ပထမဆုံး သင်ခန်းစာ

ယန်ကျန့်က ကျန်းလေ့ပြောတာကို နားထောင်ပြီး ပါမောက္ခဘိုင်ရဲ့သင်ခန်းစာပါ အကြောင်းအရာတချို့နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တော့ ဌာနချုပ်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေကို အကြမ်းဖျင်းနားလည်သွားတယ်။

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကိုယ်တိုင်က ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီဖြစ်ရပ်တွေ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပြီး လူတွေပိုပိုများများက တစ္ဆေတွေရဲ့တည်ရှိမှုကို သိရှိလာတာနဲ့အမျှ တစ်နိုင်ငံလုံး၊ ကမ္ဘာ့အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခုလုံးအတွက်ပါ သူတို့ရဲ့ကြောက်ရွံ့မှုအများစုကို ပြေလျော့စေဖို့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ရှင်းပြချက်တစ်ခု လိုအပ်လာတယ်။ ကြောက်ရွံ့မှုကို လုံးဝကျော်လွှားဖို့မဟုတ်ရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ လျှော့ချဖို့ပေါ့။

ဒါကြောင့် လူတိုင်းယုံကြည်နိုင်ပြီး ချို့ယွင်းချက်မရှိတဲ့ ငြင်းခုံချက်အစုံတစ်ခု လိုအပ်တယ်။

ဒီနည်းနဲ့မှ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာနဲ့ ထူးဆန်းမှုတွေက ဖုံးကွယ်သွားမှာဖြစ်ပြီး အခြေခံကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ က ပြိုလဲသွားမှာမဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းယုံကြည်နိုင်တဲ့ လိမ်ညာမှုအစုံတစ်ခုကို တည်ဆောက်ဖို့က သံသယမရှိဘဲ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုဖြစ်တယ်၊ အတိတ်ကနေပဲ ရှာဖွေနိုင်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လူအားလုံးက သမိုင်းကို ယုံကြည်ကြလို့ပဲ။ ပါမောက္ခဘိုင်လို ထိပ်တန်းပညာရှင်တွေက ဒီသမိုင်းရဲ့အစိတ်အပိုင်းတွေကို ထုတ်နှုတ်ပြီး လုံးဝအသစ်ဖြစ်တဲ့ဇာတ်ကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ကြတယ်။

သူတို့က ဒီပုံပြင်တွေထဲက ဘယ်လိုအပေါက်အပြဲမျိုးကိုမဆို တတ်နိုင်သမျှ လျစ်လျူရှုဖို့လည်း လိုအပ်တယ်။

ဖြစ်နိုင်တာက ဒီဇာတ်ကြောင်းက အနီးကပ်စေ့စေ့စပ်စပ်လေ့လာမှုနဲ့ စဉ်းစားမှုကို မခံနိုင်လောက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဝါဒဖြန့်မှုက လုံလောက်သရွေ့ လူအများစုကြီးက ယုံကြည်လာကြလိမ့်မယ်။

ယန်ကျန့်က အဖြေတွေကိုရှာဖွေဖို့ အတိတ်ကို ခြေရာခံဖို့ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဖြေတွေက အနာဂတ်မှာပဲ တည်ရှိနေလို့ပဲ။ မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတွေရဲ့ ပြန်လည်နိုးထမှု ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေတာနဲ့အမျှ အမှန်တရားက ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မယ်၊ တစ်ကြိမ်မှာ ဖွင့်ချမှုတစ်ခုစီနဲ့ပေါ့၊ ဒီနေ့ သူက အလောင်းကောင်သံချောင်းအကြောင်း အမှန်တရားကို သိခဲ့ရသလိုပဲ။ မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျရင် သူက တစ္ဆေတွေအကြောင်း အမှန်တရားကိုလည်း နားလည်သွားမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက ပါမောက္ခဘိုင်ရဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ဟောပြောချက်ကိုတော့ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားနေတုန်းပဲ။

