သေခြင်းတရား၏ အစ

"ဒါဘယ်လိုဟာသလဲ၊ အရာအားလုံးအဆင်ပြေနေတုန်း တစ္ဆေတစ်ကောင်က လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှာ ရုတ်တရက် ဘယ်လိုပေါ်လာနိုင်မှာလဲ။"

ယန်ကျန့်သည် ဤအချိန်တွင် ဂြိုလ်တုတည်နေရာပြဖုန်းကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ညိုမှိုင်းနေသောမျက်နှာသည် အနည်းငယ်မလှပပေ။

မကြာသေးမီက ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းကြောင့် သူသည် သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်၊ တစ္ဆေ၏ပစ်မှတ်သည် သူကိုယ်တိုင်မဟုတ်ဘဲ သူ၏လက်ထဲရှိ လူ့အရေပြားစာလိပ်သာဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို တွန်းလှန်ပြီးနောက် တစ္ဆေသည် သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ်မတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းမှာ အဘယ်ကြောင့်မှန်းမသိပေ။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ကံတရားကြောင့်သာဖြစ်သည်။

ဆက်သွယ်ရေးခန်းရှိ လျိုရှောင်ယွီဘက်တွင် ခေတ္တတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူမက သူမ၏အသံကို နှိမ့်ချပြီး "ဓာတ်ခွဲခန်းမှာ ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်သွားတယ်။ ပါမောက္ခဝမ်က စမ်းသပ်မှုတစ်မျိုးမျိုး လုပ်ဆောင်နေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့၊ မဟုတ်ဘူး၊ နာရီဝက်လောက်အကြာက ကြောက်မက်ဖွယ် အဆင့်မသိရသေးတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်က ဓာတ်ခွဲခန်းကနေ လွတ်မြောက်သွားတယ်၊ ပြီးတော့ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းက အဲ့ဒီကို အနီးဆုံးနေရာပဲ။"

"ဒါကြောင့် အထက်လူကြီးတွေက တစ္ဆေက လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကို ဦးတည် သွားနိုင်ခြေ အလွန်များတယ်လို့ ခန့်မှန်းကြတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒီအရာက အရမ်းထူးခြားပြီး ကြောက်စရာကောင်းလို့ပဲ၊ ဒါကြောင့် အထက်ကအမိန့်ကတော့ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကလူတိုင်း ထွက်ခွာရမယ်၊ ကယ်နိုင်သလောက် လူတစ်ယောက်ချင်းစီကို ကယ်တင်ရမယ်တဲ့။"

...

"ဝမ်ရှောင်မင်?" ယန်ကျန့်၏မျက်ခုံးများက တွန့်သွားသည်။

"သူက ဒီလိုအမှားမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လုပ်နိုင်မှာလဲ။"

"ခင်ဗျား ပါမောက္ခဝမ်ကို အပြစ်တင်လို့မရပါဘူး။ ကျွန်မကြားတာက ဓာတ်ခွဲခန်းမှာ ပြဿနာဖြစ်သွားတာက ပါမောက္ခဝမ် ခင်ဗျားနဲ့ စကားပြောဖို့ထွက်သွားနေတုန်းမှာပါတဲ့၊ ပြီးတော့ သူက လုံးဝအပြစ်မရှိပါဘူး။ အတွင်းဇာတ်လမ်း တချို့ ရှိနိုင်တယ်။"

လျိုရှောင်ယွီက "အခုက ဒီအကြောင်းပြောရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူး။ ရှင် အသက်ရှင်နေသေးတာ ကောင်းပါတယ်။ မြန်မြန်လုပ်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကနေ ထွက်သွားပါ၊ ဒီတစ်ခါ ရှင်ဘယ်သူ့ကိုမှ ကယ်တင်စရာမလိုဘူး၊ ကိုယ့်လုံခြုံရေးကိုပဲ သေချာလုပ်ပါ။"

ယန်ကျန့်၏အမူအရာသည် အနည်းငယ်တုန်လှုပ် သွားသည်။

ထိုသို့သောအမိန့်ကို ထုတ်ပြန်ခြင်းသည် အထက်လူကြီးများက တစ္ဆေ၏ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်သည် အလွန်မြင့်မားပြီး လေ့ကျင့်ရေးစခန်းရှိတစ္ဆေနိုင်ပညာရှင်များ မကိုင်တွယ်နိုင်ကြောင်း သိသည်ဟု ဆိုလိုသလော။

