ရူးသွပ်စွာ ဖမ်းဆီးခြင်း
Vol. 35 Ch. 524
ယီထျန်းယွမ်သည် အချိန်ဖြုန်းမနေဘဲ ချက်ချင်းပင် လှမ်းတက်သွားပြီး သားရဲများကို ဖမ်းဆီးရန် စတင်လိုက်သည်။ တစ်ကြိမ်ဖမ်းလိုက်ရုံဖြင့် အတိအကျ အောင်မြင်ပြီး သားရဲများသည် ခုခံမှုမရှိဘဲ ဖမ်းမိသွားသည်။ အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ၎င်းတို့ကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်သိုလှောင်ရာနေရာထဲသို့ သိမ်းထည့်လိုက်သည်။
အပြင်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော အကြီးအကဲများသည် ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။ ၎င်းကို ကြည့်ရသည်မှာ သိမ်းထည့်ရာတွင် ပြဿနာမရှိပေ။ သာမန်သိုလှောင်လက်စွပ်ဖြင့် သက်ရှိသတ္တဝါများကို သိမ်းထည့်၍မရပေ။ ၎င်းသည် မည်သည့်အာနိသင်မျှ မရှိပေ။
အကယ်၍ သိုလှောင်လက်စွပ်ကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ သိမ်းထည့်နိုင်ခဲ့ပါက လူများကိုပင် လွယ်ကူစွာ သိမ်းထည့်ပြီး ပိတ်လှောင်ထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သက်ရှိသိုလှောင်လက်စွပ်ဖြင့်ပင် လွယ်ကူစွာ သိမ်းထည့်၍မရပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် ခုခံတွန်းလှန်မှုများ ရှိတတ်သည်။
အကယ်၍ ခုခံမှုမရှိရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပါက တကယ်လို့ သိမ်းထည့်ခံရနိုင်သည်။ အားနည်းသော သတ္တဝါများအတွက်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့ကို လွယ်ကူစွာ သယ်ဆောင်နိုင်ပြီး မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ မရှိပေ။
“ဧရာမဝက်ဝံကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် ၂၀၀,၀၀၀ ရရှိသည်။ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ဖမ်းဆီးစွမ်းရည်ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် ၆၀၀ တိုးလာသည်...”
“ဧရာမကျားကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် ၁၇၀,၀၀၀ ရရှိသည်။ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ဖမ်းဆီးစွမ်းရည်ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် ၅၀၀ တိုးလာသည်...”
“အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးပြီး…”
…
သူသည် လျင်မြန်စွာ ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။ တစ်ကြိမ်မအောင်မြင်ပါက ဒုတိယအကြိမ် ထပ်လုပ်သည်။ ဒုတိယအကြိမ်တွင်လည်း မအောင်မြင်ပါက တတိယအကြိမ် ထပ်လုပ်သည်။ တတိယအကြိမ်တွင်ပင် မအောင်မြင်သေးပါက သူသည် ပြင်းထန်စွာ လက်သီးတစ်ချက်ထိုးလိုက်ပြီးမှ ထပ်ဖမ်းဆီးသည်။
ဤနည်းဖြင့် မဖမ်းဆီးနိုင်သော အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်မရှိတော့ပေ။ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လှောင်အိမ်ထဲသို့ လွယ်ကူစွာ သိမ်းထည့်နိုင်သည်။ ဤအိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လှောင်အိမ်ထဲတွင် သိုလှောင်နိုင်မှုပမာဏသည် အကန့်အသတ်မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး ကန့်သတ်ချက်မရှိပေ။ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များကို ဖမ်းဆီးနိုင်သရွေ့ ထည့်သွင်းနိုင်သည်။
မည်မျှပင်ရှိစေကာမူ ထည့်သွင်းနိုင်သည်။ ၎င်းသည် အကန့်အသတ်မဲ့ နေရာလွတ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပစ္စည်းသိုလှောင်ရာနေရာနှင့်အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး အကန့်အသတ်မဲ့ နေရာလွတ်ရှိသည်။ ဤအကန့်အသတ်မဲ့ နေရာလွတ်ရှိခြင်းက ကံကောင်းသည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို ဝယ်ယူရမည်ဆိုပါက မည်မျှဆန်းကြယ်မှတ်လိုအပ်မည်ကို မပြောနိုင်ပေ။
“အားလုံးကို သိမ်းထည့်လိုက်မယ်...”
