အခန်း (၉၄)

ရန်ချန်ယွီနဲ့ ချန်ချိုင်ယွင်တို့ ရန်ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သားအမိနှစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ချန်ချိုင်ယွင်နဲ့ ရန်လျန်ဟွာတို့က ထမင်းစားခန်းတွင် ကြိုပြီး ဟင်းလျာများ စားသောက်ခဲ့ကြပြီး နှစ်ယောက်သား ကြက်ဥပေါင်း ပန်းကန်လုံးကိုလုကာ စားခဲ့ကြခြင်း ကြောင့်ဖြစ်သည်။

အတိတ်မှာသာဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီလိုအသေးအမွှားကိစ္စလေးအတွက် ရန်ချန်ယွီက ချန်ချိုင်ယွင်ကို ဘယ်တော့မှ မပြောရဲဘူး။

ဝမ်ရှို့ယင်က ဤအရာများကို ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသောအခါတွင် သူတို့က သူမအား ကြမ်းတမ်းစွာ ဆက်ဆံဖို့ လွယ်ကူခဲ့သည်။

အခုအချိန်က ပြောင်းသွားပြီ။ ဝမ်ရှို့ယင်က မိသားစုနှစ်စု အချင်းချင်း ရန်ဘက်ပြုလာတာကို မြင်တဲ့အခါ တံခါးတစ်ဖက်မှ လှုပ်ရှားသံကို သူမကြားလိုက်ရသည်။ သူမရင်ထဲမှာ ဘယ်လောက်ပျော်နေတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိဘူး။

ထမင်းစားခန်းထဲတွင် ရန်ချန်ယွီနဲ့ ချန်ချိုင်ယွင်တို့က အပြင်းအထန် ရန်ဖြစ်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ သမီးများဖြစ်သည့် ရန်ဟုန်ရင်နဲ့ ရန်လျန်ဟွာတို့လည်း ပြင်းထန်စွာ ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

ဒီအမျိုးသမီးလေးယောက်က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် စကားများရန်ဖြစ်နေကြပြီ။ ဒီလိုဆက်သွားရင် မိသားစုနှစ်စုရဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို ပျက်ပြားသွားစေနိုင်သည်။

ဒါပေမယ့် သူတို့နှစ်ဦးနှစ်ဖက်မှာ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုလုံးဝမရှိခဲ့ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ၎င်းတို့၏ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုသည် အမိုးတစ်ခုတည်းအောက်တွင် နေထိုင်ခြင်းမှ တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒီချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုက သူတို့ရဲ့စီးပွားရေးအကျိုးစီးပွားကို ထိလိုက်တာနဲ့ တစ်မိနစ်အတွင်း ပြိုလဲသွားနိုင်သည်...

အမျိုးသမီးလေးယောက် စကားများလေလေ ဆူညံလေလေဖြစ်သည်။ အဖိုး ရန်နဲ့ အဖွား ရန်တို့ နှစ်ယောက်နဲ့ သားနှစ်ယောက်က သူတို့ကိုခွဲခဲ့ကြပြီး မိသားစု နှစ်စုထဲက ယောက်ျားတွေလည်း အတူတူပဲ။ ထို့နောက် အမျိုးသမီး ၄ ဦးကို အမြန်ဆွဲထုတ်ခဲ့သည်။

ဘေးအခန်းတွင် အိုးတစ်လုံးကွဲတဲ့အသံကိုကြားရသည် အဲ့တာက ရန်ဖြစ်တဲ့အသံနဲ့တူသည်။

ဘေးအခန်းတွင် တတိယဌာနခွဲ၏ အိမ်တွင် ဝမ်ရှို့ယင်တို့ မိသားစုလေးယောက်က မှန်မှန်စားကြပြီး စိတ်အခြေအနေပင်ကောင်းနေကြသည်။

ရုတ်​တရက်​ ​ဘေးက ​စူးရှတဲ့အော်​သံ​ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်​...