သို့သော် ယခင်အခြေအနေကို စဉ်းစားကြည့်လျှင် တစ္ဆေသုံးကောင်၏စွမ်းရည်များကို အသုံးပြု၍ ထိုတစ္ဆေ၏တိုက်ခိုက်မှုကို မနည်းမနောတွန်းလှန်ခဲ့ရသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အန္တရာယ်များသည်။

"နေဦး၊ ဝမ်ရှောင်မင်ရဲ့ အဲ့ဒီကျရှုံးခဲ့တဲ့စမ်းသပ်မှုလား။ တစ္ဆေလွတ်မြောက်သွားတာ၊ ငါ့တစ္ဆေသုံးကောင်ရဲ့စွမ်းအားကို ဖိနှိပ်တာ... တောက်စ်၊ အဲ့ဒီတစ္ဆေက တစ္ဆေခေါင်းတလားကနေ လွတ်မြောက်လာတာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား။"

ယန်ကျန့်က ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်သွားသည်။

ဤသတင်းအချက်အလက်အပိုင်းအစများကို ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူဘာမှားသွားသည်ကို ချက်ချင်းခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ကုတ်နံပါတ်: တစ္ဆေခေါင်းတလားဖြစ်ရပ်။

ထိုအရာသည် တစ်ချိန်က ယန်ကျန့်၏အိပ်မက်ဆိုးဖြစ်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏အန္တရာယ်ရှိမှုဒီဂရီသည် နောက်ပိုင်းမှ ဆာလောင်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်နှင့် Z မြို့ဖြစ်ရပ်တို့ထက်ပင် သူ၏ထိုအချိန်ကအမြင်တွင် ပို၍ကြီးမားသည်။

အကြောင်းမှာ ထိုတစ္ဆေသည် တစ္ဆေဆရာများကို စိတ်ပျက်အားငယ်စေသည့်စွမ်းရည်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သင်၏တစ္ဆေသုံးကောင်၏စွမ်းအားကို အငြင်းပွားဖွယ်မရှိ ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် သင်ထိန်းချုပ်ထားသောတစ္ဆေအရေအတွက်သည် သုံးကောင်အောက်နည်းလျှင် ထိုအရာနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သင်သည် ပြန်လည်မတိုက်ခိုက်နိုင်ဘဲ ချက်ချင်းအသတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်ကို ပို၍ပင်ထိတ်လန့်စေသောအရာမှာ ထိုမျှသာမဟုတ်ဘဲ ဤစွမ်းရည်သည် ကြီးထွားနိုင်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

အခြားသုံးကောင်ကို ဖိနှိပ်သောတစ္ဆေသည် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးကို အောင်မြင်စွာသတ်ဖြတ်ခဲ့လျှင် ၎င်းသည် ထိုပညာရှင်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ တစ္ဆေကို ယူဆောင်သွားပြီး ထို့နောက် စည်းမျဉ်းသည် တစ္ဆေလေးကောင်ကို ဖိနှိပ်ရန် ပြောင်းလဲသွားသည်၊ ထိုသို့ဖြင့် ဆက်လက်သွားနေမည်... ၎င်းသည် အဆင့်တစ်ခုသို့ ကြီးထွားသွားသည်နှင့် ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး မဖြေရှင်းနိုင်သောတည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးရှိ မည်သည့်တစ္ဆေဆရာမှ ၎င်းကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် အဆုံးစွန်သောအိပ်မက်ဆိုး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ကျွန်မ ဒီလောက်အချက်အလက်အများကြီး မသိပါဘူး၊ ကျွန်မသိတာက ဒီတစ်ခါ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်၊ ယန်ကျန့်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မြန်မြန်ပြေးပါ၊ မသေပါနဲ့၊ ကျွန်မတောင်းပန်ပါတယ်။"

လျိုရှောင်ယွီ၏အသံသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး တောင်းပန်သည့်အရိပ်အယောင်ပင် ပါနေသည်။

သူမသည် ယန်ကျန့် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွင် သေဆုံးသည်ကို မမြင်လိုပေ။

