အဖွဲ့အတွင်းမှ အန္တရာယ်
Vol. 31 Ch. 460
အခြေအနေက ထင်ထားတာထက် ပိုရှုပ်ထွေးတယ်။
တစ္ဆေခေါင်းတလားက တစ္ဆေဘယ်နှစ်ကောင်ကို ဖိနှိပ်နိုင်လဲဆိုတာ မရှင်းလင်းဘူး။ ထိုအစား အဲ့ဒီတိုက်ခိုက်မှုက ယန်ကျန့်ကို သူ့လက်နဲ့ကိုယ်တိုင် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို လွှတ်ပေးစေခဲ့တယ်။
ရွှေရောင်ပုလင်းထဲကတစ္ဆေရဲ့သဘာဝကိုတော့ ယန်ကျန့်က ဘာသဲလွန်စမှမရှိဘဲ လွှတ်ပေးပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် သူက သူ့ကိုယ်သူ မဖော်ထုတ်သေးဘူး။
သူခန့်မှန်းတာက လွတ်မြောက်သွားတဲ့တစ္ဆေက တစ္ဆေလက်လိုပဲ တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့တတိယအလွှာမှာ ပုန်းအောင်းနေနိုင်တယ်၊ အမြင်အာရုံကို အားကိုးတဲ့သာမန်တစ္ဆေဆရာတွေအတွက် မမြင်နိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူက ပုလင်းထဲကတစ္ဆေရဲ့ခြေရာကို တစ်စက်မှမတွေ့ခဲ့တာ။
ဖြစ်နိုင်တာက အဲ့ဒီတစ္ဆေက သူတို့ငါးယောက်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတာ။
ဒါပေမဲ့ ဒါက အရေးမကြီးတော့ဘူး။
တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်သာ မငြိမ်းသရွေ့ သူတို့က တစ္ဆေခေါင်းတလားကတစ္ဆေတွေကို ဆက်လက်ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး အမည်မသိတစ္ဆေကို ဖိနှိပ်ဖို့ ခေါင်းတလားကို သုံးနိုင်တယ်။
အခု သူတို့က ကျန်ရှိနေတဲ့လူတွေနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့နည်းလမ်းတစ်ခုရှာပြီး ထွက်ပြေးဖို့နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေဖို့လိုတယ်။
သူတို့ဒီမှာ ကြာကြာနေလေလေ၊ ပိုအန္တရာယ်များလေပဲ။
"ငါ့နောက်လိုက်ပြီး သတိထားကြ။ ဒီကတစ္ဆေတွေက ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးပြီ။ ဝမ်ကျန်းရဲ့တိုက်ခိုက်မှုက အကောင်းဆုံးဥပမာပဲ။ အတူတူနေတာက မင်းတို့ကို ဘေးကင်းစေမယ်ဆိုတဲ့စည်းမျဉ်းကို အရမ်းအားမကိုးကြနဲ့။ ဒါ့အပြင် ငါတို့ကြားထဲမှာ နောက်ထပ်တစ္ဆေတစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုချက်ချင်းတော့ မင်းတို့ ဖိနှိပ်မခံရသေးဘူး။ အရေးကြီးတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ မင်းတို့ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတွေရဲ့စွမ်းအားကို သုံးပြီး ကိုယ့်အသက်ကိုယ်ကယ်တင်နိုင်တယ်။ ငါလုပ်ပေးနိုင်တာက ဒီလောက်ပဲ။"
ယန်ကျန့်က ဗလာဖြစ်နေတဲ့ဝိညာဉ်ပုလင်းကို ကြည့်ပြီး သွားကြိတ်ကာ စိတ်ကိုစုစည်းပြီးနောက် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ကောက်ယူပြီး လှုပ်ရှားစပြုတော့တယ်။
ဒီလှုပ်ရှားမှုအစီအစဉ်က ပြီးပြည့်စုံခြင်းနဲ့ အလှမ်းဝေးပြီး ကြီးမားတဲ့အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ တစ္ဆေခေါင်းတလားထဲကတစ္ဆေတွေက သူတို့ရဲ့သတ်ဖြတ်မှုတွေကို ဆက်မလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုတာကတော့ သေချာတယ်။ သူတို့က သူတို့ရဲ့လုံးဝပျက်စီးခြင်းကို နှောင့်နှေးနိုင်ခဲ့ကြတယ်။
ဒီတစ်ကြိမ်က သူတို့ရဲ့နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ပဲ။
သူတို့ဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျက်ထွက်သွားနိုင်မလားဆိုတာက လာမယ့်လုပ်ဆောင်ချက်တွေ အပေါ်မှာ မူတည်တယ်။
"ယန်ကျန့်၊ မင်းဒါက အဆင်ပြေတယ်လားဆိုတာ သေချာရဲ့လား။"
ကျန်းလေ့က အနည်းငယ်မသေချာမရေရာစွာနဲ့ "မင်းလွှတ်လိုက်တဲ့တစ္ဆေကို တစ္ဆေခေါင်းတလားက ယူသွားခဲ့ရင်ရော။ ငါတို့ကြားကဟန်ချက်ညီမှုက ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်။"
