အခန်း (၉၈)

မြို့တော်ထဲ ဝင်တဲ့အခါ သူတို့သုံးယောက်က မြို့တော်မှ ဘတ်စ်ကားစီးပြီး လျိုမြို့သို့ သွားကြသည်။

မြို့ထဲပြန်ရောက်တော့လည်း ဘတ်စ်ကားစီးသည်။

အချိန်စောနေသေးတာကြောင့် ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ လူသိပ်မများဘူး။ သူတို့သုံးယောက်က နောက်ဆုံးတန်းမှာ ထိုင်ကြသည်။

ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် ရန်ယန်က လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မေးလိုက်သည်။ "မင်းဘာလို့ အဲဒီလူနဲ့ အလုပ်တွဲလုပ်ချင်တာလဲ၊ သူ့အကြောင်း တစ်ခုခုထူးခြားတာရှိလို့လား"

ပြတင်းပေါက်ကနေ လှမ်းကြည့်နေတဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ က အဲဒီစကားတွေကိုကြားတော့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလူက တော်တော် အစွမ်းထက်တယ်၊ အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် အသုံးဝင်လိမ့်မယ်"

မူရင်းစာအုပ်တွင် လျိုကျန်း ဟူသောလူသည် ဗီလိန် ရန်ယန် ၏ အကောင်းဆုံးလက်တွဲဖော်ဖြစ်သည်။

ဗီလိန် ရန်ယန်နဲ့ မကောင်းမှုပြုလုပ်ခဲ့သူလို့ ယူဆနိုင်သည်။

မူရင်းစာအုပ်ရဲ့ နောက်ပိုင်းအပိုင်းတွင် အားကောင်းမောင်းသန် လျိုကျန်းနှင့် ရန်ယန်တို့သည် ဇာတ်လိုက်မင်းသားနှင့် ဇာတ်လိုက်မင်းသမီးအား မကောင်းတာတစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်က အမြတ်ကို ဦးတည်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က ရက်စက်သည်။ အခြေခံအားဖြင့်တော့ သူတို့က အကန့်အသတ်မရှိ မကောင်းတာတွေကို လုပ်နေကြတာပါပဲ။

မူရင်းစာအုပ်တွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဗီလိန်တွေ ဖြစ်လာရသည့် အကြောင်းရင်းများရှိသည်။ လျိုကျန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အမျိုးသားဇာတ်လိုက်ကို တိုက်ခိုက်ရန်နှင့် အမျိုးသားဇာတ်လိုက်၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို လုယက်ရန်ဖြစ်သည်။

ရန်ယန်က အမျိုးသမီးဇာတ်လိုက်အတွက် အမျိုးသားဇာတ်လိုက်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ချင်ခဲ့သည်။

ခြုံပြောရရင် မူရင်းစာအုပ်က သူတို့နှစ်ယောက်လုံးအတွက် ဆိုးဆိုးရွားရွား ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ရန်ယန်က ပင်ကိုယ်စရိုက်သုံးမျိုးအနက် နှစ်ဦးပျက်စီးသွားပြီး ကလေးသာကျန်ခဲ့တာကြောင့် စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံတွင် ဆေးရုံတင်ထားရသည်။

တစ်ဖက်တွင် လျိုကျန်းက ဆယ်စုနှစ်များစွာ အကျဉ်းချခံထားရပြီး စာအုပ်ဖတ်သူများမှ လျိုကျန်း တွင်လည်း ကြေကွဲဖွယ်နောက်ခံရှိကြောင်း ဝန်ခံပြီးမှသာ သိကြရသည်။

ချမ်းသာပြီးမှသာ သူ့ပန်းတိုင်မရောက်မချင်း မရပ်မနား အရူးဖြစ်လာသည်။

သူက ရန်ယန် နဲ့တူတယ်။ နှစ်ယောက်စလုံးက သနားစရာပဲ။ ဒါပေမယ့် သူတို့ဟာ အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူတွေပါ..

