အတူတကွ စုစည်းခြင်း

"ကျန်းလေ့ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲလား။ ဒါက တကယ်ပဲ သတင်းကောင်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သတင်းဆိုးလည်း ဟုတ်တယ်။"

ယန်ကျန့်က သတင်းကိုကြားတော့ သက်ပြင်းချလိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ရှေ့ကအမှောင်ထုထဲက အရိပ်ဆီကို သတိနဲ့ ပိုနီးကပ်စွာ ရွှေ့သွားတယ်။

ကျန်းလေ့သာ အသက်ရှင်နေသေးရင် ရှေ့ကအမှောင်ထုထဲကအရိပ်က တစ္ဆေတစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ ကျန်းလေ့ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်။

"ဟူး!"

နောက်ထပ်တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူက တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိလိုက်တယ်။

ဆုံးရှုံးမှုကို မတတ်နိုင်တော့ဘူး၊ ဒီလိုအရေးကြီးတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ သူလောင်းကစားကို ဆက်လုပ်လို့ လုံးဝမဖြစ်တော့ဘူး။ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့တည်ရှိမှု ဖြစ်နိုင်ခြေနောက်ဆုံးတစ်ခုကို ဖယ်ရှားပြီး ကျန်းလေ့နဲ့ အောင်မြင်စွာတွေ့ဆုံကာ သူတို့ရဲ့လှုပ်ရှားမှုအစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ လိုအပ်တယ်။

...

ထူးဆန်းတဲ့စိမ်းလန်းတဲ့မီးတောက်က တဖျပ်ဖျပ်ခတ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကအမှောင်ထုကို မောင်းထုတ်ကာ အလင်းရောင်က ပတ်ဝန်းကျင်အားလုံးကို လင်းထိန်သွားစေတယ်။

ဒီရုတ်တရက်တောက်ပမှုက သူ့နောက်ကလူအနည်းငယ်ကို ချက်ချင်းလိုက်လျောညီထွေမဖြစ်နိုင်စေဘဲ သူတို့မျက်လုံးတွေကို ကာကွယ်လိုက်ကြတယ်။

"တစ်ခုခုတော့ အရမ်းမှားနေပြီ။"

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို သူ့လက်ထဲမှာ တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားရင်း မီးတောက်က ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့နည်းလမ်းနဲ့ ကျယ်ပြန့်လာပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန်လောင်ကျွမ်းနေတာကို သတိပြုမိလိုက်တယ်။ ဒါ့အပြင် ဖယောင်းတိုင်က ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်တဲ့နှုန်းနဲ့ လောင်ကျွမ်းနေတယ်။

အသုံးမပြုရသေးသလောက်ဖြစ်တဲ့ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားတယ်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သုံးခဲ့ဖူးသူတစ်ယောက်အတွက်တော့ ဒါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့အချက်ပြမှုတစ်ခုပဲ။

တစ္ဆေတစ်ကောင် အနီးအနားမှာ ရှိနေတယ်။

ဒါဆို... ရှေ့ကပုံရိပ်က တစ္ဆေတစ်ကောင်လား။

ယန်ကျန့်ရဲ့ခြေလှမ်းတွေက အဲ့ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ရပ်တန့်သွားပြီး နောက်ပြန်လှည့်ပြီး ပြေးဖို့အသင့်ဖြစ်နေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဟွမ်ကျီယာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ သတင်းစကားတစ်ခုကို ပြန်လည်ပြောကြားတယ်- "ကျွန်မ ခုနက ကျန်းလေ့ရဲ့တည်နေရာကို ရှာတွေ့လိုက်ပြီ။ သူက ငါတို့အနီးအနားမှာပဲ။"

"ဘာ?"

ယန်ကျန့်က ဒါကိုကြားတော့ မှင်တက်သွားတယ်။

ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

သူ့ရဲ့ဂြိုလ်တုတည်နေရာပြဖုန်းကို ဆွဲယူပြီး သူတစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်။

တကယ်ပဲ၊ အချက်ပြမှုရင်းမြစ်တစ်ခုက သူ့ရဲ့လက်ရှိတည်နေရာနဲ့ ထပ်တူကျနေတယ်။

ဒါဆိုရင် ရှေ့ကလူက ကျန်းလေ့လား။

ဒါပေမဲ့ ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က ပြင်းပြင်းထန်ထန်ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းနေတယ်၊ ဒါက အနီးအနားမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ ရှင်းလင်းတဲ့ညွှန်ပြချက်ပဲ၊ ပြီးတော့ ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာအမှားအယွင်းမှမရှိဘူး။