"ငါတို့အခု အဲ့ဒါကို စိတ်ပူနေလို့မရဘူး။ ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့ အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး။ လက်ရှိအခြေအနေအရ ဒါက ငါလုပ်နိုင်သမျှအကောင်းဆုံးပဲ။"
ယန်ကျန့်က "အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့က တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိပြီးပြီ၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေခေါင်းတလားက တစ္ဆေတွေရဲ့တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မခံခဲ့ရဘူး၊ ဒါက အစီအစဉ်က အများစုပြီးမြောက်သွားပြီဆိုတဲ့သဘောပဲ။"
"သဘာဝလွန်အခြေအနေတစ်ခုမှာ ဘယ်သူမှ အရာအားလုံးက ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာရှိတယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူး။ ငါက လူတစ်ယောက်သက်သက်ပဲ၊ နတ်ဘုရားမဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ဒီအဆင့်မှာ ရွေးချယ်စရာများနေတာက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လဲ။ မင်းတို့မြင်ခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါတစ္ဆေအရေအတွက်ကို မတိုးမြှင့်ခဲ့တဲ့အခိုက်အတန့်မှာ ငါတို့ချက်ချင်းတိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရတယ်။"
"ဒါက လက်ရှိဖိနှိပ်ခံထားရတဲ့တစ္ဆေအရေအတွက်က ကိုးကောင်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်။ သူသာ နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်၊ တစ်ယောက်တည်းပဲ သတ်ခဲ့ရင် ငါတို့အားလုံး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့က ငါတို့ရဲ့အကန့်အသတ်ကို ရောက်သွားလို့ပဲ။"
ဤစကားများကြောင့် လူတိုင်း၏ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားသည်။
သူတို့ရဲ့အခြေအနေ ဘယ်လောက်အန္တရာယ်များလဲဆိုတာကို သူတို့သဘောပေါက်သွားကြသည်။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်သာ ခဏနောက်ကျပြီး မီးညှိခဲ့ရင်၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေက အဲ့ဒီအခွင့်အရေးကိုယူပြီး နောက်တစ်ကြိမ်သတ်ဖြတ်ခဲ့ရင် သူတို့ရှင်သန်ဖို့အခွင့်အရေးမှန်သမျှ ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။
အခုသူတို့မှာ အသက်ရှင်ဖို့အခွင့်အရေးရှိပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ခြေရှိတယ်။ စွန့်စားမှုတချို့လုပ်ရရင်တောင် ဒါက ထိုက်တန်တယ်။
ဝေဖန်စရာဘာမှမရှိဘူး။
"သွားကြစို့၊ ယန်ကျန့်။ မင်းလွှတ်လိုက်တဲ့တစ္ဆေက ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ရင်တောင် ငါတို့အဲ့ဒါကို တွန်းလှန်ဖို့နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာကြမှာပေါ့။"
ဝမ်ကျန်းက ပြောသည်၊ သူက အနည်းငယ်တည်ငြိမ်သွားပြီးဖြစ်သည်။ တစ္ဆေတစ်ကောင်က သူတို့အုပ်စုထဲကို စိမ့်ဝင်လာနိုင်တယ်ဆိုတဲ့အတွေးက သူ့ကျောရိုးကို စိမ့်တက်သွားစေခဲ့သည်။
သို့သော် အပြင်ဘက်အမှောင်ထုထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့တစ္ဆေတွေက ပိုပြီးကြောက်စရာကောင်းတယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့မှာ တစ္ဆေတွေနဲ့အတူ လမ်းကြောင်းပေါ်ဆက်သွားဖို့မှလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး။
သူတို့အသက်ရှင်နိုင်မလားဆိုတာကိုတော့ သူဘာမှမသိဘူး၊ သူသိတာက သူยังမသေသေးဘူး၊ ပြီးတော့ တတ်နိုင်သလောက်ကြာကြာ အသက်ရှင်နေလိမ့်မယ်။
