ဟုတ်ပြီ၊ မေးမယ်၊ မေးမယ်၊ မေးရမယ်။ ဒါက ဘာကိစ္စမလို့လဲ"

ချန်ချိုင်ယွင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေပြီး သူမ စိတ်က ဒေါသနဲ့ စိတ်မရှည်တော့ပေ။

မူလက ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ပွဲဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် ရလဒ်ကတော့ ဒီလိုပဲ။

လင်းရှောင်ယွဲ့ အဲ့အိမ်ထောင်သည် ဇနီးမောင်နှံက သူတို့ကို အခက်တွေ့စေအောင်လုပ်နေတာပဲလို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

နေ့ခင်းဘက်တွင် ချန်ချိုင်ယွင်က ရွာက အန်တီ ကျို့ကို သွားရှာခဲ့သည်။ အန်တီကျို့ကို မြို့ပေါ်က သူ့သားဆီ ဖုန်းဆက်စေဖို့အတွက် ဂျုံမှုန့်အနည်းငယ်နဲ့ စကားကောင်းကောင်းပြောခဲ့သည်။ သူမက ဒီကိစ္စက သူ့သားကို မေးလိမ့်မည်။

အလုပ်ပြီးလို့ နေ့ခင်းဘက်မှာတော့ အန်တီ ကျို့၊ ချန်ချိုင်ယွင်နဲ့ ရန်လျန်ဟွာ တို့ဟာ ကွန်မြူနတီကို ဖုန်းငှားပြီး အန်တီ ကျို့ရဲ့သားအလုပ်လုပ်တဲ့ ယူနစ်ကို ဖုန်းဆက်ခဲ့သည်။

အဒေါ် ကျို့က သူမသားကို မေးခဲ့ပြီး တိကျတဲ့ အဖြေတစ်ခု ရခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်ချိုင်ယွင်နဲ့ ရန်လျန်ဟွာတို့က ၎င်းကို မယုံကြည်နိုင်ကြသေးပေ။ ၎င်းတို့သည် ဟန်းဖရီးခလုတ်ကို နှိပ်ကာ အန်တီကျို့ရဲ့သားနဲ့ တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ခဲ့ရသည်။

မေးမြန်းပြီးနောက် ချန်ချိုင်ယွင် ရုတ်တရက် မူးလဲသွားခဲ့သည်။

အခင်းဖြစ်ပွားသည့်အချိန်တွင် ရွာထဲက လူတွေလည်း ရှိနေသည်။

ရန်လျန်ဟွာလည်း လုံးဝကို အံ့အားသင့်နေသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

ချန်ချိုင်ယွင်ကို အမြန်ထူဖို့ သူမကို ဘေးကနေ အော်ဟစ်ကာအော်ခေါ်ခဲ့ပေမယ့် သူမကို မလှုပ်နိုင်ခဲ့ပေ...

ချန်ချိုင်ယွင်ကို အရေးပေါ်ကုသဖို့ အနီးနားရှိ သူတွေက အလုပ်ရှုပ်နေချိန်တွင် ရန်လျန်ဟွာက ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် သူမလည်း မကူညီခဲ့ဘူး။ အဲဒီအစား သူမ ချက်ချင်းပြန်ခေါ်ပြီး ရန်ဟုန်ဝမ်ရဲ့ ယူနစ်ကို တိုက်ရိုက်ဖုန်းဆက်ခဲ့သည်။

အနီးနားရှိ ကွန်မြူနတီဝန်ထမ်းများက ချန်ချိုင်ယွင် ကို အရေးပေါ် ကယ်ဆယ်မှုပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာက ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဖုန်းချိတ်ဆက်ပြီးနောက် ဖုန်း၏အခြားတစ်ဖက်တွင် ရန်လျန်ဟွာက ဖရိုဖရဲအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဟေး ဘယ်သူလဲ"

တိုးတိုးလေးပြောသံတွေကြားထဲက ဖုန်းထဲကလူက သူ့လေသံကို ရန်လျန်ဟွာဆီကို ပြန်ပြောင်းပြီးလေသံမြှင့်ကာပြောခဲ့သည်။

ရန်လျန်ဟွာက နားရွက်ကို အုပ်ပြီး ဖုန်းရဲ့တစ်ဖက်ကိုအော်ပြောခဲ့သည်။ "ဟယ်လို၊ ကျွန်မက ရန်ဟုန်ဝမ်ရဲ့ ညီမပါ၊ ရန်ဟုန်ဝမ် ကို ရှာနေတာ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို ဆက်သွယ်ပေးပါလား!"

