ကြောက်မက်ဖွယ် ထိတွေ့ဆုံစည်းခြင်း

ချန်ယီသည် အမှောင်ထုထဲတွင် ရှေ့ဆက်သွားနေရင်း ယန်ကျန့်နှင့်တွေ့ဆုံမည့်အချိန်တွင် သူသည် တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှု၏အကွာအဝေးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားမည်ကို သတိမမူမိသေးပေ။

သူသိသည်မှာ ယခုအခါ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ ထွက်ခွာရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ ဤနေရာရှိတစ္ဆေများ၏ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံအရ တစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေခြင်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များကြောင်းပင်။ သူသည် အသက်ရှင်ရန်အတွက် အဖွဲ့ဖွဲ့ရန် လုံလောက်သောသူများကို ရှာဖွေရမည်။

ယန်ကျန့်သည် အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံတွင် မသေဆုံးခဲ့ကြောင်းနှင့် သူသည် အတူတကွ အသက်ရှင်ရန် တစ္ဆေဆရာအများအပြားကို စုစည်းထားကြောင်း သိရှိပြီးနောက် ချန်ယီသည် ရှုပ်ထွေးသောခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အကြောင်းမှာ သူသည် ဤတစ္ဆေမျက်လုံး၊ ယန်ကျန့်ကို လှည့်စားခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ချန်ယီ၏အမြင်တွင် ထိုသို့သောလှည့်စားမှုသည် ကိစ္စကြီးကြီးမားမားမဟုတ်ပေ၊ သူအသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာနိုင်သရွေ့ပေါ့။ ယန်ကျန့်အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ၊ သေဆုံးသည်ဖြစ်စေ သူနှင့် သိပ်မသက်ဆိုင်ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ချန်ယီ စိုးရိမ်စပြုလာသည်။ ယန်ကျန့်နှင့်တွေ့ဆုံပြီးနောက် ယခင်ဖြစ်ရပ်ကို သူမည်သို့ရှင်းပြမည်နည်း။

"ငါယန်ကျန့်ရဲ့ဖိုင်နဲ့ သတင်းအချက်အလက်အစီရင်ခံစာတချို့ကို လေ့လာဖူးတယ်။ သူက ကိုင်တွယ်ရ လွယ်ကူတဲ့ လူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး။ သူသာ ရက်စက်လာရင် ဘယ်သူမှသူ့ကို မတားနိုင်ဘူး၊ အထူးအကြောင်းရင်းတွေသာမရှိခဲ့ရင် ငါဒီယန်ကျန့်နဲ့ လုံးဝမတွေ့ဆုံချင်ဘူး။ ငါတို့တွေ့တဲ့အခါ သူငါ့ကို သတ်ပစ်မလား ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။"

ချန်ယီသည် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသည်။

တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးအတွက် သေဆုံးခြင်းသည် နေ့စဉ်ဖြစ်ပျက်နေကျအရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတို့သာ လူအနည်းငယ်ကို တကယ်ပဲသတ်ချင်ခဲ့လျှင် ၎င်းသည် စားသောက်ခြင်းကဲ့သို့ ရိုးရှင်းလိမ့်မည်။

သို့သော် ချန်ယီသည် ဤနေရာရှိတစ္ဆေများကို ယန်ကျန့်ထက် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု တွေ့ရှိသည်။

ယန်ကျန့်နှင့်ဆက်ဆံခြင်းသည် သေချာပေါက်သေဆုံးခြင်းကို မဖြစ်စေနိုင်ဘဲ ဆက်သွယ်ပြောဆိုရန် အခွင့်အရေးရှိနိုင်သေးသည်၊ သို့သော် တစ္ဆေများနှင့်ဆိုလျှင် သင်စကားပြောရန်အခွင့်အရေးမရမီ နေရာမှာတင် အသတ်ခံရလိမ့်မည်။

အသက်ရှင်ရန်အတွက် ချန်ယီသည် သွားကြိတ်ပြီး ယန်ကျန့်နှင့်တွေ့ဆုံရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုလူသည် အခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး သူ့အပေါ် အရေးမယူလောက်ဟု မျှော်လင့်နေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ အခုက နွေးထွေးမှုအတွက် အတူတကွနေရမည့်အချိန်ဖြစ်သည်။ အချင်းချင်းတိုက်ခိုက်နေခြင်းက ပို၍မြန်ဆန်သောပျက်စီးခြင်းကိုသာ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

