အန္တရာယ်ရှိသော နည်းလမ်း

"ဒါက နောက်ကျနေတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုပဲ။"

ယန်ကျန့်က အဆိုပြုချက်ကို လေးနက်စွာစစ်ဆေးပြီးနောက် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ဒီအစီအစဉ်ကို ပြီးမြောက်ဖို့အတွက် အခြေအနေတွေက အရမ်းခက်ထန်တယ်။

အုပ်စုနှစ်စုလုံးက တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်တဲ့အခြေအနေကို ရောက်ရှိဖို့လိုအပ်ပြီး အုပ်စုတစ်စုက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုစတေးဖို့ သတ္တိရှိဖို့လည်း လိုအပ်တယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိပြီး တစ္ဆေကို ဆွဲဆောင်ခေါ်ထုတ်ခြင်းအားဖြင့် အဲ့ဒီလိုလုပ်တဲ့အုပ်စုက တိုက်ခိုက်ခံရမှာမဟုတ်ပေမယ့် သူတို့က တစ္ဆေနယ်မြေကနေ ဘယ်တော့မှ ထွက်ခွာနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့နောက်ကတစ္ဆေက သူတို့ကို ထာဝရလိုက်လံနေလိမ့်မယ်။ တခြားအုပ်စုက ဘာလို့အသက်ရှင်ပြီး ဘေးကင်းစွာထွက်သွားနိုင်မလဲဆိုတာကိုတော့ ယန်ကျန့်မသိဘူး၊ ဒါကိုနားလည်ဖို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျကြိုးစားကြည့်ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ စာလိပ်ရဲ့အောက်ခြေဆုံးမှာ မပြီးပြတ်သေးပုံရတဲ့စာတစ်ကြောင်းက ယန်ကျန့်ရဲ့အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်တယ်။

...

"ဖြစ်နိုင်တာက ငါအဲ့ဒီတစ္ဆေကို အရေအတွက်မှားယွင်းစွာဆုံးဖြတ်အောင်လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုရှာနိုင်လောက်တယ်..."

ယန်ကျန့်က ဒီနောက်ဆုံးစာကြောင်းကိုမြင်တော့ အနည်းငယ်ရပ်တန့်သွားတယ်။

တစ္ဆေကို အရေအတွက်မှားယွင်းစွာဆုံးဖြတ်အောင်လုပ်မလား။

ဒါက တစ္ဆေရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လွှမ်းမိုးဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခုသုံးပြီး မူလဖိနှိပ်ထားတဲ့အရေအတွက် ၈ အစား ၁ ပဲရှိတယ်လို့ မှားယွင်းစွာယုံကြည်စေတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။

အဲ့ဒီလိုမှားယွင်းတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုသာ ချမှတ်ခဲ့ရင် တစ္ဆေက တစ်ယောက်တည်း ရှိနေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ပစ်မှတ်ထားမှာဖြစ်ပြီး တခြားသူတွေကို တိုက်ခိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒါဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ဒါက လူအုပ်စုနှစ်စုကို အတူတကွစုစည်းတာထက်တောင် ပိုခက်ခဲတယ်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဖြစ်နိုင်တာက ဒါတကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ယန်ကျန့်က သူ့စိတ်ထဲဝင်လာတဲ့မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတဲ့အတွေးကို ချက်ချင်းပယ်ချလိုက်ပြီး စာလိပ်က သူ့ကို ဘာလုပ်ဖို့အကြံပြုနေလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားတယ်။

အဲ့ဒီသွေးစွန်းနေတဲ့သတင်းစာအဟောင်းကိုသုံးပြီး တစ္ဆေရဲ့မှတ်ဉာဏ်ကို ပြောင်းလဲဖို့။

အဲ့ဒီအခါမှသာ တစ္ဆေက တစ္ဆေအရေအတွက်ကို မှားယွင်းစွာဆုံးဖြတ်နိုင်လောက်တယ်။

"ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့မှတ်ဉာဏ်ကို ပြောင်းလဲလို့ရလို့လား၊ အဲ့ဒါ လက်တွေ့ကျရဲ့လား။" ဒီသံသယက သူ့စိတ်ထဲမှာ နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ်လာတယ်။

