အမှောင်ထဲက လူ

စတုတ္ထထပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ။

ယန်ကျန့်၊ ဝမ်ကျန်း၊ ဟွမ်ကျီယာနှင့် အခြားသူများသည် အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံအပြင်ဘက်မှ တစ်လျှောက်လုံး လျှောက်လာခဲ့ကြပြီး အမှောင်ထဲတွင် အတန်ငယ်ကြာအောင် ရှေ့ဆက်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးအထပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

အကြောင်းမှာ တစ္ဆေသည် ဤအထပ်တွင် ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤအထပ်တွင် လမ်းပျောက်နေသော တစ္ဆေဆရာ အနည်းဆုံးနှစ်ဦးလည်း ရှိနေသေးသည်။

ယန်ကျန့်လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ သူတို့တစ္ဆေ၏အသတ်မခံရမီ သူတို့ကို ရှာဖွေပြီး ပြန်လည်စုစည်းကာ သူ၏ဘက်မှ တစ္ဆေအရေအတွက်ကို တိုးမြှင့်ရန်ဖြစ်သည်၊ ထိုသို့ဖြင့် အုပ်စုသည် သီးခြားဖြစ်မနေစေဘဲ ဤကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှင်သန်လွတ်မြောက်နိုင်ပြီးနောက် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေရန်ဖြစ်သည်။

အစီအစဉ်သည် ရိုးရှင်းသော်လည်း ၎င်းကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းသည် အန္တရာယ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

...

တစ္ဆေသာ သူတို့ကို မျက်စိကျခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် ၎င်းသည် စတုတ္ထထပ်ရှိ ကျန်ရှိနေသောတစ္ဆေဆရာများကို သတ်ဖြတ်ပြီးဖြစ်ခဲ့လျှင် ယန်ကျန့်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် သေခြင်းတရားဆီသို့ ချီတက်နေခြင်းနှင့် မခြားပေ။

"အားလုံးပဲ တိတ်တိတ်နေပြီး တစ်ယောက်လက်တစ်ယောက် မလွှတ်ကြနဲ့၊ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်လည်း ထွက်မပြေးကြနဲ့။ ငါကိုယ်တိုင်မပြောမချင်း တစ္ဆေတစ်ကောင် မင်းတို့ဘေးမှာတင် ပေါ်လာရင်တောင် မထိတ်လန့်ကြနဲ့။ ငါပြောတဲ့အတိုင်းသာလုပ်၊ ငါတို့ ပထမတိုက်ခိုက်မှုကို အသက်ရှင်လျက် ကျော်ဖြတ်နိုင်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။"

ယန်ကျန့်က အလွန်လေးနက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

တစ္ဆေသည် ဤအထပ်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး သူသည် သူတို့ကို နောက်တစ်ကြိမ်သတိပေးရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ ငါတို့သိပါတယ်။" ဝမ်ကျန်းက သွားကြိတ်ရင်း သူ၏အသံကို ဖိနှိပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ ကျွန်မ ရှင့်အမိန့်ကို လိုက်နာပါ့မယ်။ ဒါက ငါတို့အသက်ရှင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသောအခွင့်အရေးပဲ။" ဟွမ်ကျီယာက စိုးရိမ်တကြီးပြောသည်။

"အရာအားလုံး ချောချောမွေ့မွေ့နဲ့ မတော်တဆမှုမရှိဘဲ ဖြစ်သွားပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ယန်ကျန့်က "လူတိုင်းအသင့်ဖြစ်ပြီဆိုရင် ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် နောက်ထပ်မတုံ့ဆိုင်းတော့ဘဲ လသာဆောင်၏စင်္ကြံတစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူ၏ရှေ့တွင် မည်းနက်သောအမှောင်ထုရှိပြီး သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာမမြင်နိုင်ပေ။ ၎င်းသည် သာမန်လူတစ်ဦး၏အမြင်အာရုံထက် အနည်းငယ်သာ ပိုကောင်းသည် — သူသည် ငါးမီတာအတွင်း ရှင်းလင်းစွာမြင်နိုင်သည်။