"သူက ဆင်ခြင်တုံတရားမရှိတဲ့လူတစ်ယောက်တော့ မဖြစ်သင့်ဘူး။ ငါဆုံးဖြတ်ပြီးမှတော့ နောက်ထပ်စဉ်းစားစရာအချိန်မရှိတော့ဘူး။ ငါအမြန်ဆုံးတွေ့ဆုံဖို့လိုတယ်။ ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ တစ်ခုခုတော့ ပိုပြီးပိုပြီးမှားနေပြီလို့ ငါခံစားနေရတယ်..."

ချန်ယီက သူ၏ဖုန်းပေါ်ရှိ တည်နေရာအချက်အလက်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှောင်မိုက်နေသော်လည်း သူလျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသည်။

"ယန်ကျန့်နဲ့ တခြားသူတွေက ရှေ့တည့်တည့်မှာပဲ၊ ငါတို့တွေ့ဆုံတော့မယ်။"

အချက်ပြမှုများ ထပ်တူကျသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူအနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူတို့တွေ့ဆုံပြီးသည်နှင့် သူနောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှူချနိုင်တော့မည်ဖြစ်ပြီး ခဏတာအတွက် ကလဲ့စားချေလိုသောတစ္ဆေ၏ အသတ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။

သို့သော် ထိုအခိုက်တွင် သူသည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိအမှောင်ထုသည် မှိန်ဖျော့သောပုပ်သိုးတဲ့အနံ့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အနီးအနားတွင် လေးလံပြီး အရေးတကြီးခြေသံတစ်စုံ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

အေးစက်သောလေရှိုက်သံတစ်ခုက အမှောင်ထုနှင့်အတူ လေထုကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး လူတစ်ဦး၏မွေးညင်းများကို ထောင်ထစေကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို တုန်လှုပ်စေသည်။

ချန်ယီ၏မျက်နှာသည် ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာလှည့်ကာ ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်သည်။

သူဘာမှမမြင်ခဲ့ပေ။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းလား။"

သူက အမှောင်ထုထဲသို့ အော်ခေါ်လိုက်ပြီး သူ၏ခြေလှမ်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူ၏အသံသည် အနည်းငယ်တုန်ယင်နေပြီး ရှင်းပြမရသောကြောက်ရွံ့မှုကို ဖော်ပြနေသည်။

တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ၊ အရမ်းကို လွဲနေပြီ။

သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိပုံမှန်မဟုတ်သောအရာများနှင့် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး၏ပင်ကိုအသိစိတ်က သူ့ကို အလွန်အန္တရာယ်များသော အချက်ပြမှုတစ်ခု ပေးပို့နေသည်... ဖြစ်နိုင်သည်မှာ တကယ့်တစ္ဆေသည် အနီးအနားတွင် ရှိနေသည်။

"ငါဒီလောက်ကံဆိုးနိုင်လို့လား၊ ဒီလိုအရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်ရတယ်လို့။" ချန်ယီသည် သူ၏ဖုန်းကို ကြည့်ရင်း ချွေးများရွှဲနစ်နေသည်။

အမှောင်ထုထဲတွင် ဖုန်းသည် မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မျက်နှာပြင်ကို မြင်နိုင်ရန်လုံလောက်သော်လည်း ဤအလင်းရောင်သည် အဝေးသို့မရောက်ပေ။ အမှောင်ထုသည် တစ်မီတာခွဲအတွင်းရှိအရာအားလုံးကို မျိုချသွားသောကြောင့် သူသည် ရှင်းလင်းစွာမြင်ရန် အလွန်နီးကပ်စွာကိုင်ထားရသည်။

ဖုန်း၏မျက်နှာပြင်သည် အချက်ပြမှုရင်းမြစ်တစ်ခုကို ပြသနေသည်။

ဤအချက်ပြမှုရင်းမြစ်သည် ချန်ယီ၏ဖုန်းပေါ်ရှိအချက်ပြမှုနှင့် ထပ်တူကျနေပြီးဖြစ်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ယန်ကျန့်နှင့်အခြားသူများသည် အနီးအနားတွင် ရှိနေသည်၊ အကြောင်းမှာ တည်နေရာ၏အမှားအယွင်းသည် ဆယ်မီတာထက်မပိုနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ခုနက ခြေသံတွေက ယန်ကျန့်နဲ့ သူ့အဖွဲ့များလား။"

