အဘိုးအိုတု (၃)
Vol. 11 Ch. 146
ကံကောင်းစွာပင် နတ်ဘုရားမွေးဖွားဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်သည် ဧရာမအရွယ်အစားသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ ကောက်နေသောဓားသည်လည်း ဆယ်ဆ ပိုကြီးလာသောကြောင့် သိမ်မွေ့သော တိုက်ကွက်များကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ။
သူ၏သွားရာလမ်းမှာ သေသပ်လှပသော နည်းစနစ်များထက် ကြမ်းတမ်းသော ခွန်အားကို အသုံးပြုသည့် လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်။
"သောက်ကျိုးနည်း ဒီလဒကတော့…."
မိမိကိုယ်ကို သေကြောင်းကြံနေသော ရူးသွပ်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူနေသည့် ဤမင်းသားလေးကို မြင်ရသောအခါ နတ်ဘုရားမွေးဖွားဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်သည် အတွင်းစိတ်မှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နိုင်ရုံသာမကဘဲ သူ၏ဓားကို ထပ်မံ ပြန်သိမ်းရန်သာ လုပ်လိုက်ရသည်။
တစ်ချိန်တည်းတွင် ယွီရှီချီသည် အခွင့်အရေးကိုယူ၍ သူ၏ သံချောင်းကို နတ်ဘုရားမွေးဖွားဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်၏ နှလုံးသားဆီသို့ တည့်တည့်တန်းတန်း ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
"ချွမ်"
သံချောင်း၏ အစွန်းသည် သူတော်စင်၏ ရင်ဘတ်ရှိ နှလုံးကာကွယ်ရေးကိရိယာကို ထိမှန်သွားသည်။ သို့သော် သံချောင်းသည် မှောင်မိုက်သော စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်လာပြီး ပေါက်ကွဲမထွက်မီ သူ၏ နှလုံးထဲသို့ တိုက်ရိုက် တုန်ခါဝင်ရောက်သွားသည်။
နတ်ဘုရားမွေးဖွားဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်သည် မှောင်မိုက်မှုကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏ နှလုံးသား ကျိုးကြေသွားသကဲ့သို့ ခံစားရကာ သူ၏မျက်နှာက ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားတော့သည်။ သူ၏ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သံချောင်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ ယွီရှီချီကို ပစ်လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ဖက်တွယ်ပြီး ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ရာ သူ၏ အသက်ရှူသံက သိသိသာသာ အားနည်းသွားသည်။
ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် နှလုံးသားသည် ချီနှင့် သွေး၏ အရေးကြီးဆုံး ဗဟိုဖြစ်သည်။ နှလုံးသား ကျိုးကြေသွားလျှင် တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် သေဆုံးမည်မဟုတ်သော်လည်း ခွန်အားမှာ များစွာ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။
"ဒါဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."
"သူတော်စင်"
"သူတော်စင် ရှုံးနိမ့်သွားပြီလား"
"ဒါဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
နတ်ဘုရားမွေးဖွားဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံသူများသည် ဤအရာကို မြင်တွေ့ရသောအခါ မယုံနိုင်အောင်ပင် ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤအာရုံပျံ့လွင့်မှုကြောင့် တန်တျန်ဂိုဏ်းက သူတို့ကို ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို သိသိသာသာ ကျဆင်းစေခဲ့သည်။
တန်တျန်ဂိုဏ်းသားများ ဝမ်းသာမဆုံး ဖြစ်နေကြသည်။
တစ်လသာ ကျင့်ကြံရသေးသည့် ဤမင်းသားလေးသည် ဤမျှလောက် တိုက်ခိုက်ရေးအဆင့်ကို သက်ရောက်မှုရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။
သူသည် မင်းသား၏ ဂုဏ်ပုဒ်ကို အသုံးချခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာပင်။
"ယွီလေး အခုပဲ သူ့ကို သတ်လိုက်"
လင်းယွဲ့က အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့"
မျက်နှာဖြူဖျော့နေသည့် ယွီရှီချီသည်လည်း သူ၏ အနှစ်သာရသွေးက အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီကို သဘောပေါက်သွားပြီး အံကြိတ်ကာ သူ တတ်နိုင်သမျှ အနှစ်သာရသွေးကို အသုံးပြု၍ ထပ်မံပြေးဝင်သွားတော့သည်။
စွမ်းအား သိသိသာသာ အားနည်းသွားသည့် နတ်ဘုရားမွေးဖွားဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်သည် သူ၏ မူလအရွယ်အစားသို့ ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်လာပြီဖြစ်ပြီး ဧရာမလျှို့ဝှက်နည်းကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်း မရှိတော့သည်မှာ ရှင်းနေသည်။ သူ၏ခြေထောက်လည်း ကျိုးနေပြီး သူ၏ အမြန်နှုန်းက ယွီလေးထက် များစွာ နှေးကွေးနေသည်။
သူသည် ယွီလေး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝ မခံနိုင်တော့ပေ။
လင်းယွဲ့သည်လည်း အခွင့်အရေးကို ရှာတွေ့ပြီး လေနှင့်မီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
