← Chapters

ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသော အမှောင်

Vol. 30 Ch. 439

ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသော အမှောင်

Vol. 30 Ch. 439

လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှာ အချိန်ဇယားက အရမ်းတင်းကျပ်တယ်။

ယန်ကျန့်က ပါမောက္ခဘိုင်ရဲ့သင်ခန်းစာကို နားထောင်ပြီးကာစပဲ ရှိသေးတယ်၊ သူ့ထိုင်ခုံမှာ နွေးတောင်မနွေးသေးခင်မှာပဲ လေ့ကျင့်ရေးနည်းပြတစ်ယောက်က သူ့ကို သေနတ်ပစ်ကွင်းကို ဆွဲခေါ်သွားပြီး သေနတ်ပစ်လေ့ကျင့်မှုနဲ့ အခြေခံလက်နက်တချို့ကို အသုံးပြုဖို့ လေ့ကျင့်ခိုင်းတယ်။

ကျွမ်းကျင်မှုတော့ မမျှော်လင့်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ဘယ်လိုသုံးရမယ်ဆိုတာကိုတော့ သိထားဖို့လိုတယ်။

နောက်ဆုံးတော့ လူအများစုက သူတို့ဘဝမှာ သေနတ်တစ်လက်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မထိဖူးကြဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တာဝန်ကျတာနဲ့ သူတို့အားလုံးကို သေနတ်တွေ ထုတ်ပေးမှာဖြစ်လို့ ဒီလိုလေ့ကျင့်ရေးမျိုးက တကယ်ပဲ အရေးကြီးတယ်။

ညနေပိုင်းမှာတော့ လူတချို့က အားအင်ကုန်ခမ်းနေကြပြီ။

ဒါပေမဲ့ ဒါက ပထမဆုံးနေ့ပဲ ရှိသေးတယ်။ မနက်ဖြန်ရဲ့အချိန်ဇယားကလည်း ဒီလိုပဲ ပြည့်ကျပ်နေမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ လေ့ကျင့်မှုက ယန်ကျန့်အတွက် သိပ်အသုံးမဝင်ဘူး။ လူသစ်တွေအတွက်တော့ ဒါက အရေးကြီးတယ်၊ သာမန်လူတစ်ယောက်ကို နိုင်ငံတကာအဆင့်မှာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်အသိပညာနဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတချို့ရှိတဲ့ တစ္ဆေနိုင်ပညာရှင်တစ်ယောက်အဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲပေးတယ်။

ဒါက အတင်းအကျပ်တွန်းပို့ခံရသလို ခံစားရပေမယ့် ဒီလိုအထူးအချိန်အခါမျိုးမှာတော့ ဒီထက်ပိုပြီး တောင်းဆိုလို့မရဘူး။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းအနားမယူတော့ဘူးလား။"

ကျန်းလေ့က ယန်ကျန့် စက်ရုပ်တစ်ရုပ်လို ကျည်ပြန်ဖြည့်နေတာကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်တယ်၊ သူက သေနတ်ပစ်ကွင်းမှာ လက်တစ်ဖက်နဲ့ လက်ကိုင်သေနတ်တစ်လက်ကို ကိုင်ထားတယ်။

သေနတ်သံတွေ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာတာနဲ့အမျှ သူ့လက်မောင်းက လုံးဝမတုန်လှုပ်ဘဲ ကျည်အားလုံးက အဝေးကပစ်မှတ်ရဲ့ ဗဟိုချက်ကို ထိမှန်သွားတယ်။

"ဒီကိုရောက်မှတော့ အစွမ်းကုန်အသုံးချလိုက်တာပေါ့။ ငါဘယ်အချိန်မဆို အနားယူလို့ရတယ်။" ယန်ကျန့်က သူ့ဘေးက ကျည်ဆံသေတ္တာနှစ်လုံးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်- "ငါဒီပစ္စတိုကို မိုးလင်းတဲ့အထိ ပစ်ဖို့စီစဉ်ထားတယ်။ မင်းငါနဲ့အတူ ပါဝင်ချင်လား။"

