အခန်း (၁၁၂)

ဤပဉ္စမမြောက်သခင် ပါဝင်သည့် မူရင်းဝတ္ထုတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဤဇာတ်ကောင်ကို မမြင်ခဲ့ရပေ ၊ သို့မဟုတ် ပေါ်လာရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်နည်းပါးလွန်းသည်။ သူ့အကြောင်းဖတ်မိပေမယ့် မေ့သွားတာများလား။

မူရင်းစာအုပ်သည် ဇာတ်ကောင်ပေါင်း ၄ သန်းကျော်ရှိသော ဝတ္ထုရှည်ဖြစ်သည်။

သူမ မသိသော ဇာတ်ကောင်ဖြစ်သောကြောင့် သတိဖြင့် ရင်းနှီးမြုပ်နှံရန် လိုအပ်သည်။

ဒီကိစ္စကို ၁၂၀,၀၀၀% သတိနဲ့ ကုသဖို့ လိုအပ်ပါသေးသည်။

မကြာမီတွင် ကျိုးကျန့်ဝေ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်၌ ရန်ယန်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ သည် လုပ်ငန်းလည်ပတ်နေပြီဖြစ်သော ပင်လယ်စာ ပြုပြင်ရေးစက်ရုံသို့ ရောက်လာသည်။

ပင်လယ်စာ ပြုပြင်ရေး စက်ရုံ နှင့် ပင်လယ်စာ စက်ရုံ အကြား ကွာခြားချက် ရှိသည်။ ထုံးစံအတိုင်း၊ ဆောင်ရွက်ရတဲ့ လုပ်ငန်းက မတူဘူး။

ပြုပြင်ထုတ်လုပ်သည့် စက်ရုံများ တည်ရှိမှုသည် အဓိကအားဖြင့် ပင်လယ်စာများ ဆင့်ပွား ပြုပြင်ခြင်းများကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် စျေးကွက် အတွင်းသို့ စီးဆင်းသွားစေရန် ဖြစ်သည်။

ဤပင်လယ်စာ ပြုပြင်ရေးစက်ရုံ၏ အတိုင်းအတာသည် မကြီးမားသော်လည်း သေးငယ်တာတော့ မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် ဧရိယာကျယ်ဝန်းပြီး ဝန်ထမ်းများစွာရှိသည်။ ၎င်းကို နယ်ပယ်များစွာ ခွဲခြားထားသည်။ ပင်လယ်စာ အမျိုးအစား အမျိုးမျိုးအတွက် အမျိုးမျိုးသော ပြုပြင်ရေး နည်းလမ်းများ ရှိသည်။

ယခုနှစ်တွင် စက်ယန္တရားများ တရားဝင်ရောက်ရှိလာခြင်းမရှိသေးသောကြောင့် အစားအသောက် ပြုပြင်ခြင်းလုပ်ငန်းကို အခြေခံအားဖြင့် လက်လုပ်လက်စားသက်သက်ကိုသာ အားကိုးနေရသည်။

ဒီစက်ရုံမှာ အလုပ်လုပ်တဲ့ အမျိုးသားနဲ့ အမျိုးသမီး အချိုးဟာ အခြေခံအားဖြင့် ၁:၃ ဖြစ်ပြီး အန်တီကြီးတွေ ပိုများသည်။ အမျိုးသမီးတွေက ဟင်းချက်တာ ပိုကောင်းတယ်လေ။

စီမံဆောင်ရွက်သည့်အခန်းမှ ရန်ယန်အား စားပွဲနှစ်လုံးရှိသည့် စက်ရုံဒါရိုက်တာရုံးသို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်သွားကာ စက်ရုံဒါရိုက်တာအတွက် တစ်လုံးနှင့် စက်ရုံအတွင်းရေးမှုးအတွက် တစ်လုံးဖြစ်သည်။

ရန်ယန်ရောက်လာပါက သူ့သားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် သူ့အား တိုက်ရိုက်ကူညီနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ ပဉ္စမမြောက်သခင်၏ အစီအစဉ်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ဒီအချိန်မှာ ရုံးခန်းက လွတ်နေသည်။

