သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်တို့ ပွက်ပွက်ဆူခြင်း။ သံသားရဲ သရဲမျက်နှာ။ (၂)

“အား”

စူးချန်ခုန်း၏ မရပ်မနား ချီတက်လာတာကို ရင်ဆိုင်ရင်း ဝတ်စုံအပြာနှင့်လူသည် နတ်ဘုရားရဲစွမ်းသတ္တိနယ်ပယ်မှ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူ၏ 'သတ္တိ' သည် လုံးဝပျောက်ရှုံးသွားခဲ့သည်။ ကြောက်စိတ်တွေသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ မလှည့်ခင်မှာ အကျယ်ကြီး မအော်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့။

စူးချန်ခုန်းက ချီသွေးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် လျိုပိုင်ရန် အပါအဝင် သူ့အပေါင်းအဖော်အားလုံးကို ပွဲချင်းပြီး သတ်လိုက်တာကို မြင်လိုက်ရတော့ သက်ရောက်မှုက သူ့အတွက် များလွန်းလှသည်။

တူညီသော နတ်ဘုရားရဲစွမ်းသတ္တိတွင်ရှိနေသော စူးချန်ခုန်းသည် ယခုအချိန်တွင် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရခဲ့ပြီး အသေအကြေတိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် အနိုင်ရရန် သင့်လျော်သော အခွင့်အရေးရှိသည်။ သို့ပေမယ့် ကြောက်စိတ်တွေအပြည့်နဲ့ လှည့်ပြေးလိုက်တော့ သူ့ကျောနဲ့ သူ့အသက်ကို စူးချန်ခုန်းကို လုံးလုံးလျားလျား ထုတ်ဖော်လိုက်သလိုဖြစ်သွားသည်။

ချီစွမ်းအင်၏ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ ခြေထောက်များသည် မြေပြင်ကို နင်းကာ ကိုက်အနည်းငယ်မျှသာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သော အပြာရောင်နှင့်လူကို ဖမ်းမိသွားခဲ့သည်။ သူ့ဘယ်ဘက်လက်က ဓားရှည်ကို ကိုင်ထားပြီး လူရဲ့နောက်ကျောကို အညှာအတာမဲ့စွာ ထိုးချလိုက်လေတော့သည်။

"အွတ်!"

အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားသည် ဓားရှည်က ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ကာ နှလုံးသားကို တည့်တည့်ဖြတ်သွားသဖြင့် ကျောနှင့် ရင်ဘတ်တို့တွင် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ပြေးပြီးနောက် သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အသက်ရှုသံများ လျင်မြန်စွာ မှိန်ဖျော့သွားကာ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်လာလေ၏။

"ဟောဟဲ ဟောဟဲ ဟောဟဲ"

စူးချန်ခုန်းရဲ့ ရှည်လျားပြီး ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ လိပ်အသက်ရှူနည်း ချီစွမ်းအင်ဟာ နောက်ဆုံး ဝတ်စုံပြာနှင့်လူကို သတ်ပြီးချိန်တွင် ကုန်ဆုံးသွားလေ၏။ သူ မြေပြင်ပေါ်မှာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ့အဝတ်တွေ မိုးရေတွေ ရွှဲရွှဲစိုနေသည့်နှယ် ချွေးတွေ စီးကျလာလေ၏။ သူ့ရင်ဘတ်ထဲကနေ ခုန်ထွက်လာတော့မည်နှယ် ခံစားရကာ သူ့နှလုံးသားက ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေ၏။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်အားနည်းခြင်းကြောင့်တင် မဟုတ်ဘဲ ကြောက်ရွံ့ခြင်း—သေခြင်းတရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်လည်းဖြစ်သည်။

"တ..တကယ်လို့ အဲဒီအကြီးအကဲ လျိုသာ သံချပ်ကာကို ၀တ်ထားရင် ဒါမှမဟုတ် ရှစ်ကျစ်ကျန်းလိုမျိုး ခန္ဓာကိုယ်မာကျောခြင်းအတတ်မှာ လေ့ကျင့်ထားရင် သေရမယ့်သူဟာ ငါပဲ!"

