ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေနှင့် အပြိုင်
Vol. 30 Ch. 446
ယန်ကျန့်သည် ဝမ်ရှောင်မင်ကို တစ္ဆေခေါင်းတလား၏အခြေအနေကို အတည်ပြုခိုင်းခဲ့သော်လည်း အန္တရာယ်သည် သူ့ပတ်လည်တွင် ပုန်းအောင်းနေဆဲဖြစ်သည်။ အရေးအကြီးဆုံးကိစ္စမှာ ဤသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုရှာဖွေရန်ဖြစ်သည်။
ထိုမကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေကို အကျဉ်းချခြင်းအတွက်မူ သူစဉ်းစားပင်မစဉ်းစားခဲ့ပေ။
သူသည် ယခင်က ဟွမ်ကန်းရွာတွင် တစ္ဆေခေါင်းတလားဖြစ်ရပ်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး ထိုတစ္ဆေကို အကျဉ်းချခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆက်တွဲမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ဖြစ်စေသော ကြမ်းတမ်းသည့်တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ဒုတိယတိုက်ခိုက်မှုဖြစ်သည်။
ဤတစ္ဆေသာ အမှန်တကယ် တစ္ဆေခေါင်းတလားဖြစ်ခဲ့လျှင် ၎င်းသည် တူညီသောလက္ခဏာများကို သေချာပေါက်ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ထိုတစ္ဆေနှင့် တည့်တည့်ရင်ဆိုင်ခြင်းသည် အမိုက်မဲဆုံးဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"ငါလိုအပ်တာက ဒီနေရာကနေ ဘယ်လိုအသက်ရှင်ပြီး ထွက်ပြေးရမလဲဆိုတာကို ရှာဖွေဖို့ပဲ။ ငါ့ရဲ့လက်ရှိအခြေအနေနဲ့ဆိုရင် ဒီတစ္ဆေနဲ့တိုက်ခိုက်တာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသတ်သေတာနဲ့ တူတူပဲ။" ယန်ကျန့်က သူ၏နောက်တစ်ဆင့်လှမ်းမယ့်ခြေလှမ်းကို ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
...
အမှောင်ထုဖြင့် တိုက်စားခံနေရသော အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံကို ကြည့်ရင်း သူ၏နှလုံးသားထဲမှ စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
အကြောင်းမှာ တကယ့်တစ္ဆေသည် ဤအိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံရှိ တစ်နေရာရာတွင် ပုန်းအောင်းနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
မြင်ကွင်းက မကောင်းလှပေ။
သာမန်လူတစ်ဦးသာဆိုလျှင် ၎င်းသည် အမှောင်ထဲတွင် စမ်းတဝါးဝါးသွားနေသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ဘာမှလုံးဝမမြင်ရဘဲ မျက်စိဖွင့်ထားသည့်အခါနှင့် မျက်မမြင်ဖြစ်ခြင်းနီးပါး တူညီသည် — တစ္ဆေသာ သင့်ရှေ့တွင် ရပ်နေလျှင်ပင် သင်သိမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် တစ္ဆေမျက်လုံးများသည် သိသိသာသာ ပိုကောင်းသည်။
သူတို့သည် ငါးမီတာအတွင်းရှိအရာများကို ရှင်းလင်းစွာမြင်နိုင်ပြီး ထိုအကွာအဝေးထက်ကျော်လွန်လျှင် အရိပ်တစ်ခုကို မသဲမကွဲမြင်နိုင်ရုံသာရှိတော့သည် — လူတစ်ဦး သို့မဟုတ် အဆောက်အအုံတစ်ခုကို မှတ်မိနိုင်သော်လည်း ဆယ်မီတာထက်ကျော်လွန်လျှင် ဘာမှလုံးဝမမြင်နိုင်တော့ပေ။ အားပြင်းသောဓာတ်မီးကို ဖွင့်လျှင်ပင် ၎င်းသည် အမှောင်ထဲရှိတောက်ပသောအချောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အနည်းငယ်သာ ထိရောက်မှုရှိမည်ဖြစ်သည်။
မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေ၏စွမ်းအားသည် တစ္ဆေနယ်မြေကို ဖန်တီးပြီး ဖိနှိပ်မှုကို ကျင့်သုံးသည်။
လူတိုင်းသည် တစ္ဆေများ၏ကမ္ဘာသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်ရောက်လာသော သားကောင်များကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ရှောင်လွှဲမရနိုင်သော အမဲလိုက်ခံရမည့်ကံကြမ္မာကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
ယန်ကျန့်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် အလွန်အမင်းသတိထားမှုဖြင့် အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံသို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။
