ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားသော အခြေအနေ

စစ်ဆင်ရေးစတင်ပြီး အဲ့ဒီတစ္ဆေကိုဆွဲဆောင်ဖို့ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိလိုက်ကတည်းက ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အဖြစ်အပျက်အားလုံးက ယန်ကျန့်ရဲ့မျှော်လင့်ချက်တွေကို ကျော်လွန်သွားခဲ့တယ်။ ထူးဆန်းပြီး အန္တရာယ်များတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေ ဆက်တိုက်တိုက်ခတ်လာတာက သူ့ကိုစဉ်းစားဖို့အချိန်မပေးခဲ့ဘူး၊ ခြေတစ်လှမ်းမှားလိုက်တာနဲ့ လုံးဝရှုံးနိမ့်ပြီး ဒီမှာလူတိုင်းသေဆုံးသွားမှာပဲ။

"ဒါက ဘယ်လိုသောက်ကျိုးနည်းဖြစ်နေတာလဲ။"

ယန်ကျန့်က သွားကြိတ်ရင်း ထိတ်လန့်ပြီး ဒေါသထွက်နေတယ်။

သူက တစ္ဆေလက်ကို လွှတ်ပေးပြီး တစ္ဆေပါတဲ့ရွှေပုလင်းကို ဖွင့်လိုက်တယ်။ ဒီလုပ်ရပ်က သူ့ဘက်က တစ္ဆေအရေအတွက်ကို တိုးပွားစေတာ သံသယမရှိဘူး၊ တစ္ဆေခေါင်းတလားက ဖိနှိပ်နိုင်တဲ့ အများဆုံးအရေအတွက်ကို သေချာပေါက်ကျော်လွန်သွားမှာပဲ။

ဒါကြောင့် တစ္ဆေတွေကဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ဖိနှိပ်မှုမျိုးက မရှိတော့ဘူး။ မဟုတ်ရင် ယန်ကျန့်က ဝမ်ကျန်းကိုကယ်တင်ဖို့ တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့စွမ်းအားကို သုံးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက သူတို့ဘက်က တစ္ဆေအရေအတွက်က သိသိသာသာအားသာချက်ရှိနေပေမယ့် ဘာလို့တစ္ဆေတွေက လူတွေကို တိုက်ခိုက်နေတုန်းလဲ။ ... တစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေတဲ့အခြေအနေကို မပြည့်မီတော့သင့်ဘူး။

စည်းမျဉ်းတွေ ပြောင်းလဲသွားတာလား။

ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေနဲ့တိုက်ရိုက်ထိတွေ့မှုအောက်မှာ ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ရှိနေတာလား။

မရှင်းလင်းဘူး၊ ပြီးတော့ စဉ်းစားဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဆုံးဖြတ်ဖို့ အချိန်လုံးဝမရှိဘူး။ အကျပ်အတည်းနဲ့ ဝန်းရံထားလျက် ယန်ကျန့်တောင်မှ တစ်ကြိမ်မှာ ခြေတစ်လှမ်းပဲလှမ်းနိုင်တယ်၊ တင်းကျပ်တဲ့ကြိုးပေါ်လမ်းလျှောက်သလိုမျိုး အမျိုးမျိုးသောစမ်းသပ်မှုတွေကို ကြိုးစားရင်း ရှင်သန်ဖို့နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရုန်းကန်ရှာဖွေနေရတယ်။

"တစ္ဆေလက်က ပြန်လည်နိုးထလာပြီ။"

ဒီအချိန်မှာ သူ့အကြည့်က ဟွမ်ကျီယာအမည်ရှိတဲ့တစ္ဆေဆရာမအပေါ်မှာ စူးစိုက်နေတယ်။

ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဖြူဖျော့ပြီး သွေးမရှိတဲ့တောင့်တင်းတဲ့လက်တစ်ဖက်က သူမပခုံးပေါ်မှာ တင်ထားတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီလက်က မျက်စိနဲ့မြင်နိုင်တဲ့အရှိန်နဲ့ သူ့အမြင်အာရုံကနေ ပျောက်ကွယ်စပြုနေပြီ။