စူးချန်ခုန်း၏ နှလုံးသားသည် တဒိန်းဒိန်းခုန်လာသည်။ ရှစ်ကျစ်ကျန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် သူဘက်က စတိုက်ခဲ့ပြီး အားလုံးအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားသောကြောင့် ဤသို့ မခံစားခဲ့ရပေ။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ ခန့်မှန်းချက်ထက် ကျော်လွန်သော တကယ့်သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းဖြစ်သည့် အကြီးအကဲလျို ဦးဆောင်သော ကြာနက်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများစွာက ဝမ့်ယွင်၏ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့် ဤနေရာတွင် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ယခင်က သူလုပ်ခဲ့သော ဆူပွက်သွေးကွဲခြင်းကြောင့်သာ မဟုတ်ခဲ့ပါက သူလုပ်ထားသည့် ဒူးလေးကြောင့်သာ မဟုတ်ခဲ့ပါက သူသေသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“စွမ်းအား… အင်အား၊ စွမ်းအားကြီးတဲ့ ခွန်အားကို မထင်မှတ်ထားတဲ့အရာအားလုံး ရင်ဆိုင်ရာမှာ လိုအပ်တယ်!” စူးချန်ခုန်း တိတ်ဆိတ်နေရင်း သူစွမ်းအားကြီးလိုစိတ်များ ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့သည်။ သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ထိန်းပြီးနောက် ညာဘက်လက်မောင်းမှ ဒဏ်ရာကို အဝတ်စဖြင့် ပတ်တီးစီးလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် သူ၏အသက်ရှူမှုကို ထိန်းညှိရန် ကျကျနန ထိုင်ချလိုက်သည်။ တစ်နာရီအကြာတွင် စူးချန်ခုန်းသည် အပြာဖျော့ဖျော့လေကို ရှူထုတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် လျိုပိုင်ရန်၏ဓားဖြင့်ထိုးမှုကြောင့် ဒဏ်ရာရခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ၎င်းသည် အရေးကြီးသောနေရာ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ တကယ်တော့ ဒဏ်ရာက မပြင်းထန်ပါ။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားအင်ကုန်ခမ်းမှုသာဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ်ရာ အဆုံးသတ်များကို ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရသည့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူသေအလောင်းများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဤကြာနက်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များသည် စူးချန်ခုန်း၏လက်ဖြင့် သေမည်ဟု မမျှော်လင့်ဘဲ သူ့ကို ချောင်းမြောင်းရန် လာရောက်ခဲ့ကြသည်။ ခေါင်းဆောင် လျိုပိုင်ရန် ကိုယ်တိုင်ပင် လှုပ်ရှားခဲ့လေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ခြေရင်းသို့ ရောက်လာပြီး ကြာနက်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများ၏ အလောင်းများကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း အမြတ်များမှာ နည်းပါးလှသည်။ ဤဂိုဏ်းပညာရှင်များသည် သူတို့နှင့်အတူ စည်းစိမ်ဥစ္စာများစွာကို မသယ်ဆောင်ခဲ့ပေ။ စူးချန်ခုန်းသည် တုံကင်ပြားများနှင့် ထူးဆန်းသော ဆေးပြားအချို့ကိုသာ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

"ပြန်ကြရအောင်!"

စူးချန်ခုန်းသည် လျိုပိုင်ရန်၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ပြီး သူ့မျက်နှာကို နှင်းလွှာလေးဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

ဝမ့်ယွင်မှ ပေးသော အချက်အလက် အားလုံး၏ ကျေးဇူးကြောင့် ယနေ့တွင် သေခြင်းတရားနှင့် အနီးစပ်ဆုံး ကြုံခဲ့ရသည်။ ဒါက ဝမ့်ယွင်ရဲ့ သစ္စာဖောက်မှုဆိုတာ တွေးကြည့်လို့ရနိုင်ပါသည်။ စူးချန်ခုန်းက ဒါကို ဘယ်တော့မှ ကျော်သွားမှာ မဟုတ်ပေ။

ဝမ့်ယွင်သည် သတင်းများရယူပြီး ပြင်ဆင်ခြင်းမှ တားဆီးရန် စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ဒဏ်ရာများကို လျစ်လျူရှုကာ ချင်းရွှေမြို့သို့ ပြန်သွားရန် ထွက်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ကြီး လုံးဝ မှောင်မိုက်သွားလေပြီ။

ချင်းရွှေမြို့၏ တရားသူကြီးရုံးရှိ အခန်းတစ်ခုတွင် ဝမ့်ယွင်သည် အချိန်ကို တွက်ချက်ကာ စိတ်ပူပြီး မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသည်။ ကြာနက်ဂိုဏ်းက ဝမ်ထိုက်ကို ကိုင်တွယ်ပြီး ဖြစ်လောက်သည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဝမ်ထိုက်ရဲ့ ဦးခေါင်းကို သူ့ရှေ့မှာ တင်ထားရလိမ့်မည်။ မိနစ်တိုင်း နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းနေလေ၏။

အခန်းတွင်းရှိ အစိမ်းရောင်၀တ်စုံဝတ်ထားသော အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ကြိမ်တော့ နတ်ဘုရားရဲစွမ်းသတ္တိအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ယောက်နဲ့ အကြီးအကဲလျိုတို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားပြီး လှုပ်ရှားခဲ့တာ။ သရဲမျက်နှာမှာ ခေါင်းသုံးလုံးနဲ့ လက်ခြောက်ဖက်ပါရင်တောင် သူ သေချာပေါက် သေမှာပဲ!"

