လက်စားချေခြင်း

မင်ဟူးသည် လုံးဝထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် ရာထူးမြင့်မားပြီး အာဏာရှိသူဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သေဆုံးတော့မည်ဟု ထင်ရသည်။ မည်သို့ပင် အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းခံပါစေ အချည်းနှီးသာဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အနေအထားတွင်ဆိုပါက သူ၏ ကျားရဲဟောက်သံတိုက်ခိုက်မှုကို အသုံးပြုခဲ့လျှင် အပြင်လူများကို သတိပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ ကျောရိုးသည် ဓားရှည်ဖြင့် ပိတ်ဆို့ခံထားရပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အရိုးများမှာ အားနည်းကာ ချက်ချင်း ကွဲထွက်သွားသည်။ ၎င်းကြောင့် သူသည်အကူအညီတောင်း၍ မရသလို တိုက်ခိုက်ရန်ပင် မစွမ်းနိုင်တော့ပေ။

ဤသည်မှာ ချက်ချင်းဖြစ်ပွားသွားသော အဖြစ်အပျက်ဖြစ်ပြီး အားလုံးပြီးစီးသွားသည်အထိ ခုခံရန် အခွင့်အရေးပင် မရခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် လော့အကြီးအကဲတို့သည် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းမှ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ အကယ်၍ ပုံမှန်တံခါးဖွင့်ဝင်ရောက်ခဲ့ပါက သေချာပေါက် ထောက်လှမ်းခံရမည်ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ခုန်ကူးခြင်းစွမ်းရည်နှင့် ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုကာ ဤအစီအစဉ်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖော်ဆောင်ခဲ့သည်။

အချိန်ကိုက်လှစွာ ခုန်ကူးခြင်းစွမ်းရည်၏ အားဖြည့်ချိန်ကာလသည် ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သည်။ အဆင့်တက်လှမ်းပြီးနောက် အားဖြည့်ချိန်ကာလသည် အနည်းငယ်လျော့ကျသွားသည့်အတွက် ဖုံးကွယ်ဝင်ရောက်နေစဉ်အတွင်း အားဖြည့်ချိန်ကာလသည် ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သည်။

မင်ဟူးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သည့်အစီအစဉ်ကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ပထမဆုံး မင်ဟူးကို ဖယ်ရှားရန် ဦးစားပေးလိုက်သည်။ ကျန်အရာများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။ သူသည် ဖြူစင်သောသူမဟုတ်သော်လည်း ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ပေ။

“မင်ဟူး... တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီ... ဒါ... ဒါက မယုံနိုင်စရာပဲ...”

သူတို့ဝင်ရောက်လာသောအခါ ဤနေရာတွင် အသံလုံအောင် ပိတ်ဆို့ထားသည့် နတ်ဘုရားအင်းများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤအလျင်အမြန်လုပ်ဆောင်မှုသည် အမှန်တကယ် အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်ပြီး သူတို့လိုက်မမီနိုင်အောင် မြန်ဆန်လွန်းသည်။ အဓိကကတော့ မင်ဟူးသည် တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖယ်ရှားခံလိုက်ရခြင်းက သူတို့ကို မယုံနိုင်စရာဖြစ်စေသည်။ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့် အင်အားကြီးသူတစ်ဦးသည် ဖုံးကွယ်တိုက်ခိုက်မှုပင်ဖြစ်စေ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ကို လွယ်ကူစွာ ဖယ်ရှားနိုင်သလား။

ဤမျှခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်နေသော်လည်း တစ်ချက်တည်းနှင့် မခံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ နောက်ကျောတွင် ထိုးဖောက်ထားသော ဓားရှည်သည် အဆင့်မြင့်သန့်စင်လက်နက်အဆင့်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကြောင့် မင်ဟူး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွယ်ကူစွာ ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအရာအားလုံးသည် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်လွန်းလှသည်။ သာမန်လက်နက်ထက် အားကောင်းသည်ဆိုသော်လည်း ဤမျှအံ့ဩဖွယ်ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဆန်းကြယ်မုဒ်ကို ဖွင့်လှစ်ထားပြီး သူသည် အင်အားကို မထိန်းသိမ်းထားဘဲ ချက်ချင်း အမြင့်ဆုံးထိခိုက်နိုင်စွမ်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် တိုက်ပွဲစွမ်းအား ၅၀၀ သန်းကျော်အထိ ရောက်ရှိသွားပြီး တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် တစ်ချက်တည်းဖယ်ရှားရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး မည်သည့်အခါမှ နှောင့်နှေးမထားပေ။

အကြီးအကဲသုံးဦးသည် တံတွေးတစ်ချက်မျိုပြီး လည်ပင်းနောက်ကျောတွင် အေးစိမ့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်က သူတို့အား ဤသို့တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက ရလဒ်သည် သိပ်မကွာခြားနိုင်ပေ။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့် ၃ ရှိသူတစ်ဦးသည် ဤသို့ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ကိုယ်သူတို့လည်း သိပ်ကောင်းကောင်းမနေနိုင်ဟု ခံစားရသည်။ မူလက သူတို့သည် မင်ဟူးကို အင်အားအပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူတို့ထွက်လှုပ်ရှားရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ လူများကို ကယ်တင်ရန်သာ ဝင်ရောက်လာရုံဖြင့် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

