← Chapters

ကံအလွန်ကောင်းသည်

Vol. 13 Ch. 188

ကံအလွန်ကောင်းသည်

Vol. 13 Ch. 188

ဟမ်းစတားသုံးကောင် ရှားလော့ခ်၏ ပခုံးများပေါ်တွင် မှောက်လျက်အနေအထားဖြင့် ရှိနေကြသည်။ ရှားလော့ခ် သူ၏အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ ယာဉ်ပျံကြီး၏ဘေးသို့ ချဉ်းကပ်သွားစဉ် ပြင်းထန်သော လေတိုက်နှုန်းကြောင့် အမွေးများ သူတို့၏မျက်နှာများကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

သိုလှောင်ခန်းပြတင်းပေါက်များရှိ ဂိမ်းမာများ ပျံသန်းနေသော ရှားလော့ခ်နှင့် အောက်မှသေဆုံးနေသော မြွေကြီးကို သတိပြုမိပြီး အော်ဟစ်စ ပြုလာကြသည်။

ရှားလော့ခ်ပင်လျှင် ယာဉ်ပျံကြီးထဲမှ ဂိမ်းမာများ၏ စကားပြောဆိုသံများကို ကြားနိုင်ခဲ့သည်။

"ရှားလီက မိုက်တယ်ဟေ့။"

"ဘုရားရေ။ ငါနတ်ဆိုးတစ်ယောက်အဖြစ် ဆော့ကစားချင်တယ်။ ငါတို့အတွက် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို တပ်ဆင်ပေးပါ။"

"နတ်ဆိုးဆန်တဲ့လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာရင်ကော။"

"မြွေကြီးက ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ အဲ့ဒါက ငါတို့တိုက်ခိုက်ရမယ့် ဘော့စ်နေရာတစ်ခုလား။"

"ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းဖယ်ပေးပါ၊ ငါမှော်အမြောက်ကို လည်ပတ်မယ်။"

"ထားလိုက်ပါတော့၊ အမြောက်သုံးလက်ပဲ ရှိတယ်။ အမြောက်လည်ပတ်ရေးမစ်ရှင်ကို ဘယ်သူကံကောင်းစွာ ရရှိမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြရအောင်။"

…

ရှားလော့ခ် ယာဉ်ပျံကြီး၏ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဂိမ်းမာများ သိုလှောင်ခန်းများထဲတွင် ရှိနေသောကြောင့် ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် မည်သူမျှ မရှိခဲ့။ ယိုဒါတစ်ဦးတည်းသာ ထိန်းချုပ်ကိရိယာတွင် ထိုင်ကာ ထိန်းချုပ်နေသည်။

"ဂိမ်းမာတွေ ယာဉ်ပျံကြီးပေါ်က ပြုတ်ကျမသွားအောင် ကျွန်တော်မစ်ရှင်တွေကို သုံးပြီး ဂိမ်းမာတွေကို သိုလှောင်ခန်းတွေထဲမှာ နေခိုင်းထားတာပါ၊ သိုလှောင်ခန်းတွေက ဂိမ်းမာ ၂,၀၀၀ လောက်ဆံ့အောင် ကြီးမားပါတယ်" ဘရု ရှားလော့ခ်၏ မေးခွန်းထုတ်လိုသည်ကို မြင်၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"သူတို့ကို အပြင်ထွက်ခိုင်းလိုက်၊ ငါတို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို ရောက်ပြီ" ရှားလော့ခ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အောက်မှ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"လမ်းဖယ်။ လမ်းဖယ်။ ငါတို့ကုန်းပတ်ပေါ်ကို သွားရမယ်။ ငါတံခါးသော့ကို ဖွင့်နေတယ်။"

"သောက်ကျိုးနည်း၊ ငါ့ခြေချောင်းတွေကို မနင်းနဲ့လို့။"

"ဘယ်သူက သေချင်နေတာလဲ။ ဘယ်သူက ငါ့တင်ပါးကို လာထိတာလဲ။"

"ဒါကတော့ ရယ်စရာကြီးပဲ။ ဂိမ်းထဲမှာတောင် ဖောက်ပြန်တဲ့အရူးတွေ ရှိနေတာလား။"

"ဝါးးးးး။"

"ပွမ်၊ ပွမ်၊ ပွမ်။"

ဆူညံသံများကြားတွင် ဂိမ်းမာများ သိုလှောင်ခန်းတံခါးကို ထုနှက်နေသောအသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှားလော့ခ်၏ ပခုံးများပေါ်မှ ဆင်းသက်လာသော ဟမ်းစတားသုံးကောင် ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်ကာ သူ၏ပခုံးများဆီသို့ ပြန်ပြေးတက်သွားကြသည်။ သိုလှောင်ခန်းတံခါး ထုနှက်ဖွင့်ခံလိုက်ရသည်။