သူ့ရဲ့အမှတ်ဉာဏ်ကို ပြောင်းလဲနေစဉ် တစ္ဆေနဲ့တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ရခြင်းရဲ့အန္တရာယ်တွေကို ထားလိုက်ဦး၊ သွေးစွန်းနေတဲ့သတင်းစာအဟောင်းက တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့မှတ်ဉာဏ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့စွမ်းရည် တကယ်ပဲရှိ၊ မရှိကိုပေါ့။

တစ္ဆေတစ်ကောင်ထဲကို မှတ်ဉာဏ်တွေထည့်သွင်းတာ၊ မှတ်ဉာဏ်တွေပြောင်းလဲတာ၊ ဒါတွေအားလုံးက အရမ်းကို လက်တွေ့မကျသလိုပဲ။

တစ္ဆေတွေမှာ မှတ်ဉာဏ်တွေတောင် ရှိလို့လား။

ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့မှာရှိတယ်၊ ဖြစ်နိုင်တာက မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက အရေးမကြီးဘူး။ အရေးကြီးတာက တစ္ဆေတွေက မှတ်ဉာဏ်တွေအတိုင်း လှုပ်ရှားတာမဟုတ်ဘူး၊ သွေးစွန်းနေတဲ့သတင်းစာအဟောင်းနဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို အောင်မြင်စွာပြောင်းလဲခဲ့ရင်တောင် ဒါက ထိရောက်မှုရှိမလားဆိုတာ မသေချာသေးဘူး။

ထိရောက်ခဲ့ရင်တောင်...

သတင်းစာအဟောင်းက ပြောင်းလဲခဲ့တဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို တကယ်ပဲ သက်ရောက်မှုရှိနိုင်မလား။

ယန်ကျန့်မသိဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတစ်ခါမှမစမ်းသပ်ခဲ့ဖူးဘူး၊ သူသိတာက သတင်းစာအဟောင်းက လူတွေနဲ့ တစ္ဆေဆရာတွေအတွက် အသုံးဝင်တယ်ဆိုတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်အပေါ်မှာ သူတစ်ခါမှ မစမ်းသပ်ခဲ့ဖူးဘူး။

"ဒါက လူ့အရေပြားစာလိပ်ပေါ်က နောက်ထပ်ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်နိုင်သလား။ ဒါက ငါ့ကို အဲ့ဒီတစ္ဆေရဲ့မှတ်ဉာဏ်ကို ပြောင်းလဲဖို့ သတင်းစာအဟောင်းကို သုံးခိုင်းခဲ့တာမဟုတ်ဘူး၊ တစ္ဆေကို အရေအတွက်မှားယွင်းစွာဆုံးဖြတ်အောင်လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုရှာခိုင်းရုံသက်သက်ပဲ။"

ယန်ကျန့်ရဲ့အကြည့်က အနည်းငယ်ပြောင်းသွားပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ထောင်ချောက်တစ်ခု ရှိနိုင်တယ်လို့ ခံစားမိတယ်။

သူသာ သတိမထားခဲ့ရင် သူတစ္ဆေကြိုးကို ဆုံးရှုံးရုံသာမက သွေးစွန်းနေတဲ့ သတင်းစာအဟောင်းကလည်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဖွယ်မရှိဘူး။

ဒါမှမဟုတ် ဖြစ်နိုင်တာက ထောင်ချောက်က ဒီမှာလုံးဝမဟုတ်ဘဲ အဲ့ဒီတစ္ဆေနဲ့ထိတွေ့မှုမှာ ရှိနေတာ။

တစ္ဆေရဲ့မှတ်ဉာဏ်ကို ပြောင်းလဲဖို့ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်မှုက လိုအပ်တယ်။

ဒါက အန္တရာယ်အများဆုံးအပိုင်းပဲ၊ ကြိုးပမ်းမှုသာ ကျရှုံးခဲ့ရင် ဒါက လုံးဝပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။

ထောင်ချောက်တွေ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တဲ့နေရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ယန်ကျန့်က သတိထားနေပြီး လူ့အရေပြားစာလိပ်က သူ့ကို ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကနေ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်အောင် တကယ်ပဲကူညီချင်သလား ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို ဒီမှာသေဆုံးဖို့ သေချာအောင်ရည်ရွယ်နေသလားဆိုတာကို အနည်းငယ်မရှင်းမလင်းဖြစ်နေတယ်။

"မင်းဘာတွေကြည့်နေတာလဲ။"

