ဒုတိယ အလောင်းကောင်သံချောင်း၏ သတင်းအချက်အလက်

ဖင်အန်းဟိုတယ်အပြင်ဘက်တွင် ယာဉ်များ အသင့်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က ခေတ္တတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ လေ့ကျင့်ရေးအတွက် သွားရန်အသင့်ဖြစ်နေသော လူဆယ်ဦးထက်မနည်းရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ အကြောင်းမှာ ဝင်ပေါက်တွင် အထူးယာဉ်တစ်ဒါဇင်ကျော် ရပ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လေ့ကျင့်မှုပြီးနောက် ရာထူးတက်မည့် နိုင်ငံတကာတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူအသစ် တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိလိမ့်မည်။

သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေအရ သူတို့ရာထူးတက်ပြီးနောက် သေဆုံးနှုန်းသည် အတော်လေးမြင့်မားမည်မှာ သေချာသည်၊ အကြောင်းမှာ အများစုသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းကိုသာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားသူများအတွက် ကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ပြန်လည်နိုးထခြင်းတံခါးခုံသည် နှစ်ကောင်ထိန်းချုပ်ထားသူများထက် ပိုမိုလွယ်ကူစွာရောက်ရှိနိုင်ပြီး သူတို့သည် သူတို့၏နောက်တစ်ကြိမ်တာဝန်တွင် ကျဆုံးသွားနိုင်ခြေ အလွန်များသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယန်ကျန့်သည် ထိုအခြေအနေနှင့်ပတ်သက်၍ ပြောစရာမရှိပေ။

အကြောင်းမှာ သူကိုယ်တိုင် ထိုအရာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဒီငြိမ်းချမ်းမှုက ဘယ်လောက်ကြာကြာခံမလဲမသိဘူး။"

ယန်ကျန့်က သက်ဝင်လှုပ်ရှားပြီး စည်ကားနေသော J မြို့ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးတောမိသည်၊ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ရှင်းပြမရသော စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုကို ခံစားနေရသည်။

မထင်ရှားသောကြောက်မက်ဖွယ်ရာများ အလွန်များပြားပြီး များစွာမှာ ပေါ်ထွက်မလာသေးပေ၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို နှိမ်နင်းသည်ဖြစ်စေ၊ နှစ်ကောင်ကို နှိမ်နင်းသည်ဖြစ်စေ အဆုံးတွင် လူတစ်ဦးသည် သေခြင်းနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏တစ်ခုတည်းသောရွေးချယ်စရာမှာ ရှေ့သို့ဆက်လက်ရုန်းကန်သွားရန်သာဖြစ်သည်။

သူကားထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။

သူသည် ကျန်းလေ့နှင့် ကားတစ်စီးတည်းအတူစီးနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး ၎င်းသည် တမင်တကာဖြစ်စေ၊ အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်၏စီစဉ်မှုဖြစ်စေ သူ မသိပေ။

"ယန်ကျန့်၊ ဒါကို ထုတ်ပြောရတာ နည်းနည်းအဆင်မပြေပေမယ့် မင်းတစ်ခုခုမေ့နေတယ်မဟုတ်လား။" ကျန်းလေ့က ကားထဲဝင်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲကာ စကားစလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေ ပြန်လည်နိုးထခြင်းပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးဖို့လား။"

ယန်ကျန့်က လွန်ခဲ့သောနှစ်ရက်က ကျန်းလေ့ သူ့ထံသို့ လာလည်ခဲ့သည့်အကြောင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။

ကျန်းလေ့က "မင်းမှတ်မိတာ ကောင်းပါတယ်။ ငါ့ကို ဒီမျက်နှာသာပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မင်းတိုက်ရိုက်ပါဝင်ပတ်သက်စရာမလိုပါဘူး၊ ငါက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ လိုအပ်တာ။"

သူသည် တစ္ဆေစားသူဟု လူသိများသည်။

ထိုနာမည်ကို ကြားရုံဖြင့် အခြားသူများသည် မယုံနိုင်စရာဟု တွေ့ရှိကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ယနေ့အထိ မည်သူမျှ၊ ပြည်တွင်း၌ဖြစ်စေ၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ၌ဖြစ်စေ တစ္ဆေများကို စားသုံးနိုင်သည့်စွမ်းရည်ကို မပိုင်ဆိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်- တစ္ဆေများကို သတ်၍မရ။

