လူသေတွင်း။ သစ်တောနက်စီရင်စုမြို့။ (၁)

ဝမ့်ယွင်၏ အမူအရာ ခက်ခက်ခဲခဲ ရုန်းကန်ရသည်။ အမှန်တွင် သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ လုံးဝမရှိပေ။ ဒီအချိန်မှာ ငြင်းရင် ချက်ချင်းပဲ အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်သည်။ စူးချန်ခုန်းက သူ့ကို အတင်းအကြပ် မလုပ်ခဲ့ရင်တောင် ကြာနက်ဂိုဏ်းအား မဖြေရှင်းသေးပါ။ ကြာနက်ဂိုဏ်းကို ချဲ့ထွင်ခွင့်ပြုပါက သူ့အသက်နှင့် ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုမှာ အန္တရာယ်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ကြာနက်ဂိုဏ်းက သူ့မိသားစုကို ဘယ်လိုခြိမ်းခြောက်ခဲ့တယ်ဆိုတာလည်း သူ မမေ့ပါပေ။

သေခြင်းတရားကို စောင့်ဆိုင်းခြင်းထက် တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် သာ၍ကောင်းသည်။

စိတ်ထဲမှာ ထိုအတွေးဖြင့် ဝမ့်ယွင်က သက်ပြင်းကို ချလိုက်ပေမယ့် သူ့မျက်လုံးတွေက ဆုံးဖြတ်ချက်တို့ အထင်းသား။ သူက ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ကြာနက်ဂိုဏ်းက သူခိုးဓားပြတွေကို ရှင်းထုတ်ဖို့က ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ပါပဲ။ မနက်ဖြန် မနက်ခင်းမှာ နယ်မြေက အရာရှိတွေနဲ့ ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုတွေကို ကြာနက်ဂိုဏ်းကို အပြီးတိုင် ဖြုတ်ချဖို့နဲ့ တရားဝင် စစ်ကြေညာဖို့ ကျွန်တော် ဆင့်ခေါ်လိုက်ပါ့မယ်!"

ဝမ့်ယွင်ထံမှ ကျေနပ်လောက်သော အဖြေကို ရရှိပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူက ထရပ်ပြီး "သခင်ဝမ်၊ ကျွန်တော်က သစ္စာဖောက်တာကို ရွံရှာရုံသာမက စကားမတည်တဲ့သူတွေကိုလည်း အထင်သေးတယ်။ ခင်ဗျားပြောခဲ့တာတွေကို သတိရပါ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို စောင့်ကြည့်နေမှာ"

စကားပြောပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ရုံးတော်မှ လှည့်၍ ထွက်သွားလေ၏။

လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ စစ်သားများနှင့် အစောင့်များသည် ဝမ့်ယွင်ထံမှ မည်သည့်အမိန့်ကိုမှ မရရှိခဲ့သဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် လူအုပ်ကြီးကို ဖြတ်ကာ အမှောင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွား ခွင့်ပေးလိုက်ရသည်။

"တစ်ယောက်ယောက်လာခဲ့! ဒီကြာနက်ဂိုဏ်းကလူရဲ့ အလောင်းကို ဒီကနေ ဖယ်ထုတ်လိုက်။"

သူ့ထိုင်ခုံမှာ အကြာကြီးထိုင်နေတဲ့ ဝမ့်ယွင်က သူ့မျက်နှာပေါ်က သွေးတွေကို သုတ်ဖို့ လက်ကိုင်ပုဝါကို ထုတ်လိုက်ပြီး အမိန့်မပေးခင် သူ့အသွင်အပြင်ကို သပ်ရပ်စွာ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

တရားသူကြီးရုံးမှ ထွက်သွားပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ချင်းရွှေမြို့က သူနေခဲ့သည့် ခြံဝင်းသို့ မပြန်မီတွင် သူနောက်လိုက် မည်သူမျှ မလိုက်ကြောင်း သေချာစေရန် လမ်းပေါ်တွင် အလှည့်အပြောင်းများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ခြံဝင်းထဲ ပြန်ရောက်သည်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ဒဏ်ရာများကို သေချာဆေးကြောရန် အချိန်ရခဲ့ပြီး မည်သည့်ဆေးဆိုင်မှမဆို ရနိုင်သော ရွှေရောင်ဆေးအချို့ကို လိမ်းကာ ပတ်တီးစီးထားသည်။

ကိုယ်ခံပညာကောင်းမွန်ပြီး မဟာအောင်မြင်မှုရှိသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ ကုသရေးစွမ်းအားများသည် ထိုကဲ့သို့ မသေနိုင်လောက်သော ဒဏ်ရာများက ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမည်ဟု ဆိုလိုပါသည်။