ကျန်းလေ့က သူခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး တိတ်ဆိတ်နေပြီး စာရွက်တစ်ရွက်ကို စိုက်ကြည့်နေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လုံးဝအာရုံမစိုက်ဘဲနေတာကို သတိပြုမိလိုက်တယ်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ငါဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျက်ထွက်သွားဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားနေတာ။ ငါတို့ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်မဖြေရှင်းနိုင်ဘူး၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရုံနဲ့တင် ငါတို့မျှော်လင့်နိုင်တဲ့ အကြီးမားဆုံးဇိမ်ခံပစ္စည်းပဲ။ ဌာနချုပ်ကလည်း အတူတူပဲပြောခဲ့တယ်၊ ငါတို့အဲ့ဒီတစ္ဆေကို ရင်ဆိုင်ဖို့မလိုအပ်ဘူး။ ငါတို့အသက်ရှင်ဖို့ပဲ လိုအပ်တယ်။"

ယန်ကျန့်က သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့ရင်း ပြောလိုက်ပြီး သူ့လက်ဖဝါးထဲက လူ့အရေပြားစာလိပ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ တခြားလူတွေရဲ့အမြင်အာရုံကနေ ဖုံးကွယ်ထားလိုက်တယ်။

"ငါတို့သာ လူအလုံအလောက်စုစည်းနိုင်ခဲ့ရင် ငါတို့ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားနိုင်သင့်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့တစ္ဆေရဲ့အသတ်ခံရမှာကို စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး။"

ဝမ်ကျန်းကလည်း လာပြီး တိုးတိုးလေးပြောတယ်။

"လူအလုံအလောက်စုစည်းတာက ရှင်သန်မှုရဲ့ပထမဆုံးခြေလှမ်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မမေ့နဲ့၊ ငါတို့က ဒီတစ္ဆေရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲ။ ဒီတစ္ဆေနယ်မြေက အရမ်းထူးခြားတယ်၊ ဒါက ပတ်ဝန်းကျင်ကအရာဝတ္ထုတွေကို လွှမ်းမိုးမှုမရှိသလို ငါတို့ကို ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေတာလည်း မရှိဘူး။ ဒါက ထူးဆန်းပြီး အထူးနေရာတစ်ခုကို မဖွဲ့စည်းခဲ့ဘူး။ ဒါက ငါတို့ကို လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှာပဲ ပိတ်မိနေစေပြီး ထွက်ခွာခြင်းမှ တားဆီးထားတယ်။"

ယန်ကျန့်က သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုသည်- "ဒီအခြေအနေသာ ဆက်ရှိနေရင် ငါတို့မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ကြောက်စရာကောင်းတဲ့အရာတစ်ခု သေချာပေါက်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

"တစ္ဆေတွေက ငါတို့ကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ တစ်နေရာတည်းမှာ ပိတ်မိနေစေမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့သာ တစ္ဆေရဲ့သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို ရှောင်ရှားဖို့ လူအလုံအလောက်စုစည်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ဒီဟန်ချက်ညီမှုက ထာဝရမခံနိုင်ဘူး။ ငါတို့ဒီမှာ ဆက်နေနေသရွေ့ အသတ်ခံရနိုင်ခြေရှိနေတုန်းပဲ။"

"ယန်ကျန့်ပြောတာမှန်တယ်၊ ငါတို့ဒီလိုကြောက်စရာကောင်းတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ တစ်နေရာတည်းမှာ နေလို့မဖြစ်ဘူး။ အချိန်အများကြီးကုန်သွားရင် ဘာဖြစ်လာမလဲ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။" ဟွမ်ကျီယာအမည်ရှိ အမျိုးသမီးက စိုးရိမ်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်ကြပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ယုံကြည်ကြသည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းထွက်သွားဖို့နည်းလမ်းတစ်ခုခု စဉ်းစားမိပြီလား။" ကျန်းလေ့က မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က "စဉ်းစားနေတုန်းပဲ။ အခုအချိန်မှာ တခြားသူတွေကို ရှာဖွေတာက ပိုအရေးကြီးတယ်။ တစ္ဆေက သတ်ဖြတ်နေတုန်းပဲ၊ ကြီးထွားနေတုန်းပဲ။ ငါတို့သာ ဒီပထမတိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းကို မခံနိုင်ခဲ့ရင် တခြားဘယ်အတွေးမှ အရေးမပါတော့ဘူး။"