ကျည်ဆံထောက်ပံ့မှုက အကန့်အသတ်မရှိဘူး၊ ခင်ဗျားမှာ ခွန်အားနဲ့အာရုံစူးစိုက်မှုရှိသရွေ့ လေ့ကျင့်သူတိုင်းက ဒီမှာ အဆက်မပြတ် ဆက်လက်လေ့ကျင့်နိုင်တယ်။

"ငါဒါကို သိပ်စိတ်မဝင်စားဘူး။ ဒီလိုလေ့ကျင့်မှုမျိုးက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ရာမှာ သိပ်အထောက်အကူမပြုဘူး။ ငါက ပါမောက္ခဘိုင် အစောပိုင်းက ဆွေးနွေးခဲ့တဲ့သီအိုရီတွေကို ပိုပြီးစိတ်ပူတယ်။" ကျန်းလေ့က ပြောရင်း သူ့လက်ကိုင်သေနတ်ကို ချထားပြီး လျှောက်လာတယ်။

ယန်ကျန့်က "တကယ်ပဲ၊ ဒါက စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပြီး ပြည့်စုံတဲ့သီအိုရီတစ်ခုပဲ။ အချိန်အခါသင့်တဲ့အခါ ဒါကို မြှင့်တင်နိုင်မယ်လို့ ငါထင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့လိုလူတွေက ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်စရာကမ္ဘာကြီးမှာ ဘယ်လိုအခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်မလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့အဲ့ဒီအချိန်ကို မြင်တွေ့ရလောက်အောင် အသက်ရှင်ပါ့မလားဆိုတာတောင် မသိဘူး။"

"သီအိုရီက ဘယ်လောက်ပဲစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းနေပါစေ၊ ဒါက ခက်ထန်တဲ့အမှန်တရားကို မပြောင်းလဲနိုင်ဘူး။ ငါတို့လာမယ့်အရာကို ရင်ဆိုင်ရမှာပဲ၊ ဒါကြောင့် အဲ့ဒီအပေါ်မှာ သိပ်စိတ်ပူနေစရာမလိုဘူး။"

"မင်းရဲ့လက်ရှိအခြေအနေနဲ့ဆိုရင် မင်းဘယ်လောက်ကြာကြာ အသက်ရှင်နိုင်မယ်လို့ ထင်လဲ။"

ရုတ်တရက် သူခဏရပ်ပြီး သူ့ကို ကြည့်လိုက်တယ်။

ကျန်းလေ့က ခဏတိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ "ငါသာ ဒုတိယတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ရင် နှစ်လထက်ပိုမှာမဟုတ်ဘူး။ ကံကောင်းစွာနဲ့ ဌာနချုပ်က ငါ့ကို ဒုတိယတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ကြိုးစားဖို့ နေရာတစ်ခုပေးဖို့ သဘောတူခဲ့တယ်။"

"တကယ်ပဲ၊ ဒါက လောင်းကစားတစ်ခုပဲ။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဌာနချုပ်ရဲ့အစီအစဉ်နဲ့ တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်တာက အောင်မြင်မယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူး။ အောင်မြင်နှုန်းက အနည်းငယ်တိုးတက်လာပေမယ့် ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲရှိပြီး နောက်ထပ်တိုးတက်ဖို့ ခက်ခဲနေတုန်းပဲ။

အကယ်၍ ကြိုးပမ်းမှုကျရှုံးခဲ့လျှင် ၎င်းသည် တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထခြင်းကို ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။

သို့သော် ကြိုးပမ်းမှုအတွင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု မဖြစ်ပေါ်စေရန် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတိုင်းကို ပြုလုပ်လိမ့်မယ်။

"ဒါဆိုရင် မင်းဆက်လေ့ကျင့်လိုက်တော့။ ငါမင်းကို နောက်ထပ်မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး။"

ကျန်းလေ့က ယန်ကျန့် လေ့ကျင့်မှုအပေါ် အာရုံစိုက်နေတာကို မြင်ပြီး သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ချင်တော့ဘူး။ သူက ပင်ပန်းနေပြီး အိပ်ဆောင်ကိုပြန်ပြီး အနားယူဖို့လိုနေပြီ။

