အခန်း (၁၁၄)

မြို့တော်တွင် အိမ်သစ်တစ်လုံးဝယ်ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ နှင့် ရန်ယန်တို့သည် နောက်နေ့တွင် ၎င်းတို့၏ ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးပြီး မြို့တော်ရှိ အိမ်သစ်သို့ တိုက်ရိုက်ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြသည်။

အိမ်အသစ်မှာ နေထိုင်ရတဲ့ခံစားချက်က မူလအိမ်ငယ်လေးမှာနေထိုင်တာထက် ပိုကောင်းသည်။

ထိုညတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အိမ်တွင်းရေးပွဲကျင်းပရန် ထမင်းကောင်းကောင်းစားရန် စားသောက်ဆိုင်သို့ သွားကြသည်။

သူတို့မြို့၌ ဒုတိယနေ့တွင် ရန်ယန်သည် ပင်လယ်စာ ပြုပြင်ရေး စက်ရုံတွင် အလုပ်ဝင်ခဲ့သည်။

ရန်ယန်သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအလုပ်ကို တစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်နိုင်သောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူနှင့်အတူ မလိုက်ခဲ့ပေ။ လင်းရှောင်ယွဲ့ သူနဲ့ လိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘာမှဖြစ်လာမှာမဟုတ်တာမို့ သူမ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း လိုက်မသွားခဲ့ဘူး။

ယနေ့မှစ၍ လင်းရှောင်ယွဲ့ ၏ လေးနက်သော ငါးဆားငန်ဘဝက အစပြုလာခဲ့သည်။

သူမသည် နေ့ခင်းဘက် ဈေးသွားဝယ်သည်။ အချို့သောအရာများကို ၎င်းတို့၏ အိမ်အသစ်တွင် ထည့်ရန်သာဖြစ်သည်။ စားစရာဝယ်ပြီးရင် ရန်ယန်ဆီ ပြေးသွားသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုမှာ နေ့လည်စာစားကြသည်။

သူမ၏ဘဝသည် အချိန်ပြည့်ချမ်းသာသော မဒမ်၏ ဘဝနှင့်ဆင်တူသော်လည်း ရန်ယန်သည် သူမအား ဤကဲ့သို့လုပ်ဆောင်ခြင်းကို လုံးဝမကြိုက်ပေ။

ထိုနေ့များတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တစ်ပတ်လျှင် သုံးရက်ခန့် အချိန်ကုန်ဆုံးသည်။ ကျန်လေးရက်အတွင်း သူမသည် ရန်ယန်နှင့် ယခင်ကလုပ်ခဲ့သော မှန်းဆထားသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

အရင်က ရွာမှာရှိတုန်း တစ်ပတ်မှာ ၃ ရက်ကနေ ၄ ရက်လောက် အိမ်မှာနေပြီး လျိုကျန်း နဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကြာ စီးပွားရှာပြီး အိမ်ပြန်ပြီး ရက်အနည်းငယ် နေထိုင်ခဲ့သည်။ အလားတူ သူမသည် အန်းမြို့တော် တွင် ၃-၄ ရက်အနားယူခဲ့သည်။

သူမဘဝရဲ့အရှိန်အဟုန်က အခုဆို ရွာမှာ အလုပ်လုပ်ပြီး မြို့ထဲမှာ အနားယူတာနဲ့ ညီမျှပြီး တစ်ပတ်ကို ၃ ရက်မှ ၄ ရက်လောက် အလုပ်လုပ်ရတာ အလွန်ပျော်စရာကောင်းသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့ မျှော်မှန်းထားသည့်အတိုင်း လျိုကျန်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း အမြတ်အစွန်းလည်းဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုကျန်းနှင့် သတ်မှတ်ထားသော စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် လျိုကျန်းသည် ကုန်ပစ္စည်းများ ပိုများလာကာ ဘတ်စ်ကားတစ်စီးကိုလည်း တည်ဆောက်ကာ အတူတူအလုပ်လုပ်ရန် လူများစွာကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ ပေးသော ကုန်ပစ္စည်းများထဲတွင် အရောင်းရဆုံးမှာ သစ်သီးဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့် ပန်းသီး၊ သစ်တော်သီးနှင့် ငှက်ပျောသီးများသာ ရောင်းကောင်းနိုင်ပြီး လျိုကျန်းသည် တန်ဖိုးကြီးအသီးအနှံများကို မရောင်းနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဤသာမန်သစ်သီးဝလံများ၏ လုပ်ငန်းကို လျိုကျန်းဆီ လွှဲပြောင်းရောင်းချခဲ့ပြီး တန်ဖိုးကြီးသစ်သီးဝလံလုပ်ငန်းကို ဝမ်ရှန်းနှင့် သီးသန့်ရောင်းဝယ်ခဲ့သည်။