"အခုတော့ နည်းနည်းနောက်ကျသွားပြီ၊ ငါခုနကတင် အဲ့ဒီတစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတယ်။ ငါအရမ်းကံကောင်းတယ်၊ အဲ့ဒီတစ္ဆေက ပထမဆုံးတိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့လူက ငါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခု... တခြားတစ္ဆေဆရာတွေက အသတ်ခံနေရပုံပဲ၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီတစ္ဆေက အခုအချိန်မှာ ကြီးထွားလာလောက်ပြီ။" ယန်ကျန့်က အိပ်ဆောင်များဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏နဖူးပေါ်ရှိတစ္ဆေမျက်လုံးသည် မငြိမ်မသက် တဆတ်ဆတ်တုန်လာသည်။

ဤသည်မှာ အလွန်မကောင်းသောလက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်သည်။

"ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ။" လျိုရှောင်ယွီသည်လည်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိတော့ပေ။

"ငါ့မှာ အရင်းအမြစ်တချို့ ကျန်သေးတယ်၊ ငါလွတ်မြောက်နိုင်သင့်တယ်။"

ယန်ကျန့်က သူ၏အကြည့်ကို လျင်မြန်စွာရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ခြေရင်းရှိခရီးဆောင်အိတ်ကို ကောက်ယူကာ ထို့နောက် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းအပြင်ဘက်သို့ ချက်ချင်းလျှောက်ထွက်သွားသည်။

ယခုအခါ အခြားသူများကို စိတ်ပူရမည့်အချိန်မဟုတ်ပေ။

လူများများသေလေလေ၊ ထိုတစ္ဆေ၏စွမ်းရည်များ ပိုမိုအားကောင်းလာနိုင်လေဖြစ်သည်။ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းရှိလူတိုင်း သေဆုံးသွားသည်နှင့် သူသည်လည်း သေခြင်းမှ သေချာပေါက်မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။

ထိုအခိုက်တွင် လေ့ကျင့်ရေးစခန်း၏အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံ၌...

အနားယူတော့မည့်လူတစ်စုသည် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို ခံစားမိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တစ္ဆေဆရာများ ရှိသင့်သည့်သတိဝီရိယကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း ဤသည်မှာ ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု၏ရှေ့ပြေးဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းသဘောမပေါက်ကြသေးပေ၊ အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံအနီးတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်ပြီး ဆိုးရွားသောအော်ဟစ်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာမှသာ လူတိုင်း၏မျက်နှာသည် ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ တစ်ယောက်ယောက် အသတ်ခံလိုက်ရတာလား။"

"တောက်စ်၊ ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား။"

"ဖြစ်နိုင်ခြေက နည်းပါတယ်၊ ဒါက ဖင်အန်းဟိုတယ်မှာလိုပဲ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်က ကလဲ့စားချေလိုတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ ပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေဆုံးသွားတာဖြစ်သင့်တယ်၊ ဒါက သာမန်ဖြစ်လေ့ရှိတဲ့အရာပဲ။ လူတစ်ဒါဇင်ကျော် အတူတူရှိနေတာ၊ တစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက် ပြဿနာတက်တာက ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။"

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ကလဲ့စားချေလိုတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ ပြန်လည်နိုးထမှုမဟုတ်ဘူး၊ ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ရမယ်။"

ဝမ်ကျန်းက အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံမှ ထွက်လာသည်၊ သူ၏မျက်နှာသည် တင်းမာပြီး စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသည်။ စင်္ကြံသို့ ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး သူသည် မည်းနက်နေသောအမှောင်ထုထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်၊ ၎င်းသည် အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ လွှမ်းခြုံထားသကဲ့သို့ပင်။

"ငါခုနကတင် ဌာနချုပ်ကနေ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု လက်ခံရရှိခဲ့တယ်။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် စွဲထင်နေလျက် ဖုန်းကိုချထားရင်း ပြောလိုက်သည်- "သူတို့က ငါတို့ကို ချက်ချင်းထွက်ခွာဖို့ပြောတယ်၊ ဒီမှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု သေချာပေါက်ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီလို့ ပြောတယ်။"

အခြေအနေ၏လေးနက်မှုကို ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုအတွင်း အကြီးအကျယ်အလေးပေးခဲ့သည်။