ယန်ကျန့်က လေ့ကျင့်မှုအပေါ် အာရုံစိုက်နေတာမဟုတ်ဘူး။

သူက သူ့ရဲ့ပစ်ခတ်မှုစွမ်းရည်ကို အဆက်မပြတ်လေ့ကျင့်နေပေမယ့် သူ့အတွေးတွေက တခြားနေရာမှာ ရောက်နေတယ်။

ကျန်းလေ့ရဲ့အခြေအနေက ဆိုးရွားတယ်၊ သူ့ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေကလည်း အတူတူပဲ။

ဒါ့အပြင် ကျန်းလေ့နဲ့မတူဘဲ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ပြီးသားဖြစ်ပြီး တစ်ကောင်ကို ပျက်စီးသွားအောင်လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒါက တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုကို ကျော်လွှားရတာက ပိုပြီးရှုပ်ထွေးလိမ့်မယ်ဆိုတဲ့သဘောပဲ။ သူက ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ပင်ကိုအသိစိတ်လွှမ်းမိုးမှုကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရမှာဖြစ်ပြီး နီးကပ်နေတဲ့တစ္ဆေမျက်လုံးပြန်လည်နိုးထမှုကို ဖိနှိပ်ရမှာပဲ။

သူသာ ဘာအမှားတစ်ခုခုလုပ်မိရင် ယန်ကျန့်က နေရာမှာတင် သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။

ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေရဲ့ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံရတာ၊ ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေမျက်လုံးပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေဆုံးတာ။

"မပြည့်စုံတဲ့ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းက ထောင်ချောက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားတယ်လား။ ဝမ်ရှောင်မင်ရဲ့စကားတွေက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ ငါလူ့အရေပြားစာလိပ်နည်းလမ်းကို ပြန်လည်ရှင်သန်ဖို့ သုံးခဲ့တဲ့အချိန်ကစပြီး ငါခြယ်လှယ်ခံနေရတာ၊ ထောင်ချောက်တစ်ခုထဲကို ခြေလှမ်းဝင်နေခဲ့တာ။"

ယန်ကျန့်ရဲ့အမူအရာက မှောင်သွားတယ်။ သူ့ပစ္စတိုက သေနတ်သံက လင်းလက်သွားပေမယ့် သူ့နှလုံးသားထဲက ဖိအားကို ဘာမှမသက်သာစေခဲ့ဘူး။

"လူ့အရေပြားစာလိပ်ရဲ့အစီအစဉ်နဲ့ ဆက်သွားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငြင်းပယ်မလား။ ဒါပေမဲ့ ငါသာ ငြင်းပယ်ခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့လက်ရှိအခက်အခဲအတွက် နောက်ထပ်ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုရဖို့ အခွင့်အလမ်းနီးပါးမရှိတော့ဘူး၊ အထူးသဖြင့် ဝမ်ရှောင်မင်ရဲ့စမ်းသပ်မှု ကျရှုံးပြီးတဲ့နောက်မှာပေါ့။"

တစ္ဆေခေါင်းတလားကိုသုံးပြီး လူတွေကို ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲတာက စမ်းသပ်မှုအောင်မြင်ခဲ့ရင် ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေလိမ့်မယ်။

ဝမ်ရှောင်မင်က သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ဉာဏ်ပညာနဲ့ အမှန်တကယ်ပဲ အဝေးကြီးရောက်ခဲ့တယ်။

သူကျရှုံးခဲ့တာက နှမြောစရာပဲ။

ဒီကျရှုံးမှုက ယန်ကျန့်အတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကိုလည်း ပိတ်ဆို့လိုက်တယ်။

ပြီးတော့ ကျန်ရှိနေတဲ့ လူ့အရေပြားစာလိပ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့အစီအစဉ်ကလည်း ထုံချန့်ရဲ့တစ္ဆေမျက်နှာဖြစ်ရပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အမှောင်တိမ်တိုက်တစ်ခုနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတယ်။