"မင်းပြောတာမှန်တယ်။ ဒီအချိန်မှာတော့ ငါတို့အများကြီးမမျှော်လင့်နိုင်တော့ဘူး။ မင်းအရမ်းကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ်။ ငါသာဆိုရင် ငါသေနေလောက်ပြီ။ ငါတို့မှာ အခွင့်အရေးရှိနေတုန်းပဲ၊ လက်မလျှော့ကြနဲ့၊ ငါတို့ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့နည်းလမ်းတစ်ခု သေချာပေါက်ရှာတွေ့မှာပဲ။"
အခြားတစ္ဆေဆရာတစ်ဦးက နားလည်မှုပြသသည်။
သံသယများ ပယ်ဖျောက်ပြီး သေမလား၊ ရှင်မလား ရုန်းကန်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီ။
ထို့ကြောင့် အုပ်စုသည် ရှေ့သို့ဆက်လက်ချီတက်သွားသည်။
ယန်ကျန့်က ရှေ့မှဦးဆောင်နေပြီး တခြားလူတိုင်းက အမှောင်ထဲမှာ သူတို့လမ်းကို စမ်းတဝါးဝါး ရှာဖွေရင်း အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းနေသော လေ့ကျင့်ရေးစခန်းရှိတခြားသူများ၏ခြေရာများကို ဆက်လက်ရှာဖွေနေကြသည်။
ယန်ကျန့်၏လက်ထဲရှိတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏မီးတောက်သည် တဖျပ်ဖျပ်ခတ်နေပြီး အေးစက်ပြီး ညိုမှိုင်းသောအငွေ့အသက်က သူတို့ကို လွှမ်းခြုံထားကာ တစ်လျှောက်လုံး ကျောချမ်းစရာ ခံစားချက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
သူအနီးအနားတွင် မှိန်ဖျော့သောပုပ်သိုးတဲ့အနံ့ကို ရနိုင်သည့်အချိန်များပင်ရှိပြီး ရံဖန်ရံခါ သူ၏အမြင်အာရုံအစွန်းများမှ ဖြတ်ပြေးသွားသောထူးဆန်းသည့်ပုံရိပ်များကို ဖမ်းမိနိုင်သည်။
တစ္ဆေများသည် သူတို့ပတ်လည်တွင် လှည့်လည်နေကြသည်။
တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်သည် လမ်းညွှန်မီးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပြီး သူတို့သည် အစာဖြစ်သည်။
အတူတကွ နှစ်ခုပေါင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေကို သူတို့အနီးအနားသို့ ခိုင်မြဲစွာဆွဲဆောင်ထားပြီး ၎င်းကို တခြားသူများကို သတ်ဖြတ်ရန် ထွက်ခွာခြင်းမှ တားဆီးထားသည်။
သို့သော် အုပ်စုလိုက် ပျက်စီးခြင်းအန္တရာယ်ကို ဤအစီအစဉ်၏ခြေလှမ်းတစ်ခုအတွက်သာ ယူခဲ့သည်၊ အန္တရာယ်မှ လုံးဝလွတ်မြောက်ပြီး ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် အနည်းဆုံး နောက်ထပ်ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း လိုအပ်သေးသည်။
ဤသည်တို့တွင် မည်သည့်အန္တရာယ်များ ပါဝင်မည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။
"ငါ့လက်မောင်းက တဖြည်းဖြည်း အာရုံခံစားမှုမရှိတော့ဘူး၊ တစ္ဆေလက်တစ်ဖက်က တိုက်စားသွားသလိုပဲ။"
ယန်ကျန့်က လျှောက်သွားနေစဉ် မှတ်ချက်ချသည်မှာ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်က သူ၏လက်မောင်းကို တစ္ဆေလက်တစ်ဖက်ဖြင့် အတင်းအကျပ်အစားထိုးခဲ့ကတည်းက သူ၏လက်မောင်းတစ်ခုလုံး ထုံကျင်နေခဲ့သည်။
၎င်းတွင် ထိတွေ့မှုအသိမရှိ၊ အအေး သို့မဟုတ် အပူကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းမရှိ၊ နာကျင်မှုလည်းမရှိ၊ သို့သော် ထူးဆန်းစွာ ၎င်းသည် လွတ်လပ်စွာလှုပ်ရှားနိုင်သေးသည်။
ထို့အပြင် တစ္ဆေလက်ကို တပ်ဆင်ပြီးနောက် ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်များအစားထိုးလိုသည့် ပင်ကိုစိတ်သည် လျော့ကျသွားသည်။