အခု ရှေ့ကလူပုံသဏ္ဌာန်ရိပ်က လူတစ်ယောက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေတစ်ကောင်လား။

"တောက်စ်။" ယန်ကျန့်က သွားကြိတ်ပြီး နောက်ပြန်လှည့်ဖို့မရွေးချယ်ဘဲ ရှေ့ကို ဆက်သွားလိုက်တယ်။

သူက ရှေ့ကလူပုံသဏ္ဌာန်ရိပ်က တကယ်ပဲ ကျန်းလေ့ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ရမယ်၊ ဒီအခွင့်အရေးကို လွဲချော်သွားရင် အခြေအနေကိုပြောင်းပြန်လှန်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ဘူး။

ကျန်းလေ့မှာ တစ္ဆေသုံးကောင်ရှိတယ်။

သူသာ တစ္ဆေရဲ့အသတ်ခံရရင် ယန်ကျန့်နဲ့စုဝေးနေတဲ့သူတွေက အသက်ရှင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူသာ ကျန်းလေ့နဲ့မတွေ့ဆုံနိုင်ခဲ့ရင် သူ့အတွက် သေချာပေါက်သေဆုံးခြင်းပဲ။

ဒါပေမဲ့ သူက ရှေ့ကလူပုံသဏ္ဌာန်ရိပ်နဲ့ ပိုနီးကပ်လာတာနဲ့အမျှ ယန်ကျန့်ရဲ့လက်ထဲက တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က ပိုပြီးပြင်းပြင်းထန်ထန် လောင်ကျွမ်းလာတယ်။

အချက်ပြမှုက သူ့ကို ရှေ့ကပုံရိပ်က လူတစ်ယောက်လုံးဝမဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်တယ်လို့ သတိပေးနေပုံရတယ်။

ဒါပေမဲ့ အချက်ပြမှုရင်းမြစ်က ကျန်းလေ့က တကယ်ပဲ ဒီမှာရှိနေတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေတယ်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ယုံကြည်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် အချက်ပြမှုရင်းမြစ်ကို ယုံကြည်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ယုံကြည်မလား။

ယန်ကျန့်ကိုယ်တိုင် မသေချာဘူး။

သူသိတာက သူက ရှေ့ကလူပုံသဏ္ဌာန်ရိပ်နဲ့ ပိုပြီးပိုပြီးနီးကပ်လာနေပြီ၊ ပြီးတော့ မကြာခင်မှာပဲ သူ့ရဲ့အမြင်အာရုံထဲမှာ အဲ့ဒါကို မြင်နိုင်တော့မှာပဲ။

ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့လက်ထဲကတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကလည်း ပိုပြီးပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် လောင်ကျွမ်းလာတယ်၊ တစ်ဝက်ပဲကျန်တော့တယ်၊ ပြီးတော့ ဒီလောင်ကျွမ်းမှုရဲ့အရှိန်က မြန်ဆန်လာနေတယ်။ ရှေ့မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်သာရှိခဲ့ရင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က သူတို့ထွက်ပြေးဖို့ လုံလောက်အောင် ကြာကြာခံမှာမဟုတ်ဘူး — ကံကြမ္မာက သူတို့ဒီနေရာမှာတင် ပျက်စီးသွားမယ်ဆိုတာကို သတ်မှတ်ပြီးသားနီးပါးပဲ။

ဖြေရှင်းမရနိုင်တဲ့အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေက အဲ့လောက်ရက်စက်တယ် — ခြေတစ်လှမ်းမှားလိုက်ရင် မင်းပြန်လည်ကယ်တင်လို့မရတော့ဘူး။

ယန်ကျန့်က သူ့အကွာအဝေးရဲ့အကန့်အသတ်ကို ရောက်ခါနီးမှာပဲ၊ ရှေ့ကလူပုံသဏ္ဌာန်ရိပ်ရဲ့ အသွင်အပြင်ကို အတည်ပြုတော့မယ့်အချိန်မှာ...

