ပါမောက္ခဘိုင်

နေကာတဲအောက်မှာ...

ဝမ်ရှောင်မင်က မလှုပ်မယှက်ထိုင်နေပြီး သူ့ရှေ့ကစားပွဲပေါ်မှာ မည်းနက်ပြီး စိန်ပုံသဏ္ဌာန်ဆူးချွန်တစ်ခုကို တင်ထားတယ်။

ယန်ကျန့်ကတော့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ။

"သူငြင်းလိုက်တာလား။" လီကျွင်းက ရုတ်တရက် သူ့ဘေးမှာ ပေါ်လာတယ်။

ဝမ်ရှောင်မင်က "သူသဘောတူမှာပါ။ သူက အချိန်နည်းနည်းပဲလိုတာ။ ဒါ့အပြင် ငါ့ကိုငြင်းတဲ့သူတွေနဲ့ ဆက်ဆံရတာကို ကျုပ်ပျော်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ငြင်းနေရင်းနဲ့ သူတို့ပေးဆပ်ရမယ့်တန်ဖိုးနဲ့ နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်တွေကို သူတို့နားလည်သွားလို့ပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိတဲ့လူတွေက အကျိုးအမြတ်အနည်းငယ်မြင်ရုံနဲ့ အလျင်စလိုပြေးဝင်တတ်တဲ့သူတွေထက် ပိုပြီးယုံကြည်ထိုက်တယ်။"

"ငါတို့အခုလုပ်ရမှာက စောင့်ဆိုင်းဖို့ပဲ။ ငါသူ့ကို သိမ်မွေ့တဲ့အရိပ်အမြွက်တစ်ခု ပေးပြီးသွားပြီ။ သူအဲ့ဒီအရာကို နောက်ထပ်သုံးရဲမှာမဟုတ်တော့ဘူး။ သူ့ရဲ့နောက်ဆုံး ဝှက်ဖဲ မရှိဘဲနဲ့ သူ့ရဲ့တစ်ခုတည်းသောရွေးချယ်စရာက ငါနဲ့ကုန်သွယ်ဖို့ပဲ၊ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့အလောင်းအစားက လုံလောက်အောင်မြင့်တယ်။"

"သွားကြစို့၊ ကိုင်တွယ်ဖို့ ပိုအရေးကြီးတဲ့အရာတွေရှိသေးတယ်။ ယန်ကျန့်ကို လောလောဆယ်ထားလိုက်ဦး။ သူအရင်ဆုံး ခုနစ်ရက်လေ့ကျင့်ရေးကို ကျော်ဖြတ်ပါစေ။" ဝမ်ရှောင်မင်က မတ်တပ်ထရပ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

ထိုအခိုက်တွင်...

ယန်ကျန့်က လေ့ကျင့်ရေးစခန်းသို့ သွားရာလမ်းမပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်းလျှောက်နေသည်။ သူ့အတွေးတွေက ရှုပ်ထွေးနေသည်။

အကြောင်းမှာ ဝမ်ရှောင်မင်က အခု လူ့အရေပြားစာလိပ်ရဲ့တည်ရှိမှုကို သိသွားပြီ၊ ဝမ်ရှောင်မင်က စာလိပ်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးပေမယ့် ဒီလူက အဲ့ဒါကို ခန့်မှန်းနိုင်တာကို မတားဆီးနိုင်ဘူး၊ အထူးသဖြင့် ယန်ကျန့်ရဲ့နောက်ဆုံးကြိုးဆွဲချပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသတ်သေဖို့ကြိုးပမ်းမှုက သူ့ကို သတင်းအချက်အလက်အများအပြား ပေးခဲ့ပြီးသား။

