ရတနာသိုက်

“မင်ဟူးကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်း ၁၃၀ ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၁၃,၀၀၀၊ အပြစ်မှတ် ၅,၀၀၀ ရရှိသည်။ ပစ္စည်းများအဖြစ် ကောင်းကင်ကျားချပ်ဝတ် (အဆင့်မြင့်သန့်စင်လက်နက်)၊ ကောင်းကင်ကျားဖိနပ် (အဆင့်မြင့်သန့်စင်လက်နက်) ၊ ကောင်းကင်ကျားခြေသည်း (အဆင့်မြင့်သန့်စင်လက်နက်)၊ ကောင်းကင်ကျားသွေးကြောဗီဇ (မြေအဆင့်အလယ်တန်း ရှားပါး) ၊ အေးခဲဆေးလုံး (ရှားပါး တစ်ကြိမ်သုံးလျှင် စွမ်းရည်အားလုံးကို အေးခဲစေသည်) တို့ကို ရရှိသည်...”

မင်ဟူး၏ အသက်သည် သိပ်မကြာရှည်ခံဘဲ ယီထျန်းယွမ်က အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် အချိန်များစွာ ဖြုန်းတီးလိုခြင်း မရှိချေ။ အကယ်၍ ဤဘက်တွင် ဖမ်းမိသွားပါက သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုများသည် အနှောင့်အယှက်များစွာ ရရှိလာမည်ဖြစ်သဖြင့် မင်ဟူး၏အသက်ကို အဆုံးသတ်ရန်သာ မတတ်သာစွာ လုပ်ဆောင်လိုက်ရသည်။

အနည်းဆုံး ဖြေရှင်းရမည့်အရာများကို ဖြေရှင်းပြီးစီးပြီဖြစ်ပြီး သေဆုံးသွားသူများအတွက် လက်စားချေပြီးပြီဖြစ်သည်။

“အပိုဆုလာဘ်မရှိဘူးလား... ဒါက နည်းနည်းတော့ ကပ်စေးနည်းလွန်းတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် အပိုဆုလာဘ်များ ရရှိနိုင်မည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း ယခုအခါ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် သုံးလွှာကိုပင် သတ်ဖြတ်လိုက်ရသော်လည်း အပိုဆုလာဘ်မရှိပေ။ သို့သော် အမှန်တကယ်လည်း ထိုသို့ပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏စွမ်းအားပြည့်ထုတ်သုံးပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် သုံးလွှာရှိသူကို လွယ်ကူစွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် အပိုဆုလာဘ်ရရှိရန်မှာ အနည်းငယ်ခက်ခဲလှသည်။

“သွားရအောင် ဒီကနေ ထွက်သွားကြမယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် လက်မြှောက်လိုက်ပြီး အလောင်းများကို မီးသင်္ဂြိုဟ်လိုက်ကာ သေတ္တာတစ်လုံးထဲသို့ သိမ်းထားလိုက်သည်။ အပြင်သို့ထွက်ရောက်ပြီးနောက် သင့်လျော်သောနေရာတွင် သင်္ဂြိုဟ်ပြီး ထားရှိရန် စီစဉ်ထားသည်။

သူသည် ဤအလောင်းများကို ဤနေရာတွင် ထားရှိမထားဘဲ အေးချမ်းစွာ အနားယူနိုင်ရန် လုပ်ဆောင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

လော့အကြီးအကဲတို့သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး မင်ဟူး၏အလောင်းကို သွေးကန်ထဲတွင် ထားရှိကာ ပုံစံတစ်ခုပြုလုပ်ထားလိုက်သည်။ ၎င်းသည် သွေးကန်ထဲတွင် စိမ်နေသည့်ပုံစံဖြစ်ပြီး အစောင့်များက တံခါးဖွင့်ဝင်လာပါက မင်ဟူးသည် အိပ်နေသည်ဟု ထင်မှတ်မည်ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် အချိန်အနည်းငယ် ဆွဲဆန့်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး သူတို့အတွက် အလွန်အကျိုးရှိသည်။

“ဖီးနစ်တမန်တော် မင်းရဲ့စွမ်းအားက ဒီလောက်သန်မာတာလား... စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသူကိုတောင် လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်ဖြတ်နိုင်တာလား...” သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားကို အသစ်အဆန်းတစ်ဖန် သိရှိလိုက်ရပြီး အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်နေသဖြင့် ယခုထိ စိတ်မတည်ငြိမ်နိုင်သေးပေ။

“ဟုတ်တယ်... မင်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိနေပြီလား...”

သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားကို များစွာအောက်တန်းသတ်မှတ်မိခဲ့သည်ဟု ခံစားမိသည်။ ယခင်က ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်ရဲတင်းလွန်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုကြည့်ရသည်မှာ သူတို့၏စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုမှားယွင်းခဲ့ခြင်းက ယခုအခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှတ်အတွင်း မင်ဟူးကို ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်သည်။ သူတို့ထဲမှ မည်သူမဆို ဤအဆင့်ကို လုပ်ဆောင်နိုင်မည်လား။

“စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ကျင့်စဉ်က မရှိသေးပါဘူး။ ကျွန်တော်မှာ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ပဲ ရှိပါသေးတယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး... “ကျွန်တော်က ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်မှုမှာ အောင်မြင်ခဲ့တာပါ။ သူက အလွန်ပေါ့ဆလွန်းလို့ ကျွန်တော်က လွယ်လွယ်ကူကူ ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်တာပါ...”

သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်က ဤသို့ပြောသော်လည်း သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးအသစ်များ ပေါ်ထွက်လာပြီဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံး ယီထျန်းယွမ်ကို အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်အဖြစ် မသတ်မှတ်တော့ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်သန်မာသူအဖြစ် သဘောထားလိုက်ကြသည်။

အကယ်၍ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ဖြစ်ပြီး အဆင့်များစွာ ကျော်လွှားကာ ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်မှုတွင် အောင်မြင်နိုင်ခဲ့လျှင်လည်း ၎င်းသည် စွမ်းရည်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ ယွဲ့စံအိမ်ရှင်သည် မိမိကိုယ်ကို မေးမြန်းကြည့်သောအခါ ဤအဆင့်ကို လုံးဝမလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သို့လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကို လုံးဝမသိရပေ။ အကွာအဝေးပြောင်းရွှေ့ခြင်းနည်းဖြင့်ပင် ဤမျှထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူတို့မသိခဲ့သည်မှာ ယီထျန်းယွမ်တွင် ဖုံးကွယ်ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်ရှိနေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသူပင်ဖြစ်စေ သူ၏တည်ရှိမှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ အာနိသင်ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အကြီးအကဲသုံးဦးမရှိခဲ့ပါက ယီထျန်းယွမ်သည် ဤနေရာတွင် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဖုံးကွယ်ကိုယ်ပျောက်နည်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာသောအခါ မည်သူမျှ သူ၏တည်ရှိမှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အလွန်သန်မာသော စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်သန်မာသူ သို့မဟုတ် သူတော်စဉ်အဆင့်သန်မာသူများမှလွဲ၍ သူ၏တည်ရှိမှုကို မည်သူမျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဖုံးကွယ်ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်၏ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်အရ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်အတွင်း မည်သူမျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်မဟုတ်သဖြင့် လွန်ကဲသော စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်သန်မာသူများမှလွဲ၍ အမှန်တကယ် မတွေ့ရှိနိုင်ပေ။

သို့သော် သူ့ကို တားဆီးနိုင်သည့် နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခုရှိသေးသည်။ ၎င်းမှာ ထိန်းချုပ်အင်းများဖြစ်ပြီး ဖုံးကွယ်ကိုယ်ပျောက်နည်းသည် နတ်ဘုရားအင်း၏ ခုခံမှုကို ရှောင်လွှဲ၍မရပေ။

“ရှေ့မှာ ရတနာသိုက်ရှိတဲ့ နယ်မြေပဲ။ ဒီကနေ ရတနာသိုက်ထဲကို တိုက်ရိုက်ဝင်လို့မရဘူး။ ဒါကြောင့် ရှေ့တံခါးကနေ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်ရမယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် အေးလှသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူတို့သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အရေးကြီးဆုံးတိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး လုယူပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းထွက်ပြေးရမည်ဖြစ်သည်။ လုံးဝနှောင့်နှေး၍ မရပေ။

မကြာမီတွင် သူတို့သည် ဘေးသို့ရောက်ရှိလာပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် နံရံကို ဖြည်းဖြည်းရိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျောက်တံခါးသည် “ဝှီ” ဟူသောအသံဖြင့် ဖြည်းဖြည်းပွင့်လာသည်။ ဤကျောက်တံခါးသည် ကြီးမားသောအသံကို မထုတ်လွှတ်ပေ။ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ပါက ဝင်ရောက်လာခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။

သူတို့ထွက်လာပြီးနောက် ကျောက်တံခါးသည် လျင်မြန်စွာ ပိတ်သွားသည်။ သူတို့ထွက်လာသော နေရာသည် အနည်းငယ်လူရှင်းသည့် ထောင့်တစ်နေရာဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ထောင့်ကွေ့တစ်နေရာတွင် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသဖြင့် ထွက်လာပြီးနောက် အကြီးအကဲစောင့်ကြပ်ထားခြင်းမရှိပေ။

သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်လုံးချင်းဆုံကြည့်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ဖုံးကွယ်လိုက်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားကြသည်။ တစ်နေရာကွေ့ပြီးနောက် သူတို့၏မျက်စိထဲတွင် ကြီးမားသောတံခါးတစ်ခုပေါ်ထွက်လာပြီး အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိသူ လေးဦးက ထိုနေရာတွင် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အနည်းငယ်ပေါ့ဆလှသည်။

ဤနေရာကို မည်သူမျှ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ထင်ထားသည့်အတွက် ဤမျှပေါ့ဆစွာ နေရင်းသော်လည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စကားစမြည်ပြောနေကြသည်။

မကြာမီတွင် ပစ္စည်းများသယ်ယူလာသူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာပြီး အစောင့်များက စစ်ဆေးပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“အင်း အဆင်ပြေပြီ။ မင်းတို့ ပြန်သွားလို့ရပြီ...”