ဒါက ကောင်းတဲ့လက္ခဏာမဟုတ်ဘူး။

ဒီထူးဆန်းတဲ့လက် ပျောက်ကွယ်သွားတာနဲ့ ဒါက တစ္ဆေက သူ့ရဲ့ယခင်အခြေအနေကို ပြန်ရောက်သွားပြီး တတိယတစ္ဆေနယ်မြေထဲကို ဝင်ရောက်သွားကာ သူ့ပတ်လည်ကလူတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့စတင်မယ့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကျိန်စာတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိမ့်မယ်ဆိုတဲ့သဘောပဲ။

ယန်ကျန့်က ထူးဆန်းတဲ့လက်ရဲ့သတ်ဖြတ်မှုအခြေအနေတွေက ဘာလဲဆိုတာကို မသိပေမယ့် ဒါက အရေးမကြီးဘူး။

သူတို့က ဘယ်အဖွဲ့ဝင်ကိုမှ ဆုံးရှုံးလို့မဖြစ်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လူတစ်ယောက်သေသွားရင် သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတွေက ထိန်းချုပ်မရဖြစ်သွားမှာဖြစ်ပြီး မူလကတည်းက ယိုင်နဲ့နေတဲ့အခြေအနေက ထိန်းချုပ်မှုအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။

"ဒီထူးဆန်းတဲ့လက်ကို အရင်ဆုံးဖိနှိပ်မယ်။"

ချက်ချင်းနီးပါးပဲ ယန်ကျန့်က ပြတ်သားတဲ့ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို လုပ်လိုက်တယ်။ တစ္ဆေလက်က လုံးဝမပျောက်ကွယ်သေးခင်မှာပဲ သူက ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ချက်ချင်းညွှန်ကြားလိုက်တယ်။

သူက တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့တတိယအလွှာကို ဖွင့်ဖို့အခြေအနေမှာ မရှိတော့ဘူး။

ထူးဆန်းတဲ့လက်သာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရင် ဒီမှာရှိနေတဲ့လူတိုင်းက ဒီတစ္ဆေကို အင်အားမဲ့စွာ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ တခြားသူတွေက တစ္ဆေနယ်မြေမရှိတဲ့အတွက် သူတို့က ဒီကျိန်စာရဲ့ရင်းမြစ်ကို နေရာချထားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ အသတ်ခံရတာ ဒါမှမဟုတ် အစွမ်းကုန်ကုန်ခမ်းသွားပြီး သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေတွေ ပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေဆုံးသွားတာမျိုးပဲ ဖြစ်နိုင်တဲ့ အကာအကွယ်မဲ့သားကောင်တွေပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က တန်ပြန်ဆောင်ရွက်မှုတွေအတွက် ပြင်ဆင်မထားဘဲနဲ့တော့ တစ္ဆေလက်ကို လွှတ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။

ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်က ဒီလိုမပြည့်စုံတဲ့တစ္ဆေတွေကို ဆန့်ကျင်ရာမှာ အထိရောက်ဆုံးပဲ။

ကြီးမားတဲ့အမှောင်ရိပ်တစ်ခုက အရိပ်တွေထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး လုံးဝသတိမမူမိတဲ့ ဟွမ်ကျီယာဘေးမှာ တိတ်ဆိတ်စွာရပ်နေတယ်၊ သူမခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က တစ္ဆေလက်ပေါ်လာတာကိုတောင် တုံ့ပြန်မှုမရှိဘူး။

ဒါက သူမရဲ့သတိထားမှုအားနည်းလို့မဟုတ်ဘဲ သူမရဲ့အာရုံက သူမကိုယ်ပိုင်အပေါ်မှာ မရှိနေလို့ပဲ။ သူမက အနီးအနားက ပိုပြီးကြောက်စရာကောင်းတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို သတိထားနေတာ။