ကြောက်မက်ဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်။

ရှေ့ကအမှောင်ထုထဲမှာ နောက်ထပ်လူပုံသဏ္ဌာန်ရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဒီဘက်ကို လျင်မြန်စွာလျှောက်လာတယ်၊ သူ့ရဲ့ပုံရိပ်က ပိုပြီးပိုပြီးရှင်းလင်းလာတယ်။

အမှောင်ထုထဲကနေ လူနှစ်ယောက်ပေါ်လာတာလား။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ယန်ကျန့်က သူ့လက်ထဲမှာ စူးရှတဲ့ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရတယ်၊ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က ပိုပြီးပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းလာတယ်၊ ငါးစက္ကန့်တောင်မခံနိုင်တဲ့လောင်ကျွမ်းနှုန်းတစ်ခုပဲ။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်ဝက်က ငါးစက္ကန့်လောင်ကျွမ်းချိန်မခံနိုင်ဘူး — ဒါက မကြုံစဖူးကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုပဲ။ သူဆာလောင်သောတစ္ဆေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့တုန်းကတောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က အနည်းဆုံး တစ်မိနစ်၊ နှစ်မိနစ်လောက်တော့ ခံနိုင်ခဲ့တယ်။

"တောက်စ်။"

ယန်ကျန့်ရဲ့မျက်လုံးတွေက ရုတ်တရက်ပြူးကျယ်သွားပြီး သူရှေ့ကို အပြေးအလွှားသွားလိုက်တယ်။

ဒုတိယအရိပ်ရဲ့ပေါ်ထွက်လာခြင်းနဲ့ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ရဲ့ပြင်းထန်တဲ့လောင်ကျွမ်းမှုက သူ့ကို ရလဒ်ကို ပြောပြလုနီးပါးပဲ။

ပထမအရိပ်က ကျန်းလေ့၊ ပြီးတော့ ဒုတိယတစ်ခုက တစ္ဆေတစ်ကောင်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ရဲ့လောင်ကျွမ်းနှုန်းကပဲ သူ့ကို လမ်းလွဲစေခဲ့တာ၊ ရှေ့ကပုံရိပ်က တစ္ဆေတစ်ကောင်လို့ သူထင်သွားစေခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က ဒီလောက်ပြင်းပြင်းထန်ထန်လောင်ကျွမ်းနေခဲ့တာ။ သူသိပ်မသိခဲ့တာက တကယ့်တစ္ဆေက ချဉ်းကပ်လာတဲ့အခါ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ပြင်းထန်စွာလောင်ကျွမ်းစေရုံသာမကဘူး၊ ဒါက တစ်ခဏအတွင်းမှာ စားသုံးခံရမှာပဲ။

ဒါက အတွေ့အကြုံအပေါ်အခြေခံပြီး မှားယွင်းတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုပဲ။

ယန်ကျန့်ပြေးနေစဉ် သူက ရှေ့ကကျန်းလေ့နဲ့ ပိုနီးကပ်လာနေပြီ။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းလေ့က သတိမမူမိဘဲ ရှေ့ဆက်သွားနေတုန်းပဲ။

ပြီးတော့ သူ့ရှေ့မှာ တစ္ဆေပုံရိပ်က လျင်မြန်စွာချဉ်းကပ်လာနေပြီ။

"ကျန်းလေ့၊ ရှေ့ဆက်မသွားနဲ့တော့၊ နောက်ပြန်လှည့်။" ယန်ကျန့်က အော်ခေါ်ဖို့ကြိုးစားတယ်။

အမှောင်ထုက သူ့အသံကို သီးခြားဖြစ်စေတယ်၊ တစ္ဆေက ပတ်ဝန်းကျင်အားလုံးကို နှောင့်ယှက်နေတယ်။

ရှေ့ကကျန်းလေ့က လုံးဝမကြားခဲ့ဘူး၊ သူက ရှေ့ကို စမ်းတဝါးဝါးသွားနေတုန်းပဲ၊ တစ္ဆေဆီကို တည့်တည့်ဦးတည်နေတာ။

"ဒီကံဆိုးတဲ့ကောင်။" ယန်ကျန့်က သွားကြိတ်ပေမယ့် မရပ်တန့်ခဲ့ဘူး။

အကွာအဝေးက လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာတယ်။

အမှောင်ထဲမှာ ရှေ့ဆက်သွားနေတဲ့ကျန်းလေ့က သိသာထင်ရှားစွာ မြန်မြန်မလျှောက်နိုင်ဘဲ အခု ယန်ကျန့်ရဲ့အမီလိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ။

ငါးမီတာအတွင်းမှာ ယန်ကျန့်က ကျန်းလေ့ကို သူ့ရဲ့အမြင်အာရုံထဲမှာ မြင်နိုင်ပြီ။

သူက နံရံကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ထိပြီး သတိဖြင့် ရှေ့ဆက်သွားနေတယ်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကအလင်းက ကျန်းလေ့ရဲ့တည်နေရာကို မရောက်နိုင်ဘူး၊ ဒီလောက်နီးကပ်နေပေမယ့် သူက သူ့နောက်ကလူကို သတိမမူမိဘူး။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းလေ့ရဲ့ရှေ့မှာ...