"သူက လူ့အရေပြားစာလိပ်ကို လိုချင်တာက သူ့ရဲ့တစ္ဆေခေါင်းတလားနဲ့ပတ်သက်တဲ့သုတေသနက ကျရှုံးသွားလို့ပဲ။ သူက ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့အောင်မြင်တဲ့ကိစ္စက သူ့ကို လုံလောက်တဲ့ယုံကြည်မှုပေးခဲ့တယ်။ သူက ငါ့နည်းလမ်းက မှန်ကန်တယ်လို့ ယုံကြည်တယ်၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေသုံးကောင်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ အဲ့ဒီကြောက်စရာကောင်းတဲ့သတ္တဝါကိုတောင် ဝမ်ရှောင်မင်က လုံးဝရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါက ပျက်စီးသွားပြီး အလောင်းကောင်သံချောင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တာ။"

ယန်ကျန့်ရဲ့အကြည့်က အနည်းငယ်ပြောင်းသွားတယ်။

ဒါဆို သူနဲ့ကုန်သွယ်သင့်လား။

ယန်ကျန့်က လူ့အရေပြားစာလိပ်ရဲ့အထူးသဘာဝကို ကောင်းကောင်းသိတယ်၊ ဒါ့အပြင် ထုံချန့်ကို ပြန်လည်အသက်ရှင်စေဖို့ ပေးခဲ့တဲ့မကြာသေးမီကဖြေရှင်းချက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ထောင်ချောက်တစ်ခု စတင်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီ။

သူသာ ထုံချန့်ရဲ့အထောက်အထားက တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို မတော်တဆမတွေ့ရှိခဲ့ရင် ငိုနေတဲ့မျက်နှာနဲ့ ပြုံးနေတဲ့မျက်နှာက တစ္ဆေဆီကို ပြောင်းလဲခံလိုက်ရပြီးဖြစ်မှာပဲ၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် သူက အဲ့ဒါကို ကောင်းစွာထိန်းချုပ်နိုင်သွားမှာဖြစ်ပြီး အဆုံးရလဒ်ကတော့ လုံးဝပျက်စီးခြင်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။

အခုအချိန်မှာတောင် ဒါကိုစဉ်းစားလိုက်ရင် ယန်ကျန့်က ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားမိတယ်။

ဒါကြောင့် ဝမ်ရှောင်မင်က အချို့အရာတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး မမှားခဲ့ဘူး၊ စာလိပ်ရဲ့ဖြေရှင်းချက်တွေက နောက်ထပ်ယုံကြည်ထိုက်တော့မှာမဟုတ်ဘူး။

ဖြေရှင်းချက်က မှန်ကန်ပေမယ့် မင်းမသိရှိနိုင်တဲ့ထောင်ချောက်တစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားတယ်။ ယန်ကျန့်က နောက်တစ်ခါမှာလည်း စာလိပ်ရဲ့ထောင်ချောက်ကို ထိုးဖောက်မြင်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်လောက်အောင် ကံကောင်းလိမ့်မယ်လို့ မလောင်းရဲဘူး။

သူသာ နောက်တစ်ခါအောင်မြင်ခဲ့ရင်တောင် အဲ့ဒီနောက်တစ်ခါကရော။

စာလိပ်ရဲ့ဖြေရှင်းချက်ထဲကထောင်ချောက်က တစ်ခါလေးအလုပ်လုပ်သွားရင်တောင် ယန်ကျန့် သွားပြီပဲ။

"ငါဒါကို လောင်းလို့မဖြစ်ဘူး။ အမြဲတမ်းအကုန်ပုံအောနေရင် မကြာခင်မှာ ငါအရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်၊ ငါ့အသက်တောင်မှပဲ။" သူက ညည်းညူရင်း အကူအညီမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်တယ်။

တကယ်တော့...