ချန်ယီက သူကိုယ့်ကိုယ်ကို ကြောက်လန့်နေခြင်းလားဟု တွေးမိသည်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ တစ္ဆေများလုံးဝမရှိဘဲ ယန်ကျန့်နှင့်သူ့အဖွဲ့က အမှောင်ထုထဲတွင် သူ့ကို မတော်တဆဖြတ်သန်းသွားခြင်းသာဖြစ်သည်။

အနည်းငယ်ရိုးအသော်လည်း ဤသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သောအရာမဟုတ်ပေ။

ချန်ယီသည် ရပ်တန့်ရန်မရဲပေ။ သူဆက်လက်ရွေ့လျားနေရမည်။ သူသာထိုသို့လုပ်လျှင် သူသည် ယန်ကျန့်နှင့်သူ့အဖွဲ့ကို ကြုံတွေ့နိုင်ပေသည်။ သူသာ သူတို့နှင့်တွေ့ဆုံနိုင်ခဲ့လျှင် သူသည် ဤအကျပ်အတည်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ပေမည်။

သို့သော် သူရွေ့လျားတော့မည်အပြုတွင်...

ဖုန်းမျက်နှာပြင်မှအလင်းသည် ရုတ်တရက်မှိန်သွားပြီး တောင့်တင်းပြီး မည်းနက်သောလက်တစ်ဖက်က အမှောင်ထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

တစ်ခုတည်းသော မှိန်ဖျော့သောအလင်းတန်းလေးသည် ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အေးစက်သောလေရှိုက်သံတစ်ခုနှင့် မှိန်ဖျော့သောပုပ်သိုးသည့်အနံ့က သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ဘာရှိသည်ကို ရှင်းလင်းစွာမမြင်နိုင်သော်လည်း ချန်ယီသည် လူတစ်ဦးက သူ့ရှေ့တွင် ထူးဆန်းစွာရပ်နေပြီး သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ကာ ထိုနေရာတွင် သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာခံစားမိသည်။

"တစ္ဆေ!"

ချန်ယီ တုန်လှုပ်သွားပြီး ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြည့်နေသောစကားလုံးတစ်လုံးက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်မှာ လူသားတစ်ဦးဖြစ်နိုင်ခြေမရှိပေ၊ ယန်ကျန့်၏အချက်ပြမှု အနီးအနားတွင် ရှိနေလျှင်ပင်။

မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှုမှမရှိဘဲ သူလှည့်ပြီး ပြေးတော့သည်။

သူလွတ်မြောက်နိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မလွတ်မြောက်နိုင်သည်ဖြစ်စေ ၎င်းသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူလုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ္ဆေ၏ပစ်မှတ်ထားခံရပြီးနောက် ထွက်ပြေးရန်စဉ်းစားခြင်းသည် လက်တွေ့မကျပေ။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ချန်ယီသည် လက်တစ်စုံက သူ၏လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာညှစ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်သော အသက်ရှူကျပ်သည့် ခံစားချက်က သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်အားတစ်ခုက အမှောင်ထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို လေထဲသို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။

သူသည် ပြင်းထန်စွာရုန်းကန်ရင်း သူ၏လည်ပင်းကို အလိုအလျောက်လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။

ချန်ယီသည် ဟောင်းနွမ်းစုတ်ပြဲနေသော လျှော်ကြိုးတစ်ချောင်းကို ခံစားမိသည်၊ ကြမ်းတမ်းပြီး ကျောချမ်းစရာကောင်းကာ အတိတ်က ကြိုးဆွဲချရန်အသုံးပြုသည့်အမျိုးအစားနှင့် ဆင်တူသည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ခုခံရန် ပင်ကိုစိတ်ဆန္ဒတစ်ခု သူ၏အတွင်း၌ တိုးတက်လာသည်။

သို့သော် သူ၏အတွင်းပိုင်းတစ္ဆေသည် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ လုံးဝတိတ်ဆိတ်နေပြီး မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှမရှိဘဲ သူ့ကို ရုတ်တရက်သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားစေသည်။

"ဒါက ငါ့ကိုသတ်ချင်နေတဲ့တစ္ဆေလား၊ ဒါမှမဟုတ် ယန်ကျန့်က ငါ့ကိုသတ်ချင်နေတာလား။"