သူတို့ဘက်က တစ္ဆေအရေအတွက်သာ ကျော်လွန်သွားခဲ့လျှင် သူတို့သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရန် အခွင့်အရေးပင်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏တစ္ဆေအားလုံး ဖိနှိပ်ခံထားရလျှင် သူတို့တွင် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန်နည်းလမ်းမရှိဘဲ ထိုတစ္ဆေ၏ရိတ်သိမ်းခြင်းကိုသာ ခံရမည်ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း လေးလံသောစိတ်နှလုံးဖြစ်သွားကြသည်။

သေဘေးမှလွတ်မြောက်ခြင်း၏ပျော်ရွှင်မှုသည် လျင်မြန်စွာပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့၏နှလုံးသားများအပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသောသေခြင်း၏အရိပ်တစ်ခုဖြင့် အစားထိုးကာ ရှောင်လွှဲမရနိုင်သော အသက်ရှူကျပ်သည့်ခံစားချက်ကို ဖန်တီးပေးသည်။

သို့သော် သူတို့၏ရှင်သန်လိုစိတ်က သူတို့ကို မှန်ကန်သောအရာများကို လုပ်ဆောင်ရန် တွန်းအားပေးပြီး ရှင်သန်ရန်မျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ရှာဖွေစေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသူများသည် အနည်းဆုံးတော့ သာမန်လူများထက် စိတ်ဓာတ်အနည်းငယ်ပိုမိုသန်မာသော တစ္ဆေဆရာများဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက စိတ်ပျက်အားငယ်မှု၊ သေဆုံးခြင်းနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အချို့သည် ပြိုလဲ သွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

အချိန်သည် အရေးကြီးသည်။

အခြားလူများကို ရှာဖွေခြင်းသည် အရှိန်မြှင့်လာသည်။

တစ္ဆေများတည်ရှိနေသောကြောင့် လူတိုင်းသည် ခွဲထွက်၍မရှာဖွေနိုင်ပေ။ လေ့ကျင့်ရေးစခန်း၏ ကျယ်ပြန့်မှုနှင့် ပြင်းထန်သောမြင်ကွင်းပြဿနာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ရှာဖွေမှု၏ထိရောက်မှုသည် အလွန်နိမ့်ကျသည်။ ယခုအချိန်အထိ သူတို့သည် သူတို့ကိုယ်တိုင်မှလွဲ၍ အခြားမည်သည့် တစ္ဆေဆရာကိုမျှ မတွေ့ရှိသေးပေ။

ယခုအချိန်အထိ သူတို့သည် လူငါးဦးသာရှိနေသေးပြီး တစ္ဆေအရေအတွက်မှာ ၈ ကောင်ဖြစ်သည်။

"တောက်စ်၊ တခြားသူတွေက ဘယ်သောက်ကျိုးနည်းမှာလဲ။ သူတို့ရဲ့ခြေရာတစ်စက်မှမရှိဘူး။ ငါတို့ဧရိယာတစ်ဝက်နီးပါး ရှာဖွေပြီးပြီ၊ တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့သေးဘူး။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်စပြုလာပြီး သူတို့၏လေသံသည် ဒေါသထွက်သည်ထက် ရှင်းပြမရသောကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒီအတိုင်းဆက်သွားနေရင် ငါတို့အခြေအနေက အရမ်းဆိုးလာနိုင်ခြေများတယ်။" ဝမ်ကျန်းသည်လည်း အနည်းငယ်စိတ်ပျက်နေပုံရသည်။

ကျန်းလေ့၏ဖြူဖျော့နေသောမျက်နှာသေသည် ဒေါသ၏မှိန်ဖျော့သောလက္ခဏာတစ်ခုကို ပြသသည်- "အဲ့ဒီအသုံးမဝင်တဲ့ပေါက်တတ်ကရတွေအကြောင်း မပြောနဲ့။ ငါတို့အားလုံး အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံကနေ အသက်ရှင်လျက်ထွက်လာခဲ့တာ၊ ဒါက ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်က ငါတို့အတွက် လုံးဝမျှော်လင့်ချက်မဲ့တာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ပြနေတယ်။ ငါတို့ကြိုးစားလုပ်ဆောင်သရွေ့ ငါတို့ဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျက်ထွက်သွားနိုင်မှာပဲ။"

သူသည် ဤလူများကို နှစ်သိမ့်နေသော်လည်း ပြိုကွဲနေသောစိတ်ခံစားမှုမီးပွားကို ငြှိမ်းသတ်ရန်လည်း ကြိုးစားနေသည်။