"ဝမ့်ယွင်ဆီက ငွေသုံးသောင်းကို ရပြီးရင် ချင်းရွှေမြို့က ထွက်သွားမယ်။" စူးချန်ခုန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ နာရီဝက်လောက် အနားယူပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် ခွန်အားကို ပြန်လည်ရရှိရန် လိပ်အသက်ရှူနည်းကို လေ့ကျင့်ရန် အိပ်စက်လိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် နောက်နေ့တွင် ပိုက်ဆံတောင်းရန် ဝမ့်ယွင်သို့ ချက်ချင်းမသွားဘဲ သုံးရက်တိုင်တိုင် တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ သူ့ဒဏ်ရာတွေ လုံးဝပျောက်ကင်းပြီး အထွတ်အထိပ်အခြေအနေ ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဝမ့်ယွင်ကို ရှာခဲ့သည်။

ထိုရက်အနည်းငယ်အတွင်း စူးချန်ခုန်းသည် ကြာနက်ဂိုဏ်း၏အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဝမ့်ယွင်နှင့် စကားပြောပြီးသည့်နောက် နံနက်ပိုင်းတွင် ကြာနက်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် နယ်ချဲ့အရာရှိတစ်ဦးအား လုပ်ကြံရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြောင်း ကြေညာစာ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ သူတို့ကို အသေရရ အရှင်ရရဖမ်းဆီးခြင်းသို့ ဦးတည်စေသော သတင်းအချက်အလက်များအတွက် ကြီးမားသောဆုလာဘ်များ ပေးဆောင်မည်ဖြစ်ကြောင်း တရားသူကြီးရုံးက သတိပေးချက်ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဝမ့်ယွင်သည် ကြာနက်ဂိုဏ်းအား မည်သို့ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်ကို ဆွေးနွေးရန် ဒေသခံခေါင်းဆောင်များကို ဆင့်ခေါ်ကာ ငွေကြေးနှင့် လူအင်အား ပံ့ပိုးပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ဝမ့်ယွင်သည် ချင်းရွှေမြို့၏ ခရိုင်တရားသူကြီးအဖြစ် တရားဝင်ရာထူးဖြင့် ရပ်တည်ခဲ့သည်။ သူစုဆောင်းနိုင်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက သာမန်မိသားစုတွေနဲ့ စွမ်းအားတွေထက် အများကြီး ကျော်လွန်ပါ၏။ ပါဝင်အားဖြည့်ရန် ဖိတ်ခေါ်ရုံဖြင့် ဘက်ပေါင်းစုံမှ အင်အားစုများက တုံ့ပြန်လာမည်ဖြစ်သည်။

မူလက ဝမ့်ယွင်သည် သူ့အဆင့်အတန်းကို ထိန်းသိမ်းထားလိုပြီး သန့်ရှင်းသော အခြေအနေဖြင့် အငြိမ်းစားယူရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မကြာသေးမီက အဖြစ်အပျက်များက သူ့ကို ရှေ့ထွက်ရပ်တည်ပြီး ကြာနက်ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ရန် သူ၏ အင်အားအားလုံးကို အသုံးပြုရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိစေခဲ့ပေ။

ဝမ့်ယွင်က သူ့ကိုယ်သူနဲ့ သူ့မိသားစုရဲ့ လုံခြုံရေးကို အာမခံနိုင်သရွေ့ ကြာနက်ဂိုဏ်းကို အမြစ်မှဆွဲလှန်ဖို့ အခွင့်အရေး ဆယ်ခုမှာ ရှစ်ခု သို့မဟုတ် ကိုးခု ရှိတယ်လို့ စူးချန်ခုန်းက ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ချင်းရွှေမြို့ရှိ ကြာနက်ဂိုဏ်း၏အမြစ်များသည် အလွန်နက်ရှိုင်းခြင်းမရှိပါပေ။ ထို့အပြင် ဝမ့်ယွင်သည် ကိုယ်ကျင့်တရား မြင့်မားကြောင်း ကြွေးကြော်ကာ စည်းရုံးမှုများ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ကြာနက်ဂိုဏ်းသည် မကောင်းသော ဂိုဏ်းဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိစေရန် လွယ်ကူပြီး ၎င်းတို့ကို အောက်ခြေမှ ချေမှုန်းရန် ထောက်ခံမှုရယူနိုင်သည်။

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် နံနက်ပိုင်းတွင် စူးချန်ခုန်းသည် ဝမ့်ယွင်ကိုရှာရန် တရားသူကြီးရုံးသို့ သွားခဲ့သည်။ ဝမ့်ယွင် ကတိပေးထားတဲ့ ငွေသုံးသောင်းကို သူ မမေ့ခဲ့ပါ။ ဒါဟာ သူထိုက်တန်တဲ့အရာပင်။

"အစောင့်တွေက ပုံမှန်အရေအတွက်ထက် နှစ်ဆပိုများနေတယ်..."