ကျိုးကျန့်ဝေက ရန်ယန်နဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို အရင်ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။ "ပဉ္စမမြောက်သခင်ကို ငါသွားရှာလိုက်မယ်။ မင်းတို့လျှောက်ပတ်ပြေးမနေကြနဲ့။ ဒီအချိန်​​ပြေးရတာ​က ပျော်​စရာမဟုတ်ဘူး"

ရန်ယန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူတို့ ဒီကိုရောက်ပြီဆိုတော့ သူ ထွက်သွားမှာမဟုတ်တာတော့ သေချာသည်။

ကျိုးကျန့်ဝေက အရမ်းစိုးရိမ်နေသည်။

ဒါပေမယ့် ကျိုးကျန့်ဝေ ထွက်သွားပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရန်ယန်နှင့် ဇနီးမောင်နှံရှိနေသည့် ရုံးခန်းတွင် နှစ်ယောက်တည်း စကားပြောခွင့်ရခဲ့သည်။

သူမက ရန်ယန်ရဲ့အဝတ်အစားတွေကိုဆုပ်ကိုင်ပြီး သူ့ကိုအရင်စကားပြောလိုက်သည်။ "ရှင်အခုဘယ်လိုထင်လဲ၊ ကျွန်မ ကိုပြောပါဦး။ ပဉ္စမမြောက်သခင်ကို ယုံလို့ရမယ်လို့ထင်လား။ သူနဲ့ပူးပေါင်းဖို့တန်ရဲ့လား"

"ကိုယ်မသိဘူး"

ရန်ယန်က သူမကို သိပ်စိတ်မ၀င်စားတဲ့ အဖြေတစ်ခုပေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ မကူညီနိုင်ဘဲ အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ "ဒါဆို ရှင် အခု ဘာလုပ်မှာလဲ၊ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းပြီး ဘာဖြစ်သွားမလဲ ကြည့်မှာလား။ ဟေး ကျွန်မတို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အများကြီး မရရင် ကျွန်မတို့နှစ်ယောက် နောက်ပိုင်း ထွက်သွားလို့ရမလား"

"ရတယ်"

ရန်ယန်က သူမကို ငြိမ်သက်စွာ ပြန်ဖြေခဲ့ပြန်သည်။

အမှန်တော့ သူ့ရဲ့မူလကိုယ်ခွဲက ပဉ္စမမြောက်သခင်နှင့် အဆက်အသွယ်မရှိဘူး။ အမှန်မှာ၊ ဤကဲ့သို့ တိကျသောအဖြေကို ပေးရန် မသင့်လျော်ပေ။

ဒါပေမယ့်လည်း ရန်ယန်သည် သူ့ယုံကြည်မှုကို ဘယ်ကရသွားမှန်း မသိသောကြောင့် သူမကို တိုက်ရိုက်ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့ပြတ်သားသော အဖြေကို ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သူမ သူ့လက်ကို ပုတ်ပြီးပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ ရှင့်ကိုယုံတယ်။ အချိန်တန်ရင် ကျွန်မရှင်နဲ့ပူးပေါင်းမယ်။ ရှင်သွားချင်ရင် ကျွန်မက ရက်စက်တဲ့ဇနီးမယားအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ပေးရမှာပေါ့"

ရန်ယန်၏ နှုတ်ခမ်းများကို ညင်သာစွာ စိလိုက်ပြီး သူမ၏ အသားတွေပြည့်နေတဲ့ မျက်နှာလေးကိုညှစ်လိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး ကိုယ်တို့သွားလို့ရတယ်"

သူသာ သူမကို ရက်စက်တဲ့ ဇနီးမယားအဖြစ် အမှန်တကယ် သရုပ်ဆောင်ခွင့် ပေးလိုက်ရင် သူကယောက်ျားဖြစ်နေဦးမလား။

သူမကို အစကနေ အဆုံးထိ အောင်နိုင်ခဲ့တဲ့ သူကတော့ ဒီလို ကိုယ်ခွဲ မဟုတ်ရင်တောင်မှ သူက သူမကို ကာကွယ်ဖို့ အစကနေ အဆုံးထိ အောင်နိုင်မယ့်သူပါ...

