အစီအစဉ်

မင်ချန်နှင့်အဖွဲ့သည် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ထံမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် မျက်နှာအမူအရာများက မည်းမှောင်ထိတ်လန့်ဖွယ် ဖြစ်နေ၏။ နောက်မှလိုက်ပါလာသော အစောင့်များက မေးမြန်းရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြပြီး လေထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါပျံသန်းနေကြသည်။

“မင်ချန်... အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ဘယ်လိုပြောရမလဲ...” ဘေးမှလူတစ်ဦးက နောက်ဆုံးတွင် စကားစပြောလိုက်သည်။ အပြင်ရောက်မှသာ သူကစကားပြောလေ့ရှိ၏။

သို့သော် စကားပြောသံသည် နားထဲအလွန်စူးရှပြီး ကွဲအက်နေသော စည်ကြီးကို ဆက်လက်ရိုက်ခတ်နေသည့်အလား ဖြစ်နေ၏။ သူ၏အမည်မှာ နန်ဘုန်း...မင်ဖြစ်ပြီး နန်ဘုန်း...မိသားစုမှ သန်မာသူတစ်ဦးဖြစ်သလို ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ သစ္စာရှိလက်အောက်ခံလည်း ဖြစ်သည်။

“ဘယ်လိုပြောရမလဲဆိုတာ ဘာရှိမလဲ... ဖီးနစ်မျိုးနွယ်က ငါတို့ ဝိညာဉ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ ဘိုးဘေးကို တကယ်သတ်ပစ်နိုင်တယ်လို့လား... ဒါက လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး... အဲ့ဒါ သူတော်စဉ်အဆင့်ပဲ... မသေမျိုးနီးပါးဖြစ်နေတဲ့အဆင့်ကို ဘယ်လိုလုပ်သေနိုင်မှာလဲ...” မင်ချန်သည် အလွန်စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြစ်နေပြီး ဤသည်မှာ သူတို့၏ဘိုးဘေး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပါက အစီအစဉ်များကို ထိခိုက်ရုံသာမက အဓိကမှာ ဘိုးဘေးတစ်ဦး ဆုံးရှုံးရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ဘိုးဘေးဆုံးပါးသွားခြင်းသည် ထူးကဲသော သန်မာသူတစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးရခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့အနေဖြင့် မနာကျင်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

“ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်က ငါတို့ကို လှည့်စားဖို့ လုပ်ထားတာဖြစ်နိုင်တယ်... ဘိုးဘေးက ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ သေမှာမဟုတ်ဘူး...” နန်ဘုန်း...မင်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်သေသွားခဲ့ရင်ရော...” မင်ချန်သည် သူ၏အဖော်ကို လှည့်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “တကယ်လို့ အဲဒီလိုဖြစ်သွားခဲ့ရင် ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်က ငါတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးလိမ့်မယ်...”

နန်ဘုန်း...မင်သည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ခဏကြာ စကားမပြောခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ အမှန်ပင် ခက်ခဲသော ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန်ရှုပ်ထွေးသော ကိစ္စရပ်လည်း ဖြစ်သည်။ သူတို့တစ်ဦးမှ ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်၏ ဒေါသကို ရင်ဆိုင်လိုခြင်း မရှိချေ။ သေဒဏ်အထိ မခံရစေကာမူ အပြစ်ဒဏ်မှာ ပေါ့ပါးမည် မဟုတ်ပေ။

“လူသားတစ်ယောက်လောက်က ငါတို့ဘိုးဘေးကို ဘယ်လိုလုပ် ဖျက်ဆီးနိုင်မှာလဲ...”

နန်ဘုန်း...မင်သည် ယုံကြည်လိုခြင်း မရှိသေးဘဲ သူတို့ယုံကြည် အားကိုးရသော ဘိုးဘေးသည် ဒီကဲ့သို့ ရုတ်တရက်သေဆုံးသွားနိုင်သည်ဟု လက်မခံနိုင်ပေ။

ဒဏ္ဍာရီလာ ထူးကဲသန်မာသူတစ်ဦးသည် ဤမျှ လွယ်ကူစွာ သေဆုံးနိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူထင်မြင်နေ၏။

“မှန်သည်ဖြစ်စေ မှားသည်ဖြစ်စေ ဒီကိစ္စကို ပြန်သွားပြီး ဆွေးနွေးရမယ်... ဒါပေမယ့် ငါတို့အတွက်တော့ ခက်ခဲလာပြီ...” မင်ချန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ဒါ မင်းကြောင့်မဟုတ်လား... ဈေးနှုန်းကို နည်းနည်းလောက်လျော့်ထားခဲ့ရင် ငါတို့ အရင်ကတည်းက အဆင်ပြေပြီးသား...” နန်ဘုန်း...မင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “အခုတော့ ကောင်းရော... လူသားတစ်ယောက်ဝင်လာပြီး ဒီလိုမျိုး အခြေအနေ ဖြစ်သွားရတယ်...”