သူ၏ဒေါသနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုအပြင် သူတော်စင်၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းမှုများ ပါဝင်နေပြီး သူ၏ဓားကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်သိမ်းကာ အကူအညီမဲ့စွာ ရှိနေသည်။
မင်းသားတစ်ပါးက အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားတို့၏ တိုက်ပွဲများတွင် သူ့လို ပွဲစားကဲ့သို့သောသူများသာ အမြဲခံစားရတတ်သည်။
သူ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။
"ကွဲ…"
ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သံချောင်းသည် နတ်ဘုရားမွေးဖွားဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်၏ လက်မောင်းကို ကြေမွသွားစေပြီး သူ၏လက်ထဲက ကောက်နေသောဓားက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။
ယွီရှီချီသည် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူမနှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ကာ နောက်ထပ် ထိုးနှက်မှုများစွာကို ပေးဆောင်လိုက်သည်။ သူတော်စင်က လက်ဗလာဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသော်လည်း သူမသည် သူ၏လက်မောင်းနှင့် ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံးကို လုံးဝ ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်သည်။
နတ်ဘုရားမွေးဖွားဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်၏ အသက်ရှုသံက ယခုအခါ လုံးဝအားနည်းနေပြီး သူ၏ဧရာမပုံစံကို လုံးဝ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ မူလအရွယ်အစားသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။
သူ၏မျက်လုံးများမှ မီးလျှံများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏နဖူးပေါ်ရှိ လခြမ်းသည်လည်း လုံးဝမှိန်ဖျော့သွားပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုနောက်ဆုံး ထိုးနှက်မှုများအပြီးတွင် ယွီရှီချီသည်လည်း သူမ၏ အနှစ်သာရသွေးသက သူမ၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ဆက်လက်မတိုက်နိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ အားအင်ချိနဲ့စွာ ဒူးထောက်လဲကျသွားသည်။ သူမ၏ သံချောင်းကိုမှီ၍သာ မလဲကျအောင် ထိန်းထားနိုင်တော့သည်။
သူမ၏ မျက်နှာက အလွန်ဖြူဖျော့နေပြီး အားနည်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်းသားလေး ကျွန်မ တားမြစ်နည်းကို ကိုယ့်ဘာသာ ရပ်လိုက်ပါပြီ"
လင်းယွဲ့သည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျနေပြီဖြစ်သော နတ်ဘုရားမွေးဖွားဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဆေးလုံးတစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ ယွီရှီချီကို ဆေးနှစ်လုံး ခွံ့ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။
"အခု အဆင်ပြေသွားပါပြီ အနှစ်သာရသွေးနှင့် ချီကို အားဖြည့်ပေးမယ့် ဒီစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးကို အမြန်စားလိုက်ပါ"
ဤစိတ်စိတ်ဝိညာဉ်တားမြစ်နည်းသည် တက်ကြွစွာ မရပ်တန့်ပါက အနှစ်သာရသွေး၏ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို သုံးစွဲပြီးမှသာ ရပ်တန့်မည်ဖြစ်သည်။
အနှစ်သာရသွေး၏ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ဆုံးရှုံးခြင်း၏ သက်ရောက်မှုမှာ အလွန်ပြင်းထန်သည်။ သတိရှိနေသေးသည်ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းသည်။
ယွီရှီချီသည် တကယ်ပင် သူမအသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းပင်။
ယွီရှီချီ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးကို မနည်းမျိုချပြီးနောက် လင်းယွဲ့သည် လဲကျနေသော နတ်ဘုရားမွေးဖွားဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်နားသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။
သူ၏ စိတ်စိတ်ဝိညာဉ်တားမြစ်နည်းသည် မရပ်တန့်သေးဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က မှေးမှိန်သော သွေးအရိပ်အယောင်များဖြင့် ရစ်ပတ်နေဆဲပင်။
သူ၏ အနှစ်သာရသွေးသည် အမြင့်ဆုံး သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းနှင့် တားမြစ်နည်းများကို ဆက်တိုက်အသုံးပြုမှုကြောင့် တစ်ဝက်နီးပါး ကုန်ခန်းသွားသော်လည်း သူသည် နောက်ထပ် ခဏတာမျှ တိုက်ခိုက်နိုင်သေးသည်။
"မင်းသားလေးက မင်းသားတွေထဲမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီလို အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ တိုက်ပွဲဝင်တာ... ကျွန်တော် နောင်တမရဘဲ ရှုံးနိမ့်ကြောင်း ဝန်ခံပါတယ်..."
နတ်ဘုရားမွေးဖွားဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်က တီးတိုးရေရွတ်ရင်း လင်းယွဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မည်သည့်စကားမှ မပြောတော့ဘဲ သေခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
"သေလိုက်တော့"
လင်းယွဲ့သည် စကားအများကြီး မပြောဘဲ သူ၏ဓားရှည်ကို မဆိုင်းမတွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားမွေးဖွားဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်၏ လည်ပင်းကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။
ထိုအချိန်လေးတွင်ပင် သွေးရောင်အစင်းကြောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
၎င်းသည် သူတော်စင်၏ ပြတ်သွားသော ဦးခေါင်းမှ ပန်းထွက်လာသည့် သွေးမဟုတ်ပေ။
သို့သော် သွေးရောင်အလင်း တန်းနေသော ပါးလွှာသည့် အပ်ချောင်းလေးတစ်ချောင်း ဖြစ်သည်။
ဤသေးငယ်ပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အပ်ချောင်းလေးက လင်းယွဲ့၏ဓားကို တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ ပိတ်ဆို့ထားသည်။
လင်းယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ အနှစ်သာရသွေး ကုန်ခန်းသွားခြင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ဓားရှည်ဖြင့် သူတော်စင်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ထိုးနှက်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ထိုအပ်ချောင်းသည် ချက်ချင်းနေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်နိုင်သကဲ့သို့ပင် သူ၏ဓားကို အလွယ်တကူ ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့သည်။
"မင်းသားလေး ရပ်လိုက်ပါတော့"
ကျားမခွဲခြားရခက်သော နူးညံ့သည့် အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
သွေးရောင်အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားပြီး လင်းယွဲ့သည် သူ၏ရင်ဘတ်တွင် စူးခနဲ နာကျင်မှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ မသိလိုက်ဘဲ အလားတူအပ်ချောင်းတစ်ချောင်း သူ့ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။
သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ပြူးကျယ်သွားပြီး ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းမရှိတော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် သူ၏ အနှစ်သာရသွေးသည် ထိုသွေးရောင်အပ်ချောင်းဆီသို့ ဆက်တိုက်စီးဝင်နေပြီး အနည်းငယ်မျှပင် လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်းမရှိသည်ကို သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။
တားမြစ်နည်း ရပ်တန့်သွားပြီး အနှစ်သာရသွေး ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာ ကျန်ရှိတော့မှ အနီရောင်
အပ်ချောင်းက ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားသည်။
လင်းယွဲ့သည် လုံးဝအားအင်ချိနဲ့စွာ လဲကျသွားသည်။
"မင်း...မင်းသားလေး..."
ယွီရှီချီသည် နှုတ်ခမ်းများကို ကိုက်ထားရင်း သူလည်း အားနည်းနေသဖြင့် သူ၏သံချောင်းကို မှီထားသည်။ သူ့ကို ကူညီရန် ကြိုးစားသော်လည်း တစ်လှမ်းသာ လှမ်းနိုင်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ အားအင်ချိနဲ့စွာ လဲကျသွားရာ သံချောင်းသည်လည်း ဒိုင်းခနဲ မြည်ရင်း ပြုတ်ကျသွားသည်။
သူမ ထရန်ကြိုးစားသော်လည်း မည်သည့်အားအင်ကိုမျှ မထုတ်နိုင်ခဲ့ပေ။
"ဘာလို့ ဒီလောက်ဒုက္ခခံနေရတာလဲ။ ဘာလို့ နာကျင်မှုခံယူနေရတာလဲ"
ကျားမခွဲခြားရခက်သော နူးညံ့သည့် အသံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။