ယီထျန်းယွမ်၏ ဖမ်းဆီးမှုအမြန်နှုန်းသည် ပိုမိုမြန်ဆန်လာပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် သားရဲရာပေါင်းများစွာကို လွယ်ကူစွာ သိမ်းထည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့က ဤအခြေအနေကို သိရှိသွားပါက သွေးအန်ထွက်လောက်အောင် ဒေါသထွက်မည်ဖြစ်သည်။ ကြိုးစားအားထုတ်ပြီး မွေးမြူထားရသော သားရဲများကို ဤသို့ လုယူခံလိုက်ရသည်မှာ သွေးအန်လောက်စရာပင်။
“တစ်ယောက်ယောက် လာနေပြီ။ အစောင့်တွေရဲ့ အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ပြီး ထွက်သွားကြမယ်...” လော့အကြီးအကဲတို့သည် အစောင့်များ၏ အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် အပြင်သို့ ထွက်သွားကြပြီး ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားကြသည်။
ခဏကြာပြီးနောက် တံခါးထပ်မံပွင့်လာပြီး လော့အကြီးအကဲသည် သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် ပြန်ဝင်လာသည်။
“ကံကောင်းလို့ မမှတ်မိသွားဘူး...” လော့အကြီးအကဲသည် ပြုံးလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အံ့သြဝမ်းမြှောက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဖမ်းမိမသွားသည့်အတွက် ကံကောင်းသည်။ မဟုတ်ပါက တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုကို ရှောင်လွှဲ၍မရပေ။
ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ သယ်ယူလာသော ကျင့်စဉ်သမားများသည် အစောင့်များနှင့် သိပ်မရင်းနှီးပုံရသည်။ အစောင့်များကို မြင်ဖူးသည်ပင်ဖြစ်စေ အစောင့်များသည် လဲလှယ်ပြောင်းလည်နေသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကိုသာ ပေးအပ်ရန်လိုအပ်ပြီး အခြားအရာများကို စုံစမ်းရန် မလိုအပ်ပေ။
ထို့အပြင် ပြင်ပမှလူများ အောင်မြင်စွာ ခိုးဝင်လာပြီး အစောင့်များအဖြစ် အယောင်ဆောင်နေမည်ဟု မည်သူက ထင်မြင်နိုင်မည်နည်း။
ထို့နောက် သူတို့သည် အလွန်တည်ငြိမ်စွာ ရူးသွပ်စွာ ဖမ်းဆီးမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သွားပြီး အမြန်နှုန်းသည် ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။ တစ်ချက်တည်းဖြင့် သားရဲများ၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို သူ၏လှောင်အိမ်ထဲသို့ သိမ်းထည့်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။
“အဆင့်မြင့်အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ဖမ်းဆီးကျွမ်းကျင်မှုကို ဆရာကြီးအဆင့်အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ဖမ်းဆီးကျွမ်းကျင်မှုသို့ အောင်မြင်စွာ မြှင့်တင်လိုက်သည်...”
အဆင့်တစ်ချက်တည်း မြှင့်တင်လိုက်ပြီးနောက် ဖမ်းဆီးအောင်မြင်မှုနှုန်းသည် များစွာတိုးတက်လာပြီး တစ်ကြိမ်ဖမ်းလိုက်ရုံဖြင့် အတိအကျအောင်မြင်သည်။ ထိရောက်မှုသည် များစွာတိုးတက်လာသည်။
“အားရစရာပဲ...”
ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်ထဲတွင် အားရဝမ်းမြှောက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ယခင်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားရသည်နှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခုအခါ များစွာပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။ အဆင့်အတန်းများသည် လုံးဝကွဲပြားသည့်အတွက် ဖမ်းဆီးမှုအမြန်နှုန်းသည်လည်း ကွဲပြားသည်။
ဖမ်းဆီးမှုအရေအတွက် များလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ ဤအကြိမ်ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီးနောက် ဤမျှလောက်များပြားသော အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များကို ထျန်းယွမ်အိမ်တော်သို့ ပေးအပ်လျှင် ချက်ချင်းပင် သန်မာသောအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
အင်ပါယာအင်အားစုများပင် ထိုးစစ်ဆင်လာခဲ့လျှင် ၎င်းတို့သည် လုံးဝမကြောက်ရွံ့ရပေ။
“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း......”