"ရှေ့ကိုကြည့်။"

ရုတ်တရက် သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာနေခဲ့သော ဟွမ်ကျီယာက အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရှေ့သို့ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ကွန်ကရစ်လမ်းတစ်လမ်းရှိပြီး ဘေးတွင် စိမ်းလန်းသောသစ်ပင်များရှိသော်လည်း လမ်းအလယ်တွင် သွေးအိုင်တစ်ခုနှင့် ပျက်စီးနေသောအလောင်းတစ်ဝက်တစ်ပျက် လဲလျောင်းနေသည်။ အနီးအနားတွင် ရုန်းကန်မှုလက္ခဏာများစွာလည်း ရှိနေသည်။

ဤသည်မှာ အသတ်ခံခဲ့ရသော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း၏မျက်လုံးများသည် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူတို့၏နှလုံးသားအောက်ခြေမှ အေးစက်မှုတစ်ခု တိုးတက်လာသည်။

တစ္ဆေသည် မကြာသေးမီက ဤနေရာတွင် ရှိခဲ့ပြီး တစ်ယောက်တည်းရှိနေသောလူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ တစ္ဆေကို ယူဆောင်သွားပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဖိနှိပ်နိုင်သောတစ္ဆေအရေအတွက်သည် နောက်တစ်ကြိမ်တိုးများလာသည်၊ ၇ ကောင်ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ်... ၈ ကောင်ဖြစ်နိုင်သည်။

အကယ်၍ ယခင်အတိုင်းဖြစ်ခဲ့လျှင် သူတို့တွင် အသက်ရှူရန်အချိန်အနည်းငယ် ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ နောက်ပိုင်းအတိုင်းဖြစ်ခဲ့လျှင် တစ္ဆေက နောက်တစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်သည်နှင့် သူတို့ငါးဦးစလုံးသည် သီးခြားဖြစ်သွားပြီး ရလဒ်မှာ သေစေနိုင်လောက်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ ငါတို့ဒီလိုဆက်သွားနေရင် မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုခု ရှိသေးရဲ့လား။"

ဝမ်ကျန်းက သူ့ကို ကြောက်ရွံ့စွာကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်၊ သူ၏လေသံသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုဖြင့် ရောယှက်နေသည်။

တစ္ဆေက လူတစ်ဦးချင်းစီကို သတ်ဖြတ်သည်နှင့် သူတို့သည် သေခြင်းသို့ တစ်လှမ်းပိုနီးကပ်သွားသည်၊ သို့တိုင် သူတို့သည် ယခုအချိန်အထိ တိုးတက်မှုမရှိသေးပေ။ ဤနည်းဖြင့် သေဆုံးခြင်းသည် ရှောင်လွှဲမရနိုင်သောနိဂုံးတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ယန်ကျန့်သည် လမ်းလျှောက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများသည် စုတ်ပြဲနေသောခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စူးစိုက်နေကာ အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူသည်လည်း ကြိုတင်ခံစားချက်တစ်ခုရှိသည်- သူတို့သာ ဤပြိုင်ဆိုင်မှုကို ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေနှင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေလျှင် သူတို့သည် သေချာပေါက်သေဆုံးလိမ့်မည်။ သူတို့၏အခြားသူများကို စုစည်းသည့်အရှိန်သည် တစ္ဆေ၏သတ်ဖြတ်နှုန်းထက် များစွာနှေးကွေးသည်။

"ဒီလိုလုပ်လို့မဖြစ်ဘူး။ ငါတို့နည်းလမ်းကို ပြောင်းလဲဖို့လိုတယ်၊ မဟုတ်ရင် လူတိုင်းသေလိမ့်မယ်၊ ငါအပါအဝင်ပဲ။"

သူသည် သူ့ဘာသာသူ တိုးတိုးလေးရေရွတ်ပြီးနောက် သူ၏လက်ထဲရှိလူ့အရေပြားစာလိပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊ အန္တရာယ်ရှိသောအစီအစဉ်တစ်ခု သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းဘာပြောနေတာလဲ။" ကျန်းလေ့က ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမကြားဘဲ ထပ်မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က အသေးစိတ်မရှင်းပြဘဲ သူ၏ခရီးဆောင်အိတ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အဖြူရောင်ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်။