လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း

ကောင်းကင်မင်ရတနာသိုက်၏ ဘေးထွက်ရှိ လူသူကင်းမဲ့သော ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရုတ်တရက် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး လူရိပ်လေးခုသည် လေထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။ အကယ်၍ အနီးတွင် လူရှိနေခဲ့ပါက အမှန်ပင် ထိတ်လန့်သွားရလိမ့်မည်။

“ဝင်လာပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူတို့ရှိနေသော နေရာသည် အခန်းတစ်ခန်းမဟုတ်ဘဲ အပြင်ဘက်အစွန်ဆုံးရှိ သေးငယ်သော ထောင့်တစ်နေရာဖြစ်သည်။

သူသည် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ရန် အားစိုက်ထုတ်ခဲ့ရပြီး ဤလျှို့ဝှက်ထားသော နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ အခြားနေရာများသည် အမှန်ပင် ဝင်ရောက်ရန် မအဆင်ပြေခဲ့ပေ။

“ဘာ... ဘာပြောလိုက်တာလဲ... ဝင်လာပြီလား...”

သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သောအခါ အမှန်ပင် ဝင်ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ အရာအားလုံးသည် အလွန်ထူးဆန်းပြီး အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာဖြစ်နေ၏။

“မင်း သုံးလိုက်တာ ခုန်ကူးခြင်းစွမ်းရည်လား...” အံ့အားသင့်မှုမှ ပြန်လည်သတိရလာပြီးနောက် သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဒီလိုပြောလို့ရတယ်ပေါ့...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ ခုန်ကူးခြင်းစွမ်းရည်သည် အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် လူသုံးဦးကို ခေါ်ဆောင်လာရာတွင် မည်သည့်ပြဿနာမျှ မရှိခဲ့ပြီး အကွာအဝေးသည်လည်း ပို၍အံ့သြဖွယ်ဖြစ်နေ၏။

ထို့ကြောင့် ယခင်ကထက် သူသည် ထွက်ပြေးရာတွင် ပိုမိုယုံကြည်မှုရှိလာပြီး မည်သည့်ကန့်သတ်ချက်မျှ မရှိတော့ပေ။ မည်သည့်နတ်ဘုရားအင်းများကမှ သူ့အပေါ် မည်သည့်အရာမျှ အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိဘဲ လွယ်ကူစွာ နေရာပြောင်းရွှေ့ထွက်ပြေးနိုင်သည်။ ဖိအားလုံးဝမရှိပေ။

သူ့ကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်မည့် မည်သည့်အဆင့်မြင့်ထောင်ချောက်များမှ အမှန်ပင် အသုံးမဝင်ပေ။ ခုန်ကူးခြင်းတစ်ချက်ဖြင့် ထွက်ပြေးနိုင်သည်မို့ ထိုအရာများသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

“အိုးဘုရားသခင်... မင်းက ခုန်ကူးခြင်းကိုပါ တတ်တယ်ပေါ့။ ဒါ ရှားပါးတဲ့ နေရာအာကာသခန္ဓာကိုယ်မျိုးလား... မင်းက ဒီနေရာမှာ တစ်ယောက်တည်း တိုက်ပွဲဝင်မယ်လို့ ပြောခဲ့တာ အံ့သြစရာမရှိတော့ဘူး။ ဒီစွမ်းရည်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ငါတို့ရဲ့ ထွက်ပြေးနိုင်တဲ့ အဆင့်က မင်းထက် အများကြီး နိမ့်ကျလွန်းတယ်...” လော့အကြီးအကဲတို့သည် အံ့အားသင့်မှုမှ ပြန်လည်သတိရလာပြီးနောက်တွင်လည်း စိတ်ထဲတွင် အံ့သြထိတ်လန့်မှုများ ဆက်လက်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဤစွမ်းရည်များသည် ရှားပါးလှပြီး ထိုအရာအားလုံးသည် လူတစ်ဦးတည်းထံတွင် စုဝေးနေခြင်းသည် အမှန်ပင် မယုံနိုင်စရာဖြစ်နေ၏။

“အခုက ဒီလိုကိစ္စတွေ ပြောနေရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ခိုးဝင်ရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ... အချိန်မများတော့ဘူး...” ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဘေးသို့ ဖြတ်ခနဲလှည့်ကာ သူတို့၏အမြင်အာရုံထဲမှ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လော့အကြီးအကဲတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤတစ်ခေါက်တွင် တာဝန်ကို ပြီးမြောက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် ဖုံးကွယ်နည်းကို အသီးသီးအသုံးပြုကာ ယီထျန်းယွမ်နောက်သို့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လိုက်ပါသွားကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏ရတနာမြေပုံအတိုင်း ချက်ချင်းမလျှောက်လှမ်းဘဲ ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်ပေးထားသော မြေပုံအတိုင်း ဦးစွာလျှောက်လှမ်းသည်။ ဤသတင်းအချက်အလက်ကို ပေးထားသည်ဖြစ်ရာ မမှားယွင်းနိုင်ဟု ယုံကြည်သည်။