ယန်ကျန့်သိသည်မှာ ဤခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်၏ပင်ကိုစိတ်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ပို၍ တစ္ဆေဆန်လာပြီး သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ယိုယွင်းမှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း 'တိုးတက်' သွားသောကြောင့် ယာယီအားဖြင့်သာ ငြိမ်သက်သွားခြင်းဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် ထိုစိတ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သို့သော် ထိုသို့သော ကျပန်းခန္ဓာကိုယ်လဲလှယ်ခြင်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဟန်ချက်ညီမှုကို လွယ်လွယ်ကူကူပျက်စီးစေနိုင်ပြီး ပို၍ပင်ပြင်းထန်သောပြဿနာများကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။
"ဒီအချိန်မှာ ငါ့ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေ ဘယ်လောက်ပဲဆိုးနေပါစေ ငါဂရုမစိုက်နိုင်ဘူး၊ ငါတို့အသက်မရှင်နိုင်ခဲ့ရင် ဘာမှအရေးမကြီးတော့ဘူး။"
သူက ခက်ထန်သောအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ယနေ့ နောက်ထပ်အမှားတစ်ခုလုပ်မိလျှင် သူတကယ်ပဲ ဒီမှာသေသွားနိုင်သည်ဟု ခံစားမိသည်။
ဒီကတစ္ဆေတွေက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းပြီး သူ့ကို အလွန်အမင်းအင်အားမဲ့သလို ခံစားစေသည်။
ရှောင်လွှဲမရနိုင်သော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ဖြစ်စေနိုင်ခြေအလွန်များသည်။
သူ၏ဆက်လက်လုပ်ဆောင်မှုအလယ်တွင်...
ဌာနချုပ်မှ အစည်းအဝေးသည် ဆက်လက်ကျင်းပနေဆဲဖြစ်သည်။
ဝမ်ရှောင်မင် ယန်ကျန့်နှင့် စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ကွန်ဖရင့်ခန်းသို့ ပြန်လာပြီး တာဝန်တစ်ခုကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း စီစဉ်လိုက်သည်- "ယန်ကျန့်နဲ့အခြေအနေက ငါတို့ထင်ထားတာထက် ပိုဆိုးတယ်။ ငါတို့တစ်ခုခုမလုပ်ရင် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကလူတိုင်း အဲ့ဒီမှာ သေသွားလိမ့်မယ်။"
"အခြေအနေကို ယန်ကျန့်က လောလောဆယ် တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ထားတယ်။ သူက သူ့ပတ်လည်မှာ တစ္ဆေဆရာလေးဦးကို စုစည်းထားပြီး တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်တဲ့အခြေအနေကို မနည်းထိန်းသိမ်းထားရင်း ယာယီဘေးကင်းနေတယ်။"
"သူအကြာကြီးဘေးကင်းမှာမဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေက ကျန်ရှိနေတဲ့တစ္ဆေဆရာတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး သူဖိနှိပ်ထားတဲ့အရေအတွက်ကို တိုးမြှင့်လိုက်တာနဲ့ သူတို့က နောက်တစ်ကြိမ် သီးခြား ဖြစ်နေတဲ့အခြေအနေကို ရောက်သွားမှာပဲ၊ ပြီးတော့ ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်က ဖြေရှင်းမရနိုင်ဘဲ ကျန်နေလိမ့်မယ်။" ကျန်းရှန်ဘိုင်အမည်ရှိ လူငယ်တစ်ဦးက မလှပသောအမူအရာဖြင့် ပြောသည်။
"ဒါကြောင့် ပါမောက္ခဝမ်၊ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ရဲ့အရင်ကအကြံပြုချက်ကိုပဲ ဆက်လက်အဆိုပြုပါတယ်။"
"ငါတို့က အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဖွဲ့ပြီး ဆာလောင်သောတစ္ဆေကို ကန့်သတ်ထားတဲ့အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ထုတ်ယူသင့်တယ်။ ငါကိုယ်တိုင် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး အဲ့ဒီအရာကို ရိုက်သွင်းပြီး ဒီအဆင့်-S တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။"
ရှိနေသူအားလုံးသည် ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာများဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီသည် တစ္ဆေနှစ်ကောင် သို့မဟုတ် သုံးကောင်ပင် ထိန်းချုပ်ထားကြသည်။
အဖွဲ့လိုက်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့် သူတို့သည် တစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေသောအခြေအနေတွင် ရှိမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။