လင်းရှောင်ယွဲ့က ဗီလိန် ရန်ယန်ကို ပြုပြင်ပြီးကတည်းက လျိုကျန်းကို သူမ သဘာဝအတိုင်း ကူညီလိမ့်မယ်လို့ တွေးခဲ့သည်။

စိတ်နှလုံးကို မည်းမှောင်အောင်လုပ်ဖို့ အချိန်မရသေးတဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့သူတွေက အတွေးကောင်းတွေ ရှိကြရမည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့ကို ပြောင်းလဲဖို့ မကြိုးစားတာ သေချာသည်။ သူမတွင် အလွန်အကျွံပြည့်လျှံနေသော သူတော်စင်နှလုံးသားမျိုး မရှိပေ။

လျိုကျန်းက ​​အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတစ်ယောက်လို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ တွေးကြည့်ရုံနဲ့ သူမက ဒီလိုလူတွေနဲ့ တွဲလုပ်ဖို့လိုအပ်သည်။

"မရီး၊ သူ့ကို ဘယ်လို အသုံးဝင်တယ်လို့ မြင်တာလဲ"

လင်းရှောင်ယွဲ့ ရဲ့ နောက်တန်းတွင် ထိုင်နေသော ဝမ်ထျဲရှန်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "သူ့ကို လူကောင်းတစ်ယောက်လို့ မထင်ဘူး။ သူနဲ့ စီးပွားရေးလုပ်တဲ့အခါ လှည့်စားခံရမှာကို မစိုးရိမ်ဘူးလား"

ဝမ်ထျဲရှန် စိုးရိမ်မှုက ယုတ္တိမရှိပေ။ လျိုကျန်းရဲ့ မျက်နှာက တကယ်ကို အဓိပ္ပါယ်ရှိသည်။

ဒါပေမယ့်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့က ဘာမှ မခံစားခဲ့ရပေ။

မူရင်းစာအုပ်တွင် လျိုကျန်းက ရန်ယန်ကို အလွန်သစ္စာစောင့်သိခဲ့သည်။ သူတို့သည် တစ်သက်တာ ခင်မင်ရင်းနှီးမှု ရှိခဲ့ပြီး ရန်ယန်ရဲ့ အသက်ကို ကာကွယ်ရန် သူ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာကိုပင် ဆုံးရှုံးလိုစိတ်ရှိခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ဤစာအုပ်တွင် သူ့ဝိသေသလက္ခဏာများကို အကဲဖြတ်ခဲ့သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့ကတော့ သူနဲ့တွဲလုပ်ရတာ ပြဿနာမရှိဘူးလို့ ထင်မိသည်။

ထို့ကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့က ဝမ်ထျဲရှန်ကို ဤကဲ့သို့ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ " သူ့ကို ကြည့်လိုက် သူက ပိန်ပိန်ပါးပါးလေး။ ငတ်ပြတ်နေတဲ့ ဆင်းရဲသားတစ်ယောက်လိုဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ သိသာပါတယ်။ လူတွေက ငတ်ပြီး ပိန်နေပြီ၊ အဲဒ့ါကို လျှာထက်ပြီး မကောင်းဘူးလို့ ပြောနေဦးမှာလား"

"ဟေး....ဒါဆို မရီး စဉ်းစားကြည့်လိုက်။ သူက ငတ်ပြီး ပိန်နေတာဆိုတော့ ပိုက်ဆံနည်းနည်းပါးပါးပဲရှိတာ သိသာတယ်။ သူက မရီးကို အစားအသောက် လိမ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ သူက မရီးရဲ့အစာတွေကို အလကားစားချင်နေတာ"

ဝမ်ထျဲရှန်က လင်းရှောင်ယွဲ့ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ " ကံကောင်းစွာပဲ ဒီနေ့ မရီးရောင်းကုန်သွားလို့ မဟုတ်ရင် သူ တစ်ခုခုစားဦးမှာ။ မရီး ကျွန်တော် အကြံပေးတာကို နားထောင်။ သူနဲ့ စီးပွားမရှာနဲ့။ မရီးဒီလိုလူကို မသိဘူး သူတို့ရဲ့ အရင်းမြစ်ကို မသိရင် သူတို့ ပျောက်သွားနိုင်တယ်နော်။ မရီးပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်"

"မဆုံးရှုံးပါဘူး၊ သူက ငါ့ပိုက်ဆံကို လိမ်နိုင်မှာတဲ့လား " လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