ပစ္စည်းသယ်ယူလာသော ကျင့်စဉ်သမားသည် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ အစောင့်တစ်ဦးက တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သယ်ယူလာသော ပစ္စည်းများကို အတွင်းသို့ ယူဆောင်သွားသည်။ ၎င်းသည် သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းသာဖြစ်ပြီး အတွင်းတွင် မည်သည့်အရာများပါဝင်သည်ကို မသိရပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျင့်စဉ်သမားများက ပစ္စည်းများသယ်ယူလာသည်မှာ သေချာပြီး ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် ၎င်းတို့ထံမှ သတင်းအချက်အလက်များကို ရယူထားသည်ဟု ထင်ရသည်။ သို့သော် အတွင်းတွင် မည်သည့်အရာများရှိသည်ကို မသိရပေ။

အတွင်းတွင် မည်သည့်အရာရှိစေကာမူ ရိုးရှင်းမည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့သယ်ယူလာသော ပစ္စည်းများသည် ရိုးရှင်းသော်လည်း လေးနက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် ဆေးလုံးများဖြစ်သည်။ လက်နက်များမဟုတ်သော်လည်း ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များသည် ပို၍အရေးကြီးသည်။ ၎င်းသည် ကျင့်စဉ်အတွက် အခြေခံဖြစ်ပြီး များများရှိလေ အကျိုးရှိလေဖြစ်သည်။

ဤကျင့်စဉ်သမားများသယ်ယူလာသော အရာများသည် ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် ဆေးလုံးများသာဖြစ်ပြီး အခြားမည်သည့်အရာမျှ မလိုအပ်ပေ။

“အထဲမှာ ဘာတွေရှိလဲဆိုတာ မပြောတတ်ဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာက ဆေးလုံးတွေနဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ အများကြီး သိုလှောင်ထားတာပဲ ဖြစ်မယ်...” လော့အကြီးအကဲတို့သည် ထိုဘက်ရှိ ကြီးမားသောတံခါးကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်စူးစမ်းမှုဖြင့် အတွင်းသို့ စူးစမ်းကြည့်သောအခါ ၎င်းသည် ပို၍ခက်ခဲစွာ စူးစမ်းနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ အတွင်းသို့ လုံးဝထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ပိတ်ဆို့ခံထားရသည်။ ၎င်းသည် အပြင်ဘက်ထက် ပို၍ခက်ခဲသည်။ အပြင်ဘက်တွင်ဆိုလျှင် အနည်းငယ်ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်သော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ မည်သို့ပင်ကြိုးစားစူးစမ်းကြည့်စေကာမူ လုံးဝမဝင်ရောက်နိုင်ဘဲ အလွန်လျှို့ဝှက်ထားသည်။

“အထဲမှာ ဘာပဲရှိရှိ ကျွန်တော်တို့ ခဏနေရင် ဝင်ရောက်လုယူလိုက်ရင် သိရမှာပဲ။ အစောင့်လေးယောက်ကို ဖြေရှင်းရတာ လုံးဝအခက်အခဲမရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် အမြဲတမ်း လူတွေရောက်လာနေတော့ ကျွန်တော်တို့မှာ အချိန်သိပ်မရဘူး...”

သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်အကဲဖြတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် ကင်းလှည့်သူများ မများပေ။ သို့သော် တစ်ချိန်ထဲတွင် မီးထင်းတစ်ချောင်း လောင်ကျွမ်းသည့်အချိန်အတွင်း ဤနေရာကို ဖြတ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး အချိန်တစ်ခုကြာလျှင် ကျင့်စဉ်သမားများသည် ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို သယ်ယူလာကြမည်ဖြစ်သည်။

ဆက်လက်သယ်ယူလာပြီး အစောင့်များက အတွင်းသို့ ယူဆောင်ကာ သိုလှောင်ထားကြသည်။ မကြာမီတွင် ပြန်ထွက်လာကြသည်။

“အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ။ အခုအချိန်က အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးပဲ။ သွားကြမယ်...” ယီထျန်းယွမ်တို့သည် ခဏစောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်းထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လိုက်ကြသည်။ အစောင့်လေးဦးသည် တုံ့ပြန်ရန်အချိန်မရှိဘဲ သူတို့လေးဦးက လွယ်ကူစွာ ဖြေရှင်းပစ်လိုက်ပြီး အသံတစ်စက်မျှပင် မထွက်ပေါ်စေပေ။

ဖြေရှင်းပြီးနောက် သူတို့သည် တံခါးကို လျင်မြန်စွာ တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး အလောင်းလေးခုကို အတွင်းသို့ ဆွဲယူသွားကာ မျက်စိတစ်မှတ်အတွင်း အပြင်ဘက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ဖုံးကွယ်လိုက်ကြသည်။

အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးမြှောက်ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် နက်ရှိုင်းစွာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် ဆေးလုံးများ မဟုတ်ဘဲ သားရဲများစွာဖြစ်နေသည်။

အခန်း (၅၂၂) ပြီးပါပြီ။