လူသေတွင်း။ သစ်တောနက်စီရင်စုမြို့။ (၂)

"ဆရာဝမ် ရောက်နေတာလား။ မြန်မြန်ဝင်ခဲ့ပါ!"

ဝမ့်ယွင်၏ အသံသည် တံခါးဝမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စူးချန်ခုန်း ရောက်ရှိလာသည်ကို သူ့အား အကြောင်းကြားထားပြီးဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း အခန်းထဲဝင်လာပြီး ဝမ့်ယွင်ကိုမြင်လိုက်ရာ သူ့ဘေးမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"သခင်ဝမ့်၊ ဒီရက်ပိုင်းတွေ တော်တော် ကောင်းတာတွေ လုပ်နေတာပဲ" စူးချန်ခုန်းက စပြောလိုက်သည်။ ဝမ့်ယွင်၏ မျက်နှာသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြနေသော်လည်း သူ့တွင် ပြန်လည်ရှင်သန်နေသော စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိနေသည်ကို သူ သတိထားမိသည်။

“ဟားဟား… တကယ်တော့ လူတစ်ယောက်က ကြီးကြီးမားမား လုပ်ရတဲ့အခါ အမြဲတမ်း စိတ်အားထက်သန်ကြတာပဲလေ” ဝမ့်ယွင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

အရင်တုန်းက ကြာနက်ဂိုဏ်းရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ဝမ့်ယွင်ဟာ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ စိုးရိမ်နေခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ ချင်းရွှေမြို့ရှိ ကြာနက်ဂိုဏ်း၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ချေမှုန်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သောကြောင့် ထိုကဲ့သို့ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။ သူ့မိသားစုကို ပို့လိုက်ပြီးနောက် ဝမ့်ယွင်သည် ကြာနက်ဂိုဏ်းကို စစ်ကြေညာခဲ့သည်။

ချင်းရွှေမြို့ရှိ လူများနှင့် တပ်ဖွဲ့ဝင် အများအပြားသည် ကြာနက်ဂိုဏ်း၏ မကောင်းသည့် လုပ်ရပ်ကို မုန်းတီးပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်မှာ ကြာပါပြီ။ ဝမ့်ယွင်၏ ဦးဆောင်မှုနဲ့အတူ သူတစ်ခါမှ မကြုံဖူးတဲ့ ပံ့ပိုးမှု အများအပြားကို ချက်ချင်းရရှိခဲ့သည်။

"ဒါက ကျွန်တော် ဆရာဝမ်ကို ကတိပေးခဲ့တဲ့အရာပဲ။ ဆရာ့ရဲ့အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ။"

ဝမ့်ယွင်က အထည်ထုပ်တစ်ထည်ကို ထုတ်ပြီး စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ကာ သူ့မျက်နှာမှာ ရိုးသားစွာ ကျေးဇူးတင်စကားအပြည့်နှင့်။

စူးချန်ခုန်းသာမရှိလျှင် ဝမ့်ယွင်သည် ယခုအချိန်တွင် ကြာနက်ဂိုဏ်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး အသတ်ခံရနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် အတင်းအကြပ် ခိုင်းစေခံရနိုင်သည်။ ကောင်းမွန်သော အဆုံးသတ်ကို ရလမ်း မမြင်နိုင်ပေ။

စူးချန်ခုန်းသည် အထည်ထုပ်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်းတွင် ငွေစက္ကူတစ်ရာစီပါရှိသည့် အထပ်တစ်ထပ်စီနှင့် စုစုပေါင်း ငွေသုံးသောင်းအထိ ထည့်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းသည် နှစ်များတစ်လျှောက် ဝမ့်ယွင်၏ စုဆောင်းငွေများဖြစ်ပြီး ယခုတော့ စူးချန်ခုန်းကို လျော်ကြေးပေးခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် အားလုံးကို လက်လွတ်မခံဘဲ လက်ခံခဲ့သည်။ ဒါတွေက သူ့အသက်နှင့် ရင်းပြီးရခဲ့သည့်အရာတွေပင်။