ဝမ်ရှို့ယင်တို့ မိသားစု (၄) ဦးလုံး ထိတ်လန့်သွားပြီး အစားစားနေတာတောင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။

"မိသားစုနဲ့ ခွဲမယ်။ ကျွန်မတို့လည်း မိသားစုနဲ့ခွဲနေချင်တယ်။ အတူနေဖို့က အရမ်းခက်တယ်၊ ကျွန်မလည်း မကျွေးထားနိုင်ဘူး။" ဒါကရန်ချန်ယွီရဲ့ အသံ။

ဘေးအိမ်က အခန်းထဲမှာ ဝမ်ရှို့ယင်နဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ တို့ မယုံနိုင်လောက်အောင် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ပိုက်ဆံနည်းနည်းလေးနဲ့ သူတို့မိသားစုကို တိုက်ရိုက်ခွဲထွက်ချင်နေကြသည်။

ဟိုမှာ မိသားစု ဘယ်လောက် ချို့တဲ့နေလဲ။

ဒါမှမဟုတ် တကယ်တမ်းတော့ သူတို့ဘက်က မိသားစုကို ခွဲထွက်လိုတဲ့ လက္ခဏာရှိနေပြီလား။

"စိတ်​လှုပ်​ရှား​စရာကောင်းတာကို ကြည့်ချင်လိုက်တာ ..."

လင်းရှောင်ယွဲ့ ဇလုံထဲက ထမင်းကို နှိုက်လိုက်သည်။ သူမစိတ်တွေက နံဘေးက အခန်းဆီ ပျံ့လွင့်နေပြီ။

ဒီရယ်စရာကောင်းတဲ့ ဒရာမာက တကယ်ကို ပိုပိုကျယ်လာသည်။ သူမ စားဖို့ စိတ်ကူးမရှိပေမယ့် ထိုင်ပြီး စောင့်ကြည့်နေချင်သည်။

ဝမ်ရှို့ယင်က သူမကို သဘာဝအတိုင်း လွှတ်လိုက်သည်။ "အေးအေးဆေးဆေး သွားကြည့်လိုက်။ ရှောင်ယန် သမီးနဲ့လိုက်ခဲ့လိမ့်မယ်"

ရန်ယန်က သူ့လက်ထဲက ပန်းကန်ကို ချလိုက်ပြီး "ကိုယ် မင်းနဲ့လိုက်ခဲ့မယ်" လို့ ပြောလိုက်သည်။

မိသားစုက အရမ်း ဖေးမကူညီတာကို မြင်လိုက်ရတော့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်ရတဲ့ အတွေးတွေကို မထိခိုက်စေခဲ့ဘူး။

သူမလက်ထဲက တူတွေကို ချလိုက်ပြီး ချက်ချင်းထလိုက်ကာ အခန်းထဲက မထွက်ခင် ဝမ်ရှို့ယင်က ရုတ်တရက် "ရှောင်ယွဲ့" လို့ အော်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ လှည့်လိုက်သည်။ "အမေ"

ဝမ်ရှို့ယင်က သူမကို မျက်စပစ်ပြလိုက်သညယ "အဲ့က ကိစ္စတွေကို ပြန်လာပြောပြဦးနော် "

ဝမ်ရှို့ယင်လည်း ဟာသကို သွားကြည့်ချင်ကြောင်း လင်းရှောင်ယွဲ့ သဘောပေါက်သွားသည်။

ဒါပေမယ့် သူတို့လူကြီးတွေဖြစ်တဲ့ ဝမ်ရှို့ယင်က ​​အဲဒီအချိန်မှာ အဲဒီကိုသွားဖို့အတွက် သတ္တိမရှိခဲ့ဘူး။ ရေတွင်းထဲ ပြုတ်ကျသူတွေကို ကျောက်ခဲနဲ့ ပစ်တာ မသင့်တော်ဘူးလို့ သူမ ခံစားရသည်။

ထို့ကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ ထိုနေရာကိုသွားတဲ့အခါ ဝမ်ရှို့ယင်က အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှို့ယင်မှ သွားခွင့်ပြုထားသော လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်တို့က ဘေးအိမ်မှ အခန်းဆီ လျှောက်သွားခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမ အိမ်နီးနားချင်း လင်းတမိန်နဲ့ အခြားအမျိုးသမီးများက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်ရှုရန် အိမ်တံခါးဝတွင် စုရုံးနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က လှည့်ပြီး လင်းတမိန်ကို ဝှေ့ယမ်းပြကာ ဘေးအိမ်က အမျိုးသမီး သုံးယောက် နှစ်ယောက် အုပ်စုဖွဲ့ပြီး အိမ်ထဲကို ဝင်လာကြသည်။

ခဏလောက်တော့ ရန် မိသားစု တံခါးမှာ လူတွေ ပြည့်နေသည်။ အားလုံးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ လာကြည့်ကြသည်။

