တိုက်ပွဲစဉ်မစ်ရှင်အတွက် မြေပုံအသစ်

မာဗယ်ကာတွန်း ပိုစတာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အခန်းတစ်ခုတွင် "လိဂ်အော့ဖ်လယ်ဂျင့်" မှ မျက်မမြင်ဘုန်းကြီးရုပ်တုတစ်ခု စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသည်။

လူငယ်တစ်ဦး အိပ်ခန်းတံခါးဖွင့်ကာ ဝင်လာသည်။ သူ၏ အနက်ရောင်ကျောင်းလွယ်အိတ်ကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး အိပ်ရာဘေးရှိ ဂိမ်းလှဲလျောင်းထိန်းချုပ်ခန်းစက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူ ဂိမ်းလှဲလျောင်းထိန်းချုပ်ခန်းစက်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ခလုတ်အချို့ကို နှိပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏အသိစိတ်သည် "ဂိမ်းကမ္ဘာ" ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

…

[လော့ဂ်အင်ဝင်နေသည်]

[ဇာတ်ကောင်: ဖျံခေါင်းလင်ချောင်း]

[မျိုးနွယ်: ခွေးခေါင်းလူသား]

[ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် အတည်ပြုပါ]

…

ခွေးခေါင်းလူသားတစ်ဦး မျက်လုံးများဖွင့်ကာ လွတ်နေသောမြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် "ဖျံခေါင်းလင်ချောင်း" ဟူသော စာလုံးများ ပေါ်နေသည်။

သူ၏ဘေးတွင် ဂနိုမ်းတစ်ဦးက ညှိုးငယ်စွာ ပြောသည်။ "ငါ့အဖေက ငါ့ကို ရွာထဲမှာ ငါတို့အိမ် ဆောက်ခိုင်းတယ်။ အဲ့ဒီနောက်မှာ ငါ အရမ်း အိမ်ဆောက်ကျွမ်းသွားရော။ ဒီဂိမ်းက အရမ်းပြင်းထန်လွန်းတာပဲ။ ငါက အိုတာကုတစ်ယောက်၊ ဒါပေမဲ့ ငါအိမ်တွေ ဆောက်တတ်နေပြီ"

ဂနိုမ်း သူ၏ဒိုင်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်စဉ် အခြားဂနိုမ်းတစ်ဦးက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောသည်။ "ငါ သင်္ချာစာမေးပွဲမှာ အမှတ်ပြည့်ရခဲ့တယ်။ ငါ့သင်္ချာဆရာကို ဂိမ်းဆော့ရင်း သင်္ချာသင်ယူခဲ့တယ်လို့ ပြောပြတော့ သူကင ါနောက်နေတယ်လို့ ထင်နေတာ"

"အဲ့ဒါကို မပြောနဲ့တော့။ ဒီဂိမ်းဆော့ပြီးနောက်မှာ ငါရရှိခဲ့တဲ့ အသိပညာက ကျောင်းမှာသင်ယူခဲ့တာထက် ပိုများတယ်…"

ဂနိုမ်းအနည်းငယ် စကားပြောဆိုနေကြစဉ် ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းက သူ၏စိတ်ကို ကြည်လင်စေရန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ရွှံ့စေးအထုပ်တစ်ထုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ သူစားသောက်ရင်း အပြင်သို့ လျှောက်ထွက်သွားသည်။

အိမ်သည် စတုရန်းမီတာ ၂၀၀ ကျယ်ဝန်းသည်။ ပထမထပ် ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်၏။ တံခါးတွင် "စပရင်းဖီးလ် ပန်းပွင့် သူငယ်တန်းကျောင်း"ဟု ရေးသားထားသော ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။

"လှံထိုးခံရသူ။ နဂါးမျိုးနွယ်သား။"

ဖျံခေါင်းလင်ချောင်း နှစ်ကြိမ်အော်ခေါ်သော်လည်း တုံ့ပြန်မှု မရခဲ့။ သူ ပတ်ပတ်လည်နံရံတစ်လျှောက် အိမ်၏နောက်ဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။ မြေလျှောက်ငှက် အနည်းငယ်ကို မြေကြီးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံထားသော အလျားလိုက် သစ်သားတန်းတစ်ခုတွင် ချည်နှောင်ထားသည်။

ဖျံခေါင်းလင်ချောင်း "ချူ ချူ" ဟူသော အသံများပြုလုပ်ကာ သူ၏ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ရေ‌နေဖားမွန်းစတား၏ အထူးချက်နည်းဖြင့် ကြိတ်ချေရောစပ်ထားသော ရွှံ့စေးမှုန့်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူ ထိုအမှုန့်ကို မြေလျှောက်ငှက်တစ်ကောင်၏ ဧရာမနှုတ်သီးအောက်တွင် ထားလိုက်သည်။

မြေလျှောက်ငှက် အစာကို သတိပြုမိပြီး ချက်ချင်း အော်မြည်လိုက်သည်။

"ဘိ။ ဘိ။"