ပြီးတော့ တစ္ဆေနယ်မြေကို ထိန်းချုပ်ထားသူတစ်ဦးက ယန်ကျန့်ကဲ့သို့ အလောင်းကောင်သံချောင်းကို အသုံးပြုလျှင် သူတို့သည် တားချန်းမြို့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောမြင်ကွင်းကို ပြန်လည်ဖန်တီးနိုင်ပြီး တစ္ဆေစေတမန်ဟု သိကြသောတစ္ဆေကို အလွယ်တကူနှိမ်နင်းနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
ကျန်းရှန်ဘိုင်သည် ဤကိစ္စကို တာဝန်ယူရန် လုံလောက်သောယုံကြည်မှုရှိသည်၊ အကြောင်းမှာ သူသိသည်မှာ ခွင့်ပြုနိုင်သောအခြေအနေများအောက်တွင် သူသည် ယန်ကျန့်ယခင်က လုပ်ခဲ့သလောက် ကောင်းအောင်လုပ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဒုတိယဝန်ကြီး ချောင်ယန့်ဟွာသည် စဉ်းစားခြင်းထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်။
အခြေအနေသာ ဆက်လက်တိုးတက်နေလျှင် သူသည် ကျန်းရှန်ဘိုင်၏အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် စဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။
" ဒီအစီအစဉ်ကို ဒီအချိန်မှာ အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ဆန့်ကျင်ပါတယ်။"
သို့သော် ထိုအခိုက်တွင် ခေါင်းစွပ်ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးက ရှင်းလင်းပြီး အေးစက်သောအသံဖြင့် "အခုအရေးအကြီးဆုံးတာဝန်က ယန်ကျန့်ကို ကယ်တင်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုရှာဖွေဖို့ပဲ၊ နောက်တစ်ဆင့်လှမ်းမယ့်လုပ်ဆောင်ချက်ကို စဉ်းစားဖို့မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့သာ ခင်ဗျားရဲ့အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ရင် ဒါက လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကလူတိုင်းကို တိုက်ရိုက်စွန့်လွှတ်လိုက်တာနဲ့ ညီမျှသွားလိမ့်မယ်။"
"အခုချက်ချင်း ငါတို့က လူကယ်တင်တာကို ဦးစားပေးသင့်တယ်။ နောက်ဆက်တွဲ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို နောက်မှ ဆွေးနွေးလို့ရတယ်။"
"ထုံချန့်? မင်းက လူသစ်တစ်ယောက်၊ အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းနားလည်မှုမရှိသေးဘူး။ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကလူတွေကို ကယ်တင်ဖို့ နောက်ကျသွားပြီဆိုတာကို မင်းမသိဘူး။"
ကျန်းရှန်ဘိုင်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေက ဒဏ်ရာရသူတွေကို ကယ်ဆယ်ဖို့ ဝန်ထမ်းတွေလွှတ်ပြီး ငြှိမ်းသတ်နိုင်တဲ့ မီးလောင်မှုတွေနဲ့မတူဘူး။ နည်းလမ်းသာမှားခဲ့ရင် အထောက်အပံ့သွားပေးတာက သေခြင်းကို ရှာဖွေတာပဲ။ ငါတို့က ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ဖြတ်တောက်တတ်ဖို့ သင်ယူရမယ်၊ လူတွေကို သူတို့ရဲ့အဓိပ္ပာယ်မဲ့တဲ့သေဆုံးခြင်းဆီကို မပို့သင့်ဘူး။"
ထုံချန့်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုပြီး လှည့်ပြောသည်။
"ပါမောက္ခဝမ်၊ မင်းမှာ အကြံကောင်းတစ်ခုခုရှိလား။"
အခြားသူများ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဝမ်ရှောင်မင်ဘက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ငါယန်ကျန့်နဲ့ ဖုန်းပေါ်မှာ စကားပြောခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူငါ့ကို တစ်ခုခုပြောခဲ့တယ်။"
ဝမ်ရှောင်မင်က တည်ငြိမ်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာပြောသည်။
"ဓာတ်ခွဲခန်းထဲက တစ္ဆေခေါင်းတလားက ရှိနေတုန်းပဲ၊ ဒီသတင်းအချက်အလက်က အဓိကပဲ။"