ယန်ကျန့်မှာ နောက်ထပ် အခြားရွေးချယ်စရာဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ လူ့အရေပြားစာလိပ်အပြင် သူက ထူးခြားတဲ့တစ္ဆေဗီရိုကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။

သူသာ အခြေအနေနှစ်ခုနဲ့ တစ္ဆေဗီရိုရဲ့အကူအညီကို တောင်းခံခဲ့ရင် သူက သူ့ကိုယ်ပိုင်ပြဿနာကိုလည်း ဖြေရှင်းနိုင်မှာပဲ။

တစ်ခုပဲရှိတယ်၊ ဒါက သေချာတဲ့တန်ဖိုးတစ်ခုနဲ့ လာလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရောင်းအဝယ်မှာ ထောင်ချောက်တွေရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါက မင်းက တစ္ဆေဗီရိုရဲ့တောင်းဆိုချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မလားဆိုတာပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။

အရောင်းအဝယ်လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာ ထောင်ချောက်တွေမရှိနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အရောင်းအဝယ် ပြီးတဲ့နောက်က အကျိုးဆက်တွေကရော။

တစ္ဆေဗီရိုသာ ယန်ကျန့်ကိုသုံးပြီး သူ့ရဲ့ရည်မှန်းချက်အားလုံးကို အောင်မြင်သွားခဲ့ရင် အဲ့ဒါက ဘယ်လို အကျိုးဆက်တွေ ယူဆောင်လာနိုင်မလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်ဘူး။

"လူ့အရေပြားစာလိပ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တစ္ဆေဗီရိုပဲဖြစ်ဖြစ် နှစ်ခုစလုံးက ကောင်းတဲ့အရာတွေမဟုတ်ဘူး။ အနည်းငယ်သောပေါ့ဆမှုက ငါ့ရဲ့ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်တယ်၊ တစ္ဆေတွေနဲ့ဆက်ဆံရတာက အဲ့လောက်မလွယ်ကူဘူး။"

ယန်ကျန့်က လေးလံစွာသက်ပြင်းချလိုက်တယ်၊ သူ့အသံက အလွန်အမင်းအကူအညီမဲ့မှုနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။

ဒီအကူအညီမဲ့မှုက အလင်းရောင်ကို အမှောင်ထုက မျိုချသွားသလိုပဲ၊ မျှော်လင့်ချက် ဒါမှမဟုတ် ရှင်သန်မှုအတွက်လမ်းမရှိတော့ဘူး။

တစ္ဆေတွေကို ထိန်းချုပ်တဲ့ပညာရှင်တိုင်းက ယန်ကျန့်လိုပါပဲ၊ ဒီအမှောင်ထုနယ်ပယ်ထဲမှာ စမ်းတဝါးဝါး သွားနေကြပြီး ဝိညာဉ်သတ္တဝါတွေနဲ့ လမ်းကို မျှဝေနေကြရတယ်၊ ခြေတစ်လှမ်းမှားလိုက်ရင် ပြန်လည်မပြင်ဆင်နိုင်တဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကို ဦးတည်သွားနိုင်တယ်။

"လူငယ်လေး၊ တစ်ချိန်လုံး သက်ပြင်းမချနဲ့။ ပိုပြီးအကောင်းမြင်စိတ်ထားပါ။ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ မင်းကိုစောင့်နေတဲ့ လှပတဲ့အရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။"

ကျောက်ကျန့်ကော်ရဲ့အသံက ထိုအခိုက်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက နောက်ကနေ ခြေလှမ်းကျဲကြီးတွေနဲ့ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ မှိန်ဖျော့တဲ့အပြုံးတစ်ခုရှိနေတယ်။

ယန်ကျန့်က အနည်းငယ်အံ့ဩသွားပြီး "ခင်ဗျားကို သေနတ်နဲ့ပစ်သတ်ခံလိုက်ရတာမဟုတ်ဘူးလား။"

"..."

