← Chapters

အခန်း (၁၀၂)

Vol. 9 Ch. 102

အခန်း (၁၀၂)

Vol. 9 Ch. 102

ချန်ချိုင်ယွင်နဲ့ သူမ၏ခင်ပွန်းတို့သည် ရန်ဟုန်ဝမ်ရဲ့ အကြွေးကိုဆပ်ရန် အလွန်ဝန်လေး နေသော်လည်း တစ်ဖက်က ရက်စက်လွန်းသည်...

ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ရိုက်ချက်ကြီး ...

ဒီလိုလူကို သူတို့တကယ်မနှိုးဆော်နိုင်ပုံရပြီး တဖက်က ရန်လျန်ဟွာကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်...

ဒုတိယမိသားစုတွင် ကလေးနှစ်ယောက်သာရှိပြီး ရန်ဟုန်ဝမ်ကို စွန့်ပစ်ပြီးနောက် ရန်လျန်ဟွာဆိုတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ဦးသာရှိတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ချန်ချိုင်ယွင်နှင့် သူမ၏ခင်ပွန်းသည် ၎င်းတို့၏သမီး ရန်လျန်ဟွာကို အကြွေးဆပ်ဖို့တွက် မထည့်ပေးနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် စေ့စပ်ဆွေးနွေးမှုသည် ကြာရှည်မခံခဲ့ပေ။ ချန်ချိုင်ယွင်နှင့် သူမ၏ခင်ပွန်းတို့အား အကြွေးဆပ်ရန် နှစ်နှစ်အချိန်ကာလကို ပေးခဲ့ပြီး သူတို့က လက်ခံသောကြောင့် တစ်လလျှင် ယွမ် ၈၀ ပေးရမည်။

၃ နှစ်၊ လစဉ်ပြန်ဆပ်တဲ့ တစ်လကို ၇၀ ကိုတော့ သူတို့ လက်မခံနိုင်ဘူး။

လစဉ်လတိုင်း လစာနည်းနေပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် အတိုးက တစ်ရာကျော်ပင်။

ဒီကိစ္စမှာ ဆရာဝူရဲ့ စာရင်းကိုင်က သူတို့ကို စေ့စေ့စပ်စပ် တွက်ချက်ပေးခဲ့ပေမယ့် ချန်ချိုင်ယွင် တို့ မိသားစုကို တစ်ဝက်မလျှော့ပေးခဲ့ဘူး။

ဒီကိုလာတဲ့သူတွေက များနေပြီး နောက်ဆုံးလူတွေကလည်း ဒီကို လှမ်းလာကြသည်။ ဆူညံသံမရှိဘဲ ကြွေးမြီစုဆောင်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးတွင် အေးအေးဆေးဆေး ညှိနှိုင်းမှုသာ ရှိခဲ့သည်။

ပထမလအတွက် ဒုတိယမိသားစုသည် ပဉ္စမမြောက်သခင်၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် ချန်ချိုင်ယွင်သည် ယွမ် ၈၀ ကို အရင်တောင်းရန် အဖွားရန်ထံ သွားခဲ့ရသည်။

အဖွားရန်သည် ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး မိသားစုကွဲကွာမှုကို ဒေါသထွက်ကာ သက်ပြင်းချခဲ့သည်။

ချန်ချိုင်ယွင်လည်း ပိုက်ဆံတောင်းဖို့ လူကြီးနှစ်ယောက်ဆီ ရောက်လာသည်။ တစ်ဖန် အဖွားရန်သည် ဒေါသထွက်ကာ အသိုက်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ မျက်ရည်များကျပြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ဒါပေမယ့် ပိုက်ဆံလား။ အဖိုးကြီးက သူတို့ကို ပေးနေတုန်းပဲ။

အကြောင်းပြချက်က ပိုက်ဆံမပေးရင် ပဉ္စမမြောက်သခင်မထွက်သွားမချင်း ဒီကိစ္စကို မဖြေရှင်းနိုင်ဘူး။