သူမကို လှည့်စားခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် သူမရဲ့ အစားအစာတွေကိုပဲ လှည့်စားလို့ရနိုင်မယ်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က အရင်းအနှီးမရှိသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်ခြင်းနှင့် ညီမျှသည့် စာကြည့်ခန်း၌ Taobao မှ ကုန်ပစ္စည်းအားလုံးကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။

ရှုံးရင် သူ့ကိုပဲအဲ့တာတွေကို ပေးလိုက်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူနဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိသည်။ သူမက သူ့ကို လောင်းကြေးထပ်ထားသည်။ ကုန်ပစ္စည်းတချို့ ဆုံးရှုံးရင် ကြီးကြီးမားမားတော့ မဟုတ်ဘူး။

"မင်း သူနဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ချင်တာ သေချာလား" ဒီတစ်ခါတော့ ရန်ယန်က သူမကို မေးခဲ့သည်။

ရန်ယန်တွင် ဝမ်ထျဲရှန်နှင့် တူညီသော အယူအဆရှိသည်။ ဒါက လျိုကျန်းပါ။ သူ့အကြောင်း ဘယ်သူမှမသိဘူး။ သဘာဝအတိုင်း ပြောရရင် သူ့ကို ယုံလို့မရဘူး။

လင်းရှောင်ယွဲ့ က သေချာပေါက် ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မ မှာပစ္စည်းတွေပြတ်သွားပြီ။ ကျွန်မ လှည့်စားခံရရင် ရှုံးမယ်။ ကျွန်မ အများကြီး ဆုံးရှုံးနိုင်တယ်"

"အိုက်ရား မရီး၊ မရီး က စီးပွားရေးနဲ့ သိပ်အဆင်မပြေဘူးထင်တယ်!"

ဝမ်ထျဲရှန်က မုန်းတီးမှု ခံစားချက်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူက ဒေါသနဲ့ပြောလိုက်သည်။ "ထားလိုက်ပါ၊ မရီးနဲ့ကျွန်တော် တွဲလုပ်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ ဒီပစ္စည်းတွေကို ကျွန်တော့် ဆီရောင်း။ အဲဒီလူကို ထပ်မရောင်းနဲ့၊ မရီးပိုက်ဆံ ဆုံးရှုံးသွားမှာကို ကျွန်တော် ကြည့်မနေနိုင်ဘူး "

"ရှင်နဲ့ ဘယ်သူက စီးပွားရေးလုပ်ချင်လို့လဲ။ ကျွန်မ ရှင်နဲ့ စီးပွားမလုပ်ချင်ဘူး"

ဝမ်ထျဲရှန်က ဒီလို မှန်ကန်တဲ့ စကားတွေ ပြောမယ်လို့ သူမ မျှော်လင့်ခဲ့ပေမယ့် လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့ကို တိုက်ရိုက် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ကလည်းပြောလိုက်သည်။ "ရှင်က နောက်လိုက်တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ သင့်တော်တယ်၊ ရှင် စီးပွားရေး မလုပ်နိုင်ဘူး၊ ရှင်မှာ ဒီလိုမျိုး အားမာန်မရှိဘူး"

ဝမ်ထျဲရှန် - "......"

သေတာပဲ!

လင်းရှောင်ယွဲ့က အလွန်သေချာကြောင်း ရန်ယန် မြင်လိုက်တဲ့အခါတွင် သူမအား လုံးဝမစည်းရုံးတော့ပေ။ သူ့လက်ကို သူမရဲ့ပုခုံးတဝိုက်မှာ ညင်သာစွာ ရစ်ပတ်ထားသည်။ "ဒါဆိုအဲ့လိုပဲလုပ်၊ နောက်သုံးရက်လောက်ကြာရင် သူနဲ့ ပထမဆုံး အကြိမ် စီးပွားရေးလုပ်မယ်။ အကြာကြီး လုပ်နိုင်မလားဆိုတာ သူ့စွမ်းဆောင်ရည်ပေါ်မှာ မူတည်တယ်"

"သူတကယ် ပိုက်ဆံမပေးနိုင်ဘူးလို့ထင်တယ်၊ သူစားစရာတချို့ကို လိမ်ချင်နေတာဖြစ်နိုင်တယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ရန်ယန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ထျဲရှန်က ဤအချက်ကို ကြားဖြတ် ပြောရန် မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ "မှန်တယ် မရီး မရီး အကုန်သိနေတာပဲ၊ အဲ့တာကို မရီးက ဘာလို့ သူနဲ့ တွဲလုပ်ချင်သေးတာလဲ။ ကျွန်နော် မရီးကို နားကိုမလည်တော့ဘူး"