ပါမောက္ခဘိုင်က စင်မြင့်ပေါ်ကနေ ဆက်လက်ဟောပြောနေတယ်- "ကမ္ဘာရဲ့သမိုင်းကို ကြည့်ရင် 'တစ္ဆေ' ဆိုတဲ့စကားလုံးက လူသားဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသမိုင်းနဲ့အတူ အမြဲတမ်းနီးပါး တည်ရှိခဲ့တယ်။ နိုင်ငံအမျိုးမျိုးရဲ့စာပေနဲ့ သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေမှာ နာမည်က အနည်းငယ်ကွဲပြားနေရုံလေးပါပဲ။ ဒီသတ္တဝါကို တစ္ဆေ၊ ဝိညာဉ်၊ ဒါမှမဟုတ် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်လို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်၊ တခြားအဲ့လိုနာမည်တွေထဲမှာပေါ့။"

" နာမည်က အရေးမကြီးပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

"ပြီးတော့ ငါတို့နိုင်ငံရဲ့သမိုင်းက တစ္ဆေတွေအကြောင်း ပိုပြီးအသေးစိတ်ကျတဲ့မှတ်တမ်းတွေ ပေးထားတယ်။ ဘယ်မင်းဆက်မှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တရားဝင်သမိုင်း၊ တရားမဝင်သမိုင်း၊ ဒါမှမဟုတ် ရိုးရာပုံပြင်တွေမှာတောင် 'တစ္ဆေ' ဆိုတဲ့စကားလုံးရဲ့ဖြစ်ပွားမှုကို ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။ ဒါက ဒီသတ္တဝါတွေအတွက် သမိုင်းဆိုင်ရာအခြေခံတစ်ခုရှိပြီး သူတို့က အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ဒဏ္ဍာရီတွေ ဒါမှမဟုတ် တီထွင်ထားတာတွေမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ပြနေတယ်။"

"ခင်ဗျားက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေပဲ ပြောနေတာ။ ပုံပြင်တွေထဲကတစ္ဆေတွေက ငါတို့ကြုံတွေ့ရတဲ့အမျိုးအစားနဲ့ မတူဘူး။ စာအုပ်တွေထဲမှာ တစ္ဆေတွေက တာအိုဘုန်းကြီးတွေနဲ့ မက်မွန်သစ်သားဓားတွေကို ကြောက်တယ်လို့ပြောတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကြုံတွေ့ရတဲ့အရာတွေက အဲ့ဒါကို ကြောက်မယ်လို့ ခင်ဗျားထင်လား။ ခင်ဗျား ဘာလို့ တာအိုဘုန်းကြီးတစ်ပါးကို မက်မွန်သစ်သားဓားနဲ့ ကျုပ်ကိုထိုးခိုင်းပြီး မစမ်းကြည့်တာလဲ။ သူသာ ကျုပ်ကိုမသတ်နိုင်ရင် ကျုပ်က သူ့ကိုသတ်ပြီး ဘယ်သူအရင်သေမလဲ ကြည့်လိုက်မယ်။"

တစ်ယောက်က သင်ခန်းစာကြောင့် သူ့ရဲ့ဉာဏ်ရည်ကို စော်ကားခံရတယ်လို့ ခံစားမိပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာနဲ့ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။

ကြောက်မက်ဖွယ်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဒီလိုအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်တွေအဖြစ် လိမ်ယှက်နေတာ၊ ဒါဆိုရင် သူတို့ကိုယ်တိုင်က ဘာတွေလဲ။

သူတို့က တန်ဖိုးမရှိတဲ့၊ သစ်သားတစ်ပိုင်းထက်တောင် အနှစ်သာရနည်းတဲ့အရာတွေသက်သက်ပဲလား။

"ခင်ဗျား ထိုင်နိုင်ပါတယ်။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အမြင်သက်သက်ပါ၊ ခင်ဗျား ဒါကို အလေးအနက်ထားစရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ရဲ့အမြင်ကို ဖော်ပြနေရုံသက်သက်ပါ၊ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ ဆက်လက်နားထောင်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ပါမောက္ခဘိုင်က စိတ်မဆိုးဘဲ ထိုလူကို ထိုင်ခိုင်းဖို့ လက်ဟန်ပြလိုက်ရုံပဲ။