"ယုံပါတယ် ယုံပါတယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့လက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် ဒီပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ညှိနှိုင်းနိုင်ရင် ရှင် အန်မြို့ကို နေ့တိုင်း လာရမှာလား။ အလုပ်ကို အချိန်မှန်သွားရမှာလား"

သူတို့နှစ်ယောက်က ကျိုးကျန့်ဝေရဲ့အဖေရဲ့ စက်ရုံမှာ တွဲနေကြတာဖြစ်ပြီး အလုပ်ပစ္စည်းမရှိတာကြောင့် နေ့တိုင်း အလုပ်အပြင်ထွက်စရာမလိုပေ။

ယခုမူ၊ ဤပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ညှိနှိုင်းပါက၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အလုပ်သမားဘဝတွင် နေထိုင်ရမည်ဟု ခံစားလာရသည်။

နေ့စဥ် အလုပ်သွား၊ အလုပ်ပြန်ရမယ် ကူးတို့ကလည်း အသွားအပြန်စီးရမယ်။ အား! အခုဒါကို တွေးကြည့်တော့ ဒုက္ခက တော်တော်ဆိုးတယ်။

နောင်တွင် သူမက သူနဲ့ ခွဲခွာရမှာ မဟုတ်လား။ တစ်နေကုန်ခွဲနေရမှာလား။

သွားပါပြီ၊ သွားပါပြီ...

ငါမလွှတ်နိုင်ဘူး...

"အဲ့အကြောင်း ပြောရအောင်"

ရန်ယန်က ဒါကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနဲ့ ယေဘူယျအားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ကျိုးကျန့်ဝေသည် ဝမ်လောင်ဝူနှင့်အတူ ရောက်လာခဲ့သည်။

ဝမ်လောင်ဝူသည် နောက်ဆုံးတွင် စတိုင်လ်ကျသူဖြစ်သည်။ လက်တစ်ဖက်မှာ ချိုင်းထောက်၊ ကျန်လက်တစ်ဖက်က ဘောလုံးနှစ်လုံးကို ကိုင်ထားပြီး သူ့နောက်က လူတချို့က လိုက်နေတုန်းပါပဲ။ သူထွက်လာတော့ ရှန်ဟိုင်းကမ်းခြေရဲ့ သူဌေးနဲ့တူသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဝမ်လောင်ဝူကို အပေါ်အောက် ကြည့်လိုက်သည်။

အင်း၊ သူ့လက်ထဲမှာက ချိုင်းထောက်မဟုတ်နိုင်ဘူး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူ့အသက်အရွယ်အရ ချိုင်းထောက်တွေ မလိုအပ်လို့ပဲ။ ယ စတိုင်လ်အတွက်ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။

"​နောက်​ဆုံး​တော့ မင်းကို ဒီမှာရ​ခဲ့ပြီ ဟားဟား..."

ပဉ္စမမြောက် သခင်၏ အသံနဲ့ ဤသို့ပြောပြီး အောင်မြင်သူတစ်ဦးထံမှ ရယ်သံနှစ်ခုကို ထပ်လောင်းပြောခဲ့သည်။

အမှန်တော့၊သူ့ရဲ့ လက်ခြေကို မြှောက်လိုက်ခြင်းသည် သာလွန်သူ၏ ဩဘာနှင့်တူသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဤပဉ္စမမြောက်သခင်သည် သူတို့ အဆင့်ရှိသူမဟုတ်ကြောင်း ခံစားနိုင်သည်။

ဒါပေမယ့်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ရန်ယန်တို့မှာ မကြောက်ပေ။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် ပဉ္စမမြောက်သခင်အား မကြောက်မရွံ့သောမျက်လုံးများနှင့် ပေါ့ပါးသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

"မှန်ပါတယ်၊ သူ့ကိုထွက်လာခိုင်းဖို့က ခက်တယ်။ ကျွန်တော် သူတို့ကို လှည့်စားဖို့ သူတို့ ကွန်မြူနတီကို ခေါ်ရသေးတယ်" ကျိုးကျန့်ဝေသည် ပဉ္စမမြောက် သခင်၏ စကားနောက်တွင် ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်လောင်ဝူသည် ရန်ယန်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင် စားပွဲဆီသို့ လှမ်းလာပြီး ထိုင်နေလိုက်သည်။

ကျိုးကျန့်ဝေသည် နောက်လိုက်ငယ်တစ်ယောက်လို လက်ကိုမြှောက်ကာ ဝှေ့ယမ်းပြီး ဝမ်လောင်ဝူ၏ နောက်မှလူများသည် အခန်းတွင်းမှ ထွက်သွားကာ ရုံးခန်းဆီသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဒါကြောင့် ဒီရုံးမှာ သူတို့အနည်းစုပဲရှိတော့ စကားပြောရတာ အဆင်ပြေသွားသည်။