"ဝမ်ကျန်း၊ မင်းယန်ကျန့်ကို တွေ့မိလား။" ရုတ်တရက် ကျန်းလေ့က အလျင်စလိုလျှောက်လာသည်၊ သူ၏မျက်နှာသေပေါ်တွင် အရေးတကြီးဖြစ်မှုက ရေးထိုးထားသည်။

"သူသေနတ်ပစ်ကွင်းမှာ လေ့ကျင့်နေခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့လဲ၊ သူက မင်းနဲ့အတူ ပြန်မလာခဲ့ဘူးလား။" ဝမ်ကျန်းက နားမလည်စွာမေးလိုက်သည်။

ကျန်းလေ့က "သူက ငါထွက်လာတုန်းက သေနတ်ပစ်ကွင်းမှာ လေ့ကျင့်နေခဲ့တာ တကယ်ပဲ။ ငါက သူအရင်ပြန်ရောက်နှင့်ပြီလားဆိုတာကို အတည်ပြုချင်ခဲ့တာ။ ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့်က သေနတ်ပစ်ကွင်းမှာ ရှိနေတုန်းပဲထင်တယ်။"

"သူသာ အဲ့ဒီမှာ တစ်ယောက်တည်းဆိုရင် တစ္ဆေတိုက်ခိုက်နိုင်ခြေက... မြင့်တယ်။ သူ့ကို တစ်ခုခုဖြစ်သွားမှာ ငါစိုးရိမ်တယ်။"

ဝမ်ကျန်းက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်- "မဖြစ်နိုင်တာ။"

သူသည် ကျန်းလေ့ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို နားလည်သည်။ အကယ်၍ ယန်ကျန့်ကို မမျှော်လင့်ထားသောအရာတစ်ခုခုဖြစ်သွားခဲ့လျှင် သူတို့ကျန်တဲ့သူတွေကလည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ဖွယ်မရှိပေ၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင် ပြန်လည်နိုးထလာပြီးနောက် ယန်ကျန့်ကို မတွန်းလှန်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်၊ ဤကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်မသိရသေးသောတစ္ဆေကို ထားလိုက်ဦး။

"သူအဆင်ပြေပါစေလို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။ အခုက ဒီအကြောင်းပြောရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့အရင်ဆုံး ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာကြရအောင်။"

ကျန်းလေ့က ပြောပြီးနောက် အောက်ရှိအိပ်ဆောင်ထဲကလူများကို အော်ပြောလိုက်သည်-

"ဘေးကင်းအောင်လို့ ငါတို့အတူတူစုပြီး ထွက်သွားသင့်တယ်။ ဒါဆိုရင် ငါတို့တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ရှုနိုင်မှာပေါ့။"

လူအများအပြား၏နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုတို့ တိုးပွားနေသော်လည်း တစ္ဆေက မပေါ်သေးဘဲ သူတို့ဘက်တွင် အရေအတွက်များနေသောကြောင့် သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းကို မခံစားရပေ။

တစ္ဆေဆရာ တစ်ဒါဇင် အတူတကွစုဝေးနေကြပြီး အရေအတွက်များခြင်းတွင် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုရှိသည်ဟု ယုံကြည်ကြကာ အုပ်စုလိုက်ရွေ့လျားခြင်းသည် လုံခြုံလိမ့်မည် — အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ထင်သည်မှာ ထိုသို့ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ အချိန်က လူကိုမစောင့်ဘူး။ မြန်မြန်ဆင်းလာပြီး ငါတို့ပထမထပ်မှာ တွေ့ကြမယ်၊ ပြီးရင် ငါတို့ပူးပေါင်းပြီး ဖောက်ထွက်ကြမယ်။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က အောက်မှပြန်ဖြေသည်။

"အိုကေ။"

ကျန်းလေ့က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ၏အထပ်ရှိတစ္ဆေဆရာအများအပြားနှင့်အတူ လျင်မြန်စွာရွှေ့ပြောင်းရန် ချက်ချင်းပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူတို့မရွေ့လျားမီမှာပင် လူတိုင်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် အလိုအလျောက် သူတို့အထက်သို့ အားလုံးမော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ထု! ထု!"