“ကျွီ”

နှစ်ယောက်သား စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် အခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရကာ ကျယ်လောင်စွာ အသံမြည်လာသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် အခန်းထဲသို့ အမည်းရောင် အတုံးကြီးတစ်ခုက သွေးရနံ့များ သယ်ဆောင်လာကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လူးလိမ့်သွားသည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ်ထားသော အမျိုးသားနှင့် ဝမ့်ယွင်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး အံ့အားသင့်စွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"မဟုတ်သေး... ဝမ်ထိုက် မဟုတ်ဘူးလား?" ဝမ့်ယွင်၏ နှလုံးသားသည် ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ဒိတ်ကနဲ ခုန်သွားသည်။ ခေါင်းသည် ဝမ်ထိုက်၏ ခေါင်းမဟုတ်ဘဲ မသိကျွမ်းသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်နေကြောင့် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားသည်။ ထို့အပြင် ဦးခေါင်းအား ကြီးမားလှသော စွမ်းအားဖြင့် ထုရိုက်ခံထားရသောကြောင့် ပုံပျက်နေကာ မျက်လုံးတစ်ဖက် ပေါက်ထွက်နေပြီး သနားစရာအကောင်းဆုံး မြင်ကွင်းဖြစ်လေ၏။

"အကြီးအကဲ လျို"

အစိမ်းရောင်ဝတ်ထားသော အမျိုးသားသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ရာ ဦးရေပြား ယားယံလျက် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ မယုံကြည်လောက်အောင် အော်ပြောလိုက်သည်။ သူ ဘယ်လိုလုပ် မမှတ်မိဘဲနေမည်နည်း။ ဤထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ရာ သွေးသံရဲရဲ ခေါင်းဟာ လျိုပိုင်ရန်ကလွဲလို့ တခြားသူမဖြစ်နိုင်ပေ။

"အကြီးအကဲလျို... သေပြီလား"

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသား၏ ဆံပင်များသည် ထောင်သွားလေ၏။ သူယုံရခက်ခက်ဖြစ်နေစဉ်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ဖျတ်ခနဲ သဘောပေါက်ကာ အမြန်ကြည့်လိုက်မိသည်။

တံခါးဝတွင် အနက်ရောင် ၀တ်စုံဖြင့် သွေးရနံ့များ သယ်ဆောင်လာသော လူငယ်တစ်ဦးသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်လာသည်။ အနှီလူက စူးချန်ခုန်းဖြစ်သည်။

သူ၏အသက်ရှုခြင်းကို ဖုံးကွယ်ရန် လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာကို အသုံးပြု၍ တရားသူကြီးရုံးနှင့် ရင်းနှီးသော စူးချန်ခုန်းသည် တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်လာပြီး ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဆ...ဆရာဝမ်!"

စူးချန်ခုန်းသည် အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ဝမ်းသာအားရနှင့် တုန်လှုပ်နေသော ဝမ့်ယွင်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သရဲတစ္ဆေ‌မြင်လိုက်ရသည့်နှယ် မျက်နှာဖြူစုတ်နေသော အစိမ်းရောင်ဝတ်ထားသော အမျိုးသားကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ကြာနက်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်လား။" အစောပိုင်းက စူးချန်ခုန်း ရောက်လာသောအခါ ဝမ့်ယွင်နှင့် စကားပြောရာတွင် တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့အား ချောင်းမြောင်းနေကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တရားသူကြီးရုံးမှ ဝမ့်ယွင်ကို ကာကွယ်ရန် တာဝန်ပေးထားသည့် တစ်စုံတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်သည်ဟု သူထင်ကာ သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ယခုမူကား အစိမ်းရောင်နှင့်လူက 'အကြီးအကဲလျို' ဟူသော အော်ပြောသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဤလူသည် ကြာနက်ဂိုဏ်းမှဖြစ်ကြောင်း သူ မည်သို့ နားမလည်ဘဲ နေမည်နည်း။