သူသည် ထိုတစ္ဆေနှင့် အလွန်နီးကပ်စွာနေရန် ဆန္ဒမရှိပေ။
သို့သော် သူသည် အခြားတစ္ဆေဆရာများ အမဲလိုက်ခံရသည်ကို ကြည့်နေရုံနှင့် ထိုတစ္ဆေကို လုံးဝကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်သို့ ကြီးထွားခွင့်မပြုနိုင်ပေ။
အသက်ရှင်ရန် သူတိုက်ခိုက်ရမည်။
နောက်ဆုံးတော့ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံသည် ယခုအခါ ရှင်းလင်းနေပြီ။ ကျန်သည်မှာ သင်မည်သို့ ရှင်သန်အောင်မြင်အောင် စီမံခန့်ခွဲမည်နည်းဟူ၍သာ။
"လက်ရှိမှာ ငါ့အနားမှာ တစ္ဆေနှစ်ကောင်ပဲရှိတယ်၊ ဒါက ငါလည်း တခြားလူတိုင်းလိုပဲ အားနည်းတဲ့အနေအထားမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့သဘောပဲ။ ငါဒီတစ္ဆေကို ချဉ်းကပ်တာနဲ့အမျှ ငါလည်း ပစ်မှတ်ထားခံရပြီး အသတ်ခံရနိုင်ခြေရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ် အဲ့ဒီတစ္ဆေက ငါ့အမြင်အာရုံထဲမှာ မပေါ်သေးဘူး၊ ဒါက သူက သူ့ကိုယ်သူခွဲထုတ်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ တစ်ကြိမ်မှာ လူတစ်ယောက်ကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားနိုင်တယ်ဆိုတဲ့သဘောပဲ။"
"ဒါက ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုပဲ၊ ဒါကြောင့် ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ငါ့ဘက်က တစ္ဆေအရေအတွက်တိုးပွားဖို့ တခြားတစ္ဆေဆရာတွေကို အမြန်ဆုံးရှာဖွေရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒါက တကယ်ပဲ ဒီမှာ ငါ့အတွက် အဆုံးသတ်ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။"
အန္တရာယ်ဇုန်သို့ ဝင်ရောက်သောအခါ ယန်ကျန့်သည် မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှု သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုကိုမျှ မပြသပေ။
ထိုအစား၊ သူသည် အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံဘက်သို့ လျင်မြန်စွာရွေ့လျားသွားသည်၊ မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်းမဟုတ်ဘဲ အနီးအနားပတ်လည်တွင် တမင်တကာ ကွေ့ပတ်သွားသည်။
သူသည် အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံအတွင်းပိုင်းသည် အန္တရာယ်အများဆုံးဧရိယာဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ပြီး အတွင်းသို့ ခြေမချလိုပေ။ တစ္ဆေသာ ထိုနေရာတွင်ရှိနေလျှင် အခြားတစ္ဆေဆရာများသည် ၎င်းကို သေချာပေါက်သတိပြုမိမည်ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် အဆောက်အအုံမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။
သို့သော် လွှမ်းခြုံနေသောအမှောင်ထုနှင့် အမြင်အာရုံနှင့် ဦးတည်ရာပျောက်ဆုံးမှုကြောင့် ယန်ကျန့်သည် အိပ်ဆောင်အနီးအနားတွင် လမ်းပျောက်နေသောလူများ ရှိရမည်ဟု ခန့်မှန်းသည်။
သေချာသည်မှာ သူ၏ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ခဲ့သည်။
သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးမြင်ကွင်းတွင် ယန်ကျန့်သည် မကြာမီ ငါးမီတာအကွာတွင် မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်တစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။
မီးပွားတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
အလွန်မှိန်ဖျော့၍ ရှင်းလင်းစွာမမြင်နိုင်သော်လည်း ထူထဲသောအမှောင်ထုထဲတွင် အသိအမှတ်ပြုမှုသည် အတော်လေးမြင့်မားနေဆဲဖြစ်သည်။
သတိဖြင့် သူလျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားသည်။
အမှောင်ထုထဲတွင် လူပုံသဏ္ဌာန်ရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
သို့သော် ယန်ကျန့်သည် ချက်ချင်းမဝမ်းမြောက်ပေ၊ အကြောင်းမှာ လူပုံသဏ္ဌာန်ရိပ်သည် လူတစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သူသတိဖြင့် ငါးမီတာအတွင်းသို့ ချဉ်းကပ်သွားမှသာ အရိပ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းလင်းသွားသည်။