အပြင်ဘက်မှ တိုက်ခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သားရဲများကို ဖမ်းဆီးရန်သာ အာရုံစိုက်လုပ်ဆောင်သည်။ အခြားကိစ္စများကို ၎င်းတို့အား ဖြေရှင်းရန် လွှဲအပ်ထားသည်။
မကြာမီတွင် ၎င်းတို့သည် အလောင်းများစွာကို အပြင်မှ ဆွဲယူလာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကင်းလှည့်သူများ၏ အလောင်းများဖြစ်သည်။
“ဒီလူတွေက ငါတို့ကို မှတ်မိသွားတာ သေချာတယ်။ ကံကောင်းလို့ ငါမြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြေရှင်းလိုက်နိုင်တယ်။ မဟုတ်ရင် သူတို့က သွားအကြောင်းကြားလိမ့်မယ်...” ယွဲ့စံအိမ်ရှင်သည် ချွေးတစက် သုတ်လိုက်သည်။ ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် ဓားသွားထက်တွင် ကခုန်နေရသလိုဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် မသေချာမှုရှိလျှင် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားနိုင်သည်။
အကြောင်းမှာ ဤနေရာသည် လေးဘက်လုံးတွင် နံရံများဖြင့် ဝိုင်းထားပြီး အနည်းငယ် မသေချာမှုရှိလျှင် ဤနေရာတွင် ပိတ်မိသွားနိုင်သည်။
“ဒီလောက်များများကို ဖမ်းပြီးသွားပြီ။ ဒီအမြန်နှုန်းက မြန်လွန်းတယ်…” ၎င်းတို့သည် မျက်လုံးမြှောက်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤနေရာတွင် သားရဲအများစုပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ပြီး နှစ်ရာမှ သုံးရာခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ဖမ်းဆီးပြီးသည်နှင့် ထွက်ခွာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
အခြားရတနာများကို ယာယီအနေဖြင့် ဂရုမစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာတွင် ပိတ်မိလိုခြင်း မရှိချေ။
“ဖီးနစ်တမန်တော်ရဲ့ သက်ရှိသိုလှောင်လက်စွပ်ရဲ့ သိုလှောင်နိုင်မှုပမာဏက ကြီးလွန်းတယ်။ ဒီလောက်များများကို သိမ်းထည့်ပြီးတာတောင် ဆက်သိမ်းထည့်နိုင်သေးတယ်လား…” ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်သည် သားရဲများကို သတ်ဖြတ်ပြီး သိမ်းထည့်နေသည်ဟု သံသယဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သေသေချာချာကြည့်သောအခါ ယီထျန်းယွမ်သည် လက်တစ်ချက်ဝှေ့လိုက်ရုံဖြင့် အလင်းတန်းတစ်ခုက သားရဲများကို ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများသည် မှုန်ဝါးသွားကာ မကြာမီတွင် သိမ်းထည့်ခံလိုက်ရပြီး တစ်စက်မျှ ရုန်းကန်မှုမရှိပေ။
“ဒီတစ်ကြိမ် ဖီးနစ်တမန်တော်ကို ခေါ်လာတာ ကံကောင်းတယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီလောက်များတဲ့ သားရဲတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ပဲ ရှိမယ်...” လီအကြီးအကဲက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“သတ်ဖြတ်ဖို့လား။ ဒီကို ချောချောမွေ့မွေ့ ဝင်ရောက်နိုင်ဖို့ကတောင် တော်တော် ပိပိရိရိလုပ်ရမဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲ...” လော့အကြီးအကဲက ပြောလိုက်သည်။ “အပြင်မှာ ဆက်စောင့်နေမယ်။ ဖီးနစ်တမန်တော်က ဖမ်းဆီးပြီးမှ ပြောကြတာပေါ့...”