အမှောင်ထုထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့တောင့်တင်းတဲ့လူပုံသဏ္ဌာန်ရိပ်တစ်ခုက ကျန်းလေ့ရှေ့မှာ ရပ်နေတယ်၊ အမှောင်ထဲကနေ တောင့်တင်းပြီး အေးစက်တဲ့လက်တစ်စုံက သူ့ဘက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်တန်းလာတယ်။

ဒီလက်တွေကို ယန်ကျန့်မှတ်မိတယ်။

အရင်က သေနတ်ပစ်ကွင်းမှာ သူ့ဆီကနေ လူ့အရေပြားစာလိပ်ကို လုယူခဲ့တဲ့ သတ္တဝါအတူတူပဲ။

ပြီးတော့ အခု တစ္ဆေက ကျန်းလေ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ပြီ။

"ဆုံးဖြတ်တဲ့အကွာအဝေးအတွင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလား။"

ယန်ကျန့်ရဲ့သူငယ်အိမ်တွေက ကျုံ့သွားတယ်။ သူက ပိုနီးကပ်လာပေမယ့် တစ္ဆေရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေက မရပ်တန့်သေးဘူး။

အခန်းအရွယ်အစားရှိတဲ့ ဆုံးဖြတ်တဲ့အကွာအဝေး၊ ဒီအကွာအဝေးက ငါးမီတာမဟုတ်ဘဲ သုံးမီတာအတွင်းမှာပဲ။

အမှောင်ထုထဲနစ်မြုပ်နေတဲ့ ကျန်းလေ့က သူ့ပတ်လည်မှာ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို သတိမမူမိသေးဘူး၊ သူသိတာက အမှောင်ထဲကနေ အစောပိုင်းက အော်ဟစ်သံတစ်ခုထွက်လာတယ်၊ ဒါက သူ့ကို နောက်ထပ်တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် အသတ်ခံလိုက်ရပြီဆိုတာကို သဘောပေါက်စေတယ်။ ဒါကြောင့် သူက အသံလာရာနေရာကနေ အမြန်ဆုံးထွက်ပြေးရမယ်။

တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ သူက ဆန့်ကျင်ဘက်လမ်းကြောင်းကို ပြေးပြီး လှေကားကနေတစ်ဆင့် အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံကနေ ထွက်ခွာသွားတယ်။

စီစဉ်ထားတဲ့နေရာမှာ တွေ့ဆုံဖို့က မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး၊ ကျန်းလေ့လုပ်ဖို့လိုအပ်တာက သူ့ကိုယ်ပိုင်ရှင်သန်မှုကို အရင်ဆုံးသေချာစေဖို့ပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက ထွက်ပြေးနေစဉ်အတွင်းမှာ သူက ယန်ကျန့်နဲ့ ပူးပေါင်းနိုင်လောက်တယ်။

ဒါက သူအသက်ရှင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသောအခွင့်အရေးပဲ။

ထိုအခိုက်တွင် အမှောင်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာရှေ့ဆက်သွားနေသော ကျန်းလေ့သည်လည်း သူ၏ဂြိုလ်တုတည်နေရာပြဖုန်းကို အသုံးပြု၍ ယန်ကျန့်၏တည်နေရာကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သူက ယန်ကျန့်၏အချက်ပြမှုသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်နှင့် ထပ်တူကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် အချက်ပြမှု၏တည်နေရာတွင် အမှားအယွင်းအတိုင်းအတာတစ်ခုရှိသည်၊ သူက ယန်ကျန့်ဘယ်မှာရှိသည်ကို တိတိကျကျမသိနိုင်ပေ။

အမှောင်ထဲတွင် လူနှစ်ဦးတစ်မီတာအကွာမှာ ရှိနေလျှင်ပင် သူတို့တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လွဲချော်သွားနိုင်သည်။

ကျန်းလေ့က ခဏတုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ရှေ့ဆက်သွားရမည်လား သို့မဟုတ် ထိုနေရာတွင် လှည့်ပတ်ရင်း ယန်ကျန့်၏ခြေရာကို ရှာဖွေရမည်လား မသေချာပေ။

သို့သော် သူတုံ့ဆိုင်းနေသည့်အခိုက်အတန့်တွင်...