"မင်းရဲ့ညီကိုက မင်းကိုအသေးစိတ်ပြောပြခဲ့လား"

ပဉ္စမမြောက် သခင်က ရန်ယန်ကို ပြုံးပြုံးကြီး ကြည့်ခဲ့သည်။ "မင်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ၊ ငါ့ကိုခေါ်ပြီး မင်းနဲ့စကားပြောဖို့ အရည်အချင်းရှိနေလား။ ငါတို့ ဒီတစ်ခါတော့ စကားမပြောသင့်ဘူးလား"

သူ့စကားကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူတို့အားလုံး စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရေး အခြေအနေတွင် ရှိနေကြောင်း ကြားလိုက်ရသည်။

ရန်ယန်ကို သူမ ကောင်းကောင်း မချီးကျူးဘဲမနေနိုင်တော့ပေ ..

ရန်ယန်သည် လယ်သမားငယ်တစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်ဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော လူကြီးကို ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

အရမ်းကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်!

"စကားပြောရအောင်" ရန်ယန် ရိုးရှင်းစွာ ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

ပဉ္စမမြောက် သခင်က “မင်း ဘာကို အတိအကျ ပြောချင်တာလဲ” လို့ မေးလိုက်သည်။

ရန်ယန် တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။ "ရည်ရွယ်ချက်အစစ်အမှန်၊ အလုပ်ရဲ့သဘောသဘာဝ၊ ဥပဒေအခြေအနေ၊ ငွေရေးကြေးရေး "

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရန်ယန်က အလွန်အစွမ်းထက်သည်ဟု ခံစားမိသည်...

ဒီအင်တာဗျူးမှာ မျက်နှာမပြောင်းဘဲ ငွေအကြောင်း တိုက်ရိုက်ပြောကြသည်။ ပြတ်ပြတ်သားသား၊ သူတို့သည် အလုံးစုံ တန်ခိုးကြီးသူများဖြစ်သည်။ ခဏစောင့်ပါဦး...

အင်တာဗျူးမှာ သူရှိပုံမပေါ်ဘူး။ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအကြောင်း မပြောသင့်ဘူးလား။

ပဉ္စမမြောက် သခင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးပြီး ရန်ယန် ကိုပြောလိုက်သည်။ “မမြင်နိုင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး၊ ငါ့သားကို စက်ရုံမှာ ကစားဖို့ ရည်ရွယ်တာ။ တချို့ပစ္စည်းတွေက သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ယုံကြည်ရတဲ့ လူတွေလိုတယ်။ ငါ့သားမှာ အရည်အချင်း မရှိဘူး၊ တစ်ပတ်မှာ ၇ ရက် ၃ ရက် ၄ ရက် လုပ်ရမှာပဲ၊ ငါ့သားနဲ့ ပတ်သက်သမျှ အရောင်းအဝယ်တိုင်းကို စောင့်ကြည့်ရမယ်၊ ဥပဒေက ခွင့်မပြုဘူး။ ဟိုဘက်ဒီဘက် ကစားရတာ များတယ်။ ပိုက်ဆံနဲ့ ပြောရရင် ယွမ် ၅၀၀ က တစ်လ လောက်ဆို တန်လား”

ရန်ယန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က လုပ်ငန်းတစ်ခု ပိုင်ထားတယ်။ ခရီးက မိုင်ရာနဲ့ချီပြီးဝေးတယ်။ ခင်များက တစ်လ ၅၀၀ ပေးချင်တာလား"

ပဉ္စမမြောက် သခင်သည် ဤပမာဏသည် အလွန်နည်းသည်ကို သိသော်လည်း သူ့ကို စမ်းသပ်ရန် အနိမ့်ဆုံးစျေးနှုန်းကို ပေးချင်သေးသည်။"ဘယ်လိုလဲ အများကြီးလိုချင်တာလား"

ရန်ယန်သည် သူ့ဘေးနားရှိ လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို ကြည့်လိုက်တော့ သူမက သူ့ကို စားပွဲအောက်မှ လက်လေးချောင်းကို ပြခဲ့သည်။

သူမဆိုလိုသည်မှာ တစ်လလျှင် အနည်းဆုံး ၄ ဂဏန်း၊ မဟုတ်ရင် လာလုပ်စရာမလိုဘူး။ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းကနေ ဝင်ငွေအများကြီးရနိုင်တယ်...

