ပြီးပြည့်စုံသော သန္ဓေတည်မှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ

ယန်ကျန့်ကတော့ ပါမောက္ခဘိုင်က အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေမှန်း သိတာပေါ့။ ဒီလိုစာပေပညာရှင်ကြီးတွေသာ လေလုံးထွားစပြုပြီဆိုရင် မင်းကို မြောက်ဘက် ဘယ်မှာလဲတောင်မသိအောင် လမ်းပျောက်သွားစေနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့ပြောတဲ့ စာကြောင်းတိုင်းက အခြေအမြစ်နဲ့ သက်သေအထောက်အထားနဲ့ဖြစ်နေတော့ မင်းက ချေပဖို့ အကြောင်းပြချက် ရှာလို့မရဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှင်းရှင်းလေးပဲ၊ သူက မင်းထက် စာပိုဖတ်ဖူးတယ်၊ မင်းသူ့ကို အငြင်းအခုံလုပ်ပြီး နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

ဒါကိုထပြီး လေလည်တဲ့ စိတ်တိုတဲ့အဘိုးကြီးတချို့ကလွဲလို့ပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က ပိုပြီးရှင်းရှင်းလင်းလင်းနားလည်တာက ဒီလိုအပြောအဆိုတွေရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်က အမှန်တရားရဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ဖို့၊ လူတွေကို မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေရဲ့ လက်ရှိအသွင်အပြင်ကို လက်ခံနိုင်အောင်လုပ်ဖို့၊ ပြီးတော့ တစ်ချိန်တည်းမှာ လုံးဝစိတ်ပျက်အားငယ်မသွားစေဖို့ပဲ။

ဒါက သာမန်လူတွေအတွက် အကျိုးရှိတယ်။

ဒါက ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှုအတွက်လည်း အကျိုးရှိတယ်။

ဒါကြောင့် ယန်ကျန့်က ဌာနချုပ်ကနေ သင်ခန်းစာပေးဖို့ခေါ်လာတဲ့ ပါမောက္ခဘိုင်က လူတိုင်းကို နားချဖို့ ဘယ်လိုပုံပြင်မျိုးကို ပြင်ဆင်ထားလဲဆိုတာကို တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားနေတယ်။

"ဖြစ်နိုင်တာက ကျွန်တော့်အမြင်ကို အများစုက လက်ခံမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ။ ပါးစပ်တစ်ပေါက်နဲ့ အတိတ်နဲ့ပစ္စုပ္ပန်က ပုံပြင်တွေကို ကိုးကားရုံနဲ့ လူတွေကို နားချဖို့ တကယ်ပဲ မလုံလောက်ပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီဓာတ်ပုံကို ကြည့်ပါ။"

ပါမောက္ခဘိုင်က သင်ခန်းစာကို ဆက်လက်ပို့ချပြီး ခဏအကြာမှာ သူက စင်မြင့်ဘေးက ပရိုဂျက်တာကို ဖွင့်ပြီး ပြင်ဆင်ထားတဲ့ပုံအနည်းငယ်ကို ပြသလိုက်တယ်။

ပုံတွေက နိုင်ငံခြားက ဖာရိုဘုရင်တွေရဲ့ ရှေးဟောင်းခေါင်းတလားတွေကို ပြနေတယ်။

"ခင်ဗျားတို့ ဒီဖာရိုဘုရင်တွေရဲ့ရွှေခေါင်းတလားတွေကို မြင်တဲ့အခါ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိကြလား။" ပါမောက္ခဘိုင်က "ခေါင်းတလားတစ်ခုက ရွှေနဲ့လုပ်ဖို့လိုတယ်၊ ပြီးတော့ ဒါကိုကာကွယ်ဖို့ အထူးပိရမစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ရတယ်။ ရှေးခေတ်ဘုရင်တွေအတွက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ သင်္ချိုင်းဂူတွေကို အကြီးအကျယ်တည်ဆောက်တာက ဓလေ့တစ်ခုဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အချို့သော အထူးရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင် ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့က ဒီသင်္ချိုင်းဂူတွေနဲ့ ရွှေခေါင်းတလားတွေကို သူတို့ခေတ်က သာမန်ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာမြှုပ်နှံမှုဓလေ့တစ်ခုအနေနဲ့ပဲ တည်ဆောက်ခဲ့တာမဟုတ်ဘဲ အများကြီးပိုအရေးကြီးတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုအတွက် ဖြစ်နိုင်တယ်။"

"မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေကို အကျဉ်းချဖို့လား။" နားထောင်သူတွေထဲက ဝမ်ကျန်းအမည်ရှိ ကျောင်းသားတစ်ဦးက အနည်းငယ်လေးနက်တဲ့လေသံနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

ပါမောက္ခဘိုင်က ရယ်မောသည်- "အဲ့ဒီဖြစ်နိုင်ခြေကိုတော့ ကျွန်တော်မပယ်ချပါဘူး။"

ယန်ကျန့်က သင်ခန်းစာကို ဆက်လက်တက်ရောက်နေစဉ်...