သူတို့ ပိုက်ဆံပိုရလာကြသည်။ တစ်လအကြာတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရန်ယန်နှင့်အတူ အိမ်တစ်လုံးဝယ်ကာ ရွာသို့ပြန်ရန် စက်ဘီးတစ်စီးဝယ်ခဲ့ပြီး မြို့သို့သွားခဲ့သည်။

စက်ဘီးဝယ်ရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းအရင်းမှာ မြို့မှရွာသို့လမ်းသည် ဝေးလွန်းသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လမ်းလျှောက်တိုင်း တစ်နာရီခန့်ကြာသည်။

စက်ဘီးဖြင့် စွမ်းအင်နှင့် အချိန်ကို သက်သာစေနိုင်သည်။ သဘာဝအတိုင်းဆိုရင် အရမ်းသင့်တော်သည်။

ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ ဒီဘက်ခေတ်မှာ စက်ဘီးတွေက အိမ်တိုင်းလိုလိုမှာ ခေတ်စားလာတာ မဟုတ်ဘဲ စက်ဘီးတွေရဲ့ ဈေးနှုန်းကလည်း အရမ်းဈေးကြီးသည်။

ထို့ကြောင့် ကျေးလက်နေသူများ စက်ဘီးဝယ်ရန် တတ်နိုင်သူမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

ရှန့်ရန်ကျေးရွာတွင် စက်ဘီးအနည်းအကျဉ်းရှိသော်လည်း အလုပ်သွားသည့်အခါတွင် ရပ်ကွက်ဝန်ထမ်းများ အသုံးပြုရန်ဖြစ်ပြီး သီးသန့်အသုံးပြုရန် ခွင့်မပြုပေ။

ထို့ကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ နှင့် ရန်ယန်တို့သည် ယနေ့တွင် စက်ဘီးစီးပြီး ရွာသို့ ပြန်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှစ်​​ယောက်​​ဖြတ်သွားကြတဲ့အခါ ရွာအဝင်ဝမှာ ရွာသူရွာသား တော်တော်များများက သူတို့ကို လမ်းမှာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ဒီစက်ဘီးက လင်မယားနှစ်ယောက် ပိုက်ဆံနဲ့ဝယ်ထားတဲ့စက်ဘီးဖြစ်မယ်ဆိုတာ ရွာသားတွေက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပေမယ့် မယုံနိုင်ကြပေ။ မြို့မှာ အလုပ်လုပ်နေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီမလို့လဲ။ အိမ်သစ်တွေ ဆောက်ပြီး စက်ဘီးတွေ ဝယ်နေကြတယ်... သူတို့ လစာက အရမ်းများလို့လား။

အခြားတစ်ဖက်တွင် တတိယမိသားစု၏ အိမ်သစ်ကိုလည်း တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

ရန်ယန်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့တို့သည် စက်ဘီးစီးပြီး မကြာသေးမီက တည်ဆောက်ထားသော တတိယမိသားစု၏ အိမ်သစ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်သွားခဲ့ကြသည်။

တတိယမိသားစုက ဒီည ပြောင်းရွှေ့တော့မှာမို့ ဒီည အိမ်သစ်မှာ အတူတူ အိမ်ဆောက်ပေးကြတဲ့ ရွာသားတွေကို ဖိတ်ခေါ်ဖို့ အိမ်သစ်မှာ ပွဲလုပ်ကြသည်။

ဟုတ်ပါတယ်...