"တစ္ဆေစေတမန်လို့ ကုတ်နံပါတ်ပေးထားတဲ့ ဒီတစ္ဆေက တစ္ဆေခေါင်းတလားကိုယ်တိုင်လား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေခေါင်းတလားအတွင်းထဲကတစ္ဆေတစ်ကောင်လား။ အခု တစ္ဆေခေါင်းတလားနဲ့ တစ္ဆေက ကွဲကွာသွားပြီဆိုတော့ သူတို့က သတ္တဝါတစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘူးထင်တယ်။ သူတို့သာ တစ်ခုတည်းမဟုတ်ရင် လက်ရှိတစ္ဆေခေါင်းတလားက ဘာအရေးပါမှုရှိသေးလဲ။"
"တစ္ဆေခေါင်းတလားက သူ့ရဲ့သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို ဆုံးရှုံးပြီး သာမန်ခေါင်းတလားတစ်ခုအဖြစ် ယိုယွင်းသွားပြီလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူက... တစ္ဆေနဲ့ တစ်မျိုးမျိုးသောဆက်သွယ်မှုရှိနေသေးလား။"
"ငါတစ္ဆေခေါင်းတလားကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျပြန်လေ့လာဖို့ ဓာတ်ခွဲခန်းကို သွားဖို့လိုတယ်။ ဒါက လက်ရှိအခြေအနေမှာ အကူအညီတချို့ ပေးနိုင်လောက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းက ဓာတ်ခွဲခန်းနဲ့ အရမ်းနီးကပ်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီခရီးစဉ်က နည်းနည်းအန္တရာယ်များနိုင်တယ်။"
ထိုအခိုက်တွင် ထုံချန့်က ချက်ချင်းမတ်တပ်ထရပ်ပြီး "ကျွန်မ ပါမောက္ခဝမ်နဲ့အတူ ဒီခရီးစဉ်ကို လိုက်ပါပါ့မယ်။ ကျွန်မရှိနေရင် ဘာအန္တရာယ်မှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။"
"လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုံလောက်မှာလဲ။ ငါ့ကိုပါ ထည့်တွက်။" ဖုန်းချွမ်က ဆေးလိပ်သောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ပါမောက္ခဝမ်ကို ကာကွယ်ပေးတာက ကျွန်တော့်တာဝန်ပဲ။ ကျွန်တော်သူ့ကို တစ္ဆေခေါင်းတလားကို ပြန်လည်ရယူဖို့ ဓာတ်ခွဲခန်းကို အစောင့်အရှောက်လိုက်ပါပေးပါ့မယ်။"
တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော လီကျွင်းကလည်း စကားစလိုက်သည်။
သို့တိုင် ဒုတိယဝန်ကြီး ချောင်ယန့်ဟွာက ရုတ်တရက်ပြောသည်
"ကျွန်တော်၊ ဒုတိယဝန်ကြီးအနေနဲ့ ခင်ဗျားတို့အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်ပေးလိုက်ပါရစေ။ ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော်ခင်ဗျားတို့အားလုံး အတူတကွလှုပ်ရှားစေဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။ ဒီမှာရှိနေတဲ့ အနည်းဆုံးတစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့လူတိုင်းက ပါမောက္ခဝမ်ကို ဓာတ်ခွဲခန်းကို အစောင့်အရှောက်လိုက်ပါပေးရမယ်။ ငါတို့က တစ္ဆေခေါင်းတလားကို ပြန်လည်ရယူရုံသာမက ဓာတ်ခွဲခန်းက တခြားအရေးကြီးတဲ့အရာတွေကိုလည်း ယူရမယ်။"
"ငါတို့သာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းဖို့နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့ရင် အဲ့ဒါက အကောင်းဆုံးပဲ။ မဟုတ်ရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ရဲ့ဆုံးရှုံးမှုတွေကို အနည်းဆုံးအထိ လျှော့ချပြီး တစ္ဆေစေတမန်ဖြစ်ရပ်ရဲ့သက်ရောက်မှု မပျံ့နှံ့အောင် သေချာစေသင့်တယ်။"
အုပ်စုလိုက်စစ်ဆင်ရေးလား။
လူတိုင်း ခဏတာ မှင်တက်သွားကြသည်။
တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တားချန်းမြို့မှ ထိပ်တန်းတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူဇာတ်ကောင်များသည် အစည်းအဝေးတက်ရောက်ရန် ရောက်ရှိလာကြသည်၊ ဥပမာ၊ ထုံချန့်၊ ထို့အပြင် J မြို့မှ အခြားတာဝန်ခံတစ်ဦးဖြစ်သူ ကောင်မင်။
ဤသူများသည် တားချန်းမြို့၏ထိပ်တန်းတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူဇာတ်ကောင်များဖြစ်သည်။