"ဘယ်သူလဲ"

ရန်လျန်ဟွာရဲ့ စကားကို မကြားရသလိုမျိုး ဖုန်းရဲ့ တစ်ဖက်က အလွန်မြင့်တဲ့ အသံဖြင့် မေးနေသေးသည်။

"ကျွန်မက ရန်ဟုန်ဝမ်ရဲ့ ညီမပါ။ ရန်ဟုန်ဝမ် "

ရန်လျန်ဟွာက ဒီဘက်ကနေ အော်လိုက်သည်။

သူမရဲ့နောက်ဘက်မှာ ဆူညံနေတာကြောင့် ဖုန်းထဲက အသံကို မကြားရတာကြောင့် လှည့်ပြီး သူမနောက်ကလူတွေကို အော်ပြောလိုက်သည်။

"တိတ်တိတ်လေးနေပေးလို့ရမလား၊ ဒ်ီမှာ ကျွန်မဖုန်းပြောနေတယ် "

ဤနေရာမှ လူတွေအားလုံးက ရန်လျန်ဟွာကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သူတို့အထဲမှာ ပိုင်ရှောင်ချွမ်းက မကူညီနိုင်ဘဲ ပြန်အော်ခဲ့သည်။ " မေ့လဲသွားတဲ့သူက နင့်အမေနော်၊ နင့်အမေကိုတောင် ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလား"

ရန်လျန်ဟွာက ပိုင်ရှောင်ချွမ်းရဲ့ စကားကို နားမထောင်ဘဲ သူမ အတွေးတွေအားလုံးက ဤဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတွင် ရှိနေသည် ။

ဖုန်း၏တစ်ဖက်မှလူက နောက်ဆုံးတွင် ရန်လျန်ဟွာရဲ့ အထောက်အထားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြားလိုက်ရသော်လည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြားပြီးနောက်တွင် ၎င်းတို့သည် ဟန်းဖရီးကိုနှိပ်ကာ အော်ပြောခဲ့သည်။ "ရန်ဟုန်ဝမ်ရဲ့ ညီမခေါ်နေတာ။ တောင်းပန်ပါတယ်။ ခင်များတို့ပိုက်ဆံလိုချင်ရင် ရန်ဟုန်ဝမ်ရဲ့မိသားစုကိုမေးလိုက်။ ငါတို့ယူနစ်မှာ ပြဿနာမရှာကြပါနဲ့!"

ဖုန်းရဲ့အခြားတစ်ဖက်က အော်ဟစ်သံကိုကြားတော့ ရန်လျန်ဟွာရဲ့ ဦးနှောက်က လှုပ်ရှားသွားပြီး ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဖုန်းထဲတွင် ထုခွဲသံများနှင့် အရာဝတ္ထုများ ထုရိုက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမကိုတိုက်ရိုက် အော်ပြောလာခဲ့သည်။ "ရန်ဟုန်ဝမ်က ငါ့ကို ယွမ် ၁၀၀၀ ကျော် အကြွေးတင်နေတယ်၊ ​​မင်းက သူ့ညီမမို့ ငါ့ကိုပြန်ဆပ်။ မင်းအိမ်က ဘယ်မှာလဲ"

"တီ"...

ရန်လျန်ဟွာ ဖုန်းကို တိုက်ရိုက်ချလိုက်သည်။

သူမ ဖုန်းကို မကိုင်နိုင်တော့ဘူး။

အ​တွေး​တွေ အ​တော်​ကြာသွားခဲ့သည်​...

ရန်လျန်ဟွာ မျက်နှာက ဖြူဖျော့လာပြီး ခေါင်းတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲသွားသလို သူမ ခံစားလိုက်ရကာ သူမ၏ နှလုံးခုန်သံက အလွန်ပြင်းထန်နေတာကြောင့် သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆူညံသံများအားလုံး ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

ဘုန်း...

ရန်လျန်ဟွာလည်း ဦးခေါင်းဖြင့် မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားပြီး မေ့လဲသွားခဲ့သည်။

"ဟေ့! ဒီမှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ သူတို့နှစ်ယောက် တယောက်ပြီး တယောက် မေ့လဲသွားကြတယ်"

ဒီပုံရိပ်ကြောင့် ရွာထဲက လူတွေ အံ့သြသွားကြသည်။ တစ်ယောက်က မနိုးလာသေးသလို နောက်တစ်ယောက်ကလည်း ဟိုမှာ မူးလဲသွားပြီ။

ဒီအမေနဲ့သမီး ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

နောက်ပိုင်းတွင် သားအမိနှစ်ယောက်ကို ရွာသူရွာသားများက ရန်အိမ်သို့ ပြန်ပို့ပေးခဲ့သည်။

...........