ဤနေရာသည် ရတနာသိုက်တစ်ခုခုဖြစ်နိုင်သည်မို့ ဦးစွာထိုနေရာသို့ ဦးတည်သွားပြီးနောက် ယုံမင်ရတနာမြေပုံအရ နောက်ဆုံးခရီးဆက်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

ကောင်းကင်မင်ရတနာသိုက်အတွင်းပိုင်း၏ အခြေအနေသည် အပြင်မှကြည့်ရသည်နှင့် တူညီစွာ ခမ်းနားလှသည်။ ကျောက်သားများသည် သာမန်ကျောက်များမဟုတ်ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် သန်မာသူများပင် ဖျက်ဆီးရန်ခက်ခဲသော ထူးခြားသော ရွှေကျောက်များဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်မင်ရတနာသိုက်တစ်ခုလုံးသည် ဤကျောက်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားသဖြင့် အကယ်၍ ပိတ်မိသွားပါက နံရံကိုဖျက်ဆီးပြီး ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျောက်သားများ၏ သန်မာမှုသည် ဖျက်ဆီးရန်ခက်ခဲရုံသာမက အပေါ်တွင်ရှိသော နတ်ဘုရားအင်းများသည် နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးအဆင့်အထက်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အင်းမျှ ဆရာကြီးအဆင့်အောက် မရှိသဖြင့် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်နေ၏။

ဤနေရာသည် ယခင်က ယုံမင်ထောင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ပြီး လုံးဝမတူညီသော အဆင့်ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်ပင်လျှင် ဤအင်းများကို လွယ်ကူစွာ ဖြိုဖျက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ တကယ်တော့ ဖြိုဖျက်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘဲ သူ၏ နတ်ဘုရားအင်းအဆင့်သည် နောက်ထပ်တစ်ဆင့်မြှင့်တင်မထားပါက ဖျက်ဆီးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤအင်းများသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ လက်ရာဖြစ်သည်မို့ သူမည်သို့ ဖြိုဖျက်နိုင်မည်နည်း။ သို့သော် ယခုအခါ ဤကိစ္စကို စိတ်ပူစရာမလိုပေ။

လမ်းတစ်လျှောက် ခိုးဝင်သွားစဉ်တွင် မကြာမီပင် ကင်းလှည့်နေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဖွဲ့နှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။ ဦးဆောင်သူသည် သန်မာသူမဟုတ်ဘဲ အားလုံးသည် စိတ်ဝိညာဉ် အနှစ်သာရပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသည် သန်မာသည်ဆိုသော်လည်း အားလုံးသည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သန်မာသူများ

ဖြစ်နေမည်မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သန်မာသူများ အပြည့်အဝရှိနေခဲ့ပါက ဤမျှလောက် လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုများ မလိုအပ်ဘဲ တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်လာနိုင်သည်။

“တက်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးတစ်ချက်ဖလှယ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် သူတို့နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားကာ ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားတစ်ခုသည် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အစောင့်ငါးဦးစလုံးကို ယီထျန်းယွမ်တစ်ယောက်တည်းက ဖြေရှင်းပစ်လိုက်သည်။ လော့အကြီးအကဲတို့သည် လှုပ်ရှားရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ယီထျန်းယွမ်က အားလုံးကို အပြီးသတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အစွန်းအထင်း ထိတွေ့ရန်ပင် အခွင့်မရခဲ့ပေ။

“ဖီးနစ်တမန်တော်... မင်းက မြန်လွန်းလှချည်လား...” လော့အကြီးအကဲသည် အစောင့်များကို သတ်ဖြတ်ခံရသည်ကို ကြည့်ပြီး မထိန်းနိုင်ဘဲ လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။ “ယွဲ့အကြီးအကဲနဲ့ယှဉ်ရင် မင်းရဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းက တော်တော်လေး မဆိုးဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ဒါက သာမန်ပါပဲ...”

ထို့နောက် သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် အလောင်းများကို ရှင်းလင်းရန် စတင်လုပ်ဆောင်သည်။ အတိုဆုံးနည်းလမ်းမှာ ဘေးရှိ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ဖုံးကွယ်ထားရန်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းသဖြင့် အလောင်းများကို ဖုံးကွယ်ရန် ပြဿနာမရှိပေ။ သို့သော် အချိန်ကြာလာလျှင် မကြာမီပင် တွေ့ရှိခံရလိမ့်မည်။

ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်မို့ မကြာမီပင် ထူးခြားမှုကို သတိပြုမိလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤအရာသည် အချိန်အနည်းငယ်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို အခက်အခဲဖြစ်စေမည်မဟုတ်ပေ။

“ဒီကနေ သွားမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထပ်မံဖုံးကွယ်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ခိုးဝင်သွားသည်။

သူတို့သည် မှင်တက်မိသွားပြီး ဤလမ်းကြောင်းသည် ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်ပေးထားသော မြေပုံနှင့် မတူညီကြောင်း သတိပြုမိသည်။ သို့သော် ခဏရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် မည်သည့်မေးခွန်းမှ မမေးဘဲ ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားကြသည်။

မကြာမီပင် လမ်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် ပတ်ကွေ့သွားပြီးနောက် လျှို့ဝှက်လမ်းတစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“လျှို့ဝှက်လမ်းလား...”