ဤဒါဇင်ခန့်ရှိသောလူများ အတူတကွအလုပ်လုပ်ခြင်းသည် မကြုံစဖူးပင်။
"ဘယ်သူမဆို သဘောမတူရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့စိုးရိမ်မှုတွေကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားပါ။" ချောင်ယန့်ဟွာက နောက်တစ်ကြိမ်ပြောသည်။
"ကျွန်တော့်မှာ ကန့်ကွက်စရာမရှိပါဘူး။"
"ကျွန်တော်လည်း မရှိပါဘူး။"
"ဒီအဆင့်-S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို တစ်ချက်လောက်ကြည့်ခွင့်ရတာက စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ဒုတိယဝန်ကြီးက အမိန့်ပေးမှတော့ သဘာဝအတိုင်း ငါတို့လိုက်နာကြမှာပေါ့။"
ကျန်းရှန်ဘိုင်က ရုတ်တရက်ပြုံးပြီး ဒီတစ်ခါတော့ ဘာမှထပ်မပြောတော့ပေ။
သူသည် ဒုတိယဝန်ကြီး၏ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သည်။
ဖြစ်ရပ်၏ပြင်းထန်မှုကို အကဲဖြတ်ရန် ဉာဏ်ပညာများကို စုစည်းခြင်း။
ဤထိပ်တန်းတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများအုပ်စုက ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့လျှင် အခွင့်အလမ်းများမှာ မြင့်မားသည် — ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း — သူ၏အစီအစဉ်ကို အသုံးပြုလိမ့်မည်။
"လူတိုင်းသဘောတူမှတော့ ထွက်ခွာကြရအောင်။" လီကျွင်းက လေးနက်စွာပြောသည်။
ကွန်ဖရင့်ခန်းတစ်ခုလုံးသည် အပြာရောင်-စိမ်းရောင်အလင်းတစ်လွှာဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်အားလုံးသည် အထူးသဖြင့် ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ဖြစ်သွားသည်။
သူသည် တစ္ဆေနယ်မြေကို အသက်သွင်းခဲ့ပြီး လူတိုင်းကို ဓာတ်ခွဲခန်း၏တည်နေရာသို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်သွားရန် ရည်ရွယ်သည်။
ဓာတ်ခွဲခန်းမှ ထွက်ပြေးလာသူတစ်ဦးအနေဖြင့် လီကျွင်းသည် ထိုနေရာနှင့် အထူးသဖြင့် ရင်းနှီးသောကြောင့် သူသည် လမ်းပြရန် အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်သည်။
ထူးဆန်းသောအပြာရောင်-စိမ်းရောင်အလင်းသည် ချို့ယွင်းနေသောလျှပ်စစ်မီးကဲ့သို့ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်နေသည်။
ကွန်ဖရင့်ခန်းတွင် ဒုတိယဝန်ကြီး ချောင်ယန့်ဟွာမှလွဲ၍ လူတိုင်း နေရာမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သူသာ ဒုတိယဝန်ကြီးမဟုတ်ဘဲ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များနှင့် ပုံမှန်ထိတွေ့နေရခြင်းမရှိခဲ့လျှင် မည်သည့်သာမန်လူမဆို ထိုသို့သောအခြေအနေတွင် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် သေဆုံးသွားမည်မှာ သေချာသည်။
သို့သော် ဌာနချုပ်တွင် မည်သို့ပင်ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်ခဲ့ပါစေ၊ အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ်အတွက် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွင် အမှောင်ထုထဲ၌ ပိတ်မိနေသူများဖြစ်သည့် ယန်ကျန့်နှင့် အခြားသူများအတွက် မည်သည့်အထောက်အပံ့မဆို အလွန်လက်တွေ့မကျပေ။
သူတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသာ အားကိုးနိုင်သည်။
သို့သော် သူတို့ကို အထောက်အပံ့မပေးနိုင်သော်လည်း သတင်းအချက်အလက်ဖြင့် အကူအညီအချို့ပေးရန်မှာမူ ဖြစ်နိုင်သေးသည်။
"ယန်ကျန့်၊ သတင်းရှိတယ်။ အဲ့ဒီချန်ယီက အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ၊ သူက ငါတို့နဲ့တွေ့ဆုံချင်နေတယ်။ သူ့တည်နေရာက ဖုန်းပေါ်မှာ ရှိနှင့်ပြီးသားပဲ၊ ငါတို့ရှေ့တည့်တည့်မှာ၊ မီတာငါးရာလောက်အကွာမှာ။" ဟွမ်ကျီယာက သူမ၏ဖုန်းကို သတိဖြင့်စောင့်ကြည့်နေစဉ် ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။