လူကြီးနှစ်ယောက်က ၎င်းတို့၏ မိသားစုအရှုပ်တော်ပုံကို ရန်ယ်န်တို့မိသားစုနဲ့ လူအများအပြား ကြည့်ရှုရန် လာရောက်ကြနဲ့အခါ သူတို့ အရှက်ကွဲသွားကြသလိုခံစားရသည်။

ထိုအချိန်တွင် မိသားစုမှ အမျိုးသမီးလေးဦးက ၎င်းတို့၏ မိသားစု၏ အရှုပ်တော်ပုံကို စောင့်ကြည့်နေမည်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူတို့ အပြင်းအထန် ငြင်းခုံနေကြဆဲပင်...

"ငါ့ကို ဘာလို့ စိုက်ကြည့်နေတာလဲ။ ငါ နင့်ကို ပြောနေတာ နှစ်အတော်ကြာပြီ! နင့်နဲ့ မနေချင်တော့ဘူး! နင်နဲ့လည်း လမ်းခွဲချင်တယ်! အခုချိန်ကစပြီး နင့်ရဲ့ဒုတိယမိသားစု ငါတို့မိသားစုရဲ့ကိစ္စမှာ မပါမိစေနဲ့။ နင့်ရဲ့ဒုတိယမိသားစုနဲ့ ငါမနေချင်တော့ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ငါနင်နဲ့ ထပ်ပြီး မနေချင်တော့ဘူး"

ယခုအချိန်တွင် ချန်ချိုင်ယွင် အပေါ် သူမရဲ့ သဘောထားသည်လည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ချန်ချိုင်ယွင်က မူလက ထက်မြက်သူဖြစ်သည်။ ရန်ဖြစ်တဲ့အချိန်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ အနိုင်ရရမယ်။ အနိုင်ယူဖို့ တခြားအကြောင်းပြချက် မရှိဘူး။

ဒါ့ထက် ဒီညနေမှာ ချန်ချိုင်ယွင်တို့ ဒီသားအမိက ကြက်ဥပေါင်းကို ထပ်စားခဲ့သည်...

ဤအရာက ရန်ချန်ယွီရဲ့ သွေးထွက်သံယို ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ဖို့ မလုံလောက်သော အသေးအဖွဲကိစ္စဖြစ်သည်။

ချန်ချိုင်ယွင်က ဒေါသအလွန်ထွက်ကာ အံကြိတ်ပြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်ကို လုံးဝလက်မခံနိုင်ပေ။

"နင်တို့ မိသားစုကို ခွဲချင်ရင် နင့်မိသားစုကို ခွဲလိုက်။ နင့်မိသားစု ငါတို့နဲ့ ခွဲလိုက်ရင် နင်မိသားစု ဆုံးရှုံးသွားတာပဲ။ နင့်မိသားစု လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်မှာ ပိုက်ဆံဘယ်လောက်သုံးခဲ့လဲ။ နင် စဉ်းစားကြည့်စမ်း။ ငါတို့ ဒုတိယမိသားစုက နင့်ကို မပြစ်မှားခဲ့ဘူး၊ နင်တို့က ဝံပုလွေမိသားစုပဲ။ နင်ကခေါင်းကိုက်စရာကောင်းတယ်။ အရူးပဲ။ နင် သေမင်းကိုပဲ စောင့်နေလိုက်"

ချန်ချိုင်ယွင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ရန်ချန်ယွီကို လက်ညှိုးထိုးပြီး သဲလွန်စအချို့ ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"အဒေါ်ကမှ အရူး။ အဒေါ့်မိသားစုက ရူးနေကြတာ ။ အဒေါ့် ဦးနှောက်ကို ခွေးစားသွားတာ။ သူတို့က အဲ့တာကို စားတောင်မစားချင်ကြဘူး"

ယခုအချိန်တွင် ပြန်လည်ကြိမ်းမောင်းခဲ့သူမှာ ချန်ချန်ယွီ၏သမီး ရန်ဟုန်ရင် ဖြစ်သည်။

ရန်ဟုန်ရင်က နှစ်အတော်ကြာအောင် ဒေါသကို ထိန်းထားသော်လည်း သူမမှာ ဒီလိုမျိုးဒေါသကို ထုတ်ဖော်ရန် အခွင့်မရှိခဲ့ပေ။