ချန်ယီ၏လျှာသည် လည်ညှစ်ခံရခြင်းကြောင့် ထွက်ကျလုနီးပါးဖြစ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာသည် နီရဲနေကာ သူ၏လည်ပင်း ပတ်လည်ရှိကြိုးကို သူမှတ်မိလိုက်သည်။

၎င်းကို ယန်ကျန့်က ဖင်အန်းဟိုတယ်တွင် ပြန်လည်နိုးထခြင်းအခြေအနေတွင်ရှိနေသောလူတစ်ဦးကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏အတွေးများသည် အရေးမကြီးပေ။

သူ့အနီးအနားတွင် တောင့်တင်းပြီး အေးစက်ကာ မည်းနက်သောလက်ဖဝါးတစ်စုံက အမှောင်ထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏အဝတ်အစားများကို ဆွဲဖြဲကာ သူ၏အသားနှင့်သွေးထဲသို့ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်လာသည်... သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေနေသည်။

ပြီးတော့ ဒီကျပန်းရှာဖွေမှုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲဖြဲနေပြီး သူ့အရိုးတွေကို ကြိတ်ချေကာ သူ့ကို ကြီးမားတဲ့နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေတယ်။

"ဂါး..."

ချန်ယီ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာတုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ပါးစပ်မှ သွေးများထွေးထုတ်လိုက်သည်၊ သူ၏မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်ထွက်လာပြီး ခက်ခဲသောအသံတစ်ခုပြုလုပ်ရင်း ဤစိတ်ပျက်ဖွယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို မခုခံနိုင်တော့ပေ။

"တောက်စ်။"

သို့သော် သူသေခါနီးအစွန်းတွင်ရှိနေစဉ် အလွန်စိုးရိမ်တကြီးအသံတစ်ခုက အမှောင်ထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနည်းငယ်အံ့ဩမှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ရောယှက်နေသည်။

ချန်ယီသည် အသံကို ကြားပုံရပြီး သူ၏ခေါင်းကို အသံလာရာဘက်သို့ ခက်ခက်ခဲခဲလှည့်လိုက်သည်။

သူအမှောင်ထုထဲတွင် ဘာမှမမြင်ရဘဲ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်နေသောမီးတောက်တစ်ခုသာ မြင်ရသည်။

မီးတောက်သည်လည်း အနက်ရောင်ဖြစ်သော်လည်း အနက်ရောင်သည် လိမ်ကောက်ပြီး ကခုန်နေကာ ပုံရိပ်တစ်ခုကို မသဲမကွဲမြင်နိုင်ရုံသာရှိသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူနှင့်အခြားသူများက ချန်ယီ၏ဘေးသို့ အလျင်စလိုရောက်ရှိလာကြသည်။

ငါးမီတာပတ်လည်အတွင်း၌ သူသည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိအရာအားလုံးကို မြင်နိုင်သည်။

ချန်ယီသည် လေထဲတွင် ချိတ်ဆွဲခံထားရပြီး တစ္ဆေက လည်ပင်းညှစ်သတ်တော့မည့်အလားဖြစ်နေပြီး ထိုတစ္ဆေ၏တကယ့်အသွင်အပြင်ကိုလည်း မြင်ရသည်။

ထိုအခိုက်တွင် တစ္ဆေသည် ယန်ကျန့်ကို ကျောပေးထားပြီး သာမန်လူတစ်ဦး၏အသွင်အပြင်ရှိကာ စုတ်ပြဲနေသောရှပ်အင်္ကျီဝတ်ဆင်ထားသည်၊ အထည်သည် ညစ်ပတ်ပြီး ထူထဲသောသွေးစွန်းများဖြင့် မည်းနက်နေကာ ပုပ်သိုးနေပြီး အလောင်းကောင်ကဲ့သို့အနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်၊ သူ၏ပေါ်နေသောလက်များနှင့် ခြေထောက်များသည် တောင့်တင်းပြီး မည်းနက်နေသည်။

တစ်နေရာရာတွင် အချိန်အတော်ကြာထားရှိခဲ့ပြီး ပုပ်ဆွေးခါနီးဖြစ်နေသော်လည်း မပုပ်ဆွေးသေးသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသောခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