"ဆရာဝမ် ဆက်နေပြီးကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးဖို့ မျှော်လင့်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ အရင်ကအတိုင်း ဆရာ့ကို ဆက်ပြီးပေးဆပ်နိုင်ပါတယ်။" ဝမ့်ယွင်က ရဲဝံ့စွာတောင်းဆိုလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ခွန်အားက နားမလည်နိုင်လောက်အောင်ပင်။ ကြာနက်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများစွာ၏ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ သူ၏အကူအညီဖြင့် ကြာနက်ဂိုဏ်းကို ဖယ်ရှားခြင်းသည် ပိုမိုချောမွေ့ လွယ်ကူမည်ဖြစ်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့ဗျာ။ အခု သခင်ဝမ့်က အရှိန်ရနေပြီပဲ။ ရှကျင်းလိုမျိုး ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေတောင့် သခင့်ကို ထောက်ခံဖို့ ဆန္ဒရှိနေပြီပဲ။ တစ်ယောက်တိုးလာတာနဲ့ လျော့သွားတာက ကွာခြားမှုရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

စူးချန်ခုန်းက ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းဆန်ပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ဝမ့်ယွင်နှင့် ကြာနက်ဂိုဏ်းကြားက ကိစ္စသည် သူ့အတွက် ဘာမှ အရေးမကြီးတော့ပါ။ ငွေကြေးအမြောက်အမြားရရှိပြီး ဤအရှုပ်အထွေးတွင် နောက်ထပ် နစ်မွန်းကာ ပြဿနာများကို မဖိတ်ခေါ်ချင်တော့ပေ။

စူးချန်ခုန်း အခုလုပ်ရမယ့်အရာက သူ့ရဲ့ခွန်အားကို ပိုမိုမြှင့်တင်ဖို့ပင်။ လျိုပိုင်ရန်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် အရှုံးကို အောင်ပွဲအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲရန် သူ၏လက်အစွပ်ဒူးလေးနှင့် ဆူပွက်သွေးကွဲခြင်းအဆိပ်ကို မှီခိုအားထားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ပြင်ပအကူအညီများဖြစ်ပြီး ရေရှည်မတည်တံ့နိုင်ပေ။ စစ်မှန်သော ခွန်အားသည်သာ အတွင်းမှ ထွက်လာတာဖြစ်သည်။

ဒါကိုကြားတော့ ဝမ့်ယွင်က အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းသွားသော်လည်း သူ ဆက်ပြီး အတင်းအကြပ် မဆိုတော့ပေ။

"ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီဗျာ။ သခင်ဝမ့်က အရမ်းအလုပ်များနေတယ်ဆိုတော့ ကျွန်တော် သွားလိုက်ပါဦးမယ်။ အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"

ငွေလက်ခံရရှိပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် အကြာကြီးမနေဘဲ နှုတ်ဆက်ရန် ထလိုက်သည်။

ဝမ့်ယွင်သည် စူးချန်ခုန်း ထွက်ခွာသွားသော အသွင်ကို တံခါးဝတွင် မြင်လိုက်ရသည်။

"ဒါက... ငါတို့တွေ့ရမယ့် နောက်ဆုံးအကြိမ်များလား။ဒီ ဝမ်ထိုက်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းတယ်။ အနာဂတ်မှာ သူ့အကြောင်း ဇာတ်လမ်းတွေ ကြားနေရဦးမှာပဲ!"

ဝမ့်ယွင်သည် သူတို့၏နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံမှုဖြစ်နိုင်သည်ဟု နားလည်ရခက်သော ပင်ကိုယ်အသိစိတ်အရ ခံစားမိလိုက်သည်။

ဝမ့်ယွင်သည် သက်ပြင်းကို မချနိုင်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ဝမ်ထိုက်၏အမည်ကို ချင်းရွှေမြို့ ဧရိယာတွင် လူသိများခြင်းမရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူသည် မြို့တွင်းအခြေအနေကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။

သရဲမျက်နှာအဖြစ် ၀တ်ဆင်ပြီး ကြာနက်ဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို သတ်ကာ လူအများ၏ လေးစားမှုကို ခံခဲ့ရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သံသားရဲဟူသောအမည်ဖြင့် သူသည် ရှစ်ကျစ်ကျန်းကို သူ့ပိုင်နက်ထဲတွင် သတ်ပစ်ခဲ့ပြီး တစ်ချိန်က မရပ်တန့်နိုင်သော အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်း ပြိုကွဲသွားခဲ့ရသည်။

ဝမ်ထိုက်သည် သူ၏သရုပ်မှန်နှင့် အောင်မြင်မှုများကို ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး သူ၏လုပ်ရပ်များကို သိရှိသူ အနည်းငယ်မျှသာရှိသည်။

"နည်းနည်းပြင်ဆင်ပြီး တောနက်စီရင်စုမြို့ကို သွားမှပဲ။"

စူးချန်ခုန်းသည် အနည်းငယ် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့။

သူသည် ဤကမ္ဘာတွင် နှစ်အတော်ကြာနေခဲ့ပြီး သံနက်အိမ်တော်နှင့် ချင်းရွှေမြို့အနီးတွင် အမြဲတမ်း သီးသန့်နေထိုင်ခဲ့သည်။