ထို့ကြောင့် အရိပ်အမြွက်ကို လက်ခံရရှိသော ရန်ယန်က "၄၀၀၀" ဟု တိုက်ရိုက်ပြောခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ - "....." နွား!

ဒါဟာ တကယ်ကို လှပတဲ့ နားလည်မှု လွဲခြင်းပဲ ....

"မင်းက ခြင်္သေ့လား"

ပဉ္စမမြောက် သခင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည် "အခု ဘယ်အလုပ်သမားလူတန်းစားက တစ်လ ယွမ် ၄၀၀၀ ရနိုင်လို့လဲ၊ ငါ့မှာ မင်းတကယ်ရှိမှရမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ရန်ယန်က သူ့နှုတ်ခမ်းကိုဖွင့်ဟပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ အချိန်ပိုင်းအလုပ် လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လွတ်လွတ်လပ်လပ်နဲ့ စီးပွားရေးလုပ်လို့ရတယ် ပြီးတော့ ကျွန်တော့်မိန်းမနဲ့ အချိန်ပိုရနိုင်တယ်။ ဒါနဲ့ ခင်များကကျွန်တော့်ကို ဒီကိုလာခိုင်းပြီး ဘာလို့ အလုပ်လာလုပ်ခိုင်းတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော်မသိဘူး။ ခင်များ တခြားလူ ရှာနိုင်ရင်လည်း တခြားသူကို ရှာလိုက်ပေါ့"

ပဉ္စမမြောက် သခင်သည် သူက ထိုကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သဘောထားရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

အက်ကွဲဖို့ ခက်လိုက်တာ။

သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း၊ ပဉ္စမမြောက်သခင်က လက်တစ်ချောင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။ "၁၅၀၀လောက်ဆို ဘယ်လိုလဲ"

ရန်ယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ " ဟင်းသီးဟင်းရွက်ရောင်းနေတယ်လို့ ခင်များထင်နေတာလား"

ရန်ယန်သည် စေ့စပ်ရန်ညှိနှိုင်းရန် ခက်ခဲသော လူတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။ သူက လစာကိုတင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဖက်တွယ်ထားပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်ဖို့ ငြင်းဆန်နေပုံရသည်။

ထို့ကြောင့် ပဉ္စမမြောက် သခင်က နောက်ထပ် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုကိုလုပ်ခဲ့သည်။ "၂၀၀၀"

ရန်ယန်က ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါလိုက်ပြီး ဒီတစ်ခါတော့ ဘာမှ မပြောတော့ပေ။

ပဉ္စမမြောက် သခင်ကပြောလိုက်သည်။ "အလုပ်သမား လူတန်းစားကို ကြည့်ဖို့ မင်းစျေးကိုသွားလိုက်။ လစာ လေးပုံတစ်ပုံ ထက်ပိုတဲ့သူ ဘယ်သူရှိလဲလို့၊ ငါ မင်းကို ၂၀၀၀ ပေးတယ် မင်းက ငြင်းတုန်းဘဲ၊ မင်း တစ်လကို ၂၀၀၀ ရအောင် လုပ်နိုင်လို့လား "

ရန်ယန်ကို တစ်ခုခုလုပ်ခိုင်းဖို့ မစဉ်းစားခင်မှာ ရန်ယန်အတွက် ပဉ္စမမြောက် သခင်ရဲ့စိတ်ထဲကစျေးက ၂,၀၀၀ ဖြစ်ပြီး ၂,၀၀၀ က အရမ်းများနေပြီလို့ သူထင်ခဲ့သည်။