ယနေ့တွင် သူမမိခင် ရန်ချန်ယွီက ဒုတိယမိသားစုမှ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးနဲ့ ငြင်းခုံနေတာကိုတွေ့တဲ့အခါ ရန်ဟုန်ရင်သည်လည်း သူမ၏သဘောသဘာဝကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီး စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း ငြင်းခုံခဲ့သည်။

သူမက ကျိန်ဆဲသောစကားလုံးများစွာကို ပြောပစ်လိုက်သည်။ ကဲ့ရဲ့တာ ဘယ်လောက်ဆိုးတယ်ဆိုတာ အရေးမကြီးဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ ဒုတိယ မိသားစုရဲ့ အရူးနှစ်ယောက်ကို အချိန်အတော်ကြာ ဆူပူကြိမ်းမောင်းချင်ခဲ့သည်။

"ရန်ဟုန်ရင်၊ ခွေးမ၊ နင်က ငါတို့ကို ဘယ်လိုဖြစ်လို့လာဆဲနေရတာလဲ၊ နင်ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ နင်က မစင်ထက် ပိုဆိုးတယ်" ရန်လျန်ဟွာက လုံးဝ မယဉ်ကျေးဘဲ ရန်ဟုန်ရင်ကိုဆဲခဲ့သည်။

ရန်ချန်ယွီက ချန်ချိုင်ယွင်ကို ထပ်ပြီး ဆဲခဲ့သည်။

လမ်းမှာ ဆဲဆိုနေတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လို ညစ်ညမ်းတဲ့ စကားတစ်ကြောင်းပြီးတစ်ကြောင်း ထွက်လာသည်။

ဒီမြင်ကွင်းက အခန်းတံခါးနားက ပရိတ်သတ်တွေကို ရှက်ရွံ့မှုကိုခံစားရစေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ရန်ယန်ရဲ့ လက်တစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ရန်ယန်ရဲ့ ပုခုံးကို အခြားလက်ဖြင့် ပုတ်ကာ ခေါင်းယမ်းပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဟင်းး...."

လင်းရှောင်ယွဲ့က အများအားဖြင့် လူများကို ကျိန်ဆိုတဲ့စကားပြောခြင်းမရှိဘဲ ဆဲလေ့ရှိသည်။ ပါးစပ်မှထွက်လာသော ကျိန်စာများကိုကြည့်ရင်း နှလုံးသားက သူတို့ကို ချီးမွမ်းရုံမှတစ်ပါး မကူညီနိုင်တော့ပေ။

အိမ်နီးနားချင်းတွေက ကျိန်စာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဒီစကားပြောတာကို နားထောင်ပြီး အခုချိန်မှာတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ကို သူတို့မိသားစုမှအမျိုးသားနှစ်ယောက်က ချုပ်နှောင်ထားခဲ့သည်။

"စကားများနေတာ ရပ်လိုက်ကြတော့၊ အိမ်က မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။ ငါတို့အိမ်ရဲ့ ကိစ္စကို လူတွေအားလုံးကို မြင်စေချင်နေသေးတာလား"

"ဘာအကြောင်းနဲ့ ရန်ဖြစ်စကားများနေတာလဲ။ ရိုးရှင်းတဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခုအတွက်နဲ့ ရန်ဖြစ်နေတာကို ကျော်သွားလိုက်စမ်းပါ "

ရန်တကျွင်းက ရန်ချန်ယွီကို အော်ပြီး ရန်တလင်းက ချန်ချိုင်ယွင်ကို အော်လိုက်သည်။

ဒီလူနှစ်ယောက်က မိန်းမလေးယောက်အလယ်မှာ ရှိနေတာ ကောင်းပါတယ်၊ မဟုတ်ရင် ဆူဆဲကို မပြောနဲ့ မိန်းမတော်တော်များများ စုတ်ပြတ်သတ်ကုန်ကုန်ကြလိမ့်မည်။

"ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ မိသားစု ခွဲနေမယ် "

ရန်ချန်ယွီက ယနေ့တွင် သူမ၏ နှလုံးသားကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူမ၏ လက်ဝါးဖြင့် မီးဖိုကို ပုတ်ကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပြောခဲ့သည်။ "ဒီနေ့ ငါတို့ မိသားစု ခွဲမယ်! ငါ သူတို့ မိသားစုနဲ့ထပ်ပြီး မနေချင်တော့ဘူး။ ငါသူတို့မိသားစုနဲ့ မနေချင်တော့ဘူး! ဒီမိန်းမကြောင့် ငါ တနေ့လုံး ဖိအားပေးတာတွေ ခံနေရတာ။ ဒီမိန်းမက ငါ့ထက် ပိုကောင်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ကို ဘာလို့ တစ်ချိန်လုံး နှိမ့်ချနေရတာလဲ။ ငါတို့ ညစ်ပတ်တဲ့အလုပ်တွေလုပ်ရတယ်။ သူတို့ကျတော့အလုပ်မလုပ်ဘူး"