အခြားတစ်ဖက်မှာ...

လေ့ကျင့်ရေးစခန်းနဲ့ ဆယ်ကီလိုမီတာခန့်အကွာမှာ အထူးသုတေသနစက်ရုံတစ်ခုရှိတယ်။

ဒီသုတေသနစက်ရုံကို ဝမ်ရှောင်မင်အတွက် အထူးတည်ဆောက်ထားတာ။

ယခင်စကားဝိုင်းက ဝမ်ရှောင်မင်ကို သူ့ရဲ့ရည်မှန်းချက်အောင်မြင်အောင် အပြည့်အဝ မလုပ်ပေးနိုင်ခဲ့ပေမယ့် ဒါက သူ့ရဲ့ရှေ့ဆက်မယ့်သုတေသနလမ်းကြောင်းကို သတ်မှတ်ရာမှာတော့ ကူညီပေးခဲ့တယ်။

သူက တစ္ဆေခေါင်းတလားကိုသုံးပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေဖန်တီးဖို့ ကြိုးပမ်းမှုကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ပေမယ့် သူလိုက်စားခဲ့တဲ့လမ်းကြောင်းအသစ်က အလွန်ဖြစ်နိုင်ခြေရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး စမ်းသပ်မှုက အောင်မြင်ပြီးသားပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒါက မလုံလောက်သေးဘူး။

ဝမ်ရှောင်မင်က အလောင်းကောင်သံချောင်းတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပေမယ့် ဒါက စမ်းသပ်မှုအတွင်း အကြိမ်များစွာကြိုးစားခဲ့လို့သာဖြစ်ပြီး ပြီးပြည့်စုံခြင်းမရှိသေးဘူး၊ ချို့ယွင်းချက်တွေရှိနေတုန်းပဲ။

ဒါက လက်ခံနိုင်စရာမရှိဘူး။

သူက ပိုကောင်းအောင်လုပ်ရမယ်၊ ဒါကြောင့် သူက ရင်းမြစ်ကနေ စတင်ဖို့လိုတယ်။

လူ့အရေပြားစာရွက်က ဝမ်ရှောင်မင်ရဲ့ပန်းတိုင်ပဲ။

သတင်းအချက်အလက်အများအပြားကို သိရှိနေတယ်လို့ သံသယရှိတဲ့ဝိညာဉ်တစ်ခု။

အဲ့ဒီအရာက တစ္ဆေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားတစ်ခုခုပဲဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးဘူး။ သူက အတွင်းက သတင်းအချက်အလက်ကိုပဲ လိုချင်တယ်၊ အဲ့ဒါက သူ့အတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိတယ်။

သုတေသနစက်ရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဝမ်ရှောင်မင်က ပုံမှန်အတိုင်း သူ၏အလုပ်လုပ်ရာနေရာသို့ သွားခဲ့သည်။

"တစ္ဆေခေါင်းတလားစမ်းသပ်မှုက ကျရှုံးပြီးသွားပြီ။ ဒီအရာကို ချိပ်ပိတ်လိုက်ကြရအောင်။ သူ့ရဲ့ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့အန္တရာယ်က သိသာထင်ရှားတယ်၊ ပြီးတော့ ဒါကို နောက်ထပ်သုတေသနမလုပ်သင့်တော့ဘူး။"

ဝမ်ရှောင်မင်က အထူးရွှေရောင်မှန်တစ်ခုရှေ့မှာ ရပ်နေတယ်။

သူ့ရှေ့က အခန်းငယ်လေးတစ်ခုထဲမှာ ခေါင်းတလားတစ်လုံးရှိတယ်။

အနည်းငယ်ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ခေါင်းတလားသစ်သားပေါ်မှာ အနီရောင်ဆေးကို သုတ်လိမ်းထားပြီး မှိန်ဖျော့တဲ့အလင်းရောင်အောက်မှာ ဒါက ထူးဆန်းစွာ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းနေတယ်။ လေးလံတဲ့ ခေါင်းတလားရဲ့အဖုံးက ဘယ်အလောင်းကိုမှ မကာကွယ်ထားပေမယ့် ဒါကပေးတဲ့ခံစားချက်က အလွန်ညိုမှိုင်းပြီး စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေတယ်၊ အတွင်းထဲမှာ တစ်ခုခုက သန္ဓေတည်နေသလိုပဲ။