ဒါက မြို့လယ်ခေါင်ဆိုပေမယ့် ၂၀၀၀ က အရမ်းမြင့်တယ်လို့ ယူဆလို့ရသည်။

စက်ရုံကြီးများတွင် စီမံခန့်ခွဲရေး အတန်း၏ လစာသည် ကိန်းဂဏန်း ၄ ဂဏန်းထက် ပိုနေသော်လည်း အခြေခံအားဖြင့် လက်တစ်ဆုပ်စာမျှသာ ရှိပြီး တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးဟုပင် ဆိုလို့ရသည်။ ဂဏန်း ၄ လုံးထက်ပိုသောလစာရှိသူရှိလျှင်ပင် အဲ့တာက ဘောနပ်စ်များနှင့် ကော်မရှင်များမှ ဖြစ်ရမည်။

မြို့လယ်ခေါင်မှာ ရှိနေရင်တောင် ပျမ်းမျှလုပ်ခလစာ အများစုဟာ ယွမ် နှစ်ရာသာ ရှိပြီး ၂၀၀ ကျော်သွားပါက တော်တော်လေးကို ကောင်းတယ်လို့ ယူဆကြသည်။

ပဉ္စမမြောက် သခင်က ရန်ယန်ကို အလိုရှိသော်လည်း ၂၀၀၀ ကျော်သွားပါက ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။

ရန်ယန်က ပဉ္စမမြောက် သခင်အတွက် အကောင့်တစ်ခုကို တွက်ချက်ခဲ့သည်။ "ကျွန်တော် ကျိုးကျန့်ဝေနဲ့ နှစ်ပတ်မှာ သုံးခါလောက် စီးပွားရေးလုပ်တယ်။ ကုန်ပစ္စည်းတွေများရင် တစ်ကြိမ်ကို သုံးလေးရာနဲ့ တစ်လ ၁၈၀၀ ကနေ ၂၄၀၀ကို ခြောက်ခါလောက်ရတယ်။ အရင်းအနှီးနဲ့ လုပ်အားကို နုတ်ထားပြီးတော့ အနည်းဆုံး ၁၅၀၀ ရနိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင်၊ လျိုမြို့မှာ တစ်ပတ်ကို နှစ်ကြိမ် အရောင်းအ၀ယ်ပြုလုပ်ဖို့ သတ်မှတ်ထားသော ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိတယ်။ တစ်ကြိမ်ကို ၁၀၀ကနေ ၂၀၀ နဲ့ တစ်လကို ၈၀၀ ကနေ ၁၆၀၀ နဲ့ ရှစ်ကြိမ်ရှိတယ်။ ဒါက အသားတင်အမြတ်။ တစ်လကို ၂၀၀၀ အထိ ပေါင်းလိုက်ရင် ပိုရနိုင်တယ်ဆိုတာ သေချာတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းကို ချန်ထားပြီး ခင်များအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးဖို့ ဘာကြောင့် လုပ်နေရတော့မှာလဲ"

ပဉ္စမမြောက် သခင်က စားပွဲပေါ်လက်ချောင်းတွေနဲ့ခေါက်နေခဲ့သည်။ "မင်းရဲ့ပုံမှန်စီးပွားရေးလုပ်နေတာကို ရပ်ရမယ်လို့ ငါမပြောခဲ့ဘူး၊ ငါ့ဘက်ကတော့ တစ်ပတ်ကို သုံးလေးရက်လောက် လာလို့ရတယ်။ အားလပ်ရက်တွေမှာ မင်းကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးလုပ်လို့ရတယ်။ ပိုက်ဆံပိုမရှာချင်ဘူးလား၊ ပိုက်ဆံနည်းနည်းလောက် လိမ်ချင်သေးတာလား"

ရန်ယန်သည် သူ့ဘေးနားရှိ လင်းရှောင်ယွဲ့ ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ ၏ ထင်မြင်ချက်ကို တိုင်ပင်ခဲ့သည်။

ပဉ္စမမြောက် သခင်က သူ့အား ပေးအပ်သော အလုပ်၏ သဘောသဘာဝနှင့် ပတ်သက်၍ ရန်ယန် သိထားပြီး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပြီး ယင်းမှာ ပြဿနာကြီးဟု မထင်ခဲ့ပေ။

အခုပြောရမယ့်ကိစ္စက လစာကိစ္စ။

လစာနှင့်ပတ်သက်လျှင် ရန်ယန်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ စကားကို နားထောင်သည်။ သူမ တတ်နိုင်သလောက် လက်ခံနိုင်သည်။ ပြီး​တော့နောက်ဆုံးမှာ ​ငွေ​တွေ​ကို ​သူမကို​ပေး​မှာ။