"ပွမ်။"

…

"ပွမ်။"

နဂါးမျိုးနွယ်သား သူ၏ပခုံးများ ကျိုးကြေလုမတတ် ခံစားလိုက်ရပြီး အခြားဂိမ်းမာများ သူ့ကို တိုက်မိကြသည်။ သူကံကောင်းသည်လား ကံမကောင်းသည်လားတော့ မပြောတတ်ပေ။ သူ သိုလှောင်ခန်းထွက်ပေါက်နှင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသည်။ သူပထမဆုံး ထွက်လာနိုင်ခဲ့သော်လည်း အတော်လေး သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ် ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

တစ်ခုတည်းသော ကောင်းသည့်အချက်မှာ သူ မည်သည့်နာကျင်မှုကိုမှ မခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လက်တွေ့တွင် ဤသို့သာ ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ်ဖြစ်ခဲ့ပါက သူနာကျင်စွာ အော်ဟစ်မိပေမည်။

နဂါးမျိုးနွယ်သား သိုလှောင်ခန်းထဲမှ တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်။ သူ တရားဝင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ရှားလီနှင့် ရှားလီ၏ ပခုံးများပေါ်တွင် အနားယူနေသော မရင်းနှီးသည့် အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ဟမ်းစတားသုံးကောင်ကို မြင်လိုက်သည်။

နဂါးမျိုးနွယ်သား အံ့အားသင့်သွားသည်။ အမ်ပီစီ၏ အဝတ်အစားက ဂိမ်းချို့ယွင်းချက်တစ်ခုလား။ ဤသည်မှာ တိုက်ပွဲစဉ်မြေပုံဖြစ်သည်။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ အန္တရာယ်မရှိဘူးလား။ ဒန်ဂျင်အရှင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် ရှားလီ ဘာကြောင့် ဒီလောက်ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ဝတ်ဆင်ထားရသနည်း။

"အာ။ အဲ့ဒီဟမ်းစတားသုံးကောင်က ထူးဆန်းတဲ့တွေ့ဆုံမှု အမ်ပီစီတွေပဲ။ ဘော့စ်အကြီး၊ ဒုတိယဘော့စ်နဲ့ ဝတုတ်အိုတာကု။"

နဂါးမျိုးနွယ်သား အဓိပ္ပာယ်မရှိသော မေးခွန်းများကို စဉ်းစားနေစဉ် ဘေးရှိဂိမ်းမာများ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

နဂါးမျိုးနွယ်သား ထိုဟမ်းစတားသုံးကောင်မှာ ဘောင်းဘီမဝတ်သူနှင့် ဝါရင့်ဂိမ်းမာများ စစ်သည်တော်ပြိုင်ကွင်းတွင် တွေ့ဆုံခဲ့သော ထူးဆန်းတဲ့တွေ့ဆုံမှု အမ်ပီစီများဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဘောင်းဘီမဝတ်သူနှင့် ဝါရင့်ဂိမ်းမာများ ထူးဆန်းတဲ့ တွေ့ဆုံမှုမစ်ရှင်အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော ဆုလာဘ်များ ရရှိခဲ့ကြသည်။

"ကျွန်တော်သိတယ် အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ထူးဆန်းတဲ့တွေ့ဆုံမှုမစ်ရှင် ပေးလို့ရမလား။"

သူ၏နောက်မှ ဂိမ်းမာများ ပြေးထွက်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ထူးဆန်းတဲ့တွေ့ဆုံမှုမစ်ရှင်ကို ကျွန်တော့်ကိုပေးပါ။ ကျွန်တော် ရှားလီနဲ့ နီးစပ်တယ်။"

"ကျွန်တော် ရှားလီရဲ့ ပုံသေစောင့်ကြည့်ရေး လမ်းကြောင်းတွေကို သိတယ်။"

အခြားဂိမ်းမာများ ထူးဆန်းတဲ့ တွေ့ဆုံမှုမစ်ရှင်အတွက် တောင်းပန်နေကြသည်။

ဟမ်းစတားသုံးကောင် တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက် မိန်းမောတွေဝေစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ဘယ်သူတွေလဲ။ သူတို့ဘယ်လို သိကြတာလဲ။ သူတို့ ဘာလိုချင်ကြတာလဲ။