ပထမမိသားစုနှင့် တတိယမိသားစုက မိသားစုထဲကနေ ခွဲထွက်ခဲ့သည်။ ပေးချေရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဤကိစ္စတွင် လူကြီးနှစ်ဦးသာ ဤကိစ္စအတွက် ပေးချေနိုင်သည်။

ရန် မိသားစု၏ဇာတ်လမ်းသည် မကြာမီ ရွာတစ်ဝိုက်တွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ ရွာကလူများသည် ချန်ချိုင်ယွင်၏မိသားစုကို အခုမှစပြီးလမ်းမှာတွေ့သောအခါတွင် သူတို့အားလုံးကို သနား၍ စာနာစိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုသွားမည်ကို သူမ ကြောက်မိသည်။

ပဉ္စမမြောက် သခင်က လူတွေကိုဦးဆောင်ပြီး မထွက်ခွာခင်မှာ ရန်ရဲ့ အိမ်ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရွာသူရွာသားတစ်စုဆီကနေ သာလွန်တဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

ရန်ယန်နဲ့လင်းရှောင်ယွဲ့ ကလည်း သူ့ကို တချိန်လုံး စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်...

ရန်ယန် လျှောက်သွားစဉ် ပဉ္စမမြောက် သခင်က ခေါင်းကို လှည့်ကာ ရန်ယန်ကို သူတို့နှစ်ဦးသာ နားလည်နိုင်သော အကြည့်ကို ပေးလိုက်သည်။

မှန်ပါတယ်...

ရန်ယန်သည် ပဉ္စမမြောက် သခင်၏ မျက်လုံးများမှ အဓိပ္ပါယ်ကို သယ်ဆောင်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူဆိုလိုသည်မှာ ပဉ္စမ သခင်ကို တစ်ကြိမ် အကြွေးတင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပဉ္စမ သခင်သည် ဤကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ရန်အတွက် ဤတစ်ကြိမ်တွင် တံခါးဆီသို့ ကိုယ်တိုင်လာခဲ့သည်။ ဒီကြင်နာမှုအတွက် သူပြန်ပေးရမှာ။

ဒါပေမယ့် ရန်ယန်က အခွင့်အရေးပေးသည့် အရာကို တောင်းဆိုတဲ့လူက ပဉ္စမ သခင် မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ပဥ္စမမြောက်သခင်ကိုယ်တိုင်က သူ့အိမ်ကိုဝင်လာခဲ့တာဆိုတာကို သူ့ဘာသာတွေးခဲ့သည်။ ဆိုလိုတာက သူအဲ့တာကိုလက်ခံနိုင်သည်ဖြစ်စေ လက်မခံနိုင်သည်ဖြစ်စေပေါ့။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ့ဆန္ဒအတိုင်းသာဖြစ်သည်။

အတွေးက ခေါင်းထဲကို ပြုတ်ကျသွားတယ်...

ရန်ယန် ရုတ်တရက် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်.....

သူ့မှာရှိခဲ့ဖူးတဲ့ အတွေးတွေကို ပြန်တွေးပြီးတဲ့အခါ ဒီစိတ်ကူးတွေကို ထူးဆန်းစွာ ခံစားမိပြန်သည်။

ဒီလိုအတွေးမျိုးကို သူဘယ်လိုဖန်တီးနိုင်မလဲ။

ဤသည်မှာ ..... ထိုကိုယ်ခွဲနှင့်သာ သက်ဆိုင်သော အသွင်အပြင်ဖြစ်သင့်သည်။

တကယ်တမ်းက ကိုယ်ခွဲ ပေါင်းစပ်မှုတစ်ခုလား။ ထိုကိုယ်ကွဲသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် လုံးလုံးလျားလျားဖြစ်သွားခဲ့ပြီလား။ ဒါမှမဟုတ် သူက အဲဒီ့ကိုယ်ခွဲနဲ့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာတာလား။ အဆုံးတွင် သူသည် ထိုကိုယ်ခွဲ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