ကျောက်ကျန့်ကော်ရဲ့အပြုံးက ချက်ချင်းရပ်သွားတယ်။

ဒီကောင်လေးက ဘယ်လိုစကားပြောတာလဲ။

မင်းသာ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်မဟုတ်ရင် လူအများရှေ့မှာ ဒီလိုစကားပြောတာက သေချာပေါက် ခြေထောက်ကျိုးသွားလိမ့်မယ်။

အရမ်းစော်ကားတာပဲ။

"ခင်ဗျားကို စိတ်ပျက်စေတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အခု လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှာ အလုပ်လုပ်နေတယ်၊ ခင်ဗျားတို့ကို လက်ခံကြိုဆိုဖို့ တာဝန်ယူထားတယ်။" ကျောက်ကျန့်ကော်က ပြောသည်။

"ဒါဆို ခင်ဗျားက ဌာနချုပ်က ဆက်သွယ်ရေးဌာနရဲ့ကပ္ပတိန်ဘဝကနေ စားပွဲထိုးဘဝ ရောက်သွားတာပေါ့၊ တော်တော်သနားစရာပဲနော်။ အသေးအဖွဲအလုပ်တွေလုပ်ရတာနဲ့ လက်ဖက်ရည်ငှဲ့ပေးရတာ ကျင့်သားရနေပြီလား။ လစာကရော ဘယ်လိုလဲ။ ဓာတ်ဆီဖိုးအတွက် လုံလောက်ရဲ့လား။" ယန်ကျန့်က မေးခွန်းတစ်ခုမေးလိုက်သည်။

ကျောက်ကျန့်ကော်က စိတ်မဆိုးဘဲ ဟက်ကနဲရယ်လိုက်တယ်

"မဆိုးပါဘူး၊ အဆင်ပြေပါတယ်၊ တော်တော်လေး အေးအေးဆေးဆေးပါပဲ၊ ပြီးတော့ တခြားဘာမှမရှိတဲ့အခါ သတင်းစာဖတ်ခွင့်ရတယ်။"

"သတင်းစာဖတ်ရသေးတယ်ဆိုရင်တော့ လုပ်စရာတစ်ခုခုရှိနေဦးမှာပဲ။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"မင်းက အရင်အတိုင်းပဲဖြစ်နေပေမယ့် ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် မင်းအသက်ရှင်နေသေးတာကို တွေ့ရတာ ငါတော်တော်ပျော်တယ်။ ဘယ်လိုလဲ။ လျိုရှောင်ယွီနဲ့ တွေ့ပြီးပြီလား။" ကျောက်ကျန့်ကော်က မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က "လိုလီတာလို ဝတ်ဆင်ရတာကြိုက်တဲ့ ဂျပုလေးလား။"

"လူငယ်တွေအားလုံးက အဲ့ဒီစတိုင်ကို ကြိုက်ကြတာမဟုတ်ဘူးလား။" ကျောက်ကျန့်ကော်က ပြောသည်။

"'ကြိုက်တယ်' ဆိုတဲ့စကားလုံးက ငါ့ဘဝထဲမှာ ရှိနေသေးတယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ကျောက်ကျန့်ကော်က ပြုံးသည်

"မင်းကြိုးစားကြည့်လို့ရတယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လုပ်ပေါ့၊ သူက မင်းကို တော်တော်လေးဂရုစိုက်တယ်။"

"ငါ့ကို ဂရုစိုက်တဲ့လူတွေ အများကြီးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနည်းနဲ့တော့မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က "သူတို့အားလုံးက ငါသေသေးလား၊ မသေသေးဘူးလားဆိုတာကိုပဲ စိုးရိမ်နေကြတာ။"

"ဒီအကြောင်း မပြောကြတော့ဘူး။ မင်းတို့လူငယ်တွေရဲ့ကိစ္စတွေက ငါ့လို အငြိမ်းစားတစ်ပိုင်း လူတစ်ယောက်က စီမံခန့်ခွဲနိုင်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။ မင်းလမ်းမှားနေပြီ။ လေ့ကျင့်ရေးရဲ့ပထမဆုံးနေ့က ဟိုဘက်မှာ။ မင်းပထမဆုံးသင်ခန်းစာကို သေသေချာချာ နားထောင်သင့်တယ်၊ ဒါက မင်းအတွက် အရမ်းဉာဏ်အလင်းပွင့်စေနိုင်တယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ တစ္ဆေတွေ အပေါ်ထားတဲ့ မင်းရဲ့ကြောက်ရွံ့မှုတချို့ကို ကျော်လွှားရာမှာ ကူညီပေးနိုင်တယ်။"