သူသည် တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြုရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း သူ၏အခြေအနေက ၎င်းကို ခွင့်မပြုတော့ပေ။

တစ္ဆေနယ်မြေ၏စတုတ္ထအဆင့်ကို အတင်းအကျပ်အသက်သွင်းခြင်းက မူလက ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနေသော တစ္ဆေမျက်လုံးကို အရေးကြီးသည့်အမှတ်တစ်ခုသို့ နီးကပ်သွားစေခဲ့သည်။ ဟန်ချက်ညီမှုသာ ပျက်သွားလျှင် အသုံးမဝင်တော့သော "ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်" ပင်လျှင် သူ့ကို များစွာမကူညီနိုင်တော့ပေ။

ယန်ကျန့်၏တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုသည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် စောစီးစွာ သူ၏အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

သို့သော် သူသည် အခြားသူများနှင့် တစ်ခုတည်းသောကွာခြားချက်မှာ တစ္ဆေမျက်လုံးသည် သူ၏အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေလျှင်ပင် သူသည် ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်၏စွမ်းရည်များကို လုံးဝအင်အားမဲ့မဖြစ်ဘဲ ကန့်သတ်ချက်မရှိဘဲ အသုံးပြုနိုင်သေးခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ရှေ့သို့ဆက်လက်ရွေ့လျားသွားကြသည်။

ရှေ့ရှိအမှောင်ထုသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး တကယ့်တစ္ဆေသည် ဤအထပ်တွင် ရှိနေသော်လည်း သူ၏ခြေလှမ်းသည် မနှေးကွေးသွားဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူသည် ယခင်ကထက် ပိုမြန်မြန်ရွေ့လျားသွားသည်။

သူတို့သည် တခြားသူများကို တစ္ဆေထက်ပိုမြန်မြန် ရှာဖွေရမည်။

သူတို့ အဝေးကြီးမသွားရသေးပေ။

ယန်ကျန့်သည် စင်္ကြံ၏လသာဆောင်ပေါ်တွင် လိမ်ကျစ်ပြီး ပျက်စီးနေသောအလောင်းတစ်လောင်း လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ အလောင်းကောင်မှ သွေးများစီးကျနေပြီး ကြမ်းပြင်ကို အနီရောင်ဆိုးနေသည်။

သွေးသည် မခဲသေးဘဲ နွေးထွေးမှုအငွေ့အသက်များကိုပင် ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ဒါဆို အောက်ထပ်ကို တစက်စက်ကျနေတဲ့သွေးက ဒါကြောင့်လား။" ယန်ကျန့်က နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမမှားခဲ့လျှင် ဤတစ္ဆေဆရာ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိတစ္ဆေသည် တစ္ဆေခေါင်းတလားထဲကတစ္ဆေက ယူဆောင်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

အရင် ဟွမ်ကန်းရွာက အခြေအနေလိုပဲပေါ့။

၎င်းသည် သင်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မလိုအပ်ဘဲ သင့်အတွင်းရှိတစ္ဆေကိုသာ လိုအပ်သည်။

၎င်းသည်လည်း သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ပဟေဠိကို ပြီးမြောက်အောင်လုပ်နေခြင်းလော။

သို့မဟုတ် ဤတစ္ဆေသည် ဆာလောင်သောတစ္ဆေကဲ့သို့ ဆက်လက်ကြီးထွားရန် အခြားတစ္ဆေများကို ဖမ်းဆီးရန်လိုအပ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အိပ်မက်ဆိုးတည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာမည်လော။