လူ့အရေပြားစာလိပ်နဲ့အစီအစဉ်ကို နောက်ထပ်သုံးလို့မရတော့ဘူး။

ဒါက တကယ်ပဲထိရောက်ခဲ့ရင်တောင် ဘယ်လိုကြောက်စရာကောင်းတဲ့ထောင်ချောက်မျိုး ဖုံးကွယ်ထားလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ အတိအကျမသိနိုင်ဘူး။ အဲ့ဒီအပေါ်နင်းမိရင် ယန်ကျန့်အတွက် သေခြင်းကို ဆိုလိုပြီး အစီအစဉ်ကလည်း ရာနှုန်းပြည့်အောင်မြင်နှုန်းမရှိဘူး။

ထောင်ချောက်ရော၊ ကျရှုံးနှုန်းရော နှစ်ခုလုံးကို စိုးရိမ်နေတဲ့ ယန်ကျန့်က နောက်ထပ်မလောင်းရဲတော့ဘူး။

"လူ့အရေပြားစာလိပ်ဆီကရော၊ ဝမ်ရှောင်မင်ဆီကရော မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့မှတော့ ကျန်ရှိနေတဲ့တစ်ခုတည်းသောရွေးချယ်စရာက တစ္ဆေဗီရိုပဲ။"

သူက ပြောလိုက်တယ်၊ သူ့အကြည့်က ပြောင်းလဲသွားပြီး မဂ္ဂဇင်းအသစ်တစ်ခုကို ထည့်ကာ သေနတ်တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ပစ်ခတ်လိုက်တယ်၊ မှိန်ဖျော့တဲ့ကောင်းကင်အောက်မှာ မီးပွားတွေ လွင့်ပျံသွားတယ်။

"ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေဗီရိုနဲ့ ငါ့ရဲ့သဘောတူညီချက်က မပြီးသေးဘူး။ တစ္ဆေဗီရိုက ငါ့ကို အဲ့ဒီဓာတ်ပုံထဲကလူကို ရှာခိုင်းတယ်၊ အလောင်းခြောက်သတို့သမီးဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက အလောင်းခြောက်သတို့သမီးရဲ့တည်နေရာကို တိတိကျကျမသိနိုင်ဘူး။ အဲ့ဒီထူးဆန်းတဲ့ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်တုန်းက တစ္ဆေအားလုံးဆင်းသွားကြပြီး အလောင်းခြောက်သတို့သမီးလည်း ဆင်းသွားခဲ့တယ်။"

"နောက်ပိုင်းမှာ အလောင်းခြောက်သတို့သမီးက ကျန်းဟောက်အမည်ရှိတဲ့အမျိုးသားခရီးသည်ကို သတ်ခဲ့ပြီးတော့ ငါက ဘတ်စ်ကားပေါ်ပြန်တက်ပြီး သူ့ကို ဖယ်ခွာနိုင်ခဲ့တယ်။ အခုတော့ ဘယ်သူမှ ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့အရာရဲ့တကယ့်တည်နေရာကို မသိကြဘူး။"

ယန်ကျန့်က အဲ့ဒီထူးဆန်းတဲ့နေရာကို ပြန်သတိရလိုက်တယ်။

ဒါက သေချာပေါက် နိုင်ငံအတွင်းမှာမဟုတ်ဘူး၊ နိုင်ငံရပ်ခြားမှာလည်းမဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒီဖော်ပြမရနိုင်လောက်အောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့နေရာက ကမ္ဘာပေါ်မှာ လုံးဝမတည်ရှိဘူး။

ဒါက သဘာဝလွန်နေရာလွတ်တစ်ခုနဲ့ ဆင်တူတယ်။

ဒါပေမဲ့ မင်းက တစ္ဆေဗီရိုပေါ်မှာ 'ဒါက တစ်နေရာရာမှာပဲ' လို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းရေးလို့မရဘူး။

တစ္ဆေဗီရိုက သေချာပေါက် အဲ့လောက်လွယ်လွယ်ကူကူ လှည့်စားလို့မရဘူး။

ယန်ကျန့်က စမ်းသပ်ခဲ့ဖူးတယ်၊ အဲ့ဒီအရာကလည်း ရှင်းပြမရတဲ့ထူးဆန်းမှုအရာဝတ္ထုတစ်ခုပဲ၊ သူ့ရဲ့တောင်းဆိုချက်တွေကို တိတိကျကျနဲ့ အမှန်အတိုင်း ဖြည့်ဆည်းပေးရမယ်။ မင်းသာ ပါးနပ်ဖို့ကြိုးစားရင် ကိစ္စတွေက ဆိုးရွားသွားနိုင်ပြီး သူက မင်းနောက်ကိုလိုက်ဖို့ တစ္ဆေတွေကို လွှတ်ပေးနိုင်တယ်။