"ဘယ်သူက အလုပ်မလုပ်တာလဲ။ ဘယ်သူက အလုပ်မလုပ်တာလဲ။ နင့်ရဲ့ခွေးမျက်လုံးတွေ ကိုဖွင့်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြည့်လိုက်စမ်းပါဦး"

ချန်ချိုင်ယွင်လည်း စိတ်ဆိုးလွန်းလို့ စားပွဲကို ရိုက်လိုက်သည်။ " နေ့တိုင်း ထမင်းကို ဘယ်သူ ချက်ပေးတာလဲ။ ဒီထမင်းကို နင် မစားဘူးလား။ ခွေးကို ကျွေးတာကမှ နင့်ကို ကျွေးတာထက် ပိုကောင်းဦးမယ်! ခွေးက ငါ့ကို သူ့အမြီးကိုတောင် ယမ်းပြနိုင်တယ်!"

"သောက်ရေးမပါတာတွေ လာမပြောနဲ့၊ ချန်ချိုင်ယွင်၊ ငါနင့်ကို နှစ်အတော်ကြာအောင် သည်းခံလာခဲ့တာ၊ အခုငါထပ်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး။ ဒီနေ့တော့ နင့်ကို အမှန်အတိုင်းပြောရမယ်"

ရန်ချန်ယွီရဲ့ နောက်ထပ်စကားက မပြီးသေးပေ။ သူမရဲ့ယောက်ျား ရန်တကျွင်းက သူမကို လက်နဲ့တွန်းလိုက်သည်။ " ပါးစပ်ပိတ်ထား။ နင် ဒီနေ့ ဘာစားထားလဲ။ နင် အရှုံးမပေးခင် မိသားစုနဲ့ခွဲတော့မလို့လား"

ရန်ချန်ယွီက တွန်းခံလိုက်ရပြီး လဲကျလုနီးပါးဖြစ်သွားပေမဲ့ ရန်ဟုန်ရင်က သူမရဲ့ တစ်ဖက်မှာရပ်နေပြီး ကူညီခဲ့တဲ့အတွက် သူမ လဲကျမသွားခဲ့ပါဘူး...

ဒါပေမယ့် ရန်တကျွင်းရဲ့ တွန်းအားကြောင့် ရန်ချန်ယွီရဲ့ မီးက သူ့ဆီကိုတိုက်ရိုက်ရောက်သွားစေခဲ့သည်။ "ရှင်က ယောက်ျားလား။ ရှင့်ကို လက်ထပ်ပြီးတော့ ကောင်းမွန်တဲ့ဘဝကောရှိခဲ့ရဲ့လား။ ဒုတိယမိသားစုက သားအမိ ကျွန်မတို့ကို အနိုင်ကျင့်တဲ့အချိန် ရှင် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး ဘာမှမပြောတော့ဘူးလား။ ရှင် ဘာမှ မပြောဘဲ ငြိမ်နေလိုက်။ ကျွန်မကိုယ်တိုင် ထရပ်ပြီး ရှင့်လမ်းမှာရပ်နေမယ်။ ရှင်က တတိယထက် ပိုဆိုးတယ်။ တတိယက သူ့မိန်းမဆီကနေ ခွဲနေချင်တယ်ဆိုတဲ့စကားကိုကြားတော့ သူက မိသားစုခွဲထွက်ဖို့ ပံ့ပိုးကူညီခဲ့တယ်”

"အစ်ကို၊ မင်းမိန်းမကို မြန်မြန်ဆွဲထုတ်သွားတော့ "

ဒုတိယမိသားစုမှ ရန်တလင်းက ဒေါသထွက်နေတဲ့ အသံဖြင့် ပြောပြီး တံခါးဝတွင် စုဝေးနေသော လူအုပ်ကြီးကိုလည်း ပြောလိုက်သည်။ "တော်ပြီ ကြည့်မနေကြနဲ့တော့၊ တခြားသူတွေရဲ့ မိသားစုကိစ္စတွေမှာ ဘာမှကြည့်စရာမရှိဘူး၊ အားလုံးသွားကြ။ ထွက် သွားကြ"

တံခါးနားက အိမ်နီးနားချင်းတွေက မခွာချင်ကြပေ .....

လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်တို့က တံခါးဝတွင် တောင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေကြသည်။ လင်းတမိန်နဲ့ တခြားအိမ်နီးနားချင်းတွေလည်း မသွားချင်ဘူး။

တခြားမိသားစုတွေရဲ့ ပြက်လုံးတွေက ကြည့်လို့ကောင်းသည်။ ရလဒ်ကို မမြင်နိုင်ရင် ပွဲကြည့်မဆုံးဘူးဆိုတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ခံစားရလိမ့်မည်။

အိမ်မှာအမြဲတမ်းအာဏာရှိကြတဲ့ အဖိုးရန်နဲ့ အဖွား ရန် တို့ဟာ ဒီအချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာတွေ ဆုံးရှုံးသွားပုံရသည်။ သူတို့သားနှစ်ယောက်၊ ချွေးမနှစ်ယောက်နဲ့ မြေးတွေက သူတို့စကားနားမထောင်ကြဘူး။

လင်းရှောင်ယွဲ့ မလာခင်မှာ အဖွားကြီးက ခဏတာ အော်ငေါက်နေပြီဖြစ်ပြီး အသုံးမဝင်ခဲ့ဘူး။

ဒီညနေတိုက်ပွဲက ရန်ချန်ယွီရဲ့တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ရန်ဖြစ်လို့ မပြီးသွားမှာကို စိုးရိမ်မိသည်။

ရန်တကျွင်းလည်း အရာအားလုံးကို တည်ငြိမ်စေချင်သည်။ သူက ရန်ချန်ယွီရဲ့ ပုခုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဒေါသကို ချုပ်တည်းပြီးပြောလိုက်သည်။ "သွားကြရအောင်၊ အခန်းထဲ ပြန်သွားကြမယ်။ ငါတို့နှစ်ယောက်က အဖြစ်အပျက်ကို အရင်ပြောကြမယ်၊ ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး လူတွေ ငါတို့ရဲ့ ဟာသတွေကို မမြင်သွားစေနဲ့။ သွားမယ်"

"ဘာဟာသလဲ၊ ဟာသမဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့မိသားစုက ရယ်စရာဖြစ်နေပြီ။ နင်က မျက်နှာပျက်မှာကို ကြောက်နေတာမလား"

ရန်ချန်ယွီက ဒေါသထွက်ပြီး ရန်တကျွင်းရဲ့ လက်ကို ခါထုတ်လိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူမက အိမ်အပြင်ဘက်ရှိ အိမ်နီးနားချင်းတွေကို ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံး လာနားထောင်ကြ။ ဒုတိယမိသားစုရဲ့သားက ငါတို့စုထားတဲ့ငွေတွေအားလုံးကို ယူသွားပြီး ငါတို့ကိုလိမ်သွားတယ်။ သူတို့နဲ့အတူတူ နှစ်အတော်ကြာနေထိုင်လာပြီးတဲ့နောက် ငါတို့မိသားစုမှာ ငွေအများကြီးမစုမိခဲ့ကြဘူး။ ငါတို့ ဘယ်အရာကိုမှ အခွင့်ကောင်းမယူခဲ့ဘူး။ ယွမ် ၁၀၀ ကျော်ကို စုဖို့ဆိုတာက မလွယ်ဘူး။ သူ့သားက အိမ်ပြန်လာပြီး ငါတို့မိသားစုကို လိမ်သွားတယ်။ ဒုတိယမိသားစုက သားအမိက အိမ်မှာ အရမ်းကိုမှမောက်မာကြတယ်။ သူတို့က မိသားစုရဲ့ ကျောရိုးလိုပြုမူကြတယ်။ လူတိုင်းက သူတို့စကားကို နားထောင်ရမယ်၊ လူတိုင်းက သူတို့ကိုအလိုလိုက်ထားရတယ်။ ကျွန်မ ဘက်လိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မဘေးမှာ မနေချင်ဘူး။ ကျွန်မ မိသားစုနဲ့ခွဲချင်တယ်၊ မိသားစုနဲ့ ခွဲနေပစ်ချင်တယ် ”

"ဟားဟား!"