အလောင်းကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဆက်လျှောက်သွားသည်။

သူ၏နောက်ရှိလူများသည် တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါသွားကြပြီး သူတို့၌ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိကြောင်း ကောင်းစွာသိကြသည်။ သူတို့သည် အသက်ရှင်ရန် လုံလောက်သောအရေအတွက်ကို စုစည်းနိုင်သည် သို့မဟုတ် သူတို့သည် တစ္ဆေ၏ပစ်မှတ်ထားခံရပြီး ဤအိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံတွင် ဆိုးဆိုးရွားရွား သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ ထွက်ပြေးရန် မစဉ်းစားပေ။

အကြောင်းမှာ နေခြင်းသည် မျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ပေးသော်လည်း ထွက်ပြေးခြင်းသည် သေချာပေါက်သေဆုံးခြင်းဖြစ်သည်။

အမှောင်ထုတွင် နစ်မြုပ်နေသောစင်္ကြံသည် ယန်ကျန့်နှင့် သူ၏အဖွဲ့၏ အလျင်စလိုခြေသံများဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"သူတို့ဘယ်မှာလဲ။ တခြားသူတွေရော ဘယ်မှာလဲ။"

အချိန်သည် တဖြည်းဖြည်းကုန်ဆုံးသွားပြီး ယန်ကျန့်၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်သောအမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် စင်္ကြံအဆုံးသို့ လျှောက်သွားပြီး အခြားလှေကားထစ်တစ်ခုပတ်လည်တွင် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဤအထပ်တွင် လှည့်လည်နေသော မည်သည့်တစ္ဆေဆရာကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့သည် ဤအထပ်ရှိ အမည်မသိတစ်နေရာရာတွင် လမ်းပျောက်နေသည်။

ဤသည်မှာ ယန်ကျန့်၏ရှာဖွေမှုအခက်အခဲကို တိုးမြင့်စေသည်။

ဤအထပ်သို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာဝင်ရောက်ခြင်းသည် ထိုတစ္ဆေနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်ခြေ သိသိသာသာပိုများလာသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ယန်ကျန့်၏လက်ထဲတွင် သူ့ကို မနည်းမနောကာကွယ်ပေးနိုင်သော အရင်းအမြစ်အချို့ရှိသော်လည်း အန္တရာယ်အဆင့်သည် အလွန်မြင့်မားနေဆဲဖြစ်သည်။

"အား!"

သို့သော် ဤအချိန်တွင် အနီးအနားရှိအမှောင်ထုမှ အခြားသနားစရာကောင်းပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်သောအော်ဟစ်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်၊ အုပ်စုနှင့် အလွန်နီးကပ်သည်။

အသံသည် အကြိမ်အနည်းငယ် ပဲ့တင်ထပ်ပြီးမကြာမီ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသည်၊ အော်ဟစ်လိုက်သောလူသည် သူတို့၏အသက်ကို ဆုံးရှုံးသွားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာညွှန်ပြနေသည်။

"ဘာလဲ? တစ်ယောက်ယောက် ခုနက ဆိုးဆိုးရွားရွားအော်လိုက်တာလား။"

"ငါလည်း ကြားလိုက်တယ်။ ဒါမကောင်းတော့ဘူး၊ တစ္ဆေက နောက်ထပ်တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်ပြန်ပြီ။"

"ဘုရားရေ၊ ဒီနှုန်းနဲ့ဆို ငါတို့သွားပြီ။"

အော်ဟစ်သံသည် သူတို့အပေါ် တိုက်ရိုက်မဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် သူတို့၏ရှင်သန်မှုမျှော်လင့်ချက်များကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ငြိမ်းသတ်လိုက်ပြီး သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။

"မထိတ်လန့်နဲ့၊ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့၊ မြန်မြန်။"

ယန်ကျန့်၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အော်ဟစ်သံကို ကြားသောအခါ တုန်လှုပ်သွားပြီး တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ သူလှည့်ကာ အထပ်အတွင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာဝင်ရောက်သွားသည်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အော်ဟစ်သံ၏တည်နေရာနှင့် အကွာအဝေးကို ထားလိုက်သည်။