ယန်ကျန့်ရဲ့အမူအရာက တည်ငြိမ်နေဆဲပဲ၊ သူက အဲ့ဒီလူက အရမ်းစိတ်တိုတက်ပြီး တော်တော်မတည်ငြိမ်ဘူးလို့ ထင်လိုက်တယ်။

ဒီသင်ခန်းစာက လူအများစုရဲ့တစ္ဆေတွေအပေါ်ထားတဲ့ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားဖို့၊ တစ္ဆေတွေရဲ့အထောက်အထားကို သမိုင်းနဲ့စာပေရှုထောင့်ကနေ ဖော်ထုတ်ပြီး မသိနိုင်တဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုကို လျော့နည်းကြောက်စရာကောင်းအောင်လုပ်ဖို့ ရှင်းလင်းစွာ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတာ။

ဒီအတန်းကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှစ်သိမ့်မှုအတွက် အစည်းအဝေးတစ်ခုလို သဘောထားလိုက်၊ ဒီအပေါ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေစရာမလိုဘူး။

ပါမောက္ခဘိုင်က သင်ခန်းစာကို ဆက်လက်ပို့ချတယ်၊ လူသားသမိုင်းရဲ့မူလအစကနေစပြီး မင်းဆက်အမျိုးမျိုးက သဘာဝလွန်ပုံပြင်တွေကို ပြောပြတယ်၊ အားလုံးက ရှင်းလင်းစွာမှတ်တမ်းတင်ထားပြီး သုတေသနလုပ်နိုင်တယ် — သူတို့က တမင်တကာကို အကြောင်းအရာအဖြစ် ရွေးချယ်ထားတာ။

တချို့လူတွေက သံသယရှိတယ်၊ တချို့က အိပ်ငိုက်ပြီး အိပ်ပျော်ခါနီးဖြစ်နေတယ်၊ တချို့ကတော့ ဖုန်းနဲ့ပဲ ကစားနေကြတယ်။

ဒီအုပ်စုသာ ကျောင်းသားတစ်တန်းဖြစ်ခဲ့ရင် သူတို့အားလုံးကို အောင်မြင်မှုမရှိသူတွေအဖြစ် တံဆိပ်ကပ်နိုင်တယ် — စာမေးပွဲတစ်ခုရှိခဲ့ရင် တစ်ယောက်မှ အောင်မှာမဟုတ်ဘူး။

"အိုး ဟုတ်တယ်၊ လက်ရှိနိုင်ငံတကာတစ္ဆေဆရာတွေရဲ့အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအကြောင်း ပြောရရင် ဒါကလည်း သမိုင်းဝင်စိစစ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့အရာတစ်ခုပဲ။ ဒါက ရှေးခေတ်ကတည်းက တည်ရှိခဲ့တဲ့အလုပ်အကိုင်တစ်ခု၊ တီထွင်ထားတာသက်သက်မဟုတ်ဘူး။ နာမည်က ခေတ်အလိုက် ကွဲပြားနေရုံလေးပါပဲ၊ ဒါကြောင့် လူတိုင်းရဲ့နားလည်မှုကလည်း ကွဲပြားနေတယ်။ ခင်ဗျားတို့မရှိဘူးလို့ ယုံကြည်တဲ့အရာတွေက ခင်ဗျားတို့ သမိုင်းခြေရာတွေကိုလိုက်ပြီး သက်သေအထောက်အထားအရိပ်အမြွက်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိတဲ့အခါ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထုတ်ဖော်ပြသတတ်ကြတယ်။" ပါမောက္ခဘိုင်က ပြောသည်။

မြေဖြူတစ်တုံးကို ကောက်ယူရင်း ပါမောက္ခဘိုင်က ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်မှာ ရေးရင်း စကားဆက်ပြောတယ်- "နိုင်ငံတကာတစ္ဆေဆရာတွေရဲ့တာဝန်က မြို့တစ်မြို့ရဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို စီမံခန့်ခွဲပြီး မြို့ရဲ့နေထိုင်သူတွေကို မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတွေရဲ့ အန္တရာယ်ကနေ ကာကွယ်ပေးဖို့ပဲ။ ဒီရာထူးက တကယ်တော့ ရှေးခေတ်တုန်းကလည်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီတုန်းက 'နိုင်ငံတကာတစ္ဆေဆရာများ' လို့ မခေါ်ခဲ့ရုံလေးပဲ။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သူတို့ကို... မြို့စောင့်နတ်လို့ ခေါ်ခဲ့ကြတယ်။"