လင်းရှောင်ယွဲ့ က ဝမ်ထျဲရှန်ကို လျစ်လျူရှုပြီး ရန်ယန်ကိုပြောလိုက်သည်။ "အမှာစာအတွက် ပိုက်ဆံတောင် မရတော့ဘူးလို့ ထင်တယ်။ ပထမ လုပ်ငန်းက သူ့လုပ်ငန်း နည်းဗျူဟာကို လိုက်နာဖို့ ပြောတာပဲ၊ အဲဒီ ကုန်ပစ္စည်းကို သူ့ကို ပေးပြီးတော့ အမှာစာအတွက် ပေးစရာ မလိုဘူး။ ကုန်ပစ္စည်း ဘယ်လောက်ရောင်းနိုင်မလဲ၊ သူ့ပေးရမယ့် ပိုက်ဆံထက် ပေးရမယ့် ပိုက်ဆံက ကျွန်မတို့ကို ပေးရမယ့် စျေးကို ရအောင်ယူလိုက်။ နောက်တစ်ခါ မပူးပေါင်းချင်ဘူးဆိုရင်တော့ ကုန်ပစ္စည်းတွေက သူနဲ့အတူရှိမယ်၊ ကျွန်မတို့လည်း ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်”

"မရီး မရီး ရူးသွားပြီ လား"

ဝမ်ထျဲရှန်က ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ဆောင်ချက်ကို လုံးဝနားမလည်နိုင်တော့ပေ။ "မရီးက သူ့စရိုက်ကို လုံး၀ လောင်းကစားလုပ်နေတာပဲ။ မရီး ပိုက်ဆံ ဘယ်လို ဆုံးရှုံးသွားမလဲ၊ ကုန်ပစ္စည်းတွေ ဆုံးရှုံးတာရော ပိုက်ဆံရော မရီးအတွက်ပါ အန္တရာယ်ကြီးနေသေးတာနော် ~ မရီးဘာလို့ ဒီလိုတွေးလဲဆိုတာ ကျွန်တော် တကယ် နားမလည်တော့ဘူး"

ဒါကို ဝမ်ထျဲရှန်က မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေနဲ့ ရန်ယန်က သူ့ခေါင်းကို ရိုက်လိုက်သည်။ " ရှောင်ယွဲ့ ဒီလိုလုပ်တာက အကြောင်းပြချက် ရှိတယ်။ မင်းငြိမ်ငြိမ်နေလိုက်"

ဝမ်ထျဲရှန်က သူ့ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပြီး နာခံမှု ရှိခဲ့သည်။ "အိုး...ဟုတ်ကဲ့"

ဝမ်ထျဲရှန်၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပြီးနောက် ရန်ယန်က သူ့လက်ကို စက္ကန့်များစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်...

ဘဝင်ကျနေတယ်။ သူ ဒီလောက် ရိုင်းစိုင်းတဲ့ လုပ်ရပ်ကို လုပ်ခဲ့တာ မယုံနိုင်စရာပဲ။

ပြီးတော့ ဒီလုပ်ရပ်က သူ့ရည်ရွယ်ချက်တော့ မဟုတ်ပေမယ့် မသိစိတ်က ထွက်လာတာ။

သူ့ခေါင်းထဲမှာ ဒီအတွေးမျိုးတောင် မတွေးရသေးဘဲ ဝမ်ထျဲရှန်ရဲ့ ခေါင်းကို ရိုက်လိုက်တယ်.....