သူက လောင်းကစားလုပ်နေတာ။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် မြောက်ဘက်ရှိ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးလှေကားမှတစ်ဆင့် ထွက်ခွာသွားမည်ကို လောင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် တောင်ပိုင်းလမ်းကြောင်းမှ တက်လာခဲ့ပြီး အရှေ့ဘက်စင်္ကြံသို့ရောက်သောအခါ မည်သူနှင့်မျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရဘဲ မကြာသေးမီကအော်ဟစ်သံသည် အရှေ့မြောက်ဘက်မှ လာခဲ့သောကြောင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသာ ထက်မြက်ခဲ့လျှင် သွားရန် တစ်နေရာတည်းသာရှိသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အော်ဟစ်သံ၏ပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး၏သေဆုံးခြင်းကို အချက်ပြသော်လည်း တစ္ဆေ၏တကယ့်တည်နေရာကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ဖော်ထုတ်ပြသခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဤရုတ်တရက်ပေါ်ပေါက်လာသော တန်ဖိုးရှိသည့်အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။

"အားလုံးပဲ ခြေလှမ်းကို အရှိန်မြှင့်လိုက်။ နောက်ကျကျန်မနေနဲ့။" ယန်ကျန့်၏အကြည့်သည် လက်ကနဲဖြစ်သွားပြီး သူပြေးလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

ငါးမီတာခန့်ရှေ့ကို ရှင်းလင်းစွာမြင်နိုင်ခြင်းက သူ့ကို အားသာချက်အချို့ပေးသည်၊ သူသည် အမှောင်ထဲတွင် လမ်းပျောက်မည်မဟုတ်ဘဲ ဘယ်အချိန်ကွေ့ရမည်၊ ဘယ်အချိန်နှေးရမည်ကို သိသောကြောင့် မျက်စိစုံမှိတ်ရှေ့သို့တိုးခြင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်သည်။

အခြားသူများသည် စကားပြောရန် အလွန်တင်းမာနေကြပြီး ယန်ကျန့်နောက်သို့ ပြေးလိုက်ကြသည်၊ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီသည် အခြားတစ်ဦးကို ကိုင်ထားပြီး တစ်ယောက်လက်တစ်ယောက် လွှတ်ရန်မရဲကြပေ။

သူပြေးနေစဉ် ယန်ကျန့်သည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဆက်မပြတ်လေ့လာနေသည်။

သူ၏ကောက်ချက်အရ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦး ထပ်ရှိသင့်သည်။ အကယ်၍ ထိုလူသည် မကြာသေးမီကအော်ဟစ်သံကို ကြားခဲ့လျှင် သူတို့သည် ဤအထပ်တွင် နေရန်ရွေးချယ်မည်မဟုတ်ဘဲ ထွက်ခွာရန်ကြိုးစားမည်မှာ သေချာသည်။

သူတို့သည် ထိုလူကို လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကြုံတွေ့နိုင်ပေသည်။

ရုတ်တရက်...

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ခြေလှမ်းကို နှေးလိုက်သည်။

သူသည် ယခုအခါ မျက်လုံးများကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်လိုက်သည်၊ ရှေ့ငါးမီတာခန့်အကွာအမှောင်ထုထဲတွင် လူပုံသဏ္ဌာန်ရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အကွာအဝေးကြောင့် သူသည် အရိပ်၏အသွင်အပြင်ကို မမြင်နိုင်ဘဲ ၎င်းသည် လူတစ်ဦးဖြစ်သင့်သည်... သို့မဟုတ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်နိုင်သည်ဟုသာ သိသည်။

"ယန်ကျန့်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ။" ရုတ်တရက်ရပ်တန့်မှုက သူ့နောက်ကလူများကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်စေပြီး အလျင်စလိုမေးလိုက်သည်။