သူတို့အားလုံး မှင်တက်မိသွားကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို လျှို့ဝှက်လမ်းတစ်ခုသို့ ခေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ နံရံပေါ်သို့ ဖြည်းဖြည်းပုတ်ခတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုနံရံသည် ရုတ်တရက် အပေါက်တစ်ခု ဖွင့်လှစ်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ဖက်သို့ စောင်းသွားကာ အထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ လော့အကြီးအကဲတို့သည် စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူတို့သည် လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွားကြပြီး မကြာမီပင် ထိုကျောက်နံရံသည် လျင်မြန်စွာ ပိတ်သွားသည်။ ပိတ်လိုက်ပြီးချင်းမှာပင် ဘေးတွင် ကင်းလှည့်သူများ ဖြတ်သွားကြပြီး အချို့သည် သေးငယ်သော အသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဤဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“မင်းတို့ ခုနက ဘာအသံမျိုးကြားလိုက်လဲ...” တစ်ဦးက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ကြားတယ်။ ကျောက်တုံးတွေ ပွတ်တိုက်နေတဲ့ အသံလိုပဲ။ အဲဒီကနေ ထွက်လာတာနဲ့ တူတယ်...”

သူတို့သည် အဆိုပါနေရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြပြီး ထိုနေရာသည် သာမန်ကျောက်နံရံတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ဘာမှမရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူတို့သည် သံသယဖြစ်နေကြပြီး ဤနေရာတွင် ဘာမှမရှိသဖြင့် အသံသည် မည်သို့ထွက်ပေါ်လာနိုင်မည်နည်း။

“နံရံကနေ လေယိုစိမ့်လာတာလား ဒါမှမဟုတ် တစ်ခြားနေရာကနေ အသံထွက်လာတာလား...” သူတို့သည် ခေါင်းကို ကုတ်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာသွားကြရသည်။

ဤနေရာကို သူတို့သည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သွားဖူးခဲ့ကြသည့်တိုင် ဤနေရာတွင် လျှို့ဝှက်ယန္တရားတစ်ခုရှိကြောင်း လုံးဝမသိခဲ့ကြပေ။

ယီထျန်းယွမ်တို့သည် အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် အတွင်းပိုင်းသည် မှောင်မိုက်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိပြီး မည်သည့်ပြဿနာမျှ မရှိပေ။ လမ်းကို ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းသွားရာ မည်သည့်နေရာသို့ ဦးတည်သွားမည်ကို မသိရပေ။

“ဒီနေရာမှာ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းရှိတယ်ဆိုတာ ငါတို့ မသိခဲ့ဘူး...” လီအကြီးအကဲသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် လမ်းမှားခေါ်လာသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခုရှိနေသည်ကို သိရှိလိုက်ရသည်။

“မင်းသိရင် မင်းကိုယ်တိုင် လမ်းပြလိုက်ပေါ့...” လော့အကြီးအကဲက သူ့ကို တစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါက အံ့သြလို့ ပြောလိုက်တာပါ။ ဒီလိုပြောဖို့ လိုလို့လား...” လီအကြီးအကဲက ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။

“တော်တော့ တော်တော့... ဒီလျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းကို တစ်ခြားသူတွေ သိမသိ ငါမသိဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီလမ်းက ရတနာသိုက်ဆီကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရောက်နိုင်တယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် ယုံမင်ရတနာမြေပုံကို ရရှိထားသဖြင့် အထဲရှိ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းများအားလုံးကို သိရှိထားသည်။

သို့သော် သူသိထားသည်ဟူသော်လည်း အခြားသူများလည်း သိရှိထားသည်ဟု မပြောနိုင်ပေ။ ကင်းလှည့်သူများသည် ဤလမ်းကြောင်းကို သိပုံမပေါ်သော်လည်း မင်ချန်ကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်သူများသည် သိရှိထားနိုင်ပြီး သာမန်စစ်သည်များကို မသိစေရန် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအခါ သူတို့လိုအပ်သည်မှာ ပိုမိုမြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ပြီး ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါတွင် အခြားသူများသိထားသည်ဖြစ်စေ မသိထားသည်ဖြစ်စေ အရေးမပါတော့ပေ။

အခန်း (၅၁၉) ပြီးပါပြီ။