“လူတွေကို မြန်မြန် ကယ်ထုတ်ကြစို့...” ယီထျန်းယွမ်က တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။

သူတို့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် လူများကို ကယ်တင်ရန် စတင်လှုပ်ရှားကြသည်။ သို့သော် တစ်ပတ်လှည့်ကြည့်ပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ပို၍ပင် တည်ကြည်လာသည်။

“ဟားဟား... လူတွေကို ကယ်တင်မယ်ပေါ့... မင်းတို့ အိပ်မက်မက်နေတာပဲ... သူတို့တွေ သေပြီးသွားပြီ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကယ်လို့ရမှာ...”

“စွပ်... စွပ်... စွပ်... စွပ်...”

“အ... အ... လဲ...”

မင်ဟူးက အော်ရယ်လိုက်သည်။ သို့သော် အနည်းငယ်မျှသာ ရယ်မိပြီး ဝမ်းဗိုက်မှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ထဲတွင် ဓားငယ်တစ်ချောင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး မင်ဟူး၏ ဝမ်းဗိုက်တွင် အကြိမ်များစွာ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ၎င်းက သူ့ကို ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားစေသည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ မီးလျှံတစ်ခုသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့ဝင်ရောက်လာပြီး တစ်စတစ်စ မီးလောင်ကျွမ်းစေသည်။

သူတို့အတွက်ဆိုပါက ဤဒဏ်ရာများသည် သိပ်မထူးခြားပေ။ သို့သော် ဤမီးလျှံ၏ ဆန်းကြယ်စွာ မီးလောင်ကျွမ်းမှုအောက်တွင် ထိုနာကျင်မှုသည် အမှန်တကယ် သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။

“စိတ်ချပါ... မင်းလည်း သူတို့နဲ့အတူ မကြာခင် လိုက်သေရလိမ့်မယ်...” ယီထျန်းယွမ်၏ အကြည့်များသည် အေးစက်လှသည်။ ဤသို့သော လူမျိုးသည် အကြိမ်တစ်သောင်း သေဆုံးလျင်ပင် မလုံလောက်ပေ။

“သတ်... ငါ့ကို သတ်ပစ်လိုက်စမ်းပါ... အစွမ်းရှိရင် ငါ့ကို သတ်လိုက်စမ်း...” မင်ဟူးသည် သူ့အသက်ရှင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သိထားသည့်အတွက် လက်နက်ချရန်ထက် သူ့ကို သတ်ပစ်ရန် ပိုမိုနှစ်သက်သည်။ ၎င်းက ဤနာကျင်မှုကို အဆုံးသတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

“ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ မင်းကို သတ်လိုက်ရင် မင်းအတွက် သိပ်သက်သာသွားလိမ့်မယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် မသေမျိုးမီးလျှံကို အသုံးပြုကာ တစ်စတစ်စ မီးလောင်ကျွမ်းစေသည်။ သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှ စတင်ကာ တဖြည်းဖြည်း အထက်သို့ လောင်မြိုက်သွားသည်။

ထိုအတွင်း မင်ဟူး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စုပ်ယူကာ သူ၏ အတွေ့အကြုံအမှတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

“ဖီးနစ်တမန်တော်... အသက်ရှင်နေတဲ့ သူသုံးယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်...”

သူတို့သည် အမျိုးသမီးသုံးဦးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် အသက်မထွက်သေးသော်လည်း အားနည်းနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် မင်ဟူး၏ ဤဆိုးရွားသော အဆုံးသတ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းမြောက်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ကျေး... ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်...”

၎င်းတို့သည် ပိတ်ဆို့ထားသော ကျင့်စဉ်ကို ပြန်လည်လွတ်မြောက်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်ကြသည်။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် ၎င်းတို့သည် လျှာကိုက်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်လိုက်ကြသည်။ ဤလောကကြီးတွင် ဆက်လက်အသက်ရှင်လိုခြင်း မရှိတော့ပေ။

၎င်းတို့သည် ကုသမှုခံယူပြီးနောက် ဆက်လက်အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့မှာ ဆက်လက်ရှင်သန်လိုစိတ် မရှိတော့ပေ။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ညစ်ညမ်းခံရပြီး ပြင်းထန်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ကောင်းမွန်သော နေရာတစ်ခုမျှ မရှိတော့ပေ။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ယခင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်နိုင်ခဲ့ပါက အကြာကြီး အသက်ရှင်မနေခဲ့ဘဲ သေဆုံးသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်မှ ကျင့်စဉ်သမားဖြစ်သည်။ သူမသည်လည်း သူတို့အား ဖျော့ဖျော့ပြုံးပြပြီး တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးပါ... လူသားမျိုးနွယ်... ဒီဖီးနစ်မျိုးနွယ်က မင်းကို ကျေးဇူးတင်တယ်...”

လော့အကြီးအကဲတို့သည် မျက်နှာဖုံးများကို ချက်ချင်းချွတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများကို ပြသလိုက်ကာ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့က အကြီးအကဲတွေပါ... မင်းတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ ရောက်လာတာ...”