ဖြူဖျော့ပြီး သွေးမရှိတဲ့လက် ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခိုက်မှာ အရိပ်အစုအဝေးတစ်ခုက လက်ကို လွှမ်းခြုံသွားတယ်။

တစ္ဆေအရိပ်က တစ္ဆေလက်ကို ချက်ချင်းကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားတယ်။

ဝါးသွားပြီး ပျောက်ကွယ်တော့မယ့်တစ္ဆေလက်က သူ့ရဲ့ထူးဆန်းမှုကို ဆုံးရှုံးသွားသလို ရုတ်တရက်တောင့်တင်းသွားတယ်။

လက်က တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့တတိယအလွှာထဲကို မဝင်ရောက်ခင်မှာပဲ ယန်ကျန့်ရဲ့ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်က သူ့ကို အောင်မြင်စွာဖမ်းဆီးပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်က တစ္ဆေလက်ကို ဖမ်းဆီးပြီးတဲ့နောက် ဒါက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေဆက်တိုက်ကို အစပျိုးလိုက်တယ်။

အရပ်ရှည်ပြီး မည်းနက်နေတဲ့ခေါင်းပြတ်ပုံရိပ်က ယန်ကျန့်ကို မနာခံတော့ဘူး။ ဒါက သူ့ဆီကို တည့်တည့်ရွေ့လျားလာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ပြန်လည်ဝင်ရောက်စပြုလာတယ်။

"တောက်စ်၊ ဖြစ်နေပြီ... ငါစိုးရိမ်နေခဲ့တဲ့အရာပဲ။"

ယန်ကျန့်ရဲ့မျက်လုံးတွေက ကျဉ်းမြောင်းသွားတယ်။ သူက ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်က ပျက်စီးသွားပေမယ့် ပင်ကိုအသိစိတ်နဲ့ လှုပ်ရှားနေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပင်ကိုအသိစိတ်က ရှိနေတုန်းပဲ။

သူက ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါင်းစပ်ချင်နေတာ။

အခုသူက လက်တစ်ဖက်ကို ရရှိသွားတော့ ဒါက ပဟေဠိတစ်စကို ရရှိလိုက်သလိုပဲ။

ဒါကြောင့် ဒီပဟေဠိအပိုင်းအစက ယန်ကျန့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေပြီး သူက ဒီပင်ကိုအသိစိတ်ကို မခုခံနိုင်ဘူး။

အတိတ်မှာတော့ သူလုပ်နိုင်လောက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့မဟုတ်ဘူး။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ယိုယွင်းနေပြီ၊ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ပင်ကိုအသိစိတ်က အသာစီးရနေပြီး သူထိန်းချုပ်ထားတဲ့တစ္ဆေကိုတောင် သူတိုက်ခိုက်လို့မရတော့ဘူး။

ဒါက ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားတဲ့အခြေအနေတစ်ခုပဲ။

ယန်ကျန့်က အရင်က ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ကို ထိန်းချုပ်တုန်းက ဒါက ညဘက်မှာ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပြီး သူ့ပတ်လည်ကလူတွေကို အလိုအလျောက်တိုက်ခိုက်တတ်တယ်၊ ကျန်းယန်လည်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အကြိမ်တိုင်းမှာတော့ သူတားဆီးနိုင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူတားဆီးလို့မရတော့ဘူး၊ သူက ဒီမြင်ကွင်းဖြစ်ပေါ်လာတာကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေရုံပဲ တတ်နိုင်တော့တယ်။

ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်က လျင်မြန်စွာ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်ရောက်လာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူက ဖြူဖျော့ပြီး သွေးမရှိတဲ့လက်တစ်ဖက်ကို ပြန်ယူဆောင်လာခဲ့တယ်။