အေးစက်ပြီး တောင့်တင်းတဲ့လက်တစ်ဖက်က ရုတ်တရက် အမှောင်ထုထဲကနေ သူ့ပခုံးပေါ်ကို ကျရောက်လာတယ်၊ အေးစက်မှုက သူ့အဝတ်အစားတွေကို ထိုးဖောက်သွားပြီး သူ့နှလုံးသားထဲကကြောက်ရွံ့မှုကို မီးထိုးပေးကာ သူ့ရဲ့မူလကတည်းက တင်းမာနေတဲ့နှလုံးသားကို ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားစေတယ်။

အကြောက်ဆုံး၊ အစိုးရိမ်ဆုံးအရာက ဖြစ်ပျက်သွားပြီ။

တစ္ဆေက သူ့ကို ရှာတွေ့သွားပြီ။

ပြီးသွားပြီ။

ဘာအတွေးမှမကျန်တော့ဘဲ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနဲ့ ကံကြမ္မာကိုလက်ခံလိုက်ရတဲ့ကြောက်ရွံ့မှုသာ ကျန်တော့တယ်။

ကျန်းလေ့က ဒီတစ္ဆေရဲ့ပုံစံတွေနဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိပြီးသားပဲ — သူ့ရဲ့အား နဲ့ တခြားတစ္ဆေတွေကို လွှမ်းမိုးတာ၊ သီးခြားဖြစ်နေရင် သေချာပေါက်သေဆုံးတာ၊ ပြီးတော့ သူက ကြီးထွားနိုင်စွမ်းလည်းရှိတယ်။

အခု၊ ဒီတစ်ကောင်က တစ္ဆေဘယ်နှစ်ကောင်ကို ဖိနှိပ်နိုင်ပြီလဲ။ ငါးကောင်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ခြောက်ကောင်လား။

အတိအကျအရေအတွက်ကို မသိပေမယ့် ကျန်းလေ့က ငါးကောင်ဖြစ်စေ၊ ခြောက်ကောင်ဖြစ်စေ သူခုခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ရှင်းလင်းနေတယ်။

သို့သော် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်သည် ထိုအတူတူအခိုက်အတန့်တွင် ရောက်ရှိလာသည်။

ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်မှောင်မိုက်မှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိမ်းလန်းသည့်အလင်းရောင်တစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင်အားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

"ကျန်းလေ့၊ မင်းဘာကြောင်နေတာလဲ၊ အခုငါနဲ့လိုက်ခဲ့။"

ယန်ကျန့်၏အသံက နောက်ကနေထွက်လာတယ်၊ သူဟိန်းဟောက်ပြီး ကျန်းလေ့၏လက်မောင်းကို ဆွဲကာ နောက်သို့ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်?"

သူက မသိစိတ်နဲ့ နောက်ပြန်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရှေ့ကအရာကို တစ်ချက်မြင်လိုက်ရုံနဲ့ သူ့ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားတယ်။

သေမင်းမျက်နှာလို မည်းနက်နေတဲ့လူတစ်ယောက်က သူ့ရှေ့မှာ တောင့်တင်းစွာရပ်နေတယ်၊ သေနေတဲ့အလောင်းတစ်လောင်းလိုပဲ၊ သေခြင်းနဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုအငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကအဝတ်အစားတွေက မြေကြီးထဲမှာ မြှုပ်ထားသလို ပုပ်ဆွေးနေပြီး မည်းနက်နေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက နိုင်ငံတကာတစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ စံယူနီဖောင်းဖြစ်သင့်တယ် ဆိုတာကို မသဲမကွဲမှတ်မိနိုင်သေးတယ်။

သို့သော် ဤသည်မှာ တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေခေါင်းတလားအတွင်းမှ မွေးမြူခဲ့ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ဖြစ်စေသော တစ္ဆေစေတမန်ဟု လူသိများသည်။

ကျန်းလေ့က သူ့ရှေ့ကတစ္ဆေရဲ့အသွင်အပြင်အားလုံးကို သေသေချာချာမကြည့်နိုင်ခင် သို့မဟုတ် သူ့နောက်က ရုတ်တရက်ပေါ်လာတဲ့ယန်ကျန့်ကိုတောင် မမြင်နိုင်ခင်မှာပဲ...

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိမ်းလန်းသည့်အလင်းရောင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမှောင်ထုသည် နောက်တစ်ကြိမ် လွှမ်းမိုးလာကာ လူတိုင်းကို မျိုချသွားသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျန့်က သူ့ကို ထိုအေးစက်သောဖမ်းဆုပ်မှုမှ လွတ်အောင်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က လောင်ကျွမ်းကုန်သွားပြီ။

သို့သော် သူတို့သည် ပြန်လည်စုစည်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။

"သွားကြစို့။"

ယန်ကျန့်က နောက်တစ်ကြိမ်အော်လိုက်ပြီး ကျန်းလေ့ကို ဆွဲကာ တခြားသူတွေနဲ့အတူ လှည့်ပြီး ပြေးတော့သည်။