မင်ချန်သည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။ “အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက မင်းလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူခဲ့တာပဲ... ငါ့ကို တားဆီးခဲ့လို့လား...”

နန်ဘုန်း...မင်သည် ဘာမှပြန်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေလိုက်သည်။ ဤကိစ္စတွင် သူ၏တာဝန်ရှိမှုလည်း ပါဝင်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။ သူတို့သည် ကိုယ်တိုင်သာလျှင် ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့ကြပြီး ဖီးနစ်များသည် ဘာမျှမလုပ်နိုင်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဈေးနှုန်းကို မြှင့်တင်လိုက်ရာ ဤမျှဆိုးရွားသော အကျိုးဆက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ လောဘကြောင့်ပင်။ သူတို့သည် ကိစ္စကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖြေရှင်းလိုရုံသာမက ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်ကိုပါ ရယူလိုခဲ့ကြသည်။ ယခုမူ လူရော စည်းစိမ်ပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ပြန်ရောက်လျှင် အပြစ်ဒဏ်ပါ ခံရဦးမည်ဖြစ်ရာ အမှန်ပင် ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ ဖြစ်နေ၏။

“ပြီးပြီ... ကိစ္စက ဒီလောက်ထိ ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ငါတို့လည်း ခေါင်းမာမာနဲ့ ပြန်သွားပြီး အမှန်အတိုင်း ပြောရမှာပဲ... ကောင်းကင်မင်သူတော်စဉ်ဘုရင်က ဘာပြောပြော ငါတို့ခံယူရမှာပေါ့...” နန်ဘုန်း...မင်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထိုလောဘကြီးသော စိတ်သည် သူ့တွင်လည်း ရှိသည်မို့ မည်သူ့ကိုမျှ အပြစ်မတင်နိုင်ပေ။

... ... ...

ယီထျန်းယွမ်တို့ဘက်တွင်မူ အစီအစဉ်များကို လျင်မြန်စွာ စတင်လှုပ်ရှားနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့အတွက် အချိန်များစွာ မရှိတော့သဖြင့် အနားယူချိန်မရှိဘဲ အစီအစဉ်များကို ဆက်တိုက် အကောင်အထည်ဖော်နေရသည်။ ထိုအစီအစဉ်များသည် တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့အနက်မှ ကောင်းကင်မင်ရတနာသိုက်ကိစ္စသည် အထူးအရေးပါလှသည်။

“ဒီတစ်ခေါက်မှာ ငါတို့ ကောင်းကင်မင်ရတနာသိုက်ထဲကို ခိုးဝင်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်... အရင်ကတည်းက ပြောထားသလိုပဲ ကောင်းကင်မင်ရတနာသိုက်က အရေးကြီးတဲ့ နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အဓိကကတော့ အရင်းအမြစ်တွေ အများအပြားရှိတယ်... အစဉ်အမြဲလိုလို ကောင်းကင်မင်ရတနာသိုက်ဟာ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ အရင်းအမြစ်သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အချက်အချာနေရာဖြစ်ပြီး အဲဒီမှာ အနည်းငယ်မျှ ရပ်နားတတ်တယ်...”

“ဒါကြောင့် ငါတို့ရဲ့ ပထမဦးစားပေးကတော့ ကောင်းကင်မင်ရတနာသိုက်ကို ဖြေရှင်းပြီး အထဲက အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ခိုးယူဖို့ပဲ... ဒီလိုလုပ်မယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခိုက်နစ်နာစေနိုင်မယ်...”

ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် သူမ၏ရှေ့တွင်ရှိသော အကြီးအကဲသုံးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့မှာ ယွဲ့စံအိမ်ရှင် လီအကြီးအကဲနှင့် လော့အကြီးအကဲတို့ ဖြစ်ကြပြီး ဤသူများသည် ယခု ခိုးဝင်ရန်အတွက် သန်မာသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ခိုးဝင်မှုသည် ဖုံးကွယ်ပြီး ချောမွေ့စွာ ပြီးမြောက်ရန်အတွက် ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ နိမ့်ကျ၍မဖြစ်ပေ။ ထိုနေရာတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် သန်မာသူများက အစောင့်အကြပ် လုပ်နေသဖြင့် အကယ်၍ သန်မာသည့် အကြီးအကဲများကို မထည့်သွင်းပါက သွားရောက်သူများသည် ပြန်လည်ထွက်ပေါက်မရှိတော့ဘဲ သေဆုံးရဖွယ် ရှိသည်။