အချိန်အတော်ကြာအောင် ရန်ယန် လေးလေးနက်နက် တွေးနေမိသည်။

ပဉ္စမမြောက်သခင်သည် သူ့လူများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရန်ယန်၏အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲလိုက်သည်။ သူမရဲ့မျက်လုံးကြီးတွေက ပဉ္စမ သခင် ထွက်သွားသော တံခါးဝကို မှုန်ကုပ်ကုပ်ကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကာ “အဲဒီလူက ရှင့်ကို ကြည့်နေတာလား” လို့ မေးလိုက်သည်။

အခြားလူများသတိမထားမိသော်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့ က ၎င်းကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

ဦးဆောင်သွားသူသည် ရန်ယန်နှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံခဲ့သည်ကို သူမ သတိပြုမိသော်လည်း၊ သူမမျက်လုံးများတွင် တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ တစ်ခုခုကို ယောင်ဝါးဝါး ရိပ်မိသွားတာများလား။

ယခုအချိန်တွင် လူအများအပြားကြောင့် ရန်ယန်သည် ပဉ္စမမြောက်သခင်နှင့် သူ့ဆက်ဆံရေးအကြောင်း လူသိရှင်ကြား မပြောနိုင်တာကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အသံတိတ်အမူအရာပေးခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ သည် သူ၏ အရိပ်အမြွက်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး သူမ နားလည်မှုကို ပြသရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တခမ်းတနားဖြင့် အဖွဲ့မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အိမ်ဝင်းအတွင်း ပြဇာတ်ကိုကြည့်နေသော အိမ်နီးချင်းများက နောက်ဆုံးတွင် အဖြစ်အပျက်ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စတင်ပြောဆိုလာကြသည်။

ဝမ်ရှို့ယင်နှင့် လင်းတမိန်တို့သည် နွေးထွေးစွာ စကားပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ခုဏက ဒီလူတွေက ကြောက်စရာကောင်းတယ်လို့ သူတို့ ဆက်ပြောခဲ့ကြသည်။

ရန်ချန်ယွီသည် အနီးနားရှိ အမျိုးသမီးများနှင့် စကားပြောနေသည်။ ဒုတိယမိသားစုက အဲ့တာနဲ့ ထိုက်တန်တယ်။ ချန်ချိုင်ယွင်နဲ့ထိုက်တန်တယ်။ သူ့သားကို ကောင်းကောင်းမသင်ပေးထားခဲ့ဘူး။

ရန်ချန်ယွီသည် မနေ့ညက ဒုတိယမိသားစုနှင့် ခွဲခဲ့သည်။ ဒုတိယမိသားစုတွင် ထိုသို့ဖြစ်ပြီးနောက်၊ တတိယမိသားစုနည်းတူ လုံးဝမပါဝင်ခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူမသည် စိတ်အခြေအနေကောင်းခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် သူမဟာ ဒီအမျိုးသမီးအဖွဲ့ထဲမှာ ရောနှောနေခဲ့သည်။ သူမအသံက ဆဲဆိုစကားတွေပြောနေတာ အသေးအမွှားလေးဘဲ။

ဒုတိယမိသားစုသည် ရွာသားများ၏ပြက်လုံးများထဲမှ ချက်ခြင်းပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်လာပြီး ရန်ယန် အရူးဖြစ်ခဲ့ချိန်နှင့် ရွာသားများ တတိယ၏မိသားစုကို ရယ်မောစေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုနဲ့ယှဥ်နိုင်သည်။

ဒါဆို...

ရန်ယန်ကိုအကြွေးတင်ထားတဲ့ ဒုတိယမိသားစုကို ကလဲ့စားချေမှုဟာ လက်စားချေလုနီးပါးဖြစ်နေပါပြီ။

"ဘာအသံလဲ"

ခြံဝင်း၏အသံများ ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်နှင့်အမျှ ချန်ချိုင်ယွင်သည် ဒုတိယဌာနခွဲမိသားစု၏အိမ်မှ ရုတ်တရက်ထွက်လာပြီး ခြံဝင်းအတွင်းရှိလူများအား အော်ခဲ့သည်။ "နင်တို့မိသားစုမှာ ဖင်ပေါက်မရှိတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ။ ဘာလို့ဒီလိုရယ်ရတာလဲ။ နင်တို့ရယ်ချင်ရင် အိမ်မှာ သွားရယ်ကြ၊ ငါ့အိမ်ရှေ့မှာ လာရပ်မနေနဲ့"