ညအချိန်၌

ဒုတိယမိသားစု၏အိမ်သည် ငိုကြွေးသံနှင့်အတူ ထွက်လာခဲ့သည်။ ချန်ချိုင်ယွင်က ငိုယိုပြီး ကျိန်ဆဲခဲ့သည်။ ရန်လျန်ဟွာက ကလေးတစ်ယောက်လို ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုနေခဲ့သည်။

ခြံတစ်ခုလုံးမှာ သားအမိရဲ့ အော်ဟစ်သံတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီး ဘေးအိမ်က အိမ်နီးနားချင်းတွေတောင် သူတို့အသံကိုကြားနေရသည်။

ဒါပေမယ့် ရန်အိမ်တွင် ၎င်းတို့အား နှစ်သိမ့်ပေးမည့်လူအနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည်။

ဒုတိယမိသားစုက လူတွေ သရဲတစ္ဆေတွေလို အော်ဟစ်နေချိန်မှာ အဖွားရန်တစ်ယောက်သာ ကူကယ်ရာမဲ့ ထိုင်နေခဲ့သည်။

"ဒီလူယုတ်မာ၊ ငါက သူ့ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တာကို မွေးကတည်းကနေ ကြီးပြင်းလာတော့ ဒီနည်းနဲ့ ငါ့ကို ပြန်ပြီးကျေးဇူးဆပ်တယ်။ ငါ့မှာ သူ့လိုသား မရှိဘူး! ခွေးကောင်၊ နင်က ငါ့ ပိုက်ဆံကို လိမ်ယူသွားတယ်။ နင်ဘာလို့ စောစောမသေရတာလဲ" ချန်ချိုင်ယွင်က ငိုရုံမျှမက ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲခဲ့သည်။

သူမက မူလထဲက ရက်စက်သည်။ ကျိန်ဆိုခြင်းမပြုရင် ဒေါသကို ဘယ်လိုထုတ်နိုင်မှာလဲ။

ရန်လျန်ဟွာရဲ့ ငိုကြွေးသံက အားနည်းခြင်းမရှိဘဲ သူ့အမေဆုံးသွားသလိုမျိုး ငိုကြွေးနေခဲ့သည်။

ရန်ဟုန်ဝမ်က သူတို့ကို လိမ်လည်လှည့်စားခဲ့ကြောင်း ချန်ချိုင်ယွင်ရဲ့ ကျိန်စာတိုက်တဲ့အသံကို အဖွား ရန်က ကြားခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ ဒုတိယမိသားစုရဲ့ စုဆောင်းငွေအားလုံးကို သူယူသွားခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ လောင်းကစားကြွေးတွေကို ဆပ်ဖို့ လှည့်စားသွားခဲ့သည်။

သူ့လောင်းကစားအကြွေး ဆပ်ဖို့ မလောက်ငှဘူးလို့ ထင်ရသည်။ ရန်ဟုန်ဝမ်သည်လည်း သူနှင့်တူသော ယူနစ်တွင် အလုပ်လုပ်နေသူများထံမှ အကြွေးများရှိသည်။ ရန်ဟုန်ဝမ်ရဲ့ အလုပ်က မြို့တော်တွင် ထပ်အလုပ်လုပ်ကိုင်ဖို့ အာမမခံနိုင်ဘူးလို့ ခန့်မှန်းရသည်။

ထိုမှသာလျှင် အဖွား ရန်က ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ရန်ဟုန်ဝမ်က ငွေရှာရန် အိမ်သို့ပြန်လာကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

အဖွားရန်က ဒုတိယမိသားစုကို နာကျင်စွာ ကြည့်နေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ တိတ်တဆိတ် ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ သူမ အရင်တခေါက်က ကလေးနောက်သို့ မလိုက်ခဲ့ပေ၊ မဟုတ်ပါက သူမ ဤကလေးရဲ့ လှည့်စားခြင်းကို ခံခဲ့ရပေလိမ့်မည်..

"အဖွား၊ အမေက သားတို့ ဒုတိယမိသားစုကို ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ ပြောတယ်၊ ဒုတိယမိသားစု ငိုပါလေ့စေ " အငယ်ဆုံး သားဖြစ်သူက ဒုတိယမိသားစုတံခါးကို ပြေးပြီး အဖွားရန်ကို ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကလေးက လှည့်ထွက်ပြေးသွားကာ အဖွားရန်က ကလေးကို ခေါ်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

"အင်း၊ ဒီပထမမိသားစုက ဘာဖြစ်ပြန်ပြီလဲ..."