“ဒီကိစ္စမလုပ်ခင်မှာ ဖီးနစ်တမန်တော်က ကောင်းကင်မင်ရတနာသိုက်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းလမ်းကြောင်းတွေကို သိတယ်လို့ ပြောထားတယ်... ဒါကြောင့် သူက မင်းတို့နဲ့အတူ လိုက်သွားဖို့ ငါစီစဉ်ထားတယ်...” ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် ဤအချိန်တွင် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ သတင်းတစ်ခုကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။ ထိုသတင်းကြောင့် အကြီးအကဲများသည် မှင်သက်မိသွားကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဘေးတွင်ရပ်နေရခြင်းမှာ သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားရန် ပြင်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယခုမှ သဘောပေါက်သွားကြသည်။

“ဒါက သင့်တော်ရဲ့လား... အဲ့ဒီနေရာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်... နည်းနည်းလောက် သတိမထားမိရင် အသက်ကိုတောင် ထားခဲ့ရလိမ့်မယ်... ဒီလိုလုပ်မဲ့အစား မြေပုံဆွဲပြပေးရင် ငါတို့သွားလို့ရတယ်လေ...”

ယွဲ့စံအိမ်ရှင်က ထရပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက်သာ ထည့်သွင်းပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ယီထျန်းယွမ်အား ထိုနေရာတွင် သေဆုံးသွားမည်ကို မလိုလားပေ။ အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်သွားပါက နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို မည်သူက ချိတ်ပိတ်ထိန်းသိမ်းမည်နည်း။

“စိတ်ချပါ... ကျွန်တော်က အကြီးအကဲတွေအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမဖြစ်စေရပါဘူး... ဒီကိစ္စမှာ ကျွန်တော်လည်း ပါဝင်ချင်တယ်... မြေပုံဆွဲပြတာထက် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် လမ်းပြသွားရင် ပိုပြီး လှုပ်ရှားမှုလွတ်လပ်ပြီး ပြုလွယ်ပြင်လွယ်ဖြစ်နိုင်လိမ့်မယ်... အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်မင်ရတနာသိုက်ထဲမှာ နတ်ဘုရားအင်းတွေ အများကြီးရှိတယ်... အကြီးအကဲတွေက ဒါတွေကို ဖြိုဖျက်နိုင်မယ်လို့ ထင်လား...” ယီထျန်းယွမ်သည် သွားရောက်လိုသည်မှာ သေချာသည်။ မဟုတ်ပါက အတွေ့အကြုံ အမှတ်များနှင့် တာဝန်များကို လွဲချော်သွားရလိမ့်မည်။

အကြီးအကဲသုံးဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤအချက်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် နတ်ဘုရားအင်းများကို ဖြိုဖျက်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ မြေပုံဆွဲပြခြင်းဆိုသည်မှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြထားသည့်တိုင် နတ်ဘုရားအင်းများရှိနေပါက ဖြတ်သန်းသွားလို့ မရနိုင်ဘဲ မည်သို့လုပ်ပြီး အရင်းအမြစ်များကို ခိုးယူနိုင်မည်နည်း။

“ငါတို့က ဒီလိုမျိုး မစဉ်းစားမိခဲ့ဘူးလို့ ထင်နေလား... ကောင်းကင်မင်ရတနာသိုက်က အလွန်တင်းကြပ်တဲ့ လုံခြုံရေးရှိတယ်... ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ ခိုးဝင်နိုင်ရင် လူတွေ အမြားအပြားက အရင်ကတည်းက ဝင်သွားပြီးလောက်ရောပေါ့... ဒါကြောင့် လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဖီးနစ်တမန်တော်ကို သေချာဂရုစိုက်ပေးရမယ်... ဘာတစ်ခုမှ မတော်တဆဖြစ်လို့ မရဘူး...” ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်က ထပ်မံ မှာကြားလိုက်သည်။

“ဒါကတော့ ပြဿနာမရှိပါဘူး... ဒါပေမယ့် အရင်ဆုံး ဖီးနစ်တမန်တော်ရဲ့ ဖုံးကွယ်အသက်ရှူသံထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ကို ကြည့်ကြည့်ချင်တယ်... မဟုတ်ရင် ခိုးဝင်တဲ့အခါ အခက်အခဲတွေ ပိုများလာလိမ့်မယ်...”

ထိုအချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖြတ်ခနဲလှည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏အမြင်အာရုံထဲမှ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားကာ ဘေးတစ်ဖက်တွင် ဖုံးကွယ်နေလိုက်သည်။ ထိုသူများသည် ချက်ချင်းပင် မှင်သက်မိသွားကြသည်။ ဤဖုံးကွယ်နိုင်မှုသည် သူတို့ထက်ပင် သာလွန်လှသည်။

အဓိကကတော့ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဖြင့် ကိုယ်ပျောက်နည်းကို အသုံးမပြုထားဘဲ ရိုးရိုးအသက်ရှူသံဖုံးကွယ်နည်းဖြင့် ဘေးတွင်ပုန်းနေခြင်းဖြစ်ပြီး အလွန်ပြည့်စုံလှသည်။

“ဒီလိုဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ...” ယီထျန်းယွမ်သည် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး သူတို့အား အံ့အားသင့်စွာ လေသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာစေသည်။ သူ၏ဖုံးကွယ်နိုင်မှုသည် သူတို့ထက် သာလွန်လှသည်မှာ သေချာသည်။

“ဖီးနစ်တမန်တော်ပီသပါပေတယ်... ဒီဖုံးကွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ကတော့ တကယ်ကို သိပ်ပြီးသန်မာလွန်းတယ်...” သူတို့၏မျက်နှာများသည် တွန့်လိမ်သွားပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ အစွမ်းသည် မယုံနိုင်စရာကောင်းလှသည်ဟု ခံစားမိကြသည်။ သူသည် မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသလို ဖြစ်နေသည်။

“ဘာပြဿနာမှ မရှိရင် ငါ အစီအစဉ်တစ်ခုကို ဒီမှာ ပြောပြချင်တယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည်ပင် မှင်သက်မိသွား၏။ သူမသည် ယီထျန်းယွမ်တွင် အစီအစဉ်တစ်ခုရှိသည်ကို လုံးဝမသိခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူမက ချက်ချင်းပင် စကားဆက်လိုက်သည်။

“ဘယ်လိုအစီအစဉ်လဲ... ပြောကြည့်ပါဦး...”

“ရိုးရိုးလေး ခိုးဝင်ပြီး အရင်းအမြစ်တွေကို လုယူဖို့ဆိုတာ ငါ့အတွက်က သိပ်လွယ်လွန်းတယ်လို့ ထင်တယ်... ငါဆိုလိုတာက အရင်းအမြစ်တွေကို လုယူပြီးတဲ့အခါ ကြီးကြီးမားမား သန့်စင်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်မင်ရတနာသိုက်ကို တစ်ခါတည်း ဖျက်ဆီးပစ်ချင်တယ်... ဒီလိုမျိုး ရိုးရိုးလုယူပြီး ထွက်ပြေးလာရတာက သိပ်တော့ ဂုဏ်မရှိဘူးလို့ ထင်တယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် ရိုးရိုးလုယူပြီး ထွက်ပြေးရုံမျှဖြင့် မပြီးမြောက်လိုခဲ့ပေ။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် အလွန်အဆင်မပြေဟု သူထင်မြင်နေ၏။

“မဖြစ်ဘူး... ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် မြွေကို မြက်ပင်ထဲ လှုပ်နှိုးမိလိမ့်မယ်... သန်မာသူတွေ အများကြီး ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်လာရင် ငါတို့ အားအပြည့်ထုတ်သုံးရတဲ့အခါ အားနည်းချက်တွေ ထွက်ပေါ်လာနိုင်တယ်... အဲ့ဒီအခါ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်က လုပ်တယ်လို့ သံသယရှိလာရင် ငါတို့အတွက် ဒုက္ခတကယ်ကြီးမှာပဲ...”

လော့အကြီးအကဲက ချက်ချင်းပင် ကန့်ကွက်လိုက်သည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သော်လည်း ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် လုံးဝ ဖော်ထွက်မပြရန် လိုအပ်သည်။

“မဟုတ်ဘူး... မင်းတို့ တစ်ခုခုကို နားလည်မှုလွဲနေပုံရတယ်... အဲ့ဒီအခါကျရင် ငါကိုယ်တိုင်က ဖျက်ဆီးဖို့လုပ်မယ်... မင်းတို့က အရင်ဆုံး ပြန်ဆုတ်သွားလို့ရတယ်... နားလည်လား...” ယီထျန်းယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သူတို့အား သွေးညှီနံ့တစ်ခုကို ခံစားမိစေသည်။

အခန်း (၅၁၆) ပြီးပါပြီ။