ဘလောက်တုံးတွေကို တပ်ဆင်သလိုပဲ။

ယန်ကျန့်ရဲ့ကိုယ်ပိုင်လက်က ထူးဆန်းစွာနဲ့ သူ့ဘာသာသူ ပြုတ်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ကျသွားတယ်၊ အဲ့ဒီအချိန်မှာ တခြားလက်တစ်ဖက်က ချောမွေ့စွာနဲ့ သူ့နေရာကို ဝင်ယူပြီး သူ့ရဲ့လက်အသစ်ဖြစ်လာတယ်။

တပ်ဆင်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီ။

ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားခြင်းက အဆုံးသတ်သွားပြီး ယန်ကျန့်က သူ့လက်မောင်းတစ်လျှောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတဲ့ အေးစက်တဲ့ခံစားမှုကို ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရတယ်။

လက်ရဲ့နေရာက အာရုံခံစားမှုအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားတယ်၊ ထိတွေ့မှုနဲ့ နာကျင်မှုတွေ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်၊ သူ့အပိုင်မဟုတ်တဲ့သူစိမ်းဆန်တဲ့ခံစားချက်တစ်ခု သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ပေါ်ပေါက်လာတယ်။

ကြောက်စရာကောင်းတာက ယန်ကျန့်က သူ့လက်ကို လှုပ်ရှားဖို့ကြိုးစားတဲ့အခါ ဒီဖြူဖျော့ပြီး ထူးဆန်းတဲ့လက်က သူ့ရဲ့ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရပြီး သူ့အတွေးတွေအတိုင်း လှုပ်ရှားနိုင်တာပဲ။

"ဒါက ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်က ငါ့အပေါ်မှာ တစ္ဆေလက်တစ်ဖက်ကို အတင်းအကျပ်ဆက်စပ်ပေးလိုက်တာလား။ ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဟန်ချက်ညီမှုက ဒီတတိယတစ္ဆေရဲ့နေထိုင်မှုကြောင့် ပျက်စီးသွားနိုင်ခြေအလွန်များတယ်၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် ငါပိုပြီးဆိုးဆိုးရွားရွားသေသွားနိုင်တယ်။"

ယန်ကျန့်က သွားကြိတ်လိုက်တယ်၊ သူက တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ခြယ်လှယ်မှုကြောင့် လက်တစ်ဖက်အစားထိုးခံရတာကို မလိုလားပေမယ့် အခုအချိန်မှာ ဒါကို ပြန်ပြောင်းလဲဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိတော့ဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလက်က အသက်ရှင်နေတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုမရှိဘဲနဲ့ ဒါက လူတွေကို စတင်သတ်ဖြတ်လိမ့်မယ်၊ ဒါကို ဖယ်ရှားပြီး ချုပ်နှောင်လို့လည်းမရဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခုအချိန်အထိ သူက အရေအတွက်ပြည့်မီဖို့ ဒီတစ္ဆေလက်ကို လိုအပ်နေတုန်းပဲ။

တစ်နည်းအားဖြင့်ပြောရရင် လက်ရှိအခြေအနေအောက်မှာ သူက တစ္ဆေလက်ကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာပဲ ထားထားနိုင်တယ်။

"လောလောဆယ်တော့ အဲ့ဒါကို ထားလိုက်တော့၊ အရာအားလုံးပြီးသွားမှ ဒါကို ဖြေရှင်းကြတာပေါ့။" ယန်ကျန့်က သူ့ရဲ့ပြုတ်ကျသွားတဲ့လက်ကို အမြန်ကောက်ယူလိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့မူလခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်ပစ်မနေချင်ဘဲ သူက ဒါကို သေတ္တာတစ်လုံးထဲထည့်ပြီး သေချာလုံခြုံအောင်ထားလိုက်တယ်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းအဲ့ဒါကို ကြားလိုက်လား။"