ကျောက်ကျန့်ကော်က ညာဘက်ကို ညွှန်ပြပြီး လမ်းဦးဆောင်သွားသည်။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့၊ ငါမင်းကို အဲ့ဒီကို ခေါ်သွားမယ်။"

"သင်္ချာ၊ ဘာသာစကားနဲ့ အင်္ဂလိပ်လို ဘာသာရပ်တွေတော့ မပါဘူးမလား။"

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"မပါဘူး၊ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်နားထောင်နေရသလိုပဲ သဘောထားလိုက်၊ အရမ်းအေးအေးဆေးဆေးပဲ။" ကျောက်ကျန့်ကော်က ပြောသည်။

မကြာမီ...

ကျောက်ကျန့်ကော်က ယန်ကျန့်ကို လေ့ကျင့်ရေးစခန်းရှိ အခန်းတစ်ခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

အခန်းသည် ကျယ်ဝန်းသည်။

ထိုနေရာတွင် လူသစ်တစ်ဒါဇင်ခန့် ထိုင်နေကြသည်။

ကျန်းလေ့၊ ဖင်အန်းဟိုတယ်တွင် သူအရင်က မြင်ဖူးသော ဝမ်ကျန်းကဲ့သို့ ရင်းနှီးသောလူအချို့ရှိနေပြီး သူတစ်ခါမှမတွေ့ဖူးသော သူစိမ်းအချို့လည်း ရှိနေသည်။

သံသယမရှိဘဲ ဤလူများသည် အားလုံး တစ္ဆေနိုင်ပညာရှင်များဖြစ်သည်။

အခန်း၏အခြားတစ်ဖက်တွင် စင်မြင့်တစ်ခုရှိပြီး ထိုနေရာတွင် နားထင်ဖြူ၊ ဆံပင်တို၊ လေးနက်သော အမူအရာနှင့် တက်ကြွမှုအပြည့်ရှိပုံရသော ရင့်ကျက်သည့်အမျိုးသားတစ်ဦးက လေးနက်စွာ သင်ကြားပို့ချနေသည်။ ကျောက်သင်ပုန်းသည် တစ္ဆေ၊ သမိုင်း၊ မူလအစ၊ ခန့်မှန်းချက်နှင့် ထိုသို့သောအဓိကစကားလုံးအချို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းနောက်ကျတယ်။ ဒီမှာထိုင်။ မြန်မြန်လုပ်ပြီး ပါမောက္ခဘိုင်ရဲ့သင်ခန်းစာကို နားထောင်၊ ဒါက ကောင်းမွန်တဲ့သီအိုရီအတန်းတစ်ခုပဲ။" ကျန်းလေ့က သူ့ကို အချက်ပြရင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ငါသတင်းစာပြန်ဖတ်ဖို့ သွားသင့်ပြီ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဂရုစိုက်၊ ပြီးတော့ ဒုက္ခတစ်ခုခုမဖြစ်အောင် ကြိုးစား။"

ကျောက်ကျန့်ကော်က အလေးအနက်ထားပြီး ရှည်လျားစွာသတိပေးသည်၊ ယန်ကျန့်၊ လူအုပ်ထဲက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရတစ်ယောက် ဒုက္ခရှာမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုပြီး စာသင်ခန်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။

သူသည် အလယ်တန်းကျောင်းအမှတ် ၇ မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် အတန်းတစ်ခုကို နောက်တစ်ကြိမ်တက်ရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ပေ။

စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ပါမောက္ခဘိုင်သည် ခုမှဝင်လာသော ယန်ကျန့်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း များများစားစားမပြောပေ။ အတိတ်နှင့်မတူဘဲ မည်သည့်ကထိကမျှ ဤကျောင်းသားများကို ဝေဖန်ရန်မရဲပေ၊ အကြောင်းမှာ တက်ရောက်နေသူတစ်ဦးချင်းစီသည် ထူးခြားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဒီပါမောက္ခဘိုင်က ဘယ်သူလဲ။" ထိုင်ချပြီးနောက် ယန်ကျန့်က အသံတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းလေ့က "သူအရင်က သူ့ကိုယ်သူမိတ်ဆက်တုန်းက သူ့နာမည်က ဘိုင်ရွှယ်ဝန်လို့ ပြောပုံပဲ။ သူက ကောလိပ်ကတည်းက နိုင်ငံအမျိုးမျိုးရဲ့သမိုင်းကို လေ့လာခဲ့တယ်၊ အထူးသဖြင့် နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ဝိညာဉ်တွေအကြောင်း ရိုးရာပုံပြင်တွေအပေါ်မှာ အထူးအာရုံစိုက်တယ်။ သူက အရမ်းနာမည်ကြီးတဲ့ပါမောက္ခတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး စာပေပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးပဲ။ မင်း 'ကျိုက်ကျိယိ' ကို ဖတ်ဖူးလား။"

"ငါနည်းနည်းတော့ မြင်ဖူးတယ်၊ နျဲ့ရှောင်ချင်က ရင်သားကြီးတယ်။"

"'ကျိုက်ကျိယိ' ကို ဒီပါမောက္ခက ဘာသာပြန်ခဲ့တာ။ နေဦး၊ မင်းဘယ်ဗားရှင်းကို မြင်ဖူးတာလဲ။"

ကျန်းလေ့က သူ့ကို ထူးဆန်းစွာကြည့်ပြီး ဆက်ပြောသည်

"ရှေးဟောင်းစာပေတွေတင်မကဘူး၊ သူက တခြားနိုင်ငံတွေက စာအုပ်တွေကိုလည်း ဘာသာပြန်ခဲ့တယ်။ သူက အနည်းဆုံး ဘာသာစကားငါးမျိုးသိတယ်လို့ ပြောကြပြီး နိုင်ငံတော်ရတနာတစ်ပါးပဲ။ ဌာနချုပ်သာမရှိခဲ့ရင် ငါတို့လို ယဉ်ကျေးမှုမရှိတဲ့ကောင်တွေက ဒီလိုထင်ရှားတဲ့ပါမောက္ခတစ်ယောက်ရဲ့သင်ခန်းစာကို နားထောင်ခွင့် ဘယ်လိုရမှာလဲ။"

ရှင်းလင်းသည်မှာ သူသည် ပါမောက္ခဘိုင်ကို အလွန်လေးစားသည်။

"ပါမောက္ခဘိုင်က အရင်ကပြောခဲ့တာက တစ္ဆေတွေရဲ့သမိုင်းဝင်မှတ်တမ်းတွေကို လူသားယဉ်ကျေးမှုရဲ့မူလအစအထိ ခြေရာခံနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ရှေးခေတ်ကတည်းက ငါတို့ဘိုးဘေးတွေက ဝိညာဉ်တွေနဲ့ နတ်ဘုရားတွေကို ကိုးကွယ်တဲ့ဓလေ့ရှိခဲ့တယ်..."

ကျန်းလေ့က ထို့နောက် ယန်ကျန့်ကို အစောပိုင်းကအတန်းအကြောင်းအရာများဖြင့် အမီလိုက်စေသည်။

"သူက လက်ရှိသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ရှင်းပြဖို့ တစ္ဆေပုံပြင်တွေကို အသုံးချချင်နေတာ

လား။" ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်၊ သူ၏ပါးစပ်ထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်- "မဆိုးတဲ့ဖုံးကွယ်မှုနည်းလမ်းပဲ၊ သမိုင်းကနေစပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းက ရိုးရာပုံပြင်တွေနဲ့ တွဲစပ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို သမိုင်းမှာ ဖြစ်ပျက်ပြီးသားအရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာ။"

"အဲ့ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် ဒါက တကယ်ပဲ လူတွေရဲ့ကြောက်ရွံ့မှုကို လျှော့ချနိုင်ပြီး လူထုစိတ်အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်။"