သူတို့သည် အလွန်ဝန်လေးသော်လည်း ဒုတိယမိသားစုသည် ၎င်းတို့၏ ဆွေမျိုးများဖြစ်နေဆဲဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့ကို ဖိတ်ကြားရန် လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤအကိုက်ခံရခြင်းကို ပွတ်သပ်ရန်၊ ဒုတိယမိသားစုနှင့် ပထမမိသားစုသည် ဒေါသနှင့် မနာလိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် ဝမ်းဗိုက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိကာ တတိယမိသားစု၏ အိမ်သစ်သို့ ရောက်လာကြသည်။

တတိယမိသားစု၏ အိမ်သစ်ကို လင်းရှောင်ယွဲ့မှ စီစဉ်ပေးထားသည့် အစီအစဉ်အတိုင်း ဆောက်လုပ်ခဲ့ပြီး အတွင်းပိုင်းရှိ ပရိဘောဂနှင့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကိုလည်း လင်းရှောင်ယွဲ့မှ ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။

အိမ်သစ်၏ ဒီဇိုင်းသည် ခေတ်မီသောပုံစံဖြစ်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့မှ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည်။

ဒါပေမယ့်လည်း အကန့်အသတ်ရှိသောပစ္စည်းများကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ ၏ လိုအပ်ချက်များကို များစွာမဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့က အများကြီးမတောင်းဆိုဘူး ဒါကြောင့် သူမဟာ ရန်တယုံ နဲ့ အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းခဲ့သည်။ သူ့ဒီဇိုင်းနဲ့ ခပ်ဆင်ဆင်တူနေသရွေ့ပေါ့။

ထို့ကြောင့် တတိယမိသားစုမှ အခန်းသုံးခန်းနှင့် ဝင်းကျယ်သော ဤ ၃ ထပ်အိမ်ကြီးကို ဆောက်လုပ်ခဲ့ပြီး အိမ်သည် ရှန့်ရန် ရွာရှိ တည်နေရာတစ်ခုတွင် တည်ရှိသည်။

အိမ်ဆောက်ရာမှာ ကူညီပေးတဲ့ ရွာသားတွေကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး ဒုတိယမိသားစုက လူတွေလည်း ပါပါသည်။

အိမ်ဆောက်ရာမှာ ကူညီပေးတဲ့ ရွာသူရွာသားတွေဟာ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ ပါဝင်ခဲ့ကြတာကြောင့် အိမ်အသစ်ကို တွေ့တဲ့အခါ အံ့ဩခြင်း မရှိချေ။ အရင်က ပုံဆွဲထားတာတွေကို မြင်တော့ သူတို့ အံ့ဩသွားခဲ့ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ပထမမိသားစုနဲ့ ဒုတိယမိသားစုက ဒီကို တစ်ချိန်လုံး မရောက်ဖူးတဲ့အတွက် အခုမှတွေ့လိုက်ကြတာ။

တတိယမိသားစု၏ အိမ်သစ်တွင် နှစ်မိသားစုစလုံး မျက်လုံးများဖွင့်ကာ တအံ့တသြ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ရန်တယုံ၏ အစ်ကို ရန်ရွှေ့ချန်သည် ရန်တယုံ၏ အိမ်သစ်ကိုမိတ်ဆက်သည့် အမျိုးသမီးအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။

"လာကြည့်ကြ၊ အားလုံးကြည့်ကြ။ အခန်း ၃ ခန်းပါတဲ့ ဒီ ၃ ထပ်အိမ်က ဘေးတစ်ဖက်စီမှာ အခန်းတစ်ခန်းအတွက် သီးခြားပုံစံ ရှိတယ်။ ဒါက အရှေ့ဘက်၊ အနောက်ဘက်၊ အလယ်မှာ ရှိသေးတယ်။ အခန်းလွတ်တစ်ဒါဇင်အပြင် အမှီအခိုကင်းတဲ့ အိမ်သာတွေနဲ့ ရေချိုးခန်းတွေကော။ ဒါက မြို့တော်က အတွေးသစ်အမြင်သစ်အုပ်စု အိမ်သစ်တွေကနေ လေ့လာပြီးတဲ့နောက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတာ။ ငါတို့ကျေးလက်က တဲအိမ်တွေနဲ့ မတူဘူး။ တယုံရဲ့မိသားစု ဒီအိမ်မှာမျိုးဆက်သုံးဆက်နေဖို့ ပြဿနာမရှိဘူး"