ရှင်းလင်းပြီး လေးလံသောခြေသံများက ခေါင်မိုးပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က အပေါ်ဆုံးအလွှာရှိလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်လျှောက်နေသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် လူတိုင်းနားလည်သည်။

သူတို့အထက်ရှိအထပ်တွင် မည်သူမျှ မနေထိုင်ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ပဉ္စမထပ်တွင်ရှိပြီး ၎င်းသည် အပေါ်ဆုံးအထပ်ဖြစ်သည်၊ ထိုအပြင်ဘက်တွင် ခေါင်မိုးသာရှိသည်။

ခေါင်မိုးပေါ်မှာ တစ်ယောက်ယောက် လျှောက်နေတာလား။

လာနောက်နေတာလား— ဘယ်သူက ဒီလိုအရာမျိုးကို လုပ်မှာလဲ။

ကျန်းလေ့က အလျင်အမြန်ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီးနောက် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

စိတ်ဖိစီးမှု့သည် လူတိုင်း၏မျက်လုံးထဲတွင် ပြသနေသည်၊ မည်သူမျှ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောသော်လည်း သူတို့သည် တူညီသောအတွေးကို မျှဝေနေကြသည်။

တစ္ဆေ... ပေါ်လာခဲ့ပြီး ခေါင်မိုးပေါ်မှာတင်ပဲ။

ပြေး!

စဉ်းစားရန်အချိန်မရှိဘဲ သူတို့အားလုံးသည် လျင်မြန်စွာထွက်ပြေးရန် စတင်ခဲ့ကြပြီး တစ်ယောက်က ပို၍ပင်တိုက်ရိုက်ကျသည်၊ လှန်လိုက်ပြီး ပဉ္စမထပ်မှ တည့်တည့်ခုန်ချလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာလောင်းကစားခြင်းမဟုတ်၊ တစ္ဆေဆရာသည် ပြုတ်ကျ၍ မသေနိုင်ကြောင်း ယုံကြည်မှုရှိသည်၊ ထို့ကြောင့် သူသည် အန္တရာယ်ရှိသောဧရိယာမှ အမြန်ဆုံးထွက်ခွာရန် ရည်ရွယ်သည်။

သို့သော် အခြားသူများအံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် တစ္ဆေဆရာ မြေပြင်သို့မရောက်မီ သူသည် လေထဲတွင် ချိတ်ဆွဲခံလိုက်ရသည်။

ဟောင်းနွမ်းသောကောက်ရိုးကြိုးတစ်ချောင်းသည် ခေါင်မိုးပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး တစ္ဆေဆရာ၏လည်ပင်းကို နားမလည်နိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်နည်းလမ်းဖြင့် ပတ်ရစ်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းတင်းကျပ်သွားသည်။

ဘာလဲ?

အခြားသူများသည် ထွက်ပြေးနေစဉ် နောက်ပြန်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းထိတ်လန့်သွားကြသည်။

အဲ့ဒီကြိုးလား။

ကျန်းလေ့နှင့် ဝမ်ကျန်း၏မျက်ခွံများက ပြင်းထန်စွာ တဆတ်ဆတ်တုန်သွားသည်။

အဲ့ဒီကြိုးက ယန်ကျန့်လက်ထဲမှာ ရှိနေခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား။ သူက ဖင်အန်းဟိုတယ်မှာ ပြန်လည်နိုးထလာသောအခြေအနေတွင် ရှိနေသောလင်ရှန်ကို ချည်နှောင်ရန် ၎င်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်သေသွားတာ ဖြစ်နိုင်သလား။

နောက်ထပ်စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိတော့ပေ၊ အကြောင်းမှာ ထိုအခိုက်တွင် လေထဲရှိတစ္ဆေကြိုးဖြင့် သော့ခတ်ခံထားရသောတစ္ဆေဆရာသည် အသည်းအသန်ရုန်းကန်နေပြီး လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဆိုးဆိုးရွားရွား ကျရှုံးနေသည်။

ကောက်ရိုးကြိုးအဟောင်း၏ အခြားတစ်ဖက်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ကိုင်ထားပုံရပြီး ရုန်းကန်နေသောတစ္ဆေနိုင်ပညာရှင်ကို အပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲတင်နေသည်။

"ကယ်ကြပါ၊ ကယ်ကြပါဦး။"

သူ၏မျက်နှာသည် မည်းနက်သောအရောင်သို့ ပြောင်းသွားပြီး ထိုလူသည် အခြားသူများဘက်သို့ သူ၏လက်များကို ဆန့်တန်းကာ ခက်ခဲပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ကယ်တင်ရန် တောင်းပန်လိုက်သည်။