မင်းသာ အချိန်မီပြန်မပြင်ဆင်ရင် မင်းက တစ္ဆေဗီရိုကလွှတ်လိုက်တဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့အသတ်ခံရနိုင်ခြေကောင်းကောင်းရှိတယ်။

"နေဦး၊ ငါက အလောင်းခြောက်သတို့သမီးရဲ့ နေရာ ကိုမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လူ့အရေပြားစာရွက်ကတော့ သိသင့်တယ်၊ ပြီးတော့ သူငါ့ကိုပေးတဲ့ရှင်သန်မှုနည်းဗျူဟာက ထောင်ချောက်တွေပါနိုင်ပေမယ့် သတို့သမီးရဲ့တည်နေရာနဲ့ပတ်သက်တဲ့တစ်ခုတော့ သေချာပေါက်မပါဝင်လောက်ဘူး။ ထောင်ချောက်တွေရှိခဲ့ရင်တောင် ငါက အလောင်းခြောက်သတို့သမီးနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိတဲ့အတွက် မကြောက်ဘူး။"

ယန်ကျန့်ရဲ့အကြည့်က အနည်းငယ်တဖျပ်ဖျပ်ဖြစ်သွားတယ်။

သူ့စိတ်ထဲမှာ သူက သူ့ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့အစီအစဉ်တစ်ခုကို ခဏတာ စိတ်ကူးလိုက်တယ်။

လူ့အရေပြားစာရွက်ကနေတစ်ဆင့် ဖော်ထုတ်ပြသတဲ့သတင်းအချက်အလက်ကို သုံးပြီး သူက တစ္ဆေဗီရိုရဲ့တောင်းဆိုချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပြီး အရောင်းအဝယ်ပြီးဆုံးပြီးတဲ့နောက် သူ့ကိုယ်ပိုင်တောင်းဆိုချက်ကို အဆိုပြုနိုင်တယ်။

ဥပမာ၊ တစ္ဆေဗီရိုကို သူ့ရဲ့တစ္ဆေမျက်လုံးပြန်လည်နိုးထခြင်းကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုတာမျိုးပေါ့။

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့လိုလုပ်လို့မဖြစ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်ရဲ့အကြည့်က အနည်းငယ်တဖျပ်ဖျပ်ဖြစ်သွားတယ်- "တစ္ဆေဗီရိုကို ငါ့ပြဿနာကို တိုက်ရိုက်ဖြေရှင်းခိုင်းတာက တန်ဖိုးအများကြီးကုန်ကျလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေဗီရိုက ငါ့အတွက် လုပ်ပေးနိုင်ပေမယ့် သူနောက်တစ်ကြိမ်တောင်းဆိုမယ့်တောင်းဆိုချက်က ငါမဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လောက်အောင် ကြောက်စရာကောင်းနိုင်တယ်။ ငါငြင်းလို့မရခဲ့ရင် ငါ့မှာ သေခြင်းကလွဲပြီး ဘာမှမကျန်တော့ဘူး။"

သူက သူ့အနာဂတ်အတွက် ကြိုတင်စီစဉ်ရမယ်၊ သူက ဒီတစ်ကြိမ်အရောင်းအဝယ်အောင်မြင်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ပြီး နောက်လာမယ့်အရာကို လျစ်လျူရှုလို့မဖြစ်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူသူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ နောက်ထပ်ပြဿနာတွေမကြုံတွေ့ရဘူးလို့ အာမမခံနိုင်ဘူး။