အဖွားရန်က သူ့တုတ်ကို မြေပြင်ပေါ် ခေါက်လိုက်ပြီး မကူညီနိုင်ဘဲ သက်ပြင်း ချလိုက်သည်။

သူမက အိမ်ကြီးမိသားစု၏ သားအငယ်ဆုံးကို ပြေးခိုင်းပြီး ချန်ချိုင်ယွင်နဲ့ သူမသားတို့ကို ဖျောင်းဖျရန် ရန်ချန်ယွီကို လာဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်ပြီးမှ သားငယ်က သူမကို လာပြောသည်။

အဖွားရန်မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

ဒီမိသားစု ဘာဖြစ်နေတာလဲ မသိဘူး။ ဒီနှစ်ကစပြီး ငြိမ်းကိုမငြိမ်းချမ်းဘူး! အဲ့လိုမျိုး သဘောထားကွဲလွဲမှုတွေရှိနေတယ်။

မိသားစုက လုံးဝတစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း မဖြစ်ကြဘူး။ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မကူညီချင်ကြဘူး။

အဖွားရန်က ဒီနေ့ ပထမမိသားစုရဲ့ အပြုအမူအတွက် သူမ အရမ်းစိတ်ပျက်သွားတယ်လို့ ပြောနိုင်သည်။

ဒါပေမယ့် ပထမမိသားစုက ဒုတိယမိသားစုထက် ပိုကောင်းမည်မဟုတ်ကြောင်းကို အဖွားရန်က သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ဒုတိယမိသားစုက သူတို့ငွေအားလုံး လှည့်စားခံခဲ့ရပြီး ပထမမိသားစုလည်း လှည့်စားခံခဲ့ရသည်။

ပထမမိသားစုက အိမ်တံခါး ပိတ်ထားခဲ့သည်။ ရန်ချန်ယွီနဲ့ သူမခင်ပွန်းတို့က ​မည်းမှောင်တဲ့ မျက်နှာတွေနဲ့ စားပွဲတွင်ထိုင်နေကြသည်။ ရန်ဟုန်ရင်က ရှိုက်ကြီးတငင်နဲ့...

ရန်ဟုန်ရင်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ငွေမှ ယွမ် ၅၀ ကို လှည့်စားခံခဲ့ရသော်လည်း ပထမမိသားစုက ၎င်းတို့၏ စုဆောင်းငွေအားလုံးဖြစ်သည့် ယွမ် ၁၀၀ ပေးဖို့ရန် အရူးလုပ်ခံခဲ့ရသည်။

ရန်ချန်ယွီက လိမ်လည်ခံရသော စုဆောင်းထားမှုများကြောင့် စိတ်ဆင်းရဲရုံသာမက ရန်ဟုန်ရင်က မိုက်မဲပြီး ရန်ဟုန်ဝမ်ရဲ့ စကားကို ယုံခဲ့တာကြောင့်လည်း ဆူပူကြိမ်းမောင်းခဲ့သည်။ ရန်ဟုန်ဝမ်က လောင်းကစားသမားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ့သွေးသား ဆွေမျိုးတွေကိုတောင် အသိအမှတ်မပြုဘူး။

ရန်ဟုန်ရင်က မြို့က သူမအိမ်ထောင်ဖက်ကို ပယ်ချခဲ့ပြီးပြီ။

မြို့မှာ အလုပ်က မရောက်လာဘူး။ မိသားစု စုဆောင်းငွေတွေ အကုန်ပျောက်ကုန်ပြီ..

ရန်ချန်ယွီက သံကို သံမဏိမဟုတ်သည့်အတွက် အလွန်မုန်းတီးပြီး ရန်ဟုန်ရင်ကို သွေးထွက်သံယိုဖြစ်တဲ့အထိ ဆူပူကြိမ်းမောင်းခဲ့သည်။

ရန်ဟုန်ရင်က မရပ်မနား ငိုနေသည်။

သူ့သားအငယ် အိမ်ပြန်ရောက်လာတော့ ရန်ချန်ယွီက သားငယ်ကို ပွေ့ဖက်ပြီးရှိုက်ငိုကာ သူမ သားကပဲ အသုံးကျပြီး သူမ သမီးက အသုံးမကျဘူးလို့ ပြောခဲ့သည်...