ဒါက အမည်မသိကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုပဲ။

ဝမ်ရှောင်မင်က ဒီပစ္စည်းကို အတော်ကြာကြာလေ့လာခဲ့ပြီး ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူက တစ္ဆေခေါင်းတလားရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို မတူးဖော်နိုင်သေးဘူး။

ဒါက သူဉာဏ်ရည်မရှိလို့မဟုတ်ဘဲ သူမစမ်းသပ်ရဲတဲ့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့စမ်းသပ်မှုတချို့ရှိနေလို့ပဲ။

"ကျွန်တော် ဒီတစ္ဆေခေါင်းတလားကို ဖယ်ရှားဖို့ သက်ဆိုင်ရာဝန်ထမ်းတွေကို ချက်ချင်းအကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ်။" သူ့ဘေးမှာရပ်နေတဲ့ လီကျွင်းက ပြောလိုက်တယ်။

သူက ခေါင်းတလားကို သိပ်ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခြေခံအားဖြင့် တစ္ဆေခေါင်းတလားရဲ့အဖုံးသာ နေရာတကျရှိနေရင် ဘာသဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်မှ ဖြစ်ပွားမှာမဟုတ်ဘူး။

"နေဦး။"

ဝမ်ရှောင်မင်က တစ္ဆေခေါင်းတလားကို ခဏတာစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။

"ဘာမှားလို့လဲ။ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိလို့လား။" လီကျွင်းက မေးလိုက်တယ်။

ဝမ်ရှောင်မင်က လေးနက်စွာပြန်ဖြေတယ်

"အဖုံးရဲ့အနေအထားက မမှန်ဘူး... တစ္ဆေခေါင်းတလားက ဖွင့်ခံထားရတယ်။"

"ဘာလဲ?"

လီကျွင်းရဲ့မျက်နှာက ဒါကိုကြားတော့ သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားတယ်

"ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး၊ လူတိုင်းက ဒီအရာနဲ့ဆက်စပ်နေတဲ့အန္တရာယ်တွေကို သိကြတယ်၊ ဘယ်သူက ဒါကို ထိမှာလဲ။"

"ဖြစ်နိုင်တာက ဒါကို အပြင်ဘက်ကနေ ဖွင့်တာမဟုတ်ဘူး၊ ဖြစ်နိုင်တာက အတွင်းဘက်ကနေပဲ။" ဝမ်ရှောင်မင်က သူ့မျက်မှောင်တွေကြုတ်ရင်း အကြံပြုလိုက်တယ်

"ငါအရင်က ခန့်မှန်းခဲ့ဖူးတယ်၊ တစ္ဆေခေါင်းတလားက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မွေးမြူဖို့ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုရင် တစ္ဆေက အပြည့်အဝဖွံ့ဖြိုးပြီးသွားရင်ရော။ သူက ခေါင်းတလားထဲမှာ နေဦးမှာလား။"

"ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေခေါင်းတလားကို သိမ်းပိုက်ထားတဲ့တစ္ဆေက အလောင်းကောင်သံချောင်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲခံလိုက်ရတာမဟုတ်ဘူးလား။" လီကျွင်းက ရုတ်တရက်ထိတ်လန့်သောအကြည့်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်

"နေဦး၊ အဲ့ဒီကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေနဲ့ ကျရှုံးခဲ့တဲ့စမ်းသပ်မှု..."

ချက်ချင်းပဲ သူလှည့်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်တယ်- "အချက်ပေးခေါင်းလောင်းတီး၊ အားလုံး ဓာတ်ခွဲခန်းထဲကနေ ထွက်ကြ။"

"သူဘယ်မှာလဲ။ တစ္ဆေခေါင်းတလားဖွင့်ခံထားရတဲ့လက္ခဏာတွေရှိနေရင် သူဘယ်မှာလဲ။"

လီကျွင်းက နောက်ပိုင်းမှာ အမြန်မေးလိုက်တယ်

"တစ္ဆေခေါင်းတလားထားခဲ့တဲ့နေရာမှာ ထူးဆန်းတဲ့တည်ရှိမှုလက္ခဏာတစ်ခုမှမရှိဘူး။"

ဝမ်ရှောင်မင်ရဲ့အကြည့်က သိမ်မွေ့စွာပြောင်းလဲသွားပြီး သူက နောက်ကဓာတ်ခွဲခန်းထဲကမြင်ကွင်းကို မှန်ကိုဖြတ်ပြီး ကြည့်လိုက်တယ်။