ရုတ်တရက် ကျန်းလေ့ရဲ့စိုးရိမ်တကြီးအသံက ထွက်ပေါ်လာတယ်-

"ဝမ်ကျန်းကို ကယ်တင်ပြီးတဲ့နောက် ငါ့နောက်မှာ ပုလင်းတစ်လုံးမြေပြင်ပေါ်ကျသွားတဲ့အသံကို ကြားလိုက်ရတယ်လို့ ငါထင်တယ်။ မင်းဘက်မှာ တိတိကျကျ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ၊ အကူအညီလိုသေးလား။ အခြေအနေက ဆိုးရွားနေတယ်လို့ ငါခံစားရတယ်။"

မြေပြင်ပေါ်ကျသွားတဲ့ပုလင်းသံလား။

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေလက်ရဲ့ပြန်လည်နိုးထမှုကို တားဆီးရာမှာ အလုပ်များနေလို့ သူတခြားဘာမှကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ဘူး။ အခု ကျန်းလေ့ရဲ့တိုက်တွန်းမှုနဲ့အတူ သူချက်ချင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။

ရွှေရောင်ပုလင်းတစ်လုံးက မြေပြင်ပေါ်မှာ အနည်းငယ်တုန်ခါနေတယ်၊ သူ့ရဲ့ပါးစပ်ဝက ပွင့်နေပြီး လုံးဝဗလာဖြစ်နေကာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ အောက်ခြေကို မြင်နိုင်တယ်၊ ယခင်က ထူးဆန်းပြီး နိမိတ်မကောင်းတဲ့အငွေ့အသက်တွေ ကင်းမဲ့နေတယ်။

အတွင်းကတစ္ဆေက လွတ်မြောက်သွားပြီ!

မိုးရွာတုန်း မိုးကြိုးပစ်ခံရသလိုပဲ။

မကောင်းတဲ့အရာတွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခုဖြစ်ပျက်နေပြီး ဖြစ်ရပ်တိုင်းက စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနဲ့ အသက်ရှူကျပ်တဲ့ခံစားချက်ကို ယူဆောင်လာတယ်။

"ဖိနှိပ်မခံရတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ငါမတော်တဆလွှတ်ပေးလိုက်မိပြီ။"

ယန်ကျန့်က ခက်ထန်တဲ့မျက်နှာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်၊ သူ့အကြည့်က လွတ်မြောက်သွားတဲ့တစ္ဆေကို ရှာဖွေဖို့ ပတ်ပတ်လည်ကို ဝေ့ဝဲနေတယ်။

"ဘာ"

ထိတ်လန့်တကြားအသံတွေက ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာတယ်။

ယန်ကျန့်က "အခြေအနေက ငါတို့အရင်က စိတ်ကူးထားတာနဲ့ ကွဲပြားနေတယ်။ တစ္ဆေရဲ့ဝမ်ကျန်း အပေါ်တိုက်ခိုက်မှုက ငါ့ကို အခြေအနေမှားယွင်းစွာဆုံးဖြတ်စေခဲ့တယ်။ တစ္ဆေအရေအတွက်ကို အလျင်စလိုတိုးမြှင့်လိုက်တာက ငါတို့ကို ဒီကတစ္ဆေတွေရဲ့အသတ်ခံရခြင်းကနေ ရှောင်ရှားစေခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါလွှတ်လိုက်တဲ့တစ္ဆေကလည်း ဒုက္ခအများကြီးဖြစ်စေခဲ့ပြီ။"

"ဒါဆို ငါတို့အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။" ဝမ်ကျန်းက သေဘေးကနေ ကပ်သီးလေးလွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး အသက်မရှူနိုင်သေးခင်မှာပဲ ပိုကြီးမားတဲ့အကျပ်အတည်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတယ်။