ရန်ရွှေ့ချန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ သူကတော့ ဧည့်လမ်းညွှန်တစ်ယောက်လိုပဲ၊ ပတ်ပတ်လည်က နေရာတွေကို ပြပေးသည်။ လက်ကို မြှောက်ပြီး ဝှေ့ယမ်းခဲ့သည်။ "လာကြ လာကြ ငါမင်းတို့ကို အထဲလိုက် ပြပေးမယ်"

ရွာမှ အမျိုးသမီးနှင့် ကလေးများသည် ရန်ရွှေ့ချန်နောက် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အိမ်ထဲသို့ လိုက်ခဲ့ကြသည်။

ပထမမိသားစုနှင့် ဒုတိယမိသားစုတို့လည်း နောက်မှလိုက်ကာ အိမ်ထဲသို့ဝင်၍ ဘယ်လိုဘယ်ပုံဆိုတာကိုကြည့်ကြသည်။

ရန်ရွှေ့ချန် ပြောသည့်အတိုင်းပင် ရေချိုးခန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ရန်တယုံတို့ အိမ်၏ အကြီးကျယ်ဆုံးနှင့် ထူးခြားချက်ဖြစ်သည်။

ရေချိုးခန်းတွင် အဖြူရောင်ထိုင်ခုံ၊ ပလပ်စတစ်ခေါင်း ရေပန်းနှင့် ရေအပူပေးစက် တပ်ဆင်ထားသည်။ ရေချိုးခန်း၏ ခြောက်သွေ့သော စိုစွတ်သော ဧရိယာကို ပိုင်းခြားရန် ရေချိုးခန်းကို ကာထားသော အဝတ်ရှည်တစ်ထည် ရှိသည်။ ဒီပစ္စည်းတွေကို လင်းရှောင်ယွဲ့ က မြို့ကနေဝယ်ပြီး ပြန်ယူလာခဲ့တာလို့ ဆိုသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ခေတ်မီသော ကုန်ပစ္စည်းများဖြစ်သည်။ အမလေး.... သူတို့ကျေးလက်ကလူတွေ မသုံးနိုင်ကြဘူး။

ရေနွေးသုံးချင်ရင် လျှပ်စစ်မီးသုံးရမယ်။ ရွာက လျှပ်စစ်မီးက သုံးနာရီ ဒါမှမဟုတ် ငါးနာရီ ပြတ်သည်။ ဒါကပြဿနာပဲ။

အိမ်သာကြမ်းပြင်သည် ဘိလပ်မြေဖြစ်ပြီး ကျေးလက်အိမ်ထောင်စုများ၏ ရိုးရှင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။

ဒါပေမယ့် တခြားသူတွေရဲ့အိမ်မှာ ရေချိုးခန်းရယ်လို့တော့ မရှိဘူး။ မိသားစုတိုင်းကတောင် တွင်းကို အသုံးပြုနေကြတုန်းပဲ။ အဖုံးကိုဖွင့်ပြီး အောက်ခြေတွင် တိုက်ရိုက်အပေါက်တစ်ခုရှိသည်။

ရန်တယုံက သူ့အိမ်ရဲ့အောက်ခြေမှာ တွင်းတူးပြီး အဲဒီ့အပေါ်မှာ ထိုင်လို့ရတဲ့ ဟာတစ်ခုကို ဆောက်ထားသည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ၎င်းတို့သည် ကျေးလက်တွင် ခေတ်မစားသေးသော မြို့ပြနေသူများ အသုံးပြုသည့် အသစ်အဆန်းများဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤအရာများကို ရွာသားများမြင်သောအခါ ဤဒီဇိုင်းများသည် သူတို့၏မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်ဆန်းသစ်ပြီး ရံဖန်ရံခါ အံ့သြထိတ်လန့်သွားကြသည်။

မိသားစုနှစ်စု၊ ပထမမိသားစုနှင့် ဒုတိယမိသားစုတို့ကလည်း တုနှိုင်းမရတဲ့ မနာလိုစိတ်ဖြင့် ဒီအိမ်သစ်ကြီးကို ကြည့်နေကြသည်...