"မြို့စောင့်နတ်ရဲ့တာဝန်က မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတွေကို ဖမ်းဆီးပြီး ပြည်သူတွေကို ကာကွယ်ပေးဖို့ပဲ၊ အဲ့ဒါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့သဘာဝနဲ့ အရမ်းဆင်တူတယ်မဟုတ်လား။"

ပါမောက္ခဘိုင်က လှည့်လိုက်တယ်၊ သူ့နောက်က ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်က တက်ကြွတဲ့စာလုံးနှစ်လုံးက စူးရှပြီး မျက်စိကျစရာကောင်းနေတယ်

မြို့စောင့်နတ်

ထိုစကားလုံးကို မြင်သောအခါ ယန်ကျန့်၏မျက်ခုံးများက အနည်းငယ်တွန့်သွားသည်။

နိုင်ငံတကာတစ္ဆေဆရာများ... မြို့စောင့်နတ်။

နှစ်ခုစလုံးမှာ တကယ်ပဲ တူညီတဲ့အချက်အများကြီးရှိတယ်၊ သူတို့က မတူညီတဲ့ခေတ်တွေရဲ့ထုတ်ကုန်တွေဖြစ်ပြီး အနှစ်သာရအားဖြင့် တူညီတဲ့သဘာဝရှိသကဲ့သို့ပင်။

"ခင်ဗျားက မြို့စောင့်နတ်ကို ထုတ်ပြောမှတော့ တထာဂတဘုရားကို တစ္ဆေဖမ်းဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါလား။ ဒါဆိုရင် ငါတို့ဒီတစ္ဆေဆရာတွေ မလိုအပ်တော့ဘူးပေါ့။ ဘုရားကျောင်းတစ်ကျောင်းမှာ အမွှေးတိုင်နည်းနည်းထွန်းပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် ဦးချလိုက်ရုံနဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေက ဖြေရှင်းပြီးသွားမှာပဲ။"

ခုနကမှ ထိုင်ချလိုက်တဲ့လူက ဒေါသတကြီးနဲ့ ထပြောလိုက်တယ်။

"ခင်ဗျားက ဒီလိုမိစ္ဆာအယူဝါဒအဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကို ငါတို့ကို သင်ခန်းစာပေးဖို့ ယူလာရဲတယ်။"

ပါမောက္ခဘိုင်က ဒေါသမထွက်ဘဲ ပြုံးလိုက်ရုံပဲ။

"ဟေး၊ မင်းနည်းနည်းလောက် တိတ်တိတ်နေလို့မရဘူးလား။ လျှောက်မအော်နဲ့၊ လျှောက်မအော်နဲ့။" ကျန်းလေ့က သူ့မျက်နှာက တောင့်တင်းနေရင်း လှည့်ပြီး ထိုလူကို သတိပေးလိုက်တယ်။

"ငါမင်းကို စကားပြောနေလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် မင်းကလည်း ဒီမိစ္ဆာအယူဝါဒအဓိပ္ပာယ်မရှိတာကို သဘောတူလို့လား။ မင်းမစ်ရှင်တစ်ခုသွားတဲ့အခါ အကာအကွယ်အတွက် နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ဘုရားတွေကို အမွှေးတိုင်ထွန်းပြီး ဆုတောင်းလား။"

ထိုလူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့သည်- "ငါတို့တကယ်တမ်း ဘာကိုရင်ဆိုင်နေရလဲဆိုတာ ငါတို့အားလုံး ကောင်းကောင်းသိတယ်။ ဒီအရာတွေကို ထုတ်ပြောတာက ငါ့ကို စော်ကားတာပဲ။"

"ငါက အလွန်ခက်ခဲစွာနဲ့ အသက်ရှင်ခဲ့ရတာ၊ ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့အရာတွေကို ရင်ဆိုင်ပြီး အခုငါရောက်နေတဲ့နေရာကို ရောက်လာခဲ့တာ၊ နတ်ဘုရားတွေ ဒါမှမဟုတ် ဘုရားတွေရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် မဟုတ်ဘူး။"