ချင်းရွှေမြို့သည် မဟာမီးတောက်အင်ပါယာ၏ သေးငယ်သော ထောင့်လေးတစ်နေရာမျှသာဖြစ်သည်။ ပြောရရင် အင်ပါယာတစ်ခွင်က လူအများစုဟာ ဒီလိုနေရာမျိုး တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘဲ ခေါင်းယမ်းကြလိမ့်မည်။

မီးလျှံအင်ပါယာတွင် ပြည်နယ်ဆယ်ခုနှင့် ရာနှင့်ချီသောစီရင်စုများရှိသည်။ ၎င်းက ကျယ်ပြောပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝသည်။ လူများစွာသည် ၎င်းတို့၏ ခရိုင် သို့မဟုတ် မြို့တွင်သာ တစ်သက်လုံး နေထိုင်ကြပြီး ပြင်ပလောကကို မမြင်ဖူးကြပေ။

တောနက်မြို့သည် တာ့ဖုန်းပြည်နယ် တာ့ဖုန်းစီရင်စုရှိ အချမ်းသာဆုံးမြို့ဖြစ်ပြီး ကျေးလက်နှင့် မြို့ကြီးတစ်မြို့ကြား ကွာခြားချက်သည် အတိုင်းအတာတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ပေ။

စူးချန်ခုန်းသည် ဤကျယ်ပြောလှသောကမ္ဘာကြီးကို မြင်လိုစိတ်ပြင်းပြသော်လည်း သူ အလျင်မလိုပါပေ။ သူသည် သူ့အိတ်ကို ထုပ်ပိုးပြီး အတော်အတန် ပျက်ဆီးသွားသော ရွှေပိုးသံကွင်း ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ပြန်လည် သွန်းလုပ်လိုက်သည်။

ဒါတွေအားလုံးပြီးတော့ စူးချန်ခုန်းဟာ သံနက်အိမ်တော်ကို ပြန်သွားခဲ့သည်။

သံနက်အိမ်တော်ဟာ စူးချန်ခုန်း နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့တဲ့ နေရာဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့အစမှတ်ဖြစ်သည်။

“ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်”

မနက်ခင်းတွင် သံနက်အိမ်တော်၏ ဝင်းတံတိုင်း အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကာ အိမ်တွင်းမှ ခေါင်းလောင်းသံများကို ထုံးစံအတိုင်း သူကြားလိုက်ရသည်။

မူလက သံနက်အိမ်တော်သည် အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းမှ ခြိမ်းခြောက်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မော့ထျဲသည် သံနက်အိမ်တော်၏အဖွဲ့ဝင်များကို ထုတ်ပယ်ခဲ့ပြီး သံနက်အိမ်တော်နှင့်ထပ်တူ ကံကြမ္မာကို ရင်ဆိုင်ရန် အဆင်သင့်ပြင်ကာ သူတို့ရောက်ရှိမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

သို့သော် မော့ထျဲ၏ အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ သဘောတူညီထားသည့် အချိန်ရောက်သောအခါ အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းပေါ်လာခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ထို့နောက် ချင်းရွှေမြို့ကို တုန်လှုပ်စေသော သတင်းများ ပျံ့နှံ့လာတာက အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

ကြီးမားသော သံဖြတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဆန်းကြယ်သော ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သည်တော်သည် အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်း၏ အခြေစိုက်စခန်းတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ရှစ်ကျစ်ကျန်းနှင့် ချန်ကျွမ်းကို နေရာ၌ပင် ပွဲချင်းသတ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဂိုဏ်းက ပရမ်းပတာဖြစ်သွားကာ ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။

ခြိမ်းခြောက်မှု ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ မော့ထျဲဝမ်းသာလည်း အားရဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အဖွဲ့ဝင်များကို ပြန်လည်စုစည်းပြီး သံနက်အိမ်တော်အား လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ပြန်တင်ခဲ့သည်။ ဒါက သူ့ကို သေချာပေါက်တော်တော်လေး ပြန်လည်နုပျိုစေခဲ့သည်။

"ဒါက ချန်ခုန်းများလား...ချန်ခုန်း လုပ်ခဲ့တာများလား"

သံနက်အိမ်တော်တွင် မော့ထျဲသည် အဖွဲ့ဝင်များ စုဝေးနေသည်ကို ကြည့်ပြီး သူသိချင်နေမိသည်။