"တစ်ဖက်ကို စီမံခန့်ခွဲရတာခက်ခဲပြီး နောက်တစ်ဖက်ကို လျစ်လျူရှုမိတယ်၊ လုံးဝဟန်ချက်ညီမှုရရှိဖို့က အရမ်းခက်ခဲတယ်။ မင်းတို့တစ္ဆေဆရာအားလုံး အခုခံစားမိသင့်ပြီ၊ မင်းတို့စွမ်းရည်တွေကို သုံးလို့ရသေးလား။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ငါသုံးလို့ရတယ်၊ အရင်ကလို လုံးဝထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားတာမျိုးမဟုတ်ဘူး။" ကျန်းလေ့က ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က "ဒါဆိုရင် လုံလောက်ပြီ၊ ဒါက ငါတို့ဘက်က တစ္ဆေအရေအတွက်မှာ အားသာချက်ရှိတယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်၊ ဒါက အရေးကြီးတယ်။ လောလောဆယ်တော့ ဟန်ချက်ညီမှုရရှိပြီလို့ ငါယူဆလိုက်မယ်။ နောက်တစ်ဆင့်လှမ်းမယ့်ခြေလှမ်းက တခြားတစ္ဆေဆရာတွေကို ရှာဖွေဖို့ပဲ။"

"နေဦး၊ မင်းနောက်ထပ်တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို လွှတ်ပေးလိုက်တာမဟုတ်ဘူးလား။ မင်းအဲ့ဒါကို ကိုင်တွယ်တော့မှာမဟုတ်ဘူးလား။"

ဟွမ်ကျီယာက အလျင်စလိုပြောသည်။

ယန်ကျန့်ရဲ့မျက်လုံးတွေက ကျဉ်းမြောင်းသွားတယ်

"အဲ့ဒီတစ္ဆေ၊ ငါသူ့ကို တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကြောင့် ပုလင်းထဲကနေ လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးတဲ့နောက် ငါတို့ပတ်လည်မှာ တစ္ဆေရှိနေတယ်ဆိုတာ ငါသေချာတယ်၊ သူထွက်မသွားခဲ့တာ သေချာတယ်၊ ငါသူ့ကို မတွေ့သေးရုံလေးပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ။ ငါတို့တစ္ဆေဆရာငါးယောက်နဲ့ဆိုရင် အဲ့ဒီတစ္ဆေပေါ်လာရင်တောင် ငါတို့ချက်ချင်းဖိနှိပ်နိုင်တယ်။"

"အပြင်ကတစ္ဆေတွေက ငါတို့ရဲ့တကယ့်စိုးရိမ်ပူပန်မှုမဟုတ်ဘူးလား။"

ပုလင်းထဲကတစ္ဆေနဲ့ တစ္ဆေခေါင်းတလားထဲကတစ္ဆေတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် နောက်ပိုင်းက အများကြီးပိုကြောက်စရာကောင်းတယ်။ အရင်ကောင်က အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ယုံကြည်မှုကို သူတို့ကို ချန်ထားခဲ့တယ်။

"အခုငါ့နောက်လိုက်ခဲ့၊ ငါတို့က ပြဿနာတွေပေါ်လာသလို ကိုင်တွယ်သွားမယ်။ ဒီမှာနေနေတာက သေခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေတာပဲ။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ ပြဿနာအားလုံးမဖြေရှင်းရသေးကြောင်း သူသိသော်လည်း အချိန်က သူတို့ကို ဆက်လက်ရပ်တန့်နေခွင့်မပေးပေ။

အနီးအနားရှိတစ္ဆေများကို ဆွဲဆောင်ရန် ချက်ချင်းလှုပ်ရှားရန် လိုအပ်သည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့်သာ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဆက်လက်လေ့လာနိုင်ပြီး လူ့အရေပြား စာရွက်ပေါ်တွင် ဖော်ပြထားသော ရှင်သန်နိုင်ခြေသည် အမှန်တကယ်ဟုတ်မဟုတ် ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။