အရမ်းထူးဆန်းတယ်။

ရိုက်ပြီးသည့်နောက် ရန်ယန်က ဒါက မသင့်တော်ဘူးလို့ မထင်ထားဘဲ ဘာကြောင့် ဒီလိုလုပ်ရတာလဲလို့ တွေးနေခဲ့သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပစ္စည်းက ကျွန်မဆီက ရတာ။ ရှုံးရင်လည်းရှုံးပေါ့။ ကျွန်မ ဆုံးရှုံးရရင် မင်းစိတ်မဆင်းရဲမှာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ရန်ယန် လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ သူမ မေးစေ့ကို ရန်ယန် ပုခုံးပေါ်တွင် မှီထားသည်။ သူမသည် အနက်ရောင် မျက်လုံးကြီးများဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ရန်ယန်က သံသယမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ မင်းဆုံးရှုံးရင် အဲဒါက ပြဿနာအကြီးကြီးတစ်ခု မဟုတ်ဘူး"

ဝမ်ထျဲရှန်က သူ့အစ်ကို ရန်က လင်းရှောင်ယွဲ့ အပေါ် ဤကဲ့သို့ ပြုမူသည်ကို မြင်သောအခါတွင် သူ့တွင် အခြေခံသဘောတရား လုံးဝမရှိဟု သူထင်ခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ သူသည် သက်ပြင်းကို မချဘဲမနေနိုင်ဘဲ နောင်တွင် နာခံတတ်သော ဇနီးကို ရှာရမည်ဟု သူ့ကိုယ်သူ တိတ်တဆိတ် ပြောနေသည်။ ဇနီးဖြစ်သူရဲ့စကားကို အမြဲနားထောင်ရတာ ပင်ပန်းလွန်းသည်။ လင်မယားချင်း စကားပြောရခက်တဲ့ ကိစ္စတွေအများကြီးရှိသည်။

ခုနကလိုပဲ။

မြို့ကနေ ဘတ်စ်ကားနဲ့ပြန်လာပြီး မြို့ထဲကနေ ရွာကို လမ်းလျှောက်ပြန်သွားကြသည်။ လမ်းက အဝေးကြီးပဲ။ လင်းရှောင်ယွဲ့က ပင်ပန်းနေပြီး ခြေထောက်တွေ ညောင်းနေပြီ။

နောက်ပိုင်းတွင် သူမကို ရန်ယန်က တောက်လျှောက် သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

သူမသည် ရန်ယန်၏ ကျယ်ဝန်းသည့်ကျောပြင်ပေါ်တွင် သက်တောင့်သက်သာ မှီထားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ သည် ရန်ယန်၏ နားရွက်ကိုထိကာ စကားပြောခဲ့သည်။ "တကယ်တော့ ရှင် အရမ်းပင်ပန်းနေပြီ ဟုတ်လား၊ ကျွန်မ တော်တော်လေးနေတယ်မလား ဟင်"

ရန်ယန် ရယ်လိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ မင်းမှာ အသားဘယ်လောက်ရှိလို့လဲ..."

အဓိပ္ပါယ်မှာ သူမက လုံးဝ လေးလံခြင်းမရှိပေ။

ရန်ယန်က သူမက ပိန်လွန်းသည်ဟု အမြဲတွေးခဲ့ပြီး သူမကို အနည်းငယ် ထွားစေချင်ခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ က သူ့စကားတွေကို နားထောင်ပြီး သွားဖြူဖြူတွေနဲ့ ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။ "ထူးဆန်းလိုက်တာ"

ရန်ယန် - "ဟမ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့လည်ပင်းကို ဖက်ထားပြန်သည်။ သူ့ပခုံးပေါ်မှာ လဲလျောင်းရင်း တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ " တခါတလေ ရှင့်ကို တတိယလူလို့ ခံစားရတယ်၊ တစ်ခါတလေကျတော့ ရှင်က တတိယမဟုတ်ဘူး၊ တခါတလေကျပြန်ရင် ရှင့်ကိုဒုတိယလူလို့ ခံစားရတယ်... ချစ်သူအသစ်နဲ့ ချစ်မိသွားသလိုမျိုး ခံစားရတယ်၊ ဒါပေမယ့် အရမ်းကောင်းနေတုန်းပဲ"

သူမရဲ့စကားကိုကြားတော့ ရန်ယန်က ​​သူက သူမ ချစ်တဲ့လူမဟုတ်မှန်း သိလာမှာကို စိုးရွံ့စိတ်မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

"အဲဒါကောင်းတာပေါ့" ရန်ယန်က စကား ၂လုံး ကို တိုးတိုးလေးပြောပြီး အလွန်အကျွံ မပြောရဲဘဲ သူ့ကိုယ်သူ ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။