“တကယ်လို့ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့ရရင် ဒါမှမဟုတ် တွေ့မိသွားရင် အထဲကို မြန်မြန်ပြန်ဝင်လာကြပါ။ ကျွန်တော်က မင်းတို့ကို ခေါ်ထုတ်သွားမယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်ပြီး လက်ပေါ်တွင် တစ်စက်မျှ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိပေ။
“ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ဒီကနေ ထွက်ပြေးလို့ရသေးတယ်လား…” ၎င်းတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်အံ့သြမှုများကို မြင်တွေ့ရသည်။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ အသိဉာဏ်ကို အနည်းငယ်ကျော်လွန်သွားသည်။
၎င်းတို့သည် များများစားစား မမေးမြန်းဘဲ ချက်ချင်းပင် အပြင်သို့ ထွက်သွားပြီး စောင့်ကြပ်လိုက်ကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်က ဤသို့ပြောခဲ့သည်ဖြစ်ရာ သေချာပေါက် ထိုသို့ဖြစ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤအခြေအနေသည် သိပ်မကြာရှည်ခံပေ။ မကြာမီတွင် ၎င်းတို့သည် အပြင်မှ အလျင်အမြန်ပြန်ဝင်လာကြပြီး တံခါးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပိတ်လိုက်ကာ အတွင်းမှ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထောက်ထားလိုက်သည်။
“ဘုန်း...”
ကြီးမားသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ တံခါးတစ်ခုလုံး အနည်းငယ်တုန်ခါသွားပြီး အိမ်ဖြိုနေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...” ယီထျန်းယွမ်သည် မေးမြန်းရင်း သားရဲများကို လျင်မြန်စွာ ဖမ်းဆီးနေသည်။
“မထင်မှတ်ဘူး။ ငါတို့ကို တွေ့သွားပြီ။ ဘာလုံးကလွဲရင် နွားဝါးမျိုကောင်းကင်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကိုပါ လှုံ့ဆော်မိသွားတယ်။ သူက ဘာလုံးထက် ဘာမှမနိမ့်ဘူး… အဆိုးဆုံးက ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ မင်ချန်ပါ ရောက်လာတယ်။ သူလည်း ဒီကို ရောက်လာမယ်လို့ မထင်ထားဘူး...” လော့အကြီးအကဲတို့၏ မျက်နှာများသည် အလွန်စိုးရိမ်ထိတ်လန့် နေကြသည်။
“မင်ချန်တောင် ရောက်လာတယ်လား...” ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် တလက်လက်တောက်ပကာ မင်ချန်သည်လည်း ဤနေရာသို့ ရောက်လာမည်ဟု မထင်မှတ်ထားပေ။
“ဟုတ်တယ်။ ဒါ့အပြင် မင်ချန်ရဲ့ အဖော်တွေလည်း လိုက်လာတယ်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်သန်မာသူ လေးဦးနဲ့ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သန်မာသူတွေ အများကြီး ဝိုင်းထားတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ငါတို့ကို ဖမ်းမိသွားပြီထင်တယ်…”
၎င်းတို့၏ မျက်နှာများသည် သိပ်သည်းလှပြီး ရှေ့မှ ဤတံခါးကို ရူးသွပ်စွာ ထိုးနှက်ခံရသဖြင့် ဤနေရာတစ်ခုလုံး တဘုန်းဘုန်းမြည်သံများဖြင့် နားထောင်မရအောင် ဆူညံလျက်ရှိပြီး အခန်းတစ်ခုလုံးကို တုန်ဟည်းလျက်ရှိသည်။
ဤနေရာတွင် နတ်ဘုရားအင်းများသည် အလွန်ခိုင်မာသော်လည်း ဤသို့ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပါက ဖောက်ထွင်းခံရခြင်းသည် နောက်ထပ်အချိန်တစ်ခုသာ လိုအပ်သည်။
“ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ ဒီက အားလုံးကို သိမ်းထည့်ပြီးရင် မင်းတို့ကို ခေါ်ထုတ်သွားမယ်… ပြီးရင် ကျွန်တော်ပြန်ဝင်လာမယ်...” ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် တလက်လက်တောက်ပကာ ဤအခြေအနေကို ကြိုတင်မျှော်မှန်းထားပြီးဖြစ်သည်။ အခြားသူများသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ကြသော်လည်း သူ့အတွက်မူ လုံးဝစိုးရိမ်ရန်မလိုအပ်ပေ။
အခန်း (၅၂၄) ပြီးပါပြီ။