၎င်းသည် လူတစ်ဦး၊ အနည်းငယ်ဆွဲဆောင်မှုရှိသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ယန်ကျန့်က သူမကို မမှတ်မိပေ။ သူမှတ်မိသည်မှာ နေ့ခင်းက ပါမောက္ခဘိုင်၏သင်ခန်းစာအတွင်း ရှိနေသော တစ္ဆေဆရာတစ်ဒါဇင်ခန့်ထဲတွင် ထိုသို့သောလူတစ်ဦး အမှန်တကယ်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် သူမအပေါ် ပြည့်စုံသော အထင်အမြင်မရှိသော်လည်း သူမကို မတော်တဆ အကြိမ်အနည်းငယ် မြင်ဖူးသည်။
"ကောင်းပြီ၊ သူမက တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်နေသရွေ့ ဒါဆိုရင် ရပြီ။"
ယန်ကျန့်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူ၏သတိဝီရိယနှင့် သတိထားမှုက သူ့ကို ပထမဆုံးတစ္ဆေနိုင်ပညာရှင်ထံသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး သူ၏တစ္ဆေအရေအတွက်ကို တိုးပွားစေခဲ့သည်။
"ဘယ်သူ... ဘယ်သူလဲ။"
အမှောင်ထုထဲတွင် လျင်မြန်စွာချဉ်းကပ်လာသောခြေသံများက အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံအနီးတွင် လမ်းပျောက်နေသော ဟွမ်ကျီယာကို ပြင်းထန်စွာတုန်လှုပ်စေပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထောင်ထလာကာ ရှင်းပြမရသောကြောက်မက်ဖွယ်အသိတစ်ခုက သူမကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
သူမသည် အသံပြုလုပ်သောအရာကို ရှင်းလင်းစွာမမြင်နိုင်ဘဲ "လူ" တစ်ဦးက သူမထံသို့ နီးကပ်လာနေသည်ကိုသာ သိသည်။
၎င်းသည် အခြားတစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်နိုင်သည်၊ ၎င်းသည် တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
"ငါပဲ၊ ယန်ကျန့်။" အမှောင်ထုထဲမှ တမင်တကာနှိမ့်ချထားသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ယန်ကျန့်?
တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်?
ထိုနာမည်ကို ကြားသောအခါ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာသိပ်မကြံ့ခိုင်သော ဟွမ်ကျီယာသည် မျက်ရည်ကျလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။
"ရှင်၊ ရှင်ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီမှာရောက်နေတာလဲ။" သို့သော် သူမ၏တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးအဖြစ် ဆင်ခြင်တုံတရားက သူမ၏စိတ်ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်စေသည်။
"မင်းလိုပဲ၊ ငါလည်း ဒီလူလုပ်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ထဲကို ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရတာ။ အခုက ရှင်းပြရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။ မင်းအသက်ရှင်ချင်ရင် ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့။ မင်းသာ ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ လျှောက်သွားနေရင် သေခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေရုံပဲရှိတော့မယ်။ အဲ့ဒီတစ္ဆေက မင်းကို မကြာခင်ပစ်မှတ်ထားတော့မှာ။"
ယန်ကျန့်က အနီးကပ်မသွားဘဲ လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။
ဤသည်မှာ သူမ၏သတိထားမှုကို လျှော့ချစေပြီး သူမသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တစ္ဆေများ၏စွမ်းအားများကို အသုံးပြုကာ သူ့ကို ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်မည်မဟုတ်ပေ။
အလွန်အမင်းတင်းမာမှုအောက်တွင် လူတစ်ဦးသည် အလွန်အကျွံတုံ့ပြန်ရန် လွယ်ကူသည်။
ယန်ကျန့်သည် ဤသည်ကို ကိုယ်တွေ့ အတွေ့အကြုံရှိသည်။
"ကျွန်မမသေချင်ဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ထွက်သွားအောင်ကူညီပေးပါ။"