ဒီစကားနှစ်လုံးက လင်းရှောင်ယွဲ့ လက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သလိုပင်။ "ရှင် အခု ဒုတိယနဲ့ တော်တော်တူသွားပြီ။ ဒုတိယက စကား သိပ်မပြောတတ်ပေမယ့် သူက အရမ်းလေးနက်ပြီး တည်ငြိမ်နေပုံရတယ်။ တစ်ခါတလေ သူ့ဗိုက်ထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ စကားတွေအများကြီးရှိပြီး သူ့ပါးစပ်ကနေ စကားလုံးနည်းနည်းလေးပဲ ထွက်လာတတ်တယ်"

ရန်ယန် ညင်သာစွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်လား..."

အဲဒီတော့ သူက အဲလိုလူပဲ။

သူမမျက်လုံးထဲမှာတော့ သူက အဲဒီလို ဇာတ်ရုပ်ဖြစ်ပုံရတယ်။

"အင်း!"

လင်းရှောင်ယွဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ် မှန်တယ်၊ အခုကျ တတိယလိုပဲ။ ရန်ယန်က ကျွန်မကို ဒီလိုစကားမျိုး ပြောတာကို အစတုန်းက တတိယအကြိမ်ပြောတာကို ကြားရတာဆိုရင် "ကိုယ်အဆင်ပြေတယ် အဆင်ပြေပြီးသား" လို့ သေချာပေါက်ပြောလိမ့်မယ်။နက်နဲလွန်းတဲ့ ရှင့်လိုမဟုတ်ဘဲ ဒီလိုမျိုးရူးသွပ်တဲ့စကားတွေပေါ့"

ရန်ယန် နားလည်းသွားသည်။ "ဟမ်"

သူနဲ့မတူသေးဘူး။

သူထပ်ပြီးကြိုးစားရမယ်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ရန်ယန်ရဲ့ ပုခုံးကို ပွတ်လိုက်ပြန်သည်။ "ဒါပေမယ့် အခု ရှင်လည်း တော်တော်ကောင်းနေပါပြီ။ ရှင် အရင်ကလို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းကြီး မဟုတ်တော့ ပေမယ့် ရှင်က ကောက်ကြောင်းဆန်ပြီး ရင့်ကျက်လာပြီ။ အရာအားလုံးက အရမ်းကောင်းတယ်လို့ ကျွန်မထင်တယ်။"

ရန်ယန်က "ကိုယ် အဆင်ပြေပါတယ်" လို့ ဘယ်လိုဖြေရမလဲဆိုတာ သိသွားသည်။

"ဟားဟား၊ ကျွန်မ သင်ပေးတာကို နားထောင်ပြီးတာနဲ့ ရှင်စကားပြောတဲ့ပုံစံကို ချက်ချင်းပြောင်းလိုက်ပြီလား"

လင်းရှောင်ယွဲ့ က ပြုံးပြီး ရွှတ်နောက်နောက် နားရွက်တွေကို ဖိလိုက်သည်။ "ရှင်ဒီလို ဟန်ဆောင်နေသေးတာလား"

သူမရဲ့ ပေါ့ပါးတဲ့ ရယ်မောသံကိုကြားတော့ ရန်ယန်က နှုတ်ခမ်းထောင့်တွေကို ပင့်တင်ပြီးပြောလိုက်သည်။ "ဒီလို ဖြေသင့်တယ်လို့ ပြောတာမဟုတ်ဘူးလား။ မင်းပြောသလိုပဲ ကိုယ်ဖြေမယ်"

"ကိစ္စတစ်ခုကနေ တော်တော်များများကို ဖြတ်ထုတ်နေတာလား"

လင်းရှောင်ယွဲ့ က ဒါကိုမေးပြီး ရန်ယန်ရဲ့ နားရွက်ကို ဆွဲလိုက်သည်။ "ရှင် ကြီးလာတာနဲ့ အမျှ ရှင့်မျက်နှာနဲ့ စကားပြောလိမ့်မယ်၊ ရှင့်မှာ လေးနက်တဲ့ စိတ်ရှိတယ် ~"

ရန်ယန် ပြုံးရုံသာ ပြုံးနိုင်ပြီး ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိခဲ့ပေ။