တတိယမိသားစုရဲ့ အိမ်သစ်ကို အရမ်းမနာလိုဖြစ်မိပါသည်။

ဤမျှကြီးမားသော သုံးထပ်အိမ်ကြီး အခန်းတစ်ဒါဇင်ကျော် ...... ဤနေရာတွင် နေထိုင်သော လူနှစ်ယောက်မှာ ရန်တယုံနှင့် ဝမ်ရှို့ယင်တို့သာ ဖြစ်သည်။ ရန်ယန်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့တို့က မြို့ထဲတွင်နေထိုင်နေကြတဲ့ ဤကလေးနှစ်ယောက်အခန်းကတော့ ဗလာဖြစ်ရမည်။

အဲဒါ အလေအလွင့်ပဲ..

ပထမမိသားစုနှင့် ဒုတိယမိသားစုသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အတွေးအချို့ရှိသော်လည်း သေချာသည်မှာ ၎င်းတို့သည် ယင်းကို မဖော်ပြသေးပေ။

တတိယမိသားစု၏အိမ်အား ကြည့်ရှုပြီးခါနီးတွင် ရန်ရွှေ့ချန်သည် အမျိုးသမီးတစ်စုကို ခြံဝင်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ခြံထဲမှာ စားပွဲတွေအများကြီးရှိသည်။ စားပွဲတစ်ခုစီတွင် စားစရာအချို့ရှိသည်။ အဲ့တာက မပြည့်တာကြောင့် လူတိုင်း ထိုင်စားလို့မရဘူး။

ထိုအချိန်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ရန်ယန်တို့ စက်ဘီးစီးကာ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

"အမေ ကျွန်မတို့ မြို့က ပြန်လာပြီ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရန်ယန်၏ နောက်တွင်ထိုင်နေပြီး သူမ၏စက်ဘီးရှေ့ရှိ ခြင်းတောင်းတွင် အသစ်ဝယ်လာသော အသားများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ပြည့်နေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အော်သံကြောင့် အိမ်ရှိဧည့်သည်များအားလုံး သူတို့နှစ်ယောက်ဆီအကြည့်ရောက်သွားကြလေသည်။

"အိုက်ရား ဒါက စက်ဘီးအသစ်ပဲ"

ရန်ရွှေ့ချန်က မထိန်းနိုင်ဘဲ အော်ပြောလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက တောက်ပနေကာ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပြေးလာခဲ့သည်။

"အိုက်ရိုး နင်တို့နှစ်ယောက် ဒါကိုဝယ်ထားတာလား"

ရန်ရွှေ့ချန်သည် ကွန်မြူနတီတွင် စက်ဘီးများကို မြင်ဖူးသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် အများသူငှာ အသုံးပြုရန်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့က အတော်လေး စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီ။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ရန်ယန်တို့ စီးလာတဲ့စက်ဘီးက အသစ်စက်စက်ဖြစ်သည်။ အသစ်ကြီး။

ရန်ရွှေ့ချန်သည် လူငယ်မောင်နှံ နှစ်ယောက်ဝယ်ခဲ့သည့်ဟာက စက်ဘီးအသစ်ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့်သိလိုက်သည်။

အံမခန်းပဲ...

"ဦးလေး ရွှေ့ချန်"

ရန်ယန်က သူ့ကို ယဉ်ကျေးစွာ ခေါ်လိုက်သည်။ သူက သူ့ကိုတော့ နည်းနည်း သဘောကျသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့လည်း ကမန်းကတန်းဖြင့် "ဦးလေး ရွှေ့ချန် " ဟုခေါ်လိုက်သည်။

"အိုက်ရား မင်းတို့နှစ်ယောက်ပြန်လာပြီ၊ ဒါပေမယ့် ဒီစက်ဘီးကို ငါကြည့်ကြည့်ရအောင်..."