ကျိန်ဆဲပြီးနောက် ချန်ချိုင်ယွင်သည် တံခါးကိုပိတ်ပြီး မှုန်ကုပ်ကုပ်ဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ချန်ချိုင်ယွင်၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းကို ခံရပြီးနောက် လူအုပ်သည် တဖြည်းဖြည်း လူစုခွဲကာ အိမ်ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။

ဒါပေမယ့် ဒီလိုကောင်းတဲ့ပြဇာတ်က ရန် မိသားစုထဲက ဖယ်ထုတ်ခံရဖို့ ချည်နှောင်ထားသည်။ မကြာမီ တစ်ရွာလုံးသည် ဒုတိယမိသားစုထံ ကျရောက်တော့မည်။

ဝမ်ရှို့ယင်သည် ထမင်းချက်ရန် သူမအခန်းသို့ ပြန်သွားပြီး ရန်ချန်ယွီမှ ရုတ်တရက် ခေါ်လာသောအခါတွင် သူမ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှို့ယင် လှည့်ပြီး ရန်ချန်ယွီကို သိပ်မဖော်ရွေတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။

ရန်ချန်ယွီက ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် သူမဆီသို့ လျှောက်လာကာ အရမ်းကိုမှရင်းနှီးဖော်ရွေတဲ့လေသံနဲ့ စကားပြောလာသည်။ "တတိယယောက်မ၊ ငါနင်နဲ့အတူ နှစ်တွေအကြာကြီး ဒုတိယယောက်မ အရမ်းဒုက္ခပေးတာတွေကိုခံစားလာခဲ့ရတယ်။ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် အရင်က မိသားစုသုံးစု အတူနေခဲ့ပြီး စိတ်ညစ်စရာတွေ အများကြီးရှိခဲ့တယ်။ အခု ငါတို့ သုံးယောက်ကွဲသွားတော့ ဒုတိယယောက်မလည်း ခံစားရပြီး သင်ခန်းစာယူသင့်တယ်။ ငါတို့နှစ်ယောက် အနာဂတ်မှာ ခင်မင်ရင်းနှီးတဲ့ဆက်ဆံရေးဆက်ရှိနေဦးမှာပဲ။ နင်ကော အဲ့လိုထင်လား"

ရန်ချန်ယွီသည် ဝမ်ရှို့ယင်နှင့် အမှန်တကယ် လက်တွဲလိုသည့် သဘောထားကို ရုတ်တရက် ပြသခဲ့သည်။

သူတို့မိသားစုနှစ်စုသည် လွန်ခဲ့သည့် ၂ နှစ်အတွင်း ဒုတိယမိသားစု၏ အနိုင်ကျင့်မှုကိုခံခဲ့ရသည်။

တကယ်တော့ ဝမ်ရှို့ယင် ရဲ့ အမြင်အရကတော့ တတိယမိသားစုကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ တွန်းအားပေးခဲ့ကြတဲ့သူက သူတို့နှစ်ဦးပဲ။

ဝမ်ရှို့ယင်သည် ရန်ချန်ယွီ၏ ချစ်ကြည်ရေးအမူအရာကို လက်မခံဘဲ အပြုံးဖြင့် ငြင်းဆိုနေဆဲပင်။ " ငါတို့မိသားစုတွေက ခင်မင်ရင်းနှီးမှု မရှိဘူး၊ ဘာမှကိုမရှိတာ။ အနာဂတ်မှာ လူတိုင်းက ကိုယ့်လုပ်ငန်းကို အာရုံစိုက်ရမယ်။ နင့်ရဲ့စီးပွားရေးကို ငါဂရုမစိုက်ဘူး၊ ငါ့စီးပွားရေးကိုလည်း နင် ဂရုမစိုက်သင့်ဘူး။ နှစ်သစ်ကူးနဲ့ ပွဲတော်တွေမှာ နင် လာလည်စရာ မလိုဘူး။ ငါ နင်နဲ့ မကစားပေးနိုင်ဘူး"

"တတိယယောက်မ......"