"အဲ့ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးရဲ့မူလပိုင်ရှင်က တစ္ဆေဗီရိုကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ဒုတိယအခန်းမှာ သော့ခတ်ထားခဲ့တာက အကြောင်းရင်းတစ်ခုရှိတယ်၊ ပြီးတော့ သူချန်ထားခဲ့တဲ့သတိပေးချက် — မင်းမှာ အရာအားလုံးရှိလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ် — ဒါက သူက ငါ့ရဲ့ဆန္ဒတွေကို မထိန်းချုပ်နိုင်မှာကို စိုးရိမ်ခဲ့လို့ပဲ။ တစ္ဆေဗီရိုနဲ့အရောင်းအဝယ်တွေက လျင်မြန်စွာမြင့်တက်သွားနိုင်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ ငါ့ရှင်သန်မှုအတွက်မျှော်လင့်ချက်ကို ဖြတ်တောက်ပစ်နိုင်တယ်။"

သူ့သေနတ်ကို ဆက်လက်ပစ်ခတ်နေစဉ် ယန်ကျန့်က သူ့စိတ်ထဲကအစီအစဉ်က ပိုပြီးရှင်းလင်းလာတယ်လို့ ခံစားမိတယ်။

ကံမကောင်းတာက သူ့အနီးအနားမှာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး တိုင်ပင်ဆွေးနွေးဖို့ လုံလောက်အောင်ပါးနပ်တဲ့စိတ်ရှိတဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့လူတစ်ယောက်မရှိတာပဲ၊ မဟုတ်ရင် သူက ဒီတစ္ဆေပုံစံတွေကို သူ့ဘာသာသူ ရှာဖွေနေစရာမလိုဘူး။

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေဗီရိုနဲ့အရောင်းအဝယ်တွေက သေးသေးလေးကနေစပြီး တဖြည်းဖြည်းတိုးများလာတယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။ ဒီတစ်ခါ တစ္ဆေဗီရိုက သူ့ကို အလောင်းခြောက်သတို့သမီးရဲ့တည်နေရာကို ရှာခိုင်းရုံပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါမှာတော့ လုံးဝကွဲပြားတဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒါကြောင့် သူက အရောင်းအဝယ်အဆင့်ကို အစကတည်းက အရမ်းမြင့်မားအောင်မလုပ်နိုင်ဘူး။ သူက သင့်တော်တဲ့အတိုင်းအတာကို ဆုပ်ကိုင်ထားရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒါက သူ့စွမ်းဆောင်ရည်ထက် ကျော်လွန်သွားရင် သူက သေလမ်းပေါ်ရောက်သွားလိမ့်မယ်။

"ငါသာ တစ္ဆေဗီရိုက ငါ့ကို အနည်းဆုံးတန်ဖိုးနဲ့ အကြီးမားဆုံး အကျိုးအမြတ် ဆောင်ကြဉ်းပေးစေချင်တယ်ဆိုရင် နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်။"

ယန်ကျန့်ရဲ့ကျည်ဆံတွေ ကုန်သွားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက နေရာမှာတင် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ့လက်မောင်းက တစ်ဝက်တစ်ပျက်မြှောက်ထားလျက် မချသေးဘူး။

"ငါက လူ့အရေပြားစာရွက်ကို ငါ့အတွက် ရှင်သန်မှုနည်းဗျူဟာတစ်ခု ရေးဆွဲခိုင်းမယ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒါကို တစ္ဆေဗီရိုကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ဖို့ ပေးအပ်မယ်။ ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် ဖြစ်နိုင်တာက နည်းဗျူဟာထဲက ထောင်ချောက်တွေကို ဖယ်ရှားနိုင်လိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ဒါက ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရုံသက်သက်ဆိုရင် တန်ဖိုးက ခံနိုင်ရည်ရှိသင့်တယ်။"

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါက အစီအစဉ်ပဲ။"

ထိုအတွေးနဲ့အတူ သူ့မျက်လုံးတွေက ရုတ်တရက်လင်းလက်သွားပြီး သူ့နှလုံးသားထဲက ဖိအားက သိသိသာသာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

ဒီတစ္ဆေအရာတွေအားလုံးက ဒီလောက်ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှတော့ သူတို့အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ပါစေ။

လူ့အရေပြားစာရွက်ရဲ့အားနည်းချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ တစ္ဆေဗီရိုကို အသုံးချလိုက်။