ရန်ရွှေ့ချန်သည် ကွန်မြူနတီတွင် ဝန်ထမ်းဟောင်းဖြစ်သောကြောင့် သူသည် စက်ဘီးလည်းစီးလို့ရသလို ထိလည်းထိခဲ့လို့ရတာကြောင့် စက်ဘီးအသစ်ကို မြင်တော့ ထိတွေ့ရန်အလျစ်လိုနေခဲ့သည်။

အသစ်စက်စက်စက်ဘီးကို သူမြင်သောအခါ မြတ်နိုးမှု ခံစားချက်ကို ပြသသည်မှာ ပုံမှန်ပင်။

ခြံဝင်းထဲမှာ ဧည့်သည်တွေက ချက်ချင်းထွက်လာပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့နဲ့ ရန်ယန်ရဲ့ စက်ဘီးအသစ်ဆီကို ဝိုင်းအုံလာကြသည်။

ပထမမိသားစုနှင့် ဒုတိယမိသားစုတို့လည်း ပူးပေါင်းပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မျက်လုံးအစုံသည် အိမ်သစ်မှ စက်ဘီးဆီသို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့သော်လည်း ခြွင်းချက်မရှိ သူတို့မျက်လုံးများသည် မနာလိုသည့်အမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"ဒီစက်ဘီးက အရမ်းဈေးကြီးတယ် မဟုတ်လား"

ရန်ရွှေ့ချန်က စက်ဘီးပေါ်တက်ထိုင်ပြီးပြောလိုက်သည်။ "စက်ဘီးဘဲလ်သံကလည်း ပြတ်သားလိုက်တာကွာ"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ပြန်ပြောခဲ့သည်။ "ဦးလေး ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ဒါက ယွမ် ၃၀၀ ပဲရှိတာ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အရည်အသွေးမြင့် ပစ္စည်းကို ဝယ်ထားသောကြောင့် အနိမ့်ဆုံးစျေးနှုန်းကို ကိုးကားပြီး အစိတ်အပိုင်းအားလုံးသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သောကြောင့် စျေးနှုန်းက ၄၀၀ နီးပါးရှိသော်လည်း အချို့ကို ထပ်မံလျှော့ချခဲ့သည်။

အဲဒီမှာ တပတ်ရစ်စက်ဘီးတွေလည်း ရောင်းပြီး ဈေးသက်သာပေမယ့် လင်းရှောင်ယွဲ့က ပထမလက်ဝယ်စက်ဘီးကို တတ်နိုင်တဲ့အတွက် သူက တစ်ပတ်ရစ်စက်ဘီးကို မဝယ်ချင်ဘူး။

"အရမ်းစျေးကြီးတယ်"

ရန်ရွှေ့ချန် အာမေဋိတ်သံပြုလိုက်သည်။ " ကွန်မြူနတီမှာ ဝယ်တဲ့စက်ဘီးက ယွမ် ၂၀၀ ကျော် ပေးရတယ်..... ဒါပေမယ့် မြို့က ကွန်မြူနတီတွေသုံးထားပြီးသားဆိုတော့ အဲ့တာက တပတ်ရစ်ပေါ့။ မင်းတို့နဲ့မယှဉ်နိုင်ပါဘူး..."

"စီးလို့ရသရွေ့တော့ ကောင်းတာပေါ့။ တပတ်ရစ်ဖြစ်ဖြစ်၊ ပထမလက်ကိုင်ပဲဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးပါဘူး။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

ဒီဘက်ခေတ်မှာ စက်ဘီးတစ်စီးရဲ့ စျေးက ယွမ် ရာဂဏန်းပဲ ရှိသည်။

ဒါပေမယ့် နောက်နှစ်တွေကြာလာရင်တော့ လူတွေရဲ့လုပ်ခက ပိုမြင့်လာပေမယ့် စက်ဘီးက ဘယ်တော့မှ စျေးမတက်ဘူး။ စက်ဘီးတွေ ခေတ်စားလာခဲ့တာက မကြာသေးဘူး။

အနာဂတ်တွင် လျှပ်စစ်စက်ဘီးများနှင့် ကားများသည် တဖြည်းဖြည်း လူကြိုက်များလာမည်ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်ဆို လျှပ်စစ်စက်ဘီးနဲ့ ကားတွေရဲ့တန်ဖိုးက စက်ဘီးတွေနဲ့ သိပ်မကွာဘူး။

အစပိုင်းတွင် လယ်သမားများ လက်လှမ်းမမီသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။