သူတို့ကို သတ်၍မရသောကြောင့် တစ်ကောင်ကို မျိုချခြင်း၏အကျိုးဆက်များကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ရုံသာရှိသည်။

"ငါ့မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့နည်းလမ်းတစ်ခု တကယ်ပဲရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက မင်းအတွက် အရမ်းခက်ခဲလိမ့်မယ်။" ယန်ကျန့်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"အရေးမကြီးပါဘူး၊ မင်းငါ့ကို ပြောပြရုံပဲ။ အသက်ရှင်နေရတာကကို လုံလောက်အောင်ခက်ခဲနေပြီ။" ကျန်းလေ့က တည်ငြိမ်မှုမပျက်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေကို ကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေနှင့် ဖြေရှင်းခြင်းသည် လွယ်ကူမည်မဟုတ်ကြောင်းကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က "ဒီကိစ္စက တားချန်းမြို့က ဆာလောင်သောတစ္ဆေအမှုကနေ စတင်တယ်။ ဆာလောင်သောတစ္ဆေအမှုနဲ့ပတ်သက်တဲ့ဖိုင်တွေကို ချိပ်ပိတ်ထားပေမယ့် မင်းရဲ့လက်ရှိရှင်းလင်းခွင့်အဆင့်နဲ့ဆိုရင် မင်းအဲ့ဒါတွေကို ကြည့်ရှုနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါမင်းကို သတင်းအချက်အလက်နည်းနည်းလောက် မျှဝေပေးဖို့ စိတ်မရှိပါဘူး... အမှန်အတိုင်းပြောရရင် အဲ့ဒီဆာလောင်သောတစ္ဆေက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်အားလုံးထဲမှာ ငါကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသမျှ ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးတည်ရှိမှုပဲ။"

"မင်းပြောနိုင်တာပေါ့၊ နောက်ဆုံးတော့ ဒါက အဆင့်-S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲလေ။"

ကျန်းလေ့က မှတ်ချက်ပေးသည်။

ယန်ကျန့်က "မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက အဆင့်-S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဆိုတာထက် ပိုပြီးရိုးရှင်းတာမဟုတ်ဘူး။ ဒါက ဆာလောင်သောတစ္ဆေရဲ့ရှုပ်ထွေးမှုနဲ့ပတ်သက်တယ်။"

သူသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဆက်မပြောတော့ပေ။

ဆာလောင်သောတစ္ဆေသည် ကြောက်မက်ဖွယ်အစွမ်းထက်ပြီး ကြီးထွားနိုင်စွမ်းအလားအလာရှိသော ကြမ်းတမ်းသည့်တစ္ဆေတစ်ကောင်မျှသာမဟုတ်၊ သူ၏ရှုပ်ထွေးမှုတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် ကျောက်ကိုင်မင်ထိန်းချုပ်ထားသောတစ္ဆေနှင့် ရောနှောနေသောကြောင့်လည်းဖြစ်သည်၊ ၎င်းက မူလကတည်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆာလောင်သောတစ္ဆေကို ပို၍ပင်မဖြေရှင်းနိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။

ယခုအခါ ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ကျောက်ကိုင်မင်၏တစ္ဆေက ဆာလောင်သောတစ္ဆေကို လွှဲပြောင်းယူပြီးသည်နှင့် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၎င်းကို အဆင့်-S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ဟု မခေါ်နိုင်တော့ပေ၊ ၎င်းကို အဆင့်-SS အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်လောက်သည်။

သို့သော် သူမှလွဲ၍ ထိုအခြားတစ္ဆေတစ်ကောင်၏တည်ရှိမှုကို မည်သူမျှ မသိပေ

ကိစ္စတချို့ရှိတယ်၊ ကျွန်တော်ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခွင့်မရှိဘူး။"

ယန်ကျန့်က ရှေ့ရှိယာဉ်မောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊ ထို့အပြင် ကားတစ်လျှောက်လုံးတွင် ပြန့်ကျဲနေသော နားထောင်သည့်ကိရိယာများကိုလည်း ကြည့်လိုက်သည်။