လီကျွင်းက သူရဲ့သေးငယ်တဲ့လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိပြီး ချက်ချင်းတစ်ခုခုသဘောပေါက်သွားတယ်၊ သူ့ကျောပေါ်မှာ ချွေးစေးတွေပြန်လာတယ်။ နောက်ကဓာတ်ခွဲခန်းက ထူးဆန်းစွာတိတ်ဆိတ်နေတယ်၊ သူက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ ရွှေ့ပြောင်းဖို့နဲ့ အချက်ပေးခေါင်းလောင်းတီးဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့ပေမယ့် အခုအချိန်အထိ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှမရှိဘူး။

ဆိုလိုသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုတည်းသာရှိသည်။

တစ္ဆေက ဓာတ်ခွဲခန်းအတွင်းထဲမှာ ရှိနေတယ်။

"တောက်စ်။"

လီကျွင်းက ကျိန်ဆဲရင်း လှည့်လိုက်ပြီး ဝမ်ရှောင်မင်ကို သူ့ရှေ့မှာ ကာကွယ်လိုက်တယ်။

ထိုအခိုက်တွင် ဓာတ်ခွဲခန်းဝန်ထမ်းအများအပြား ငြိမ်သက်စွာရပ်နေကြပြီး အားလုံးက သူတို့ခေါင်းတွေကို လီကျွင်းနဲ့ ဝမ်ရှောင်မင်ဘက်ကို အနည်းငယ်စောင်းထားကြတယ်၊ သူတို့မျက်လုံးတွေက မှိုင်းနေပြီး သက်မဲ့ဖြစ်နေကာ ကြာပြီကွယ်လွန်သွားသကဲ့သို့ မည်သည့်ဝိညာဉ်မှမရှိပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်မီးများသည် တောက်ပနေသော်လည်း လေထုသည် အသက်ရှူကျပ်လောက်အောင် ထူးဆန်းနေသည်။

အခြေအနေ၏လေးနက်မှုကို သဘောပေါက်သွားသောကြောင့် လီကျွင်းက သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ အနီရောင်တစ္ဆေ ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ကို အလျင်အမြန်ထုတ်ယူပြီး လျင်မြန်စွာမီးညှိလိုက်သည်၊ ထို့နောက် ဝမ်ရှောင်မင်ကို ဆွဲကာ ထွက်ခွာရန်စတင်ခဲ့သည်။

သို့သော် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိလိုက်သည်နှင့်...

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စိမ်းစိမ်းတောက်နေတဲ့ မီးတောက်တစ်ခုက ပြင်းပြင်းထန်ထန် လောင်ကျွမ်းနေတယ်။

ပြီးတော့ လီကျွင်းရဲ့လက်ထဲက တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က မယုံနိုင်လောက်တဲ့နှုန်းနဲ့ စားသုံးခံလိုက်ရတယ်။

ငါးစက္ကန့်အတွင်းမှာပဲ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်ဝက် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ပြီ။

"ငါတို့ထွက်လို့မရတော့ဘူး၊ လီကျွင်း။ ဓာတ်ခွဲခန်းကို ချိပ်ပိတ်လိုက်။ ဓာတ်ခွဲခန်းရဲ့လုံခြုံရေးအဆင့်နဲ့ဆိုရင် တစ္ဆေက ငါအလုပ်လုပ်တဲ့ဧရိယာကိုပဲ စိမ့်ဝင်သင့်တယ်၊ အပြင်ဘက်ကို သက်ရောက်မှုမရှိနိုင်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ဒါကို ငါဖြစ်စေခဲ့တာ၊ အကျိုးဆက်တွေကို ငါကိုင်တွယ်သင့်တယ်။"

ဝမ်ရှောင်မင်က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်၊ သူက လာမယ့်အရာအားလုံးအတွက် သူ့ကိုယ်သူပြင်ဆင်ထားသကဲ့သို့ပင်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့တစ္ဆေနယ်မြေသုံးပြီး ထွက်လို့ရတယ်။"

လီကျွင်းက ပြောသည်၊ သူ၏နဖူးသည် ယခုအခါ ချွေးများဖြင့် စိုစွတ်နေပြီး သူ၏လက်ထဲက တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်သည် တစ်ဝက်ထက်မနည်း ကျန်တော့သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က "မင်းသာ တစ္ဆေနယ်မြေသုံးပြီး ထွက်သွားနိုင်ရင် အဲ့ဒီအရာကလည်း ထွက်သွားနိုင်တယ်။ ငါက အဲ့ဒီအရာရဲ့ကြောက်စရာကောင်းပုံကို အရမ်းရင်းနှီးတယ်။"