ဆူးများပါသော လျှာရှည်ကြီးတစ်ခုက ဖျံခေါင်းလင်ချောင်း၏ လက်ထဲမှ အမှုန့်ကို သူ၏အစာအိမ်ထဲသို့ လှိမ့်သွင်းလိုက်သည်။

အကြိမ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် မြေလျှောက်ငှက် ကျေနပ်စွာ အော်မြည်လိုက်သည်။

"ရှာ— ။"

ဘေးရှိ မြေလျှောက်ငှက်များလည်း ဆာလောင်မွတ်သိပ်စွာ အော်မြည်လာကြသည်။

"ဘိ။"

ထို့နောက် ဤသို့သော အသံများ…

"ရှာ— ။"

"ဘိ။"

အသံများ ထပ်ခါထပ်ခါ ကြားနေရသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ မြေလျှောက်ငှက်တွေနဲ့ ကစားနေတာကို ရပ်လိုက်လို့ ရမလား။ ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူရဲ့ အကြံဆိုးကြောင့် ကျွန်တော် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေရပြီ" အိမ်ထဲမှ ဂိမ်းမာက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငှက်နဲ့ကစားနေတာကို ငါ ရပ်လိုက်ပါ့မယ်။"

ဖျံခေါင်းလင်ချောင်း အော်ဟစ်သံများကို ကြား၍ တောင်းပန်လိုက်သည်။ သူ၏နောက်မှ ဂနိုမ်းနှစ်ဦး သူ့ထံသို့ ပြေးလာကြသည်။

"ဘုရားရေ။ ဖျံ၊ မင်းပြန်လာပြီလား။ မြန်မြန်။ ကြည့်လိုက်စမ်း။" လှံထိုးခံရသူ ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းကို ဆွဲကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

ဖျံခေါင်းလင်ချောင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဝါရင့်ရဲ့ ယာဉ်ပျံကြီးကို ကြည့်လိုက်စမ်း။"

လှံထိုးခံရသူ ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းနှင့် နဂါးမျိုးနွယ်သားကို ဆွဲကာ မာနာအင်ဂျင်နီယာ စီမံကိန်းခန်းမဆောင်ဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။

မာနာအင်ဂျင်နီယာ စီမံကိန်းခန်းမဆောင်ကို ဂိမ်းမာများ ဝန်းရံထားသည်။ စီမံကိန်းခန်းမဆောင်ဘေးတွင် ကြီးမားပြီး အလွန်မိုက်သော ယာဉ်ပျံကြီးတစ်စီးကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"သောက်ကျိုးနည်း… သူတို့ဂန်ဒမ်တစ်စီး ဆောက်ထားကြတာပဲ…" ဖျံခေါင်းလင်ချောင်း မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

…

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ ညစာစားပွဲခန်းမတွင်။

ထာဝရတိုင်းပြည်တွင် ဂိမ်းမာများ ယာဉ်ပျံကြီးကို ကြည့်ရှုနေကြစဉ် ညစာစားပွဲခန်းမရှိ စားပွဲရှည်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် အစေခံအတန်းလိုက် အစားအစာအမျိုးမျိုးကို စီစဉ်နေကြသည်။

ရွှံ့ဗွက်မွန်းစတားအနည်းငယ် လူးလွန့်သွားလာရင်း သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို အသုံးပြု၍ နေရာကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေကြသည်။

သားရဲကောင် လက်များကို နောက်ပစ်ကာ အလယ်တွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏စကားများကို မှတ်တမ်းတင်နေသော ဂနိုမ်းအိမ်တော်ထိန်းကို ပြောလိုက်သည်။ "အရှင်ရေဘဝဲလုံးက အထူးဧည့်သည်တော်ပဲ။ သူက ထာဝရမီးလျှံရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်။ အဲ့ဒါကို သတိပြုထားပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာသားရဲကောင်။" ဂနိုမ်းက အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို အားစိုက် မှတ်တမ်းတင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ညဘက်မှာ လက်ဖက်ရည်နီတွေ ပိုစီစဉ်ထားပါ" သားရဲကောင်က ပြောသည်။

"ဒန်ဂျင်အရှင်တွေ ရောက်ရှိလာကြပါပြီ။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ဒန်ဂျင်အရှင်က ခင်ဗျားကို သူတို့ကို ဧည့်ခံစေချင်ပါတယ်" ဝံပုလွေလူသား အိမ်တော်ထိန်းတစ်ဦး ရောက်လာပြီး သားရဲကောင်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်သိပြီ။"

သားရဲကောင် သူ၏အဝတ်အစားကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ လျှောက်ထွက်သွားသည်။ ညစာစားပွဲ ခန်းမအပြင်ဘက်ရှိ ဧည့်ကြိုခန်းမတစ်ခုတွင် ဒန်ဂျင်အရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် သူတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်များ ဧည့်ခံပွဲအတွက် စုဝေးနေကြသည်။

