ရှားလော့ခ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်

မှောင်မိုက်သော လမ်းကြားတစ်ခုတွင် ဟမ်းစတားနှစ်ကောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တီးတိုးပြောဆိုနေကြပြီး တတိယဟမ်းစတားတစ်ကောင်ကမူ လမ်းဆုံတွင် ဝင်ရောက်လာသူများ ရှိ၊မရှိ စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဟမ်းစတားနှစ်ကောင် မီးမွှေးလိုက်ပြီးနောက် အနက်ရောင်အမှုန့်အနည်းငယ်ကို မီးတောက်များထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ ဘော့စ်အကြီး ဟမ်းစတားက "ငါတို့ အောင်မြင်ရမယ်။ ဒါက နောက်ဆုံးကျန်တာပဲ…"ဟု တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ဘော့စ်အကြီး၏ ဆုတောင်းသံများနှင့်အတူ မီးတောက်များသည် ပြာလဲ့သောအရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အား— ။"

မီးတောက်များ ပြာလဲ့သွားသည်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ဘော့စ်အကြီးနှင့် ဒုတိယဘော့စ်တို့သည် မြေကြွက်များကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

လမ်းဆုံတွင် စောင့်ကြည့်နေသော ဝတုတ်အိုတာကု ရောက်ရှိလာသည်။ ဟမ်းစတားသုံးကောင် မျက်လုံးများကျယ်ပြန့်စွာဖြင့် ပြာလဲ့သောမီးတောက်များကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

မီးတောက်များထဲမှ နတ်ဆိုးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ပေါ်ထွက်လာပြီး မပီမသ အမျိုးသမီးအသံတစ်ခုက "မင်းတို့ဘာလို့ ငါ့ကို ဒီလောက်နောက်ကျမှ ဆက်သွယ်ရတာလဲ။ ရှားလော့ခ် ဘယ်မှာလဲ"ဟု မေးလိုက်သည်။

ဟမ်းစတားသုံးကောင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"သခင်မ။ ကျွန်တော်တို့ အရှင်ရှားလော့ခ်ရဲ့ ခြေရာကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။"

"ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာပါ။"

"ကျွန်တော်ဗိုက်ဆာတယ် သခင်မ။"

အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ဟမ်းစတားသုံးကောင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောဆိုပြီးဆုံးသွားသည်။

ပြာလဲ့သောပုံရိပ်က "မင်းတို့အရင်တစ်ခါကတည်းက ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ ရှားလော့ခ်ရှိကြောင်း အစီရင်မခံခဲ့ဘူးလား"ဟု ဆိုသည်။

ဟမ်းစတားသုံးကောင် တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီးမှ စကားစလိုက်ကြသည်။

"သခင်မ၊ နေမကောင်းဘူးလား။"

"သခင်မ၊ ဒါက ကျွန်တော်တို့ သခင်မကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဆက်သွယ်တာပါ။"

"သခင်မ၊ အစားတွေ အများကြီးစားထားလို့လား။"

ဘော့စ်အကြီးနှင့် ဒုတိယဘော့စ်တို့ ဝတုတ်အိုတာကုကို ရိုက်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ဘော့စ်အကြီးက "မင်းဘယ်လိုပြောရဲတာလဲ။ သခင်မက ဘာလို့ အစားတွေအများကြီး စားရမှာလဲ။ မင်းကမှ အမြဲတမ်း အစားတွေအများကြီး စားတာ"ဟု ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

"နောက်ပြောင်မနေကြနဲ့" မီးတောက်ထဲမှ ပုံရိပ်က ပြန်ပြောလိုက်ရာ ဟမ်းစတားသုံးကောင် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့ ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ကြရာ ပုံရိပ်က "မင်းတို့ ရှားလော့ခ်ကို မြင်ခဲ့ကြမှာပဲ။ စဉ်းစားကြည့်၊ ဘယ်နေရာမှာလဲ"ဟု ဆိုသည်။

ဟမ်းစတားသုံးကောင် ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ထောင်ထဲမှာ ရှိနေခဲ့တာ။"

"ကျွန်တော်တို့ သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့တယ်။ ထွက်ပြေးဖို့ မလွယ်ခဲ့ဘူး။"

"ကျွန်တော်တို့ အစားကောင်းကောင်းစားရမယ်။"

ဘော့စ်အကြီးနှင့် ဒုတိယဘော့စ်တို့ ဝတုတ်အိုတာကုကို ကြည့်လိုက်ရာ သူချက်ချင်းအော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ငါမစားတော့ဘူး။ စားတော့ စားချင်နေပေမဲ့လည်း..."