"ရှေ့မှာ လူတစ်ယောက်ရှိပုံပဲ။" ယန်ကျန့်က တိုးတိုးလေးပြောသည်။

လူတစ်ယောက်ရှိပုံပဲလား။

ဒါက ကောင်းတဲ့အရာမဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ရပ်တာလဲ။

ထို့နောက် လူတိုင်း၏စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ဝင်ရောက်သွားပြီး သူတို့သည် ယန်ကျန့်၏ပြောစကား၏ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်းနားလည်သွားကြသည်။

"ဒါက ငါတို့ကို ဒီလောက်မြန်မြန်ရှာတွေ့သွားတာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား။" ဝမ်ကျန်းက သူ၏အသံက တုန်ယင်နေရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက မသေချာဘူး။ ငါသေချာအောင်လုပ်ဖို့ အနီးကပ်သွားဖို့လိုတယ်။" ယန်ကျန့်က လေးနက်စွာပြောပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ဆက်လက်ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သူ၏လက်ထဲတွင် သူသည် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ကိုင်ထားပြီး အခြေအနေဆိုးရွားလာလျှင် မီးထွန်းရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

မဟုတ်ဘူး၊ ဖြစ်နိုင်တာက သူက ဘေးကင်းအောင် ကြိုတင်ပြီး တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မီးထွန်းသင့်တယ်။ ဒါသာ လူတစ်ယောက်ဆိုရင် သူတို့ တိုက်ရိုက်တွေ့ဆုံနိုင်တယ်၊ တစ္ဆေသာဆိုရင်တော့ သူတို့အခုပဲ နောက်ပြန်လှည့်ပြီး ပြေးသင့်တယ်။

သူ့အုပ်စုက ပထမဆုံးပစ်မှတ်ထားခံရလို့ လုံးဝမဖြစ်ဘူး၊ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့ရဲ့အရေအတွက် လျော့နည်းသွားတာနဲ့ သူတို့က ဒီကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေနဲ့ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ သေချာပေါက်ရှုံးနိမ့်လိမ့်မယ်။

"ယန်ကျန့်၊ ဌာနချုပ်က သတင်းအသစ်တစ်ခုရှိတယ်။"

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟွမ်ကျီယာအမည်ရှိ မိန်းကလေးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် စကားစလိုက်သည်

"ဌာနချုပ်က ကျန်းလေ့က အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ၊ စတုတ္ထထပ်မှာလို့ ပြောတယ်။ သူလမ်းပျောက်နေတယ်။ ဒါ့အပြင် ဌာနချုပ်က ကျန်းလေ့နဲ့အတူရှိတဲ့တစ္ဆေအရေအတွက်က တစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ သုံးကောင်လို့ပြောတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျန်းလေ့က အရင်က တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို မျိုချခဲ့လို့ပဲ၊ ဒါကြောင့် သူတို့အရင်က တစ္ဆေနဲ့ကြုံတွေ့ခဲ့တုန်းက ချက်ချင်းတိုက်ခိုက်မခံခဲ့ရဘဲ လမ်းခွဲသွားပြီးမှ ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေ ခံစားခဲ့ရတာ။"

"ဘာလဲ?"

ဤသတင်းကြောင့် ပထမဆုံးထိတ်လန့်သွားသူမှာ ယန်ကျန့်မဟုတ်ဘဲ သူ့နောက်က ဝမ်ကျန်းဖြစ်သည်။

သူသည် ယခင်က ကျန်းလေ့နှင့်အတူရှိခဲ့ပြီး ယန်ကျန့်နှင့်တွေ့ဆုံရန် မနည်းလွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။ သူတို့သာ ဤသည်ကို သိခဲ့လျှင် သူတို့သည် အစောပိုင်းက ထွက်ခွာခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် စတုတ္ထထပ်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး အောင်မြင်စွာ စုစည်းနိုင်ခဲ့ပေမည်။

သို့သော် ထိတ်လန့်တကြားလုပ်ရပ်တစ်ခုက လူတိုင်းကို အားနည်းသောအခြေအနေ၊ တစ်ယောက်တည်းဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။