ဟွမ်ကျီယာအမည်ရှိ အမျိုးသမီးက ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် တုန်ယင်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ငါအကောင်းဆုံးကြိုးစားပါ့မယ်။"
ယန်ကျန့်က လျှောက်သွားပြီး သူမ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်- "ငါ့ပခုံးကိုမှီထား၊ ပြီးတော့ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့။ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာမဆို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်လွတ်မြောက်ဖို့စဉ်းစားပြီး ရုတ်တရက်လက်မလွှတ်လိုက်နဲ့။ ဒီတစ္ဆေက အရမ်းထူးခြားတယ်။ ငါတို့အသက်ရှင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသောအခွင့်အရေးက တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူအားလုံး အတူတကွစုဝေးမိမှပဲ။ တစ်ယောက်တည်းဆိုရင် မင်းသေချာပေါက်သေမှာပဲ။"
"ကျွန်မနားလည်ပါတယ်၊ ကျွန်မလည်း သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးတယ်၊ အသေးအဖွဲတွေပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကိုတော့ သိပါသေးတယ်။"
ဟွမ်ကျီယာသည် ယန်ကျန့်၏ပခုံးမှနွေးထွေးမှုကြောင့် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး သူမ၏ကြောက်ရွံ့မှု လျော့ကျသွားသည်။
"ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမဖြစ်ရင် တော်ပြီ။"
ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေပြီးနောက် အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံဘက်သို့ ဆက်လက်ဦးတည်သွားသည်။
သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် သူသည် အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံ၏အခြေအနေကို လုံးဝမမြင်နိုင်ဘဲ အမှောင်ထုကို နောက်ခံထား၍ ထင်းထင်းကြီးရပ်နေသော အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခု၏အရိပ်ကိုသာ မြင်ရသည်။
ပြီးတော့ တစ္ဆေများ၏နယ်ပယ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် လုံးဝဖိနှိပ်ခံထားရသည်။
ဒါကြောင့် သူသည် မျက်စိစုံမှိတ်ရှေ့သို့ဆက်သွားပြီး အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံရှိ ပြန့်ကျဲနေသောတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူအားလုံးကို စုစည်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို ရှာဖွေရမည်။
"မင်းမှာ ဂြိုလ်တုတည်နေရာပြဖုန်းရှိလား။ ရှိရင် ဌာနချုပ်ကိုဆက်သွယ်ပြီး တခြားသူတွေရဲ့ တည်နေရာကို ဖုန်းနဲ့ဆုံးဖြတ်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်လိုက်။"
ယန်ကျန့်က တော်တော်ကောင်းတဲ့နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသည်။
"ကျွန်မက အပြန်အလှန်တည်နေရာပြစနစ်သုံးပြီး တည်နေရာတွေကို ဆုံးဖြတ်နိုင်တယ်။" ဟွမ်ကျီယာက နောက်ကနေပြောသည်။
"အသုံးမဝင်ဘူး၊ အဲ့ဒီလိုတည်နေရာပြစနစ်မျိုးကို အားကိုးလို့မရဘူး၊ မတော်တဆမှု ဖြစ်လွယ်လွန်းတယ်။ တစ္ဆေပေါ်လာတဲ့အခါ တချို့လူတွေက သူတို့ဖုန်းတွေကို သူတို့နဲ့အတူမရှိတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်ယောက်က တစ္ဆေရဲ့အသတ်ခံရပြီး သူတို့ဖုန်းက ပျောက်ဆုံးသွားတာဖြစ်နိုင်တယ်။ မဆင်မခြင်တည်နေရာပြတာက ငါတို့ကို အန္တရာယ်ထဲကို ပို့ဆောင်နိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါတို့က ခေါ်ဆိုမှုတွေကနေတစ်ဆင့်ပဲ တည်နေရာကို အတည်ပြုနိုင်တယ်၊ အဲ့ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့အန္တရာယ်အများစုကို ဖယ်ရှားနိုင်တယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
သူသည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံစိုက်ရန်လိုအပ်သောကြောင့် ဤတာဝန်ကို သူမလုပ်နိုင်ဘဲ ဤဟွမ်ကျီယာသည် လက်ရှိတွင် မျက်မမြင်ဖြစ်နေသောကြောင့် အတော်လေးသင့်တော်သည်။
လျင်မြန်စွာပင်...