"မင်းတို့ရဲ့ ဦးခေါင်းခွံနောက်ဘက်ကို စစ်ဆေးကြည့်" မီးတောက်ထဲမှ ပုံရိပ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဟမ်းစတားသုံးကောင် သူတို့၏အမွေးများကို လှန်တင်ကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စစ်ဆေးကြည့်ရှုကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏လက်သည်းများကို လျက်ကာ ဆက်လက်စစ်ဆေးကြသည်။

"တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သန့်ရှင်းရေးလုပ်မနေကြနဲ့။ မာနာစွမ်းအင်ခြေရာတွေ ရှိ၊မရှိ ကြည့်စမ်း။" မီးတောက်ထဲမှ ပုံရိပ်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဟမ်းစတားသုံးကောင် ကြောင်ငေးသွားကြသည်။ သူတို့စတင် စစ်ဆေးကြတော့သည်။

သူတို့၏ဦးခေါင်းခွံနောက်ဘက်တွင် မာနာစွမ်းအင် ခြေရာလက်ရာနှစ်ခု ရှိနေသည်။

"မင်းတို့ ဘယ်တုန်းက မာနာစွမ်းအင် သက်ရောက်မှုခံခဲ့ရတာလဲ။"

"ဒါက အရှင်ရှားလော့ခ်ရဲ့ မာနာစွမ်းအင်ခြေရာတွေပဲ။"

"ငါ အရှင်ရှားလော့ခ်ရဲ့ အစားအစာကို စားခဲ့မိတာလား။"

ဟမ်းစတားသုံးကောင် သံသယဝင်နေစဉ် အပြာရောင်မီးတောက်များ မြင့်တက်လာပြီး ပုံရိပ်သည် ပိုမိုအရပ်မြင့်လာသည်။ သူမသည် ဟမ်းစတားသုံးကောင်ကို ငုံ့ကြည့်နေစဉ် ဟမ်းစတားသုံးကောင်က တိတ်ဆိတ်စွာ မော့ကြည့်နေကြသည်။ "မင်းတို့ ရှားလော့ခ်နဲ့ တွေ့ခဲ့ကြပုံပဲ" သူမက ဆိုသည်။

"သခင်မ…" ဘော့စ်အကြီး ဟမ်းစတား ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးချက်အရ အရှင်ရှားလော့ခ်က ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့အနီးမှာ ဒန်ဂျင်တစ်ခုဝယ်ပြီး ဒန်ဂျင်အရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တယ်"

အပြာရောင်မီးတောက်များ ရုတ်တရက် ငြိမ်းသွားသည်။

ဘော့စ်အကြီး ကြောင်ငေးသွားသည်။ ဒုတိယဘော့စ်က ဘော့စ်အကြီးကို ပုတ်ကာ "ငါမင်းကို မပြောနဲ့လို့ ပြောသားပဲ။ သေချာအောင်စောင့်ပြီးမှ သူ့ကိုပြောပါလား"ဟု ဆိုသည်။

ဝတုတ်အိုတာကု လျှောက်လာပြီး ဘော့စ်အကြီး၏ပခုံးကို ပုတ်ကာ "ငါတို့ အစားသွားစားလို့ ရပြီလား"ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှားလော့ခ် အိဗလင်းကို ထာဝရတိုင်းပြည်သို့ ပြန်ခေါ်လာသောအခါ သစ်သားများသယ်ဆောင်လာသော ဂိမ်းမာတစ်စု လက်သမားအလုပ်ရုံအပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဂိမ်းမာအချို့ အလုပ်ရုံမှ ပြုပြင်ပြီးသား သစ်သားပျဉ်ပြားများကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။ မုဖာဆာ၏ သစ်သားပြုပြင်ရေးလုပ်ငန်း စတင်နေပြီဖြစ်သည်။

လက်သမားအလုပ်ရုံ အပြင်ဘက်တွင် ဒယ်အိုးကြီးနှစ်လုံး ချထားသည်။ ပထမတစ်လုံးမှာ အလုပ်ရုံဆောက်လုပ်စဉ်က လက်ဆောင်ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်လုံးမှာ အမှတ် ၁၀ ဧရိယာမှ သယ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်— ၎င်းကို ကြက်ဥခေါင်း ရေချိုးရန် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။

ဒယ်အိုးနှစ်လုံးစလုံးတွင် မီးမွှေးထားပြီး ဂနိုမ်းဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဘေးတွင်ရှိနေကာ ရွှံ့စေးများထည့်ရင်း ဒယ်အိုးများကို မွှေနှောက်နေကြသည်။