သားရဲကောင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း သူရွံရှာမုန်းတီးသော သတ္တဝါကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူဖော်ရွေစွာ လျှောက်သွားပြီး ဒန်ဂျင်အရှင်များကို နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဒန်ဂျင်အရှင်များ အောင်ပွဲခံ ညစာစားပွဲကို တက်ရောက်နေကြစဉ် ရှားလော့ခ်သည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့တွင် ရှိနေသော်လည်း ညစာစားပွဲခန်းမတွင် မရှိခဲ့။ သူဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်တွင် တစ်ယောက်တည်း လျှောက်လှမ်းနေသည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ဒီနေ့က အောင်ပွဲခံ ညစာစားပွဲနေ့ပါ။ ညစာစားပွဲခန်းမမှာ အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ စားသောက်မယ့်အစား အရှင်က ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်မှာ လျှောက်သွားနေတာ သင့်တော်ရဲ့လား။ အရှင်က အစေခံတွေ ခေါ်လာလို့ရပေမဲ့ မခေါ်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော် နားမလည်နိုင်ဘူး" ဘရုက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ပြောသည်။

"ငါက ကိစ္စတချို့ကို အတည်ပြုချင်ရုံပဲ" ရှားလော့ခ်က ပြန်ဖြေပြီး သူ၏တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ကာ ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်တွင် လျှောက်သွားသည်။

"ငါရှာချင်တာကို ငါတွေ့ပြီ" သူအခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်။

အခန်းထဲတွင် သော့ခတ်ထားသော သေတ္တာတစ်လုံး ရှိနေသည်။ ရှားလော့ခ် သေတ္တာဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ သူ၏လက်ပေါ်တွင် မာနာတံဆိပ်တစ်ခု လင်းလက်လာပြီး သေတ္တာပွင့်သွားသည်။ အားနည်းပြီး ပိန်လှီသော အော့ခ်တစ်ကောင် သေတ္တာထဲတွင် ရှိနေသည်။ သေတ္တာထဲမှ မကောင်းသောအနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သားရဲကောင် မဟုတ်လား။ ဒန်ဂျင်အရှင်ရဲ့ သားမက်က ဘာလို့ သေတ္တာထဲမှာ သော့ခတ်ခံထားရတာလဲ။ အပြင်က အော့ခ်က ဘယ်သူလဲ။ အရှင်ရှားလော့ခ်က အဲ့ဒါကို ကြိုသိနေခဲ့တာလား" ဘရုက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါမသိခဲ့ဘူး။ ငါရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတွေရဲ့ တီးတိုးသံတွေနောက်ကို လိုက်လာခဲ့တာ" ရှားလော့ခ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"ငါငယ်ငယ်တုန်းက အသုံးမဝင်တဲ့ အရာတချို့ သင်ယူခဲ့ဖူးတယ်။ အဲ့ဒါကို သုံးရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ငါ အိဗလင်းနဲ့အတူ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ ရှိနေတုန်းက တိုးတိုးလေးကြားရတဲ့ တီးတိုးသံတွေကို ကြားခဲ့တယ်။ ငါ နားကြားမှားတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။"

"ခဏ၊ အဲ့ဒါတွေက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတွေရဲ့ တီးတိုးသံတွေလား။ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ။ အချိန်နဲ့နေရာ လှည့်ဝဲပေါက်မရှိဘဲ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတွေရဲ့ စွမ်းအားတွေက ဒီနေရာကို ဘယ်လိုမှ ရောက်မလာနိုင်ဘူး" ဘရုက မိန်းမောတွေဝေစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူသိမှာလဲ" ရှားလော့ခ် ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး လှည့်လိုက်သည်။ မျက်လုံးနီရဲနေသော ဝံပုလွေလူသားတစ်ကောင် သူ၏နောက်တွင် ရပ်နေသည်။

"ဘရု၊ ဂိမ်းမာတွေရဲ့ ယာဉ်ပျံကြီးကို ပျံတက်ခိုင်းလိုက်။ မင်း သူတို့ကို ဒီကို လမ်းညွှန်ခေါ်လာခဲ့။ သတ္တဝါတွေ ပိုစီစဉ်ထား။ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ကို ယာဉ်ပျံကြီးပေါ်မှာ မှော်အက္ခရာ မာနာပုံစံကွက်တစ်ခု တပ်ဆင်ခိုင်းလိုက်။ ငါ အရင်တစ်ခါ တပ်ဆင်ခဲ့တဲ့ ပုံစံကွက်အတိုင်းပဲ။ သူ ကျွမ်းကျင်နေလောက်ပြီ။"

ရှားလော့ခ် ပုံမှန်မဟုတ်သော ဝံပုလွေလူသားဆီသို့ လျှောက်သွားရာ ဝံပုလွေလူသားက သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာသည်။ သူဝံပုလွေလူသား၏ ခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နံရံထဲသို့ ခေါင်းစိုက်သွင်းလိုက်သည်။ ဝံပုလွေလူသား လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ချေ။

ရှားလော့ခ် သူ၏လက်များနှင့် ပခုံးများကို ဖုန်ခါရင်း အပြင်သို့ လျှောက်ထွက်သွားသည်။

"တိုက်ပွဲစဉ်မြေပုံရဲ့ အခက်အခဲက အများကြီး ပိုမြင့်လာတော့မှာပဲ" ရှားလော့ခ်က ပြောလိုက်သည်။