သူမသည် သက်ရှိအချက်ပြမှုရင်းမြစ်တစ်ခုကို နေရာချထားနိုင်ခဲ့သည်။
ဌာနချုပ်ရှိသတင်းအချက်အလက်မှတစ်ဆင့် ဤအချက်ပြမှုရင်းမြစ်သည် ချန်ယီပိုင်ဆိုင်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးဖြစ်သည်။
သူတို့ကဲ့သို့ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူဇာတ်ကောင်တစ်ဦး၊ လေ့ကျင့်ရေးတွင် ပါဝင်နေသူ။
"ချန်ယီ? အဲ့ဒီ အောက်တန်းစားကောင်က အသက်ရှင်နေတုန်းပဲလား။"
ယန်ကျန့်က ရှေ့သို့ရွေ့လျားနေစဉ် အနည်းငယ်ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏အသံသည် အလွန်အေးစက်နေသည်။
"သူက မင်းကို စိတ်ဆိုးအောင်လုပ်ခဲ့လို့လား။ မင်းသူ့ကို တကယ်ပဲ မကြိုက်ဘူးထင်တယ်။" ကျန်းလေ့က မေးလိုက်သည်။
ဟွမ်ကျီယာက ရှင်းပြသည်
"အရင်က အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံထဲမှာ ချန်ယီက ကျွန်မနဲ့ ယန်ကျန့်ကို တက်ကြွစွာ ဆက်သွယ်ခဲ့တယ်။ သူက ကျွန်မတို့ကို ဒုတိယထပ်စင်္ကြံမှာ တွေ့ဆုံဖို့ပြောခဲ့တယ်။ ရလဒ်အနေနဲ့ သူက ကျွန်မတို့ကို လှည့်စားခဲ့တယ်။ သူက ကျွန်မတို့ကို အဲ့ဒီမှာ သူ့ကိုစောင့်ဖို့ပြောခဲ့ပေမယ့် သူက ထွက်ပြေးသွားပြီး သူ့ဖုန်းကို ပိတ်လိုက်တယ်၊ အချက်ပြမှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်တယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့အားလုံးနဲ့ တွေ့ဆုံမှုက ပိုစောနိုင်ခဲ့မှာ။"
"သူ့ရဲ့နှောင့်နှေးမှုသာမရှိခဲ့ရင် ငါတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ကို ချွေတာနိုင်ခဲ့လောက်တယ်၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေကတောင် ဒီလောက်မြန်မြန်ကြီးထွားလာမှာမဟုတ်ဘူး။"
ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာပြောသည်- "အခု သူဒီလေ့ကျင့်ရေးစခန်းကနေ မထွက်နိုင်တော့မှ သူငါတို့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ သူ့ဖုန်းကို ဖွင့်ရဲတယ်ပေါ့လေ။"
ကျန်းလေ့က "သူလုပ်ခဲ့တာက လွန်လွန်းပြီး ငါတို့အားလုံးကိုတောင် သတ်ပစ်နိုင်ပေမယ့် ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ငါတို့ရန်ငြိုးတချို့ကို ဘေးဖယ်ထားပြီး အရင်ဆုံးထွက်ပေါက်တစ်ခုရှာဖွေဖို့ အာရုံစိုက်သင့်တယ်။"
ယန်ကျန့်၏အကြည့်သည် လက်ကနဲဖြစ်သွားသည်၊ သူသည် ဤဒေါသကို မျိုချရန် ဆန္ဒမရှိပေ။
သို့သော် ကျန်းလေ့ပြောတာမမှားပေ၊ ယခုအခါ အဖွဲ့ဖွဲ့ရန် လူမည်သူ့ကိုမဆို ရှာဖွေခြင်းသည် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သောတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူဇာတ်ကောင်တစ်ဦးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းသည် သူတို့၏ရှင်သန်နိုင်ခြေကို တိုးမြှင့်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ တစ်ယောက်ပိုသေသွားလျှင် သူတို့သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ တစ်လှမ်းပိုနီးကပ်သွားလိမ့်မည်။
"အရင်ဆုံး သူနဲ့တွေ့ဆုံလိုက်ကြရအောင်။"
ယန်ကျန့်က တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ မှန်တယ်။" ကျန်းလေ့က ခေါင်းညိတ်သည်
"ငါတို့သူ့ကို နောက်မှ သင်ခန်းစာပေးကြတာပေါ့။"
သူတို့စကားပြောနေစဉ်...
အနီးအနားရှိအမှောင်ထုထဲတွင် လေးလံသောခြေသံများက သူတို့ကို အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ လိုက်နေပြီး သူတို့ဘေးမှ ဘယ်တော့မှ မခွာပေ။
ထို့အပြင် ကျောချမ်းစရာတည်ရှိမှုတစ်ခုက အဖွဲ့ကြားတွင် ပုန်းအောင်းနေသည်။