တရားသူကြီးရုံး အဝင်ပေါက်နားကို ရောက်တော့ စူးချန်ခုန်းသည် ခါတိုင်းထက် အစောင့်အကြပ်များစွာ ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ကြာနက်ဂိုဏ်းကို လူသိရှင်ကြား စိန်ခေါ်လိုက်တာကြောင့် ရှင်းနေသည်မှာ ဝမ့်ယွင်သည် သူ့လုံခြုံရေးကို ကြောက်ရွံ့၍ ရုံးတွင် လုံခြုံရေးကို တိုးမြှင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဆရာဝမ်၊ သခင်ဝမ့်က ဆရာရောက်တာနဲ့ သူ့ကို ချက်ချင်းတွေ့နိုင်တယ်လို့ စောစောက ညွှန်ကြားခဲ့ပါတယ်" ဟူ၍ အစောင့်တစ်ဦးက စူးချန်ခုန်းအနားသို့ တလေးတစား ချဉ်းကပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

အရင်က တရားသူကြီးရုံးကို ခဏခဏ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့ရာ ထိုအစောင့်တွေက စူးချန်ခုန်းကို မှတ်မိကြပြီး ဝမ့်ယွင်ကလည်း သူ့ကို လေးလေးစားစားဆက်ဆံဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

“အင်း။”

စူးချန်ခုန်းသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အစောင့်သည် သူရောက်ရှိကြောင်း အသိပေးရန် တရားသူကြီးရုံးထဲသို့ အမြန်ဝင်သွားလိုက်သည်။

ဝမ့်ယွင် နေထိုင်သည့် အိမ်နောက်ဖေးသို့ ရောက်သွားရာ စူးချန်ခုန်းသည် ဆံပင်ဖြူတစ်ဝက်ခန့်ရှိပြီး အရပ်မြင့်မြင့် ဗလတောင့်တောင့်နှင့် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤလူသည် လွှမ်းမိုးနိုင်သော ရောင်ဝါ ဖြာထွက်နေ၏။

"သူက... ရှကျင်း၊ သံထည်သိုင်းပညာသင်ကြောင်းရဲ့ အကြီးအကဲလား။"

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုလူကို အချိန်အတော်ကြာအောင် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်မှု အားကောင်းသည့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ခွဲခြားသတ်မှတ်လိုက်သည်။ ချင်းရွှေမြို့တွင် ထိုကဲ့သို့သော သိုင်းပညာရှင် အနည်းငယ်သာ ရှိသောကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် တောနက်မြို့၏ အကြီးဆုံး သိုင်းပညာသင်ကျောင်း၏ ဆရာတစ်ယောက်အဖြစ်သူ၏ ဝိသေသလက္ခဏာများနှင့် သရုပ်မှန်ကို အမြန်ချိတ်ဆက်ခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းက ရှကျင်းသည် တရားသူကြီးရုံးတွင် ရှိနေသောကြောင့် စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့အမူအရာအရ ဝမ့်ယွင်၏ လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ရန် ရှိနေပုံရသည်။ ဝမ့်ယွင်က ရှကျင်း ရဲ့အကူအညီကို ရခဲ့တာလား။

တပည့်ရာနှင့်ချီရှိသော ချင်းရွှေမြို့ရှိ အကြီးဆုံးကိုယ်ခံပညာသင်ကျောင်း၏ အကြီးအကဲဖြစ်သော ရှကျင်းသည် အတော်လေး ချမ်းသာပြီး ငွေအနည်းငယ်ဖြင့် ငှားရမ်းနိုင်သည့်သူတစ်ယောက်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် ရှကျင်းက ဝမ့်ယွင်ကို အခမဲ့ စောင့်ရှောက်နေသည်ကို မသိခဲ့ပေ။ ကြာနက်ဂိုဏ်းကို ဖယ်ရှားပစ်မည့် ဝမ့်ယွင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်‌ကြောင့် ကျင့်ဝတ်သိက္ခာ မြင့်မားစေရာ ရှကျင်း အပါအဝင် လူများစွာက သူ့ကို ထောက်ခံခဲ့ကြသည်။ သူသည် ကြာနက်ဂိုဏ်းကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း ဝမ့်ယွင်အား ဂိုဏ်း၏ကျွမ်းကျင်သူများ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို တားဆီးရန် တရားသူကြီးရုံးတွင် နေခဲ့သည်။

“ဒီလူ… အတော်အန္တရာယ်များတဲ့ သူပဲ! ချင်းရွှေမြို့မှာ ဒီလို ဆရာသခင်မျိုးရှိတာလား”

စူးရှကျင်း၏ အကြည့်သည် စူးချန်ခုန်းထံ ကျရောက်သွားပြီး သူ့ထံမှ အန္တရာယ် အရိပ်အယောင်ဖျော့ဖျော့လေးကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူလည်း လေးနက်သွားသည်။ သူသည်ချင်းရွှေမြို့၏ သိုင်းလာကမှ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော သခင်ငယ်လေးအကြောင်းကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ရာ အံ့အားသင့်နေမိတော့သည်။