သူ၏နောက်ရှိ ဟွမ်ကျီယာသည် ဌာနချုပ်နှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုသို့သောတုံ့ပြန်မှုသည် နှေးကွေးလိမ့်မည်။
ယန်ကျန့်သည် ဌာနချုပ်က တည်နေရာများသတင်းပို့သည်အထိ မစောင့်နိုင်သောကြောင့် သူဆက်လက်ရွေ့လျားနေရမည်။
သူသည် အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံအောက်သို့ တည့်တည့်ရောက်ရှိလာသည်။
သူ၏အမူအရာသည် ချက်ချင်းလေးနက်သွားသည်။
အကြောင်းမှာ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးစွန်းများကို တွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ကြွယ်ဝပြီး ကြက်သွေးရောင်သွေးသည် မြေပြင်တစ်လျှောက် ပေကျံနေပြီး ၎င်းသည် ခဲပင်မခဲသေးဘဲ ဘေးတွင် အလောင်းအပိုင်းအစများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
"တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက် အသတ်ခံလိုက်ရပြီ။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။ သူသည် ဤသည်ကို ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သော်လည်း အခြားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများ ဤမျှလျင်မြန်စွာမသေဆုံးရန် မျှော်လင့်ချက်အစွန်းအစတစ်ခုကို ထားရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
သို့သော် ရက်စက်သောလက်တွေ့ဘဝက ထိုမျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ်ကို ချိုးဖျက်လိုက်သည်။
"ငါဆုံးရှုံးခဲ့တဲ့တစ္ဆေကြိုးနဲ့ ဒီအသတ်ခံရတဲ့တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူကို ရေတွက်လိုက်ရင် တစ္ဆေက အခု အနည်းဆုံး တစ္ဆေငါးကောင်ကို ဖိနှိပ်နိုင်ပြီ၊ ငါ့ဘက်မှာတော့ ငါ့နောက်ကလူအပါအဝင် ငါတို့မှာ သုံးကောင်ပဲရှိတယ်။ ငါသာ အရေးပေါ်အခြေအနေမှာ နောက်ထပ်တစ်ကောင်ကို လွှတ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် ငါတို့အများဆုံး လေးကောင်ပဲ စုစည်းနိုင်မှာ။"
"ငါတို့က သီးခြားဖြစ်နေတုန်းပဲ၊ ဖြစ်နိုင်တာက သတ်ဖြတ်ဖို့ ပစ်မှတ်ထားခံနေရတာ။" ယန်ကျန့်က တိုး၍အရေးတကြီးဖြစ်စွာ တွေးလိုက်သည်။
သူသည် မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေနှင့် ပြိုင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်၊ သူသည် ပိုမြန်မြန် သတ်ဖြတ်နိုင်သလား သို့မဟုတ် သူက ဤပြန့်ကျဲနေသောတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများကို ပိုမြန်မြန် စုစည်းနိုင်သလား ကြည့်ရှုနေသည်။
အကယ်၍ ပြိုင်ပွဲရှုံးနိမ့်ခဲ့လျှင်...
ယန်ကျန့်သာ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်စုကို စုစည်းနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းသည် အချည်းနှီးဖြစ်လိမ့်မည်။ သူသည် သီးခြားဖြစ်နေဦးမည်ဖြစ်ပြီး သတ်ဖြတ်ခံရရန် ကံကြမ္မာပါလာမည်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် အချိန်သည် အနှစ်သာရဖြစ်သည်။
တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ သူသည် အဆောက်အအုံ၏လှေကားထစ်သို့ တက်သွားသည်။
အမှောင်ထုအတွင်းရှိလှေကားများသည် ဖော်ပြမရနိုင်သောဖိစီးမှုအသိတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး တိတ်ဆိတ်သောလှေကားထစ်တွင် မှိန်ဖျော့သောခြေသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
သူ့ကိုယ်ပိုင်မဟုတ်၊ သူ့နောက်က ဟွမ်ကျီယာ၏လည်းမဟုတ်ဘဲ အမည်မသိတည်ရှိမှုတစ်ခု၏ခြေသံများဖြစ်သည်။
သို့တိုင် ယန်ကျန့်သည် ဤအန္တရာယ်ရှိသောအိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံသို့ ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ ခြေမချခဲ့ပေ။
သူ၏လက်ထဲတွင် လုံးဝနီးပါးမလောင်ကျွမ်းသေးသော တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ရှိသည်။ သူသာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် ထိုတစ္ဆေကို မြင်တွေ့ခဲ့လျှင်ပင် သူသည် ၎င်းကို မီးထွန်းရန် တုံ့ဆိုင်းမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ယခုတော့မဟုတ်သေးပေ၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ဤနေရာတွင် မည်မျှကြာအောင် နေရမည်ကို မသေချာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူ၌ရှိသော အရင်းအမြစ်အနည်းငယ်ကို အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်များတွင်သာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆဖြုန်းတီးခြင်းက သူ၏ရှင်သန်ရန်အခွင့်အရေးကို ဖြုန်းတီးရာကျနိုင်သည်။