အချို့သတင်းအချက်အလက်များကို မျှဝေနိုင်သော်လည်း အချို့အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်နစ်နာမှုအတွက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

"မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေ ပြန်လည်နိုးထခြင်းပြဿနာကို ဖြေရှင်းချင်တယ်ဆိုရင် မင်းက ဆာလောင်သောတစ္ဆေဆီကနေ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရယူဖို့လိုအပ်လိမ့်မယ်။"

ယန်ကျန့်က "အရင် တားချန်းမြို့မှာတုန်းက တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူအားလုံးပေါင်းရင်တောင် ဆာလောင်သောတစ္ဆေရဲ့တစ္ဆေကျွန်တစ်ယောက်တည်းကိုတောင် မနိုင်ခဲ့ဘူး၊ ငါတို့ လုံးဝပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဝမ်ရှောင်မင် အဲ့ဒီမှာ သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့တယ်။ အဆုံးမှာ ငါအခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ခဲ့တဲ့အကြောင်းရင်းက အဲ့ဒီပစ္စည်းကြောင့်ပဲ။"

ဤတွင် သူ၏လက်ဖဝါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ထူထဲပြီး သံချေးတက်နေသော အလောင်းကောင်သံချောင်းတစ်ချောင်း သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

"ဒါက... အလောင်းကောင်သံချောင်းလား။" ကျန်းလေ့သည် ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ပစ္စည်းကို မှတ်မိလိုက်သည်။

၎င်းသည် မြေကြီးထဲတွင် မြှုပ်နှံထားခဲ့သောတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ဆိုးဆိုးရွားရွား တိုက်စားခံရပြီး သံချေးတက်နေသည်။

"ငါဒီအရာကို ဆာလောင်သောတစ္ဆေရဲ့နဖူးထဲကို ရိုက်ထည့်ခဲ့တယ်။" ယန်ကျန့်က သူ၏ခေါင်းကို ညွှန်ပြသည်- "ပြီးတော့ ဆာလောင်သောတစ္ဆေက သူ့ရဲ့လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကို ဆုံးရှုံးသွားတယ်၊ ပြီးတော့ တားချန်းမြို့က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေက အဆုံးသတ်သွားတယ်။"

"ဒီသဘောတရားအတိုင်းပဲ၊ မင်းသာ ဒီအလောင်းကောင်သံချောင်းကို လက်ထဲရနိုင်ပြီး မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲကတစ္ဆေထဲကို ရိုက်ထည့်နိုင်ခဲ့ရင် မင်းရဲ့တစ္ဆေကျွန်ပြန်လည်နိုးထခြင်းပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်လောက်တယ်။"

အလောင်းကောင်သံချောင်း၏တည်ရှိမှုသည် လျှို့ဝှက်ချက်မဟုတ်ပေ။ အဆင့်မြင့်လူတန်းစားတစ်စုက ၎င်းအကြောင်းကို သိသည်၊ ကျောက်ကိုင်မင်၊ ကော့ဖန်၊ လီကျွင်းနှင့် အခြားသူများက ဆာလောင်သောတစ္ဆေ၏ခေါင်းထဲတွင် အလောင်းကောင်သံချောင်းနှင့်အတူ မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ လူအများစုက အသေးစိတ်ကို မသိရှိခြင်းသာဖြစ်သည်။

ကျန်းလေ့၏အကြည့်သည် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူ၏နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အနည်းငယ်တောင့်တင်းသော ခါးသီးသည့်အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်- "ဒါက တကယ်ပဲ ခက်ခဲတာပဲ၊ အဆင့်-S ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့အရာတစ်ခုကို ဘယ်မှာများ သွားရနိုင်မှာလဲ... ဒါဆိုရင် တားချန်းမြို့ဖြစ်ရပ်က ဒီလိုပြီးဆုံးသွားခဲ့တာကိုး။"

"ငါမင်းကို မကူညီချင်လို့မဟုတ်ဘူး၊ ငါလည်း အင်အားမရှိလို့ပဲ။"

သူက ဖြစ်ကတတ်ဆန်းပြောရင်း လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏လက်ထဲရှိ အတုဖြစ်သော အလောင်းကောင်သံချောင်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ခဏနေဦး။" ကျန်းလေ့က ရုတ်တရက် ယန်ကျန့်၏လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်