"အဲ့ဒီလိုဆိုရင် ပထမအဆင့်ကို စမ်းကြည့်ပြီး လူ့အရေပြားစာရွက်က အလောင်းခြောက် သတို့သမီးရဲ့တည်နေရာကို ဆုံးဖြတ်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်လိုက်ရအောင်။"

ယန်ကျန့်က သေနတ်ကို ချလိုက်ပြီး သူ့ဘေးကခရီးဆောင်အိတ်ကနေ ရွှေရောင်သေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်တယ်။

ဒါက လူ့အရေပြားစာရွက်ကို ထည့်ထားတဲ့သေတ္တာပဲ။

လူ့အရေပြားစာရွက်ကို ကိုင်ထားရုံနဲ့ ပုံမှန်အားဖြင့် ပြဿနာမရှိပေမယ့် ယန်ကျန့်က စိတ်မချသေးဘဲ ဒါကို မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင်လို သဘောထားပြီး သော့ခတ်သိမ်းဆည်းထားတယ်။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က သေတ္တာကို ဖွင့်တော့မည်အပြုမှာ...

လေ့ကျင့်ရေးစခန်းအပြင်ဘက်မှာ ရှင်းပြမရတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်အမှောင်ထုတစ်ခုက တိတ်တဆိတ် တွားသွားဝင်ရောက်လာတယ်။

ပထမဆုံး စခန်းရဲ့အစောင့်အိမ်ကမီးတွေ ငြိမ်းသွားတယ်၊ နောက်ဆက်တွဲအနေနဲ့ အနီးအနားက အဆောက်အအုံတွေက သေမင်းတမန်လို တိတ်ဆိတ်ခြင်းထဲကို ကျရောက်သွားပြီး အမှောင်ထုက လျင်မြန်စွာ မျိုချသွားတယ်။ အိပ်ဆောင်တွေကနေ တစ္ဆေတွေကို ထိန်းချုပ်တဲ့သူတွေရဲ့ ထိတ်လန့်တကြားအသံတွေ ကြားနေရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ သေနတ်ပစ်ကွင်းပေါ်က မီးမောင်းက အလွန်မှိန်သွားတယ်။

ပတ်ဝန်းကျင်ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း ထူးဆန်းစွာ အေးစက်လာတယ်။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်ရဲ့အာရုံက သူ့လက်ထဲက လူ့အရေပြားစာရွက်အပေါ်မှာ အပြည့်အဝရှိနေပြီး အဝေးကဖြစ်ပျက်နေတဲ့ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့အရာကို သူသတိမပြုမိခဲ့ဘူး။

ပုံမှန်အတိုင်းပဲ လူ့အရေပြားစာရွက်ပေါ်မှာ စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ပေါ်လာတယ်- "ကျွန်တော့်နာမည် ယန်ကျန့်ပါ၊ ဒါကို ဖတ်တဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်သေနှင့်ပြီးဖြစ်လိမ့်မယ်..."

စာကြောင်းမပြီးခင်မှာပဲ ဒါက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်ဆက်တွဲအနေနဲ့ လူ့အရေပြားစာရွက်ကို ပြည့်နှက်သွားတဲ့ နိမိတ်မကောင်းတဲ့စာလုံးကြီးတစ်လုံး ပေါ်လာတယ်။

"တစ္ဆေ!"

"ဟင်?" ယန်ကျန့်ရဲ့မျက်ခုံးက ချက်ချင်းတွန့်သွားပြီး သူက သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက တစ္ဆေမျက်လုံးရှိတဲ့နေရာမှာ ထူးဆန်းတဲ့လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို မသဲမကွဲခံစားလိုက်ရတယ်။

ဒါက အရမ်းမကောင်းတဲ့ခံစားချက်တစ်ခုပဲ၊ များသောအားဖြင့် အရာနှစ်ခုထဲက တစ်ခုကို ညွှန်ပြတယ်။

တစ္ဆေမျက်လုံးက ပြန်လည်နိုးထတော့မှာ၊ ဒါမှမဟုတ်... ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တစ်ခုခုလွဲချော်နေပြီ။

All Chapters