သူမ ထွက်သွားဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေချိန်မှာ

ရန်ချန်ယွီက အမြန်ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။ "ဝမ်ရှို့ယင် ငါတို့မိသားစုနှစ်ခုကြားက အထင်လွဲနေတာတစ်ခုတော့ရှိရမယ်။ တကယ်တော့ ငါတို့ရဲ့ပထမမိသားစုက ဒုတိယမိသားစုရဲ့ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရတာကို နင် မမြင်နိုင်ဘူး။ နင်နဲ့ ငါက ချန်ချိုင်ယွင် ဆက်ဆံတဲ့ပုံစံချင်းက ကွာခြားမှုမရှိဘူး။ သူက အရမ်းရက်စက်ပြီး ငါ့ကိုလည်း ရက်စက်တယ်။ ငါ သူမကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်နေတာကြာပြီ။ အခုတော့ သူ့မိသားစု ဒီလိုအဖြစ်မျိုးကြုံနေရပြီး ဒါသူတို့နဲ့ထိုက်တန်တယ်။ ဒါပေမယ့် နင်နဲ့ ငါ့ကြားမှာ....."

"နင်နဲ့ငါကြားမှာ ဆက်ဆံရေးမရှိဘူး!"

ဝမ်ရှို့ယင်သည် ရန်ချန်ယွီ၏ စကားလုံးတွေကို အဆုံးသတ်ခွင့် မပြုခဲ့ပေ။ သူမကို တိုက်ရိုက်ကြားဖြတ်ဝင်ပြောခဲ့သည်။ "နင်ငါ့အနားကို လာမကပ်နဲ့! နင့်​ကို ငါကြည့်နေတဲ့ပုံစံက ချန်ချိုင်ယွင်ဆိုတဲ့ ကြွက်စုတ်ကိုကြည့်တဲ့အကြည့်နဲ့ အတူတူပဲ! ငါတို့မိသားစု ကံမကောင်းတဲ့အချိန်တုန်းက ငါတို့မိသားစု ရေတွင်းထဲပြုတ်ကျသွားသလို နင် ငါတို့ကို ကြည့်ပြီး ရယ်လိမ့်မယ်၊ ငါတို့ မိသားစု ကျောက်တုံး အောက်ခြေ မှာရောက်နေရင်တောင် နင်တို့ မိသားစု နှစ်စုက ငါတို့ကို ကျောက်ခဲနဲ့ပစ်ပြီး သတ်လုနီးပါးလုပ်ခဲ့တာ! ဒီနေ့အထိ ငါအမှတ်ရနေတယ်။ ပြတ်ပြတ် ပြောရ မယ်ဆိုရင် ငါ နင်တို့ မိသားစု ရဲ့ ဟာသကို ကြည့်ရဖို့ စောင့်နေဦးမယ်"

ထိုစကားကိုပြောပြီးနောက် ဝမ်ရှို့ယင်လည်း မျက်ဖြူလှန်ပြီး လှည့်ကာ အိမ်ဆီ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြန်သွားခဲ့သည်။

အိမ်ထဲသို့ဝင်သွားတဲ့ သူမရဲ့နောက်ကျောကိုကြည့်ရင်း ရန်ချန်ယွီက ခန္ဓာကိုယ်ဘေးရှိ လက်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်လိုက်သည်။ သူမ ရင်ဘတ်သည် မီးဖြင့် တုန်ယင်သွားသော်လည်း သူမ ဒေါသမထွက်နိုင်ခဲ့ပေ။

တတိယမိသားစုက ချမ်းသာပြီး သူတို့အိမ်အတွက် ပေးဆောင်ဖို့ အဆင်သင့်မဖြစ်ဘူးဆိုရင် သူမဟာ ဝမ်ရှို့ယင်နဲ့ နီးစပ်မှာမဟုတ်ဘူး။

သူတို့ နည်းနည်း ကောင်းလာပြီး မိသားစုကိုတောင် မကြည့်ချင်ကြတော့ဘူး...

အင်း..

ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုတာလဲ။

All Chapters