"ဘယ်သူမှ မင်းကို ဒါတွေထဲက ဘာကိုမှ လက်ခံခိုင်းနေတာမဟုတ်ဘူး။ ငါမျှော်လင့်တာက မင်းပါမောက္ခဘိုင်နဲ့ တခြားသူတွေကို လေးစားမှုနည်းနည်းပြသင့်တယ်ဆိုတာပဲ။ ဒါက လေ့ကျင့်ရေးစခန်း၊ အပြင်က လမ်းဘေးဈေးမဟုတ်ဘူး၊ လူတွေကို ဒီအတိုင်းမဆဲဆိုနဲ့၊ ဒီမှာဘယ်သူမှ မင်းရဲ့ဒေါသကို ဖူးဖူးမှုတ်ထားမှာမဟုတ်ဘူး။"

ကျန်းလေ့က ခက်ထန်သောအသံဖြင့် ပြောသည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ၊ အားလုံးပဲ စိတ်အေးအေးထားကြပါ။ ဒါက ကိစ္စကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကို ပုံပြင်တစ်ပုဒ်လိုပဲ သဘောထားလိုက်ကြရအောင်။ ငြင်းခုံနေစရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်တော့်သင်ခန်းစာသာ မှားနေရင် နည်းနည်းဆဲဆိုတာက ပုံမှန်ပါပဲ၊ လူငယ်တွေကို လမ်းမှားညွှန်ပြတာက တကယ်ပဲ ဆဲဆိုထိုက်ပါတယ်။"

ပါမောက္ခဘိုင်က အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင်ကြိုးစားသည်၊ သူသည် အလွန်ဖော်ရွေပြီး ဒေါသအရိပ်အယောင်မရှိပေ။

"ဒါက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့သီအိုရီတစ်ခုပဲ၊ ပါမောက္ခဘိုင်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ခင်ဗျားရဲ့သင်ခန်းစာကို ဆက်လက်ပို့ချပါ။ တစ်ယောက်ယောက်က နောက်တစ်ကြိမ်နှောင့်ယှက်ရဲရင် အဲ့ဒီလူကို အပြင်ပစ်ထုတ်ဖို့ ကျွန်တော်စိတ်မရှိပါဘူး။"

ယန်ကျန့်က သူသင်ခန်းစာကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် အလွန်စိတ်ဝင်စားကြောင်း လက်ဝှေ့ယမ်းပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူက ငါ့ကို အပြင်ပစ်ထုတ်လောက်အောင် မောက်မာနေတာလဲ။"

ထိုလူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ခေါင်းကို လှည့်ပြီး သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်

"ငါက အဲ့လောက်မောက်မာတာပဲ။ မင်းသာ တိတ်တိတ်မနေရင် မင်းရာထူးတက်ဖို့ အသက်ရှင်ခွင့်ငါပေးမှာမဟုတ်ဘူး။"

ထိုလူသည် ယန်ကျန့်ကို မြင်သောအခါ ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီး သူချေပချင်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် သူ့ကိုယ်သူတားလိုက်သည်။

အဲ့ဒီလူက... တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်။

စော်ကားလို့မဖြစ်တဲ့သူတစ်ယောက်။

သူ့မာနကို မျိုချပြီး သူက နာခံစွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

ဒီအုပ်စုထဲမှာ သဘောတူညီမှုတစ်ခုရှိသည်၊ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဆန့်ကျင်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်ကို ဘယ်တော့မှ မဆန့်ကျင်နဲ့၊ သူတို့က သူနဲ့အဆင့်အတန်းမတူသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်စကားပြောလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် စာသင်ခန်းသည် ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားပြီး တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ နောက်ထပ်စကားမပြောရဲတော့ပေ။

"ပါမောက္ခဘိုင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆက်လက်ပို့ချပါ။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ပါမောက္ခဘိုင်က ကျေးဇူးတင်သည့်အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြုံးပြီးနောက် သူ၏သင်ခန်းစာကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။