"ဘာကိစ္စလဲ။ ငါ့လက်ထဲကအရာက အစစ်မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက တစ္ဆေနယ်မြေကနေ ဖန်တီးထားတဲ့ အတုသက်သက်ပဲ။"

"ငါသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါဒါကို အရင်က မြင်ဖူးသလို ခံစားရတယ်။" ကျန်းလေ့၏အမူအရာသည် အလွန်လေးနက်နေပြီးနောက် သူက အမှတ်ရသွားသောအကြည့်တစ်ခုကို ပြသသည်။

ယန်ကျန့်၏အကြည့်သည် စူးရှသွားသည်

"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ မင်းတားချန်းမြို့ကို ဘယ်တုန်းကမှ မရောက်ဖူးဘူး၊ ဒါဆို မင်းဒီအရာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မြင်ဖူးနိုင်မှာလဲ။"

"ဒါက ငါ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါမင်းကို တကယ်ပဲ ရှင်းပြလို့မရတဲ့အရာတချို့ရှိတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါတွေက ရှင်းပြလို့မရလို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါဒါကို တကယ်ပဲ မြင်ဖူးသလို ခံစားရတယ်။ ငါ့ကိုစဉ်းစားခွင့်ပေး။"

ကျန်းလေ့က သူ၏မျက်မှောင်ကို နက်နက်ကြုတ်လိုက်သည်၊ သူ၏စိတ်ထဲရှိ ကြေမွနေသော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ကြောက်မက်ဖွယ်နေရာတစ်ခုခုတွင် မတော်တဆကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အပိုင်းအစငယ်လေးတစ်ခုကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ပင်။

သူသည် အလောင်းကောင်သံချောင်းကို အမှန်တကယ်ပင် မြင်ဖူးခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်သာ အလောင်းကောင်သံချောင်းကို မြင်သာအောင်မလုပ်ခဲ့လျှင် သူသည် ၎င်းကို လုံးဝပြန်လည်အမှတ်ရမည်မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့်က စဉ်းစားရင်း ကျန်းလေ့ကို မျှော်လင့်တကြီးကြည့်နေသည်၊ သူတကယ်ပဲ တစ်ခုခုမှတ်မိမည်ဟု မျှော်လင့်နေသည်။

သူသည် ကျန်းလေ့က တားချန်းမြို့မှ အလောင်းကောင်သံချောင်းကို မမြင်ဖူးနိုင်ကြောင်း သိသော်လည်း ကျန်းလေ့သည် အခြားအလောင်းကောင်သံချောင်းတစ်ခုကို မြင်ဖူးနိုင်သည်ကို သူသဘောပေါက်သွားသည်။

အလောင်းကောင်သံချောင်း တစ်ချောင်းတည်းသာ ရှိသည်ဟု မည်သူမျှ မပြောခဲ့ပေ။

"ငါမှတ်မိသွားပြီ။"

ရုတ်တရက် ကျန်းလေ့က တစ်ခုခုကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်ပြီး အနည်းငယ်အံ့ဩစွာ ခေါင်းမော့ကာ ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် သူပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည့်အခိုက်တွင် ယန်ကျန့်၏တစ္ဆေနယ်မြေက ယာဉ်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး ဤအဓိကကျသောသတင်းအချက်အလက်ကို ဖုံးကွယ်ကာ အပြင်သို့ ပေါက်ကြားမသွားစေရန် တားဆီးလိုက်သည်။

"ဘယ်မှာလဲ။" ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းမေးလိုက်သည်။

ကျန်းလေ့က "အဲ့ဒီအလောင်းကောင်သံချောင်းက ငါ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ မရှိဘူး၊ ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့မှတ်ဉာဏ်ပဲ။ ငါအဲ့ဒီတစ္ဆေကို စားခဲ့တယ်၊ သူ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေက ငါ့စိတ်ထဲမှာ ကျန်ရှိနေနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအရာ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး၊ ဒါက အိပ်မက်တစ်ခုလိုပဲ၊ ငါစိတ်ကူးတောင်မယဉ်နိုင်တဲ့ ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်နေရာတစ်ခုပဲ။"

"အဲ့ဒီနေရာရဲ့တည်နေရာကို ငါမသေချာနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက တကယ်ပဲ တည်ရှိတယ်ဆိုတာကိုတော့ ငါသေချာတယ်။"