ရှားလော့ခ်နှင့် အိဗလင်းတို့ ပြန်ရောက်လာသည်ကို ဂိမ်းမာများ မြင်တွေ့ကြသည်။ သူတို့ ဆူညံစွာစကားပြောဆိုရင်း ပြေးလာကြသော်လည်း ဂိမ်းမာအနည်းငယ်သာ သူတို့ကို ဝန်းရံထားသည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ကျွန်မကို ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို ခေါ်သွားပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်မအရမ်းပျော်တယ်။ ကျွန်မဝရမ်းအထုတ် မခံထားရဘူးဆိုရင် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ အရှင်ရှားလော့ခ်နဲ့အတူ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လမ်းလျှောက်နိုင်မှာ…" အိဗလင်းက နောင်တရစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စစ်ပွဲပြီးရင် မင်းရဲ့ဖမ်းဝရမ်းကို ပယ်ဖျက်ပေးဖို့ ငါကြိုးစားပေးမယ်။ ဒါက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဲ့ဒါက ပြင်းထန်တဲ့ပြစ်မှုကြီးမှ မဟုတ်တာ" ရှားလော့ခ်က ပြောသည်။

"တကယ်လား။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်ရှားလော့ခ်။" အိဗလင်း မျက်ရည်လည်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"တခြားဘာမှမရှိရင် ငါသွားတော့မယ်။" ရှားလော့ခ် လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ အရှင့်ရဲ့ကိုယ်ကိုကိုယ်သိစိတ်က အရှင့်ကို စိတ်မကောင်း ဖြစ်စေနေတာလား။ အရှင့်ရဲ့ညီကောင်း၊ အဲလေ၊ ညီမလေးကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ အရှင်အတွက် မလွယ်ခဲ့ဘူးလေ၊ ပြီးတော့ အရှင်က သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်တော့မှာလား။ စစ်ပွဲပြီးရင် အရှင်က တကယ်ပဲ သူ့ရဲ့ဖမ်းဝရမ်းကို ပယ်ဖျက်ပေးမှာလား။ ကျွန်တော်မေးသင့်လား… ဖမ်းဝရမ်းက လိမ်ညာမှုတစ်ခုလား" ရှားလော့ခ် ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်သို့ ပြန်ရောက်လာစဉ် ဘရုက မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါသူ့ကိုမလိမ်ခဲ့ဘူး။" ရှားလော့ခ် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကွန်ပျူတာကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"အိဗလင်းအတွက် ဖမ်းဝရမ်း တကယ်ရှိခဲ့တယ်။ ငါသူ့ကို ကူညီချင်တဲ့ အကြောင်းရင်းက တခြားဘော့စ်တွေက သူ့ကိုဘာလို့ အလုပ်ထုတ်ချင်ကြသလဲဆိုတာ ငါနားလည်လို့ပဲ။"

"ဆင်ဖြူတော်တစ်ကောင်ဖြစ်နေတာအပြင် သူ့ရဲ့အရည်အချင်းကလည်း သံသယဖြစ်စရာပဲ" ဘရုက စဉ်းစားတွေးတောစွာ ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ရဲ့စရိုက်နဲ့ အရည်အချင်းကြောင့် ဘော့စ်တွေအတွက် တကယ်ပဲခေါင်းခဲစရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့လုပ်အားအတွက် အစားအသောက်နဲ့ နေရာထိုင်ခင်းပေးတာကလည်း ကောင်းတဲ့အကြံတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။ အရှင်ရှားလော့ခ် ဘာလို့ ပြန်စဉ်းစားမကြည့်တာလဲ။"

"မလိုအပ်တော့ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ရွှံ့စေးထောက်ပံ့မှုက လူတိုင်းအတွက် မလုံလောက်ဘူး။ ကြက်ဥခေါင်းက လေလံပွဲမန်နေဂျာရာထူးကို တာဝန်ယူနိုင်တယ်။ ပြီးတော့…" ရှားလော့ခ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူလက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ "ထားလိုက်ပါတော့၊ အရေးမကြီးပါဘူး"ဟု ဆိုသည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ အရှင်ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကိုမပြောပြတာလဲ။ ကျွန်တော်က အရှင့်ရဲ့အသစ္စာအရှိဆုံး အစေခံပါ။ အိဗလင်းမှာ အထူးအရည်အချင်းတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် အရှင့်ရန်သူကလွှတ်လိုက်တဲ့ သူလျှိုတစ်ယောက်လား" ဘရုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းမှာ ဘာလို့အမြဲတမ်း ထူးဆန်းတဲ့အတွေးတွေ ရှိနေရတာလဲ။" အပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံများ ကြားလိုက်ရသည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ" ရှားလော့ခ်က အော်ဟစ်လိုက်ရာ ယိုဒါဝင်လာသည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ဒန်ဂျင်ထဲက စာရိတ္တပျက်ပြားမှုနဲ့ပတ်သက်လို့ အရှင့်မှာ သဲလွန်စတစ်ခုခုများ ရှိပါသလား" ယိုဒါက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။

"မရှိဘူး၊ ငါ့မှာ သဲလွန်စတစ်ခုမှ မရှိဘူး။" ရှားလော့ခ် လက်ထောက်လိုက်ပြီး "ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ"ဟု မေးလိုက်သည်။