ယန်ကျန့်သိသည်မှာ တစ္ဆေ၏လက်ရှိအသွင်အပြင်သည် ဝေ့ကျင်းဟုခေါ်သော တစ္ဆေဆရာ၏ အသွင်အပြင်ဖြစ်သည်။

ကျရှုံးခဲ့သောစမ်းသပ်မှုတစ်ခု၊ သေဆုံးသွားသောဝေ့ကျင်း၏အလောင်းကို တစ္ဆေခေါင်းတလားမှ တစ္ဆေတစ်ကောင်က သိမ်းပိုက်သွားပြီး ၎င်းကို အခွံတစ်ခု၊ သို့မဟုတ် တစ္ဆေအတွက် ခိုလှုံရာတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဤအသွင်အပြင်သည် အရေးမကြီးပေ။

အကြောင်းမှာ မည်သူမဆို ဝေ့ကျင်း၏အလောင်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့လျှင် တစ္ဆေခေါင်းတလားမှတစ္ဆေသည် အခြားပုံစံတစ်မျိုးဖြင့် ပေါ်လာပြီး ဒုတိယတိုက်ခိုက်မှုကို စတင်မည်ဖြစ်သည်။

ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေနှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရခြင်းက ယန်ကျန့်ကို စိုးရိမ်စေသည်။

သို့သော် သူတစ်စက်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။

တစ္ဆေကို မြင်သည်နှင့် သူချက်ချင်း ၎င်းဘက်သို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ အကွာအဝေးသည် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူသာ ချန်ယီနှင့်အခြားသူများကို အတူတကွစုစည်းနိုင်ခဲ့လျှင် တစ်ယောက်တည်းရှိနေလျှင် သေချာပေါက်သေဆုံးမည်ဟူသောစည်းမျဉ်းသည် ကျိုးပေါက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ချန်ယီသည် သူတို့၏စုပေါင်းအဖွဲ့၏အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် မှတ်ယူခံရလိမ့်မည်။

နောက်မဆုတ်ဘဲ ယန်ကျန့်သည် ရှေ့သို့တိုးတက်သွားပြီး သဘာဝအတိုင်း သူ၏နောက်မှ ကျန်းလေ့၊ ဝမ်ကျန်းနှင့် အခြားတစ္ဆေဆရာနှစ်ဦးသည်လည်း လိုက်ပါသွားကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့ပတ်လည်တွင် ဘာဖြစ်နေသည်ကို မမြင်နိုင်သောကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေသည် သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေလျှင်ပင် သူတို့သည် တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ရှေ့သို့ဆက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မလှုပ်မယှက်ဖြစ်မနေပေ။

၎င်းသည် နှစ်စက္ကန့်၊ သုံးစက္ကန့်မျှသာဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်နှင့် သူ၏အုပ်စုသည် တစ္ဆေနှင့်နီးကပ်သွားပြီး ချန်ယီနှင့်လည်း နီးကပ်သွားသည်။

မျှော်လင့်ထားသောအရာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်။

နှစ်မီတာသာရှေ့တွင် တစ္ဆေသည် သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို ရပ်တန့်လိုက်သည်၊ သူသည် ချန်ယီကို ဆက်လက်မသတ်တော့ပေ၊ သူသည် ပုံပျက်ပြီး သွေးများအလွန်အကျွံထွက်နေကာ သေခြင်းနှင့်တစ်လှမ်းအကွာတွင် ရှိနေသော်လည်း သူသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ခဲ့သည်။

"'စာလိပ်' က မမှားခဲ့ဘူး၊ ဒါက ငါတို့ရဲ့တစ်ခုတည်းသောအခွင့်အရေးပဲ။"

တစ္ဆေရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ကျန့်က သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူလှုပ်ရှားရန် တစ်ခုတည်းသောအခွင့်အရေးရှိသည်။

၎င်းမှာ ဤအခိုက်အတန့်၊ စည်းမျဉ်းများပြောင်းလဲသွားပြီး တစ္ဆေခဏ ရပ်တန့်သွားသည့်အချိန်ပင်ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏တာဝန်မှာ တစ္ဆေ၏စွမ်းအားများကို လျှော့ချရန်ဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက တစ္ဆေက သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပြန်လည်စတင်သည်နှင့် နောက်တစ်ကြိမ်အခွင့်အရေးရှာရန် အလွန်ခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။