ယန်ကျန့်က "ဒါက သတင်းအချက်အလက်တစ်ခုပဲ။ ဆက်ပြော၊ ဒါက စဉ်းစားထိုက်လောက်တယ်။"

ကျန်းလေ့သည် ထိုအပိုင်းအစကို ပြန်လည်အမှတ်ရခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် အလွန်မသဲမကွဲဖြစ်နေသေးသည်

"ငါမှတ်မိတာက ပတ်ဝန်းကျင်က မှိန်ဖျော့ပြီး မည်းနက်နေတယ်၊ ဘာအလင်းရောင်မှမရှိဘူး... အဲ့ဒီမှာ သင်္ချိုင်းကုန်းတစ်ခုရှိတယ်၊ အဲ့ဒီသင်္ချိုင်းကုန်းမှာ တံခါးတစ်ခုရှိတယ်၊ သစ်သားတိုင်တွေနဲ့ သံတံခါးတွေနဲ့၊ ဟောင်းနွမ်းပြီး ပျက်စီးနေတယ်၊ ပြိုကျလုနီးပါးဖြစ်နေပြီ၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီအလောင်းကောင်သံချောင်းက ဘေးက သစ်သားတိုင်တွေထဲက တစ်ခုမှာ ရိုက်သွင်းထားတယ်။"

"အဲ့ဒီမှာလား။"

ထိုဖော်ပြချက်သည် ယန်ကျန့်၏အမူအရာကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲစေသည်။

သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားက သူ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်နေရာ၊ သူဘတ်စ်ကားပေါ်မှမဆင်းမီ သူသည် သင်္ချိုင်းကုန်းတစ်ခုကိုလည်း ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။

ထိုသင်္ချိုင်းကုန်းသည် အဆုံးမရှိဆန့်တန်းနေပြီး လူတစ်ဦးကို ကြောက်ရွံ့စေသည်။

သို့သော် သူသည် ထိုသင်္ချိုင်းကုန်းသို့ ဝင်သည့်တံခါးကို မမြင်ခဲ့ပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် ထိုအချိန်က လွဲချော်သွားခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုသို့သောအခြေအနေများအောက်တွင် မည်သူက အပြင်ဘက်ရှိသင်္ချိုင်းကုန်းကို အလေးအနက်ကြည့်မည်နည်း။

"ငါမင်းနဲ့ တကယ်ပဲ အစောကြီးကတည်းက တွေ့ခဲ့သင့်တာ။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ သူ၏အကြည့်သည် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် အနည်းငယ်အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးသဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားဖြစ်ရပ်မှ တစ်လမပြည့်သေးဘဲ အချိန်များများစားစား မကုန်လွန်သေးပေ။ သူသာ အလောင်းကောင်သံချောင်းတစ်ခုကို မဆိုစလောက်လွဲချော်ခဲ့သည်ကို သိခဲ့လျှင် သူသည် နောင်တဖြင့် တုန်လှုပ်သွားလိမ့်မည်။

သို့သော် ထို့နောက် စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် သူသာ ထိုအလောင်းကောင်သံချောင်း၏တည်ရှိမှုကို ထိုအချိန်က သိခဲ့လျှင်ပင် သူသည် ၎င်းကို ယူရန်မရဲဝံ့ဟု ခံစားမိသည်။

ထိုဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ခုန်ချပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်သင်္ချိုင်းကုန်းသို့ မည်သူဝင်ရဲမည်နည်း။

ထိုနေရာသည် တားချန်းမြို့ရှိ ဟုန်ဖာဘုရားကျောင်းကဲ့သို့ ဘာမှမတူပေ။ ဘုရားကျောင်းအောက်ရှိ အလောင်းကောင်သံချောင်းသည် အန္တရာယ်ရှိပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ဘေးကင်းသည်၊ ဘုရားကျောင်း၏ဘုန်းကြီးပင်လျှင် ကလေးဘဝက ထိုနေရာတွင် ကစားခဲ့ပြီး ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်သည် သူသာ ထိုသင်္ချိုင်းကုန်းသို့ သွားခဲ့လျှင် သူသေသွားဖို့ဖြစ်နိုင်ခြေများကြောင်း သေချာသည်။