ဖီးနစ်မျိုးနွယ်မှ အမျိုးသမီးသည် သူတို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့ဩသွားသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း မကြာမီမှာပင် နွေးထွေးသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“အကြီးအကဲတွေ... ငါသိတယ်... မင်းတို့ ငါတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ ရောက်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာ... ဒါပေမယ့် ငါ သိပ်မရှင်နိုင်တော့ဘူး... ဆက်ရှင်သန်ချင်စိတ်လည်း မရှိတော့ဘူး... တောင်းပန်ပါတယ်...”

ထို့နောက် သူမသည်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်လိုက်ပြီး ဆက်လက်အသက်ရှင်ရန် ရွေးချယ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ခံစားခဲ့ရသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုနှင့် နာကျင်မှုများသည် များလွန်းလှပြီး ဆက်လက်အသက်ရှင်နေပါက ဤနာကျင်မှုများကို နေ့စဉ်ပြန်လည်သတိရလိမ့်မည်။

သူတို့သည် လက်စားချေနိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည့်အတွက် ၎င်းသည် လုံလောက်ပြီဖြစ်ပြီး ကျန်အရာများကို ဆက်လက်တွေးတောရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

“လူယုတ်မာ...”

သူတို့၏ မျိုးနွယ်သားများသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့သည် မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ အကြည့်များထဲတွင် အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို အသက်ပြန်ရှင်စေနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့တွင် အသက်ရှင်လိုစိတ် မရှိတော့သည့်အတွက် အသက်ပြန်ရှင်စေလျှင်ပင် ၎င်းတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ရန်သာ ရွေးချယ်လိမ့်မည်။

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုနှင့် ညှဉ်းပန်းမှုများသည် ကြာရှည်ခံစားခဲ့ရပြီး ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ထာဝရဖြစ်တည်နေသော အမှတ်အသားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ စိတ်ဓာတ်အားနည်းသူများဆိုပါက မကြာမီပင် ပြိုလဲသွားလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဤအရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်ရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

လော့အကြီးအကဲတို့သည် လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မင်ဟူးကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“မင်း ဒီလူယုတ်မာ...”

မင်ဟူးသည် လော့အကြီးအကဲတို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့ဩထိတ်လန့်သွားသည်။ “မင်းတို့ပဲပေါ့... မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖုံးကွယ်ဝင်လာနိုင်တာလဲ...”

“စိတ်ချပါ... ငါတို့က ဖုံးကွယ်ဝင်လာရုံတင်မဟုတ်ဘူး... မင်းတို့အားလုံးကို တစ်ယောက်ချင်းစီ သုတ်သင်ပစ်မယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက ဆိုးယုတ်တဲ့အမှုတွေ အများကြီးလုပ်ခဲ့တယ်... ငါ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်အတိုင်း မင်းတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်...”

“ဟားဟားဟား... ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်တဲ့လား... မင်းတို့ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်မှာ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးမရှိဘူး... မင်းတို့ သေမှာသေချာတယ်... ငါ ငရဲမှာ မင်းတို့ကို စောင့်နေမယ်...” မင်ဟူးက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းထန်သော ရန်ငြှိုးဖွဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“အားးးးး...”

သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူသည် ဆက်လက်အော်ဟစ်မြည်တမ်းသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ မီးလျှံသည် အင်အားပိုမိုထည့်သွင်းလိုက်ပြီး မီးလောင်ကျွမ်းမှုအလျင်သည် ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုသည် သူ့ကို ပို၍ပင် သည်းမခံနိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။

“စိတ်ချပါ... ငါတို့က ငရဲကို မဆင်းဘူး... မင်းကတော့ မကြာခင် အခြားသူတွေ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ဆင်းသွားတာကို မြင်ရတော့မှာ...” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမယ့် ဒီကြားထဲမှာ မင်း ဒီအရာအားလုံးကို ကောင်းကောင်း ခံစားလိုက်ပါဦး...”

သူသည် မင်ဟူးကို ချက်ချင်းသတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။ သူ့ကို ဤအရာအားလုံးကို “ခံစားခွင့်” ပေးလိုက်မည်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သေဆုံးသွားခြင်းသည် သိပ်သက်သာလွန်းလိမ့်မည်။

မကြာမီမှာပင် သူသည် မင်ဟူး၏ အတွေ့အကြုံအမှတ်များအားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး မင်ဟူးသည် လုံးဝအသုံးမဝင်သူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်း မရှိသလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ရန်ပင် မစွမ်းနိုင်တော့ပေ။

“မင်းတို့ သူ့ကို တစ်ချက်နှစ်ချက်လောက် မထိုးချင်ဘူးလား...” ယီထျန်းယွမ်က လော့အကြီးအကဲတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါပေါ့...”

သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ မင်ဟူးသည် ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို စောင့်ကြိုနေသော နာကျင်မှုသည် မည်မျှပြင်းထန်မည်ကို မသိရှိပေ။

အခန်း (၅၂၁) ပြီးပါပြီ။