ဟမ်းစတားသုံးကောင် အနေရခက်နေပုံ ရသည်။ ဂိမ်းမာအများစု ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ရှားလော့ခ် သူ၏ဩဇာအရှိန်အဝါကို အသုံးပြု၍ ဂိမ်းမာများကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မြေအောက်လောက၏ သူရဲကောင်းတို့။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ အန္တရာယ်ကျရောက်နေပြီး နေထိုင်သူများ၏ အသက်များ ဆုံးရှုံးရနိုင်ခြေ ရှိနေသည်။ သင်တို့သည် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ၏ တီးတိုးသံများနှင့် မာနာစွမ်းအင်လွှမ်းမိုးမှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိကြသည်။ ငါတို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ ဒန်ဂျင်အမြုတေကို ရှာဖွေပြီး ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ၏ စစ်တပ်လက်မှ ကယ်တင်ရမည်"

ရှားလော့ခ် လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ရှေ့ဆက်ချီတက်ကြစို့။ ထာဝရတိုင်းပြည်၏ မြို့သူမြို့သားတို့၊ ဒီဟမ်းစတားသုံးကောင်ကို ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးကြပါ။"

ရှားလော့ခ် ဟမ်းစတားသုံးကောင်ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ချထားလိုက်သည်။ သူတို့ တိတ်ဆိတ်နေသော လူအုပ်ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်ရင်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေကြသည်။

ရှားလော့ခ် သူ၏နတ်ဆိုးအတောင်ပံများကို ဖြန့်ကားလိုက်ပြီး ယာဉ်ပျံကြီးပေါ်မှ ခုန်ချကာ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ဆီသို့ ပျံဝဲသွားသည်။

ရှားလော့ခ် ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ထိန်းချုပ်မှုမဲ့နေသော ဂိမ်းမာများ ဟမ်းစတားသုံးကောင်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဝန်းရံလိုက်ကြသည်။

အခြေအနေမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားသည်။ ဟမ်းစတားများ အလွန်ချစ်စရာ ကောင်းသောကြောင့် ဂိမ်းမာအချို့ သူတို့ကို အစားအစာများ ကျွေးမွေးစ ပြုလာကြသည်။

ဟမ်းစတားများ ဂိမ်းမာများပေးသော အစားအစာအမျိုးမျိုးကို လေ့လာကြည့်ရှုကြသည်။ အစားအစာအများစုမှာ ရွှံ့စေးဖြစ်သော်လည်း ပြီးခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဗိုက်ဆာနေခဲ့ရခြင်းထက်တော့ ပိုကောင်းခဲ့သည်။

ဂိမ်းမာများ၏ စိတ်ထဲတွင် မစ်ရှင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်-

[ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့တွင် ယာယီခံတပ်တစ်ခု ဖန်တီးပြီး ဒန်ဂျင်အမြုတေကို ရှာဖွေပါ။]

၎င်းမှာ မစ်ရှင်ဖြစ်သည်။

မစ်ရှင်ကို ဆောင်ရွက်ရန် အဓိကဇာတ်ကောင်မှာ ယခင်ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ မာနာအင်ဂျင်နီယာ— ယိုဒါ ဖြစ်သည်။

မာနာအင်ဂျင်နီယာ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဒန်ဂျင်အမြုတေ၏ တည်နေရာကို အကျွမ်းဝင်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ဂိမ်းမာများ သင့်တော်သော ဆင်းသက်ရန်နေရာတစ်ခု ရွေးချယ်ရန် ယိုဒါကို ရှာဖွေကြသည်။

ယိုဒါ ပြဿနာတစ်ခုအတွက် စိုးရိမ်နေသည်။

"ကျွန်တော် ကျွန်တော့်မိသားစုအတွက် စိုးရိမ်တယ်။ သူတို့ ဘယ်လိုရှိနေကြလဲ ကျွန်တော် မသိဘူး။ မောက်မာတဲ့ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတွေရဲ့ စစ်တပ်... သူတို့ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို တကယ်ပဲ တိုက်ခိုက်ဝံ့တယ်။ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့ကြတာလဲ။"

ဂိမ်းမာများ၏မျက်လုံးများ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပလာသည်။

"ခင်ဗျားမိသားစု ဘယ်မှာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို ကယ်တင်ပေးမယ်။"

ဂိမ်းမာအနည်းငယ် တိတ်တဆိတ် စကားပြောဆိုနေကြသည်။

"ငါတို့ တိုက်ပွဲစဉ်အစမှာပဲ ထူးဆန်းတဲ့တွေ့ဆုံမှုမစ်ရှင်နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။ ငါတို့ကံ အရမ်းကောင်းတာပဲ။"

All Chapters